M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

발행: 1629년

분량: 1385페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

Elocutio.

o8 M. FAB. QE INTI L. IN ST IT. uersias, quae dissicultatis pratia placent, cum sint multo saei liores Nam rectum genus approbari nisi maximis viribus no potes: haec diuerticula&anfractus suffugia, sunt infirmitatis: ut qui cursu parum Valent, flexu eludunt : cum haec qGadiassectatur ratio sententiarum, non procul a ratione locandi

abhorreat. Adiuuat etiam quod auditor gaudet intelligere, δίfauet ingenio suo,&alio dicente se laudari itaque non λ- tum si persona obstaret recte orationi: quo In genete saepius modo quam figuris opus est:ὶ decuriebant ad schemata, sed faciebant illis locum etiam ubi personae mutiles ac nefariae essent: ut si pater qui infamem in matrem filium secreto

occidisset, reus malae tractationis, iacularetur in uxorem Obliqvis sententiis. Nam quid impurius quam retinuisse talem Qv d porro tam contrarium, quam eum qui accusetur, quias viri inum nefas suspicatus de uxore videatur , confirmate i

ipsa defensione quod diluendum est Z At si iudicum sumerent

animum, scirent qua eiusmodi actionem laturi non fuissent: multoque etiam minus, cum in parentes abominanda cilianina spargerent or. Et quatinus huc incidimus, paulo plus scholis d emes. Nam & in his educatur Orator. i in eo,q om Odo declametur, positu me it etiam quo modo agatur. D cendum ergo de iis quoque in quibus non alperias figuras, sed palam contrarias caussae plerique secerunt. Tyrannidis affe-ictatae damnatus tot queatur, ut conscios indice te accusator eius optet quod volet. Patrem qui accusauiti optat ne istorqueatur, patet ei contradicit. Nemo se tenuit agens pro patre, quin figuras in filium faceret, tanquam illum conscium pater in tormentis esset nominatu ius Quo quid stultius ZNam cum hoc iudices intellexerint, aut uon torquebitur, cum ideo torqueri veli re aut torto non credetus. At credibile ςst hoc eum velle fortasse. Dissimulet ergo,. v tessiciat. Sed

nobis declamatoribus dic quid proderit lide intellexisse,

nisi dixerimusὶ E go si vere ageretur, similiter consilium. allud latens prodidissemus 3 Quid si neque viique verum est,&habere alias hic damnatus contradicendi caussas potest, vel quod legem conferuλndam p qtet, vel quod nolit accusatori debere beneficium, vel squod ego maxime sequereri viseia nocentem in tormentis ste piae tendatῖλQq re ne illud quidem semper succurret sic dice libys , Patrocinium hoc voluit, qui coorto uersiam finxit. Fortasse enim noluit: sed esto, Voluerit: continuo ne si ille stulte cogitauit, nobis quoq; stulte di-

442쪽

ORATORIAR. L . IX. CAP. II. osti Mondum este At ego in caussis ag endis frequenter non Desen puto tuendum quid litigator velit. Est & ille in hoc genere Lentiarum

equens error, ut putent aliud quosdam dicere, aliud velle: praecipue cum in themate est, aliquem ut sibi mori liceat po-' 'stulare:vt in illa controuersia, Qui aliquando sortiter fecerat,&esio bello petierat ut militia vacaret ex lege, quod quinquagenarius esset, aduersante filio ire in aciem coaetus, deseruit. Filius qui fortiter eodem praelio fecerat, incolumitatem eius optant: coptradicit pater. No enim, inquiunt, mori vult, quaginta sed inuidiam filio facere. Equidem rideo, quod illic sic timet annorum tanquam ipsi morituri, &inconsilium suos metus ferunt,ob- ut exeusuliti tot exemplorum circa voluntariam mortem , caussarum a muneν quoque quas habet faetus ex viro forti desertor. Sed de una bm docent. controuersa loqm superuacuum est. Ego in uniuersum neq; Doct. adLO toris puto ess: unquam praeuaricari, neque litem intelli- vlt. 22 1.

go, in qua pars utraque idem velit. neque tam stultum quen- de Decur. qua, qu si v uere Velit, mortem potius male petat, quam om- Desertores nino pon petat ' Non tamen nego esse controuersias huius- milites

modi figurat :: Vt illa, Reus parricidii, quod fratrem occidis- poena si-set, damnatum iri videbatur. Pater pro testimonio dixit, eum riuntur. se iubente sectile absolutum abdicat Nam neque in totum fi constat exliopaicit, o st quod priore iudicio affirmauit, mutare palam ι defuncto potest:& vin'n durat ultra poenam abdicationis ira, abdicat rura . C. data meo:& obliqua' figura in patre plus facit quam licet, in fi- re milit. hominus. Ut autem nemo contra id quod vult dicit; ita po- al. abditost melius ali uid velle quam dicit: quomodo ille abdicatus, cationis, qui a patre ut filium expositum& ab eo educatum solutis a- ita ab diis

limentis recipiat postulat, reuocari fortasse mavult, non ta- car.

men quod petit, non vult Est latens & illa significatio, quacu ' a alio- ius asperius petitur a iudice, fit ei tamen spes aliqua clemen- qui . tiae: non palam, ne paciscamur, sed per quandam credibilem suspicionem, ut in multis controue si is , sed in hac qiroque; 'De rapto-

Raptor nisi intra trigesimum diem,& raptae patrem.&suum ribu plura exorauerit, per at. Ei ea oram Iaρος patre suur non exorat, Doct. iuris agit cum eo demenρος Nam si permittat hic pater, lis to litur: sol. rapto si nullam spem faciat, ut non demens, erudelis eerte vi daatur, res. C de a seni icem auertat Latro igitur optime, occidet ergo, si raptor. vir.

potero. Remissius,& pro suo ingenio pater Gallio, Dura ani--Gregorime hodie, dura heri fortior suisti. Confinia sunt his cele- θntag. 3ubrata apud Graecos schemata , per quae res asperas mollius ris riμA. signifieaar. Nam Themistoeles suasisse existimatur Athe 8 .c. 84- Cc s nien-

443쪽

4is M. PAS. QVINT . INsTIT Elocutio. niensibus, ut urbero apud deos deponerent: quia durum o adicere, ut relinqueten , & qui victorias aureas in usu in belli conflari vcilebat, ita declinauit, victoriis utendum ess omlib. I. autem allegoriar si inite est, aliud dicere, aliud intelligi r g q, velle. Quaesitum etiam est, quomodo responderi contra n guras oporteret. Et quidam semper ex diuerso aperiendas putauerunt; sicut latentia vitia resci ducitur. Idque sane frequentissime faciendum est. aliter enim dilui obieeta non possunt, utique cum quaestio in eo consistit, quod figura: pC- ,

t ' t. At cum maledicta sunt tantum, non intelligere interim hona c)nscientiae est. Atque etiam cum fuerint crebriores si-gui ae . quam vidissimiliari possint,postulandunt est , xt illud pescio quid quod aduersarii obliquis semetiis. significare voluerint. si fiducia sit, obi: ciant palam: aut certe non cetigant,

ut quod ipsi non audent dicere, id iudices non modo intc logant, sed et i im credant. v tilis etiam aliquando dissimulatio est ut in eo in ota enimo fabula est qui cum esset contra eum dictum, Iuryperpatronim tilithliae t- ς miret, paratum te esse respondit: Maudex conditione usus udTei'; ct im-nte multum aduncato, schemata de rerum n3t ta his,ὸ, ius ζ yx protinus eriam perceptum sit, eius imo ii guris utcn- α aisdum dum tςmero non elle. Tertium est genus in quo sola melius es 2,.., dicendi petitu I Occasio: ideoque Cicero non putat esse poἱ-- docet flex Ab

Pro domo suas tum in contentione. Tale est: illud, quo idem utitur in Clodium , inibus iste, qui omnia sacrificiano I r. acile abse)cos placati postea ibitrabatur. Ironia quoque in hoc y ne re materiae frequentissima est. Sid eruditillimum loope, si ip et aliam rem alia inducatur: ut cum aduersus tyraonum qui

lisione, um et ganter, Non paῖronorum Dc est, sed tessem. Ἀnon ro-retur fidem, qui sementio: gratia tutat: ρisi si V est tap 'mere adbi no quam Demosti; roes, ut supra dixi. i. Leuissimum ad y heu m c longe genus ex vel bo, etiam si est apud Cicero m in Clq-

docet Dori. diam, Praesertim quam ompe AF ic m omnium pomis .qR ad i. cum cuiusquam inimicam putauerunt. qu rim. Com ara:to rem equidem uram; 9nsiti

444쪽

ORATORIAR. Liv. IX. CAP. H. 4II sit interiri, probationis, interim etiam caligat genus.& sit talis Desen- eius forma, qualis est pro b mena. Virilautia de nocte, ut tuti xςnti Mum consultoribus resondeo : iste, ur quo contendit, mature eum ex- figuris. e rei tu tertientur Te Gallorum, illum ιuecinarum eant με excitat, Nescio an olationis potus quam sententiae sit. Id si enimn luna mutatur, quod non uniuersa uniuersis, sed singula singulis 'pponuntur. Et Celsus tamen, e non negligens' εμ autot Vis lirasati hac eam palle posuerunt. Rucilius quidem Lupusio ut loqui genere, idque o θεον vocat. Plaeter illa a vero, quae Cicero inter lumina posuit sententiarum, multa alia di idem Rutilius Gorgiam secutus, non illum Leontinum, sed alium sui temporis, cuius quatuor libros in unum suum xta cistulit ; & Celsus videlicet Rutilio accc dens, posuerunt schemata. si Consummationem, quam Gla cus vocat o cum plura argumenta ad unum effectum deducuntur. Lib. s. ea. Consequens, ille ε -κολουθησο, de quo nos in argumentis diximus. or Collectionem, qui apud illum es ima ογιο μοι. Minas. id est κατα ληξιν. Exhortati nem, παραινεπικον. Ouorundari non rectum est nisi cum aliquam ex his de quibus locuti sumus, i uram aceipit. Praeter haec Celsus , excludere, asseuerare detractare, excitare iudicem, prouerbiis uti, & versibus,&ioco. & inuidia, & inuocatione, intendere crimen,q uod est adulari, ignoscere, fastidire, admonere, satis Licere, precari, eorripere, figuras putat Partitione quoque, &propositionem,& diuisionem, S rerum duarum cognationem, quod est ut idem valcant quae videtur esse diuer'sa. ut non isdemumst veneficus, qui vitam abstulit data po-t one, sed etiam qui mentem:quod est in parte sinitionis. Rutilius sue Gorgias, αναγκαιον, άνάμνησιν, ανθ υτ φορέν, αν T. ρητιν, προεκδεσιν, quod est dicere quis fieri oportuerit, deinde quid factumst: εναντιοτη-, unde sint enthymemata κατ' αma H etiam, quo statu Hermagoras utit qr. Visellii is quanquam paucissimas Deit figuras, sic id tamen, quod commentum vocat:& rationem appellans inter eas habet. quod quidem recipit quo dammodo & Celsus: nam consequens an epicherema si, dubitat. Visellius adiicit & sententi am. lnvenio qui aggregee his διαπνιευάδε α παγορευσει f. - ροδηγέαιs. Sed ut haec notasiant schemata sic alia vel sint torsitati, aε nos fugerint: vel etiam noua fierὰ adhuc possint, eiusdem tamen naturae cuius

sunt ea de quibus dictges est.

445쪽

forantiarum figurau, Verborum sequuntur, quarum duo' eugen Neunum, quodadloquendi rationem pertinet, grammaricum appellant: iisdamquegeneribuofieri, quibus vitia, ostendit; atqua ne vitiosum sit, excusari autoritate, vetustate, eo suetudine, oratione. Quod genus ab utilitate commendat, quia sermonis eorim modo formati radium leuet. η Deinde quor qui-b qua modis figura in Me genere fiant, reeεnget. In nominum mactis eirca genin: ut timidi dama,punitus es inimieos. In nismero, Romani genspugnarissima. Perpartium mutationem ct tem porum,utscire tuum, o vicimu pro vineam m. Per parenthem; hyperbaton,adiectionem is detractionem, denique per omnia

genera per qμε fit soloecisensu. s Absoluto priore genere, adsecun - ldum quod Rhetoricum dicitur, aeriait , quod ipsis sensi in tumῆ

gratiam,rum vires aeeemmodare dicit. Cuius genera pracipua

tria enumerat, per adieritionem,ritνactionem ct similitudinem. Primam adiectionem ponit, cuim mulisti Jacies facit. Gemina- sionem amplificandi, miserandi,velper ironiam elevandi causa: er repetitionem, eum ab iisdem verbis plura acriter is instanter a incipiunt: veleum iisdem desinunt, vel ubi mediaprimu νεζon- dent, is visimaprimis. Estanodon regressionem vocant, polypto- dron, metabolen, dissipata, rem verboνum cse senisum lim HV gnificanrium, congregationem, diastven, eum diuersa eouεrun- rur, Ustndeton. id es dissolutionam, o post Fnriton, quodconium ractionιbm abundat Item gradationem. Hactenus adiection gu- Ἀνas. Postea vero derractionis,qua breuitatu vel nouitatis gratia sunt, enumerat. bneedochen, eum verbumsubauditur quε quo

disserat ab aposiops. ubeat Dissalutionem, quam etiamsupra

βινιρεν adiectionem demonstrauit. 9nee eugmenon, quanopi - ressententia ad unum verbum referuntur, quod multas habu species. noecolosin, dum res diue Uas colligentem. Tertium Ie-nus adiungit ex simi ,tudine, tuis . oecies agnominatio, o tiast M antanactasii. quarum variasperies,paria o contraria, qu. rum gratiam commendar: sub quibusparison, homoeoteleuten, lhomoeoptoron,iscolon, antishεton, quod contrapositum vocant, suis septem modos enumerat :eui ει tam antimetabolan subiicit. L Nasdam etiam abas adiunt ii qua diuerga ratisne, sententiara

446쪽

oRATOR et Art. LIB. 1X. CAP. III. 4r3Drbaton, prosopopoeiam .vtq-ndo in uno verbosunt, veνborsi De Ue figurasinii inplurib-sententiarum.-Postremosigurm varimborum fi λ qu ibusdam Dinarum numero habitas retenset, in figurarum numerum non admistenda r sequo pactinguri utendumsiter Mi m pracipit. V. Ecborum vero figurae,&mutatae sunt semper,&Vtcun- Tusc. quamque valuit consuetudo, mutantur. Itaque si antiquum sto. 3. sermonem nostro comparemus , pene iam quicquid loquimur. figura est: ut huic rei inuidere, non,ut omnes veteres; de Cicero praecipue, hanc rem:&incumbere illi, non in illum. de plenum vino, non vini,& huic non hunc adulati, iam dicitur. . α mille alia. utinamque non peiora vincat. Verum schemata λ:ξεως duorum sant generumie alterum loquendi rationem . vocant: alterum quod ad collationem maxime exquisitum est: tametsi utrunq; conuenit orationi, tamen pOD sis illuci grammaticum , hoc rhetoricum magis dicere. Prius fit iisdem getaeribus, quibus vitia. Esset enim omne schema vitium, si non peteretur, sed accideret. verum autoritate, ve- tus ate, consuet*dine plerunque defenditur, saepe etiam ra- , tione quadam. Ideoque cum sita simplici rectoque loquendi tene e deflexu, virtus est, si habet probabile aliquid quod sequatur. Vna tamen in re maxime utilis, ut quotidiani3c semper eodem inqdo sermati sermonis fastidium leuet, & nos

vulgari disendi genere defendat. Quo si quis parce , & cum

res poscet utetur, velut asperso quodam condimento iucun- - dior erit:at qui nimium affectaueri t,ipsam illam gratiam varietatis amittet, quanquam sunt quaedam figurae ita receptae. Vt pene iam hoc ipsum nomen effugerint:quae etiam si fuerint crebriores, aures consuetas minus ferient Nam & secretὰ, Mextra vulgarςm viam positae,ideoque magis nobiles,ut noui rate: urem excitant, ita copia satiaut mec se obuias fuisse di- centi,sed convisitas,& ex omnibus latebris extractas cori-

gestasque declarant. . .

ergo-circa gehusagurae in nominibus. Nam di O Questi talpa i& ii didama dicuntur a virgilio: sed subestrati uitasexus uterque altero significatur.Tamenun mates esse talpas damasque quam sceminas certum est. Et - In verbis: ut Fabricatus es gladium e Sc Inimieos punitus es. god mirum minus est, quod in natura verborum est.& quae facimus patiendi modo saepe dicere, ut arbitνον, suspicor , & Pρsbum coatra istaecidi quarpatimur, viva vis : ideoque frequens

447쪽

Elocutio. permutatio est; & pleraque utroque modo esseruntur , tu ψυ -- -riatur, luxuriat fluctuatur,fuctuat; asentiar, assentio O reuer Ang. Poli' tor, reuerio. Eit figura & in numero . vel cum singulari pluria. in Mi ' ratis subiungitur, Gladispugnaci magens Romani.gens enim ex multis vel e diuerso,

Eclog. . Needem hunc mensa. dea nee dignata etibilis. Ex illis enim qui non ritere, hunc non dignatus deus, nec dea dignata. Et mutatione partium, Ut in Satyra, Perfrani. nostrum illud vi retriste A Wxi. cum infinito verbo sit usus pro appellatione. Nostram enim vitarii vult intelligi Vtimur& erbω pio participio, ut, Aιneid. I. Magnum dat ferre talentum. tanquam ferendum. Et participio pro verbo, Volo datum. is Interim etiam dubitari potest: cui simile vitio sit sche, Inae ut in hoc. Norat.e- VIR Tvs es vitium fugero pis.lib.3. Aut enim partes orationis mutat ex illo, Virimes fugavitiorum . Aut casus ex illo, Virtutis est vitiumsugere. Multa tamen hoc utroque excitatius iunguntur interim schemata. Sthenelus scienspugna. Est enim 1ciens Sthenelus pugnandi. Tra asseruntur etiam tempora, Timarchidesnetat esse eiρη- Car. r. riculum piaesens enim pro praeterito positum est. Et Act. 7. futurum pro praesenti, Aeneid. x. Hoe Itachm velit. - Et nemorer,per omnia fit genera, per

quae fit soloecismus. II INMr. Haec est quoque qnam 4, σιν vocandi ' cum dissimilis est, dicitur: via pud Sallustium, ressa summe habuit. dc, Dueiprobare. Ex quibus sere praeter nouitatem breuitas etiam peti 'et. Unde eo usque processum est, ut nonpoenisurum, pro non acturo paenitentiam: & visuros, pro ad videndum missos, idem amor dixerir. Quae ille quidem se cerit schemata, an idem vocari possint, vidensim quia recepta sint. Nam receptis etiam vulgo an tore cotenti sumus. Verum naturaeualuit agentibus, quod Pollio in Labieno damnat:&contumeliam fecit, quod a Cicerone reprehendi nota Philip. 3. est: affici enim contumelia dicebant. Alia commendatio, Ve tustatis,cuius amator unice virgilius fuit, E. n.M rr. θρώ-idum contra mea iurgia iactat. ProgeniemIed enim Troiano a banguine duci. Audierat. - Quorum similia apud veteres Tragicos comicose

448쪽

micosque sunt plurina a. lilyd etiam inconsuetudine reman- De vetiast. En innuero. His amplius apud eundem: horum fit a nquis te iuuenum Oonsidentissimι:- cum quis. sermonis initium sit,&, -- Tam mesi illa tremens, ct irasibus cterasammu, Georg. 4. Quam magis eguso crudescuntsanguineptigna. AEnri4.7. Quod est versum ex illo, stuam magωarumnaugst,tam mari ad matricien murges. Pleni talibus ant qui; sicut initio Eunuchi Terentius, Durdigim=j uiam tu quit. dem Catulli s in Epithalamio. -Dum innupta manet,dum rha sui s. Sed prius dum significat iti)adi sequens, usque eb. Ex Graeco vero translata vel Sallustii plurima: quale est, Hor sar L. dii: vel Horath. N.im id maxime probat hoc Ciceronis: Di. s.

Et muratio casu se vi. - Nee longa diuidit avena. st Vergit j. I Jrrhenum nauigata quor.

Etiam uti a tum actis quoque, saueiu pectm Ex eadem par- te figuratum additio & abiectio est . Illaq; prior videri potest

superuacua, sed non sine gratia est, Nam nolue Parnasi vobta iuga, nam neque Pindi

potest enim deesse alterum nam. Et apud Horatium illud, λψ'Hunectini in Curium evissu ubi possis demere hunc.Est retiam adiectio, que in complexu sermonis aut vitium habet, ' η'μ aut figuram. Figuram, ut sc .e ad ignem hune et iam ealester plussatis . plus enim quam satis est. D t altera quae detractio est,pluribus dicendum in.Vti nur vulgo &comparativis pro is absolutis; ut cum se quis infirmiorem esse dixe tu. Duo in leti' --

se comparativa eo inmittimus, Si teram Caritina comprehenaei, si intersici iussero, credo erit πεrendam mι , ne non hoc portisomn s boni serius a me, suam pii quam cyudetis factum cladicat Sunt illa non smilia soloecismo quidem , sed tamen numerum mutantia, quae & tropis assignari solet, ut de uno pluraliter dicamus, Sednos immensum fariis confecimm aquor. Et de pluribus singulat iter, H udsecus ac patriis ocer Romanru in armis. Speeie diuersia, sed genere eadem &haec sunt, Neve tibi ad solem raeuam vineta cadentem. Noe mihi tum meaei Iub dio carp/rasomno , cauet, α Ibidem. Georg. c. Gaou. a

449쪽

xlocutio

is M. FAE. Qv INTIL'. INsTIT. Neu dorso nemoru liceat iacuisse per herba Non enim nescio cui alii prius, uec postea sibi uni, sed omtii

bus praecipit. Et de nobis loquimur tanquam de aliis: Dieis Seruim, Negat Tullius. Et nostra persona utimur pro aliena,& alios pro aliis fingimus. Viri utq; rei exemplum pro Cecinna .Pisonem adueriae partis aduocatum alloquens Cicero dicit, Restitutisera dixit; Nego me edicto pratoris resilutum esse.Verum enim illud Ebutius dixit. Nego me, eetinna, edi- Ictopra torurestitusum. e. Vbi de ipsum iuxti, extrita syllaba, fi-

gura in verbo est.

Pla quoque ex eodem genere possunt videri,quam nos

Iuterpositionem, vel Interclusi*nem drcimus, Grς cima vocant,dum continuationi sermonis medius aliquis sensus interuenit. Ego cum te mecum eni visi e logi itur pa

rria reddidissem. Cui adiiciunt hyperbaton, non illud quoiu u

inter tropos esse voluerunt: sed alterum, quod eli eius fgurae sententiarum ' quae dicitur simile, cum non sensus mutatur, verum forma eloquendi, - Deeras, Marιos, magnosque Camillos, scipia- auros bello, is te maxime Casar. . Acutius adhuc in Polydoro: sommeabrumpit; Polydoνum obtruncat, se aurori patitur. QE ID non mortalia pectora cogis Auri sacrafamesὶ

Qui tam parua momenta nominibus discreverunt, αε-ὀιem, vocant, quam Ralitet fieri putant: Quidloquoryaut ibisum' - Coniunxit autem παρι Θιαν&-Virgilius in illo loco, Haudprocul inde cita Metium in diuersa quadri distulerant, lat tu dictis Albane maneres )Raptabatque viri mendacis viscera Tullus. Haec schemata,& his similia, quae erunt per mutationem, adiectionem, detractionem, ordinem,&eonuertunt in se auditorem, nec languere patiuntur subinde aliqua notabili figura Excitatum:&habent quandam ex illa vitii similitudine gratiam, ut in cibis interim acor ipse iucundus est. Quod continget, si neque se pra modum multae fuerint, nec eiusdem geae xis aut iunctae, aut frequentes: quia satietatem ut varietas ea rum, ita raritas effugit. Illud est acrius genus, quod non tan tum in ratione positum estio quendi, sed ipsissensibus cum mam,tum etiam vires accommodat. E quibus primum si,

quod

450쪽

o h A et o R I A R. L I a. I X. C A P. III.

quod si per adiectionem plura sunt genera. Nam S vcrbate- bomina fi- minantur, vel amplifica nil gratia: vr, Octa cit in

Alterum est enim quod indicat, alterum quod assita)ar Vel miserandi vi, ' Alale.. Ah Covis . Cordidon, -Qriae eadem figura nonn inruam ω , per ito iam ad eleuandum conuertitur. Similis geminationis post aliquam interiectione ii r petitio est, sed paulo etiam vehemeWtios, Bona miserum in edit consumpti, enim lachrymis D uia

tamen in si sani moliae rei dolor bona, inquam, Cha m

peii acerbissimae voce subiecta praeconis. Vivis,&viuis non ad 'ceponendam, sed ad coosirin .indam audaciam. Et abiici in verbis plura acritet Si instariter incipiunt. Niliit ne te noctur- Intium praesidium paIatii, nihil urbis vigil:ae, nihil timor populi , niti l consentas bonorum omnium,' nihil hic munitissi- sena s loqvs, nihil horum ora vultusque mouerithtZEt iisdem desinunt, Qui eos postulauitZAppius. quis Produxiti Appiu , QSanquam lioc exemplum ad aliud quo. Pro Asio. que schema pertinet, cuius initia inter sedi fines iidem sunt. quis acquis, Appii & Appim. le est, Qui sunt, qui foedera Cornis lib. aepe ruperunt 3 Carthaginienses. Qui sunt qui crudele bel. 4. Ium :' Italia gesserunt 'Carthaginienses. Qui sunt qui Ita- Iiam deformauerunt 8 Carthaginienses. Qiatiunt qui sibi igitos ei postulanti C irthaginienses. Etiam in contrapositis vel comparativis solet respon3er primorum verborum alterna Iepetitio, quod modo huius esse.loci potius dixi, Vitilas tu

de nocte, ut tuis consultoribus respondeas. ille, ut eo quo in. Pro Mura. tendit mature cum exercitu perueniat. Te gallorum, illum buccinarum cotus xuscitat. Tu actionem instituis, ille aciem instruit. Tu caues neconsultores tui; ille ne urbes aut ca- stra capiantur. Sed hac gratia non fuit contentus Orator, verint ii iii contrarium eandem .sguram . Ille tenet & scit ut ho- stium copiae. tu ut aquae pluussae arceantur. Ille exercitatus est

in propagandis finibus, tu in regendis. Possunt media quo que respondere, vel primis: vi, AT Angitia , vitrea te Fucium unda. Uel ultimus ut AEnerae r. Umissa quoque esset ex prae- Act 8cta. c quisquam dybltavit idem posse fieri iteratis utrinque mediis. Respolident primis & vlaim, dolores Ibi .

SEARCH

MENU NAVIGATION