Arnoldi Vinnii J.C. De pactis tractatus, edente Simone Vinnio A.F. philologo

발행: 1646년

분량: 351페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

261쪽

AR N. VI N N IV sin rem competit. l. iat. g. 3. C. conmm. delegat. At si contra conventionale fidei- commvium alienatio laeta sit, personalis duntaxat aetio contra alienantem datur. d. L 3. C. de cond. ob ea . dat. Quapropter quamvis tu LLult. C. de reb. al. non alien. prohibitio fiat alienationis rei non modo quae in testamento , sed etiam quae in contractu alienari

Vetatur, ex eo tamen non oportet col

ligere eundem esse utriusque prohibitionis effectum,sed accommodanda est vis ac potestas prohibitionis ad eum modum, quem species singulae illic postae pro natura sua admittunt; quod &interpp. vulgo observant. Branch.cent. a. sera. 36.

C A P. XVI.

Quatenus pactum debitoris fide-jussori, aut fidejussoris debitori prosit. Sc de pacto

unius e duobus reis. r. An utilitas exceptionis fideiussori qua-

sita expactione rei,contraria reilamons ei auferri queat.

262쪽

iussoriprodest.

s. Iurisiurandi alia ratio. se quare. . Luid juris, siexpresse convenit, ne a reo quoque petatur. ' .F. Pactum unius ex eorreis debendi foeti alteri quoqueprodesse: nec ob rel.33. de lib. legat. s. Sistorii nonsunt, nonprodesse. ν. Species La. C. de duob. reis. S. 6ὶuidsi uni ex eorreis debendi reddi a cautio, ct ita tacite pactio inductaro. Pactum unisu e duobuου reis credendi sociis ita alteri non nocere, ut neque prosit. ro. Explicario is duo. 3 . de recepi. arbitraret. Si rei eredendi seii nonsint , pactum unim alteri nullo obesse modo.

PActum debim ris in rem conceptum fidejussori quoque prodesse

Constat, non tam propter Vicinitatem obligationis, quam ob regulam traditam l. ct heredi. ar. g. ult. hoc tit. ut jam intelleximus. Personale autem pactum debitoris diximus fidejussori non prodesse lutiquejure veterii l. nisi hoc. Σατ d. Atqui, inquis , etiam hic interest L 1 rei,

263쪽

α ARN. V IN NIVs rei, ne a fidejassore petatur. Sed id in proposito considerari non debet: quippe ubi reus expresse pactum ad suam personam restrinxit, creditori, qui aliter pactus non fuisset, non poterit obiici exceptio a fidejussore, aut si obiiciatur , replicatione elidetur. Quid si simpliciter sine particula taxatiVa pa-etiis sit debitor ne a se petatur 3 Puto hoc pactum etiam fidejussori profuturum & omnibus, quorum principaliuter & pecuniarie interest , ne ab aliis petatur. arg, i. si tibi. 17. I. propen. hoc rit. Procedit igitur d. l. nisi Boc. aa. in pacto, ut loquitur Bariolus , per natissimo, quando pacto est inserta dictio

laxativa; veluti si convenit , ut a reo duntaxat non petatur. Potest autem x sine persona sua reus pacisci , ne a fidejussore petatur, ut pactum sit esticax. l. si unus. 27. g. I. eM. I. Questionis est, an utilitas exceptionis semel fidejustari quaesitae ex pactione debitoris ei iterum contraria debitoris pactione auferri queat. Et Furius Anthianus respondit, non posia se l. vis. hoc tit. cui obstare videtur l.si

unus. ap. g. a. vers. eadem ratione. eod.

ubi Paulus ait, prius pactum eadem'

264쪽

tatione fidejutaribus non prodesse, qua prius non prodest debitori , qui Postea pactus est, ut 'etere liceret. Sed non sunt haec contraria. Nam hoc tan- . tum significat Paulus, ut pactum de non petendo debitori factum posteriore debitoris pacto de petendo tollitur, non ipso jure, sed ope replicationis , ita & pactum factum debitori vel fide jussori pacto contrario ipsius fide-jussoris per replicati nem elidi, ut noceat fiste jusibri. Longe autem diversum est, quod Anthianus definit, exceptionem fidejussori vel sua vel de- - 'bitoris pactione semel quaesitam, ipsi invito extorqueri non poste.' Pac. T.

2. Ex converso pactum fidejus ris Teo non prodest, quoniam ut prosit xeo , nihil interest fidejustoris; quippe in quem reus, si solverit, nullam actionem habiturus sit: ac proinde etsi fide-jusior simpliciter pactus sit, ne pecunia petatur, nihilomagis id proderit reo. I. fideiussoris. a . hoc tit. eademque ratione nec confidejutari hujusinodi pacta proderunt. d. l. 23. 3. Jurisjurandi alia ratio est r. id enim solutionis loco cedit. l. iusjuron-

265쪽

ARN. V IN NI V s m. a .ct l. seq. s. a. de jure ur. dui modo de ipso contractu & de re juratum sit: quoniam tunc perinde habetur, quasi nihil debeatur. I. I. d. tit. Pactum autem non facit, ut ne quis debeat, sed ut defendatur exceptione. . Caeterum si expresse convenit, ne a reo quoque petatur, placet tale fi- dejussoris pactum etiam reo proficere. I. idem in duobus. as. I. uis. ΘLses, hoc tit. quo tamen casu debitori non exceptio paeti, sed doli exceptio datur. d. l. as. I. uti. nimirum ex aequo & bono : est enim exceptio doli subsidiaria illius , quae alias ex pacto competeret, ut supra quoque monuimus. I. re p-rum. IO. I. a. eod. Placet autem hoc casu etiam reo exceptionem dari propter συμπαοκίώ, seu connexum obligationum, quia reus & fideiussor unum &idem debent. Idem est& in confide jussoribus. Excipitur & hic casus, si' fidejussor quis sit in rem suam: quoniam hic reus potius est, quam fidejus.sor, & is pro quo fidem interposuit, fi- dejusior verius, quam reus. Lstasia

eod.

266쪽

ει socii sint, pactus sit, ne a se petatur, quin id pactum caeteris quoque prositi vix ambigitur , propter regulam l. is heredi.aI. I. ult.hoetit. Nam hic quoque paciscentis pecuniariter interest , a socio promittendi reo non exigi, quia si solvat, id alteri judicio societatis reputabitnr. Obstare tamen videtur, quod Julianum respondisse Ulpianus L s. g. p. de liber. legat. refert, si uni ex corteis sociis liberatio legata sit, non p Eho, sed per acceptilationem eum liberari debere, ne dum ab altero petitur, ille inquietetur: quibus verbis non obscure significat, pactum unius rei debendi alteri non prodesse, licet socii sint. Sed recte respondet Bacho vius Jurisconsultum in specie illic proposita liberationem fieri voluisse per eum modum, quo penitus & ipso jure obligatio perimitur , ut in omnem eventum legatario prospectum sit ; cum alioqui actione ipso jure non sublata fieri possit & aliquando contingere , Ut actione adversus alterum initituta ip1e

inquietetur.

s. Quid si socii non sint paetiim

unius alteri non prodesse probatur ex I. idem. as. hoc tit'. quae lex conjungen-

267쪽

2 8 ARN. V IN NIV sta est cum LMejugsoris. a3. eod. ut inscriptio & res ipsa indicat. Cessat quoque hic regula d. l. a1. I. ult. eod. quia non interes h paciscentis a correo, qui socius non sit, non peti. Et huc in primis facit d. l. 3. g. 3. de lib. legat. ubi Jurisconsultus ait L alterum ex correis debendi, cui liberatio legata,agendo quidem consequi posse, ut pacto liberetur; sed non ut per acceptilationem, ne alteri liberatio prosit. 7. Plerique tamen credunt huic sententiae contrarium esse, quod rescriptum est l. a. C. de duob. reis, si unus ex duobus debendi reis conventus integrum debitum creditori, exol vat, quod ultra dimidiam suam solvit, poste repetere: quod sic accipiunt, posse repetere etiam citra cessionem in correum

actionis, videlicet subsidiaria actione , negotiorum gestruum : & secundum id saepe judicatum esse testantur Ant.

de accipi posse de correis sociis , propterea quod pecunia ibi dicitur com-

muniter mutuo accepta. vid. eund.

b. 1I. conjeci. o. ct seqq. Perre ad tit C. de

268쪽

C. de duob. reu. n. ao. ct seq. Plane siquis nominatim corrςo quoque suo paciscatur, proderit ei pactum ad exceptionem doli, arg. l. sdem in duobus. s. ult. cum t seq. hoc tit. 8. Quid sit tacito pactum inducatur ex chirographi redditione uni ex correis debendi facta 3 Non alii prodesse

posse Alexander ad i. a. hoc tit. scripsit, quam ei cui redditum est. Tacitum enim pactum ex facto inducitur. Factum autem nullum intercedit greditoris nisi cum eo ex correis, cui chirographum redditur. Et potius redditio illa conjecturam inducit 3c probationem mandatarum ei adversus correum actionum, Arg. I. I. C. de donat. l. Mἀ- uia. st .solui.matrim .lservum filii. - . A. eumqui. s. de legat. I. Ex quo apparet non posse correo ex ea causa quaeli

exceptionem pacti de non petendos alioqui videretur creditor mandasse actionem inutilem; quippe quae per exceptionem pacti elidi posset: idemque creditoris factum & actionem praeberet , & simul exceptionem , qua haec actio clideretur. quod est absurdum. Fidejussorum alia ratio est. Quid ni enim iis prosit exceptio pactI, cum non

L, possit

269쪽

MO ARN. VINNIus possit redditio instrumenti facere, ut, adversus eos ulla actio mandata videatur : Namque reu S principalis regres.sum habere non potest adversus fide-jussorem suum , cui ex contrario ipse indemnitatem praestare debet. Plane si in rem suam fidejussit , aliud dicendum e1t: nam hoc casu nec pro fidejus.sore habetur. l.sed Z a . hoc tit. I. S. M. I. qui satisd. cog. l. s. de liber. legat. Scita judicatum lesert Ant. Fab. Cod.suo. hoc sit. de . o. vid. Θ sup. c. Ia. n. Is s. Illud adhuc videndum, an Iactum unius ex reis stipulandi aut cre- dendi alteri credendi correo noceat,

nempe si pactus sit se non petiturum. Et hic iterum interesse putem , socii sint, nec ne. Si socii sunt, pactum unius

alteri ita non nocebit, ut neque prosit: nam saltem pro parte obstabit correo petenti exceptio, pro ea videlicet parte , quam ille socio restituere tener tur judicio societatis: eam autem p tem, quam ipse consequitur, communicare non tenetur socio, cujus pactione effcetum, ne integrum consequi potuerit. Et ut ut summi juris ratio em-cere videtur, ut nullo modo unius pactum alteri obsit , propter conditionem

270쪽

nem obligationis duorum reorum, in quorum sinFulorum persona tota obligatio consistit: aequitatis tamen ratio facit, ut agenti saltem obstet exceptio pro parte. oro. Objicit huic sentcnesiae Ant. Faber L si duo. 3 . de rec. arbitr. Ex qua ita,

argumentatur; Si compromissum unius ex correis sociis in totum alteri nocet, ergo nocebit & pactum: at Compromissiim nocet &c. d. I. 3 . Respondeo, falsum est assumptum: idque vcl ex eadem L 3 . liquere potest. non enim quaeritur eo loco , an socius petere,

quod promissum est, possit ; sed an petente eo stipulatio poenalis interposita a socio, qui compromisit, committatur ue quod non obscure assirmat JurisCcori sultus. unde facile intelligitur compromissum socio , qui non compromisit, non nocere: quamvis & eo petente stipulatio poenalis commiti tur adversus eum scilicet , qui compromisit.. II. Quod si correi credendi socii non sint, pactio unius alteri non oberit ullo modo : quoniam talia pacta

vim suam nunquam exerunt CXtra

Personas paciscentium. Isunus. a 7 ara

SEARCH

MENU NAVIGATION