장음표시 사용
101쪽
Vallis umbros ih in qua meliorem vitae partem sianctissime exegerat immemorem se unquam exhibuit ἔ quin potius quamplurimis fortunis, gratiis, beneficiis, ac privilegiis, a Sede Apostolica, Lina, M. Principibus impetratis, auctam honoratamque reliquit. Deniquiqui/sit. Mi annis non minus quam benefactis cumulatus, cum se morti qroxi-νaealia invia mum cognoscer l, susceptis devotissime Ecclesiae Sacramentis, imscat. ter psallentium, ac gementium Monachorum manus placide exspiravit Anno salutis io 88. Cujus sacrum corpus, cum innumeris miraculis coruscare caPisset, Vallis umbrosam delatum, nobili tumulo illatum est. Ubi etiam festivum hoc de eo conscriptum Epigramma legitur. Dixerat Elias, He Ara, hie hostia duplex,
Vincat, utri ab .mens caelitus ignu eat. -- at Petrus luem non term x Aris, Sed rapidos ignes permear ιnnocuus.
Zelus aetraque ardens, Petri es Victoria major, Ignibus illa; Ignes vicit at ι re sius. G. Sori M. Scripsit Petrus Semones de Tempore. Tractatum contra Simoniacos.
Epistolam de Certamine suo. Epistolam de suis Legationibus ad Gregorium VII. Item aliam ad Victorem III. Quae omnia inter , M. SS. Bibliothecae Vaticanae asservantur.
Petri eum laude meminere Aecta nitas umbrosa. Abbas inspergensis in Chronico... Desideriin Casiod. in Dialogo e. r. Ludovicus Maimbouet. Ciaconiis inrita. Miserius in Dictionari Magno Histor. 9 inii.
XXL si , LODATUS, seu Deusdedit, quem 9uidam niuia stemmais
N iis, aut patriar lacta mentione, ex inferiori Germania oms tum traxisse autumant, a Gregorio VII. Pontifice Maxi---- mo, doctorum hominum amantissimo, inter Presbyteros Cardinales adlectus, Ecclesiam S. Petri ad Vincula Titulo Eudoxia obtinuit. Is, cum es Iet Sacrarum Legum, & Apostolicarum Traditionum peritissimus , & in Sanctorum Patrum scriptis apprimo scribit versatus , pereruditum, elegans, & utile opus conscripsit, cujus P v argumentum est : Non licere Laicis in Sacerdotiorum coliationibus, qua Cleri , or Monachorum, sint, auctoritatem fiam interponere. In quo inti' Imperatorem Hemicum, & Clementem III. Antipapam,Simoniacatum labe maxime infames, aspere, ut merebantur, perstringit, Hunci Lihrum Deodatus ad defensionem Gregorii VII. & ingratiam Cleri compilatum Victori III. Pontifici Maximo, ipsis Pontificatus au-
102쪽
spiciis, nuncupaVit, & obtulit. Quem varia eruditione, & doctrina rekrtum apud se olim habuine testatur Alphonsus Ciaco nius. Hujus pariter Libri Pandulphus Pisanus in Vita Victoris III. . cum laude meminit. Auctor Vero cundem quadrifariam partitum ipso in exordio demonstrat. Primus enim Liber continet Pravit num Auctoritatis Ecclesiis Romana e & quoniam Ecclesia sine ciero subsistere non potest, nec Gerus absque rebus, quibus temporaliter alatur , huic Secundum De Oreor & Tertium De Rebus ejusdem Ecclem: subtexuit: quia vero Saeculi Potestas Ecclesiam Dei sibi . tunc temporis subjugare nitebatur , taberi.u ipsius, O Grai, ac rerum C ous Tertio, & maxime Quarto Libro evidenter ostenditur. Rς ψω Edidit praeterea Deodatus noster Ecclesiasticorum per capita Comis penatium, ea 1cilicet ratione, qua poste, Gratiapus Decretum scripsit. Libellum etiam composuit adversus Rerum Eccles hcarum Imvaseres, Simoniacos, ct Schisematicos, qui nihil in Ecclesia Dei pensi habentes, omnia suique deque miscere nitebantur. Catholicae partis, dum vixit studiosissimus stat, &Gregori ni juris adversus Henricianos, & Guilbertinos acerrimus propu-8nator , cujus etiam Legatione in Hispaniis, maximo rei Catholicae emolumento , usque ad obitum periunctus proditur. Ubi
autem quove tempore, aut anno Vir tantus fato cessserit, ScriP - inere in re Num monumenta non indicant. Saniores tamen non dubitant, eo reisponi illum Paschale ΙΙ. ad Clavum Ecclesiae sedente, Anno salutis I 9. agignatur. diem extremum clausisse.
Em mentionem faciunt Pandri in Pisama in Victore In Ciaeoniis in rita. Gesa Gregorii VII. ribe in mis a. ct Oldomus in vidition. ad Ciaconium.
CUNO, aliis Conon , Vir seu animi dotes, seu Natales, seu XXII.
doctrinae praestantiam Oeetes, undequaque nobilissimus, ortu Germanus, Filius Eginonis Comitis de Urrac,Viri in Aula Caesaris maximae tunc dignitatis, & existimationis.
Cunonem Gregorius VII. Pontifex Maximus Presbyterum Cardi- una o natem Titulo S. Anastaliae creatum, secum ad conventum Canusi- ra Henricus num perduxit; in quo pyissimum Cunonis suasu, & opera Hen I p. ath ricus ImPerator poenitentiam simulans, anathemate , quo prius se Percussus fuerat, solutus, atque in gratiam receptus est. Hunc Ciaconius, Pan vinius, , alii diversum a Cunone Episcopo Praenestino a Paschali II. creato faciunt, cum tamen EX ΠΟ-
103쪽
mitum re versumitera anathemate
Germaniam magno Hingentia emat
Treceburgensi ordinis Ambrosiani ; seu ut 1 cribit Ferdinandus Ughellius Tomo I. Italiae Sacrae in Catalogo Episcoporum Praenestinae Ecclesiae ) ex Canonico Regulari Ecclesiae S. Nicolai de Arva sia, sive Aroatia in Gallo-Belgio, cujus Congregationis ipse unus ex praecipuis Auctoribus extiterat, Presbyter Cardinalis Titulo S.
Anastasire : a Paschali vero Secundo ex Presbytero Cardinali Episcopus Ρrienethinus inauguratus, atqus in Orientem Legatus missus sit. Qui cum accepisset Henricum Caesarem ad vomitum reUe sum, fidem Romano Pontifici sancte datam fregisse;& Paschalem II. violenter arreptum in vincula conjecille, justissima ira succensus, in Episcoporum Concilio a se coadio Pedifragum Imperatorem adtempitemam detes andi facinoris ignominiam, religionis telo confixit; eandemque censuram in occidentem reversus, quinque celebratis Conciliis in Graecia, Ρannonia, Saxonia, Lotharingia, &Gallia contra eundem sacrilegum Henricum constanter peruriit. Ac deinde curavit, ut Romani Concilii Patres, quam iterato tuli11 et ipse tententiam, suis quoque suffagiis confirmarent, ratamque haberent : quod non modo facile obtinuit, 1ed & ob id pietatis studium in Pontificem,ceu Ecclesiae Caput,adeo celebre nomen adeptus est, ut Eum quasi Virum de calo sum, omnes deinceps Vene
Contigit interea quorundam profligatorum hominum studio deceptos Germaniae populos non modo in avita fide fluereare; sed& res novas immunitati Ecclesiasticie nimium quantum adversantes, milicitante Henrico, moliri. Quare Gelasius hujus nominis secundus Pontifex Maximus, ne malum in dies incrementa sumeret, multosque ruina involueret, Cunonem Zelosissimum Athletam in Germaniam Legatum destinavit, quippe qui Natione Germanus, ore lacundus , & Catholicae fidei addictis limus, titubanti Provinci v commodius consulere; & medicinam reliquis omnibus Opportunius parare poste videretur. Quamobrem Henricum Caesarem hujusce tumultus, & seditionis auctorem, & ducem,una cu mfautoribus 1uis tam in Coloniensi , quam Friditatensi Conciliis a se habitis Ecclesiastica censura iterum involvit, excitatis prius in ipsum tanquam Foedifragum dissertissima oratione Ele rum,Principiimque Imperii animis, qui, ni a concepta impietate desisteret, certis limam ipsi depositionem minitabantur. Ille Principum Auctoritate, minisque perterritus, tempori serviendum ratus, Cunoni, simulata Pro more pietate, fidem atque obedientiam public a sacramento promisit; ac pro tunc eo modo jam jam intentatum religionis fulmen subterfugit. Legato Vero absente mox ad
In Gallia postmodum Concilio Suesionensi presidens, venenosa Petri labat lardi scripta, haeresis manifestae convicta, publicis flammis exuri jussit. Ibidem agens, Theogerium Metensem Episcopum, vitae Sanctimonia illustrem consecravit; & laneium Godi Pedum Ambianensis Ecclesiae Ρrauialem, ob relictum solitudinis ergo gregem increpuit; atque, ut ad Episcopatum rediret, coegit. Cuno denique Legationibus plurimis strenue, utiliterque obi-
104쪽
tis, meritis, doctrina, & sianctitate usque adeo inclaruit, ut GU- sis..histasius II. Cluniaci morti proximus Eundem Cardinalibus in Pon- puis is fatificem Romanum deligendum proponere nullatenus dubitaverit: ultro oblatis& quidem in dubius' Ρontificis optatis eventus respondisset, nisi refugit. Cuno, ab omni promus ambitione alienus, ruentia, ut sic dicam, in se Cardinalium studia aliorsum , nempe in Widonem Archie- .piscopum Viennensem divertisset, Eumque sui loco, post Gelasii obitum, raro exemplo, sub Calixti II. nomine, Pontificem creandum curas Iet. Quo regnante senio, & meritis gravis, Romae, sum- obhis Gismo bonis omnibus sui desiderio relicto, ad beatam immorialit, ct Serirta. rem transivit, Anno Saluti S I a. Scripsit plurima erudita & pia opuscula De Incarnatione Domi m. De Passione Christi. De Partu B. M. Virginis. De vero Christi Corpore & Sanguine in Eucharistia. Sermones de Tempore & Sanetis. Quae omnia inter vetera MM.SS. Bibliothecae Vaticanar extare dicuntur. His meminere Abbas instergensis. Sigebertis in Chronicis. Gotbifredis Clar valleno in Disola ad Albunensem Episcopum. Nonnulla misi ei m. IN. diplomata, Monactu nilis umbrosa data. Ciaconiis in nra. 9 AEE.
ANNO Io 88. SEDENTE URBANO II. PONTIF. MAXIMO
S. R. Ε. CARDINALE. OFFRIDUS genere in primis nobili ac claro Andegavi in xxvist Gallia ortus, 1ublatis morte parentibus , educatus est ad Guarnerio Archidiacono Andegavensi, Magistroque in ' ediscendis primarum litterarum elementis usus Guillelmo, Viro ea aetate doctrina percelebri , c us ipse meminit cum laude in Libris a te conscriptis. Monasterium Vindoeic οβρο ου nente SS. Trinitatis , Ordinis D. Benedicti , a Gosti ido Ι. Britanniae Comite Anno olim 99 a. fundatum, ingressus, nonnullis inte jectis annis, communi omnium sustragio ob praeclaram cum Vir- in. tutis, tum doctrinae famam Abbas numero quintus, elemas est. Romae existens, Urbanum II. Guilbertinae factionis metu la- Ab Urbanotinitantem , immortali beneficio devinxit, quum collata liberali u. auem muι manu pecunia non modo Ipsum ; sed & Lateranum , & Turrim iis beneficiis Cresicentiam ab hostibus occupatam redemit. Omnium primus νpedem Urbano in libertatem asserto, atque in Sede Pontificia constituto osculatus est in Latemo ; a quo deinde, accepti beneficii U' ' μ' non immemore, in Cardinalium Collegium assumptus, titulum S. Priscae adeptus est.
105쪽
Gallorum Principum controυersa circa Maj
Reverius in Gallias intectuit Conciliis Salmuriensi , & Ave nensi. Urbanum, &Paschalem, Utrumque hoc nomine secundum, digno tantis Viris hospitio excepit. Callisto autem ΙΙ. veteri necet Iitudine conjunctus, & quod mutuae eorum Epistolae clare demonstrsnt intimus fuit. Α Ludovico VI. Galliae Rege delectus inter arbitros, Controversiam, quae de Majoratu, & Senes alia Franciae ab Andegavorum Comite Fulcone movebatur, felici exitu,neia mine partium ostenso, terminavit. Coenobium Vindocinense summa prudentia, integritate, &vigilantia rexit. Et quamquam nonnullis Monachorum in regimine durior , asperiorque Videretur, ipse tamen se ad indulgentiam , & lenitatem natura proniorem fuisse scribit. Proventus ve-rd, fortunas, atque opes externas sua industria sic ampliavit, ut Monasterium duPlo , quam acceperat, locupletius, copiosiusque reliquerit. Ingenio fuit acri, subtili, vividoque, & in sacris maxime litteris, Canonibusque exercitatus. Alpes pro Ecclesiae Romanae, commodo duodecieS transcendit, nullis viae asperitatibus, aut vitae periculis perterritus. Ab hostibus ter captus, dureque habitus , Deo protegente, incolumis semper evasit. Vixit usque ad extrema Honori II. Pontificis tempora, uti ex Honorii ad ipsum data Eeistola liqueti Fatis tandem de Ecclesia, & Coenobio Vindocinensi optime meritus, celisit Anno Salutis II 3α Seripsit Epistolarum libros quinque , quorum Primus eas, quas ad Romanos Pontifices, eorumque Legatos milla, Continet Secundus, quas ad Episcopos, & Carnotenties dedit. Tertius, ad Andegavenses aliosque ; Quartus, ad Abbates, & Monachos diversorum Monasteriorum. Quintus ad quosdam Ecclesiasticos, &saeculares Viros.
Elucubravit etiam insignia quaedam opuscula, Numero,ut ait Bella inus, quindecim. Morerius, nescio quo fundamento ductus, octodecim enumerat. Sermones item duodecim. Quae omnia Lutetiae Pariliorum Anno Salutis 16 Io. Jacobi Sirmundi e Soc. Jesu studio & opera, cuia sunt.
Ous mentionem faciunt 'leoniis in Gallia Purpurata. Resta laus de Seri . Eretos Bubertis Miraeus in Actibin de Script. Ecclesp.a r. Iacobus Sisemundus in nita. Morerius , ct Alii.
SEDENTE PA CHALI II. PONT. MAXIΜO. De
LLO Maxilcanus, alias ab Episcopatu, quem gerebat, dictus
ostientis, natione Campanus Ciaconio teste ex Marsiciat liae Urbe oriundus. Is a puero in Monte Cassino divino solamulatui devovens, magnos brevi in utraque Virtutis, &Iatte-
106쪽
Litterarum Ρalaestra fecit progressus. Munus Bibliothecarii eodem in Monasterio adeptus , cum ea occasione miro scribendorum librorum desiderio tangeretur, cruratum licuit, perlustrandis, le- Ansuisti Igendis, excerpendisque probatissimis Codicibus insudavit. Deca- tarditialianus factus, ob morum gravitatem, Sanctitatis opinionem, & dΟ- Colgosa avi trinae praestantiam a Ρaschali II. Pontifice Maximo cooptatus est scribitur. in Episcopum Cardinalem Ostiensem Anno Salutis liOI. Hic cum Paschalem Pontificum insidiis Henrici V. Augusti captum, & in carcerem detrulum intellexisset, mutato habitu iu- mmitaIN. gam arripuit; populumque Romanum, nemota oratione pro li- ingratiamberando Pontifice habita, vehementer in sacrilegum Imperato em Pasibal. II. concitavit. Concilio Vastallenti Anno Salutis itos. celebrato Le- ω - .gatus Pontificius interfuit; Actis Synodi Lateranensis subscripsit. Illius opera, & consilio usus est Paschalis in abrogatione Brunonis Aliae ἀί--Αbbatis Caslinensis. Aram maximam Ecclesiae S. Laurentii in Lu- dabilia facta cina die xv. Octobris Anni iii a. reconditis in ea multorum Illu- e r ut r. strium Sanctorum reliqui iis, sua manu consecraUit, uti ex mam rea tabula, ibidem etiamnum extante , legitur. Quam cum Ci conio refert Augustinus Oldoinus in Vita. Chronicon Cassinense plausibile doctis opus contexuit in . tres libros digestum , cujus exordium a Sancto Patriarcha Benedi D Ars 'Eho desumens, usque ad Desiderium Abhatem praeclaro ordine, rumque serie deduxit. In quo Chronico, ut ait Bella inUs, non pamea attinguntur ad hi nam Ecclesiasticam Horum temporum valde initia.
Scripsit etiam Sermones aliquot de Nativitate Domini, De Ρaschate. Historiam Peregrinorum. Vitas SS.Mennatis &Januarii MonachorumCassinensium. Epistolas plures ad alveris. Decessit Sanctissime xi. Kalendis Aprilis Ex hellio; ex Ciaconio Vero xl. Iunii, non ad initium anni illo. ut scribit Bellarminus de Scriptoribus Ecclesiasticis , sed circa annum II s. ut bene notat obis. His oldoinus. Anno enim iii p. Diplomati a Paschali ΙΙ. Ecclesiae referιών. Marsorum concesso subscriptus invenitur. Et anno duodecimo supra centesimum, &millesimum Altare in Ecclesia S.Laurentii in Lucina consecrasse notum est ex antiqua superilis allegata Tabula. Confundunt aliqui non benὴ Leonem hunc cum alio Leone riter Monacho Cassinensi, & Episcopo Cardinale Ostiensi, qui Mau ὸ nam 'rbano II. a secretis fuit, Nominis, Ρroisionis, & Dignitatis li- ημώς militudine decepti. Petrus Diaconus Leonem alterum clare distinquit a nostro ; dum scribit : Leo Romana Ecclesia Cardinalis, Casi scitas sinensis Caenorii Monachus seri ι ex nomine Urbani complures Epistola , focu cr Registrum ous. De nostro vero disserens, multδ aliter, & copiosius loquitur, Εjusque operum Catalogum texens,distincte omnia
refert. His mentione aciunt moia citatis Petrus Garanus e. I de rars IEQ ibinu nast. Casin. ct in Chronico. inudis brionis ligno vita. ΕΗZarminus de Scripti Eccles Miseriis ιν init.
107쪽
JOANNES de Crema quae est Urbs Galliae Cisalpinae olrici,&Rathildis filius, Presbyter Cardinalis Titulo S. Chryλgoni a
Paschali II. Pontis. Maximo renunciatus, non tam scientiarum, quam belli, pacisque artibus enituit. Mauritium Burdinum natione Gallum Antipapam ab Henrico V. Caelare contra Getalium II. in Pontificiam Sedem sub nomine Gregorii VIII. intrusum, Sutrit aretissima obsidione cinxit, vinctumque facta deditione Romam perduxit. Juvat egregium hoc Ioannis facinus ad immortalem eius nominis gloriam paulo altius ex Augustino oldoino repetere, Posterumque memoriae commendare. Laudatus Auctor in Schii-mate XXIX.quod inter Gelasium II. Romanum Pontificem,ex Gr gorium VIII. Anti Papam interces lit, haec de Joanne nostro habet:
eram Glasio II. Clamara mortuo, cum Callis , qui ei successerat, uritido cum exercitu ad Urbem veniret, Burrinus fraudopontifex sibi timens, clam Suinum aufugιι έ ωM tuto se conis nens, Cr legitimi namen Pontificis u- pans, auxilio factionis ferus Romanos incursionibus vexabat. Quare OLissus comparatu repente copiis Ioanne Cremensi Duce, Sutrium obsidione cim xιν , nec ab ea de is, donec Cives variis calamitaribus aflicti Burdinumgrium traderent, anno jam tertio circumacto, ex quo Ecclesia pacem turbare caperat homo i e impudens, or ambitiosiu, ae flagitio nobilis. Dag. pos actam nudusonem Romam perductum, cameloi impositum, Triumphi serae per omnes inbis plateas, magno populi ludibrio, circumduxit. Tandem vita donatum m arcem Monasterra Cay mensis primum I dtinde in Cavense Caenobium perpetuo carcere multandum relegami r quem Honorius R. eo loco abbacIum apud Fumonem conclusit, ubi non longe post ni eram vitam simist. Sic indus laeta Callisti IL& maxime Ioannis Cremensis opera, 1 ublato Pe nicioso Schismate, tot motibus vexata Romana Ecclesia tranquilia litatem obtinuit. Cum vero Anno Salutis It 24. ipso sui Pontificatus initio Honorius II. per Sanctum Malachiam Episcopum Connertentem,Hiberniam , florentem olim Ecclesiam, ad antiquum quali splendorem redactam vidi flet, Joannem Cremensem Presbyterum Cardinalem S. Chrysogoni in Angliam legavit, ubi duobus celebratis Conciliis Clerum a fornicatione sub gravi anathemate cohibuit, eique omnium sceminarum coturbernia interdixit, praeter Matris, Sororis, Amitae, aut suspitione carentium. De quo Honorius II. in Epistola ad Clerum Anglicanum ita scribit : Rogamus vos, nonemus,
or Pracipimus, ut hunc Ioannem, ιanquam S. Petri Vicanum reverenter sus raptatis, humiliter audatis, or ad ksius vocationem Θnodales cum eo comvenIus celebreris, qua enus per ibius, ct nosram anta issam in regno ne re,
108쪽
qua corrigenda sunt, corrigantur I G, quaesrmanda sunt, inspirante Spiritu Santro, Armentur.
Dum in Scotiam se conferret Roxoburgi Concilia celebrat rus, Ponti x his eum ad Davidum Scotorum Regem verbis pros
quutus est: Nobilitati tuae rogando mandamus, ut dilectum Alium nobum Ioannem Cardinalem, cui vices nostras in Urisbus uris commisimus, 'reverem
ire susti ψ ἔ eis gratia, favore, se auxibo opportuno adsis. Scriptores Rerum Anglicarum praeter Simoniae notam , qua Joannis Crementis Legati Apostolici aestimationem inurunt, illud ignominiolum superaddunt : fuisse illum eadem die, qua Sacerdos ad aram Corpus Dominicum conlacisset, post vesperam in tumpi commercio cum meretrice deprehensum, licet in Concilio adversus Concubinarios Clericos Canonem ipse Sancivisset, & in eosdem statutis poenis acriter invectus declamas let. Scripta haec reperiuntur primitus ab Hemico Hunti doniensi, Rerum Anglicarum Scriptore non semper fido. Rogerius HoVedunus Anglicanus p riter Historicus, Henrico tamen recentior, eadem totidem Penu verbis repetit suis in Annalibus. Matthaeus mes monasteriensis inanem ejus excusationem addit: quod scilicet in ea turpitudine deprehenius dixerit : se non esse Sacerdotem , sed Sacerdotum correctorem.
At ex tali leviter excogitata excusatione convinci mendacium nemo non videt; etenim quomodo non Sacerdos erat, quem Sace
dotem esse dignitas ipsa cogehat Z utpote cum estet Presbur Carae natis titulo S cci suom ρ Aut quomodo non Sacerdos, quem dicunt mane incruentum Sacrificium ad Aram celebrasi e t sumetur igitur palpabile hoc commentum in ipsos malevolos Auctores. Certe .lhelmus Malmesbur1entis illius aevi Scriptor, haud alluetus Parincere Romanae Ecclesiae Ministris, nullam penitus tanti facinoris mentionem secis te repetitur. Ipsi Schismatici, fautores Petri Leonis, tam enorme delictum Ioannis Cardinalis, si quod fuisset, Romanis exprobrare non cesii allent, sed plenis buccis in vulgus, ut alia longe minora, decantallent. Denique quo pacto Sanctus Bernhardus, aliique magni Nominis Viri adeo constanter affirmare potuissent: sicut numerosi
rem, ata orsanmorem Cardinatium partem Innocentium II. habuisse, si tanto scandalo illorum unus Joannes stilicet Cremensis orbemChristianum concussistet tinc in Schismate Petri Leonis, Innocentio Legitimo Pontifici fideliter adhaesit, unde ab Anacteto Pleudopontifice mendacii iniustu argutus, calumniis & injuriis assectus est in Epistola ad Lotharium Regem Romanorum data. Aliquando tamen , subdolis quorundam seductus perluationibus , Schismati Anacleti consent ille visus est: se d paulo post, perpensis rationum momentiS, Sanioris mentis essectus, ad Innocentium Legitimum Pallorem, ejurata Anacleti factione, rediit: quod cum ad aures Divi Bemardi Abbatis pervenis et, factum ejus vehementer collaudans , gratulatorias ad eum Litteras dedit ; utque in bono Perseoraret, Pate
Basilicam S.Chrysogoni, cujus titulum gesserat, mira libera-
109쪽
litate a fundamentis restauravit, sacroque thesauro, vestibus, Libris, & postessionibus locupletavit; aedificiis insuper intus & soris, adjecta nobili Parochia, decoravit: ut habet vetus in marmorea i hula inscriptio, quam laudat, & refert ex Victorello Augustinusoldoinus in notis ad Ciaconium. Obiit tandem senio consellus , deque Ecclesia bene meritus sub Innocentio II. illo ipso anno, quo Lotharius Imperator decessissse memoratur, nempe Anno Salutis ii 38. Sepultus in Ecclesia S.Chrysogoni a se restaurata, cum hoc brevi Epitaphio:
Hic a ACET JOANNEI DE CREMA CARDINALIS. O bene Samator , noLDarii Salutis amator Fili Chri se Dei, parce Redemptor ei. Amen.
Scripsit de Rebus a se gestis in Legatione Anglicana Librum. De Schismate Anacleti. De Expugnatione Sutrii, aliaque nonnulla.
'us mentionem faciunt S. Remardis in Epistolu. Ciaconius in rita. Andreas MLctoralias in Notis ad Ciacon. Augustinus Oldoinus in Addition. ad Ciaconium. 6 Acii supra alligati.
,O Carnotensi s. natione Gallus, professone Mon is, Domisimi Viri Yvonis Camotensis Discipulus,
Litterarum cognitione clarissimus, Abbatiae Divi Quintini ordinis Augustiniani Dioecesis Bellovacensis Coen biarcha Tertius. Is, crescente in dies Virtutum ejus fama praevalentibus meritis, & imagiis; Bellovacensium Praesul, non absquustrepitu, amulorum invidia excitato, electus, plurimorum discrimina laborum 1ubire habuit, renitente maxime Philippo I. Galliarum Rege, falsis invidorum oblocutionibus depravato, qui propterea publico se juramento obstrinxerat, nunquam Εum se quidem vivente) Bellovaci Ρraesulem futurum : ut laudatus XUO Carnotensis, & Archiepiscopus Lugdunensis in Epistolis, de hoc ipso di iasidio ad Paschalem II .Romanum Pontificem datis referunt. Romam igitur prosectus a Ρaschali II. electionem ejus approbante, invito licet Rege Philippo, Bellovacensium Episcopus consecratus est. Ubi constitutus S. Anielmo ob spectatas virtuteς, Uitaeque probitatem charistimus evasit, cujus opera deinde,atque consiliis,multis in ne- sotiis familiariter usus est, teste Edinero in Vita S. Anselmi: faustoque omine contigit, ut dum Reliquiis S. Priscae elevandis casu interesset, eidem e sacro Corpore insigne quoddam os in munus liberaliter fuerit concessum.
110쪽
Poloniae gentes; cujus Legationis caulam a Longino Rerum ΡΟ- Caiaisaialonicarum accurato Scriptore audiamus , ita disserente : Summi creat , in Pontificis Paschalis II. Nuntim cum potestate Legati a latere Guias, caltas Pρωφβ Le valo Oscopus Bella censis in Poloniam, Bolestas Duce, de Moritaedem ν -- ιδ
peiurione redeunte, venis. A quo comtyer exceptus, visitata Polonica pro κι -
a Fummo Pontifice jussu fuerar 2 Ecclesia, juxta n rem justiae sceleratos,
Bolestas Duras Eum animante, movente, a sistentia, duos Provincia Gnesinensis Epistoris, culpa exigente damnavix, ct suis privavit sessibus per sim 3entram deposit oms. Qua tamen hinuerint, Gr quarum Ecclesiarum G sivi, vano se diligenti in qIibusliber Annalibus /crutinio sacro, legisse me
non memιm: tamen convectura evidenti adducor, ut credam unum deposiι
rum Epistoporum fuisse Gyanaum , qui Cracmunsem Gi parum , nulla sis i Pontimis auctoritate sta Ducis Polonia donatione detinebat. β Hactenus Longinus. In eadem Legatione in Cracoviensi Ecclesia e sacro Baptismatis sonte levavit filium Bolestes DuciS Primogeni Dises, erisistum, cui, jubente Patre , avitum Uladistat nomen imPotitum est. ν, ius m a Yvonis opera Guno e Bellovacensi ad Parisiensem Ecclesiam hiat. vocatus, interfuit inaugurationi Ludovici cognomento Crassi, cujus etiam Diplomati, quo idem Dudovicus Crassus Abbatiae S. Vi- Parisiis imctoris Parisiensis fundationem stabilivit, subscripsit. Ad Gualonem auguratu stequentes Litteras in causia reformandarum Ecclesiarum dedere S. Lia vici Anselmus , Yvo Carnotensis, & Ιldebertus Cenomanensis Disco si pus : Viri non minus doctrinae fama conspicui, quam Sanctitatis gloria illustres. Scripsit inter alia non spemenda opuscula , in Bihliotheca S. - . . Victoris Ρarisiis asservata , Statuta Synodalia , quae ob summam A. 1, utilitatem Anno I 8. Lutetiae irpis excussi, Bibliothecae SS. Patrum inserta fuerunt. E vita demum beato fine excessit via.Kalend. Martii Anno Dominicae incarnationis III 4.
ATTHEUS Gallus, nobilibus se opulentis Parentibus in XXVII. Provincia Rhementi natus, statim a primis annis Litter rum studia cum pietate conjunxit. Canonicus Rhemen- ' sis factus, Radulphi optimi Antistitis vesti9ia sucinu ν - semveroe pietatis laude in ipsa adole1centia floruit. DiVmi namquς ιιια. 'I. Ha amoris