장음표시 사용
71쪽
Itinere morte, re infecta, Beneventum cum sociis petiit, indeque Senas. Ubi tamdiu substitit, donec alius in Petri Cathedram 1
Sub Alexandro II. S. R. E. Bibliothecarii & Vicecancellarii munus nonnullo temporis spatio summa cum laude exercuit. Εju1Item Medio- dem postea Alexandri jultu una cum Joanne Presbytero Cardinale Linum ad Si- Legationem subiit ad Mediolanentes', ut dissensiones foedissimas, quae Simoniacorum opera concitatae Ecclesiam illam mire exagit bRnt, Penitus extirparet. Rebus utcunque compositis, Leges si luberrimas Mediolanensi Clero ad bene vivendum praescripsit, su que manu ex Auctoritate Pontificia firmavit. Redux Romam, ex calculi dolore, plenus meritis, regnante Alexandro II. circa an num salutis Iora. fatis concessit. Plura scripsisse pia & utilia opera traditur,quae tamen nonnisa in Bibliothecis m. L extare putantUri
Gis meminere Leo OViensis in Hibi. Caysin. Baronita. in Annaι Ciaemiis invita. Oldoinin in Adait. ad Ciaconium. O alii pauci.
digendos. Eiis obituso script I.
S. R. E. CARDINALE. Qi ETRUS Ravennae obscura propter paupertatem , sed inge-' B nua familia in lucem prodiit anno ab Orbe redempto I 6. ut memoriae prodit Joannes Monachus , Εjus aliquando Diaues comes, & Vitae Auctor. Sunt, qui Ρetrum ex nobili fami vis, 'isiis. lia ortum duXisse arbitrantur, inter quos Robertus Bella inus Libro de Scriptoribus Ecclesiasticis. At hi errore Iabuntur, cum iaΡetro, cognomento Peccatori qui Paschali II. Regulas 1uas confirmandas obtulit, non Petro Damiani conveniat. Unde Dam, Diligenter a teneris,omnibus charitatis ossiciis a Damiano se Mni Nomen tre natu mainimo sic enutritus, ac bonis artibus institutus est, udser u Iis' ab eo, non autem a genitore, Damians sibi cognomentum asciVerit; vocarique Voluerit, & scribi Petrus Damiam.
Antequam divino se famulatui inter Viros ordinis D.Benedicti Religiosos manciparet, bonas artes plurimos aliquandi a publice docuit, stylo, ut illa serebant tempora, siatis eleganti, quemadmodum ex illius Epistolis, Libris, orationibus, Concionibus, 'aliisque doctissimis ingenii sui monumentis conjicere dissicile non est. Ab ineunte aetate agitari advertis coepit. Cum enim Mater
mi,a .a Post Plinimos filios, hunc genuisset postremum, & quadam diei. Histibis, Natu'mRjor, Patre demortuo, Fratrum hinc multitudinem; illinctius.f. D haereditatzm CXimam conquereretur, adeo Mater, quam jam diu seu uiuitilia Egestatis dolor Contristabat, excanduit, Ut Petro vixdum nato, saturi crudeli reluctatione, lac maternum denegaverit, nec quicquam
72쪽
asIiduis infantis clamoribus & lacrymis commota, ejus necem de industria expetere sit visa. Quae plane brevi subsecuta fuissset, nisi fame simul & vi stigoris nigrescentem, ac voce jam prope destia tutum pia quae dana saemina casu adveniens juv1sset. Haec siquidem inhumanae matris crudelitatem arguens , & infantis projecti calamitatem deplorans, calentis aquae beneficio , alii Sque rem diis pene intermortuum puerulum ad vitam revocavit. Interjectis ab eo tempore sex circiter annis , Matre jam iam defundia, Damianus stater natu-major, recepto in fidem Ρetro, et Uxorem duxit. Sinceptis ex ea liberis, Ρetrum perosius, cum cini am illius gerere simularet, tam dura illum aerique premebat ser O f Vitute, ut non modo Is pane modico , cIbISque ob HS ac VItiosaS uti; sed& perpetuo nudis incedere pedibus, pannosi instar mendicabuli , alendorumque 1uum curam agere sub multa verberum duritie cogeretur. In hoc vili famulatu, nimium que desipicabili ministerio constitutus , cum die quadam rus obambulanS, argenteum numum reperisset; S perinde, ac si dives repente factus esset, gratulabundus , quid eo aptius mercari pollet dulci appetitu puerilem animum suavium rerum omnium expertem , Per mollia trahente diutius cogitaret: tandem coelitus afflatus: Quidhac, inquit, mente revolvo ' horum certe voluptas nequaquam fuerat dim urna r praestabit potius hoc tradere Sacerdoti, qui in vicem perituri oblectamenti, Sacra Deo ι ortati facias. ItaqUe numum Sacerdoti ea lege,
ut Sacram Deo Hos iam offlerret, protinus detulit. Rediit interea alius ejus stater Damianus , qui nonnullos annos, alibi negotiis distentus, Ravenna abierat. Is graves Petri se, tris aerumnas miteratus, eum in fidem ac clientelam suscepit,cumque optimae indolis, & perspicacis ingenii adolescens esset, Literis etiam, ac bonis Artibus Ravennae Primo ἔ mox Faventiae , ac de- Liberales Armum Parmae suis sumptibus ini mendum curavit. Petrus optimis ira edo , Usus Magistris, pro ingenii capacitate, liberales brevi disciplinas I i'. edoctus, tantum nominis, ac famae apud omnes adeptus est, ut se 1umma utilitate , maximaque auditorum stequentia eas coeteris deinde explicans, facile primus omni Italia haberetur. Cumque in dies favoribus, gratia Ρrincipum, divitiis,& au ritate crete ret, ieipsum increpans , Numquid, dicebat, his perpetuo caducis, or cinfider
interarum bonas inhaeseram' an non his poιιus Wo ctis, calcatuus Calettiacom tione rerum
sector ' Quae cum saePe sepius non sine lachrymis ingeminaret, coe- fluxarum ad pit tandem serio divinis 1 e studiis , & obsequiis totum mancipare. Ololiara Itaque sub pretiosa veste aspero indutus ciscio, inediae, vigiliis, 3 'Orationibus, aliisque id genus voluntariis corporis & animi macerationibus intentus, coelestem quamdam vitae rationem, nondum . Religioni transcriptus, instituit. Cumque libidinis aethu,pro aeta tis natu si, non raro jactaretur, mediis noetibus e cubili surgere; - .Hiis.. 'aquis sese, dum totus frigesceret, immergere; indeque egressus in lectum minime reverti ; sed Psalmis, Hymnis, contemplationibus, quod noctis reliquum erat, impendere conlaeVit. Mirum profisse-- fuerit dictu, qualem quantamque egentibus praestiterit liberalita- dem tu egentsen, atque munificentiam Z iis prae sertim, quos vel egestate prec ira liberalis
73쪽
sos, vel bellorum injuriis emunctos; vel peregrinationibus, Chriam causa susceptis, lastos, ac itineribus constactos sciret : his ulunas, Remis, ostium, mensam, loculos, nullo non tempore, sib ratissime aperta voluit : illud Christi monitum concinub in ore
Vertans, atque perpendens : Quod unx ex minimu meu serasu, mili G
in dies magis accenius, cum omnino ab his caducis rebus abduci; mundo exire; Monachusque fieri decrevisset, id tamen in patriis finibus ob consim'uineos contraria suadentes, aliaque non levia impedimenta minus tutum arbitraretur: haec cogitantem, & assis duas a Deo precibus contendentem, ut ad salutem sempit amassitum sibi pararet , a Solitudine Sanctae Crucis sontis Avellanae, quae est in Eumbina Dioecesi , Monachi duo , de quibus multa iam ante praeclara inaudierat, divinitus impulsi conveniunt. His Petrus, Postquam multa de Deo, de salute aeterna, de monastic disciplina cum illis diisseruis Iet, aperit animi sui sensum, ingenuε
sciscitando, Num ab eorum abbate, se Monachus fieri vesio, recipiendiscrevatur ρ ipsis , ne dubitaret, assi antibus, laetus spondet suum quanto us ad eos adventum. Donat interea abeuntibus Scyphum argenteum bene magnum , pondere & pretio insignem : verum
cum constanter illum, nullo precibus relicto loco, renuissent; atque ob id conceptam in animo Petri religionem, & eorum iunctitatis opinionem magis confirmassent: eilacerunt, ut majus adhucs arum rerum fastidium incurrerit Petrus, nec quicquam aliud, nisi solitudinem, atque coelestia cogitarit. Dimissis itaque Monachis, in angustam se cellulam recipiens, diebus quadraginta, nemine in con1ortium admisio, vitam solita riam juxta leges Demitarum Sanctae Crucis magno cum rigore traduxit: quo VIVendi genere plurimum roboratus, nihil jam dissicultates, nihil durum illius vitae modum pertimescens, suis omnibus in1ciis, clam ad eam montis Cariae solitudinem prosectus est. Excepit eu erquam humaniter Abbas, vesteque sacra indutum uni ex Monachis probatissimo in disciplinam, Tyronum more, tradiadit. Quantum autem profecerit, quamque Magistro reverentiam praestiterit, & Obedientiam, ex eo facile conjici potest, quod iter cum Praeceptore eques ingressurus, jus Iusque ab eo, ut molliorem ac splendidiorem vestem indueret, Magistrum ingenua provolutus obsecraverit, ne i quod min is ipse decere arbitraretur, Tyroni Praeciperet. Coeterum Magis her, qui eum ob perspectas virtutes unice diligebat, eaque propter, ne Incultus adeo in publicum prodiret , exoptabat: iteratis obluctantis precibus assentiri nequaquam Voluit. Igitur Petrus, ne nimis Proetracte pertinax obedientiae re Pufinaret, quamquam maximo sumusus pudore, quod quae paulo ante rejecerat ornamenta, recepisIe videretur , neminem intuer, Prae Verecundia ausus, pulchriore indutus cucullo, cum Magistro Comes abiit : cernere autem quemadmodum ipsemet retulit omnes eum digito commonstrantes,& Sponsi nomine non Monachi appellantes, quacunque incederet, sibi videbatur.
74쪽
23 Ad Coenobium reversus majori in dies abstinentia, vigiliis, &camis macerationibus ad exactam vitae sanctitatem, summumque bonum incumbere studebat. Per id tempus Monachi illi. primis P sS. Ρ. Benedicti vestigiis inhaerentes, quatuor diebus hebdomadae Pa- itine dumtaxat & aqua traduetis, tertia & quinta feriis parum legu ' μ' 'minis a singulis suis seorsim cubiculis cocti sumebant : & diebus
inediae crae, panis non quantum quisque vellet, sed certa quadam mensura, modoque praehebatur ; vinum rei tantum divinae faciendae, & aegrotis, norum praeterea nemini. Cum vero is estet in vigiliis mos, Ut signo dato, matutinis expletis precibus, Omnes Davidis Plalterium ex integro recitarent, Ρetrus p Veniens commune hoc signum, quidquid noctis supererat, continentibus excubiis traducebat. Quamobrem in eum brevi incidit morbum, Ut o. -, dies, noctesque insomnes, non absque grari ianitatis dis Pendi ,-ρ ρει peragere compelleretur. Ea de causa a loci P secto semel, Iterum- ω- isti que increpitus, nimiumque vitae rigorem discretione mitigare jusi Maere. ius, temperantiae ex obedientia studuit; ac convaluit. Crevit interea non tantum jugi Sanctimoniae fama,sed & Scien- S O -- tiarum omnium laude,praeclarissimis hinc inde editis tum libris,tum tis ebaris ob miraculis, quae qui legere, vel cognoscere desiderat,Auctores vitae e vit similit jus in calce citandos adeat. Multis igitur cum virtutum,tum doctri narum radiis in Eremo quasi gemma in concha sua splendescens Petrus, primum Romae, toti demum Italiae,ac orbi inclaruit: S.Leoni IX. ob morum similitudinem, dom inae praestantiam, vitaeque integritatem prae Primis charuS , meritoque dilectus, ut ex mutuis eorum Epistolis dilucide constat. Et licet quandoque, malevolorum invidia, apud Ipsum Leonem, quasi non recte de eo sentiret, delatus , & exagitatus fuisset , exindeque ab existimatione parta nonnihil cadere, ac vilescere sit visus; Purgata tamen per calumniam impam tabe, & delinito per doetissimum Apologum Leonis animo, in pristinam amicitiam rediit : Ecclesia decus, ct Apostaea
Sedis immobile firmamentum ab Alexandro II. non immerito appetilatus
Tot Virtutum laudibus abundantem denique Stephanus hinius nominis Decimus, deformatum Ecclesiae statum reparaturus, Invitur in anno Salutis Ios8. initio Quadragesimae, reluetantem licet in Ρ - dinalium Mpuratorum Coetum cooptavit: cum ad iliam dignitatem non vocaria tegio adscritur, sed ut ipse scribit , trahererin invitus. Eapropter in Epistola H ad Nicolaum ΙΙ. de dimittendo Cardinatam , dictum Stephanum
Papam sium vocat Persecutorem maximum , eo quod inVitum ac renitentem Cardinalium Collegio adscripserit. Neque hoc Stephanus pro hominis probitate ac merito 1atis es Ie ratus , Episcopum etiam Ostientem, ac denique Sacri Senatus Principem & Decanum, omnium plausu, denominaVit. Cum vero Tusculani Comites, ero more suo, Ioannem ΕΟ ri,frugis nam propinquum, armatis stipati militibus ex Episcopo Veliterno Romanum Pontificem, sub nomine Benedicti X. Cardinalibus reisse Afis, repugnantibus, in Romanam Sedem intrusissent, omnes, P teru- 6is1 faut num Ρetrum Damiani, assiduo reclamantem, dirisque Ut mres rabia.
75쪽
Og, in ordianem redigit. Oratio Petri ad Mediola
devoventem, ad eum suscipiendum allicere potuerunt.
Inter haec cum postero anno qui fuit Christi iops.) Hilde-hrandus Monachus Benedictinus, Vir plane singularis, pius & eruditus Romam cum Gothuredo Duce venis Iet, Petro Damiani potissimum hortante , Gerhardus Allobrox cognomento Burgunaeo, i scopus Florentinus, Nicolai II. assumpto nomine Pontifex Maiaximus omnium calculo renunciatus est, Benedicto interim, suasa Petri, usurpato Pontificatu se abdicante. Nicolaus itaque in Petri Solium evectus, Rempublicam Chria manam, maximis ea tempestate calamitatibus jactatam, compositurus, Petrum Damiani Mediolanum una cum Anselmo ui1copo Lucenti misit, ut eam Ecclesiam cum Romana Pede dissidentem, ac propterea interdicto subjectam sua tacundia reconciliaret. Ibi summo Civium studio & honore ad primum ingressium exceptus, postridie exposita Legationis causa pravissimos illico totam per Urbem tumultus sensit excitari; adeo ut dato teris campani signo, Populus Clericorum factione corruptus, & ad seditionem incitatus, turmatim ad arma concurrerit, Praetorium, in quo Petrus cum Socio Legato resederat, iratus obsederit; ac mortem, ni mori: loco cederent, utrique intentarit; inconditis clamoribus illud an siduo vociferans et Ambrosianam Ecclesiam antiquis Patrum instituis esse
Meram, neque ustum Umano Pontosci an eam μου esse. Petrus, ut erat exin
celsi animi vir , nihil furore populi perterritus , convocatis in Templum civibus, ita 1obrie, prudenter, leniterque exasperatos eorum animos tractavit, Ut pereensis rationum momentis, ultrΛOmnes in ejus sententiam discessierint, Sedique Apostolicie parere nequaquam abnuerint. Missum enim se, dicebat, a summo omnium
Pastore Molao, ut eorum gloria orsisti consileres, non ut multitudini in ser Grex , aut contra jura eorum amistudinem se detritatem propagarer δε- mana Getesiis , qua cum effer ipsius Salvatoris voce, laudes se incipata omnium Ecclesiarum adepta, aio tenuis hominιs, qualis 18se esset, Fracorus nequaquam egeret. Primos eorum statu Auctores , se labantis aesti in eo maiores ab Ecclesia Romana nodusse. Idipsum Divum Metarium,D
vns Gemasium se Prothasium, Maximos Urbis Mediolanensis Pistronosor Innuuiores, qui Principes Apsolorum pro Magistras habuissem, edocuisse; Iasiam. Divum Ambro um , quo tantoperho quidem mervo Moriarentu . eum Nicolaisaram haeresim per se convellere nequiret, a Romana Gebmμι- fidium ac Predium implorassior impetrasse. His atque aliis in hanc sententiam a Ρetro ad populum non minus nervosΦ, quam diserte dictis, sedatisque ob id tumultus eorum fluctibus, causia coepta est agitari. Vix autem quisquam unus, ex Clericis examini admotis, repertus est, qui non aut Ordines collato precio comparas let, aut foeda taminarum consuetudine, contra Canonum statuta, esset usus. In tanta, tamque ardua re temperantius agendum Petrus pro temporum conditione & Criminosorum multitudine ratus, veniam eis pollicetur, si fiammento confirment, se imposterum ab hujusmodi flagitiis temperaturos. Primus omnium solemnibus is
bis Vuido Archiepiscopus id professiis est , Simoniacam simul &
Nicolaitarum ruerelim coram omnibus detestatus , reliquis egre
76쪽
gio fuit exemplo, idipsum alacriter praestandi. Exinde in terram Pinsi retia prostratus, fune ad collum appenso, Piaculum sibi, quodcunque ciero pris. demum placeret; injungi postulavit. Centum annorum Petrus siripta. imposuit pensum , idque redimi possse certa pecunia, in lingulos annos vel Ecclesiae persoluta, Vel in pauperes erogata , voluit. Clerici, ne nimium gravarentur, diversis in vita jejuniis obligati. Ascendens deinde in concionem Archiepiscopus, populo insipeo ante, praeviis verbis Clerum suum jurare jussit, se has duas has reses , Simoniam& concubinatum, funditas extirpaturum: quo eodem etiam lacramento populus se devinxit. Clerici hoc pacto expiati, 1ua in itatione durante vita confirmati quidem sunt: OLficia vero Ecelesiaitica, Viris deinceps nonnili scientia &castim nia praeditis dithributa. Reliqui omnes, soluto anathemate, Ecclesiae conciliati, & assectati. Adhaec Archiepisicopus Clericos religionis causa Romam aut Turonum misturum , se vero ad D. Jacobum in Hispanias profecturum promisit. Sed quamquam haec adeo sancte , interposito etiam publico Juramento, pollicitus estet; nihilominus haud ita diu Poth, abeunte Petro, sacris initiatorum assiduis stimulatus Relapsum . querimoniis in fumum abeuntibus votis ad pristinum rediit ina archiepisco Renium. Qua re cognita Petrus graviter commotus, aculeatas ad D ct CuriRodulphum, Vitalem, Arialdum, & Erlembaldum Cottam, qui δ υ reet laudat, ili fide in lententia permansierant, adversus perjurum Archi episcopum eiusque impuros At Iectas, litteras dedit, quibus tum eorum inconstantiam, tum infidelitatem pro merito reprehendit;& ut ad saniora vitae consilia redirent ii quidem non emansuram irati Numinis vindictam subterfugere vellent serio hortata
Atque haec a se Mediolani peracta, longὴ prolixius atque ego
hic, describit ipsemet Ρetrus; qui, ut se: deinceps a Publicis rerum negotiis expediret, totumque Deo, quod reliquum vitae enset, devoveret, Sacro Galero, &Epilicopatu, duorumque Coeno biorum suae fidei commilliorum administratione se abdicavit.
Cumque a Nicolao Romano Pontifice, qui ejus hactenus gesta, ac maxime Legationem Mediolanensem probaverat ad eas ite- Dliis; isti tum dignitates & honorum insignia capellenda cogeretur ἔ Ipse se abditari
vero constanter, & aliquanto fortassu pertinacius, quam res ipsis, Pisa reme- de Ρontificis Majestas ferret, renueret: alsensit quidem Pontifex naria 4 N ejus perseverantiae, ita tamen, ut in lignum ossenti animi,poenam II. astris in eum centenariam constituerit, qua tenebatur ad recitandum per ς ἔβλcentum annos quotidie, verberibus adjunctis, Psialmum quinquagesimum Daviss. Hanc vero in se decretam a Pontifice poenam tam Prompte, tam9ue alacriter subivit, ut praecoci quodam a dore poenitendi incitatus, annuo illam silatio exhauserit: pro ut ex Helinando testatur in Speculo Vincentius. Persoluta hac poena elegantes postmodum litteras, olficiis , pietate, ac submistione
plenas ad Nicolaum Pontificem dedit, quibus & se purgavit diligenister, S non min is rationibus , quam priuvio sanctorum Virorum exemplo id se fecisse testatus est.
77쪽
An vero Nicolaus Petro, dictam abdicationem molienti ce
to assenserit ut plerique Scriptorum non spemendo sumulti iundamento exiitimant) dubium facit , tum Diploma Alexandri II. cui stabscribit Petrus cognomento Peccator , Episcopus Ostientis. Tum Joannes Trithemius Auctor non ignobilis, qui in Hiri auguensi Chronico de Petri Damiani Legatione in Germaniam ad Heniari cum Regem, verba faciens, Eum, nulla abdicationis ejus Pu pumae memoria facta ) Saer Sancta Romana Getes. Ερ pum Cariun lem avestat. Et hanc legationem Petrum subi ille scribit, annon strae salutis millesimo, texagesimo nono. Agente Vicarium Chri sti Nexandro, hujus nominis fecundo. Ego, ut ingenue fatear, inter utramque hanc diversie opinionis sententiam deprehensus , cui prae altera potius inhaerendumsid, edicere in promptu non habeo. Neque tamen facile cum iis senserim, qui Vincentii in Speculo testimonio permoti arbitrantur, Petrum anno Henrici vigesimo secundo, qui fuit a partu Virginis supra millesimum septuagelimus octavus , Episcopatum cum Purpura deposuisse, & Litteras , quas diximUs, ad Gregorium VII. tum Pontificem dedide, cum illae in omnibus probatis codicibus Nicolao II. non Gregorio VII. inscriptae inveniantur; degravissimorum Auctorum testimonio conflat ab Alexandro α' - Pontifice Gerardum, Ostiensem Episcopum iactum. Illud etiam non omittendum duxi, Petrum le Perpetuo Monachum suis luteriuappellasIe, & se abdidisse in Catrianam solitudinem optatissimam, Pro Anconia in qua licet ab Ecelesiasticis curis alienus, absens ab Urbe, solit ranis censura riam vitam degeret, interpellatus tamen scripsit ad Nicolaum 1Lmtatis inter- pro Anconitanis excommunicatione multanis. Quidam enim in Mutin ter eos exortus Tyrannus ad desectionem Cives adegerat, Premenis
verb eodem Tyranno populum , iidem exurgendi haud liberam nacti fuerant hactenus potestatem, gementes interea, quod Apostolica ςensura perculsi, aeternae damnationi obnoxii permanerent, quorum acerbissimam conditionem miseratus Petrus pro illis aciNicolaum gravissimas, uti diximus, litteras exaravit, essecitquo suo interventu, ut anathematis vinculo soluti, fidelium communi
. . Adjuvit quoque egregie Alexandrum II. Rom. Ponti . tetram ρ - fatigatum Schismate Cadaoli Parmeniis, quem Germani Pseudo- ,--ὸ . Pontificem cum creassent, ut a Romanis etiam Proceribus, &p F., ct . I Pulia reci Peretur, studebant ; Ille vero quamquam in Concilia
mentem res Λ Iantuae salutis anno I 6 . celebrato Alexandri sententia rejectuu
cere sat ei Iet, in lignia tamen pontificia ut dimitteret, germanorum fretusag t. auxilio, adduci non potuit. Quamobrem Petruq ad tantam Ecclesiae perturbationem ingemilcens serio ad hominem scripsit rTrabus istum jam habuis Conventibus es damnatum ; cr ter , si nom dici. Sacerdotum, certὶ legum Auctoritate abdscatum. Misseret axaque , s salute se a , cir Ecclesia vexata ιran militate tangeretur e Nec ad Salut nu Patrism monita ob Dra causam, ob ardesere porro pergeret. Nullum ι truserum hactenus bono De quuvisse. Vindictam Λummu pro forab. e.
Verum Cadaolus in malo obduratus, clim nec Petri, nec Patrum monita
78쪽
monita magni faceret, tandem a 1uis omnibus desertus, repentin6 superveniente interitu, excommunicatus & impcenitens, turpissimam mortem oppetiit.
Anno vero Io69. Petrus Damiani quem , uti supra docui- Legatur lamus, Joannes Trithemius Episcopum Cardinalem appellat, in Germania, Gallias ad restituendum in prathinam pacis tranquillitatem Clunia- adHemicum cense Monasterium, quod egregie praestitit, & in Germaniam ab IH IN. tu Alexandro Pontifice Legatus est mis Ius , eo quod Hemicus IV. Caesar, etsi saepius admonitus, nullum Omitteret avaritiae genus . PR0 'in Deum, hominesque ; Plebi studeret adversus Nobilitatem ac Principes ; omnia pro lubitu, vi magis, quam ratione & jure ageret. Sacerdotia, Episcopatus, & Abbatias, nulla sacrorum habita ratione, quali sub hasta plus osterentibus vae num exponeret; Opima quae quae Monachorum vi erepta praedia, Sectatoribus suis turpi largitione ilibueret. Adhaec cum Conjuge Beroea Othonis Marchionis Italiae fili1, cujus haud ita pridem desponsae jam illum satietas ceperat, ut in gratiam adamati cujusdam Scorti divortium faceret, Moguntinum Antistitem, ad indicendum ea de re Moguntiae conventum impulerat.
Itaque Petrus Legatus horum omnium edoctus, mox ut in Germaniam pervenit, prae primis Moguntinum Priesulem adiit, Eumque intentato acrioris animadversionis periculo ab indice do , habendoque Concilio revocavit. Rebus Moguntiae compositis Francoibrdiam perrexit, ubi tum Henricus Augustas Procerum sirorum Conventum agebat, in quem, Uti postularat, ad iasus, Ρontificiis explicatis mandatis, & Ρrincipes, qui frequentes aderant; & Henricum ipsum graviter, & libere increpuit : magnis rationum ponderibus Ostendens , Quam Ege rem moliretur Hyμ oratis Petrimam, nedum Rege, sed se homine Christiano prosin indetnam esse. S mia adHenricu-xis terreretur humanu , ἀυι-s legibus, fama saltemsua rationem, existia ct Imperii
mauomsi raxmnem haberra, nec pareretur tam retro veneno a nge rempe P ςς to infra populum C si nomine, se legibus gloriantem. Et qui deberer uti/Fι flagitia, iis si Princeps tanIus ne obstrangere . Quod Apraeterspem, momtu non tangeretur, nec consiliis 'curetur, pro certo haberet,Pontificem, pro rerum qualitate, arma Eccles sica adHbisurum, nec fore ut ι M unquam manibu
Hanc orationem maxima, ut inquit rithemius, sapientia, Auctoritate, & facundia habitam, graves secutae sunt prae lentium Principum voces; aequa Pontificem ex ore Ρetri jubere ajentium: Nominis igitur Regii Majestatem tam turpis facti labe ne macularet neu parentibus Reginae, causam detectionis, odii, aversionis, iustamque turbaodae Reipublicae occasionem praeberet. Qui,si viriellent, cum plurimum & milite & armis postent, procul dubio tam insignem filiae contumeliam praeclaro aliquo facinore expiatur, &acerrime pro opibus vindicaturi ellent. His fractus potius, quam flexus Henricus , in Romani Pontificis Auctoritate se futurum aD firmavit ; omniaque deereta, Libertati Ecclesiasticae adversantia, in lignum obedientiae revocaturum promisit. Atque hunc habuit exitum ad Germanos Pelii Legatio. D a Petrus e ri
79쪽
n ;, Petrus in Italiam reversus, inegorio VII. hortante, peti tis noris νὸν tam Italiam sacrum Jejunium die Veneris in honorem Christi Cm- Iuliari itan cifixi; & in vigilia Asiumptionis Beati itimae Virginis Mariae cel cit, sism brandum instituit ; vel potius antiquitus institutum, & jam iero ruit. Ob temporum iniquitatem obliteratum renovavit. Quod & de horariis precibus, quibus quotidie Divae Matri Virgini debitus cuiatus exhibetur, factum eth: jubente Pontifice i ut deinceps ab omnibus, qui sacris essent initiati, pie, & sancte recitarentur. Plura id genus alia pietatis opera, Petrus ex Auctoritate Pontificis incommodum Reipublicae Christianae, & 1uae Religionis emolumenis
tum, vel excogitata noviter instituit; vel antiquata revocavit. Ea hic singillatim recensere nihil attinet, cum passim apud Λuctores vitae ejus descripta inveniantur. Ultra jam memoratas Legationes, alia quoque in Petrum L Lessst MN gatio decreta est. Cum enim Gregorius Papa VII. Wibertum R V Arehiepiscopum Schismaticum & 1ui Contemptorem Ravenna τἰ, γὰ- liorsum Proiectum audivitiet, mox Petrum eo, licet aetate jam jam Ariais, se, consectum, misit Legatum. Proscctus is est magna animi voluptate, ρα nisis. tum Patriae charitate impulsus, tum Religionis stadio, quo sem elicum. flagraVerat, mirum in modum incensus. Accedentem Cives sumiama cum benevolentia, & comitate exceRerunt; publicisque ossiciiq cultum benigne audierunt de Wiberti Archiepiscopi impietates disserentem, qui perverso judicio spreta neglectaque religione Sacrilegi partes Henrici in odium Pontificis amplexus fuerat. Itaquae hortari eos magnopere, obtestarique coepit, ut pie inita Sanctissimi Pontificis consilia susciperent, & justae causae immotis animis favere pergerent. Nec salutari pioque Pontificis Decreto, impiam
Wiberti contradictionem, quae non nisi turbas, motus, ac dissudia spectaret, anteferrent. His aliiSque, Pro more suo, eleganten& nervosδ dictis, cum magnam omnium demist ionem intueretur, Populum damnati Archiepiscopi contagione corruptum, sed reli-' is centem, in gratiam Ecclesiae recepit, contractaque interdicti censura, Auctoritate pontificia liberavit. Ravenn1 discedens Pontificem aditurus, ne iter esset Omnino βδηas me inane, monachos invisit, quos Faventiae constatuerat extra Urbi g moenia in AEde Divae Mariae , quam nunc intra Urbem adductam conspicimus. Ibi ardenti sebre correptus, perceptis Ecclesiae Sacr mentis , octavo, Postquam aegrotare coeperat, die, sianctissime placidissimeque ad coelestem vitam migravit, decimo Tertio Februarii, anno salutis IOTa. aetatis supra lexagesimum sexto, ibidem in
Basilica Sanctissimae Dei Genitricis summo cum honore & plancta
Εjus morte nunciata ab iis, qui juxta Coenobium excubabant.
ne sanctum cadaver a Monachis furtim exportaretur, repente Cia Ves omnes ad ejus Parentalia accurrunt, breviqUe Templum tanta
populi multitudine resertum est, ut undarum 1ese modo invicem meellerent, planeque beatus ille diceretur, cui dabatur vel Sancti Viri loculum attingere, vel sacros demortui pedes exosculari. S pulchrum interea ex candidissimo marmore 1umma facilitata ipsis,
80쪽
qui adducebant admirantibus, ex alio satis distante Coenobio devehitur, atque in eo e regione Chori, juxta gradus, quibus ad aram ascenditur, locato, omnibus hymnos ac Psalmos concinentibus, Deumque laudantibus, Viri Saneti corpus reponitur. Extat insigne Epitaphium Sepulchro ejus insculptum, ab ipsiomet olim P tros Si Baronio Tomo XI. annalium credimus elaboratum, quod quia Lectorem ad mundi hujus contemptum concinne ProVocat.
Quod nunc es, fuimau, es, quod si--,i futurus: Hir sit nulla es, qua peratura vides.. Frivola sinceris macurrunt somnia Veris,
Succedunt brevibus saecula tempori LVive memor mortis , quo semper vivere posis, Quidquid adest, transii, quod manu, ecce venit. Quam bene providit, quι te, male munde, reliquis . A serie prius carni, quam tibi carne mori. Catica terrenis praesere mansura caducis, Mens repetat proprium tibera principium. . . Spirituν alia peio, quo prodix fonte recurro, Sub se desierat quidquid in rma gravax. Sis memor, oro, mei; emeres 'us africe Petri Cum prece, cum gemitu die Sibi parce Deus.
Fuit Petrus, ut hoc quoque jam dictis addam, Vir non modis mulistiplici Legatione, doctrina, rerumque gerendarum facilitate clarus ; sed & Virtutibus, signis, ac vitae Sanctitate toto orbe decantatus ; quare Agnes Augusta, religiosissima foemina, Henrici IV. Imperatoris Mater. Cum sub Annum Ios7. devotionis causa Ro- Matindi, mam ad invisenda Sacra Principum Apostolorum limina perveni D M tri Hemset, Nemini nisi Petro Damiani Episcopo Othiensi peccata sua ab infantia admissa generali consessione aperire voluit, cujus deinde suasu. mundo ac Sceptro renuncians, monasticium Vitam Fruinllis . , a in Lombardia amplexa, siancto fine quievit anno salutis IO77. Et auctore licet Petrus poenitentiar, &austerae vitae amator ardentissimus eΩset, interim tamen ut cum Bella ino loquar non injucundus, aut infacetus est habitus, cum diludendi, dc salse carpendi artem apprime calleret, eamque tape tapius pro re nata exerceret; ut intelligi facile potest ex versibus tum ad Alexandrum ΙΙ. Ρapam; tum ad Hildeprandum Cardinalem aliosque scriptis , quos refert Baronius in Annalibus ad annum Io6 I. Caeterlim quo tempore purpura insignitus, ostiensem uise patum rexit, quidquid aeris parati sibi supererat, totum liberaliΩ raria Puri .sime in egentes profundere ; dc ex illis duodecim pedes perpetub Hirtutes m. ad exemplum Christi abluere; epulumque lautissimum praebere; cesssem totaque Urbe pupillos ac Viduas perquirere ac larga stipe donare solemne habuit. In Coenobib constitutus, Jejunium Quadragintadiale tanto pietatis rigore transegit, ut excluso omni potu, in sum praeter pepones,olera, aut cruda poma nihil admitteret. ConsueVerat etiam, dum rei divinae, Horarum precibus, di hymnis d
cantandis interes Iet, nulli podio inniti, aut subsellio inhaerere; dc in-