Purpura docta, seu Vitae, legationes, res gestae, obitus, aliaque scitu, ac memoratu digna, &c. ... desumpta ex Alphonso Ciaconio, Andrea Victorello, Augustino Oldoino, aliisque praestantibus, cum sacrae, tum prophanae historiae scriptoribus ... in s

발행: 1714년

분량: 570페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

81쪽

itio utrimque Quadragesimae per integrum triduum nullo penitus cibo vesci. Ad quod Institutum, licet ipse neminem lege, aut e bis allexerit, quibusdam tamen Coenobiis id ejus exemplo 1ervantibus, factum vehementer laudavit. Quo diligentius vero toto in triduo intra claustra Coenobii sacrum silentium conservaretur, instituit, ut ne quis monachorum extra summam necessitatem calceamenta indueret, aut Dormitorio inambularet, priusquam singulis diebus integrum Davidis Psalterium communitas abibruvisset. Scripsit Petrus quamplurima opera: atque in primis Epist scriptδ las varias integro volumine comprehenias, sicut & Ηomilias d in U haes di elegantes permultas. Quae duo opera Constantinus Cael nus Ordinis S.Benedicti, Romae typis mandavit. Edidit etiam ορ scula non pauca, quorum pleraque in Bibliotheca SS. Patrum i veniuntur , & sunt nominatim. De Ecclesiastica Institutione & Simoniacae haeresebs confuta

tione

opusculum, quod praesiotatur: Dominin vobsum'. Id est utrum 1dlitarius orans horas Canonicas debeat etiam dicere D -- vobisium t quando nemo sit, qui respondeati

Disceptationem Synodalem inter Regis Advocatum, & Ecclesiae Romanae Defensorem.

Disteptationem super quaestione, Ss Deus ea. De Procelisione Spiritus Sancta a Patre & Filio contra Graeco

rum errorem.

De Ossiciis Pontificiis.

De Incontinentia Episcoporum. De Incontinentia Sacerdotum. De Uxoribus Clericorum. De Ρroprietate Clericorum. De Perfectione Monachorum. De Disciplina Monachorum. De Patientiae Gradibus. De Privilegio Ecclesiae Romanae. De reconciliandis Haereticis. De Insolentia malignorum Hominum. De Avaritia Praelatorum. De Naturis quorundam Mimalium. Declamationes quasdam.

Dialogum Judaei & Christiani.

Di1 putationem de Horis Canonicis. Lamentationem super anim1 immunditiae dedita. Quod Nuptiae fieri possunt sine coitu. Regulam 1olitariorum. Apologeticorum Libros tres. Vitas quoque S. Romualdi Abbatis. S.odilonis Abbatis. S.Do minici Loricati, & S. Macarii Episcopi Caesenae, quam pleraeque sunt apud Surium.

82쪽

LIBER PRIMUS.

qua tamen minus conliderate scribenti exciderunt, quae Viris do- dunt, Omesis non admodum probantur; atque a Ueritate prorsus aliena, ac nulla ex his prope ridicula videntur. In Epistola enim ad Dominicum capite s. Scriptu. narrantur quaedam leviora de Animabus Purgatorii, qua die dom mco refrigerium poenarum videntur habere, es in Agura avicularum de lacuis rem exire cernuntur , quae fabulis fortaste similiora sunt, quam hiustoriar; ut, inquit, doctissimus Cardinalis Belluminus in libro descriptoribus Ecclesiasticis. In Distola vero ad Firmum Episcopum liberius, quam par s. set, videtur reprehendere S. Leonem IX. propter Bellum contra Northmannos decretum : neque enim ilhcitum es, inquit modo tam datus Bella inus, armis defendere civitas , in quas Pontifex ιemporale inminsum habet.

Demum in Epistola ad Henricum Ravennae Episcopum assi mat , Christum anno sua aetatis tragesimo in Baptismo factum esse Sacerdotem. Et L berium Papam fuisse Hareticum , is Seditiosum. Quae falsa sunt. Christus enim sua in conceptione omnem habuit gratiam & dignitatem ; Consequenter & Sacerdotium. Et Liberius Haereticus non fuit, ut solide demonstrat allegatus Bellarminus Libro a. de Pontis cap. 9.. Petri Dirmi.mi mentionem faciunt Ioannes Monachis Gis discipulis. Leo Osiensis in . Granico C sinensi. Petris Diaconis de Sanctis Monuebis Cispinensibis. Trith inita de risis illustribis ordinis S.Renedicti.P υiviis in Chronico Rom. Pontis Arnoldis mion in Ligno Hilae. Re arminis de Script. Ecclesia1ticis. Raroniis in Amiat. Eoctes tomo XI. Lambertis Schust burgensis inbi sorti Germanorum. Reriboldia Constantiensis in Auctuario ad Hermanuum Contractum. S.Anto uinin in Chronico. aliique quam plurimi. a

SEDENTE STEPHANO X. ΡONTIF.MAXIMO. De

BENNONE GERMANO

nus , a Stephano X. Pontifice Maximo, initi O Quadragesimae Anno Salutis io 8. Presbyter Cardinalis titulo S.S binae creatus, postea S. R. E. Archipresbyter fuit, alius λ'Bennone, Episcopo Pramestino creati, a Nicolao II. Hic enim obiit sub Alexandro ΙΙ. ille autem usque ad Gregorii VII. tempora, &ultra , vitam produxit suam. Fuit autem Benno Vir alti ingenii, minimeque vulgaris doctri me , ex qua haud dubie non exiguam laudem consecutus fuisset , nisi turpissime lapsus, ea in Ecclesiae detrimentum, & Pontificis lanetillimi Gregorii VII. contumeliam, abusus millet. . Partes XII.

83쪽

PURPURAE DOCTAE

32Ρartes Clementis III. Ρseudopontificis, ejurato Gregorio VII amplexus, in gratiam Idemici Caelaris eas, dum vixit, pertinacissime multi Eapropter Zeli terventioris obtentu Ecclesiam Romam Impiis ct nam, voce, scriptis, consilio, OPe, dc ΟΘera, quantum potuit, inse- Suismaticis' Etari & perturbare non cellavit. Cumque conatus impius obni Ponti emor tente virili constantia Gregorio ex voto minime cestisset, Sehii sem μ' malico furore, di ex legi dementia percitus, Ut famRm contum, , ciae suae iaceret, probatissimos Gregorii Pontificis mores aggrediuisas, M. mille CORVitiis quaqua Versum proscindere; Vitamque ejus totia iridinis. dem commentis, iniurii S, &mendaciis bene fartam, accurata malitia, divulgare coepit. Cujus probrosi dc aversiandi Voluminis a men reticere utique par fuisset, ii per juratos Ecclesiae hostes,Ha reticos scilicet quibus hodie dum in deliciis est licui siet,quorum . doloso consilio typis identidem admotum, nescio majori ne tuo , an perversissimi Auctoris opprobrio publicatum est. Cum Viris

interea cordatis, integris, de veritatem amantibus opus adeo me dosum, infame, ac mendax, praelei tim adversus hominem justum, Innocentem, miraculis dc dono prophetiae clarum, probari, aut placere minime possit. Certe Bellarminus insignis Virtutis am tor, & Veritatis alterior, Gregorium ab id genus convitiis egregie propugnat, & defendit, qui cum Librum Bennonis Schismatici

Iudicium Caminalis , impudentissimis resertum calumniis legisset, vel ab M arm/u aliquo Haeretico conscriptum, dc supposito Bennonis titulo in I δε ε - cem editum , vel Bennonem ip1um non tam Gregorii VIL vitam,

r qukm pessimi cujusdam Ρontificis Ideam sub Gregorii nomine r ferre prudentissme suspicatus est: ut olim Xenophon sed major laude factitasse perhibetur ; qui non tam Cyri Persarum Regis vitam scribere ; quam quid optimo Principi agendum esset, clanculum docere voluit. Ex quibus facile patet, quidquid Convitiorum vel ab haereticis; vel ab ipso Bennone cujus vitula illi hoc ita passu ararunt) in Gregorium congeritur, nil nisi tetrae loliginis, dclivoris nigrum esse succum. Pro Gregorio, integerrimo Libertatis

Ecclesiasticae Asteriore dr Vindice , praeter alios quamplurimos Athletas, acriter pugnant Cardinalis Baronius in Annalibus; Nicolaus Sandems de visibili Ecclesiae Monarchia ; Gerebrardus in Chronico; Sigonius de Regno Italiae; Augustinus oldoinus in additionibus ad Ciaconium, dc Andreas Victorellus ibidem. Interfuit Benno Schismaticus Conciliabulo Romano; urgente Henrico adversus Gregorium VII. legitimum Pontificem impi δCelebrato: e quo rum suo, tum aliorum Pseudo-Cardinalium n

mine infamem Epistolam ad Christi fideles dedit, qua eos ad desectionem Gregorii, sed in cassum, impellere annisus est. Sunt

qui scribant,Bennonem hunc non a Stephano X. sed a Clemente II Pleudo-Ρontifice Cardinalem creatum. Ego in re incerta, ne errem, nihil definio. Mis Inter O Vero temPOre,aut anno decesserit Benno,scriptorum ha eis, ct Seria Etenus nemo, quantum quidem deprehendere potui, prodidit. Est δώ. tamen conjectura non improbabilis, Illum circa annum Domini I a. Ecclesiae Romanae nequaquam conciliatum, sua in Pertinacia

obiisse de inteisse. Scripsit

84쪽

LIBER PRIMUS.

potaris corrupta , ut penu tot Peccata, quot Verba contineant. Quae, licet ex publica Ecclesiae censura Edicto vetita sint, magni tamen tum ipsa, tum Auctor eorum ab haereticis vel hodiedum testimantur: hoc solo nomine, quod Ecclesiae Romanae, & Pontificum hostis acerrimus, quoad vixit, extiterit.

Eius mentionem cumflomacho faciunt, Raronim in Annal. Εelgarminis Controve Iu de Pont. Fig. Sanderis de missibus Ecclesia Monarcsia. Hactoralia in addit. ia Ciac. alii, pauci.

ALBERICO MONACHO CAS NENSI.

3ERICUS , quem nonnulli Trevirensem patria, natione XIII.

Germanum faciunt, Monachus Casinensis Ordinis S. Beia . nedicti, S.R.Ε. Cardinalis a Stephano X. renunciatus est. Hunc Panvinius inter Cardinales ab Alexandro Secundo creatos; & Ciaconius tum sub Stephano X. tum sub Alexandro II. quasi duo ellent Alberici Diaconi Cardinales ) nominat; cum revera Unus dumtaxatsuerit, renunciatus, ut diximus, a Stephano X. Vir eo aevo doctrina & eruditione maxime celebris , ut complura ingenii ejus monumenta, in publicum emissia, satis demon- thrant, quorum praecipua sunt: Contra Imperatorem Henricum ΙV. de Romani Pontificis Ε- lectione. . Contra Berengarium Archidiaconum Ecclesiae Andegavensis, de veritate Sacramenti Eucharistiae. Beren raram emm, ut scribit Petrus Diaconius de Viris illustribus Casi armis is, asinensibus : inter mQua, quae ad uere nuebatur, dicebat Sacros rem Or. Siseramini. ρμι ' banguinis Domini si uram esse. Cumi nullus ei resessere valeret: -- νω - - beri ου ediocatur ad Synodum cintellige Romanam sub Nicolao II. anno ctorem bar I Ps 9. celebratam quo dum pervem et, pqs varaa conflictationum genera, ricum impu- cum pars partι non cederet, idem Albericus accepta hebdomada unius tiremtia, guat, mi obrum adversus eumdem Garanum de Corpore Domini eaedit , . Sanctorum ci , ct mirum resti momas roboratum , in quo omnes assertiones ejus destruxit, ternas Mθυιonι tradiut. Tanti igitur Sacramenti Primaraus D sensere Albericus dictus est, cujus rationibus Berengarius potissimum superatus,& vietus; errorem suum confitens, suscepta Prius Perςgri Π ti OΠςν -υ. deinde ordinis Divi Benedicti habitu, toto vitae suae temPore coΠ' resibi is, tinuata poenitentia pro peccato commisso satisfecit & anno salu- ὰe ν- ὸ, tis I O88. vel, ut aliis placet, i i. die Epiphaniae Domini sacro obiit -rtiari Nonagenarius, sepultus in Templo S. Cosmae apud Turone ut scribit Claudius Robertus in sua Gallia Christiana. Hildebertus de La-Ε vardinci iustiaco by GOoste

85쪽

1 PURPURAE DOCTAE

vardino, Archicpilcopus Tinonensis, integerrimus Berengarii amI-cus, hoc cum post secta elogio exornavit:

Quem modo momus ,Iemper mirabitur Orbis, Ille Berengarius non ositurus, orix.

Quidquid H losephi, 'i'uia cecinere Poeta,

Ingenio res ι, elogio suo. ι - λου textura rudis , μι non fuit unquam Ante stram potus, nec cibus ante famem. Quem natura parens mundi cum contutu, inquit, Degenerant aliι, nascitur rige mιL.

Haec occasione Alberici de Berengario referre non piguit,plura qui volet, adeat, consulatque Bella inum de Scriptoribus Ecclesi sticis ad annum Iossi.& Io . nunc ad ipsum Albericum , cujus ille potissimum opera palinodiam in Concilio Romano cecinit, rever

tamur. . -

Multis Virtutum radiis eminuit Albericus , sed praecipue studio in Dei param Virginem , cujus ineffabiles laudes publicis m numentis posteritati contignavit, scribendo de Virginitate ipsius egregium volumen,& de Assiumptione ejusdem Hymnos Tres. Scria

Psic etiam . . .

Dialogum de Musica. De diversis Di taminibus & Salutationibus. De Dialectica. Passiones SS. Modesti & Caesarii. Vitas S. Dominici Abbatis & S.Scholasticae Virginis. Homilias item aliquot de S. Scholastica. Hymnos de Ρalchate, de Ascensione, de S. Criace, de Die judicii, de Poenis inferni, de gaudio Paradyli, de

Monachis. Carmina de S. Ρaulo, de S. Apollinare, de S. Nicolao, de S. Scholastica. iEpistolas plures ad diversos. Scripsis & alia, teste Petro Diacono, quae ad nostram notu

Alberici Lucubrationes omnes habentur M. SS. in Bibliotheca Comnobii S. caucis Fratrum Minorum Conventualium S. Francisci cavitatis Florentinae. Vita quoque S Scholasticae asservatur m.s in Biblotheca Monasterii Cattinensis. Extant pariter nonnullae Epistolae B. Petri Damiani ad nostrum Albericum Tomo. i. libro a. Epistolam&a I. rn quibus quaestiones quasdam sibi ab Alberico propositus eleganter discutit. Meminit Alberici Petrus Diaconus Libro m. s. de Vita Just rum Cassinensium c. 8. in Guaiserio his verbis: Curi. 1am remm

rationes laborum , perennem coronam Hernus arbiter dare ει Guaiserio scilicet dere isses, languore deprimitur; qui in lectulo Iacens extremum via aduratum Iam Iam ad Dominum reversurus trahebat: Nonnulli . fratribus orca lectulum ipsius excubantes , Aiιum ejus oratronum precibus munise e perunt; cum m hu us ministerio rei, dies maximam partem traduxissent . sens ιn medium Albericus Diaconus per Iesu Chrasi Domini nosm nomen o rectari

86쪽

L I B E R PRIMUS.

restarι eundem Gaiserium capit , in postsuum mundo recessem , quatireνs ceptus, quove m lota deputatus esses, radem Vparens revelare curaret. Quo dicto nainctus frater ex hoc mundo recessi. Pos nonnustos dies Gu feritis Aefunctas Ataerico per visionem apparens dixit ad eum: in Veratare seras, me . ad vitam transivsse Hernam. Haec Pet S.

Transcursis k memorata visione aliquot annis Athericus m ritis plenus mortali vita decessitRomae circa Annum Domini io89. Sepultus in Ecclesia SS. Quatuor Coronatorum, quorum titulum, teste Joanne Baptim Mario in Notis ad Pedram Diaconum, gessiste Cardinalis perhibetur. Alius tamen ab hoc nostro fuit Albericus , pariter Monachus cris διὰ Cassinensis , qui doctrina insignis Librum con1cripsit de Visione

sita, natus circa annum salutis II I. Legitur enim apud Petram e ui obis Diaeonum in fluctuario Chronici Leonis Ostiensis Libro 4.capite Cassinissε6. Albericum Juniorem Casi inente Coenobium peti ille anno do cum uom cimo aetatis sitae luti Gerardo Abbate, qui premit ab anno Iloi .uLMUM que ad annum II 23. Stephanus vero Papa X. a quo Albericus no-1her in Cardinalium Coetum cooptatus fuit, obiit anno Ios8. Unde diverius aperte dignoscitur contra Bolandum in Prolemmenis vitae S. Dominici Abbatis Sorani,qui ex duobus unum,eundemque facit. Observandum insuper est, nostrum Albericum Cardinalem non scripsiste de visione sua librum, ut opportune notarunt Amolindus Wion, Pollevinus, Torrigius & alii quem utique indicasset Petrus Diaconus in Elencho Lucubrationum Alberic1, si posteris illum demandas leti Cum visionem illam habuerit puer, nationo Campanus cx Oppido septem stareum, qui postea Coenobium Caiasinenle petiit iub Gerardo Abbate. Quare corrigendus Alphonsus Ciaconius, caeterique qui de Cardinalibus scripsere, notantes Alia hericum Cardinalem este natione Campanum ex oppido septem Dareum, decepti nominis, & instituti similitudine. Natione enim Campanus ex oppido septem statrum fuit Albericus Junior, qui

Callinum petiit annum aetatis suae agens decimum sub Gerardo Ah-hate.ut diximusAlbericus verb Senior S.R.E.Cardinalis florebat anhialutis Io8 LΕjusq; aetas satis coηnoscitur ex eo, quod pro Gregorio VII. calamum strinxerit adversius Hemicum IV. Imperatorem.

s. R. E. CARDINALE.

DERISIUS Vir nobilissimus, ex veteri Marsorum Comi intum Sanguine in Campania procreatus, solitariae vitae desiderio Divi Benedicti Institutum amplexus est in Monte

Cassino sub disciplina Richerii Abbatis Viri sanctissimi. Ea Sacro XIV.

87쪽

Sacro indutus habitu , adeo rerum fluxa m contemptu, Coeli stium amore, divinae lectionis studio, totiusque regularis vitae observantia etiamnum Juvenis eminuit, ut Coenobitarum Priesemas egregiam illius indolem admiratus, eum quandoque ad Sacri Regiminis Praesecturam sublimandum, non vano augurio, prae dixerit. Hunc Nicolaus II. Romanus Pontifex Cassinen1e Monasterium Pertrantiens, ob egregias animi dotes, secum Acerras perduxit; ubi

illum, Hildeprandi Archidiaconi suasu, Diaconum Cardinalem S. Agatharin Suburra, test et Martinello, creavit. Desiderius vero post Richerium Coenobii Abbas Trigesimus septimus , 1ublato e viviil - Gregorio VII. in Thronum pontificium sub Victoris III. nomine allumptus, Eundem sibi in Monastico regimine 1uccestirem desia Desiam gnavit. Desiderio ob propinatum in calice per insidias Imperatori Scisiain: HVnrici IV. ῬXicum mortuo, Monachi Cassinenses celebratis coia L . - mitiis oderisium unanimi sufragio Abbatem proclamarunt annota a T inlutis IO87- HCrescente exmde quaquaversum Oderisu Abbacis fama, Romam certis de negotiis accitus, ab Urhano II. ejus comitate & eruditione capto, PreSbyter Cardinalis titulo S. Marcelli consecratuuest. His honorum dignitatibus auctus nihil de pristina vivendi

consuetudine immutavit. Monasterio quod per annos septem &decem singulari prorsus prudentia & fanssitate moderatus est, maximo fuit emolumento. Nam AEdificia a Desiderio inchoata , orte vero interveniente, imperfecta relista, non solum mira celeritate

solvit, sed & nobili adjerei suppellegite magnopere locuplet piaclis, o Vii. Facultates, OPPida, Praedia, Castella, partim oppignorata, ais Πρα partim deperdita , partim etiam vi ablata , sua industria placato

ei, nati Caesare iterum recuperata ditioni Cassinensi adjecit. Corpora Dia uri vorum Augustini & Paulini, sanctissimi Patris Benedim quondam Discipulorum, in Ecclesia S. Stephani prope Tarracinam inventa, atque inde in Ecclesiam S. Andreae, quam ipse Cassini in monte comstruxerat, translata, honorifice collocavit. Avitae Sanetitatis no men , quod apud exteras gentes de Cassinate Familia increbuerat. auctum potius, quam ulla ex parte diminutum reliquit: Salube rimis religio e vitae documentis, nusquam a domestica consuetudine recedens, Alumnos suos ad omnem temperantiam,ac probitatem suo exemplo pellexit. Hujus maxima per litteras usus est amicitia Alexius Comnenus Imperator Constantinopolitanus,eidem& Monasterio multa nobilia dona largitus. Henricum IV. Caesarem, quamvis Romanae Ecclesiae,& Asse- clarum insensissimum hostem, mirabili sua comitate ita demulsit, ut & sui & Monasterii amicum & fautorem maximum reddiderit. A quo, sicut& ab Urbano II. atque Paschali II. multa pro dignitate di incremento Monasterii Castinensis privilegia obtinuit. Demum de suo Coenobio, Romana Ecclesia, & Gregorio VII. Ois. His cujus Partes, durante Schismate Gilbertino, constantissime tuen- .s,hctis, ε. das sui cVPit, optime meritus, Cassini quartό Nonas Decembris an-

Semipta. no reParatae salutis II oh. Sancto fine quievit. Corpus ejus in E

88쪽

rae mandatum. Martyrologium ordinis memoriam oderitii Cariadinalis & Abbatis, hodiedum sub Beara titulo colit. Scripsit, ut nonnulli Auetorum testantur, plurima opera,tum soluta, tum ligata oratione, quae tamen injuria temporum magna ex parte deperierunt. Ejus vero memoria antiquo lapidi incita exintat in Ecclesia S. Joannis in Venere his Verbis:

Maena tuis, Oderase riser monumema retinquis,. Hrsurum Tuuos, o decus I atque dolor s. Cuncta Sacerdotum praestantia munia comples, D quo quos bono claruit, unus habes. . ANNO DOMINI M. C. V. Eiis memoriam infimi elogio prae caeteris celebrat Petris Disconux Monachis Cassivas libro 4. Hirsoria Causinensis. Arnoldis Inon. Leo Osiensis libro 7 A. I Aubeo in Hua. iacorius. s alii nonnulli. Dilapbism,

GERARDO RATIS BONENSI.

ERARDUS Nobilis Germanus, ortum habuit Ratishonae in Bavaria.Monachus factus & in Coenobio Cluniacenti, Ir ibidem ob inculpatae vitae tenorem, doctrinaeq; priestam tiam Prior Major concordi omnium consensu eligitur. Longius deinde progrediente Virtutum ejus fama, expeditum sibi iter ad maximas quasque Ecclesiae dignitates aperuit. Episcopus namque ostiensis ab Alexandro II. creatus, Petro Damiani, Viro Sanctii limo, in Episcopatu & Cardinatatu successit. Insignes aliquot deinde tum sub memorato Alexandro,tum sub Gregorio VII. Legationes pro Dei & Ecclesiae causa strenue obivit. Ρrimam in Gallias extremis Alexandri II. temporibus, comitante illum tam baldo Cardinale Subdiacono, ubi coacta Synodo collapsos inconistinentium Clericorum mores ad honestatis regulam exegit. Aleis xandro interim vita functo, dum adhuc in Galliis ageret, a Gregorio VII. recens electo Romam vocatus destinatur ad Hispanos, apud quos memorabili Conventu celebrato pro rerum exigentii hinc criminosos aliquot Epi1copos quaestioni admotos, & convictos disnitate privavit; illinc alios concubinatus, & Simoniae reos, beneficiis & communione removit; alios aliis poenis,&censuris, pro qualitate delictorum assecit. Quam ob rem stequentes a punitis querelae ad Gregorium delatae, Ρontificis animum nonnihil in Gerardum, ut nimis austerum, concitarunt: a quo datis ea Pro pter ad ipsium litteris, ut humanae stagilitatis memor, mitius Porro ageret, justa accepit.

das suscipit.

Eee es hos facinorosos pania auxit.

89쪽

Mox tamen ab eodem Pontifice in Germaniam ad Henricum IV. Imperatorem missus, tertia legatione perfunctus est. Caula legationis erat: ut Henricum sacrilegiis, & Simonia infamem tum

ad resipiscentiam ; tum ad satisfactionem laesae, Sedi Apos holico

praestandam, sub anathematis interminatione, commoneret. Deinde ut Synodum in Germania pontificio nomine adunatam cel braret , in qua statutis poenis caveret, ne imposterum Sacerdotia aliaque id genus Beneficia, sive a Laicis, sive ab Ecclesiasticis contra Sacrorum Canonum leges turpi mercimonio vaenum exponerentur. Quod cum constanter, & imperterrite praestitis let multo-D re βψε riam Principum , ac privatorum odia contraxit. Injuriis igitur &νη m G contumeliis oneratus, & ab ipsomet Imperatore loco cedere justus , ' μ' imo rejeinis Romam re in seeta rediit. Pontifex rerum edoctus,ill inque Legato injuria graviter commotus , Caesarem , ejuSque 1equaces, donec 1atisfacerent, anathemate perstrinxit. Pace tandem inter Ρontificem, & Henricum certis conditio

nibus stabilita. Conventui Canusino Oppidum erat agri RhegieΠ- sis Mathildi Comititiae subjectum Legatus Gerardus adfuit,& P

filii. Ex quo iterum ad Gallos, deinde Geimanos, demum ad Saxones, & Mediolanenses Gregorii jussu Legationem, agno rerum emolumento subiit. In Gallia adfuit Synodo Turo nil adversus Berengarium Ha reticum celebratae, auctorque fuit Berengario, ut quemadmodum Romae ab Alberico convictus secerat. & hic palinodiam recantaret. Concilium pariter in Novempopulis pro reformandis identidem Clericorum moribus , ac maxime tollendo

concubinatu indixit, ut ipsemet Gregorius in Diplomate, ea dere' edito, attestatUr.

Hisce in itineribus ab Henrico scessistago contra publicam fidem Romano Pontifici datam interceptus in carcerem eo usque compingitur, donec partes Clementis III. Pseudo-Pontificis amplecteretur, cui, clim ille potius mori, quam illegitimo, & damnato adhaerere eligeret; ab eodem non modo indigne habitus, sed& Praenestino Episcopatu in poenam suae constantiae & contum liam Pontificis spoliatus eae Demum ab Imperatore,quorumdam precibus placato, liber dimissus, Romamque reversus, plenus dierum ac meritorum, sedente Gregorio VII. ad incomparabilis viri obi is, His obitum illacrymante, ex humanis ad beatam immortalitatem, totct Laais . laboribus & aerumnis Promeritam, tranquille concessi anno 1M tis Io77. Octavo Idus Decembris, ut narrat Berthoidus Constantiensis, fidelissimus Auctor in Appendice ad Hermannum Contractum , quem dignum Petri Damiani Successerem brevi hoc elogio

nominat .' Graiam natione Germanus, re vers Monachin, Scientia Scria

pturarum insignu, se moribus Pr a cessori suo non inpar.

Multa de Gerardo scripsereLambertus Schasthahurgentisinuistor Anonymus Libri Pontificum, in Bibliotheca Vaticana asservati. Et Gregorius ipse VII. in Resistro suo, in quo extant multae ejus ad Gerardum, & hujus vicistim ad Gregorium scriptae Epistolae: quibus maxime Apparet: quanti ab eo Gerardi Virtus, ac 1cientia fi ret. Multi confundunt Gerardum thunc nostrum Episcopum in . stien-

90쪽

LIBER PRIMUL 7s

mensem cum Gerardo Engolisinensi Episcopo, qui hoc ipso tempore vixisse traditur, sed perperam : Prior enim Germanus , posterior Gallus natione fuisse tum ex aliis, tum ex iupra dictis ape te dignoscitur.

Om meminere praeter supra lauditor Auctores, Chronicore miniacense. Ciae niis in Hist. Cardin. Auis is ritis. Oldoima in additiov. ad Ciaconium. .er Aur.

HUGO Diensis Ducati Burgundorum sanguine satus, N pos fuit Hugonis, Filii Odonis primi Burgundorum Duia XVI.

cis. Is vixdum pubertatem egrestus, ob conspicuas co Poris, & animi dotes, quibus omnium oculis mire pla prμυμ cebat, omniumque animis se se insinuabat. donatus est Prioram S. Marcelli Cabilonensis. Exinde non minus Virtutibus, quam annis crescens, Albo Cardinalium ab Alexandro II. inscriptus; ac XI.Κalendis Aprilis anno salutis Io 83. Episcopus Diensis a Gregorio VII. ρίου, LQ- inauguratus, non multo post in demortui Archiepiscopi Lugdu- dunensis eum nensis locum omnium plausu translatus, & suflectus es h. citur. Romam cum suis Clericis ad Concilium indictum vocatuς, semper a partibus Gregorii VII. contra Henricum ΙV. Imperatorem . & eius Antipapam Clementem III.lletit, quorum impietatem, virili gelo commotus, tum Scriptis, tum viva voce in gratiam Sedis Apostolicie vehementer exagitavit, & detestatus est. Quare triduo priusquam Salerni e vita discederet Gregorius, a Cardinalibus& Episcopis, qui aderant, rogatus, ut mentem suam de Succestore in Petri Cathedram designando aperiret e Legite, inqUiebat, ex hu Dilitium '

rribus unum, aut Desiderium Cardinalem; aut Hugonem Lugduxissem, aux isorientu

bonem O ensem. Ex quibus Romae omnium votis lectus Desiale- Ponti is da irius, invitus licet, sub Victoris III. nomine Hugoni postea, ut di- Hugone. , Cetur, invidiam fecit. Interim Hugo Romanae Sedis nomine Legatus in Gallias mic Lariu D msus, Fulconem Comitem Andegaventem, jam ante ob gravia adia tionibis ob missa scelera anathemate defixum , sed agnito errore emendatio- undu pr nem spondentem, ritu solemni absiolvit. Deinde nodum ad pro ω', si hibendas Laicorum investituras, tollendam Simon Iam , proscriben- Udum Concubinarum indixit , in qua multa ad Cleri honestatem& reformationem spectantia edidit itatuta. Rebus in Gallia ad mentem Pontificis compositis , destinatur in Britanniam Minorem un, cum Huherio Cardinale Diacono ad cognoscendam Episicopi Dolentis causam: Ea discussa sententiam Pro

SEARCH

MENU NAVIGATION