Petri Burmanni junioris specimen novae editionis anthologiae latinae : et animadversionum ad epigrammata et catalecta veterum poëtarum latinorum prodromus

발행: 1747년

분량: 70페이지

출처: archive.org

분류: 시학

21쪽

io PETO BUR MANNI IUN. SPECIM. ANIMADVERs.

Fortunae simulacra colens, & Apollinis aras, Arcanumque VII. quorum consentit in illo Majestas, longae promittens tempora vitae. Accipe posteritas, quod Per tua saccula narreS.

mine autem, cum litera una hac in voce ejicitur, semper prima corripitur syllaba, ut videbis in exemplis optimorum Poetarum apud Barthium ad Stat. vi. Theb. v. 4. 5d Carrion. lib. l. Leet. Antiq. cap. F. Contentas ahicit Mazochius. Arcanumque vii.J Hic locus uvie legitur, te satis habet dissicultaris. videamus primo lectionum variarum differentiam, Zc si quid ex iis poli unus

exscia cre, quod opo unius prac deteris ac meliussi, inmemus. apud Apianum hiatu relicto A ea numque u II. P.thoeus, Scaliger dc Boisiardus ediderunt in auumque vii, quod apud caeteros non

compa: ei; & quid sibi velit, fateor me ignorare. Scaliger autem in notis ad Catalecta pag. 2 1. id legit ic ςxplicat Arcanumque Vii, de ad Mercurium Deum Uium, ut vult, reserebat, quomodo dc Deos mos, ad quos omnis lucri decunam deferebantur, in Servio ac Solino corrigit. Ec ita etiam Gusteilethus de Mysteriis Deor. Cabiror. Cap. x. PQ 73. Ea autem omnia quae ibidem notavit Scaliger , videbis nunc iisdem verbis etiam legi in Setiverianis Anec iis Pli.lologicis cap. LXXV. pag. 36. Hae Maligeti emendatione resutanda totam etiam paginam inplevit, Criticum agens, Cl. Ever. Otto in libro de Tutel. Viar. cap. ix. p P dc ys. sed quae omnia, pro more, ad verbum descripta sunt ex Uollio, quem tamen adsert, in lib. v m. de Theolog. Gentil. cap. xi. in fine. Pergamus recensere varietatem ieetionis, de inde, si possimus, veram Ec ex velligiis vulgatae scripturae erutam Iectionem promere. Aldus, S metius, Gruterus 1c Nerula ediderunt Aegeriumque Detem, nec aliter dedit Tostanus, & in Mutis suis Lapidariis Fe retius, qui in notis Aegerium explicat Aricinum Iovem, ab Egeria, quae in luto Aricino colebatur. nam quod Ageriumque apud Schoitum legitur, operarum vitium cst. id vero longe videtur

praestare, bd ita etiam habet Pighius tam in In- cliptionibus suis ineditis, quam in Hercule Prodicio ι licet Aegerit Iazis non frequens adeo mentio nobis edi Itet apud antiquos. Sed apud Mazochium tamen , Fabricium, di Suale Lium habctur Arcanumque I

eom, quomodo et Iam in veteri Moroni codice invenit Heinsius, quod vulgatae Arca uti que vri. propitus inhae: et. at cum Arcanus Iupiter a vctcribus, quod sciam, non momo: etur, nata mihi fuit conjectura

lagendam foete esse Albanumque Diem, Ec intellicundum esse Iovem Latiarem sive Latialem, qui

in Al vino monte sollemni di annuo Latinarum feriaeum sacro colebatur, ac praeses erat totius Latii ac foederis, quod Roma a Iuter ec Latavos percussum erat a Tarquinio, ut notum est. de eo Se

vius ad illa Virgilii lib. x D. AEn. v. I 3 . At Iuno e sumu, o, sui nune Albanus habetur

Pro picisus tumulo m. ita commentatur: me ideo sit , quia io Albano rei

divina a jure triumphantitus Di solebat: filicet quod

Alba patria populi Romani habetur: unde omnis origo Romanae propter quod Albanique patres, Cr Iupiter Latiaris antiqui mus es. 1 ita 8c Festum in Ostiatum. Hanc emensationem nisi ram confirmat Luc

ni locus lib. i. v. 198. ubi similiter Iovem Ta pejum, idest Capitolinum, cui vicinam hic Poeta ponit Fortunam . M Latialem , id est Albanum, Jovem conjungit his vertibus :- O magnae qui meenia prospicis urbis Tarp/ja de rupe Tonant, Phrygiique penates

Gentii Juleae . ct rapti foreta Amrini. Et resedens celsa Latialis Iupiter Alba.

quem ultimum versum memoriae vitio perperam

Horatio adscribit Dausquej. in Orthograph. Part. a. pag. ISO . ubi de Latiari seu Latiali Jove asit, de quo etiam vide eruditissimum Oudendorseum ad hune Lucani locum, ec adde Casiau es, aliorumque notas ad Sueton. Calig. 22. dc Davies. ad Lactant.

Epit. Instit. cap. 2 3. Ovidius lib. xv. Met. 866. Suilin tenes altus Tarpuas Iupiter arces. ubi Clofanus errat corrigens Latius Iupiter pro altus , addens Latialem Jovem in Capitolio cultum sutile: cum Latialis Iupiter ira, -- coleretur. ut ex Lucani loco patet ad Vscr. Flacc. lib. II. U. 3 F. Iam nemus Egeriae, jam te ciet avus ab Alba Iupiter.

ubi vide Patruum meum, di, quem illi e laudat. Cluver. lib. iii. Italiae Antiq. cap. 4. Statius lib.

Sed quis ab ext Isis Trojanaa edilibus Albae, Ie suae juxta pro peliat moenia Romae,

Proximus ille Deus.

Sed uti praesta hius pro hae conjeetara die adiari,

eamque invito alicui obtrudere nolim. ita vulgatam sectionem corruptam cile contende: e m2m. Si vero Aeteriumque Jo: em quis amp ccti ve it, eodem sere modo ex monte Albano cxplicare debebit: Pighius enim in notula ad MSS. Ivicrii tiones

haec

22쪽

1N EPIGRAMMAT. ET CATALEC T. VET. POETAR. at

TAURIN Us cari jussus pietate Parentis Hoc posuit donum, quod nec sententia mortis Vincere, nec poterit Fatorum summa potestas: Sed populi falvo semper rumore manebit.

hare pavea inlustrationis ergo notaverat: viis num

pii r Aeterius sit idam qui Elicius, nam Aegeriae N mphae monitu coelo evocatus fuit a Numa Dpiter. sed tune sine diplithongo 1 cribe ueriumque Iovem ab Egeria Ny inplia. quae confirmari possent ex scholiaste Cruequiano ad illum Horatii versum ex

lib. ii. Epist. I. v. 27.

Dictites Albano Musas in monte locutas. ubi Sehesiastest quia Egeria *mpha Leitur eum Nurna Pompilio in Albano mente fuisse is uta. ec sierecte eum Pighio Egerium Iovem iritelligemus Elirium Iosem, de quo vide Patrui mei Jovem Fulgurat. cap. ix. Ne quid tamen diu mutem , addam hie , postquam aliquod abhinc annis taee in cha

tam conjeceram . nuro me admonuisse Celeb. Dorvi ilium. Arcanum Detem memorari in Inscriptione antiqua apud Fabrcitum cap. V. pag. 4 1.

PATRONO COLONIAE A MATORES REGIONI sMACELLI CULTORES

IOVIS AR A NI

L. D. D. Die apud Muratorium in Thesaur. Insscript. Τom. I.

L. D. D. Dubi Muratorius solam hane esse inscripti. in ε reerisis et, in qua mentio oster Id: D Arcani , quem primum hinc emergere putat, adeo ut sugisse eum videatur illa apud Fabretium ; neque decernere se

posse fatetur, an ita dimis fuerit Jupiter, quasi Abditus de Invisibilis, vel quod in arce aut sacrificiis a vulgi notitia remotis coleretur. Cum ver uterque lapis Praeneste exstet, vindicare hae inscritiones possent Artanumque Diem in hoc carmine. quod eum sit votum Fortunae Praenestinae, praecedentibus duobuς monumentis Praenestinis SuareZio non memoratis accedat, in 'uibus Arcanus Iu iter, hactenus vix notus. occurrit. Itaque de his Lech ris eruditi arbitrium esto. Longae promittens tempora etitae ' Solux Moronicodcx promittere. reliqui omnes nIhil variant.

Aeripe posteritas quaa per tua si ta narras J Ita

Pithoeus. Maliger. Aldus, Gruterus. Mazochius. Fabricius, ac Mathaeus Tostanus ediderunt. Piaghius tamen in I nscriptionibus di in Hercule Prodicto , ut ec Merula ae Schoreus habent, post tua serula, Et sic Smelius ac Metellus. ut in novissima Gruteri editione margini adnotatum est; improbante Barthici ad Statii lib. xH. Theb. v. 8a .rag. t 63. de merito. ita in Inscr. apud Ferret. in Μus. Lapid. lib. iv. pag- 2 9. creflat semper per scisti no

men. Hunc autem versum etiam expreuit Poeta, ne

scio quis, recentior in monumento ita tabulae.

quae adhue hodie Ultrajecti in templo D. Mariae ab Episcopo Conrado aedificato visitur in columna. cui taurus incisus conspicitur cum his versibus: Accipe posteritas quae post haec secula narres . Taurinis cutibus suuri solliata columna es. vide Buchelium in notis ad Chronicon Iohannis de Beha in Connado Episcopo xxii. pag. 4 . Histor.

Ultra est. Taurinius Apian.

Vincere nee poterit' Potuit V. C. Moroni

Sed populi salvo semper rumore manuia i Recte

Clari l . Cannegieterus in Rescript. Boxncimi. de Distich. Caton. cap. 13. in fine, illud salvo, quod in marmore habetur, exponit 8c legit salvom . ut scribebant veteres, idest salvum. Ex hoe antiquo scribendi more Dequenter haec variata fuerunt, eccaepe tu ablativos in o transierunt accusativi in tim. quia per em scribebant, M veri, vice. ita remeadiom , auxiliom. unde remedio, di auxilio ab aliis natum. vide Patrui mei Comment. ad Phae

pidom eruperat scriptum fuit, unde alii oppidor vide litie notas, Se ad Tiber. cap. 3 8. quomodo a

pud eumdem in Claudio eam 37. pro seducto scriptum erat seductom, unde fecerunt seductum. sic pud Justinum 'lib. rv. cap. r. g. s. eitato impetis vulgo legitur, sed citatis antiquitus scriptum tuis. se, Ec citatum legendum esse putat Scheiseriis. quem etiam vide ad lib. XXXV m. cap. y. f. s. ubi populo ex popuIom id est populum. nee aliter scribendum puto lib. v. in fine: in eo praelio decem millia Grauerum in auxilio ori suerunt. ubi MSS.

το tu non agnoscunt. lege auxiliem Drunt quo modo locutus est lib. I v. cap. 3. mm caesis, quibus fuerant auxilium. ita enim optime codex F ia queranus, vulgati tulerant. sic lib. xi I. cap. 7. quaa

νει illi exilium fuit. ut in MSs. legitur . non exitio. Similiter apud Propertium lib. I l. Elcg. 2F. 61. B a Ama

23쪽

11 PETRI BURMANNI JUN. SPECIM. ANIMADVERs.

AD NYMPHA M.

Dat tibi marmoreo caesiam de monte Dianam, Regina undarum, Nympha, decus nemorum.

Uoto damnasti persecta quem prece Bassus

: Moenite propter moenia Germiserae.

D EAma riuilium tu Ioas sitora Noebi, ubi in a iis libris est Vietilio, quod recte Brou khusius factum opintitur, quia scriptum fuerat, 'Viliom. Alia

videbis in Mii cel an. Obse: vat. via. v l. Tom. il . Pag. 333. Ceterum quod Taurinus hie poeta marmoreo 1 ro monumento perennem actet nitatem futuram glorietur, ici eo facile quisque videt eum

expcimere voluisse dc sibi imitandum ante oculos habuisse. ut re te Barthius d. l. Obiervat, finem Ovidianae Metamorphoseos, qualem glo: iam suis carminibus noto loco etiam Horatius promittit. Hinc si in antiquis his monumentis liceat conjecturis indulgere, parum abest qa n putem hoc in versu σὲ quod excidisse, & ex praecedentibus. hic male mulum .esse repetendum, di legendum fbitasse, Sia populi salium quod semper in ore mansiit. Nempe mutuatus id est ex illis Ovidii: Ore legar opuli, perque omnia secula fama, Si quis babent eteri etatum praesagia , vivam. nisi populi rumore pro fama ac celebratione accipi prae uterit. DAT TlBI MARMOREO &c.J Hoc Epigramma, quod in Transilvania ad Waradinum inter alias Romanas Inscriptiones legitur prope thermas aquarum si ubrium, primus, quod sciam , produxit Wolla

gus Ladius lib. x M. Commentar. Rei p. Rom. Scct. a. cap. 1. pag. 1Q9 . Ed. Balii. ex cruo hausit Gruterus, sed loco ejus non adnotato, in Corpore Inisi criptio: . pag. xxxix. inser. S. qui varie corruptum edidit, & in nonnullis aliter quam LaZius: primo versu apud uti umque haec lacuna erat: bi marm. e. d. M. Dian. . . . tertii Versus initio.... io damnasti praesecta &c. habetur apud L etium : p rseola iectius Gruterus. ultimo versu M o E-ITE dedit Lazius uno vocabulo: Gruterus M Ο Ε- N I TE. ec in notis suis monuit emendandum est e MOE NITE unica voce. pro MO E NITA E , idque pro MUNITAE. deinde reo. TER. MOENIA. GERRI. ISARAE. legitur apud Lazium : Gruterus ita, ut versum hune exhibui, edidit. Lacunas vero in hoc caimine, sic, ut descripsi, supplevit illustris Cupeetus in Monum. Antiq. post Harpocratem pag. 2 3. ec quia vel borum constructio in p imo disticho confusior ορ int: icatior est, hoc modo exposuit; Basilit tibi, Nympha, Regina undarum, dat. delicat Dianam, decus nemorum, sive Dianae statuam, ex quibus satis commodus elicitur sensiis. recte etiam Cl. Dorvillius legebat M uae. id est, Nympha, tibi, Reginae undarum, Bassus dat Dianam , decus nemorum. Regina xudarum eleganter hic

dicitur Nympha, non autem ipsa Diana, ut male in Indice Gruteriano legitur . quomodo laesis me

Deae apud Poetas ruginarum nomine occurrunt. Venus

Regina, Iuno Regina Ec sim . apud Virgilium, Horatium , aliosque pasti m. vide Broux hus . ad Propert. lib. iv. El. s. v. 63. sic Regiaa nemorum Diana, Se necae in Hippolyto v. go6. quae hoc in versu, ut alias frequenter, decus nemorum dicitur. Emendanda sorte est Inscriptio antiqua, sed mutila. quam in Indice Gudianarum Inscriptionum nobis exhibuit Cl. Hestellus pag. LxxxxvI.

RARUM AC NEMO

vM INCOLAM. E R A R V M. D O M I T R I C E MIANAM DEAM. VIRGINEM. V XENTIUS. UIR. C. VBIQUE.PIU C. SUO. NUMINI. SEDIQUE. RESTITUIT. initio hujus inscriptionis truncatae illud RARUM

merito offendit eruditi stimum Hesselium, qui suriendum conjiciebat L A TE B RA R UM, quali latericola dc nemorieuhrix dicatur Diana. sed non multum ipse huic conjeciturae vicietur tribuisse, quia addit, illa conjunctim posi- LATEBRARUM AC NEMORUM INCOLAM sibi non p acere. Fateor mihi etiam illa minime adridere. Opinor autem lapidis mutilati descriptorem nobis illud RARUM hie dedissse ex pioxime sequente versu tento ERARUM . Se in iplis monumento fuisse vAχVM . idest SILVARUM. dc ita in oti Sili arumae mmorum Diana hic dicetur, ut in Senecae imo, quem ipse profert Henelius, in Hippolito v. 922.

. Silvarum incolatile esseratus Urc. bc Domina Sili artim in Catulli versu ex earm. secul. v. s. ab eodem illi e adducto. ubi ipsim Di nam ita adHquitur: Montium Domina ut fores ,

Sittiarumque viretatium,

altuumque reconuitorum, d c.

24쪽

IN EPIGRAMMAT. ET CATALEC T. VET. POETAR. I 3

Diffugiens pontum silvas Galatea peragrat, Custodem ut pecorum cernere possit Acim. Nam teneros gressias infigit sentibus ardens,

Regina tumorum eodem Senecae Hippolyto v. 4. 6. Regina rumorum , sola quae montes colis Et una solis montibus coleris Dea. de Dra Sittiarum Ovidio lib. tii. Met. 63. apud Horatium, montium custos nemorum Me virgo , NSiletarum potens Diana. In carmine seculari. 3c apud quos non Z Ne vero quis otiosa aut inutili cumula

nam putet, ei a Poetis ut dii tincta conjungi plurimis locis, si opus estet, probari posset. ita de numinibus Nemorum ac Silvarum utraque haec apud Ovidium occurrunt lib. I. Fastor. v. sin. Flaminaque em Fontes. quibus utitur hospita tellus, Et Nemera , is Siloae, Naιadumque ebori. ubi Silvas Zc Nemora Sc Nemorum ae Silvarum divis distingui variis Poetarum locis Heinsius 8c P truus meus in notis obtervarunt. dc ut Siliarum o saltuum Domina. seu Dea. Catullo Diana vocatur, ita satius Silvasque tererνare, idest incolere, eadern dicitur Nemesiano in Cyneg. v. 86.

Tu mo is quae salius placidos si seque pertreas

Latonae magnum, PBoele, decus.

ec ut in hac Inscriptione Uiarum ineola Diana . ita silvas colere Dryades dicuntur eidem Neinei a.

2 ae colitis silvai Dryades, quaeque antra Nagae eladi sie in mille Poetarum lotis Ita nemorum cultrix Laronia virgo apud Virg. xi. AE. n. ss6. M nemerieultrix dicitur Statio lib. Iv. Theb. v. 2s.

---- nemori Latonia cultrix

Additur, hanc piceae . eedrique o robore in omni Edfictam, sannis occultat οἱ va tenebris. Sed redeamus in viam. Epigrammatis versii tertio optime supplevit Cuperus voto δε-m i. ita enim dicitur de eo, qui Deo alicui obnoxius ea ut 1 olvat id quod voecrat. firmari hoc loco poteIt lectio vetus in noto Uirgilii versu Ecl. U. v. s. . . - amnabis tu quoqui votis. ubi in aliis est damnabis et oti . sed Heinsus recte

contra membranas vcteres nil mutandum, & voto damuari pariter dici ac voti damnari, exemplis docuit : eamque lectionem illo in versu aperte agnoscit Nonius Marcellus in damnare. 8c Servius, cujus loca Heinito ad leuionem illam adserendam praeterita miror, ad lib. v. AEn. v. 699. ubi dicit: cum et ora sisti fimus, rei et oti dicimur, donec consequa rhenescium, em deuec tandemnemur, id est promissa soLetismus , ut alibi: damnabis tu quoqu/ votis. de ad lib. v. En. v. 237. Voti reus Duiιare unis vota δελεntes dicimus absolutor. Inis est: Damnabis is quoque et oris r quasi reos facies et quibus in verbis admittendam puto Barthii emendationem, qui ad Statii lib. vi. Theb. v. I98. corrigit: tinis vota sinentes dictatis damnatos. dc vocem absolutos, na-1iato librario. vim verbi damnandi non adsequenti. tribuendam esse censet, quae emendatio priore Ser. vii loe . de Macrobii, quem bene corrigit, unice confirmatur. De ipsa locutione vide Castdon. Observ. Dec. sit. cap. 9. 3c Passeratium ad Propertium pag. 336. ubi cum sexto casu etiam occurrit

in voto, quod pro Cynthiae salute faciebat Poetam

Pro quibus Uyciis sacro me carmine damno. Ultimo Epigrammatis versu. quem intactum reliquit Cuperus, fateor mihi aquam haerere: dubitavi an in voce MOENI. TE. ut apud Gruterum legitur, vel MOENITE. ut Latius edidit, nomen urbis aut loci lateret. sed si bene Gruteri emendationem percipio, voluit ille corrigi Momitae. promMnitae. idest muris cin .. Me m mire Plo munire. sive is aerer moenibus cingere. idque verum puto.

Gellius lib. vii. Noli. Att. cap. 3. Oppidum in Hispania situ, moenibus , des stribus validum O mo iatum. vide Salmasium ad Solin. Nin. r. pag. Ed. Paris. M ad Tertullian. Pallium pag. ira. sic moeri pro muri in optimis Virgilii Codd M T. .ide Heini. ad lib. ix. AEn. 66 . dc lib. X. 1 . 8c t 4. Tune Germiserae nomen proprium erit loci aut orpidi. Sed de quo nihil mihi con tare fateor. S ne Germisera inter nomina Chorographica oppid rum dc regio m in Indice Gruteriano ex hoc ipsi,

carmine reteitur, adeo ut Gruterus aut Scaliger.

cuius laboriosa manu indices illi digesti sunt, tilem

etiam censia illa videantur.

Di Uruci Exs roNTUM &c l l Legitur in Codice Divionensi, de schedis Salmatii ab Heinsio deseriptis, unde ipse id-p otulit in notis ad Claudian. lib.

25쪽

t PETRI BUR MANNI IUN. SPECIM. ANIMADVERS.

Nec tamen alta pedum vulnera sentit amor. Ipsa Cupidineae cedunt clementa Pharetrae,

Cujus & in mediis flamma suburit aquis.

i Fulget, & in patinis ludit pulcherrima Nais,

Ρrandentum inflammam ora decore suo.

Congrua non tardus diffundat jura minister,

Ut laicat positis tecta libido cibis.

Ii . de Rapt. Pmserp. v. 333. Ec ex eo habet Al memenius pag. 8. notat ibidem Heliasiue, Epigrammatis hujus auctorem perperam 8c contra legis in tricae usum primam in Acis corripere, neque enim

auctoritatem ejus tanti esse, ut stabiliri hoe loco possit prava laetio in Chaudiano: Lurus erat prope flumen Acin. pro quo recte ex antiquo Claverit coindice restituit prope flavum Acin. ejus verba deseriis it Lexi ei Poetici Zc Geographici instaurator N. ydius in Aris. Certe apud omnes Poetas constanter producitur Acis fluvius, in quem Siculus ille Acis Pastor. Fauni ec Symaethidis Nympliae filius mutatus est, qui hoc in versu indicatur. vide Ovid. xiii. Met. v. 7so. M seqq. in tumulum hu-jas Acidis Epitaphium Pentadii occurret lib. ii I.

horum Epigr. pag. ys. Ed. Pith. ubi similiter

producitur: Acidos Mee remis montana cacumina busti oee. de fluvio Aride adeundus magnus Casaubonus in Lectionibus Theocrit cis cap. 1. Alta mula raJ Vide Cl. Draenb. ad Silium Ita-lle. lib. vi. U. F8o. NaretraeJ Faredrae erat in schedis Salmas. FuLGET &e. J Hoc Ze sequens Epigramma, quod in Catalectis Petronianis etiam Occurrit, habet Pithoeus lib. iv. Pag. 1s9. ec utrumque legitur etiam in Phedis Salmasianis. primo in versu patenis non Dinlinis scribi in vetustissimo, ec quadratis literis ex rato , Divionensi codice, quo Epigrammata quaedam etera conpreheudebantur, monet Gudius in notis ad Phaedrum lib. i. fab. xxv . pag. 39. eamque veram esse hujus vocis orthographiam probat ex

ejus diminutivo latella. vidc Salmasium ad Trebel ii Poll. Claudiuin cap. xvii. ubi ex antiquissimo codice haec Epigi ammata etiam prodaxit, &in hoc versu in ρate . a exhibet. In Apographo Heinsiano tamen legitur in patiuis. sed parum refert. In Gallicanis Divionensis codicis Excerptis bina taee Epigrammata non inveni, unde mirari subit in antiquus mo illo, quem Gudius memorat, Divionensi codice liaberi ι sed illum ego eum Salmasiano eumdem puto. in Heinsiano eodem apo- grapho legitur luisas idest saltans, de quo a ibi. α

Positi, tibi, J Idest appositis in mense, ut ponere

mensam, ponere vinum Poetis familiare. sie mox seis quitur vacuum mihi pone Metar. vide multa apud Heins ad Ovid. r. Artis Am. 13 . di recte hoe verisbum Valerio Maximo lib. ii. cap. v I. I. adieruit Doeti stimus Abrah. Torrenius, quem virum optimum primae juventutis ac tur inii moderatorem

me habui me non in ultima felicitatis parte repono. LUDERE sUETA v Auis &c. J Bais vitiose in schedis Salmasianis.' Comeas noti dapes J Forte Cosmebas. Pt THOEU . Ita etiam legitur in Petronio Lotichii p. 83. α in Editione Frellonii. sed male. & miror ita emendasse Pithoeum .hanc enim laetionem provenisse existimem ab aliquo descriptore Italo, qui sub imo Medi deo vivebat. plurimi enim liabentur eodices MSti circa illud tempus in Italia exarati, quibus farrago Epigrammatum qua veterum qua recentiorum nudo delemi aut ordine liabito continetur; qualem codicem alibi nobis usui in his futurum ipse etiam pollideo: unde quum in Italorum Epigrammatibus istius temporis, frequentes Cosmi laudes de ene mia occurrant . Sc illa vetustioribus Epigrammatibus inserta ac conmixta tabebantur. facile fuit librario vitiosam se corruptam lettionem offendenti, de suo ingenio substituere Cosme has nolo δε- pes. mendosum illud Comeas in Pithoei editione conparet , praefixo tamen asterii co in signum depravatae lectionis. sed recte comptas, vel comtas pro fert Salmatius . in cujus schedis ita disertim etiam descripsit Heinsius. Ea in exemplari suo emendaverat Solverisς. unde illud in textum recepi. eomtas δε- pes intellige mulio artificio exstructas & ad Ornatum

conmilias. ut contra incomti epularum apparatus Tacito de Morib: GCrm. cap. t . comere eouditia

Statio egregie restituit Gronorius in Diatrib. Stat. pag. iro. cujus locus ea lib. I v. Sylv. 6. v. 87. Me post Si lanii seram ducis aere potita Egregio plebeja domus: eouvietia Sullae

Comebat.

ubi in vulgatis nune cireumfertur librarii vel Aldi glossa. Ornaόat. sed cum in MS. Sene1isi eau bat te geretur , Soligeri cmendationem comebat recte probavit Gronoui . ec sie inveni adicliptum exempla.ri, cui Franc. Junius varias lectiones ex eodem

26쪽

1N EPIGRAMMAT. ET CATALEC T. VET. POETAR. Is

Ludere sueta vadis privato Nympha natatu,

Exornat mensas membra venulta movens.

Gmtas nolo dapes, vacuum mihi pone holetar: o Quod placet aspiciam, renuo quod saturat.

In mcdio penerata sala nunc arte magistra . .

Perveni ad mensam, hic

Senensi codice adnotavit, quod in Bibliotheca Lei- densi servatur; in eo enim canebat in bis. Sen. haberi, sed legend. eomelat, margini adpositum Iem. tur. 8c recte hanc emendationem sequitur Maris

de bolitari egregie lagit..uos placer J Placeat mala in schedas Salma1.

malius. Heiniam omen offendit hie verius, bcin eaea metricas inpingere vitus est, quia verba transisianebat, quia se: urat renuo. In emendaciorI Parili-:ia Pit ei editione vitio huic consultum est infertalitera, rennuo. led cum mula Poetarum tange melimri aevi locis jam abunde notaverint viri doeti, syrulabam illam re plerumque communem occuriere, ut in recido, redeo, r/fero, reficio. refugio & uni. adeo ut non opus sit geminatis consonantibus, ut inrelligio, pepIerio, rettulit N ceteris, cur et Iam in

his, non optimae aetatis Carminibus, Id non inmitis

temus Exempla vide apud Vinetum ad Ausonium p 181. M. Toll. 'Ritur hus. ad Gum T. Ligurin. pag. io 2. Heinc ad Ovid. EP. xyl. v. 6. dc Dr kenb. ad Silium lib. I. V. 3 9. IN MEDIO OENERATA sALoJ Debetur Salmasianisti. Divionensibus schedis: in quibus ita, ut hic dedi. mus . legitur. primo veriti ἀνιε mri stra z.egantissime dictum, re ad imitationem veterum. vide Iino ad Ovid. Epist. xv. v. ---ii ι -- idem licin-sius adseripserat in in a. sed cum in utroque apo grapho ita legatur . praestat forte nihil mutui, cum eiusnfodi licentiae non pauca, apud Poetas praeseristim deteriolix seculi. sint exempla. Adcuratius ta-inen versum hunc exigenti, vitii hujus inmunem reddete hunc Poetam, dc a macula hac liberare mi- se mihi visus sum, si emendetur Me modo: In medio tenerata sala nune Wte magistra Pertent ad mensem , sic quoque nuda nato. ut dicat Galatea i licet in mensam procul a mari arte sim perdueha, nihilominus nina nato, in vase scilicet vini pleno. elegantissimus ille usus particularum sie quoque ut apud Statium lib. ix. Theb. v. 636. Sιc quoque venatrιx, nimoque innupta remansi.

quoque nuda nato.

M lib. xii. v. 2Πεπι tamen illa/-s si riaris coMuti umfras , Sie quoque dulce flum. Suetonius m Aug. mp. t.xxv 3 3. Si tel oscii QIDeri causa maloius eiullandum esset, ne id contraeommodum Dceret. in proximo criuscumque domest-corum este culo manebat. sic quoque Depe indigeni δε- mni id est licet id faceret, nihilominus somno deinstituebatur. Idem in Othone eap. 3. Id setis vis .n poena acrior mi m omnem ditularet: qui tame. sic quoque hoe distieho enstrui Εamdem formulae hujus elegantium in Floro saepe observavit Freimis hemius, cujus Indicem consule, Ec Addenda Cel. Dukeri ροg. yr s. sed la nonnullis Ovidii taeis eam reddidit manus Heinsit , probante Patruo meo, quem vide ad lib. 3H. Artis Amat. V. 26s. praecipue ad illud Valerii Flacci lib. iv. v. I98.

. Me quoquε non uno dabitur transcurrera luctu. quem verium contra Heinsium , perperam illi e sis quoqu/ emendant m, recte vindicavit. tertio Eptia grammatis hujus veriu digres male in schedis Salia masianis, vitio enim aberrantis calami duplicata fuit litera ex initio sequentis vocis. mox versu quarto Ieiunum amorem interpretor. qui essicit, ut fp etator elegantis figurae in mensia esuriat. de obli-vucatur cibi admitti, nisi jej - dicatur amar, quia effetua non poterat satisfacere libidini metes adspectus in conviva excitaverat. ut 10tiua deris me a luxuria. cui deest optima adparatua portio . apud Justin. lib. xi I. cap. 3. S. II. lumina autem tendere credo positum pro intendere. ut oculos in se convertat. Dullo aliter V irgilius lib. v. aen. v. so8. pariterque oculas telumque tetιndit. vel sorte legendum quis conjicere posset lumina ten-tει amor idest Oculos in lasciviam init et ae sollicitet. sic apud Gellium lib. vi. cap. 8. de Alexandro: Vini hostis uxorem saeta ine uta mulierem vetuit in eo μ-ctum Atim de ei. ωι eam ue oculis quidem seris eminsitieret. ideit, ne illius adspectu oculi ejus libidinis irritamento perltringerentur. sic tentari pro sollici. tari ad amorem. Ovid. 1. Art. Αm. 339. Aut non ramaris, aux per .ic esse hoc nequitiae verbum videbis in notis Brouk

27쪽

Pgaesti BURMANNI IUN. SPECIM. ANIMADVERS. Si prandere cupis, differ spectare figuram,

Ne tibi jejunus lumina tendat amor. . Quae sim ne dubites, ludens sine nomine Lympha,

Quod Galatea vocer, lactea massa. probat.

UERBA ACHILLIS IN PARTE NON ADUM TUBAM DIOMEDIS AUDIssET. i

i Vana velut cautae surgens formido Parenti Foemineos juvenem jussit me sumere cultus, Et celare virum falso per tegmina sexu, Unde ego lanificas tentavi inglorius artes, Virgineisque toris carpenda ad vellera inhaesi:

Nunc

husi ad Tibull. lib. t. U. 3. v. 73. Ultimo deni que disticho legi posset Ompha pro tympha , licet ρο-

xum referat.

UER A A cui LLrs iu PARTE NON AJ sic schedae Salmasianae dc Divionenses. sed optime Celeb. Dot villius legebat, ira PA THEN NA, ἐν Παρει - .in Gynaeces, Lycomedis nempe . quin certissima emendatio est, firmaturque ex Scholiaste Homeri ad Il. A. 33 i. 'Εὐειλ sic ς --

non aureae illius Zc probatissimae aetatis, sed Poetae Schotastici sit, merebatur tamen, ut in lucem a nobis protraheretur. Conferendum est cum Statii Achilleidos lib. ii. ubi Thetis oratione sua Achillem adloquitur ec persuadet, ut femineo habitu indutus sexum celaret: de fine lib. iii. Achilleid. ubi deinde se prodit Achilles, di in turba mulierum, in Scyminsula diem festum celebrantium, praesertim coram Deidamia, qua artabat, inulatum femineum habitum deponit M virum denuo exserit. In Divi nensibus autem legebatur hoc carmen post Exercitationes Scholasticas eodem metro ad themata Virgiliana compositas a Rufino de Coronato, ut

inscriptio prae se fert. sed an hoc ejusdem sit auctoris, nescio dijudicam. Certe ad hune loeum illud reis ire malui, caetera etiam in hac Poematium antiquorum Collaetione deinde exhibiturus. Variantes Salmasianarum ec Divionensium schedarum lecti nes, notis insertas, hic subjungimus. nemineos iuvenem iussi me sumere eultus, D eelare virum sese per ι mina sexu J Cogit tam . an non hic aliquid turbatum esset describe tium Culpa, & ultima vox secundi versus in finem primi transponecida esset hoe modo: Femineor μ*enem jus me μmere fixur, Et celara virum DO per tegmina cultu.

Sumere fimineos sexus, plurali pro sngulari, est simulare puellam habitu muliebri adsumto. quomodo sexum mentiri & sexum mutare de Semiramide& Ninya Justinus lib. l. mp. a. vel etiam tertio in versu legi posset, Et simulare virum. ut apud

Ovid. l. Α: Ar is . - Athilles sesto virum longa di mulatus erat. vel si celare retineamus, castigandum erit. Et relare virum falsi per tegmina sexuisquomodo falli με imagine sexus oeculium Achillem dixit Statius lib. i i l. Achilleid. F. 36 At procul occultum falsi sub imagina sexus

AeaciAen surto jam noverat una latentem Deidamia virum.

se salueia vestis itidem de Achille Ajax apud ovis

dium lib. xiii. Met. x61. & seqq. loco eleganti: Praescia venturi muris Nereia litini mutat cultu natum , deceperat omnes, In quibus Ajacem, siumrae μα- Arma ego femineis, animum motura virilem, Merribus inserui, neque udhuc proicerat heros Virgin/os habitus, dic.

umda ad vellera inhaesi J Sie edidi se tu, Heinsium , qui sthedis Salmasianis ita adscripserat,

eum in iis esset ins. in Divionensibus legitur . adiabas. per raros virgineos intellige lectum stratum. qualem in atrio habebant mulieres lanificio operanistra. ut de Lucretia Ovidius lib. ii. Fast. 6 1. Ante torum calathi lanaque mollis erat. ubi vide Neapolim. Dum nos bella vocent J Sic schedae Salmas vitavi Divionenses.

28쪽

Nunc autem proprium servans natura vigorem

Compellit fluxos humeris depellere a mimis,

Dum nos bella vocent rauco clangore tubarum,

Mens quatitur, saevusque fovet praecordia Mavors:

Rumpe moras omnes fervens in praelia virtus, . Nec fuerit latuisse meum. Si Clauica temno,

Dilexi latebras, neque ulla est culpa parentis: Nam cum resipicio quo sim de semine cretus, Semiserique animis recolo praecepta magistri, Nec puerum decuit muliebri pectora peplo Induere, & teneram gressit simulare puellam:

Nunc igitur crescens annis sapientior aetas Devovit Marti, tenuit quae corda Cupido, Bel

Sao lim se et praecordia Mavors J Legendum ,

etiam invitis ichedis, more praecordia Mavors. Valerius Flaccus lil . H. v. 4. 3. Romanas veluti saevusima eum I glandis Tisiphone regesque momet. sie Iuno dicitur Pia uirum eo da bellandi sinere Iimulare apud Silium Ital. lib. I. 33. Rumpe moras onrnes servens in praelia et,m, J Ita hie versus legitur in utroque schedarum exemplari, ut oratio Achillis directa lit ad fortitudinem ae viris tutem suam, cujus sibi conscius erat. aut ste ipse adloquatur Rumpe morar omnes. fervens tu praelia virtus , ut fervens virtus sit vivida, ardens in pu gnam, ut apud Virg. XI. IEi . 386. possis quid vivida Oirtus Exteriare licet. sed non satis concitara haec oratio , dc languere aliquantum mihi videtur hieversus. Emendandum igitur putabam :Raempe moras; omnes servent in praelia vires.se Ulyxes ad Achillem-ap--fimaeram tib iii. Α-ehili. 98.

D tua suspensis exspectat Graecia signis. Ipsaque jam distis nutant tibi Pergama muris,

Eia, age, rumpe moras. quomodo castigandum apud eumdem F. II 2. Ela , Ne . rumpe moras . fata latentia laxa. ubi nune legitur : Ela irrumpe moras. nam haec ita saepe cumuislant. Virgil. lib. iii. Georg. U. 3. T. fM HI altum ment inchoat. En , age, segnei

Rumpe moras.

ib. Iv. Aen. F69. Si te his adiuerit terris Aurora morantem:

Ela , age, rumpe moras. Valer. Flaccus lib. I. F. 3 6. Tempus ades. age, rumpe moras.

& sie passim . apud Virgilium tamen omnes etiam ad

ditur lib. ix. AEn. V. 13. Puiddubitas, nune tempus equos, nunc poscere currula Rumpe morat omner, o turbata arripe eastra.& xii. AEn. 699. de Aenea. Praecipitatque moras omnes: opera omnia rumpit.

unde & hie quoque distingui posset, tam e mora

omnes: fervent in praelia vires. Dilexi latetras, neque ulla es culpa parentis. J HOC Praetuli ex Salmasianis. ut uinuAt se umisse in insula Serio. - . s. i t rit iri Divicinensibus. in celeiaris ruatum agnoscunt ambae: qualis etiam infra hoc in carmine occurrit F. 72. Absit ab ingenio cir viribus Aearidarum. Heinsius tamen legebat: neque ε- mm ulla es culpa parentis. reetius omnino. Animis recolo Sie Divionenses. animi in Salm sanis, litera ultima absorpta. animo recoloadscripserat Heliasius, ut etiam ex eodem hoc schedarum suarum Flarilegio Epigrammatum M C produxit ad Ovid. Epist. V. v. ii 3. verum quia id mihi sonum ingratiorem reddere videbatur, praetuli Divionensis codicis scripturam.

Teneram tressu simialare puellama Similiter apud

Statium iv. Achisi. i 63. ubi manifestatus Achilles etiam mollitiem hanc aversatur: Tunc vero tunc praecipue mavisessur At illis Nec servare licet, me juriere brachia curat. C Tuve

29쪽

18 PETRI BUR MANNI IUN. SPECIM. ANIMADVERS.

Belligerumque Deum cum mens tum membra sequuntur. Stamina linquentes currant ad spicula palmae, Terrificumque caput praefixa callide mitram Pellat, & ingracili decorentur icmpora ferro: Arma tegant nostrum potius quam si para corpus, Α telis ad tela decet transire iuventam,

Atque hostes gladio quam lanas fundere fuso ue

mme malus gressus, tune ad peruatis amictus Plus solito, rumpitque choros, is plurima tutaat. ubi rectius sorte legeretur: tune iaspernat- amictus Insolitos, femineum habitum scilicet. sive quod me tora muliebri peplo induerit, ut hic Poeta lo

quit .

Cum mens tum membra sequunturJ Ita dedi ex Divionensibus schedis. vitiose Salmasianae eum mensuunc memfra. quae v rsu seq. etiam per Iam si . quentes exhibent.

Praefixa eas e mitram Pellati Sic eaedem Diviciisnenses. & ita correxit Heinsitus Salmatianas schedas, in quibus male mitra. Ins risiJ Ueriorem puto Divionensis codicis B. Ehionem , is in gracili decorantur tempora ferro. Arma tegant nostrum potius quam spara corpus IScribe, supta . Nam supparum sive supparus, ut Festus inquit. lineum tuellare vestimentum 6ι quod se subuetitia, fidest tamisia) adpellatur. ubi ex Atranio

profert hunc verium.

Puella non sum . supparo fi induta sum rad quem vide Maligerum pag. 2 o. dc χor. rc qui Festi verba de versum illum Afranii per interrogationem bene constituit, Uossium in Erymolos. p. so . Lucanus lib. II. F. 36 . de Marcia Catonis: Tu Deus baud fluxos gemmis a Issi ixit amictus Colla monile decens, humerisique Laereuria ἴνimis Suppara nudatos cingunt augusta lacertos. ubi vides fluxos am=efus etiam de muliebri ae molisti habitu dici, ut supra Achilles hoc in carmine v. . Compellit fu or umeris depellere amictas. dc apudiarium lib. 1ai. Achil. v. 137. ad hunc eumdem

Aehillem:

O scelus en fluxaa vexilunt in pectora vestes, scinde puer . scinde , o timidae ne erede parenti. moltis babitus vocat infra v. Sp. Intari modes h bitus, tetur edita virgo. nec dii similis Senecae locus in Oedipo v. 41 s. de Baccho:

D.le tam molles placuere cultu

quae loca de femineis vestibua agunt: nam & supparamuliebre, numquam virile vestimenti Mnus . vide de iis Deir. ad Senec. Med. 318. de egregie Cuper. lib. lv. Observ. 17. Et plura dabit Barthius in Animadv. & G ollar. ad Scriptor. Bongars. Hist. Palae'. in Reliquiis MK. a Ludewigio editis Τ. III. Pag. as . seq.A telis ad tela decet transire furuentam.

Atque hostes ita is quam lanas fundere fuse J Ludit Poeta in lignificatione telarum, quae muli ribus 8c puellis binam trahentibus conveniunt, Sculorum . quae viros fortes ta bello habiles decent. ut praecipit Hcetor apud Homer. Iliad. T. ε9 I. quem locum forte ante oculos noster habuit:

idest, ex interpretatione Lotani Hessi, - telam, subtegmina, lanas Antillae ευ ciant, tua sunt opera ista: virorum

Bella relinque tiris.

sie in Epigrammate Iud Pithoeum lib. IV. Pag. 79. Tela viris decus es, peplumque colusque puellae. simili colore hare inter se opponit IIIpermnestra apud Ovid. Epist. xiv. xx.

Femina sum is et irro, natura mitis θ' axias, Non faciunt molles ad sera tela manus. Ec F. 6s.

uid mihi cum ferro y quo belIca tela puella/ t tiar s digitis lana eolusque meis.& videri possit auctor haec adumbrasse ex e Nantissimo Ovidii loco lib. I. Art. Am. 69I. δοῦ seqq. ubi similiter de Achille:

uid facis, Aeacida ρ non sunt tua munera lanae, Tu titulos alia Palladis arte petas. Suid tibi eum calathis y et peo manus apta termis est, se quid in dextra, aua ea t Hector, habes lMIice succinctos operoso flamine fusos. uassan a s sa nitar hasta manu.

30쪽

IN EPIGRAMMAT. ET CATALEC T. VET. POETAR. Is nuta loricae cedant multicia serti, Splendeat & raptus projecto pestine mucro,

Contemtis radiis onerentur brachia pilis, Clausa diu thalamo reddamus pectora campo , Praesumit certam virtus sibi conscia palmam: IHaec dubios gaudet mrferre interrita CasuS, Nil metuat qui magna cupit. constantia mentis Fata domat, nec jam potis est sertum nocere

Seruis

se lib. ii. Amor. Eleg. 3. 7. Non tu natus equo, non fretibus utilis armis, Bellica non dextrao convenit hasta tuae. Isa mares rea fient. tu spes iapone viriles, Sint sibi eum domina rima fare. ma. Ec lib. xii. Met. Φ7 .

I eapo eum calathis, o stamina pollire ter M, Ea Ila relinque viris. Fata domarJ Domant mala Salmasianae schedae. Me iam potis es fortuna ἀμ-J Friget valde illud Me jam . nihil tamen Rhetae variant. Scribendum nihilominus existimo: nee erim poti/ es fortuna Mincere securo morais ι eleganter hae particulae me enim. nelae enim, Con unguntur. Cum ratio rei redditur. aut sententiam aliquam moralem interserunt. vel 'praecedentium veritas aditruitur. sed saepe illa loe tio depravata. ita supra in hoc ramune V. I . ex e mendatione Heinlii:

Lanas senisis fise H Fusa male in Salmas.

- nequa mim vita es culpa parentis. Tmnia laricae renne multitia fortiJ Sie exhibent schedae Divionenses: cujus lectionis vestigia sunt in Sesmasianis, in quibus legitur via loricae edant multitia. unde Heliasius legebat , Licia Iericae rein iant. sed litia multitia quid sint, igno. are me fateor. Itaque emendandum arbitror: Ovidius xiv. Met. F. LI.

- Cir . nequa enim flammir babet aptim ulla

Talibus ingenium. 8c v. 246.

Tenuia tiricae tedan ne licia forti. Bela sunt stamina. Lucanus lib. X. v. 216. Ut mos Ur Phariis miscendi licia telis. sic Parcarum licia Stainoo lib. iii. Achiil. v. I 23. Nune sagas agatur aves, nune dura sororum

quem imitatur Ioseph. Iimus lib. t. de Bel. Tm, --iul dura sororum Licia, nil superi pecca r.eeterum versus hic proceleuta ticus, ubi tenuia intres syllabas eontrahitur. 8c prima. quae brevis est, producitur. Ad imitationem Uirgilii est. vide Sei v. ad lib. s. Georg. 397. N Errthraeum Indice Vir-eliano. aliter etiam contrahitur quidem saepe in i lyllabam vocem. 1ed prima brevi. si in medio versu occurrat. ut ex Statio aliquot exemplis oste dit Zinherling. in P omuls. Crit. cap. TXxv I. Ha e tabios gaudet 3 Perperam in Salmasianis, Hae dubius. Nil metuat qui magna eupit J Expressiim videri possit ex illo Senecae versu: Rex est qui meruit nihil. Nara Dea sessias enim, sinus Marte, vocaridasti stir es . Aene . rc sie illa saepius. Statius lib. F. Sylv. II. r. Disce puer, nee enim externo monitore leundus, inutis tibi pulcher amor. Josephus Ista

-- .. π nee enim soro meandi opia.d: ibid. F. F23. - nec enim tibi, Iuno, nepotes Invidis. Iustinus Eb. rr. cap. t 3. S. II. Siquidem quotidiano labori. tneque enim ulla es metuentis's quies etiam fames aer rat. Plin. lib. v. Epist. 6 Nequa enim terras tibi sed formam abluam ii eleris ternere. δε- eurus mortis hic eleganter, he ad exemplum optimorum metarum . heurus amerum Virg. r. R . .

3yo. securus sceptri Silius ih. xvra . 618. securus fati apud Claudian. iv. Cons. Hon. 93. Tune ego securus fati . laetusq- laborum. ita securus potentiae Augustur apud Tacit. Ii . An. 18. ec securus fugae apud Iutinum lib. xv t. C L ca .

SEARCH

MENU NAVIGATION