장음표시 사용
151쪽
r4σ Annales Ecclasiastici Baronii
frat, quorum erat illa praeel a de praeceptore sententia : Ips ἐώι, nihil praeterea quaerendum. Ceterum altioris esse praestantie Christianorum , Crede, egregie probat, utpote non homini, sed Deo,
ει se hominibus amatis divino spiritus dem habentium; siquidem illi ipsi , t
tum istud quod eredendum proposuerunt, virtutibus declararunt, de signis atque mi raculis veritatem plene testati sunt. Sed& pluribus docet, non suisse a Graeeis inventas scientia , verum eas a barbaris, nempe AEgyptiis didicisse, qui consuetudine Iudaeorum facti sunt eruditi. vera sata quoque sunt pluribus in eo argumeniato antiqui Christiani Theoloti, Justinus martyr , Athenagoras , Theophilus Anti chenu , Clemens Alexandrinu , Origenes atens contra Celsum, Tertullianus, Arnobius, Lactantius, & qui post haee eadem est prosecutus s. Augustinuη de Ci. itate Dei, atque alii plures, quia dis versus Gentus texuerunt apologias, quo rum superius mentio saμa est . Graecos oue puerorum loco hahitos tradunt quod Soloni exprobratum sui t) tacta eum Ne.hraeis & Exuptiis , quos barbaros illi dicebant , collatione. cc. Sie igitur a Iuliano promulgato edi ia CVII. cto, quo a docendo Christiani doctores arcerentur, nisii diti sese vellent addicere ;Rholas deseruere. qui puhlice hactenus pro sessi in Civitatibus euent. De Mus nio quidem te latur Eunapius, cum aietat Esau. a J: Idem Juliano imperante eruetistis a
ul stΣ- losopho de quo superius ) testatur ipsum
I bolam sponte risistiti. Haee eum dicat ipse; eumdem Ptoaere sum fuisse Christia
num . siniscare videtur: nam ovorsum illum senotas ea ex lege deseruisse oportuit , si Fthnicus erat λ vel ad quid specialem docendi licentiam eidem a Julianci oportuit ini partiti, nisi Christianus suis
p/ Ius Ad num. XCvII. Aaron us, ut ostendat, XLI. DIM-- vetu isse Mus...- docere . affert hilne Eunapii locum in vita philosopho om r Idom.
set λ tamen quicquam tale de illo nee Elia napius res eius fusus prosecutus, nee alii, uos viderim, scriptorum memoria pro idere. Rursum vero de Matio victorino nobilissimo oratore, iam Christiano h mine, Romae rhetor iram publice summa eum laude profitente, S. Augustinus tra dit, deserere cathedram potius delegisse, quam a Christiana sde deficere, quam prompto animo suscepisset; de ipso enim
ferere malar/ , quam ver iam tuum , quatinetias infans tim faeιν disertas ea . . a in Sahamuntisi furti , quam stieior Oisus es, quia invensa occupiseri tueandi 1 bi . Haee Au eustinus Christum alloquens de Uictorino haud pridem ad fidem eonverso . Sed quonam modo sublimem ille ceria CC.
vleem humili Christi iugo subiecerit, prae xcvim
stat eodem auctore S. Augustino audire narrante : tantique viri ex deorum cultu , eul addiAissimus fuerat, hic recensere cinia versonis historiani, quam aeeipiens ipse as. Simpliciano , magnum inde cons ut est ad Christianam fidem eapessendam emo lumentum : res quidem dignissima quae in. texatur Annalibu : haud eni in diu ante
Iuliani Imperatoris tempus id eontigisse videtur; quod idem S. Aueustinus recenisset his vel bis ἁ) r Deinde, inquit , ut id, AMMIL
itium in Romano foro mertierat, O acee perur , tisque ad illum aetatem veneνa ιν abIον- , Derorumque sacrilegorum parti. eopa, qtiibus tunc lora fere Romana M.
omni. οχ. verum ille Eunapii Ioeus, non de Maiason;o, sed de Haisino intes ligendus. ut iam visis dociis obierυatum et eis ea loeo paulo ante de Musonio iam egerit Eunapius . Quare non tantum ex Hieronymi loco numero prae e enti reeitato colligitur, prelas. ω Christi
num fuisse. metum ti ex isto Eunasii.
152쪽
36 a. II. a. emnetentim deum monstνa. 49 Aatilem Iu iratorem, atia aliquando eontra Ne ι num, O Venerem , eontraque Minertiam
moniorum , quae amata ον superbus ac
njatis utinae matristiditiis prosteri. Non enim erat sortis quam docebar in Heio. νisa , se tamen eam publice professus ervi c
tenus de Victorini conversone Augusti nLs; cuius exemplo , ut ipse de se fatetur , exarsi ardore sdei consequendae. Sie tritur Victorinus, tanta animi in gnitudine , refragante lieet maRna Sena. res populique Romani parte , Christianam relleionem semel amplexus, eam Vehemeniatioribus in die, studiis coluit & illustra vit; atque adeo ut maluerit ut dictum est) se abdicando . a docentium cathedris eum prose libus Christianis , Iuliani edicto promulgato . e sublimique loco de stendere, & inter humiles profiteri, quam ad Imperatoris & Praefectorum gratiams hi conelliandam, inter Gentiles adnum rari . Post hie autem quamdiu ipse vixerit , incertum est : cum vero decrepitae iam senectutis hoc tempore esset ; haud
molirem temporis posthaee potuit esse su perstes: nam in extrema eum senectutela
clum esse Christianum, Sanctus Hieron mus tradit , cum eius lucubrati neg re eenset his verbis ) e Vinor tis natione Ανὸν RO sit Co stani ino Princ/pe νhe ror eam doetiit ; ερο in extrema senentirecbjur. I. ijariis, de fidei stνὸν Re --ν stir Arianos , libros more illatim o alde obseviros , qui ab erudiris modo inteII 'timatiν , ω eommissarios in Aposatam. His Hieronymus, qui & de eius commenta-fig in Epistola. Pauli eum meminit, haud adeo feliciter id eum assecutum tradit ;quippe qui litteris philosophicis atque a lita humanioribus assuetus, in eisdemque semper ad senectutem usque detentus, res Chrastianae religionis provecta nimis aetate attistit; de quo Mee idem auctor Non qnia agnorem, Caiitim Muritim Via norantim , qui Romae pvieros rhetorieam δε mit , edidisse eommentarios in Mosotari ised quod Metipatus ille erviditione δε la rium Ita resarum , scripturas smnino sumcta igninraverit οῦ ω nemo pugla quam is eloquens , de eo bene disputare, Dod nef. i. Haee ipse ; qui in Chroni eo de eo dem testatur, tanta floruisse claritudine,
153쪽
148 Annales Ecclesiastici Baronii
honoris eausa collocata. Neminit eius dem idem s. Hieronymus, cum sugillat Iovinianum haeresiarcham dicentem, vi ginem idem esse, quod nuptam : si id .psum, inquit, viva putat ν ω nupta et ευν piaculum meis ha/tis Roma Victopi a s audise noa portiit f Virea a tisa, tintimis a tirgine senoaιών. Scripssse autem Ipsum libros illos quatuor de Trinitate , vivente Constantio , certum ex iisdem de ducitur arsumentum, dum a*ens de Ni-Da ν-- caeno Concilio ait Probatum inis in. ἐν ab Irierar e Iveratoris nostri patre . Quin idem superaus eum item agit doeodem Nicaeno Concilio, celebratumni uis alit b ante quadragesimum annum ;δε TH. . quem annorum numerum si quis . velit a. . ad exactum referre ealeulum; dicendum
esset, ipsum nonnis post duo sequentes annos , nempe Domini anno sexages moquinto post trecentesimum eos seripssi se . quo expletur numerus ille quadragenarius a dicto Nicaeno Concilio . Quam obrem sic ipse expressisse numerum illum intelligi posse videtur, non ut ea obitet trahans ortum voluerit annorum numerum tonsignasse, sed quod post tertium
annorum denarium quartus iam volvereiatur. Extant eius viri hymni tres, S de Nomousio reeipiendo lucubratiuncula is , necnon exametrum earmen de Machabaeis, eadem omnia summa cum eruditione pie. ratem redolentia. Nec praeterimus quando de eius scriptis est sermo ) testari s.
Augustinum, eumdem Victorinum eomplures Platonicorum libros Latinitate donas
in te legisse tradit G. Sed reve
Q tamur ad Julianum, unde occatione pro ι ι.ε. ' multati adversus Christianos litteratum p. professores edili, ad Victorinum digres
CCUL Mira quidem impli hominis proeaela Iuli, his, strat, quae Imperii coniuncta viribus ni sinii, i hil intentatum voluit reliquisse ; qui enim
natos temerario ausia a scientiatum professione jes Chri- Christianos eiecit; idem impudenter , quieran optima ratione a maioribus instituti, & posteri x traditi essent ritus Christianae reia litionis S mores, in Ethnicismum trans serae eonatus est; nee erubuit imitari reipsa, quos probris, & ignominia asse os , ut insames, exagitabat. Quaenam diu tem suerint, in quibus Christianos voluit sequi, Gregorius Narianaenus in pri- ω, cisi. mis docet his verbis d)r Ctiis doctri Naria o ae. tiam nostram dogmatibus qairim O stiperia.. D nis resimoniis magnam esse perspiceret ,
ducendum In servitutem Hebraeos, Heia r s. Is ahraeo volvit uti sermone , non fuero pati. eis illorum noto : Irim igiι- , inquit, hie sti ae cogitans, sebotis .. omnibtis Cisa ratibus μινuere parabat , O seM-ria , sedesque partim artiores, partim d pressioνes r profanorum elaam dogmatum lectionei O enlicat; es insituὰre, tam
ritas tesseris consisti, quibus eos, qtii insispia premun/ών, ex gente ad genrem transmsitamus ; quae Gidetieel in no is rettis , mel in primis A pere/νar . Atque hae quidem in anima ιubebat novus ι se dogma-ι- aiactor , O forista . Perficere tamen Iulianus ea omnia haud CCCIII. valuit, licet summo studio pertentarit; g. Chri ut eius litterae ad Arsacem Pontificem se ει si is Ptae testantur, quas paulo post ex foetoia rum suismeno Aeseribemus. Cur autem diu ani mo revoluta , magnoque consito agitata minime ad optatum petduxerit exitum a p- non tam quidem aecidit , quia citius ex hae vita abreptus est , ct ob eam causam illa scut alia quae in Christianos ex cogitaverat, prosequi minime valuit; sed potius id eὐenisse . quod caerimoniae, ri tus, moles. traditionesque Christianae re
titioni, , eiusmodi sint, quae Deum auctorem habeant, & sne Dei ope haud valeant e summari, idem Gregorius plu ilhu. disserit: Ouippe , inquit, hQU-
ωοίι νιttis , praeseraptiones, s caνimoniaech .s .. , berti sine congruant, rati tis ut , ωι Atiitas eorum qui vesiti a ministi flere eupiunt, eas aemulaνι pupa: quaa Mytiidem non tam humanis ingeniis arquo .iso entia lus, quam vi Arina , tempor s υ. mirate istorem obsanuerunt. Quam obrem idem existimatum est, Iulianum res nostia imitari, ae smiam hominem age re, quippe quae eareat ratione , optima hominis parte ; se plane uisus est nostra reddendo, ae tamquam in scoena repraesentando, interiori illa carens sapientia, qua res nostrae divinitus, non autem humana industria institutae subs stunt. Hoee S alia Greaotius de his pluithus asens. Unde autem eiusmodi cupido. animum CCCIV. incesserit Iuliani, ut quos odisset, imita ii instituerit Christanos , soromenus se
154쪽
CCCV.Frustra Iulianus imitari lentat reschf;aia
k ς 2, idemque ipse inserius se ait de eiusdem 3. ... in his componendis inani.studio Iuli,
udimas. Hee Gregorius , platae signἰλcana lieuisse Iuliano exteriorem Christia norum in templo eultum atque splendo tam imitari: mores vero, qui hcis interio ra exterioribus egregie respondet ant, ne quaquam assequi valuisse ; atquia perindeae tine anima corpus, non homilnis, sed cadaueris dJenum est nomine ; it .a reprae sentata ab illo nostra, uisa suim cadaver
Quanto autem studio In his Iulianus in Uigilarae 4 epistola ab ipso se, ta M Arissaeium in Galatia Gentilleiae superstitio nis Pontiseem l ,euples testis est; quam so
poterant. Nam in ram exutio temporis
a a nobis vere eωγtienis esse censeo. Ne
155쪽
rso Annales Ecclesiastici Baronii
xeeentiores apostatae, antiquorum Eccle-sae morum contemptores ; dum S despiciunt atque subsannant, quae invidi hostia oeulis sunt uisa puleberrima, atque omni acceptatione dimisima. Ad postremum post alias reeensi me. ta ineptias insulsi legissatoris , uani philosophi, & impii Imperatoris a Gentill-hus scriptori hus etiam eondemnati, addamus his vanitatem illam , quam etiam lege si ire non puduit, eum statuit, ut liberum esset uxoribus maritos dimittere . Est de his mentio apud s. Angustinum, ubi auctor ait a ): Arite Iuliam eRestiis, ta tia
nee hae in νε meliores sint Barbari , m. Hse auctor ; & si non Augustinus , ee te Iuliani aequalis, ut qui ibi numeret annos trecentos & circiter ut ait a tempore cladis Hierosolymitanae in illum diem. Audisti portentum, qao una illa lege insanus homo , ea industens muli rum levitati, universos homino. sub Ro mano Imperio constitutos illis suhieeit. Hoe insuper anno ut tandem finem eccis. eidem imponamus mense membris.
quae supererant Nicomediae e priori teria motus clade, eodem reciprocrate im
pulsu terrae prostrata sunt ; quo S Nicaeam haud medioeriter suisse concussa ti, Ammianu h assirmat: tristiasue haec rim ait auspicia praeeesssse Persicam , in quam M.aa. Incumbebat dulianus, expeditionem. vix eredi potest, quot cladibus hoc anno sue rit Orient amictatus, cum Iulianus insta iet e ciliare sibi numina hecatombis . Nieomediam vero ab eo valde amatam Thenustius tradit in sua Orat:one .
156쪽
Equens Domini annus trecentesmus se-O xages mimertius, quo Iuliani annus se. cundus coeptus mense Novembris anni su Perioris, pariter perseverans , ipsus moriste interceptus haud valuit consummari, Consulatu eiusdem quarto, atque Sallustii . Fallis adseribitur: Videbattiν novum
tae aestimationis saltus ius iste apud eu Messet , non tantum collata illi Galliarum iraefectura deelarat, sed S ipsusmet Ju. iani testis eatione in epistola ad Oriba
teret Praesectum in Galliis, unde & scripsi ad Iulianum proselseentem In Peti
tas, eumque per litteras obtestatus est, ne expeditionem illam maturaret, nondum pace numinum exorata; quod de Ammia. M - .
litus iuxta secundam Consulituum Caesareorum .. si regulam r eum enim imperii Caesarei meo. Itidiam. Ita exh huille monstrant varia eius Numismira a Mediobarbo reeitata , in quorum postica lexi iuri vo Tis x. MULT. XX. Quae sciraeu.la in Decennal Ihus in Nummis per hae lempora de more scalpta. Haee autem silennia anno uori anileipata sunt i eum minquennalia annα CCCLM. Aederitis Iulianus antequam in Persas moveret, haee Decennalia vota e mu
157쪽
coria. . dem diebus , inquit, nuntiartim es ei νενενα in A. Iit eras, Romae stipis hoe besti Jιhνo, si
Irohibuisse responsu . Sed ex quibus solita
uliano malum praen inelatum est; Apolinis ipsus ex quo omnis divinatio hauriri sollia, clades atque ruina. S oracuis lorum sibQllinorum futura , nis mox suis set oecursum , conflagratio minime praeis rosei oaluit .se anteverti. N. , ut idem Ammianus affirmat, quuttinia/ei a xa I nd. νisis , noctia Patarint apo Ilais remptam praesem iam re ente Aproniana . in virbe confla oravit aere a a tibι ni mult plex δε-.1 sol utiωilium , etiam Ctimans ea mina consump serat magnituan immariam. Poriam aiservari potuerunt ipsa oracula sibyllana usque ad Honorii Augusti Imperium quando ut suo loeo dicturi sumus au-e ore Stilicone iani tradita sunt . Iv. sed que ah Aproniano Vibos praesecto his temporibus ibidem gesta snt , idem a) Ammianus se narrat ta): Dtim hae ia
Hae egiste ideo emae iis, fertur, quod
se. Hie Ammianuet de Aproniano In re ρος seviente; quo titulo Presectos agere in Christianos consuevisse ob inuidiam de e ri nominis martvrii, satis superiuε ductum est; ut dubium minime st, ea in qui sit one magorum , accusantibus eo n mino Christianos ex more Gentilibus, ex eis quam plurimos causam dicere iussos es se, atque diversis poenis affectos.
Huius quoque anni primordiis immen. V. sum Iuliani conatum de restituendo Hie 1osolumorum templo a Tito diruto, idem tu Arum. Ammianus describit his verbis ch): LL tib.,s.
Ianuario Colle a gesi anno CCLXXX VII i. qui consulatus quartus est a Consuluit uocletiani& Aristobuli. Muius sessivitatis oecasone per secutio adversua Chrisianos aucta suit.
H. Ad mini. v. de seqq. philostorgius lib. r. num et . plusi hos agit de Hierosolymitant Templi R. a Pata
te distatio Decennalium Iuliani sgnum . A ni, enim huiusnodi sessis destinatis Templa.
nrbes . aliaque publica munumenta de more eo strucia , non ea cur ulterius moneamus.
158쪽
istas.ri paratur sagranti sudio perurgeret; ditia qui & in destructione templorum prodi
roset mari templum, quod pos multa c. gitur una ex eausa Iulianus erga Iudaeos, .uterneetua eretamina ol enti Vespa - quos ut diis Gentium adversarios oderat,no, poseu Tiro, Μνe es oppugnatum, im visus est, aut videri voluit esse propenias ιν νε se pristis eMirabat immodicia ; sor . Ad quos ossieti plenam eiusmodi tune meto inmque matarandam Alipio dederar dedit epistolam a), quam Graece seri a mari Antioehein, qui olim Miraumas earuυe. ptam, Latine redditam hie deseri hemusr - H. νut pra Posteris . Hse quidem de causa meminit namque huius epistolae sorome 'iterum evellandi templi eum Ammianus nus , dum ait: Scripst M populum M. . recenseat, haud veritatis scopum colli- Iudaictim, ut tro se Gnqtie re M precos M.t..., .masse penitus visus est . Nec sane studium sisAνena: Ep. stola autem se se habet: erga Iudaeos ad hoe ipsum Apostatam im- Ititiantis Ρώονα- Reιptiliaeae . stiperio. v III
pulit, quorum doctrinam, patriamque a ra tempora non tam mosis ob feru, turem
exagitavit : verum illa eausa potissima que uti iam in aeraritim .hδεννει f. stiam in intercessit a ut se adversus Christianam rem ego maeva eae parie meia vidi oetitis, religionem veluti munitionem aedificans, Itim intillo inaeis ox ipsis rubistiis, quae ae J.daeos superexaltans, eam penitus stem contra vos asertabantur, perspexir quin crneret. pa attim jam ireνtim eon1να τοι ..ctigal VI. Quanti enim esset momenti, tales in . prohibes, s imi erarem lane detesabia
Christianos hostes immittere; quae illi spon- Iem compres , rabulasstio incendi , qtia intuli*ηοβ te egerant , relaxatis tantum ab ipso Ju- meb scrinit ad vos opprimendos coori ' chra' liano scentiae hahenta . satis perspieuum hiantur ἰ tit nemini Iieeur de nee s. tantae imis illi specimen nuper dederant , cum acrius impietatis νtimorem in tot spargere . Ne
iudies. quam Gentiles ips saevissent in Christia- que sane harum inseriuν- eatis Consum
la esset, cruaesistra qtiam antea umquam 'nimi sententia reso, sisnam urbem in facere auderent, eam omni pramitate at- νusatim , quam multos sum annos hubitaque ma stra prisor nim vim a reeedante tam videre riseratis , meis laboribus diale eas artes atque magicas, pertilia uia refectam irisIam, ω tina vobinctim ia iam, avidaeiam , e feraque vitia sepra ea optimo Deo gratiar agam. Hactenus
159쪽
Iulianus formam: Nam qui in omnibus sere lit
noviis teris suis non unum Deum , sed plures Proseu Invoeat . praedieat, te extollit; nunc quod sciat se cum Judaeis rem agere, quorum in unius numinis cultu versetur reli8io, unius tantum Dei optimi maximi habuit mentionem. ut pene videatur
Iudaei, factus esse Iudaeus. Sed ad con.
structionem templi revocemus orationem , atque ex Ammiano primum petamus auctoritatem et non quidem quod Ethnici auθnri1 fides nristrorum testiseat Ioni se praeserenda , illorum potissimum , qui his viventes temporibus spectata sanctitate erant: sed ut etiam ex hosti hus testatis his redditis. nulla vel hostibus possit du-hitatio exoriri. Subdit igitur nuper re- - - . citati haec Ammianus ca): Cum iraque M. . idem fortiteν ansaνει Atipitis, is re/que Provinciae Re λον; meitietidi globi Te aedis suis artim νηpe Da mensa crebris assulis ribus eνιπιε res. fecere laetim , extisis ali-h, I,' iis operantibus, inaccessiam . mequaliani ina. modo , elemento desina itis νυelle se, cesiui. Dυ ι .ncept m. Haec de his summatim
Ammianus .X. Sed videamus, quae his consent lentJapluribus in locis scribit Joannes Chrvs stomus : quod enim ipso puero haec gesta snt, altioribus fixa radicibus eius me. moriae tenacius inhaeserunt : iactusque .it pro concione eadem crebrJus, licet nora omnibus . in detestationem Judaeorum perso ae . Fidelium auribus inculcavit: nam inter alia aduersus Iudaeos agens, sinu tam hie ait ch) : Cum Iulianus , qui I pri
ro coηsmarum ρ se. Haee ibi Chrysosto mus ; eadem quoque habet in oratione adversus Gentiles; quippe prodigium illud adeo patens ingensque suit, ut nisi Oh stinata pertinacia obstitisset , potentis
smum Gnseretur non ad Judaeos tantum,
quorum causa eraecipue ea divinitus artvldebantur, sed de centiles ad Christa
nam fidem pertrahendos. Porro ea ora
160쪽
I. . i. . At multa alia tune contigere portem a 'ta, quae hoe ipso anno, quo aeriderunt, xa1r. Gregorius Narianrenus luculenta illa proseeutus est oratione, quam , mox ut Iulianus numine ulciscente extinctus est , scripsit, eaque posset g in haec verha tr sint. didit e): Cum atirem peν ovin a atia gras dis fartis , arque omne genus ora iris in a. Iu tio, , O estidesitusis tit time s abjectum aspernatus est neque enim υIIa tiniquam
tempsi . ferebatur , ad pericuti propulsat ouem uiarentes , partim cum itiinti tu abνepti , utque incitara ea se sese mutua protriadem res sunt qui ne a templo quidem eos a
murionem , huis odi prodigia desinat.
Hoc vero una iam ore omnes referunt , ae pro eerta halent, quod eos peν vim obnixamque eontentionem ingνessiari s b. aperire eonantes, enis e templo occurrens