Annales ecclesiastici auctore Cæsare Baronio Sorano e congregatione Oratorii ... una cum critica historicochronologica p. Antonii Pagii ... Additur præterea Dissertatio Hypatica ejusdem Pagii; & Epistola consularis Henrici card. Norisii. In hac vero

발행: 1739년

분량: 733페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

ris Annales Ecclesiastici Baronii

36a. II. 2.

nisum eaνΛem se factum e non autem Disa etiarim impis, os homines, murationem

fui Herbum rusum esse; sed nostri Ha

quam mammatum . aur absque sensu, aut ne mente cor tis Misatorem knstrvim ha

pt iones.

v. Quod autem in damnatione lueress A. pollinaris, nulla de eodem Apollinari ea lententia condemnato mentio habeatur; alterum de duobus contigisse oportuit ;vel eam haeres m vulgatam nondum suis se nomine Apollinaris , sed incerto auia Hore prodi iste; vel ipsum Apollinaremiam ante Synodum visum esse eamdem dieasse sententiam per monachos , cui

synodo interfuisse di euntur. Nullam pla. ne iactam esse in hae synodo Apolli

Bariet mentionem, ex eo quoque potest intelligi, quod s. Basilius, etiam Valemtis imp. tempore, iure se putasse dieat, cum Apollinare eommunicare potuisse, quem nescisset errasse; ut suo loco imserius di uri sumus. VI. At quod de rebus haud parvi m menia Liberius ti actum videretur in Synodo, de his νὸν au. omnibus, ut par erat. s. Athanasius red- ζ, ἡ didit certiorem Liberium Romanum Pon di x L. tiscem I quarum quidem litterarum illud salionum. tantum fragmentum superest , quod spe Hat ad ineat tionis mysterium, S perifectam Filii Deitatem: extera autem quae in synodo gesta sunt, desderantur. Cuia

copum Romaniam; plane deelaratur ipsum Liberium Alexandrinae cogendae Sue nodi fuisse auμorem , deque ea re ad Athaia nasum dedisse litteras , atque eius auiactoritate illue eon .enisse Eusehlum Epiceopum vereessensem , & Luciferum Caia laritanum Legatos; cuius pariter iussa tanta iidem tibi sumpserint; nempe ut Lucifer, caeteris explosis, crearet Paus. num Episcopum Antiochenum non enim id negotium erat unius Civitatis Sardi niae insulae Episcopi, sed praesulis summa potestate singentis) utque Eusehius functus si legatione ad restituendas cia lapsas totius orientis Ecelesas: nequaia quam enim haee ipsos iura aceepisse a Coneilio illo Alediandrino, quis dicere iure poterit: nam quid iuris iisdem Ocidentis Episeopis in res Eecleta An. tiochenae, & in Syriam, Asiam, S Ca pad elam , aliasque regiones, ad quas Eusebius tantae restitutor cladis Legatus proseθυε est Extat & ipsus Liberii Papae epistolae ad Athanasum fragmentum;

tuo idem Pontifex Rom. praemissa fidei

uae Catholi eae e sessione, eamdem ab

ipso Athanaso exti t. Id enim a Liberio exposel videbatur ob suspectam redis ditam olim fidem ipsius ea inita ut dictum est ) eum Arianis eommunione. Quam es ipse existit ab Athanasio post tot annorum latehras : ab eo namque tem re usque ad Constantii morte ni nulla mistuli inter eos esse ex litterarum CC

suetudine communieatio, nisi sub Iuli no, cum ipse Liberius ad eumdem Aia

bis em nobisum fus agis sis, eademque

122쪽

Cum Critice Pagii. II

nasium. Porro multa in ea desiderari, nemo non affrmaverit: nam nulla in his

mentio sit de personis & hypostas bus in

Trinitate, quarum occasione inter Latiis nos Ae Graecos coneltatas esse controverissas , dictum est. Sed & alia plura deesisse videntur , quae spectabant ad Synodum celebrandam , ct restituendum statum Eeiaclesiae orientalis. VIII. Eius autem, suam diximus, redditae epistolae Athanasii ad Liberium, earentis salutatione atque exordio, eiusmodi tan. tum superest fragmentum, quo summa Catholicae fidei habetur expressa in haec

verba r

Ita tinus Deus Pater Ommpotens a nobis

tat epistolae Athanasi ad Libellum Papam fragmentum . Scripssse quidem Atha sum, atque collegas Episeopos, qui interfuerunt Concilio Alexandrino, ad eum Gesse dem Liberium de eunctis rebus gestis in nisis S Synodo , idem ipse Athanasus disertis pla- eodus ane verbis testatur ea epistois , quam postea scripsi ad Rufinianum; qua paria Pontifici . ter deelarat, quaecumque in eadem synodo acta sunt, suille eonfirmata ab ipsa Romana Ecelesa: qua item epistola deiseretum de recipiendis lapsis in haeresim, plenius eκplieatur; & ne de fido elu, du bites, stias eam fuisse perlectam atque reeorn tam probatamque In Nicaeno Conaeilio secundo: ex quo quidem loco quod desideretur haclenus inter eiusdem Athanasi opera) hie eam deseribendam puta d vimus e se enim se habet eius a) edi '

123쪽

s 18 Annales Ecclesiastici Baronii

rua pietas, ea qtiae deerela sint hoe m do, ampti talis. Hucusque lectum ex ea

synodo, in qua hie ad declarasonem eiusdem deereti subiecta leguntur :

me, iuri dixerunt: Non hae flammodo Mani A de is i rbana Soxes, vertim etiam synodorum, piendis la- propιerea quod in tite irim Pister, osos 2 eiu i- quoque Romanos torumpe Graeciam .Pem comprobatisse. De is utilem eos , qui ex haeresi ad prisinam mentem redeunt , smsipiendos da paenitentiam e tertim face dotii disu autem minime illis ris tuendam .mara sua heali ιι ει νiarebis dixit:

mistem Patris non intestiterer quandoqui-ὰem eos qui non erant auctores haereseos ,

prontine ans, M. Haec ex Synodo secun da Ni ea na ad persectam elueitationem huiuscemodi decreti exeripsisse voluimus, nec non ad assequendum germanum sensum uerborum sancti Hieronymi, quae superius citata sunt. Quod autem in eadem synodo auctoritaia CCXII.

te ut dictum est Romani Pontificis decretae sunt lepationes ad restituendas colis lapsas a fide Catholica Ecclesias, earumisue ministros . erroris in primis argueniau, est Ruisnus a ), dum ait procur tar Rin . tionem Orienti4 iniunsam sui se osterio, Li. e. 1s Eusebio vero occidentis. Nam constat, eumdem Eusehium eius rei causa suste pisse in orientem peregrinationem, An- Ο E. tiochiamque ut dicemus) prosectum eia i m. se, indeque etiam in Cappadociam per. venisse: quod quidem sententia illa s. Gre gorii Narianaeni superius recitata reddi.tur manifestum , eum ipse agens de turis his illis, Iuliani tempore in Cappadocia electionis Eusebii Episcopi Caesariensis ne easone excitatis, haec addit l): Pωνα o, Gram

occidente , qui orthodoxos omne, ua suas , parret pertrahebant. Quae quidem nonnisi V

de Eusebio Episcopo Vercellensi & alii,

qui eum eo erant, possunt intelligi: nam

Asterius ut saepe diximus) in Arahi, .iat Episeopus. Affrmat id ipsum socia tes , dum ait se ) : EUHisi partes Oriem sta ον. .

iij tra νουκι , in mos se , insar Da- ι .3. e.r. sa, ii med ei, ad integram mal/r,dinem ν fiftiti, doctrina Ecclesa ea ιυνtiria,eνtidio tqtie. Addit autem post haee omnia Merates: Eodem tempore ista sitis ora tionem apologetieum, quam in sua ipsis fisea des usonem iampradem conserear, eorum .IIir qa aderant, perlegit. Ea quidem ratione, quod livore tabescenteg A riani adhuc carperent ipsum velut igna uum , quod non posuisset ex Domini ien tentia animam pro ovibus, sed perinde ac mercenarius, evestigio solum vertisset. Reeitat idem S rates d ) ex ea nonnulia tin umla: sed nos lectorem reiicimus in ipsum integrum, qui adhue extat, commenta ritim . At de Alexandrina Synodo hactenus. Quae porro Synodum mox subsecuta CCXIII. stit, Soerates ita recenset o: EUrbis ba Misai ...pa Vercetiarum Episcopus , satim pos ιαι. - . Co,eilium AE anista draedens , Amisiaebiam csutoris . Ac cura Pollatim a G. eL

124쪽

Cum Critice Pagi L

νar. . bi adiae etiam ab Gele a ferreta am in aevi. Hucusque de schismate Luci seri Socrates . Porro Antiochenam Eeele sam schismate diuisam octogintaquinque annm ita perdurasse, nimirum viqne ad Alexandrum Epistopum, Theodoretus an

is, τ .firmat a . Quod quidem non se intel- .., Ilgen4um est, ut ab hoc tempore, quo erratus est Paulinus , & schisma conita.

tum inter Catholieos, usque ad Alexa drum annorum octogintaquinque curricula intercesserint: nam creatio Alexandri con

ni quadringentesimo Octavo r sed oportuit Theodoretum intellexisse ab eo tempore,

quo eiecto Eustathio, & subrogato in I cum eius Euphrenio Episcopo Ariano. seisia est iu duas partes Ecclesia Anti ehena et de eotu divisionis oristine suo eo superius actum est. sed nee sieliberatur Theodoretus quin arguatyr er rotis: nam ah eo tempore non anni, o gintaquinque. ut ait, intercedunt usque i ad Alexandri electionem, sed tantum se xagintaciso ; adeout dieendum si erro. rem in Theodoretum irrepssse. His o, sis. .

Eusebii dissensone . xx. Caeterum asserta causa schismatis , & CCXV. dissensionis illius primae inter Eu hium es Cius, dic Lueiserum, quae a Merate, s romen , fidit unda S aliis eos secutis affertur, nullatenuε manavit probari potest; squidem nullo pacto p tuit aeeidisse , ut Paulini electione uia Eusebius improbarit, quam tum ipse, tum etiam Athanasus, ae denique uia diversa SVnodus Alexandrina antea rem pissent. dum Limatos ab eo ad svnodum misses sulae pere, cle eiusdem Paulini est rographo I plam subseri hi svnodum uolue runt. Non potuit igitur tam nasse Euse hius , quod ante probasset, de Athanasius eum aliis in synodo confirmasset. Qua quidem ratione de Russinus videtur hal laei natus . qui id ipsum affirmat e in Ru . eum ait: Iuterim L eιμν iri stiam Atiae. m. t. quia Episapam a se ordinarum apud δε-tioeotam non recetisset Euhebiur, nee ipse Hestere evirae inexandrini deerira Coa

quae ex nuper dictis Deile refelluntur. Certe quidem nisi Paulini elisio ab M laxandrino Concilio probata suisset, nequaquam eam postea Romanus pontifex ratam habuisset. Quis enim existimare potest , gestas res a Lucifero schismatico simas potui se consstere . nisi eas syn dus, & ROstanus Pontifex recepissent Caeterv in Lueiseri eum Eusebio simulta, &altercatio non aliunde sumpsile exordium

videli potest , nisi quod ipse austerio iaspiritui cum esset. .ndigno animo ferret ex Synodi decreto ianuam patere F sempis omnibus lapss, qui perinde ae si nihil

deliquissent, in suas sedes cum eodemia , Episcopatus honore redirent ; ideoque in eumdem Eusebium, quem advenientem Anti hiam , iturum in Cappadociam, primum est nactus, veluti in eius decreti auctorem inveAux est, eoque magis in eum exacestatus, quod ex suscepto munere letationis id ipsum passim praestaret , ut Episcopos, qui eum Arianis communiis eassent, ad suas i plorum Ecclesias, i pertiis

125쪽

ausa qua

Annales Ecclesiastici Baronii

Juxi, ut IN P. pertita illis communicatione Catholica

revocaret.

se dieet aliquis: Quo modo, praete is missis Meletio , Synodus probavit ordina tionem Paulini Nam si qui aliquandosuissent haeretici , & ad Eeelesiam reversi

essent, reeipiendos quoque ad Epi sem titin eadem Synodus statuiti utique Me letio de hatur Ecelesia Antioeliena ex Ipsus deereto synodi; atque eam ob causam Paulinus reiiciendus videbatur, ramis quam sedis alteri debitae occupator. Ad haec dicimus, uitiosam ab Initio suis Neletii sedem, utpote quod tunc ipse Arianus ab Atlanis eam fuerit consecutus: seque ab illo tempore cathedra va. casse videri poterat, ad quam suffragio populi Metello minime recepto, tu ordinatus Paulinus suisse eensendus erat. Non ergo eur Meletius non Treeptus esset, Eusebius eonquestus est , cuius nullam Disso ordinationem seiebat, utpote tuod ab Aeaeianis de Eudoxianis ereatustisset Episcopus Antiochiael verum si quae di nen sio ea de eausa inter Eusebium de Luci serum oborta est ; eredimus Eusebium cum Lueisero similiariter conquestum es se, quod praepropere nimis Paulinum dinasset, non tamen quod eam eiecti nem improbaret, quam ipsemet una eum aliis in synodo recepisset; sed quod pauia lini ordination ε eausa tantum abesset, ut Ecclesia Antiochena quod in optatis eiarat) Catholicie eommunionis foedere iunia geretur, ut maior ob eam causam alter catio seret post reversum Meletium , qui iam vivente Constantio ab Aeaeianis residet Catholieae tuendae eausa exilium Diasis, & minas eiusdem Constantii experitus esset: qui enim ei adversabantur, ea rati ne sedem illi negabant, quod ipse Meletiva olim eonnivisset cum Aeael hia te Eudoxianis Atlanorum deterrimis, a quibus, te a Sehaste Armeniae transatus sulffri in sedem ut hahet S crates a) Beroeensem, S inde in Antiochenam ; eul eis ex sun i deereto indulgendum esset, ut priainam sedem . reciperet: non in aliam, quam in seba- sentem seu Beroeensem restituendus sulcset: nam tum & illi exulanti suffeAus Emoius Antiochiae fuisset; suid agendum, si ipse suetolus reuerti ad Ecetrisam Catholieam uoluisset vertebantur his iurgia inter utkiusque partis sanio res ; eum, inquit Soetomenvs ε), Metri titis ab aritio Atitioehium reδιι, vir δε-

tere aggrestis es. Caeterum ob specta. tam sub Constantio adversus eum Ae Aiaxianos omnes Meletil eonsessionem, orten talium studia erga Ipsum videbantur esse propenso ra, Cecidentalium vero, ipsusque in primis Romanae Meles Epl. scopi erga Paulinum; ut quae saepe di centur insertus. declarabunt: quod enim satissima huius fides toto illo ab expuliatione Eustathii tempore extitisset, quovique ab eius ut ciclum est in sedis L fato ordinatus esset, atque ab Athanaso e aliis in Alexandrina Sunodo receptus fuisset, iure reaipiendus ab omnibus via

dehatur

Quod vero ad tempus reditus Meleti l ccxvim Antiochiam spectat; Soromenus o illud in m --

in primis a firmat, eo tempore, quo Lu- ti,.s.Gaa. eiser Antiochiam petiit, & Paulinum E-ndipus piscopum ordinavit, Meletium nondum . reditus ab edi illo fuisse reversum Anti hiam . Meletii. Rursumque inseri ιε de eiusdem re Antiochi-ditu astens, tum eum rediisse tradit, Cum . iam absoluta synodo Alexandrina, Eufeia ritia hius eone iliandae in eo populo diseordiae '' eausa. Antiochiam perrexisset. Ceterum Ioannes Chrysostomus , cui potius assen riendum putamus, quippe qui Meleti temporibus vixit, de Cisia Anti henus it atque eiusdem FeVesae presbyter; in ea oratione H, quam habuit in die in Eαι arnatali eiusdem Meletii, anno quinto ue Dν. ait post obitum eius; eum tessere r. ω post reditum ab exilio non lieuisse ipsi

amplius triginta diehus agere Antiochiae, rib. sed impellentibus valentem Imperatorem haeretieis , iterum solum vertere eoactum esse ; cui nee ante obitum Valentis re verti posse e nee sim fuisse, a quo te νste Metomeno D, expulsus es ; neque o in raram sostea , defuncto valente, amplius pul- ιλε rinus fuerit; assirmare necesse est , iam cinis te valentis Imperium, eum Antiochiam rediisse , a quo inde pulsus est, eum imperare ecepisset; sicque sub I lano Imperatore reversum, sub qu anno sequenti liquet synodum Antiochiae eelebrasse , ut suo loeo diemur. Sed iam Lueiserum Anti hiam redi CCXIIcidentem, te in Italiam redeuntem asseis Luel etictemur. Ex his autem, quae de eo seriis reditus bit Marcellinus pre h ter δὲ ipse sesis in Ges. maticus, secta Luciferianus, plane intelia dentem alititur, eum venisse Romam, execra. tumque esse eommunionem eorum, qui

aliquando e iuncti fuissent Aoeianis; ne, eum Neapoli fuit, facto declaravit, vitatam communionem Maximi, qui in Z simi loeum fuerat sussectus. Sed & re. liquisse tradit suae sententiae in oriente paveos quosdam asseclas, ct inter alio Heraelidam Episcopum Oxiri hi in , gypto, in Palaestina Hermionem virgunem magni nominis, quae eum Eleuthe ropoli sub Constantio exulantem fove rat ; additque eamdem Hermionem , eius rea causa, quod revertentes ad Eeclesam Arianos aversaretur, multa ab Eleuth ropolitano F piscopo , Turhone nomine ,

126쪽

Cum Critice Pagii

mus a

XX n. Fquidem tam de Luel sero, quam doro . ..... Luciferianis ab eo ita dictis, illud asseri

mtim Christi non ris. repeι dum , recte Deluat sentiant enim fueramen tim onmiavaeri nusquam esse . nisi eω Cathesi Ecclesia ἰ sed eum formam secum habὸν osarmenta praecisa , quum in is ci vire , an

tequam praeciderem vir , acceperant. At

Qta esto Epistopa , qui perfidiae Aetan

runt. Hucusque Augustinuet. Ex quihu plane eonstat, Luciferum & prTore1 illos ab eo dictos Lueiserian schismatis tam tum labe esse pollutos, non nova doctri na novam haeresim excoritasse, vel vete rem sectatos esse: unde & accidisse malamus, ut neque ah Epiphanio horum temporum seraptore, neque a Philastrio tale proximo, qui tatalogum contexuerunt

127쪽

I 22

Annales Ecclesiastici Baronii

a ad Quodvultdeum seribens animadvertit . verum de iisdem alimbi se legisse

testatur , dixisse , animam ex traduce gmnerari , eamque ex carne, & earnis ego substantiam: quod tamen verum ne effet,

haud satis sibi su sse eompertum tradit. Caeteriam adeo pertinaei animo sentemtiae de non recipiendis cum dignitate lapsa Episcopiet insistebant, ut quod trissatur de his S. Hieronvmus ι inter eos Nelladius quidam in Fcelesiam eo contu meliae, cte blasphemiae prolapsus fit , ut eum videret tot Episcopos lapsos in is avsm, vel communionem haeret eorum ,ressi tutos, dieeret mundum effe diaboli. Ed Eeelesam in lupanar esse conversam; in quem idem s. Hiero mus, scribens adue=sus Luciferianos , spiculum oratio

sed eu ia proraetor habitus eu Hil rina Eexstare Romanae diaconus , qui non tantum eum Lucifero schismate se ob eam eausam ah Feeleta Catholica segregavit, sed & addidit etiam haeresim, eum d c rei nullatenu haptismum haereticorum Helpiendum esse et ad quam astruendam sententiam commentarim seripsit . Hune

fuisse tu uis Luci sero tollegam in imsatione ad Constantium imp. a Liberio omano Ponti see, superiua dictum AE:

Ipse enim tunc de verbera expertus Aevincula, εe mireres, eadem tandem se tentia qua Lucifer, ab eodem Imperat re damnatus atque pr scriptus, in exitium missus es: sed infelix gloria nobilis eonsessionis elatus, spernens eos qui elderant, non solum una eum Lucifero

schismate se ab Ecelesia separavit, sed plus quam ille praesumens . haeresis ad Rhisma superaddidit et quem de S. Hie-x Vmus c ) eb rebapti trinem . Deu eationem inhia appellat: qui quidem nec ex se hismatteis ipsis aliquem hahere potuit

PAGRII Ad num e XXIR maritia Remanae Eeeleia xxv. sae diae us,, L eiserianorum Sehismati a s ti ... haesi, Auctor fuit Commentariorum in Episci R gistia, is se, bin olim D. Ambroso adseri

nvii susa μέ ρειι ara . Nae se a m Hilarius &e Quae totidem Mihis leguntur in Commentariis cap. s. epist. ad Romanos. scripsi vero Mi rarius ira, quem s. Augustinus laudat. seden te Damala. ut ipse disertis .ethia testatue in eap. 3. epist. L ad Timor. inquit. ι- - .ia, in. O . Ee. a -- ώ-tia ejus .iritin .e vir leato ri ἐν es Damasua . sui anno CCCLXXXIV. supremum diem obiit . Praentorum Commentatiorum Auctorem pelagianis eris

eis. Luctus de easti ei seri

sectatorem, adeo ut eum homine interim rit parito & secta. Lueiser vero, qui hoe Iuliant Impera toris aempore t ut idem quoque tradit s.

Hieronumus d in Sardiniam rediit, sub

Valentiniano, qui post sequentem annum Imperator ereatus est . in hae vita deces sit, absque paee Eeel Τae, in schismate perseverans: ouod Catholieis magnum in tulit luctum, & timorem ine init . Luxae runt fideles Ae pii a thlismum tanti vi H casum , eum viderent hominem hone sissimi maena elotia pro Eeelesa Cath alea perfunctum legati Ihus, tot conses sionJhos insigniter nobilitatum , quot apuem in Co tistantium scripserat pro Atha- & fide Catholica ; totque martyria propemodum exant latum . quin annis exul in diversa loca suerat deporta tus : hominem eoryphaeum & antes in num Catholicorum in tam diuturno &dissicillimo praelio Arianorum, positum imstat Hieremiae in columnam ferream de murum aereum pro domo Dei, Eeelesa

Christii hune Ipsum , inquam i proh do. I, 3 post tot victorias oc erecta de per fidia debellata trophaea, sub ipso triumpho tam infelicitet a digensionum aucto re diabolo superatum separatum ab Ecelesa esse, ac plane prostratum . Quem tune optimix quibuscue timorem casus im nil ut it Iud Zacrariae merito usurparent .)r UItila abies, quia cecidat H EMI.άνω. Quanta uero eius emet aestinistio O.

de laus in peelesia Dei, vel ab uno Hieronymo disce 'ut licet post eius obiatum , cte pro detensione Catholicae verutaris de ipso agens, reveritus tamen aniate actae .itie merita viri, te percelebre nomen. vim vix tibi satis inserte valuit, ut in eum exerat stylum, sed quem v fitas acuit, reverentia mox Chtudit, ut pro maledictione benedictionem inserat, cum heatum appellet, atque ut licuit, tandem exese . Utinaui aptis Lucifer,

de hires Phis lana op. 4. & Forminus in Ap. paratu . Nam . licet Mi quain a, tat durius dicta , eadem tamen e Pa. t ibus Graecia, qui ante haeresin pelagianam se ipse te, praeiertimque a S. Ioanne Chus stomo iisdem pene umbis ad eosdem l os Apostoli erunt prolata , qaia novidum liti m Mihus meretieis , se ritis loquebavitur. ut ait s. Anausinus. Qua te tam in Bisatio, quam in aliorum Antiquorum Commentariis beam gna interpretatione loca molliri debent. Hilarius Diaecinus A .ctor est eidiam opeV s XXVI.

Oti sistitim interia mus Tessam ... , Dod Auctas in inter inera D. Augustini ei reum semiae. Unum uua tio inim .se Commentariorum in Epistolas s. pati. ntim et eo n. & harum Quaestio ax Auctorem, tempus ris .a& sententiarum totamuritas indieant. Scribit Auia vi T.ncta f. se elucubrare illuἡ Cpus trerentis eir. --ι. citer annis post exeidium Hierosolymorum a V. pagano , ideoque anno retentesimo septua. gesimo , quo Damasus Ecesesiam Romanam ad

128쪽

Cum Critice Pagu.' I 23

est reto aestua hat Heliae , & Heliae di t- 1. Ret. mum audisset a ): Non in spiritu ve

εμ hementi Dominus, non in commotione Dominus, nee in igne Dominus, sed insibilo aurae tenuis ; nempe la mansuetuis dine, benignitate, de miseri eordia vere inerat Dominus . Sed de Lueifero hacte nus : de Lueiferianis vero saepe suis loeis inserius .exxvi. At reliquum est, ut qui Luesseri usque ad eius obitum proseeuti sumus historiam,

mini Eusebii quoque Episcopa Uereellensis .a.ΛΩ f. ipsius olim collegae , postea autem adoria dilua inta sarii vestigia eonsectemur. Quid autem Italiam. suscepta ad orientales legatione pro re eo illatione lapsorum apud eos egerit; nihil praeter ea, quam quae ex Gregori Naasanreno atque aliis superiu sunt, reperimus memoriae eommendatum ; ne autem gessisse neeotium, omnium sententia est . sed quando in incidentem reversus si, num in huius anni fine , an sequenti anno : haud eompertum habetur. Quanta vero vir sancit simus, eo sessionihus adeo elarus, ct legatione nuia per Mita celebris , fuerit ab Italis alaiactitate susceptus, quamque lapsis pros- euus fuerit eiu et reditus, s. Hieronymus narrat. Sed de illo non omittendum , an firmare S. Baslium, quod redeuntem in

Italiam Eusebium comitatus ibit Evagrius senior, parens stilieet Evagrii iunioris ;qui postea fuit Episeopu Anti hiae ; nam ni Miar. ait b ) : Senior Eoagritia Mitii Pompia

ntine Roma , are. S. Hieronymus igitur

niln;strabat. Praeterea refellit argumenta AEM M .., quem adhue tanquam v ventem alloqui. tur. & disputat adversus Apollinarem, euius tess a Damasci damnata . uisarium porro respuisse. colligitur ex eo, quod honorifice de Damam loquatur , eique cocimunione iuniagatur . seeundo. quod eontra Risurietani. Schismaticos tuententam dicat sententiam in eap. I. Epist. I. ad Corinth. ad illa verba : Gνa

te Hilarii atque Eusebii de receptis ab eis lapsis Episcopis, adversu 1 Luelf

rianos rem hene gestam adeo impro-

hantes

Quid autem de Hilario separatim tra- -Cadat Soetus d ), hie deseri mus . Hularius namque primus ad restitutionem M Soerilapsorum , qui prior rediit in oeciden εμ rem, viam aperuit; dum coactis Conei Nilatii liis, in iisdemque eonvenientibus Episem Episcopἔpis Gallionis ; ibi qui olim laps perse- re

verarent in errore impietati , deposii se post redi- de sunt; qui vero poenitentes veram s x- dem confessi sunt, reeeperunt pristinam sedem: haee enim his verbis Severus e Vertim tibi permensus es ονlem pene to

f. a. oaιων. Resipuit itaque , ut iam lixi . Hilarius a Rebaptirantium Haeresi & Lue sella no Sehismate. Auctor tertiae partis uisadisti num ait, se seribere anno muribi sexto mille smo , quem Gamelius in Appendice posterio ii ad primam partem operum Marii Nereat ris Differt. I. eap. s. ediissimi toneurrere cum anno Christi CCCCLIX. secundum sta eos , ideo que transpostis numerorum notis errorem iri reusM . & pro vi. millesimo legendum In millesimo. seu millenario. verum Hua, a, ii Iarum Quaestionum Auctor qui hoc tempore vi xit , loquitur numero retunda, utiturque

129쪽

I 24

Annales Ecclesiastici Baronii

IIIud artia omis.s eo litit, timus Halarii b/Aine a Galliar a seras piacula Φαν D ti, ratas. Hee severus a quae quidem haud potuerunt perfici, vivente Consta tio Atianorum patrono ; sed post eius obitum . nudati et illis patrocinio imperat 1Js, in hune ipsum annum sunt protensa ae pariter ab luta. Quod autem unus Hilatius . consessoribus caeteris Episcopis vita sunAJ . tanta praestiterit, mox idem

Severuq subdit de iisdem sanctis Episco sis. Paulino Treuerens, S Rodanio To osa de quibus sariet superius tomo tertio actum est ) elatissimi. ob defensonem Catholieae fidei consessoribus, eos.

que in Phinia tradit non sine coron mattulit exules diem extremum clausisse.

R, Quod tritur tum Fortunati testis. ratione ut superiit, dictum est tum severi, ut modo audisti, opera sancti H I-latii plura sunt in Galliis Concilia con

pretata . quibus orientalium error ad- Milu; Ni nam s dei promtionem in divers4 SynodJs comprobatus penitus damnaretur una eum suis auctorihus, qui

Epistolasνnodalis

Epist. Galliae ad

PAGlus septiua uta Intεrpretum . quae ChrIssum anno mundi quinquies millesimo centesmri nonagen mo ncino natum supponiti quo pacto certum est, M,Iaνitim anno mundi sexto millesimo , seu exto ni liena io opus illud elueubrasse .XXVII. Ad num. CCXXix. M;eronymus in Chronias ob disj eo Epoch m Corioisii paνi no no edoeet , quis Hin Giscli. ἡ scribi r Gallia νεν Maaν tim isseramisensu p. - i. .. .. disinis I. in Concilio nempe Para fiens ; quod hactenus nemini oblimatum . sed in eo chronieci annus iuxta varias editiones va rie consignatus . Non dubito tamen , quin Ilie- Onymis tm , trecentescino soletetima synodum illam celebratam doetierit. Suh eodem enim numero . quo de hoe Concilio loquitur . plura

proscripserunt nomen consubstantialitatu in Filio Dei : Quid in uno ex iis Conei liis in Gallia congregatis factum si, ut, & quae in reliquis pariter aθa sunt possimus intelligere, reddimus hie eam, quae nune extat Synodalem epistolam mistam ex Parisiensi tune eelebrato Concilio ad Orientaleg, eum illi litteris suis conare tur Gallicanos Episcopos reddere in mmnthua suae ipsorum perfidiae prose si res habetur in Pithrei Eeelesasticarum

antiquitatum incina; edita vero nuper

diligentia doctissimi viri Nicolai Fabii ;eius autem se se habet inscriptio a .

cansieri. Sed plane non minor quos die

sse & Concilium Putilenia se illis verbis indicatum. Corie ante Constantis moriem illud habitum . XXVIII. non tantum rettum iacit Hieronymus laud tus. c. oui post hae e verba de ea loquitur; sed etiam

si isti. Ad haee in Lege Il. Codiris Theod. Da Esis opis . anno CCCLX. nuui. xv. A seqq.

130쪽

Cum Critice Pagii. I 2s

II. a.

gentium Detim natum . unius a nobis ιλ

fgorus a n bis ea plieata . i que . iam eo amo hautesn, Aεianam in Galliis profligitam suisset eum Hispanis, Italis de Astis ad Constantium Constantinopoli agentem Eviscopos Arianos te. gantibu , Galli eorum exemplum secuti non sal, luliani satis rebellione . quae eo anno in Galliis eontigit, viam, ut e licere lieet, sancto Hilario aperiente, at Concilium pariasisse aliaque eelebraret. 8e Am minensis syn di dolos omnibus nutos saceret. xxi κ. Praeterea Semiariam . qui in Coneilio Core stantinopolitanti annci CCCLX eongregato ita . Osa oeca-n gesserant , ut ori hodoxi habeti possent. s- Ana as m eut iestatur s. Hilarius ait . de s odis, illius iacirae rus anni initio in exilium mi s. quoquove ε sum ad oeci- seripser . literas aduersus Eu esum , aliosque dentales iusdem factionis Episcopos . ui Epistopi oti ho- Icr Ium. doxi ab entuti communione taliquam ab an marum peste abhorrerem . quemadmodum liquet ex epistolis ra. I 3. de xx Baslii Magni . imo Philostorgitis lib. s. cap. a. de Episcopia in

Minis . aa H- om e. m. in re o. ientales tune ad Hilarium seripsisse videmur.& eorum epipolae Synodus paris sic rei priri deret synodiea enim parisienss ad misina, uiso ea inscripta . Neque apparet . alio tempore. quam anno xxx. CCCLX. orientales illos ad Occidentales serub

SEARCH

MENU NAVIGATION