장음표시 사용
111쪽
mixobarbara, monstrosa & horrisona fiant, uti patet in his
liquis certo credat , ouod rapax iste Erebi Nycticorax suos clientes ex docuerit. Ab his Christianum sibi cavere oportere. multis verbis ostendit citatus Iulius Reicbelr- in euriose amuisiatorum scrutatore para. m. s8 I. Et tamen multi imter Christianos reperiImtur, qui in morbis a Deo immissis ad amuleta literis & S ia inscripta currant & auxilium quaerant. quod a nullo alio nisi a Deo impetrandum, quem ardentibus precibus flagitare deberent; & hac in re Gnosticos sectantur, qui certis characteribus usi in amuletis, quorum copiam nobis exhibet Athanas. Xircher. in Oedip. -'p. fol. g. III. Hinc mos non solum apud Hebraeos, Graecos, Ar bes, Latinos, imo & Christianos invaluit, ut SIGLAs magicas in morbis usurparent. Et licet multi Medicorum hoc approbent, falsam tamen illoriim opinionem esse, multis argumentis ficinis simis demonstnavit citatus Reicheliin I. c. p. 174. Ita ab Im perato ibus Christianis suspecta & rejecta stant illa Diaboli AD Phincta. Prodeat Constantiniu, qui Mictum hoc promulgavit: si quu remedia vel asteriis doloris collo gestaret, 'nt veneficus capitis reus interiret. Hunc secuti alii Anton. C raeall. I. Spart. vid. Reicheis. pag. m. 29. qui ex Jure multa quoque adsert testimonia. Et quamvis Cornel. Agrippa t. I. d. occult. Philos cap. Lxxiv. desendere conetur , literas Hebrai-Cas majorem vim habere , attamen nugae tantum sunt, quae
manibus explodendae potius , quam recipiendae. Interim i men olim, ut& hodie hoc sibi persuasum habent homines, magnam vim inesse Siaras magicis, quibus olim Nola ornarunt,ata hodie'n amulctis conspiciuntur. I. IV. Qtiod ad Id ia attinet, apparet hoc ex litoris Ephesia, quae μαγοιμι μοι incantamenta erant, quae expiabant loca infesta & morbos abigebant vel daemonos adiurabant. Dicuntur Ephesia, quia Diana Ephesia simulacro insculptae: ita Gomens
Alexandrin. lesb. I. Stram. Et Plutarch. MD . earum his Ver
112쪽
Dis pericalis servati sunt victoriaι reportarunt. Erant autem quadam voces in eorona, Zona ct peisbuι Dea Ephoia Dιana animatica 8 vinde ct iis . qui parum diserte loquuntur , dicun-trum Ephesia litora. Hinc Suidas in hac Voce T. I. p. IIo6. Mist. Genev. I 6 I9. refert, quod Milesius nihil potuerit in conflictit, eo, quod in talo characteres haberet. vid. Aιhanas Κιr
- ιον, quod quidam Doctus Cascarum vocum collectori ad literas reponinat , Idem hic referres Rebare , te fari scio ,fabare nescio; Sensus tamen est Graecarum vocum: Tenebra, lumνη, Vse se Iverum. Vid. Erasm. rhil. 2. Adv. cent. 8. n. 69. Clem. Aiax.lia. s. Stram. pag. 368. Athanas Lircher. Tom. 2. fol. Wo. Ex boc quoque penu processhrum nomina barbara , quibus Branshua Vates Milesios a fame expiasse sertur , ille enim mustitudinem ramis lauri aspergens hymnum disendo praeivit, hoc modo: Cantetis pueri heus , hera ergon atque hesa ergon. Ita autem exclamavit populus, Bed' , mpi, citen, plectrum , Sphynx, Casarctabi, Ch p tes, Phlegmo, Drops. Eut Bed' qiu ua, teste Clemente aquam, Zaps mare , Chion terram, Plectrum Solem, Sph'nx aetherem mundi compagem, Cnache' lacteum nutrimentum , Drops denique verbum efficax significat. Ad Ephesias litenas igitur omnia potetentosa nomina a Magis prolata rc- vocari possunt, quae uti in icnebris nata, & in tenebris prol ta , ita tanquam luce indigna in tenebris aeternum 1epulta
f. VI. Interim tamen dolendum , quod gens Hebraea eo prolapsa, ut etiam SIGLIs MAGICIs in morbis usa fuerit. Nam
in morbo oculorum quem vocant i. e. fatuitates oculorum, Caecitates, hos adhibebant amulatum , de quo A thamrahe Ne bibat quisquam aquam . tempore noctumo: Si bibat, sanguis ejus super caput ejus propter periculum. Quale periculum t m P periculum caecitatis. Quod si sitiat &bibat, quae est curatio Hus. i. c.
113쪽
Direbantur scit. verba quaedam magica, & vox haec magice scripta adpendebatur de collo, quod, ut haec vox simulis die-bus minuitur litera una, donec tandem in nihilum redeat, sic quoque morbus caecitatis. Dicitur enim in cit. lib. princeps sive praelactus caecitatis, angelus scotomatis. De E. Iacero Hebraeo naribus obsessi annulum coram a plicare dc daemonem extrahere solito narrat Antiq. Iudaic. . f. VII. Apud Graecos SIGLAs quo 'e MAGICAs Dequentes suis, testatur nummus, qui ut Phylacterium in improbum sum Mile a superstitiosis assumptus. Commune in Magorum Scholis usitatum signum, ut illud salutis symbolum male adhibuerint. Graeci enim salutis nomen, υγrivit inscriptum, amuleti loco gestarunt hoc modo: Ut stil. singulae literae Y. r. E. I. A. si lis angulis scribearentur, quibus omnia bona eventura sibi φ bant. Ita Pol doris Virgili- memorat, M. Servilium Novianum adversus culorum morbos gestare consuevisse muletum, duabus literis
114쪽
3. UIII. Nec negari poterit, quod veteres SisLAs M AGI.CAs annulis insculpi curarim, quo pertinet illud medicamentum descriptum a Marcello. cap. 29. in coli dolore observatum &laminae aureae inscriptum hisce literis:
L. MORIALM MORIA . LM MORIAVerum Lugenda Moni A i. e. sivc stultitia, quam merito mundi stultitiae insererc poterat. Ad superstitiosum quoque annulum revocare possumus priscum illum, in cujus Jaspide hos characteres insculptos vidit Pignori- , itidem ignotos nulliusve significationis, ut ipse notavit ad oram Min casti Empirici, toste Liceto de annulis libr. quem habet Iohan. Rhodim,
Hae literae sane magicae astutia Diaboli inventae sunt, quarum subsidio multa millia hominum ad infernum traxit. Dolemus sane statum Christianorum hodiernorum, qui adhuc SI GL IsMAGicis dediti, dc seposito auxilio Dei, ad illas confugiunt. uti experientia quotidiana docet.
3. I. TTactenus occupati suimus in emendis Statiis Medico trum s nunc tempus & ordo postulat, ut etiam quaedam de Philosephorum Sisi is in medium proseramus. Cum itaque non ultima scientia in Philosephia Arithmetica sit, operae pretium esse duximus, numeros per SIGLΛs ostendere, quae Hebrais, Gracu dc Romanis usitatae fuerunt. Sine harum noti-
115쪽
tia nemo paginas apud Hebraeos ic Graecos vix evolvere po4 terit. Hiiκ facile quivis conjecturare potest, quam utilis sit haec notitia, raesertim. si paginae literis Hebraicis vel Graecis loco numerorum signatae reperianthii . Imo sepositis his omnibus nemo capita Hcbraeonam Bibliorum evolvere Constitur, ni memoriae ni miter imprimat numerorum significationem perliteras denotatam. Ut igitur subsidio simus studiosae Iuventuti, laborem hunc suscepi inus, & speramus hunc magno usui futurum. f. II. Me non latet, Arithmeticos quoque manum adhibuisse suppurationibus, quod fiebat aut apertis di porrectis, aut constrictis & complicatis digitis. Olim enim Veteres numerabant per nodos, articulos, digitos manuum, ω in manu laeva numerabant usque ad nonaginta novem. Sed cum ad Centenarium numerum pervenerunt, tunc ad manum dextram perveniebant & illa numerum centesimum rcpraesentabat. Hinc Piautin in milite gloriose: Dextera digitis rationem computat feriens fem-r
Et μυenal. lib. 4. Mur. Io. vem. 2 8, 2 9. ubi de Nestore: Felix nimirum qua tot per secula mortem Distulit, atque suos iam dextra computat annos
i. e. prenit ad aetatem gravem & provectam, & jam
annum centenarium. Quia laeva usque ad centum eXclutive numerabant, sicut, cum ad secundum contenarium Pervenerant , iterum ad hevam & sinistram regrediebantur. f. III. Rursus quia a laeva ad dextram transibant, Cum absolutus numerus erat nonagenarius & novenarius, ut centesimus notaretur. Sed absoluto numero CLIIIIIX. ad laevam revertebantur, ut ducentcsimum numerum repraesentarent. Cum autem centesimum vellant significare, a laeva ad dcxtram trai
libant & dextra co utare incipiebant. Iam dextra computat annos i. e. jam centeumum annum agit & supergreditur. Ut igitur probemus hia, quae dicta fuerunt, leuimoniis quibusdam, audiamus Hieronymtim contra Iovinianum I. I. ubi parabolam de semine fiuctus uberrimos producente, modo triglinia, modo sexaginta, modo centum his verbis explicat, dc to 'uet ad nuptas, viduas di virginea. Centesmin 1ex gesi
116쪽
quaaraquam de una terra ct uno siemine nascantur; tamen multum disserunt numero. Triginta referuntur ad nuptiaι. nam ct ipsa digitorum conjunctio, quasi molli osculo se complectens, ac foederans, maritum p.riit re conjugem. Sexaginta vero ad viduas, eo quod in angustia ct tribulatione sunt posita. Unde superiore digito deprimuntur, quaruωue major est dissicultaου experta quondam voluptatu illecebras abstinere, tanto maj- ct praemium. Porro centesimuν numerus de sinistra transfertur ad de
tram , ct iisdem quidem digitis. g. IV. Huic possumus addere P. Chrysogum , qui quoque alludit morem istum per digitos computandi & centesimum numerum per dextram designandi. Sic enim ille de ove centesima amissa Serm. Io8. di11erit. Namque amisso unim totum dissipaverat centenarium numerum, O totum de dextera redegerat ad sinistram , ut dispendio unius , est GHstra clauderet omneaer dextera nihil haberet. Eundem morem innuit Sirin. Apollin. lib. s. epig. s. ita Cassan. Costat. lib. c. 2s. Cum vero adducentesimum numerando pervenisscnt, iterum ad sinistram redibant. Nam sinistra ducenta numerasse veteres credibile est. Trecenta iterum dextera. Hinc statua fani Gemini, seu Solis a Numa Pompilio dicata, quae situ manuum & digitorum, trecenta sexaginta quinque notabat , quod anni dierum numerum indicabat. De ea Plin. lib. 34. c. 7. Macrob. lib. I. c. s. Hunc morem sere apud omna sentes obtinuisse constat. De Latinis constat ex supra allatis. Inter Graecos notant Dισin Marco, Palladas apud Stobaum. Licet itaque hic mos a liquissimus, attamen nulla apud occurrunt Gempla, di certum, illos computandi ratione per literas usos. de quibus in sequentibus.
s. V. Modum porro computandi per digitos ita perficiebant. Guartus digitus complicatus senarium numerum demonstravit Macrob. Satur l. vii. c. I 3. Indicis extremus articulus
medium pollicem tangens X. notat. Indicia dc pollicis extremi ungues mutuo complexu iuncti xxx. Interiora pollicis ext riori dorso Indicis imposita xL. Exactius haec persequuntur Caliin Rhodigis. Lection. antiquar. lib. 23. c. I 2. f. B. Porta lib. I. r. II. Adde D Augustin. de C. D. ita. I 8. c. s . Hi Ma Ptiis
117쪽
P Iun. lib. 2. v. 2o. de M. Regula: Agitas digitos, computat nihil. Ovid. bb. 3. Fast. digiti per quos numerare solem-. Senec. epist. 88. Numerare me docet Arithmetica, & avaritiae commodare digitos. Conscr. Ian. Gruter. animadvers. in Senec. eps. pag. m. 67o. edit. Is s. Thesprio servus apud P-um quaerenti Epidico conservo quot minis adolestentulam emissether respondet To T. Nimirum compositis digitis quadragenarium numerum indicavit. Patet id ex alterius servi verbis, qui impensum pretium indignatione admiratus exclamavit: Qv k-DRAGiNTA MiNisi piaut. in Epid. ALI. I. sc. I. v. so. . Idem n Milite Atit. 2. β. I. v. 49. Verum haec in antecessum distat sunto. F. UI. Regredimur ad SiGLAs nostras Arithmcticas, quae literae erant, euec tamen. certus per has designabatur numerus. Constat & extra omnem dubitationis aleam positum, quod H braei per literas Alphabeticas numerarint. Observandum autem quod in tres ordines seu gradus numeros distinguant , in monades, decades, & hecatoniades seu centenarios. Primus ordo ab re usque u uiclusive habet numeralem potestatem mo- dicam hoc modo:
Viginti. Triginta. di .adraginta. a cuinquaginta.d SexaginIa. ν Septuaginta. o Octoginta. Nonaginta. Tertivi a P ad em, additu literv quin επε finalibus. h. m.
Centum, Ducenta' trecentai adringenta
Septingonia octingenta Metenta.
Numerus millenatius exprimitur per η duobus punctis sepeme
118쪽
notatum, quanquam etiam integra voce ''e scribunt: cui in plurali tot numerales literas praemittunt, quot millia indicare Volunt. verbi gratia μ mille duo millia ua tria millia quarust millia uri quinque millia κ sex millia, septem millia uri octo misi a ter Novem millia, & sic deinceps. Verum hoc loco etiam monendum, quod post ri quae litera efficit Aoo. ut vidimus in ordine tertio, . non semper literas illas finales appositas habeant, sed compositos numeros usurpent Hebnei sic: pn. soo. n. πn Io .
g. VII. Intermedios numeros inter xo & ho, inter Eo &
positione faciunt, ita tamen, ut si litem numeralis sit una virgula illi unica imponatur; si plures semper duae. ' Ita calculum album adjicere non possumus doctissimo Schotto, qui in Techn. curios flet. 924. asserit, quod duae virgulae apponi debeant. SiGLAE itaque numerales ita se antin'. undecim I ν duode Cim tredecim quatuordecim. Jam scribendus esset n. merus qui quindecim significaret, verum quia istae litem Sanetiam Dei nomen constituunt, loco numeri hujus ponunt Iudaei has literas m. Si vero a numero vigesimo numerar volunt, ita scribunt, ut duabus virgulis supcme literas signent.
ut re di viginti unum Tu viginti duo sita etiam triginta uinnum triginta duo. quadra ista unum.ψ uinquagin ta unum N D. Sexaginta unum. Ut igitur facillima opera numeros cognoscamus, quos per SiGLAS primunt, hic demonstrabimus.
Decem. I Viginti ' Et sic deinceps de
N Undecim. N I riginti unum aliis: In numerandis 2 ' Duodecim. I 2 Vginti duo Epochis majoribus mr' tredecim. . Viginti stria mnino milienatat in τ' quatuordecim. 4m: Viginti quatuor mittunt,substituta ejus Ita quindecim. Π: Viginti quinquetvice singulari NOTA.Υt Sedecim. I Viginti sex Siccum a mundo con-r Septendecim f Viginti septem dito annum I 2I6. nu- αν Oftodecim. π2 imginis octo merant, scribunt ita:
119쪽
ax s. ad su putationem minorem, 'uia major numerus non est expressus. Videatur Caprio lis. 3. Cab. p. 7so. seq. M torsciau. Masor. e. I. in Thesaur. Gramm. I. I. r.
f. VIII. Hebraeos imitati sunt Arabes, qui etiam per literas Alphabeticas numerarunt, inter quas literae primi ordinis in. linitates exprimunt. Ix sequentes denarios, reliquae Centenarios ultima millenaritim 3 caeteros additione supplent Arabes, uti Hebraei. Quod autem Arabes figuris literarum in numeris usi fuerint, testatur Iohannes Usenius in Grammatica sua Arabiaca fol. 27. ubi de literis dc potestate literarum ita disserit. Utebantur olim figuris literarum etiam pro figuris numerorum, di hunc morem adhuc hodie retinent. Moinas autem hic est:
duo. La. undecim, viginti unum
Aa duodecimi viginti duo quatuor. tredecim viginti tria Q. quinque - 'uatuordecim
viginti quatuor quindecim viginti quinque Septem sedecim
120쪽
classct dividuntur : prima continet ' monadicos λα, prima unitate ad I exclusive: Nota enim ς pro senario usurpatur: Altera a litera si. e. Io. usque ad e item exclumve, & simo ς' interposito, quod so. denotat: Tertia Centenarios a ς i. e. Ioo usque ad ι. quod 8ω. Tum haec nota σύ vel ut aliis placet. πὶ pro scio. additur. Postea literis millenariis stribunt, dejecto solum accentu ad imum in sinistra pa te. V. g. IOOO. β.. 2OOO. Y. 3O . Haec Ucro tantum ad litteras minusculas. Majuscularum alia est ratio: quarum sex in usus simplices : I nota unitatis , Π , quinaris , Δ denarii Heentenarii migenarii. M. decies millenarii. Hae , excepto i, ventre inclusae quinquies numerum augent, ut Δ denarium n merum indicat, sed iFι valet so. Mi soO. s. X. la praecedentibus mentionem secimus numerorum Giacorum juxta literas Alphabeticas , simulque ostendimus ordines, quo ordine sint locandae literae ubi tamen monendum , quod prima classis nonaria octo primas complectitur &sexto loco hanc notam ς peregrinam admisceat, ut emera compleatur. Haec classis est unitatum. Secunda est denari tum, & continet octo literas sequentes & ultimo loco hanc peregrinam notam adjungit. Tertia classis est centenariorum dc complectitur octo literas Alphabeti sequentes & ultimo loco peregrina additur nota B vel Literae sic distributae tres primos limites faciunt, cujus exemplum extat Apocal. XIII. Qimente praeditin est , comulet numerum bestia , numerus Cium hominis est χες hoc est 666. Et D. Lutherin sexcentos sex ginta sex annos intelligit, & addit Papatum mundanum tamdiu stare. Irenatu lib. s. non longe a fine putat vocem Graecam λ. ATEINOS esse, cujus numerales hunc numerum conficiunt.