Epistola apologetica pro patribus sextae synodi Dominicus Antonius Baldassari

31쪽

nemini unquam hominum improbanda sit Mea qui dem sententia, ne Iohanni quidem nario, o si Isad hujus Synodi tempora pertinuissiet . Qui benigni rem Johannis potius Abbatis , quam suam, mentis

lonorii expositionem, ut erat aequus mus Pontifex, tot Patrum judicio praeponere noluisset. In quanta sententiam mecum ille descendet , cui compertum sit, hanccipiam Iohannis Apologiam, vel ante cel bratam Synodum Sextam, satis non fuisse ad eximendos penitus scrupulos super Honorianae Episto lae seus iniectos mentibus Romanorum: Ne suum quidem Autorem , si bene conjicio licet tum vivum Romae praesentem. Rem S. Maximus narrat in ea, quae est ad Marinum Epistola . Ubi postquam . diu multumque in exponendo To nam Voluntatem

in sensu catholico, desudavst, haec e vestigio su dit Et ego quidemste se illius habere se um existimo

ab omnis pieione purgatum . Certiorem autem mihi hune Sanctissimus Dei Presbyter, Dominus vide ieet Anast fas Abbas, a senior Roma reveros , Hir seuiset in-eomparabilis virtuteque divina ct prudentia venasa rui qui asserens, quis multum fermοσem moverit ad Saeratissimos magnae illius Desolae miros propter se solam , quae ab eo, Honorio fuerat ad Sergium fer pia, pereosian erius rei gratia, vel qualiter in ea infeνta fuerat una Voluntas: ET INVENIT HAESATANTES IN C. ET RATIONEM REDDE

TES. Quae ideo transcribere volui ne quis inconsulte ac temere superiora affirmasse me dicat. Idque

32쪽

minus de me IudIeabit qui eadem Apolostia.

in controversia apud omnes jamdiu notissima. Mo-

nothelitas ab Honorii testimonio usurpando ne vix quidem deterritos observarit. Verum quia Macarii praesertim impudentiam posses merito caussari, Agatho ne Aut ejus justione Legati Macario dicenti:

suorum unus extitit Honorius Romamus, a Tnam

Voluntatem manifestissim praedieavit, illam obiecere Apologiam , sicut eidem, Mennae & Vigilii tesimonio abutenti, Libellorum obiecere Commentum Et tamen nologia recentior erat S pervulgatior confictione Libellorum . t Quid id caussae esse existimas Ego, quod non ea tantidem apud illos suerit, quam Tu fuisse opinaris Quod eo magis

persuasum habeo, quod eum certissime credo quamplurimos eiusdem Synodi Patres aequiores, ab omni invidentia remotos , neminem tamen lego, eam ceteris suggessisse , vel Macario similiter obiecisse. Iisdem annumera Leonem II. Benedi tum v. Johannem V Hadrianum l. Septimam Synodum madrianum I. Octavamque Synodum : Neve Anastasium Bibliothecarium omittas, qui eidem Johannis Apol tiae , quam sibi gratulatur inventam, non tantum

mihi fidisse visus est quam fidere debuisset, si apud ipsum rem modis omnibus confecisset Singula eius

verba , rogo Te , ne graveris expendere. Ad manas nostras, scribit Praefatione in sua ad Iohannem Coia Iectanea , venire eontigi sologiam Iohannis IV. Rι- mani Pontifiei pro Honorio Papa a Calumniatoribus impetito Pag. 6o. th Pag. ar. ετ aso. u Pag. 69. Diyiligo b c o

33쪽

Ieripserit Volantatem . Euae videtiere potui satis hunc, ut reor, excusabilem reddit Gieet huic Sexta Θnodus quasi haeretie anathema dixerit , n eἐBlii sciam judici postum , eprobationis tela perfoderit

Cis haereticus non ex erroris tantum deceptione , quantism ex electione non recta, O eonteutiua pertinacia generetur . uix autem erit quo nobis interim diear, stram ipse pro exta dictaverit Epipolam , de qua iuuare anathematigandi fomitem Calumniatore susceperunt eism ex Seriptoris indisciplinatione , vel in Ponti ieemoria quid eontingere tale potuerim Ruamvis non ignoremus, docente Sancto Maximo is uisola sua , quam

Morino seripsit resistero Sanctissimum has seriasisse Iohannem Abbatem . Em ipse monorius diesator extitit quis hine illam interrogavit Z uis intentioneis inmesigavit Res hunc Orrigere voluit Et ille percontant , aut emendare volenti, restitit, vel eonte tionibus serviens , esultavita Praesertim eum in Eva selio illa, quo dicitur: Nolite iudicare, o IuaDoeabimini, alia praecipi magoia etiam Magiseria Getesiae videtur , ut ea facta, quae dubiam es, quo animo fiant, in meliorem partem interpνetemur ..Sunt quippe quaedam facta medii, ignoramus aia animo faust, eum O malo fieri possint, is quibus temerarium est iudicare, maxim ut condemnemur . . . .m ne Ideamur tum Sanctum, tamque Reverendam Synodum aecusare , vel temere reprehendere se Quam

suctuans huc illhucque sententia i Et relate ad Hadrianum II. Sudans nisendi, nec prsei hἰIam

Tu nosti quid dixerim , qui nihil horum hunc scis

34쪽

Pontificem usurpasse . Imo ne novam eam, quam dicti poenitens in contumeliam corrigens , iniit Ana Basius rationem , quaeque de sustipiendis bynodis, maxime Sexta, usque duntaxat ad prolationem Ca- nonum est . M Nempe Hadrianus multo novit melius ea Evangelii sententia ii, quam Anastasius in

seips dissimulans, Sexta Synodo libenter inculcat. In ac igitur pologia jam haesitantibus cunctis, haud leviter ipse subdubito , quidnam Joannes V. egisset si se superstite celebrata ea bynodus foret XXX. Quid reipsa Leo I. gerit, si Te audio, nihil obscurius. Non adprobasse quod in exta Synodo latum fuerat de Honorio judicium, haud murutum invicte demonstras Improbasse, quod a

gnopere intererat, nullo, ne minimo quidem modo. Neutrum autem potes si maxime veliis . Nam quod primum in ordine est, quove demonstrari putas

Sancti Leonis suffragium huic Synodo defuisse, sub initium xxv t. Capitis est. At inde captione depulsa, quid censes habere virium' Ut enim ea, quam ab Homine Gallo mutuaris, praesumtio Tibi dar

tur Anastasius ex Seriniis Apostolieae Sedis quid qui que Pontifex Summus hae de re feri it eo no cereo

ruit, O quae falsa iacto ips deprehenditur Sum lionem tamen illam: demi e professus es, Sextam

onodum, quatenus ad Honorii damnationem peHat ,

a Sede Apostoliea non fuisse probaram, is a quo existimas admittendam Ubi id Anastasius prosemus est Nusquam , quod ego noverim nisi professionem cum

35쪽

licentiae opinione confundas m nempe Anastasius opinatur de Sexta Synodo sibi licere , quod Leo Ude Quartae susiceptione signavit quodve Gregorius de Secunda, ac iterum de Quarta Gelasius Papa d

scripst . Ospinin inqui traherer quanquam lolgius, quam licentiae termini erant sibi licere opinetur Licuit quidem Gelasio, Leoni Gregorio, a que id ipsum Leoni etiam secundo licuisset, si rene rus esset de Sexta similiter signans, similiterquela -s, licuit, ui ram, sique ad prolationem Ca-hἡ ιμ''m lx Rmve suscipere , horum enim est certos fines Synodis constituere M uuis dixerit dis verba daret quaesisse visus est. Itaque argumentatio illa tua quasi retro ac contra potius affumit quod Anastasius quid quisque Pontifex hac de re scrins cognoscere potuit Nam cum nihil cognoverit contra rem emi, nihil contra hanc Synodum 'ati

ns uiolas Le ad id vix habeo quid dicam iram

36쪽

Nunc de interpolatione Epistolae Sancti Leonis ad

Constantinum , quam momentis multis compertam altero loco statuis . Lihi tamen nisi argumentationem ita ducas, ut hanc ipsam Epistolam nedum accest: ne, sed etiam ademtione decessoneque vitiatam, ostendas, periisse necesse sit Capitis xxv t. Ieum operam Rem enim huc ampridem adduxeras, ut probabile nunc, ni etiam certum habere debeas,ae nem nedum nihil tale ad Constantinum scripsisse. quod Honori damnationem confirmet Sed insupermultum, quo de Episcopis super eadem damnatione conqueratur. Quid enim non quereretur is Ponti- sex, qui ab Actis Sexta Synodi perquam aegre didicerat damnatum onorium , quem se scient eis prudente Iohannes V., Sanctus Maximus ab omni

errore peregregie vindicarant d Quem gratio damnari inhibuerat' o Quem Legati apud Sextam Synodum pro virili defenderant item easte

integreque scribentem incorrupta ostenderant Epist

Iarum exempla ct Quem odio, fraude perfidia oppressum h ea, quae Legati in eadem Synodo

suppressa indicarant, plane, perspicueque docebant

Quem Quid plura Si vel Epistola Se gii ad Honorium Leonem vitiata a compellat,

ne rescribens ad imperatorem, k Synodumquo confirmans, versutam atque fallacem Episcoporum agendi rationem ullo modo patiatur inultam Vi dicationem hanc gravissimam, Crius Ioci ac temporis propriam abrasisse necesse est , qui Honorii dam-

37쪽

damnationem in Leonis Epistolam inferre volens. nihil itidem mactu natus videri voluit, quod ab eiu

dem Epistolae contextu serieque abhorreret. Hoc, inquam, Graeculum veteraiorem o exsecim debes ostenderoe Quod facis, es mihi magnus Apollo At frustra, credo, nitereris, similem querimoniam ei Epistolae comparare, qua Leo l. Sextam Syn dum amplectitur, exornat, exaggerat. m Unde opinor, intelligis , leviter ac ne caussa aliud quo dam Te filum orationis expetere , ejusque verba smagis apta, magisque connexa, ne Honori dama tio insolens, inepta ea in Epistola videatur . n

XXXII. Ocipsum jure ab Te exigeretur quoad reliquas duas ejusdem Sancti Leonis Epistolas . si eas

dem aliqua in parte germanas admitteres . Verum quia suspicaris , utramque Leoni suppositam . Oyexpendamus exhibitas suppositionis notas . nec, quae

ad Regem Fruigium est, salsam indictionem non valde curo, quae citra Autoris vitium irrepere in Epi- solam potuit. Tantidem illud facio, quod Dono in gatho subrogatur facile enim, absque tantia jactura historicae veritatis Is cui Epistola redditur, Et, cui data est. substituitur p misce minoris,

ut celeriter utramque percurram, Tot rotius Mundi artibus quod iuxta usitatam ecclesiasticam phrasin oriantem ibnat Siceidentem Minimi a te illud, quod Tibi visum est belle coniectum . mihi vero, ut tecum rectis sensibus eam, satis hiulce

jejuneque praetextum, quodque de invisa Hispanis

38쪽

Quinta Synodo est. ν Si ita se res habuisset, ob

idque Leo ab hac Epistola ah stinuisisse debuerat, multo etiam magis abstinendum ei fuerat ab Sexta Synod ad eosdem mittenda, ne ex ea missione maj rem Quintae simul' Sextae apud eam Gentem pararet invidiam. Anne enim ne hoc quidem animadverteras , quo legitur in hujus De finitione Fideia Supe has o ultimae earum , uintae Sanctata Synodi, adhaerentes, quae Ie congregata est adversus Neodoxum Mopsuefievam , Originem , mimum. Evagrium Scripta Theodoreti adversus das ei Capitata laudabilis strui Epistolam, quae dieitur nae ad Marin Persam. Sed ne times Quantum Ithei Leo,

α Sexta Synodus Quintam amplectamur in laudent.

neutrum tamen Hispani aversabuntur Antistites Quhscrupulis jamdiu depositis , licet Quintain Synodum

quinto loco non haheant, qu)d, ut inquit Spondanus, in ea ibi de fide, sed de Personis tantummodo actum esseta Ac etiam quod Eadem iis praetereunda ut non necessaria ad D inata visa est re tamen ipsa intra Ecumenicarum numerum retinent Prosph netieum demum , quandoquidem brevis esse vellem, nec tamen obscurus, una cum Imperatoris. Dictri s

patere me inter Gest Synodalia comprehendere ,

Epistolari gratiae Consulta per quae omnia ordo gemporum gestaque ordinum diluetia ut acta sunt, a ruexuui; t Sicque suppositionis notis sua jejunitate confestis, ad hanc Consellionem haud invitus demi-xeris; quod est, nihil invicte Te demonstrare Sanis ctum Leonem non adprobasse damnationem Honorii. a Unde

39쪽

Unde Rapte natura onsequitur, multo e minus ostendere, talem damnationem eundem Pontificetria improbasse XXX lII. Ac ne diutius disseram sensit pala nuncupare meos : Qui Te eodem fatentes, Quo qui vero possies dissileri Sexta Synodi Desinitionem Fidei , scribens ad Constantinum imperatorem , ad Emvigium Regem is ad Hispanos Antistites, confirmavit amplexus est, commendavit, I profecto nedum Honorii damnationem non improbasse convictus est . sedis penitus adprobasse Delirare medices: Sed provoco ad hujus Fidei Desinitionis in

tium : Adintentor ma itiae . . . . organa ad propriam sui voluntatem apta reperiens , Theodorum dicimus , safuerat piseopus Pharam, Sergium . Irrhum , an tam Petrum , qui faverunt hujus Regiae Urbis ut

sites insuper, HONOR DII, qui fuit Papa Ani

quae Romae nou vaeavit per eos leo itudini celesiae

seandala I eitare c. x Post admissam hujus etiam periodi adprobationem, quid amplius spectantia in Sancti Leonis Epistolis ad Honori damnationem , aut eas ipsas Epistolas ab eodem abiudicare conaris 3 Si hoc igitur in quaestionem vocatur, ut inquis Capite xxv sub Numero . A Saucto eo II. Episcop-νtim judisium in Honori Caussa eoufirmaverit, tutam etiam punctum tulero, qui hoc ipsum factum suisse

docuerim

XXX l, . Quod si Leo , quem non modo ut Ipse credere debes, Sergii monori Epiuolarum in t

40쪽

gritas , Iohannis IV ct Sancti Maximi Vindicationes, inhibens Agatho , reserentesque Legati, adderem ego,

nec parum adderem, fraudum omnium fallaciarumque magistrum, stitum simul cum suis eidem e ni Macarium: ' Sed triplex insuper in tribus Epistolis oportunitas impellere plane debuerunt ut

vindex coniurationis in Honorium fieret, nedum illum sine defensione reliquit, sed di damnatum confirmavit, iterumque damnavit, quid ibi reliqui viades, nisi aut Episcopos exta Synodi mecum a seivere, aut una cum illis Leonem quoque damn re ob hanc ipsam Sancti Leonis confirmationem, ut licitum est opinari Toletana xiv post etiam longum ex me ratam habuitis firmam Synodum Se tam Nec quamvis lati praesertim contra recte de iunctos , Anathematis parum amici, quicquam,

ejus Synodi Episcopi apud Benedictum ii super H

nori Caussa conquesti sunt: Nec Johannes V oua quam ad Sextam Synodum jam olim pro Agathone Legatus ab Leone l. in eadem aliquando dissensit: -Nec Hadrianus . in Septima Synodo Caussam H norii promovit ob eamque rem Septima eadem Synodus Anathema renovavit: a madrianus i. ci circo Photio nihil opposuit, praeter D tolerabilis essas praejumptio, Dilectissimi hane aures praecoν-diorum , fateor, sustinere non possunt. Quis unquom

Vesrum tale quid precor, ualuit, vel quis bH μο- di temeritatis , saltem lectione , immensitatem inet enit Siquidem Romanum Pontificem de omnium Delesiarum