Epistola apologetica pro patribus sextae synodi Dominicus Antonius Baldassari

41쪽

CRlENTALIBUS POST MORTEM ANATHEMA DICTUM SlT SCIENDUM TAMEN EST, QUIA FUERAT SUPER HAERESI ACCUSATUS , pr

pter quam solam mitum es minoribus majoram Dorat amotibus resistexH, ve praτο sensu liber respuendi:

Muomvis ET IBI NEC PATRIARCHARUM , NEC CETERORUM ANTISTITUM CUIPIAM DE EO QUAMLlBET FAS FUISSET PROFERRE SEMTENTIAM, NISI EJUSDEM PRIMAE SEDlS PomΤlFlCIS CONSENSUS PRAECESSISSET AUT

RITAS. b Nerba sunt Hadrianicae Epistolae, quam Octava Synodus adprobavit . Ob eam denique caus. sam in eundem Honorium Synodus Octava subscripsit. e Accedunt in cumulum, Venerabilis Beda in Libro de Sex Mundi AEtatibus , Sanctus Niceph rus atriarcha Constaminopolitanus in Synodica ad Leonem Ili Ado Viennensis in Chromeo, Humher tus Silvae Candidae Episcopus S. R. E. Ordinalis, Leonis lX. ad imperatorem Oriemis Legatus in Libro adversus Niceta Pectoratum, Cedrenus, Marianus Scotus,mi marus Remensis lique omnes, qui demonori damnatione, patienter audierunt, sine querela meminerunt. XXXV. Nec si me audias, Te ut hosce omnes Epilcoporum judicium non Sextae Synodi secutos opinponas, in eam captionem inducas, quam nunquam

explices, quave Episcopos distinguis a Synodo. 60

42쪽

Praeter enim quam quod laudatis nuper testimoniis id frustra praetenderes, Millud est , ii od in re praesenti inde perimitur, unde hausta distinctio est . Hadrianus II quo ad id abusus potissimum es, o Τihi primus occurrit, postremis dudum laudatis verbis

contestans , hujusmodi ansam non modo murquam ,

dedisse ibi, sedis penitus praecidisse . Licet enim

Honorium damnatum ab orientalibus dixerit, addidit tamen , tali id eos Primo Sedis onsensus auror

sate secisse, quae ab eadem Prima Sede nemini unquam fieri, nisi Synodis a tale . Ut subinde facile intelligas , quicquid ibidem fictae oppostionis

agnostas, aut ex Anastasi errore derives, e Orientales Episcopos Sextam Synodum unum idemque Hadriano Rum . id, quod Anastasio , nolenti etiam , e calamo excidit, dum in memorata pridem Praefatione explicavit LDἰ hui SEXTA STN am quasi haeretico anathema dixerit . Quid modo est,

quamobrem Damas, Xysti III. Leonis agni, Celasi , Gregorii itidem Diagni laudes aequissimas regulas o Cedo , qui verba Damasi e Pseudo-Ariminensi Synodo ad Synodum Ecumenicam rann erre ne horrore potuisti Qui Xysti cautionem aquavis Synodo ad nostros Epistopos detorsisti Qui teste Hadriano I. nihil contra praecepta , ac dissentiente sive Agathone , sue Leone, nihilque improvidi iudicarunt XXXVI. Et Agathonis consensionem quod spectat, si quid aut conjiciendo, aut divinando proferin

43쪽

suis Detentoribus, ETll S, QUI EORUM DOCTRINAM SEQUUTI SUNT PROPRlAE PRAE,UM- TlONIS POENAM EXOLUANT. Quod imitari ac

transcribere exta Synodus visa est, Actione x Dr. Honorium damnare se dicens, e qsὸ in venimus per Jcripti, sae ab eo facta sani ad Semium , quia in omnibus ejus mentem Iecutus es G Quodve renovat Actione xv m. in Sermone Acclamatorio. Eo ferme modo, quo sub hisce verbis alterius Episto lae, quam ad Imperatorem suo suaequo Synodi nomine dedit tui hae eonfiteri noluerint, ut festos Catholicae , O Apostolieae οὐ ioui, perpetuae condemnationis reos esse censemus, i Macarius, Stephanus Polychronius, de quibus Agatho nihil ex αnresse mandaverat, certillime comprehenduntur. Aut eandem consensionem in privatis illis ac secretioribus monimentis reperit Hadrianus, quae Agath nem Legatis suis dedisse necesse est Aut demum, quod ducerem probabilius, eam ipsam argumentatus est ex Epistolis Sancti Leonis It minime improbantibus, quin etiam , nunc enim S istuc dicero possum, ratum habentibus constitutum ab Episcopis de Honorio judicium . Utut est Nee Patriarebarum. ne cererονα Antistitum euipiam de Fo fas u fet ρν

44쪽

XXXVII. Sed ni revertar ad Romanoriam Ontificum praescriptiones: Cur Hadrianus ii qui tantdiligenter judicio tuo, piscopos disicrevit a Synodo quique per certa documenta et jampridem

Apostolicae Sed is sub Leone praesertim , non potuit non habere comperta, illud Gregorii Magni non ad se traduxit, appositeque usurpavit' timana eclesia Gesa 'nodi dextae, quod attinet admonorium, halienus non habet ue recipit. m Cur non Mil- Iud adiecitque sub eriptione obcoporum habere ca-d eam n Cur non illud Leonis l. huic Synodo aptavit Credidit se pus insolentes Has per commentitia Seripta firmare: O Quod Tu annos jam mille posterior m eandem amul Iim convenire iudicasti Qui Caussam plovorii praeter caussa Synodalium cinei ic-νum p potes agnosceres Quod nunquam Leo II. nunquam sui similes declararunt silodque nec Hadrianum II sensisse unquam poteris comperare. dscilicet quod hi Pontificesciam sentire, aut declarare potuerunt, quam extam Synodum ad cognoscendam universam Monothelitarum Caussam , cujus Honoriana pars facta suerat, coactam negare valuerunt. Eandem autem hanc Unicam Caussam, velis nolis examinandam sibi commissam, tractantibus, a vem santibus Episcopis, ubi sunt uae per coasionem Θ-uod male sunt attentata Ἀρ Ubi quis e incompetentem praefamtionem audaciamque prolata tint ii id est, quod viditas improborum supra mensuram molitur aeeψεν hi tandem quae Sedes post lica nullatenus delegavit ci

45쪽

i. XXXV lil. Agathonis ne praescripto horum omnium convincuntur Epistopi a Cujus Tententia ZEi tis ne , qui Ecumenicae Synodi solus est udex Cedo mihi Ἀ illico eaussa cado . Interim quid Agatho praescripsit, attendes Traditionem Hus pos licae edisci Apostolico Fidei Confessionem . x Scilicet hanc solam ita praescripsit, ut nemini ias u Ii quicquam vere , minaere, vel morare. y Quod reliqua pectat si Agatho ea perinde ut priora prae-icripsit, jam absque Fidei Definitione , ct Anathema-iishais in Seretium , Cyrum, Pyrrhum, Petrum

Paullum Theodorum , nartim omniam Ferjona νδε mentionem fecit Agatho Sans simus . quasque miuatim abiecit, ultra , imo contra ejus lem Praescriptum erunt omnia, quae per Legatos, perque

Patres, decemet octo Actionibus gesta sunt. Sicqueremere, ac prorsus iniuria Libelli Menna ct igilii Sanctorum Patrum Testimonia, Scriptam o-ihelitarum , Macarii, Stephani, Polychronii fides in si quae sunt alia, aut in disquisitione ponuntur aut anathemate feriuntur . in summa, unica Rctione haec Synodus debuit ah Iblyi. Sed quid plura disputes Nisi Leo l. horum omnium prudentissimus, perinde ut Te meretur, utque de sua minue is nodo fecisse le- puntur Damasus aeo l. Xystus l. regorius Na- gnus , aliter indicaverit frustra aliud Praescriptum quaeri iur. De quod Sextae is nodi piscopi minus resigiose obsiervarjnt ipsi enim nobis aperte asser .aamur, si eos in crimine nos deprehendisse consdi

46쪽

dimus, o qui tandi haberi debent in Christi Nomine congregati, tandi afflatu Spiritus Sancti in Actis singulis dueti, quoad ore Romani Pontificis secus rem se habere constiterit. Perperam igitur ita Episcopis Sexta Synodi, non minus ac si prodi lores essent, ea exprobras vitia , quae in Secundae,

Τertiae, Quartae Synodi Episcopis Summi Pontifices retexerunt. Perperam semper alias, sed nunc maxime, Patres ab Synodo dividis . Perperam aciens in Episcopos iniquissimae coniurationis notarn, eo ubi Sexta Synodus est, non collineasse propinas. Perperam denique suens eodem tenore dicendi, iniuriae tenens aequabilem rationem, de Septimae, Octavaeque Synodi autoritate detrahis ac dignitate.

l, Dolenter haec dixi potius, quam inimicy. Qui

enim dolere non debeo, una vel altera caussa , semper tamen leviis ma, detractum debitum Sextae, Se ptimae, Octavae Synodo honorem Quae nedum de Catholica Fide optime meruerunt, sed insuper Agathonem , Leonemque, Hadrianum I. Alterumve H drianum , unoque verbo Arostolicam Sedem multis praeclarisque monimentis ad omnem memoriam commendarunt Qui possum aegre non ferre id dedecus, quod certe haeret infamiae, trium Synodorum Epistopis, quantumlibet Graecis, extanto studio quae- stum , inter quos miri sic sane consensioneis voluptate Apostolicae Ecclesiae sederunt, praesederuntque Legati Cin quorum Decretis nedum Pontifices, quo modo potuimus, nequicquam quod repre- a hende-

47쪽

henderent, invenerunt , sed confirmatione etiam Raveneranda a nohis esse voluerunt Quis dissimulare in pollit aut non dolere morum Episcoporum, Synodotumque vices usque dole ho dum intellexe ro soriam iisdem praerepti honoris usuram. XXXIX. Nec prosecto sum oesicium, Te in posterem tentaturum saltem multis illustrium Virorum Elogiis exta Synodi autoritati praeseribere et dyne scilicet audeat in Honorium proferre sententiam, in quem illud Stephani est Exeitavit Deus Oa mei

eriter Apostolicos Praefules in ιαι-onitisne, necum eontestatione praediflorum Virorum , iacet alio modo eos

flectere potuerant . e Cui Martinus . Agatho

concinunt . Primus quidem A Sergis , inquiens ....exeeranda ct abominanda haeresis ut Iovis, quas Sueeesse ejus Drrbus in deterias auxit . Pro qua re favia Apostolica Sedes perfnasoniana, eontestati,n

hus, atque uerepationibus Iurimis admonuit eos , quatenus ab hujusmodi erroi eis erederent, ad lamen pietatis ex a lapsi saut remearent. Alter autem : ρο- 'lisae memoriae meae parvitatis Praedecessὸ es, irimianieis Doctrivis instruili, ex quo novitatem haereticam in Christi Umaea latam Delesiam G s antiu olitanae

Leotim Praesules introducere conabantur, nunquam neplexerant eos hortari, atque Uecraudo commovere,

48쪽

te Iohannes V aperte praedixerat aeuod a mente Catholici Patris erat penitus alienam ' Quemque inter Pontifices Summos Monothelitas a pravo cr- rore precibus retrahentes Sanctus Maximus numerat: Ruid autem, inquiens, O divinus Honorius Quique demum eam rexit Ecclesiam quae, ut Agathoinquit, per Dei omnipotentis gratiam a tramite Apc- solleae Traditionis nunquam errasse probabitur , nec haeretici novitatibus depravata Deeabui . An non bene

praesagit animus hisce etiam Te usurum Elogiis, ut Sextam Synodum doceas praescriptionem in hac Caus

sa moderationemque tenendam'

XL. Quam equidem ibi S ipse adsentirer, si in

I .ateranensi Concilio , ubi Elogium Stephani testitur, i Sanctus Martinus I eodem adversus Paullium Constantinopolitanum, Honorium pro se in sua jactantem Epistola usus itidem legeretur . Sed quid

minui Qua re, nisi Stephanum . Sophronii quondam Legatum suis illis verbis alio respexisse certuli me crederem , aequo sane animo serre non possem, Actam ibidem jacturam oportunitatis optimae , cunstae videlicet suspicionis ab exeitato Ponti e ι removendae Oinam vero Honorii purgationem , praeter iudicii sollemnitatem ab Iohanne IV. Sancto Maximo inve u- Iam adornatamque in Synodali Lateranen si judicio absolutam persectamque haberemus t Tunc enim praereptam Sextae Synodo occasionem in Olbribus Apostolicae Sed is ansam Honori vellicandi immortaliter

49쪽

46 gauderemus. f. quod nequidem nobis ex ea contingit hortandi, commonendique diligentia, quam Martinus, Agatho,que commemorant quippe quae si ad Honorium quoque referri debet, ad summum Mami in E Agathoni unum idemque est , ut Agatho ipse non obscure subindieat, ac de nunciatum , seu verius suasum ab Honorio lentium . Nempe nam Voluntatem prioris Epistolae juxta expositionem Johannis lU. 9 Sancti Maximi ambo si fientes tute decurreres, spretam Monothelitis exprobrant onorianam silentii oeconomiam. Huc etiam recidit quod Sanctus Maximus dixisse laudatur. Hinc autem nulla id ratione me movet, quo Gregorium Imperatoris Legatum a Sanctus Maximus interpellat: Non patiantis Romani

auferri una cum impuris haereticorum et ocibus Sanct rum Patrum laeiferas voceM. in Aut quod in Theodosium invehens , inquit: uis Melis suseipit dispensationem taceri facieπtem voces, reas dici per ρψο-los edi Prophetas, atque Doctores Deus omnium dispe

sumit. v mihil, inquam . Praeter enim quamquod alia propugnandi ratio est, alia oppugnandi, illudem, quod relate ad Honorium, silentium de nuncia Lse, seu melius, suasisse, pro recta oeconomia haberi facile potuit Nam subobscuris initio rebus , quanquam id spe itidem subobscura penderet, intentum tamen felicem exitum poterat sorte nancisci At cum jam res in apertam processerat haeresim, cumquo jam Esthesis satis ostenderat silentii detestabilem ra- Iionem . per Summos etiam Pontifices , Severinum ,

tam ἰ

50쪽

ram Cumque demum Apostolorum, Prophetarum, Doctorumque vocibus praelegendis cuncta reboaret Ecclesa, frustra revivi entem in Typo Lacrarum etiam vocum suppressionem Theodosius, Gregoriusque sperare ausi sunt cuiquam Fidelium, Romanorum maxime , Placituram . De Johanne IV. si ais jam antea dixisse confido XLI. Eo nunc ventum est, ubi si Honorium qu aque comprehenderis, quamlibet veriores etiam fraudes, violemiasve cootestans, modis omnibus evicis-des, contra jus contra salapathema Honorio dictum, ea tamen polluetii, sive cujusvis alterius, complexione tenereris, quam ille audacius censet invictam, quamque Tu povem Capite explosa jam distinctione h: pilco portim a Synodo inanius contendis ever-

am. Ubi enim Honorius, priorem illam vel in ea tantum parte qua germana conceditur, stribens Epi- solam, cum Ecclesia Romana seu Apostolica Sede confunditur: pec vero juxta Agat onem postremo loco laudatum , juxtaque ceteros Romanos Epistopos Generalς Synodos militer alloquontes, cum Ponaisice Summo ex Cathedra docente , ac serente de re hus Fidei Judicium iustra vis illius complexionis e litigitur cum parum reserat, an Synodus in Episcopis , an in Synodo Episcopi, an Orienta Iis in ipsis Ecclesia jure Honorium ob uniu professionem voluntatis , an iniuria damnarint, ut quis legitime compluctatur, creditum tunc temporis esse , Romanos Pontisces errare posse cum de Fide pronunciant. n