장음표시 사용
31쪽
αι ANTIQUIT. SIVE MONUMENT. Henricum Galliae regem huius nominis tertium sese contulerunt, suppliciter rogantes, ut liberi cum nauibus & merciabus dimitteretur: mercatores se esse dicebant, nihil hostili ter gessisse, ne cogitasse quidem, Ventorum violentia se ad littus Gallicum compulsos,non voluntate,Vtq; munusculis leuioribus regis amicos & assessores sibi conciliarent, ducem potissimum Epernonium, qui praecipua autoritate valebat apud Regem,cat obtulerunt statuam Canopi elegantissimis cli, raeteribus hieroglyphicis circunquaque insignitam. Eam ex AEgypto aduectam asserebat, & repertam in corpore M miaco magni precij, quod a Prosultano ad Imperatore Tu cicum Constatinopolim missum erat. Statuam quod palmi longitudinem non excederet,& ex gypse fragili esset coflata deglςxit dux, militiae potius quam antiquitatum studiosus, eamq; clarissimo viro Petro Lepido Metensi Regiorum negotiorum Procuratori qui tunc forte adstabat dono dedit,
Lepidus vero mihi. Atqui eius statuae typum, Deo volente, inseram postremo libro mearum antiquitatum,qui contin bit inscriptiones Gallicas, potissimum Metenses. Funerum igitur horum praecipuae ceremoniae consistebat inlotionibus,conditura,pompa funebri,pullis vestibus,&sepultura. quibus rite exactis orationes funebres declamabatur
in laudes defuncti,& expiationes obsequiaru pro anima,sacrificiaq; fiebant Plutoni Sumano, & Dijs Manibus animae tutelaribus, Proserpinaeque, qui oesdij erant inferni animaru potetes. Potissimu Dij Manes ossiciose placabatur,qui a principio natiuitatis tribuebatur a Deo Opt. Max. custodes animae hominis recens nati, ut essent eius tutelares, & obseruatores omni u actionu per totam vita,hortatores': ad Virtute. post obitu aut animam comitabatur ad Inferos,&ea sistebant cora Iudicibus Minoe Rhadamatho,&Haco: quas p ratione Vi tutum,Vel peccatoruanteactorum in vita, seuerissimis poenis
puniebat,uel quieti ςteria ς adiudicabant,apud Elysios capos,
d quos mittebantur beatoruanimae. Nam, ut paulo ante di- mu ,haec omnia tam curiose obseruabant,cosiderantes smest, s 20 P0yis rQsiurrectione,quod simul cu anima potituru Rxςrna. Ideo aequum esse videtur, ut reiectis omnibu
32쪽
' abusibus, & superstitione, aliquid impendatur in sepultura
mortuoru, quod semper&Vbiq; a pijs patribus obseruatum fuisse animaduertimus.Ethnici nullu modum in his obseru tes,hinc prima Idololatriae desumpserui origine. Ninus Assyriorum rex tertius,ut suis post morte prouideret,ac eoru memoriam ad posteritate extederet, sepulchra Saturno Nebro to avo,patri q; Belo Ioui, Rheae auiae,& Iunoni matri splendidissima struxit sepulchra, sacrificia instituit, & ea omnia quae ad pompas funerum pertinere videbantur neq; his contetus, statuas,quae mortuoru similitudinem referret,publice erexit, templa illis struxit,& diuinos honores,sacrificiaque selemnia illis instituit: non tantum propter memoriam defunctorum, sed ut aliquam consolationem adipiscerentur in dolore amiLsorum parentum,quoru praesentia,auxilio,&tutela priuab tur post eorum mortem. Diophantus Lacedaemonius lib. . antiquitatu recitat apud AEgyptios fuisse Syrophanem Satraapam locupletissim v, qui filium habuit unicum successore &haeredem futurum nominis & facultatum. Cuius morte lato
dolore & moestitia cruciatus est, ut nihil omiserit intelatum, quod ad Iuuenis obsequias facereputaret. Mortui imaginem artificiosissime elaborata in medijs suae domus penetralibus statuit,qua recentibus semper floribus redimibat, &alijs o nam elis sumptuosioribus. Eam deniq; iussita sitis domesticis coli & inuocari, & tanqua participe alicuius diuinitatis adorari:quiq; ex seruis aliquid admisisset, quod punitione mere retur,si ad altare illius imaginis supplex cofugisset, Venia CO sequebatur. Et haec superstitio statim postea ad alioru principum sepulchra & imagines tras j t:vt monet Clemens Alex drinus in suo Protreptico dum loquitur de sepulchro Acrisij, quod erat Larissae. Et de Cecropis, i videbatur apud Athe-nleses. Tanti, certe,apud oes fiebat honos sepulturq,ut infelicissimi semper iudicati sint, qui insepulti relinqueretur. Ideo lex antiqua iubebat eos sepultura remouendos,qui sibi manu intulissent. Qui sibi manu admouerit insepultus esto.EtBam hari oes suoru sepulchra sacrosaeta semperhabue re: quod ab Epaminonda Thebano dici erat .litu, Mortem sacram.aniamo imperterrito subeundam esse, pro defensione patriae, pro
33쪽
6 ANTIQUIT. SIVE MONUMENT. sepulchris maioru,pro aris & socis. Inuiolabilia apud omnes ubebantur maiorum sepulchra. Leges duodecim tabulam
hoc expresse continebant. VBI C ORP V S DEMOR T v IC o NDAS LOCUS SACER ES et O. Quod etiamCicero lib. a.
de legibus autoritate Pontificum sancitum fuisse testatur. De hac re lege Plinium lib.2 Cap.66- Primum sepulchrorum constitutorem,& funeru curato
rem historiae perhibent fuisse Samothem, qui apud Gallos
regnauit,& DIs Pater vocatus est,& Summanus, qua1i summus Mantu: &Soranus avocabulo O,ωρκ quod est sepulchru:
parentationum,& funerum ceremonias Inter suos Instituit.
Ideo potens animaru post obitum iudicatus est, diuinitatis sparticeps. Inferoru rex,ad quos defunctorii animae de n-debai,cuius uxor Persephone fuit,sive Proserpina,quq a Romanis Libitina vocabatur in cuius templo Vendebantur, vel locabantur quaecunq; ad funera pertinebant: & Libitinarii dicebantur Vesi illones,&funera curatores Plutarchus quPstion.13. Licet Libitina eadem crederetur cum Venere: quae natiuitatis & mortis erat pmcuratrix & promotrix. AEgyptiis mos erat,quoties Rex e Vita decessisse corpus mortui syndone inuolutum deserre ad Acherusam siue 20-gem Paludem non procul a Memphi, vel ut testatur Seruius post Senecam,prope Sienem. Lacus enim erat limo crassis&nigro plenus, carectis & harundini bus Circunquam septus, horridus&terribilis aspectu in cuius medio assii ebat insula
parua nomine AbatoS.Cymba,qua eo traiiciebatur, ecundu Herodotum vocabatur secundu Graecos dicebatur πι- nauta Vero qui corpora ducebat Charon & naulum lpro vectura soluebatur, δανακη vel in illa insula conueni
bat quadraginta iudices, ex integerrimis de incorruptissimis selecti,qui in hemicyclum sedentes defuncti corpus sibi pro
poni iubebant,&denudari; eiusq; vita exacta inquisitione Vminantes,& aequa trutina bene facta, vel peccata r urinax δ iudicabant an sepulturae dignum esset honore, Vel corra. QR tentia non tantu ad reges,veram etia ad Om nes ali ipςxxxΠQb t. Si dignu sepulchro pronunciaret, tu indicebaxux
34쪽
luctus publicus, per septuaginta duos dies, quibus uniuersius populus fractis vestibus, & luto foedatis capitibus uistis sede
bat: templa omnia claudebantur, sacra intermissa,&Vaca tio ab omni opere praecipiebatur: nemo interim thermis V tebatur,nemo balneis corpus immergcbat:nemo vino,cibis coctis,uel quoquo modo praeparatis Vescebatur, nemo lecto
decumbebat, vel rei venereae vacabat. Hoc enim tepore compus regis per Pollinei ores tractabatur, & praeparabantur omnia quae ad exequias erant necessaria.
Modus condiendi corpora apud AEgyptios tribus potissimu modis fiebat, qui tamen omnes eo tendebat,ut dςfuncti corpus a putredine Vindicaretur dc integruseruaretur. Compus igitur post morte exquisitis lauacris ccurate lauabant,&abluebant omnes sordes,si quq cotractς essent ex morbo,vel alia ratione. Ea deinde munda comittebantur Pollinei orib., qui procurabat euiscerationes, euacuationes,& aliaquq a cadauere propter putredine erant eximenda. Hi primu omniuprsparatis ad hunc usum instrumentis argenteis, vel alieneis, vel ferreis uncinis, & volsellis per narium cauitate dc meatus cerebrum extrahebant, vacuumque cranium replebat odoriferis & fragrantibus aromatibus. Postea cultello acutissimo, confecto ex lapide AEthiopico,ventre inscindebat,&eximebant omnia intestina&Viscera,praeter coin renes: diligetique latione ex vino Phoeniceo abluebat omnia interiora corporis,quae replebant myrrha,cinamomo, casia,&aliis preciorubus balsamis, odoribus, dc liquorib. putredine & corruptio. ne prohibentibu s: excepto thure,quod quia ad sacra Deorudestinatum erat, non existimabant licitum esse, id applicare ad usus funebres, vel etia profanos. His peractis, cooperiebat corpus totu gumi liquido cedri,& macerabat sale preparato totaq; haec codiendi cura producebatur per dies triginta, vel sexaginta, vel etiam ro. prout sumptus exquisiti Oros fiebant:& ad sim mu luctus septuogesimo die finiebatur. Demu cadauer fascia xylina oblonga,&lata dimidium pede inuolu batur a capite usq; ad pedes: postea includebatur simulachro ligneo,s defuncti forma exprimebat: seretroq; impositu,vel
lecto suliebri, proponebatur ante icpulchru cu scripto,quod
35쪽
n As et in VIT. SaVE MONUMENT. omnia gesta mortui continebat: quae quiuis obuius ex lege poterat laxare,impugnare, & accusare. Ex opposito stabant alii qui defunctum laudabant, & eius vitam recitabant coram sacerdotibus, qui praesentes aderant, arbitri de audices eorum quae proponebantur ab accusatoribus & deIenlotita ita ut aliqui reges malq conuersationis in vita conuicti, sepulchri honore post mortem priuati sint.
Eundem modum seruabant in sepeliendis mulieribus. quae si e vita decessissent forma integra , & aetate iuuenili, essentque nobilium & locupletum uxores vel filiae, earum corpora non committebant Vespillonibus ante quartum vel quintum diem,cum putrescere & foetere inciperet. Propte ea quod compertum esset V espillones iis corporibus fuisse abusos ad turpitudinem: De his legendus est F crodotus in Euterpe: Diodorus Siculus lib.2.cap. .&Plutarchus in Symposio Sapientum. Nonnunquam cum aromatibus immiscebant gemmas,monilia,&alia eiusmodi, quibus maxime usi essent dum viverent. Addebant etiam aliquando libros Magicos &Chimicos, aut qui continebant totam Vita ant actae seriem Plerunq; characteres inserebant hieroglyphicos corticibus cedri, vel papyro, vel intestinis animalium mad tos,vel sigilla metallica, clausa phialis crystallinis, aureis, a genteis , vel alieneis vel etiam onychinis. Plebeii eundem modum sepeliendi suos mortuos semuabant pro facultatibus uniuscuiusque: Nam corpora bene tota, & ab omnibus fecibus & excrementis expurgata nitro
vel 4le tegebant,& aromatibus minus exquisitis & preciosis
linibant,interdum melle,vel cera tegebant. Vnde fit ut M mia illa, quae ex AEgypto in Europam adfertur ad Vsias Meducos,cum nihil aliud sit, quam cadauera defunctorum condiata,alia aliam longe superet dignitate &efficacia , prout bals
mi copia, dc aromatibus preciosioribus constat. Non enim dignitas ex carnibus humanis censetur, sed ex aromatibus, Mibus humana corpora tecta,& imbuta sunt. Vnde apparer λβς dam esse ignorantiam eorum,qui hanc Mumiam dicax
ς ς ςδd uera mortuorum, qui suffocantur in desertis, incur u axςn rum mobilium, quas venti agitant & acer tim a
36쪽
cumulant, & coaggerant in illis solitudinibus aridis & siticulosiis , imo non desint hodie chirurgi qui ex patibulis me brasuspensorum detrahant arida & sole torrefaci a, quae ad ustim suum si ne magno fructu adplicant. Certum enim rest corpora principum & magnatum,in quorum funeribus tam preciosa impens asiunt aro mata, multo plus emcaciae habere, quam plebeiorum,in quibus condiendis nihil praeter sal, mel,nitru, Vel. ceram impensa entiunt diligentes talium rerum &docta
Iudei eunde morem sepeliedi Bos seruauerunt,sed minus exquisite. Na, Vt refert Strabo lib.i6, & Iosephus ultimo Genesis,corpora mortuoru lota prius&expurgata tegebat bitumine &asphalle, φ nascitur in lacu Gomorrhae. Iacobi P triarchς corpus hoc modo curauitIosephus eius filius per dies quadraginta, lessum celebrante AEgypto per dies septuaginta. di thiopes,ut rueri Diodorus, & Sextus Empiricus, si os mortuos in fl uuios & mare demergebant,ut apiscibus deuo rarentur: potissianum Ichthyophagi. Macrobij,te11e Herodoto, corpora, desunctorum gypso tegebant,prius tame sento igne exsiccata: quae postea feretro vitreo includebant, & per annum integrum videnda omnibus exponebant: ijsq; proponebantur edulia, dc omne ciborum genus, quibus in vita fuissent delectati: exacto tandem anno ea sepulchro mandabant. Scythas morem hunc habuisse resert Herodotus in Mel.
pomene, Ut quoties rex vel princep, moreretur,Vna eX COcu binis vel VXoribus, quam praeter caetcras maritus adamasset,
vitia sepeliebatur cum mortuo splendidis ornata vestibus, &omni mundo muliebri: neq; id a ne contetione fieri erat solitum inter uxores vel concubinas, decertantes inter se comemoratione beneficioru,&ostensione muneru,quae a vivente acceperant amoris testimonia.Et hunc morem ieru atu fuisse scriptores testatur, non ita pridem a Caicis Principibus orietatibus. Cum uxore simul sepeliebatur pincerna,coquus,stabularius, cubicularius, & cursor. qui soli in futura vita cum Principe habitare,& eade beatitate frui sci credebatur. Anno exacto post sepulturam, quinquaginta sciectissimos equos D stran
37쪽
6 ANTIQUIT. SIVE MONUMENT. strangulabant, quibus totidem adolescentes imponebant: quos omnes affixos validis palis statuebant tumulo altiore, quo desuncti Caici corpus sepultum iacebat. Qui autem forta
tunae essent tenuioris: corpora suorum mortuorum exente
rata & praeparata curru tecto circumvehebant,amicis & co sanguineis sequentibus sunD quibus opiparti adponebatur couiuium: ac postquam oes funebribus epulis essent satura ti,tum demum corpus inhumabatur spectatibus omnibus. Indi antequam ad decrepitam peruenissent aetatem, dc morbis essent subiecti,incommodis'; quibus anxium redditur senium, premerentur,sivos mature immolabant, & solo'nibus epulis post sacra peracta in partes corpora mactata co- scindebant,dc comedebant, viri viros, &foeminae foeminas.
Qui autem inter illos Philosophiam profitebatur, senex redditus publice per praeconem funebrem proclamari iubebat se paratum esse ab hoc imbecillo corporis ergastulo discede re,ut vita meliore frui posset: ideo rogabat omnes conuenire indemnatum locum, ubi structa ingenti pyra, multa praefatus de immortalitate animae, laetus &hilaris se in ignem praecipitabat praesente omni populo quod spectante Alexandro magno factitatum esse legimus a quodamCalanoGymnosophista Indo: qui sine doloris vllo sensu viuus crematus est&sub Augusto Caesare idem praestitit Athenis quidam Zarma- notegas,qui spectante tota ciuitate se igni consumendum ubtro commisit.
Iberi Colchidis prope Trapezuntem, suos vulturibus deuorandos praebebant,& ossa humo tegebant, ut scribit Silius Italicus lib. 3. bellorum Punicorum. Iberos hos vocamus hodie Georgianos, vicini fiunt Armenijs, Christianam sequem tes religionem,sed Persae Scacho militantes. Nasamones in Libya vel mortuos in mare demergebant,
Hircani suos exponebant canibus sepulchralibus, qui adii nc usum publice alebantur, hanc rationem adserentes, qv d Qx omnibus animalibus quae cum homine conuersan tur. nullum est cane fidelius. IVVin qui reliquas oes nationes scientiaru cognitione, o mitate
38쪽
R o M AN O R. LIB. II. 3imitate & humanitate superarunt, suorum mortuorum corpora cremabant: & ossa quae supererant collecta cum cinertibus, urnis vel alijs vasibus inclusa coditorijs & sepulchris inserebant: existimantes id non abs re fieri r nam quod in nobis est diuinum, igneae natu rae est, & ad altum tendit: ideo igne exceptum facilius ascendit ad coelum, humi relicta parte sui Crassiore, quae terrenae substantiae conformis est,quod Lucretius hoc modo describit: Cedit item retro de terra quod fuit ante si terras s quo missum ent ex aetheris oris, Idrursem coeli fulgentia templa receptat.
Alij hac crematione quaerebant in hoc naudo sitbtiliorem
purgationem animarum, quae submersae sanguine &hum ribus corporis, multum de sua perfectione amittunt. Ideo Heraclitus scripsit aequum esse ut haec corpora, quae ex igne suum habent principium, in ignem resoluantur. Thales t men Milesius censitit praestantius csse hominibus terra inhumari, Ut cito resbluerentur in primam materiam, unde suam habent originem. At constat comburendorum corporum post mortem consuetudinem fuisse antiquissimam: ut patet
in ijs Principibus qui ad Thebas caesi sunt quorum cadaueraselemnibus ceremonijs& apparatu cremata sunt, eXcepto Capaneo, qui quia fulmine icitus fuisset a Ioue, propter insuL. tationem blasphemam in Deum, tanquam eXecratio&an thema separatim datus est rogo,in quem Euadne VXor,mariatum singulari amore prosecuta, preciosis, ornata vestibus &monilibus, insilijt, in ardentem pyram praecipitauit, Vt mariti funus honoraret , quod execratum alijs videbatur. Certum tamen est Graecos quoque suos mortuos sepeliuisse
integros : quae institutio a Cecrope qui 2Egyptius fuit apud
quos Corpora comburere nefas erat ortum duxit, Postea ismos inhumadi ad legislatores Solonem & Draconem tran ijt: qui legibus mandarunt terram coli debere, ubi mose
tuorum corpora sepelirentur z ut eius superficies non esset inutilis viventibus, & interiora eius essent quasi piae matris gremium , in quod reciperet filios quos procreas
39쪽
,1 ΑsTIQUIT. si V 2 MO NUMENT. Romani hunc morem non ita priscum habuerunt: Nam legimus Numam seb Ianiculo sepultum fuisse integro corpore. Et Ennius, de Scipione loquens,hoc illi scripsit Epitaphium: Heic en illesiitu ,cui nemo ciui nec honost vivi rosectis reddere opera precium. Et AEneas dicitur situs & sepultus ad ripam Numici, qui fluuius est Latij Ardeς vicinus,in quo Eneas stubmersus fuerat. Licet apud Festum legamus ex Agathocle Hneam sepultum fuisse in Phrygia, in urbe Berecynthia ad Nolum amne, eiusq; nepotem Romum in Italiam venisse, & Romam condidisse. Sed aliter sientiunt Vergilius, Titus Liuius, &alij oes
scriptoreS. MOS autem comburendorum corporum coepit bellis ciuilibus sub Sylla & Mario : quo tempore nullum saeuitiae genus in hostes, & contrariam factionem omiserunt exacerbati ciues. Sylla ipse Dictator Marij defuncti, & ad
Anienem sepulti corpus terra detrahi iussit, & eius ossa dispergi, ut inhumata iacerent. Ipse vero Sylla rerum potitus , & iam senex , mortique proximus, veritus ne illi post mortem idem contingeret, quod in Marium patrauerat, testamento mandauit, ut eius corpus post obitum in cinerem redigeretur. De quo ita Plinius lib. I. cap. S . Primus ex Patricijs Sylla cremari voluit, ne illi idem post mortem contingeret, quod in Marium commiserat: &reliqua. Titus Liuius tamen lib. s. dum de Manlio Comsisse loquitur, qui filium capite truncari praecepit, quod iniussu Imperatoris cum hoste manus conserere fuerat a siis, ait: Spolijs conte Mim iuuenis corpus, quantum militaribus studijs funus ullum concelebrari potest, structo extra vallum rogo cremari iussit: Et id contigit ante Syllae mortem annis fere ducentis & septuaginta. Plutarchus in
Vita N umae asserit regem testamento vetuisse, ne corpus φλψ post mortem combureretur: quod testatur combure Dyψm Corporum morem communem fuisse tam apud
x si , quam apud Latinos: licet plurimi omnibus f Luit Voluerint sepeliri integri, alii in cinerem redigi: qu
40쪽
R o M A N o R. L 1 A. II. 33eonsuetudo a Sylla dictatore durauit usque ad Antoninos. Macrobius qui sub Hadriano vixit, scribit suo tempore
morem cremandorum cadauerum ex maiori parte exoleuisse, de qua crematione lege Vergilium AEneidos 6. in sepultura Miseni: Vbi morem conficiendi rogi ita describit: ominus interea Misenum in littore Teucri Flebant cineri ingrato syprema ferebant: Principiopinguem radiso roborestem
Ingentem' er epyram, cui strandibus atris Intexunt latera, s ferales ante cupressos Constituunt,decoranis versiustentibus armis, Pars calidos latices,& ahena undanti lammis Expediunt, corpus lauant frigentis,s ungunt 'Fit gemitus: tum membra toro defleta reponunt Purpureasque ver vestes velamina nota Conjciunt:pars ingenti ubiere feretro, I te mimnerium Uflubiectam moreparentum Auersitenuere facem: congesta cremantur Thurea dona, dapes fuso crateres olivo
Postquam columi cineres,sflamma quieuit, Relliquias vino ,esbibulam lauer auitam Ossaque lecta cado texit Corynaeus aheno. Apud Romanos hoc usitatum legimus in iustis mortuorum. Cum aeger animam ageret, & morti proximus extremum duceret spiritum, aliquis ex consanguineis aut amicis os ori admouebat, ut postremum vitae halitum exsi1-geret; postea manu admota molliter illi comprimebat oculos , & claudebat palpebras & labia, ut mortis horrorem mitigaret, & oris distortionem corrigeret. Plinius lib. Ir. Cap. 37. hoc ideo fieri scribit, quod oculi in homine primi moriantur: Neque aequum esset in hoc horrendo conflictu
mortis cum vita, oculos videre pauenda deformitate misera-dos. Morientibus, ait, illos operire, rursiumque in rogo illos patefacere Quiritium magno ritu sacrum estivi neque ab homine supremum eos spectari fas si t, & coelo non ostedi nefas. Mortuu cadauer post Obitum pollinctoribus comittebant,