장음표시 사용
61쪽
Ecclesiarum Xempla confirmant, quae cum eadem nece sitate alteri ab antiquis temporibus adhaesissent, peculiares tandem suos Episcopos recuperarunt, nulla remotisIimi
temporis habita ratione scio . Neque quod Auximates Episcopi nunquam dicti fuerint Episcopi Cingulani, consequens est, fit Mariorellius argumentatur mathedram Cingulanam potius quam unitam , Auximati fuisse subjestam . Si enim Auximates Episcopi ab utraque Ecclesia denominati non sunt, fatis est, ut denominari potuerint, quod certe nemo negaverit, qui Ecclesiam Cingulanam Episcopali honore nunquam spoliatam fuisse concedat. Cum plurima habeamus Ecclesiarum exempla antiquis
temporibus unitarum, non eamdem in omnibus servatam
fuisse videmus consuetudinem is disciplinam . Plures Episcopos legimus, qui utriusque Ecclesiae titulos adhibuerunt: plure etiam, qui, unius tantum Ecclesiae facta mentione, alteram perpetuo silentio praeteriverunt. Rem exemplis non confirmabo. Qui ea desiderat, Dominicum Georgium adeat plurima proferentem, de hac re eruditissme disserentem Cum igitur Cingulana Ecclesia Cathedrae jus , honoremque nunquam amiserit, negari posse non video, unum eumdemque Episcopum Aux, matem utrique Ecclesiae praefuisse, exemplo iis temporibus familiari. Sed ad Episcopos veniamus. II. Julianum Episcopum huic Ecclesia1 praefuisse saeculo VI. dubitare non positamus. Siquidem inter caeteros, qui Vigilium Summum Pontificem secuti Constantinopolim sunt, ejusdemque decretum in caussa trivin capitulorum suo calculo confirmarunt anno 3 3 3. , Iulianus etiam legitur Cingulanus Episcopus in hunc modum: utia shumilis Episcopus Ecclesiae Cingulanae huic constituto comitentiens subscripsi Ἀ). Nullum conatum non adhibezMartoressius, ut monumenti huju vim aut penitus tol-
Eccl. Interamnensis cum prius Narniens, inde Spoletanae adhe smet annis quingentis circiter, ut a peculiaribus suis Episcopis iterum regeretur obtinuit ab Honorio ΙΙΙ. post longam concertationem Coifule inheli ibidem . Ecclesia Gallesana cum Ecclesiae Civitatis CD stellanae a trecentis circiter annis fuisset unita , peculiari pastore suo iterum donata sui a Pio IU. . . Hieronymo scilicet Garimberto. Confulo Colet tom. X. Ital sacr. in Gallisianis Demath Setina num. 88 pag. I O. 3 Baron ad anu. 333. num. OP. Iul; su utrum Episcopus Ciuingulanus in Picenossiculo VI.
62쪽
clesia scriberes debuisset Secundo, Julianum Cingulante ejus Ecclesiae fortasse fuisse , quae erat in Latio, non in Piceno: Populi enim Cingulani etiam in Latio memorantur a lini Tertio denique adhuc Iosito Julianum fuisses Cingulanum Episcopum in Piceno, non ideo sequi locum inter urbes nunc cingulum labuisse, cum iis temporibus in vilioribus etiam oppidulis aliquando Episcopi reperirentur Conatus tamen hujusmodi videntur mihi admodum tenues. III. Et quidem ad primum quod pertinet, non unum est monumentum praeter adductum, in quo idem Julianus Ecclesii a Cingulanae dicatur Episcopus Iulianus enim Cingulanas Episcopus semel, atque iterum a Vigilio memoratur in ea sententia, quam contra Rusticum, Sebastianum Ecclesiae Romanae Diaconos, cum adhuc esset Constantinopoli, tulit et . Holitentus praeterea antiquitatis Ecclesiasticae consultissimus testatur, in anonum collestione Cardinalis Deusdedit nondum edita tituli nn quemdam
legi ad Julianum Cingulanum Episcopum 3 . Baturius
etiam in evolvendis chartis Veteribus exercitatisfunus publici juris fecit laciniam epistolae Pelagii Summi Pontificis uliano Cingulano Episcopo inscriptae, in qua ei quidam injungit ad Cingulanam Ecclesiam pertinentiari aitque iterat fraeuenter iussone ab e hoc ei praecipi, ut omniis eliter , frenus agat, nec in aliquo grataari patiatur Ecclesiam fuam Cingulanam An in ingulana Ecclesia scribenda, scribendoque Episcopo Cingulano amanuensis semper, sic constanter erravit ΘΙV. Quod ex Cingulo in Latio dubium protulit ar-torellius, nimis videtur a longe petitum, Quos Plinius memorat Populos Cingula nos in Latio, ex iis suisse dicendi sunt, qui ante Rempublicam , imo fortasse ante conditam Romam oppidum aliquod in Latio incoluerunt.
63쪽
uod tamen una cum caeteris, quorum Pliniu ibidem mentionem ficit, ita excidere debuit, ut rebus Romanorum florentibus nullum foret. Quis enim unquam ejus oppidi inter Scriptores meminit praeter Plinium Latii incolas, regnante Evandro, Vel etiam, si diis placet, Saturno de industria commemorantem ΘV. Episcopos in vicis, oppidulisque primis aliquot Ecclesiae culis sedem habuit: , consentio. Sed id ipsum probandum fuerat a Mariorellio, vici scilicet, oppidulique formam tunc Cingulum habuis quod certe minime evincet ex eo quod a Plinio dictum uerit oppidum i , ut norunt eruditio. Eruditissimus certe Fontaninus , ut alio praeteream, tam humiliter, abjecteque de Cingulo non sensit Sed ego de dignitate, praestantia Cinguli non laboro, cum id extra meam aleam sit. Id unum fatis est mihi, constitutam Cinguli suisse Ccujuscumque conditionis tunc fuerito Cathedram Episcopalem. Hoc enim si mihi dederis, neque probaveris Cinguli Ecclesiam honore Episcopali a Pontifice Romano privatam, negare non poteris fuisse semper Episcopalem, Auximanae ita conjunctam ut qui unius, ah ius etiam esset Episcopus. Vs. Sed addit Mariorellius, unicus reperitur in tota antiquitate Julianus Episcopus Cingulanus. Plures enumerant Cigulani, de quibus infra. Plures probabilissime nobis vetustas invidit, fato plurimis magnis urbibus inter quas Auximum non infrequenti. Sed unus fuerit. Quid indes Num ideo Episcopali Calliedra Cingulum caruit 8 Num Cathedrpe Episcopali fundandae unus ille satis esse non potuit Valvenses Episcopi nunquam se Sulmonenses
denominariant. Imo etiam Sulmonensem Ecclesiam in Valvens esse Dioecesi Summi Pontifices centie in suis litteris flarmaVerant. Re tamen ad quaestionem deducta, cor tendentibus Valvensibus Sulmonensem Ecclesiam non unitam, sed alvens esse subjectam, causa ceciderunt. Conatu enim alvensium omnes infregit unus Aladius ut
Servius Sulpitius iis Diis ad Cicer Corinthum, Eginam, Meis garam , Piraeeum oppida dixit . Oppidum pro urbe frequentissim, vin apud Cornelium Nipotem, aliosque c. In Consuli de Eccl tang. A m. I,
64쪽
sulani. Qua aetate I xerit S. Exsim
perantius Episi copus Cingula-
montinus, quem ulmonenses Synodo rhaam Romanae sub Symmacho anno os interfuisse docuerunt cio. VII. Praeter Iulianum Theodosium etiam, QSanctum Ex superantium inter suos Episcopos numerant Cingulani, Coleto non dissentiente. De Theodosio non solum mihi dubia res est, sed amandata inter plane confictas Episcopum enim hunc unice nobis exhibent acta Sancti Exsuperanti in tabulario Cingulano asservata. Quae cum a
Bollando confarcinata fuisse dicantur ab imperito Scriptore a), is errario plura continere inbero simillia, o fabulis proxima 3 , illis ego fidem adhibere non possum.
Et vero animadverto, ab eruditissimo Fontanino, cujus ego auctoritati plurimum tribuo, in sua Consultatione de Cingulana Ecclesia nullam de Theodosio Episcopo, nullam de aestis . Exsuperantii factam fuisse mentionem; sed utrumque prudenti silentio praeteritum. Quod mihi magii est argvinento, ea asta ab ipso fuisse apocryphis accensita ia Theodosium ab Episcoporum Cingulanorum serie deletum. De Sancto Exsuperantio aliter sentio. Neque enim hunc Sanctum Episcopum actis illis debent Cingulani, sed traditioni longe antiquiori, quae nullum ab ipsi potest capere detrimentum. aEtumque puto, ut Sancto Exsuperanti illud ipsum evenerit, quod aliis pluribus, inter quos Sancto Leopardo Auximatium Episcopo , quemadmodum observavimus proxime scilicet ut XIV. probabiliter saxulo imperitissimuς quispiam, quibus aetas illa abundabat, eae
acta con laverit, in quibus, cum ex temporum iniquitate, ignorantiaque cuncta tenebris involvente paucula supe essent de Sancto Exuperantio commemoranda, ea ex ingenio suo deprompserit. VIII dua aetate vixerit Sanctus Exuperatilius omnino ignotum Romam venisse ex Africa Paschasio I. Summo Pontifice reserunt acta. Sed qui iste Paschasius Sub Theodorico Gothorum Rege labente saeculo V. floruisse
Bollandus autumat, conjectura dubius admodum tenui,
quod scilicet plures eo tempore Episcopi ex Africa Romam Consule Domin Georg. de Cain Set. I. M. O X., seqq. , ubi controversitam hanc celeberrimam fuso calamo exponit. Tom. a. Januar. ad diem II., ubi de Sancto Exsup pag. oz.
65쪽
mam venerint ab Arianis ejecti , vel in voluntarium exilium ex andalorum odio contra Catholicos censetque Paschasium illum, a quo conjectus in vincula dicitur Exsuperantius, non suisse Summum Pontificem, sed so lasse Diaconum Ecclesiae Romanae, quem Laurenti Schis.
ma secutum legimus anno 98. Quid vero, si pro Paschasio, detorto paululum nomina , legendus esset Gelasinis, qui anno o et Petri sedem implevit Sed id est divinare.
IX. Quandoquidem post Iulianum de Cingulanis Episcopis altum est ubique silentium, inferre licet ad ea cir Qua etate EpiDei ter tempora inoulanam Ecclesiam Episcopis destitutam. Cingulaui Quod quidem infortunii genus commune cum fuerit pluribus aliis urbibus, communi etiam caussae tribuendum est.
Sunt qui luctuosissimam illam pestilentiam accusant, quae per Italiam horrendum in modum grassata sic est Iustiniano adhuc Imperatore anno iuxta Baronium 365. , ut plures urbes incolis vacuas . inanesque reliquerit Cet'. Sunt qui Gothorum o Langobardorum saevitiae calamitatem hanc crimini vertant, qui plures urbes incendiis, rapinis caedibus, vastatione is solitudinem aedegerunt Sunt demum, qui caussam miramque copulent,
3 utriusque viribus geminatis tot illos acceptos referant urbium nobilissimarum occasus, quorum ego sententiae subscribo. Avicennas Urbinas ex S. quodam quod Bononiae asserit asservari in aedibus digoniorum , aliam exponit causiam, qua fastum fuit, ut Civitas Cingulana suis Episcopis privaretur quia scilicet, cum verus Dei cultor Exsuperantius era usitia populum regeret, ct iniquos a prataitate retraheret, perversi CiGes in Pastorem uum insurgente , ct evientes eiecerunt eum Suspicor tamen, quod huius narratiuncula Scriptor, vel idem sit, vel ex eodem fonte lotaverit, ex quo imperitus ille Scriptor actorum ejusdem anfli Cinguli asservatorum. X. Praeter Cingulanam etiam Aufiniensem, seu Aufinatem cum Auximat Ecclesia coaluisse opinatur Fonta. ninuS Ibidem.
Iustus Fontan. In laud. Consuli de Eccles Cingonum. 7. Consule Procop. de bello Goth. lib. cap. o. . in de bello Pers. lib. II S. Gregor. Dia lib. . cap II., o IS.
66쪽
ninus sed id incertum admodum est, opinantibus multis Ecclesiam hanc non ejus oppidi suisse, quod Osmenis nunc Hicitur in Auximate Dioecesi . sed quod Aufina, seu Aufinum denominatur, a quo Ausnates Cismoniis, , apud Plinium 4 quod oppidum est perhonestum inter Aquilam, Populium, Pinnam, olim Vestinorum non ignobilis Civitas Unum ejus urbis labemus Episcopum audentium nomine , fui in Ventus repetundarum reus munere Pontificali spoliatus est a Simplicio Sum
1 Lib. . cap. I 2. L Consule Colet tom. X. Ital fac de Epis. Q. Consule eumdem ibid. In laud. Consuli. I m. 8.