Fausti Antonii Maroni ... Commentarius de ecclesia et episcopis auximatibus in quo

발행: 1762년

분량: 70페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

31쪽

rat cum summo Pontifice, ea vero Synodus haberi omnino debuerit sub Leone X., consequens est, ut opusculum illud isterio nuncupari potuerit Vel annum post O49. , vel C5o. Veloo 3I., quorum singulis congregatae sunt Romae a Leone contra praecipue Simoniacos Synodi I). Neque vero possumus suspicari habitam eam Synodum sub Clemente II. Superiore Pontifice. Quo enim tempore Clemens II unicam illam Romanam Synodum habuit, Auxima nam sedem nequam ille Episcopus, non isterius, ut supra observavimus, occupabat. Fuit igitur sub eone X. Summo Pontifice in cathedra Auximana Gisterius Episcopus, ad quem duas praeterea post illud opusculum idem Damianus inscripsit epistolas, ut eum a saeculi tempestatibus revocaret, impelleretque ad solitudinem, portum in Monasterio a). Id autem si verum est, sequitur plane, isterium hunc alium e se debuisse ab altero ejusdem nominis, qui annis Oeta. 1O37. anzipsam regebat Ecclessiam. Certum enim est, initio Pontificatus Leonis IX. Auximanum quemdam Episcopum fato cessisse, ut aperte testatur, data ab eodem Pontifice ad Clerum, populum Auximanum epistola, qua OS

de consuetudine diripienda desunt hi Episcopi domus gravissimis verbis objurgat Cui prosecto epistola dare occasionem debuit Auximani Episcopi mors Ἀ). Quare enim haec Leo ad Auximanos, si hujusmodi consuetudo communis erat caueris populis P Si nihil tunc Augimi ac

Sunt in tonet. I. N. S. Dam lib. . Disolar. p. 4. ' Daeta sunt a Damiano postquam redux fuerat Auximo, ut ipse testatur initio epistola primae ex illis duabus. Fuerat autem Auximi apud ipsummet isterium Episcopum anno superiore , in cujus domo exaraVerat opustulum contra Episcopum Monachos ad seculum revocantem, ipsique Gisterio inscripserat, ut asserunt illarellius, mos ad tona. 2. An Nac lib. 3. num. 48. V. ut videtur colligi ex initio dicitae epist. Data igitur sunt eae epist post illud jam exaratum opusculum: proinde ad Gisterium II., non I. Est in operib. S. Petri Dam, tom. r. b. ρ olar. . estis. 6. pag. 78. ubi notatur conscriptam eam fuisse a Damiano nomine Leonis ex stylo ex antiquis S Codicibus Uide Mittareti. mos ad tom et Annal. amat. lib. 3. num 89 pag. 14. ubi eam epistolam datam dicunt a Leone manu Damiani, cum , Episcopo nequam Auximano defuncto, in ejus odium faculis

rates Episcopatus praedonum more diripuissent Auximani.

32쪽

ciderat, quod Leonem ad eam epistolam conscribendam impelleret obierat igitur tunc Auximanus Episcopus, quem sive demus illum fuisse isterium annis Ioa 2., Io 37. hanc sedem implentem, sive illum Episcopum nequam , unus idemque cum illo Gisterio esse non potuit, cui Damianus opusculum annis sequentibus nuncupavit,

ad quem duas illas dedit epistolas. XIX. Quod secundo loco propositum est, pravum scilicet illum Episcopum ab utroque isterio fuisse diverasum, multo etiam clarius ostenditur. Cum Gisterio mjus nominis . confundi non posse, fatis supra probatum est. Unum autem eumdemque fuisse cum isterio II.

quis dixerit Cum infamis ille Episcopus initio Pontificatus Leonis IX. obire debuerit, ut supra vidimus, anno scilicet aut o si. aut Olo. Gisterium vero anno saltem o 31. sequentibus Auximanae Ecclesiae praefuisse

observaverimus ex Damiano uid, quod isterius a pravis ejus Episcopi moribus tam immaniter discrepabat λAn illi opuscula S. Petrus nuncupavisset, eum Auximi frequentasset, pluresque ad eum dedisset iteras amoris, atque existimationis plenas, si ille fuisset Episcopus tot, tantisque criminibus involutus, dignusque ipsius Damiani judicio, qui de ea sede deturbaretur, quam sine Ecclesiae probro detrimentoque occupare non posset Esse igitur debuit inter utrumque isterium medius factumque puto, ut nullum habeamus de ejus nomine monumentum,

propterea quod a serie deletum fuerit, habitumque prorsus indignum, quod cum aliorum Episcoporum nominibus posteris mandaretur. Quod idem factum censeo de iniquissimis aliis Episcopis Fanensi, Pisaurensi, Castellan , quorum nomina fato pari delevit oblivio. Ex hac ipsa de caussa arbitror evenisse , ut populus Auximanus, qui illo Vivente, terrena, ut inquit Leo pressus formidine se se cohibuerat, vix dum eo essensio Episcopalem domum, in qua servari fortasse suspicabatur thesauros inique congestos, hostiliter irruens invaderet, expilaret, male parta ejusdem bona praedonum more diriperet, sundorum habitationes incenderet, vites etiam, Marbusta immani seritate succideret, ut in Apostolicis suis literis Leo Pontifex narrat Prosecto eum Episcopum, qui tunc obie

rat.

33쪽

23rat, morum suisse praVorum, proindeque ab utroque Gis-lerio diversum, colligere est ex iisdem literis non obscure. XX. Lotharium, quem gliellius Gisterio II praeposuit , eidem supponendum esse , res est manifesta Cum ''

enim Lotharius huic Ecclesiae praeluerit anno IO O. ut ius fuerit

ex eo diplomatae constat, quod eo anno Alexander II. Fui XI. P.M. pro Ecclesia Forosemproniensi dedit Gisterio II. prari re non potuit , cui bais Episcopo Auxima noe anno ΙO3Ι. opusculum Damianus inscripsit, ut observavimus Me non latet, esse qui sentiandi cum abillonio, monfuisse inscriptum Gisterio illud opusculum a Damiano anno QO31. sed 1O39. , quo Nicolaus II. non Leo IX. erat Summus Pontifex, in quo Nicolaus Romanam Synodum habuit Id ego illis tanto libentius dabo , quod quae dista superius sunt 1 gemino in hac serie isterio

egregie confirmat nec tamen superiorem facit isterio II. Lotharium. Modo enim inscriptum non fuerit post annum ahem Ioue a. quo certo Lotharius Auximanus erat Episcopus, semper praeibit eidem Lothario Gisterius Caeterum ante annum Io 37. inscribi omnino debuisse Gislerio illus opusculum a Damian, invictae probant Mitta- rellius, most adonius et . Nihil praeterea de Lot hario sive apud Ughellium . sive apud alios Hunc ego eum Episcopum suis se censeo, qui anno Io 8a castrum ianicum bonis omnibus, di pertinentiis fui ob deiberto , Adelbergi coniugibus iasti dem Dominis auximanae Sancti Leopardi Ecclesiae, ejusque urbi. Episcopo dono datum accepit 3 Ut enim paulo post observabimus, non omnino improbabile judico, Episcopum hunc annum

ΙO9 . attingere lotuisse, Urbano II. Summo Pontifice, Henrico IV. Imperatore XXI. Post spatium unius saeculi Episcopis vacuum Guar merius qua-

De eo diplomate dato anno Io7o non Io62. , ut Cum multis vult etiam Ugheli. consule Abb. artium de Ecclesia M. ad . Ro-dulph. in Com. nevio num et o Consule Mnos ipsos in Com. de Eccl.

Ex veteri monumento apud Ugheli in Camerimensibus tom. I. Ital, ac, ad ius num. 3. pag. 332, edit. Heuet,

34쪽

24 Vitaliani scribit, acolefasticam diis plinam flut orem Hstrinxit, fummoque elo diet inum M. D. Vitaliani Episcopi Auximani o solum ceDbrandum novo decreto saluit, quod hum usque solemni ritu agitur in Eccles Auximana die 16. Julii. Haec cum legissem, in spem erectus sui, fore ut in vita Sanm Vitaliani, in ejusdem officio plurima Occurrerent, quae in tenebris ambulanti lumen afferrent. Ab Auximanis igitur precibus impetrandum curaVi, ut, quae habebant f neque enim dubitare poteram , quin haberent L mihi humaniter communicarent. Continui spiritum, ut ab eis accepi, nullas aut esse, aut fuisse, quo sciri potuerit, in Auximana Ecclesii lectiones, quae an- et Vitaliani gesta describerent nullum aut recitari, aut recitatum fuisse de eodem ossicium, quod ipsi sit peculiare nullum denique laberi de Guarneri Episcopo monumentum Unde ergo ghellius superiora, quae recitavimus Ego quam maxime suspicor, quod hic Episcopus superiori aetate floruerit. artorellius Ecclesiam hanc ab eo asserit administratam Paschale II. Summo Pontifice, Friderico vero Enobarbo Imperatore. Haec inter se pugnant. Paschalis enim Pontificatum inivit anno IO99. XIX. Kal. Septembris, reliquit vero e vita concedens anno 1118. Fridericus vero designatus est Imperator anno 113 . Adriano IV. Summo Pontifice Ca . In exemplari ejus in uximatio historici, quod mihi humanissime communicatum fuit ab egregio. eruditissimo Juvene Comites Aurelio Guarneri ex praeclara cujus familia

fuisse constanter traditur hic Episcopus mendum hoc recenti manu ita castigatum invenio, ut Guarnerius Auxi-manam sedem impleverit anno Oo . HS Ver etiam temporibus vixerit, quibus Saschalis II. Romanum Pontificatum, Henricus ero . Romanum Imperium administrabant. cum uterque in eo conveniat, quod Episcopatum Guarnerius gesserit Paschale II. Summo Pontifice, opinionem hanc censeo probabiliorem, eidemque lubens accedo. Neque enim iuspicari possum id ab utroque affirmatum vel sine aliqua traditione, vel nullo penitus monumento.

Consule Francise Pag. in visi hujus Pontis to a Breviarii

pag. 322. Baron ad eum annAnt.

35쪽

23 Guarnerium hunc igitur in hac serie ita censeo collocandum, ut ab anno Ose . quo sedem implevit, vitam in ea produxerit ad annum circiter III 8., quo Henrico V. ab Rennio Imperatore Paschalis obivit.

XXII. Guarnerio suffectus asseritur in Auximana sede Gentilis. Sed Gentili praeponendus est rimoaldus, de quo nulla quidem in serie apud Ughellium mentio ejus tamen ghellius ipse alibi meminit scio. Etenim cum sermo illi esset de Ecclesii Sancta Mariae in Sylva Auximanae Dioecessis Abbati Bernardo, monasterio Sanctae Maria Cla vallensi donata ab Abbate ambona Benedi-estino, Eugenio III. Summo Pontifice Ra omnia confimmante anno II 33. addit apposite , etiam rimonidum

Auximanum Episcopum jus omnel, quod ibi esset in eadem Ecclesia, in eumdem Bernardum Abbatem translatum jam antea voluisse die Julii et anni II 3I. relatis ex publicis tabulis Auximanis a Notario Simone confectis, quae testatam rem facerent, hisce particulis. D. Grimoaldus Episcopus Auximi dat D. Bernardo Abbati Monaxserit S. Mariae Clarae allis Ous fuccessoribus acclesiam iuris fui Sanctae Mariae in bibis, quae est aediscata in plano Alani. Ut video de ea Ecclesia esse debuit controverssi inter Abbates ambonae Benedi stinos,in Auximanos Episcopos . Quod fortasse sui in caussa, cur de ea Cisterciensibus donanda utraque pars conveniret. Sed haec viderint ad quos spectat. Si habenda esset fides ghellio mtatem uarneri superioris Episcopi statuenti ad annum ΙΙ3O. praefici rimoaldus debuisset huic Ecclesiae vel hoc

ipso anno Orio. vel iuperiore ad finem. XXIII. Grimoaldum Gentilis excepit, de quo primum, quod hellius proferat, monumentum annum non X- cedit 170. , quo Romano Concilio sub Alexandro III. eum legimus interfuisse. Sed a tempore superiori huic Ecclesiae praefectum cognoscimus ex coaevis Scriptoribus apud Ulmum a). Referunt enim anno 177. una cum

Episcopis Ariminensii, Pisaurens Venetias se contulisse, ut Alexandro Summo Pontifici pacem cum riderico com. possi-

In Camerin loco Iaud. a x Consule artoreil in suis onum histor. lib. 2. cap. a.

pag. 69. Gr moaldus ab Ughellio praetermissus Guardineri suffectus ante Gentilem

saeculo XII.

Episcopus

Quando obierit t

36쪽

26 posituro obsequeretur Vitam pratclarissime ab eo protractam ad Coelestini ΙΙΙ tempora amrmavit Ughellius proindeque annum Io 8. non excessisse. Qui vero Ughellium cillustrarunt ad annum eam producunt 2 O . ex publicis tabulis, quibus Cingulani castrum S. Vitalis, aliaque loca eidem Gentili, Ecclesiae Sancti Leopardi reddita esse voluerunt Ultra quem annum dicunt nullum monumentum superesse. Adhuc tamen ad finem anni cietos viventem publica acta significant eo anno data Mense Octobris indictione octava apud Mariorellium, quibus Cassianus quidam Petri comitis filius castrum Sanctae Mariae eidem Gentili Episcopo nomine Ecclesiae Sancti Leopardi Senatu Populoque Auximano subditum pactis conditionibus facit In iis ad ea quae de Sancto Leopardes superius diximus , confirmanda, rubet

obiter animadvertere, inter caetera, quae Cassianus facturum se jure jurando pollicetur etiam hoc esse deferre annuatim in es Sancti ας ardi unum palleum de feta XL. lib. Luc. Quod idem videre est in iis publicis litteris, quae sub eodem Gentili Episcopo confecta sunt ab Oppidanis Castri Fidardi anno 1 19 6. In iis quidem

ter caetera promittunt Auximano Sancti Leopardi Episcopatu fidem integram ferΓaturos quae Sancti Leopardi Ecclesiae rapuerant reddituros re Cereum librarum decem

currente die es S. Leopardi ad ejusdem Templum dela

aetate norueris. nem et os sedem hanc implevisse Gentilem, ut vidimus,

nemo art. lib. c. laud. ex Ulmo, seu potius ex Chron. Ven. eius aetatis in Obon. Raven. In eo Chron. sic Ulmus legit se uesti che, notero saraci reladi Baroli, Reati, e Conti e Marchesi , i quali si trovh in Veneetia per tuti ii tempo di Settembrio, e ancne de Diu Pontio Vescovo di Chiaramonte con OmImGo.

37쪽

nemo non videt, quam uerit hallucinatu . Ut uice

rori Lucentius occurreret, censuit Lotharium hunc protrahendum post annum 12O5., quo, inquit, Henricus imperare coepit ' ann Gentilis obierat Sed lapsum aeque Lucentium ex eo facile quisquis intelliget, quod non modo Gentilis post annum 1ao 3. sed Mante Gentilem

Henricus etiam obierat ab anno usque I 197. imperatoria postea sede ex ejus morte Vacante ad annum 2O8.,

quo Imperii habenas Otto IV. accepit Cet'. Itaque alterutrum falsum est, vel Henrico VI. vixisse Lotharium, vel suffectum suisse in Auximana sede Gentili. Igitur suspicor, hunc Lotharium huic Ecclesii praefuisse imperante Henrico vel IV., vel V., non Ι quid enim facilius, quam scriptum fuisse Henricum VI pro IV., vel V. 8 proindeque vel a Lothario I. non distinguendum,

qui, cum anno Viveret Oro. ut supra Vidimus, Vitam

fortasse protraxit post annum Io 83. sub Henrico IV. Imperatore vel si alius fuit ab eo, post annum floruerit IIIo. quo factus est Imperator Henricus V. Et vero cum ab anno oro , quo ex Alexandri II diplomate Lotharium . in Auximana sede cognoscimus, ad annum II 3 o. quo vult ghellius vixisse Guarnerium, nullus productus sit, qui fuerit medius, locus certe non deest, quem Lotharius II implere potuerit Gaspar acchius Volaterranus, qui ad Auximatem Cathedram evectus fuit

anno 146 ., ut in serie notabimus, manu exaratam reliquit seriem superiorum sibi Episcoporum, cujus fragmenta vidi apud laudatum Comitem Aurelium Guarnerium, in quibus haec habentur de Lothario Episcopo Auximano:

Lotharius Episcopus per annos mille nonaginta quatuor ΙO94. temporibus Clementis Papae, re Henrici Imperatoris Canonicorum Me ae Castellum Rodooiani, di jugera centum terrae, ac alia multa dono dedit. Adverti tamen additum recentiori manu supra linean fuisse centum in arabicis numeris secundum illud signum o conversum eadem manu in C, totumque proinde numerum ex O94 factum O0 . . Sed perversa est vi emendatio. Etenim anno a I si multisque aliis cum superioribus, tum se-D et quem

Ad hunc apud Ugheli nota I. Consulemur. Ann Ital ad eos annos.

38쪽

28quentibus Lotharium hunc Gentilis excludit, ut diximus.

Et vero in antiquiori codice, ferme coaevo eidem Zacchio annus apertissime legitur LXXXXIIII., non 1194. Quamvis autem hoc anno fuerit quidem Henricus V. Imperator, nullus vero Clementis nomine Summus Pontifex nihilominus Lotharium illum hic innui posse crediderim, qui cum anno Viveret OZO. ut supra Vidimus, nihil in serie est impedimento, quominus potuerit Vitam producere ad annum os . . Illud etiam animadverto donatos ab eo dici Canonicos Castello Rodobiani cum

centum terrae jugeribus. Quid si Castellum hoc illud idem Hyan oppidum oret, quod cum pertinentiis fuisLothario illi, Ecclesiae Sancti Leopardi deibertus,

Adelberga Conjuges donaverunt anno O82. ut supra narravimus, inano fortasse in odoSianum, vel RodoGiano in AEanum ex scribentis incuria male traducit, Rodoυianum quidem in illo antiquiori codice legitur, cuius praestat integrum locum huc afferre, qui sic habet Lotharius fuit psea Phoc est post Gentilem Danno LXXXXIIII. tempore Clementis Papae, Henrici Imperatoris. Is donivit Canonicae curtem Rodooiani cum Casello Ecclesia in eo , ct eclesia S. Mariae Popiani, o S. Dion sit , centum modiolis terrae. Verum licet hinc merito suspicari, Castellum, quod in curte odoCiani fortasse continebatur, illud ipsum fuisse inani Castrum, ut propterea, si utroque modo legatur, nullus fortasse errori sit locus cumque cum Manum, tum Rodovianum ad unam pertineat donationem Lothario Episcopo fastam anno O82. ab eo postea anno Io94. In Canonicos liberali dono tradu- Etam, unum, non geminum diversis temporibus fuisse

Lotharium colligere facile possumus, quidquid interim sit de serie Zacchiana , in qua Lotharius Gentili sufficitur. Ab Auximatibus petii, haberent ne hujusmodi donationum aliquod monumentum, quo aetas saltem huius Episcopi certo cognosceretur. Nullum omnino sibi esse cum dixerint, reliquum est, ut in iisdem, quibus antea , tenebris relinquatur.

XXV. Iisdem tenebris involutus occurrit inibaldus de Sinibaldis, de quo id unum gliellius, Guondam Auximatibus jus dixisse divinum, meque quidquam aut clarius,

39쪽

29 aut certius, aut peculiarius ab Auximanis mihi signiticatum est. Suspicatus sum , alium ab eo non esse, qui

Berardo in hac Serie saeculo XIV. ursectus fuit, de

quo mox erit sermo. XXVI. Rainerius inibaldum dicitur excepisse, cnnctus BenGenutus successisse ainerio. Inter utrumque tamen Ioannem quemdam Archiepiscopum Messanensem Mar-torellius in trudit ad annum 1263. Praeter quam quod vero nullum Mariorellius adducit de hoc Joanne Archiepiscopo documentum, monumenta non desunt, quae eum excludant. Etenim cum Gregorius X anno 2 O. Auximanam Civitatem , quod ad ridericum desecisset, honore spoliatam Cathed e Episcopalis Humana tensi Ecclesiae subdiderit, Rainerio, qui tum erat Episcopus, ad novam civitatem Recinetensem deducto neque ante annum 1264. ea urbs honori pristino ab Urbano IV. fuerit restituta, Sandio Benvenuto Scotivolo novo Episcopo constituto leto, Joannes hic Auximanus Episcopus esse non potuit. Verum hunc aliquando Administratoris nomine Ecclesiae Auximati praefuisse inficiari non possumus, cum id certo constet ex publicis litteris in tabulario ejus dem Ecclesiis servatis , in quibus die M. Octobris anno I 268. Thomas us Thomae Notarius fua voluntate reddidit' resiluit Venerabili Patri Domino Enet enuto Episcopo Auxim Eccl. ea omnia, quae habuerat occastans conee sonis sibi factae de praedictis per Venerabilem Patrem Dominum Fratrem OHANNEM ARCHIEP. ESSAENENSEM itinc RECTOREM Episcopatus praedicti. Hinc ergo factum , ut Ioannem hunc Auximatibus Episcopiet Mariorellius accensendum existimaverit. XXVII. Urbi igitur sacris, infulis restitutae pra sectus fuit Sanctus BenGenutus Episcopus anno 1264. 3), eamque Cathedram tenuisse dicitur a a fingo annis tredecim Vitae cujusdam S S. auctoritate : quae etsi ipso mei testes adingo in Ecclesia Auximana reperiretur

eam Consule Mariorell. lib. 2. cap. 6 pag. III. Consule diploma Urbani V apud Mariorell. lib. 2. cap.

3 Plura hinc ad num XXXI. mihi monumentorum inopia la, boranti ex derunt, quae postea magis edoctu resin M sub eo m num. XXXI. ubi vide. Joannes Arch; piscopus Messi riensis non fuit Episcopus Am

lo XIII.

clesi in Episcopus rexerit ab

eulo XIII.

40쪽

Bis,dus anno factus 1uerit Auximanus Episcopus si

culo XIII.

go eam tamen sic nemo praeter V adingum vidit, ut usquequaque diligentissimae conquisita a Bollandianis, immo a Cardinali Antonio Bichio Auximano Episcopo annis solum viginti postquam eam Madingus degerat , moes solum industriam omnem, omnem diligentiam e fugerit; sed ne

unus quidem in universia Dioecesi repertus sit, qui eam viderit, degerit, commemoratam audiverit ci Caeterum etsi communior ferat opinio, Sanctum tenvenutum ad superos concenisse anno 1286., ejusdem tamen obitum retrahendum ad annum saltem a 28 ex iis literis constat, quas Honorius IV. ad populum, Clerumque Calliensem dedit in ipso limine Pontificatus sui anno I 283. XII Kal. Augusti, in quibus de Berardo jam pridem Auximano Episcopo renunciato fit sermo Non solum igitur anno 1283. mense Iulio Sandius Benvenulus obierat, vel abierat de magistratu quod tamen nemo hactenus dixit . sed a tempore superiori. quod facile intelliges, si ea, quae in iis litteris Summus Pontifex asserit, animadvertas. Marrat igitur Q. Galliense Canonicorum Collegium neminem sibi Episcopum Heligendum curasse ante Berarduis in Auximana prius sedes locatum inde Raynaldum Abbatem vita defunctum Hi duo fuerant, qui paribus Canonicorum suffragiis ad eam sedem vocati,

dum uterque ibi debitam repetit, vacuam diutissime tenuerunt a. merat lo Auximan, Episcopo constituto, mortuoque Raynaldo . Guillelmum e Mastinorum gente futurum Episcopum designatum: A. Guillelmum sibi, ut auctoritate Apostolica confirmaretur, Collegii Canonicorum nomine oblatum electionem, Meleoli virtutes jus su suo a duobus Cardinalibus in trutina positas I demum Guillelmum peractis his omnibus a se Episcopum confirmatum. Haec omnia facta cum fuerint ante mensem Julium anni ci 283 post acclesiam in taxima nam ierardo commissam, unius anni spatio vix peragi singula potuisse cum Videantur, consequens est, ut anno saltem 284. Sanctus Benvenulus Auximanam sedem Berardo reliquerit

- Consule ading tom. . Annal. ad annum 1276. Consule Boll. ad diem a Martii, ubi de S. Benvenuto. Sunt apud Ugheli tom a Bal Sac in Callien ad Guillel num msua Serie 23.

SEARCH

MENU NAVIGATION