장음표시 사용
41쪽
vacuam. Quod Auximanorum traditioni de annis viginti in Episcopatu L S. Benvenuto traductis egregie ae pondet 1). Totidem enim recurrunt ab anno ad ., quo eum Urbanus IV designavit Episcopum, ad annum 284.,
quo ad aeterna praemia Vocatus fuit. XXVIII. San Stum en Venutum ex ordine suisse Mino . Utrum S. Beu
νum S. Francisci, quidem Primo contendit ejus vitae,
de qua nos supra , auctoritate a lingus admiraturque pus fuerit ordi quoc cum virum haberet ordo sanctimonia clarissimum . mi, Minorum divinos honores a Martino IV. Summo Pontifice conse VRRςus. cutum, festam ejusdem diem non celebraret Quo factum postea puto, ut de hoc S. BenVenuto tamquarude singulari ordinis ornamento instituturi fuerit sequentibus temporibus in ordine universo officium tu, ritu duplici majori die XXII. mensis Martii, qua migravit in coelum. Ulures ab hac opinione maxime alienos inveni. Neque enim intelligere poterant, sibique suadere, exercitum fuisse ejus ordinis institutum a S. Ben Venuto, quem Urbanus IV ornaverat dignitate Episcopali, cum Archidiaconus esset Anconitante Ecclesiae, ejusdem rium mi Pontifkis Capellanus. Quid quod nullam legimus ab Urbano mentionem factam de S. Ben Venuto tamquam alumno ordinis Sancti Francisci in iis litteris, quibus eum Auximanis proponit Episcopum cum tamen ea semper fuerit Summorum Pontificum consuetudo, ut quoties ex aliquo ordine virum ad Episcopatum seligerent, id in publicis ipsorum litteris non praetermitterent Sed haec aliaque plura nullum adingo negotium iacessunt Neque enim contendit datum a S. Ben venulo ordini Francis canorum nomen ante Auximanum Pontificatum bene Vero votum ab eo fuisse ejus ordinis institutum in ipso sui Pontificatus limine; idque ab eo religiose sic adimpletum,
ut semper in posterum Franci canorum Vestibus uteretur. In cujus rei argumentum praeter eius Vitae auctoritatem ,
testes Madingus appellat vestes ipsas, quas retiamnum Auximi in principe Templo religiose asserit asservari. Et
42쪽
32 vero ipsi Auximates non negant, inter alias sanctorum
reliquias locum etiam habere cucullum quemdam, qui a S. Benve nuto adhibitus olim traditur. In eamdem rem etiam facit monumentum quoddam in tabulari Assisiensi non ita pridem inventum, in quo cru quaedam argentea a Fratre Benbenulo Auximan Episcopo oblata Sanctae illi Basilicae memoratur Haec tamen apud me tanti non sunt, fateri ut cogar, S. Benvenutum fuisse ordinis Primi S. Francisci Quanta esse debeat auctoritatis ea Vita incerta setate, incerto auctore conscripta, nemini nota, nemine Visa, cui totum penes innititur a dincium , satis haec ipsa declarant. Quam levia sint reliqua , facile quisquis intelligit. libenter tamen adducor ut sentiam fuisses Ordinis Tertii, ij u. scilicet cui familiarissimum tunc temporis erat adscribi Imperatoribus, Regibus, Camdinalibus. Episcopis, aliisque, ut notum est Si fuisset ordinis Primi, si semper gessisset vestem ex legibus instituti, si omnium oculis esse Primi S. Francisci ordinis patuisset, fuisset nes in Ecclesia auximana, im, in ipso Minorum ordinae ante adinguis de ueligioso ejusdem statu tam altum, profundumque silentium Sed redeamus ad Seriem. XXIX. Proximum Sancto BenVenulo Joannem quem- ει α dam sufficiunt Zacchius. Mariorellius, Pannellius: con-
Benvenulo sus tenduntque hunc eum esse Joannem, qui cultum Beati
fectus non fuit titulo ab Auximanis obtinuit Miratus sum de ejus PrQbλbιussimς sanctimonia qua stionem movisse Pannellium .dubitasse,
utrum denominatus fuerit Beatus ex familia , vel ex ejus dem peculiari cognomine, an potius honoris hunc cultum in sanctimoniae argumentum heroica ejusdem virtutes ipsi
meruerint Mirari destiti, ut accepi nullum omnino remanere de ejus gestis peculiare vestigium, quique Joannes hic fuerit ignorari. Multo magis in me admiratio cessaVit, ut comperi, vocari in dubium posse, Joannes ne hic Auximanae Ecclesiae aliquando praefuerit. Si enim certum esset S. Benvenutum anno obiisse, non di
Haec in quodam antiquissimo indice de ea cruce sunt scripta
quam misit Frater Benυenutus Episcopus Auximanus Vide annet monum. cap. 2. nota O. V. .
43쪽
cam 1286. ut Volunt multi, sed 1284. ut pra probavimus, eodemque defundio commissam fuisse ab Honorio IV. Auximanam Ecclesiam Berardo, quis locus isset in hac serie Joanni huic quem tamen assirmanta annos duos hanc Ecclesiam administrasses mundi ego tamen ab hac
serie delere non audeo. Cum enim emortuali S. Ben- Venuti annus monumentis, quae ego sciam, certis nondum firmatu fuerit, neque desint, qui ejus obitum ad annum retrahant 276. tertio solum supra decimum in Episcopatu traducto Ioanni huic ante Berardum non solum ad duos, sed ad plures annos in hac serie locus es set amplissimus Quod ego huic Ioanni si fuit donare non possum, illud est, quod is ille fuerit, qui Beati honorem meruerit in Auximatibus. sicuti Pannellius existimat. quis antem ille Ioannes fuerit fuisse enim Joannem Auximanum Episcopum inter Beatos relatum, cultumque ab Auximatibus ci , est extra dubium ἡοκobservabimus. XXX. Sive igitur Ioannes, sive Berardus S. Ben Venutum eXceperit, certum est, Berardo Cardinali creato, ad Cathedram Praenestinam deduEto, suffectum fuisse Monaidum. Neque enim acclesiue hujus apiscopus fuit Petrus ille Cardinali Presbyter tituli anStie Crucis in Hierusalem, cui celestinus V. P. M. Ecclesiam hanc quidem tradidit, sed administratoris nomine, dirigendam : de quibus omnibus consulendus Ughellius Monaldum Joannes excepit ab AEnnate sede translatus ad Auximanam anno 1293. Isque ille Ioannes est, qui anno sequenti S. Leopardi corpus feliciter adinvenit Hunc ego eum censeo cum Ughellio, quem inter Coelites Beati titulo Venerati sem
Ex Consulto Auximani Senatus a saeculo usque XIV., ut opinatur Panneil. inter dies colendos ille etiam recensetur , quo memoria recolitur B. Joannis his verbis : Item siυ tates Beatorum Confess orum Leopardi , italiani , Benυenati, Joannis , atque mictoris, Coronae , Jesivitates gloriosorum Marorum Florentii, Maximi, isnil Dioclet. Innocentius etiam VIII. . . in iis litteris , in quibus Ecclesiae thesauros aperit illis, qui ad reparanda Auximanae urbis Templa opem, vel operam impendissent, de Beato Ioanne mentionem fecit, ejusdemque corpus inter caetera aliorum Sanctorum enumerat. Consule Panneli Mo
De hac inventione corporis S Leopardi anno I 296. consule eum' dem anneli ibid. pag. 3. Ny. Multo hinΠς titulo Beati ab Auximatibus
Qtiis ille Ioannes fuerit, qui virtutibus suis Beati titulum
44쪽
per sunt Auximates Et vero id aperte traditur in astis Sancti Leopardi saeculo XIV., immo paucos ortasse post annos ab hujus Ioannis morte conscriptis. In iis enim, ubi de corpore agitur S. Leopardi per ipsum invento , magna eum tunc sanctimoniae fama floruisse assirmatur his verbis : Temporibus autem Bonifacis Papus VIII. UIDAM
JOA ES AUXIMANORUM PRAECLARUS EPIDCOPUS SANCTITATE PLENUS, ET IN ECCLUSIIS RESTAURANDIS SOLLICITUS. ET DEVOTUS, Basilicam, quam S. Vitalianus in nomine , in honore S. Leopardi construxit, propter ipsus reυitatem suduit ampliare Clarius id ipsum significat Stephanus ille Joannis Curialis Templi S. Petri olim rector, postea Canonicus Auximanus, de quo jam supra. Cum enim ageret de invento iterum sancto eodem corpore se praesente, anno 1479. in de superiori ejusdem lancti corporis inventione per eum ipsum Joannem Episcopum anno 296.
mentionem faceret, eum Beatum aperta voce denominat
in hunc modum: Itaque o aliquod tempus rexit Eccle-sam Auximanam quidam inpiscopus nomine JOANNES,
UNI BEATUS DICITUR o. Tam igitur culo XIV.,
quam XV. Joannes hic, de quo agimus, Sanctus, Beatus apud Auximates audiebat Neque moVeor, quod Stephanus ille, quae de B. Joanne assirmavit, ex actis acceperit S. Leopardi nostra etiam opinione damnatis. Trae ter quam quod enim in iis dumtaxat damnata a nobis sunt cum Pannellio, quae circa S. Leopardi aetatem, gesta Versantur , animadverto, Joannem hunc Auximanam cathedram implevisse annis tribus supra viginti ad annum I 318. Asta autem illa mos solum credi eodem saeculo scripta, sed fortasse a Ioan his obitu proxime in
igitur verosimile reputabimus, AuEtorem actorum ejusdem aetatis, saeculi ignoravisse, iter Ioannes fuerit, qui a populo, Cleroque sanctimonia praeclarus, Beatusque haberetur adeo ut in recentissima feci neque enim :eculum poterat superare quae omnibus notissima esse debebat, erraVerit. XXXI. Haec
De aetate, qua ea acta scripta creduntur, consule Pannelt. --mm. cap. 6 pag. 43. ω46., qui tamen censet scribi potuisse etiar ad finem saeculi XIV. vel etiam ante dimidium breui XV. Utcunaque D men spatium est admodum breve.
45쪽
XXXI. Haec ego iam scripseram, erantque in proximo, ut ederentur typis, cum certior factus sum, in tabulario AuXimano Episcopali tria monumenta tandem es se reperta, quidem ejusdem aetatis archetypa, quorum alterum confectum fuit die Martii Io anni 1283. , San- Io Benvenuto adhAc Episcopos alterum die Aprilis . ejusdem anni, cum Auximanus Episcopus esset fera; dus tertium an dii Benvenuti obitum ad diem et . ejusdem Mensis nunciat , anno non indicat . San-Stus igitur en venulus paucos ab iis tabulis dies obire debuit, eidemque sic statim ei ardus suifici, ut die Aprilis 6 jam esset cc diceretur Episcopus. Quae vera si sunt, nulla amplius de eo Joanne remanet quaestio, quem post S. Benventuum ad duos annos Ecclesiam hanc admunistrasse contendunt, clarumque fit, manifestum, non hunc, qui nunquam fuit, sed alterum, qui Monaldum excepit Beati titulum suis virtutibus meruisse, ut supra probavimus Mirum fortasse videri poterit, Berardum intra sexdecim ab obitu S. Benvenuti dies habitum jam dictumque Episcopum Auximanum. Rem fateor non ita frequentem, quae tamen nec fidem superat, nec caret exemplis duandoquidem Berardus cum Raynaldo , ut supra innuimus, de Calliens Pontificatu acerrime contendebat, probabilissimum censeo tunc in Urbe veteri deguisse apud Martinum V., ut apud eum Summum Pontificem illic a sui Pontificatus exordio commorantem suam caussam urgeret. Cur itaque non potuit fieri, ut Ben-ven ut obitu accepto, ad sedandas Callienses turbas a tinus Berardum a multo jam tempore sibi cognitum pro Calliensi Auximana statim infula decoraret Quid, . Berardus, aut qui Berardi studebant rebus in aula Summi Pontificis, ut audiverunt enVenutum morbo laborantem extremo, interea egissent cum Summo Pontifice, ut vel ad tollenda in Calliensi Canonicorum Collegi dissidia, vel ad praeoccupanda in Auximano, suprema auctoritate , Benvenuto defuncto, statim Berardum sufficeret, consecraretqXXXII. Beatum Ioannem Bernardus, sue Berardus II. sequitur Bernardum . inibaldus Ordinis inorum. i.
Sanctus Benυρ nlitus quo anno obierit. Erar
46쪽
A duri sum . Benedicto XII dignitate Episcopali iterum spoliatam assira
Pontifice urbi mat Ughellius ci . Mirum autem, quam sibi non constet. Auximana te Paulo enim ante ex Urbani V Apostolicis litteris asserueratili ho hos Ci sumptam an fuisse de Auximatibus poenam a Joanne XXII. thedra Episto non a Benedicto XII. 2) Neque ad haec componenda palis: quis tunc locus est interpretandi. semel inflictam a Joanne XXII. zeui X iv Auximates cenam, a Benedicto postea XII. inibaldi
Episcopi tempore confirmatam Etenim, adhuc Vivente Ioanne XXII., Auximates poenitentia eorum ducti, quae, Patriae tyrannis Lippatio . Andrea ex GoZZolinorum gente cogentibus, inviti fecerant, Legati Avenionem ad Summum Pontificem Ioannem XXII. selectis civibus, qui nomine publico patrata facinora detestarentur, beniam peterent, obtinuerant, ut cum Romana Ecclesia communicarent, ab ea benigne exciperentur, pristinisque juribus, honoribus sessi dignitatem excipias Episcopalem, quam non nisi multo post tempore ab Urbano V. l. . . consecuti sunt, anno videlicet 1368. iterum donarentur, ut ex publicis tabulis constat hac de ae anno 333 confectiς, agente Petro Episcopo trapiscen . qui Cardinalis Bertrandi Ostiensis, WVeliternen Episcopi Summi Pontificis in Piceno Legati locum tunc sustinebat Quaenam vero
fuerit vera puniendae urbis caussa, aliter in Urbani, aliter
in Ax vi Ioannis Apostolicis litteris sequod mirum videri poterit'
manae urbis o declaratur Urbanus V in eo diplomate, quo anno a 368. bandae Episco Episcopalem sedem Auximanae urbi restituit, caussam, qua libri 6 ε's eulo Joannes XXII. eam urbem diris devoverat, omnique ho-XIV. nore, dignitate imprimis Episcopali spoliatam voluerat, a monstruosa repetit GOZZolinorum mitia in Berardum Episcopum carceri mancipatum, aerumnisque in eo consectum Contra vero Joannes XXII in alio diploma.
te Consule quae narrat Ughellius in Auxim ad F. Alberi Boson.
Ord. Praed. num in sua ferie per Coletum emend. 23. a Consule quae idem narrat gheli tom. I. Ital. fac in Auxim. ad Bernard. num in Da ferie per Coletum emend. 3. Sunt apud Marioreli Monum. H. lib. q. v. . pag. I I. 4 Est apud Marioreli monum. lib. . cap. q. pag. I 8 in quo inter caeter haec exponuntur: Sane exhibita nobis pro parte en Fratris
noseri Petri Episcopi dioecesi Ecclesiae Auximanae, olim Cathedralis, ac dile-EHorum flιorum Nicola de Romanis de Auximo Notarii, o Secretarii no-istri . ac Cleri, populi Terrae olim Ciuitatis Auximi petitio continebat, quod quondam Linatius , ' Andreas Fratres, natique Goaetolini milites Aux, mani,
47쪽
37 te, quod ad Sinibaldum Auximanae Dioecesi non Urbis'
Episcopum dedit anno 13 26. nulla in Berardum saevitiae facta mentione, illud unum asserit suisse in caussa infli-Ectae a se in Auximates poenae tam rigidae, quod Auximmni maligno spiritu concitati ab Ecclesia perfido obsinatoque animo descientes patenter re manifes rebellionis ea caneos erexissent. Quin etiam se id fecisse testatur in vivis adhuc agente QEcclesiae Auximanae regimini praesidente ipso erardo Quae componi cum nequeant, Joannis diplomati arbitror acquiescendum. Cum enim ipse Ioannes is Pontifex fuerit, qui in Auxima nos animadve tit, a quonam, quam ab ipso de perpetrati criminis verbiate .graVitate certiores fieri possumus Contra vero in Urbani diplomate ea narrantur, quae nec ab ipso sunt
iussa, nec ab ipso sunt gesta, sed ipsi solum repraesenta
ta tanquam quae a multo jam tempore contigissent. Ham vera si sunt, sequitur, non nisi post eam Urbem Apostolico percussam fulmine a Joanne XXII., orbatamque Cathedra Episcopali, tot contumeliis affectum fuisse eradidum, Mad mortem usque teterrimo carcere conflictatum XXXIII. Fra-mani, qui Terram ipsam tunc C υ tatem Frann ce detinebant, hon mem Bera, dum pis Auxim Ecclesiae Romanae devotum capitali odio persequentes, ipsum usu sacrilego ceperunt, carceribus mancipaderunt , tantoque tem pore tenuerunt captivum, quod idem Episcopus in eisdem carceribus diem clausa extremum, propter quod nonnullos alios grabes, enormes excessius, ac contumacias, ct inobedientiam eorumdem Lippallio Andreae, nec non Potestatis, Consili communis, o populi, universitatis Civitatis ejusdem
tunc dictis Prannis faventium contra dictam Rom. Ecclesiam eorum matrem felicis record Joannes XXII. praedecessori nonnullos processus fecit tandemque ciuam Terram tunc, it profertur , Civitatem
dignitate, o honore Episcopali auctoritate Apostolica privavit c. Est apud eumdem artoreli Monum. lib. . cap. . pag. 48. ex Tom. . Anna Min. adi i In eo sic legitur inter caetera Olim siquidem dum Ecclesia Auximana idem Ecclesiae Romaκ immediate obe .cta Episcopalis Episcopatus italo potiretur, ac bo mem Berardus D sec. Auximanae , tunc Auximanus Episcopus ipsus Ecclesiae Auximanae regimini praesideret Nos exigentibus gra Dibus, oe notoriis Alpis, atque demeritis iυersitatis, Incolarum Terrae , tunc Civitatis Auxim , qui mal ignoipiritu concitati ab eius Nos , o Romannam Ecclesiam furentibus, b-ylinatis animis patenter, o manifeste rebellionis calcaneos erexerunt, Nos o dictam Rom. Eccl. proυocando sciendo multimodis injuriis , offens , dictam Terram , tunc , ut praemittitio , Civitatem de Fratrum nostrorum consti uiolicae plenitudine potesatis Episcopalis dignitatis honore rizavimus , iustitia exigente , ac voltiimus, o decrebimus de confialio oe plenitudine antedictis, ut ex tunc idem Berardus qui successori antea pro tempore sibi foret, Auxim ae iacesi Episcopus vocaretur.
48쪽
μ. Aibaldo ordinis in. non suffectus fuit Ronaldus, sed Fr Albertus Bin δει ores Piatdieat. Ff Albent se sectus fuit r.
Fr Petrus S meon asseius Ord. Praedicat. quando Fr Lu- Mannello sus, sectus.
XXXIII. Fratri Sin baldo RaFndidum quemdam lassicit
Mariorellius CL . Cum vero nulla de eo proferat monumenta, apud Ughellium memorentur Apostolicae Clementis VI litterae, in quibus defuncto Episcopo inibbaldo, R F. Luca de Castello Ordinis Minorum eam insulam recusante, designatus Auximanae Dioecessis Epis copus dicitur . Alberius inonius Ordinis Praedicatorum anno 1342. VIII Kal. Septembris ejusdem Pontificatus I. non video quomodo post inibaldum possit imirudi Raynaldus. XXXIV. F. igitur Albertus Linonius Sinibal dum e cepit F. Lucas Mannellus i. Albertum F. Petrus en ordine eodem F. Lucam Mannellum, ut apud Ughellium. Alberto tamen Corradum nescio quem ejusdem Praedicatorum ordinis cum Ughellio sufficit Mariorellius 3). Sed cum Innocentius VI. . . in Apostolicis suis litteris ad populum Auximanae Dioecessis datis anno 1338. non 337. ut vult ghellius J eum monitum esse Voluerit, se , . Luca Mannello ab Auginiana ad Fanensem sedem traducto , . Petrimi Simeonem osseium ordinis pariter Praedicatorum inium Episcopum designasses certumque 1 ex lapide sepulcrali . F. hunc Petrum Asculi in patria obiit Te anno 1 381. 3), nemo non Videt, nec locum 1 habere potuisse inter utrumque Corradum, neque Urbano V. Summo Pontifice, ut ait Ughellius, Amximanam Ecclesiam administrasse. dilui etiam ex his sequitur , ghellium non satis castigari a viro Cl. neminique non noto Francisco Antoni, Zacharia Soc Jesu, quod initium Auximani Pontificatus Petri Simeonis Masse ad annum statuerit 1373., cum ad annum 13 v. Miuere debuisset Neque enim solum addendi sunt ii tres anni, quos vir eruditissimus addendos monet ex iis pu
In Catul. D sic ad calcem monum. V. 26. Consule gheli ad hunc inter Auxim in sua Serie per olet.
Sunt apud Ugheli in Atiae m. ad F. Petrit num in sua Serie
49쪽
ejusdem Pontificatus . sive a 332. , annum interjacent
I 373 aeterum hellius castigatus jam fatis
fuerat, redditique jampridem Petro omnes ii anni, quos in Pontificatu jam antea exegerat et . XXXV. Debemus tamen eidem eruditissimo Viro, quod Theodosius ex nobilissima Auximana gente Florentia, quem Throdosus L. Ughellius vocatum asseruit ad Auximanum Sontificatum s h. 4' a Sixto V anno a 388. die mensis Julii Vigesima septi Sixto U. P. .ma, cognoscatur a nobis ante tres menses desiignatus suis. Auxi manus se suae atriae Ponti sex. Etsi enim verum sit VI. solum MVR Kal. Augusti ejus anni Theodosium impetravit se a Sixto V., ut in possessionem hujus Ecclesiae immitteretur, antequam ei consueta Pontificia diplomata traderentur; attamen Summus Pontifex in dies VI. ante Mai. Majas ejusdem anni eumdem sacro Cardinalium Collegio Episcopum Auximanum jam declaraverat. Mujus rei argumentum sunt peculiares quaedam Sixti ejusdem litterae, quas P. Zacharias, se vidisse testatur, Wrecitat Sed haec levia dici possunt .majora sunt ouae ab ipso optimis monumentis egregie reserto, ut idemmet ingenue fatetur, de rebus Auximanorum, praecipue quae ad Episcopos pertinent, diu litterarius orbis expectat, cum ipse promiseri Nos monumentis hujusmodi destituti ea protulimus, quae apud Scriptores invenire potuimus . nihil de iis solliciti, quae ad historiam Episcoporum pertinent, cum te instituti nostri non sint, s*d quae unice ad seriem Ughellianam emendandam spectant. UGHEL-
Consule ghel'. b d ubi legere est Innocentii diploma ad populos dioecesi Ecclesiae Auximanae. a Consule gheli edit. Venet anno I7I7. ibidem. Consule eumdem ibid. pag. 28 I. Ioid pag. 282. nota I9.
50쪽
Germanus AndreaSPetrus Leonardus
Gisterius Lotharius LGisterius II. Guarnerius Gentilis Lotharius I.
Ramerius 17 S. BenVenutus 18 Berardus
s Leopardus S. Vitalianus . Constantinus JoanneSFortunatus X
Gisterius II. Lotharius . Guarnerius Grimoaldus Gentilis Lotharius 1 I.
Rainerius, sive amena et S. Ben
De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide De hoc vide
supra num. supra num. supra num. supra num. Lucent. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num. supra num.
XIV. XIV. XVa XVI. seqq. XVI. seqQ. XVIII., 4 seqq. XX. XXI. XXII. XXIII. XXIV. XXV.