Cornelii van Bynkershoek ... Opera omnia ... Ed. 5., a quamplurimis mendis perpolita

발행: 1766년

분량: 593페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

151쪽

CORNELII VAN

IURIS CONSULTI ET PRAESIDIS,

DE AUCTORE

AUCTORIBUS VE

Cause contro ersae coniectio, di quid nobis siendum videatur.

ARGUMENTUM.AMicula nonueminis de at theni cis opinio . . ut hentictran, authenticae v d Veteribus . De origine nominis quiritur . Iia, quam vulgo, eius ratio n-gitur . De allegatione Veterum nonnulla in hanc rem . Authentici appellario iam

Irnerit Do frequenteta , contra . Iciamtum . Authenticae in C. cur ita vocatae Breve earum fatum, en comitiis C. Seuientia iugaris de auctore authenticarum

Irnerio . Alia Molinae , qui contradicit , di quare. De Germanorum laciniis lineis rio adfutis . Osrie sententiae conjectio .cluthenticas videri fuisse variorum cholia, glossas. Et iam glossellas appellari a Ioanne, Glossatore Ceteri sui differat sententia nosra a communiri, aliorum T quid sint authenticae

te moneam, ei tor, non erit necessum nam Di meliora , quam ut, tu credas i ut quemdam nos

Dodiore in juris sic ominantem cum ritu mirati sumus , esse aliquos Scripturae , quae sacra dicitur, aut Corporis ecclesiasticis locos, Codicis, quas corrigunt, legibus subjedios Temporib is renascentis uris prudentiae Novellarum librum a JCtis barbaris auisthenit cum fuisse dictum ovellas authenticas , atque ita, adjecto titulo , laudatas , testatur quicquid antiquorum Interpretum superest. In originem hujusce appellationis Ala tutus inquirit lib.

ne , Glossatore veteri, qui forte veram dedit in prooem funim ad noDeli dignosces . Si autem nec ille satisfacit, finge licet enim L novellarum libro nescio in quo tabulari Occidentis reis peri inscriptum fuisse , AUT HENTICUM quasi ex Graeco translatum Ueliter

152쪽

M CORNELII AN

liter, ut non male praedicaveris de versione veteri sic fere conjicit Alberaeus Gentilis de libris str. c T. 6. Sed quod uinctiis in com/nent. Os n. ad . p. di S. C. de secun nrtipt Gothos redus in biblioth. ur. cap. q. dc Contius in praefat. Odeli. AjUnt, linerium , ileum, Bulgarum , Walios id aetiuis I tosta re ellas cum citent, epitomen Iuliani intelligere , cum auehene cum vel authent cas, veterem tram lationem di x vo8dic , nondum rei alii

suboluit et nullo haec discrimine haberii excenties repperi qm nec Veteres illos uliani epitome tam familiaritersuisse usos adhuc mihi comerium est; plura vocant in contrarium , sed a pece OTδιόνυτ . Hoc sciori ab Alciato ad occursum male referri authentici nomen , amorneri aevo usurpatum , notum fere unice, uti cons at ex lo sca in cons t. de emen. d. Cod. Ire in qua de cap. q. nonnihil erit di

cendum.

Ipsa itaque constitutiones Iustiniani

noti ei lae quum erit hori carum tomine venerint , etiam usu obtinuit , ut breves illae se inrentiae , ex iis novellis decerptaeri de quibus nunc agimus Lidem

in met retinuerint , quemadmodum in

Smmariis sui authentici appellationem servantibus, usu venit multas. Sin de fideri qua in istis summulis mens novellattiari redditur , vocabulum intellisa , Ton equidem intei cedo , sed etse, Te ac Ubi veti Vegotium facessenet alii Ac eum sorte Haloander , quem in e fac ori repraesentavimus de verbo in m assa constat novellarum S uae didicis rotaVullas P, es vel abrogabanr, iisve carri digabant, vel sub molibant , vel ova To Nirit , Pitomen esse collectam

fessores , quibus id potissimum deberi suo loco dicetur , Codicem fere solumrnterpretarentur . Sic tuto labori paris

citum identidem inquirendi in Constitutiones Justiniani noviores , eas , seu earum potius repet iram 8αττσλ γ divlegendi , qui x, quod maju erat applicandi legibus codicis aliquando

non suis , ab imperitioribus praesertim Bonum ad uni ita decebat languidos barbarorum animos allicere ad bonam frugem. Et cessit ea res feliciter, adeo quidem , ut nullo jure Haloander in praef. Cod sui , authenticas, tanquam subrepticios servos , de familia ejiciendos putaverit : etenins scopo , qui bonus erat , tam bene satisfactum , ut bona fide credam , neminem vel existere, vel ex quo juris prudentia etiam litteras didicit , extitisse , qui maiori opera, brevitate, fidelitate novellarum, jus vetus mutantium , sententias redderet , vel redditurus fuisset , quam hei factum reperimus . De fidelitate sunt qui contradicant , S integras malae fide syllogas corradant . Sed non est, quod tam altum chament, stat loci vel duo vel nullus Uerum haec non sunt hujus operae. De auctore duntaxat illius compendiariae collectionis nobis videndum . Atque hunc suisse Irnerium , cui seculo XII sub Lo hario Saxone , Conrado III 8 Eriderico , barba roga notori jus civile coepit profiterita Sc aliis profitendi auctor fuit , tot tantaque Interpretum testimonia declarant, quot quanta iislicere dixeris ad inducendamo' niovem , ut aiunt , comm tenem . Ut

iis recensendis vacem , non exspectabit quis recentiorum quippe plena sunt omnia , tantiquis , utpote veris c lis ea de re arbitri , locum dabo peculiarem et namque hoc feriri etiam sententiae nostrae inteces , Ut mox audire. Hanc

153쪽

DE AUCTORIBUS AU

Hanc autem de Irnerio traditionem, Ut ut receptam vulgo , molimine non inepto adgressus est Carolus Molinatus ect dol. 3. num. O. I. ZZ., 28. ibi enim , dum antiquitatem versionis Lovellarum vulgatae contra Alciatum vindicat , eam , ex ea desum tam areth. Presisteros, Diaconos C. de

Episc. Cler ad verbum recitasse scribit Gregorium Magnum lib. II epis . So. quumque ille seculta jam sexto Romae sederit Episcopus , altius

longe authenticarum originem esse reis

petendam Molinaeus edisserit : Ergo liquet , inquit , quod iam tempore suo

Gregorii puta paulo pos Ius in ia

num, vix triginta annis ab eius obitu, authenticae illa e ulgatis nostris sum.

runt ea tunc eidem Codici infert C. Superdicto hoc ictae Vi laediT . Ut vehe- nenter errent D. nostri, qui sitam authent insertionem attribuunt Irneria cum plus sexcentis annis ante natum I

meriti insertae fuerint Codici , si patet ex scriptis Gregorii Magni . . . . dquod nemo scribentium adhuc an madis vertit . De sententia nova liquet , de argumento ipso videbimus deinceps Et puto verum , quod ait Molina US , neminem ante se id animadvertisse , licet itidem verum sit , qui ante eum dubitarunt ut unius praefati suas haud inibi habuisse dubitandi rationes. Sed Germani , quos diximus , propius rem cernunt . Illi , utcunque a Uthenticas Irnerii esse negent , ejus tamen quasdam lacinias, quaedam earum emblemata agnoscunt . Atque ita Irnerium authenticas interpolasse volunt non secus , credo , ac de Triboniano

Pandectarum Codicisque interpolatore , vulgi fabula est . Sed hoc illi , ut velificentur nonnullis glossis , perperam intellectis . Expecta pusillum , Qvidebis.

THENTI CAR CAP. I. ISI

ticis enim sic exis imo Ornerium eisque omnium , neque nullarum esse uise ore, quasdam esse Irnerii quas dan

etiam Martini, Aronis sede his enim sum prpbaturus L forte quasdam Ro- geri in Bulgari , Placentinita Pile . Joannis , Bagarotti Rofredi, Iacobi Hugonis de orta Rauegnara , Hugo inlini, Antonii 3 i e alio tum , t ii

juris prudentiae restaurandae seculo XII. XIII. vixere. Quin ta ut non vane dixerim , vel Giaeculi ipso Justiniani vivo hujusmodi novellarum compendiis usii, aliis in posterum utendi , porro colligendi audiores fuere. Priusquam hanc sententiam probem , sciendum est , ipssis authenticas non uliud mihi semper fuisse visas , quam scholia quaedam , postquam lege novellae innotuerant , subjecta vel adjecta Codici ab antiquissimis uris Professo.ribus in Oriente primum , dein in Occidente . Eorum quisquis ad Codicis

sui marginem , vel in commen rario quae abrogata, quibusve derogatum animadvertat , adnota ieri alius hasce notas

in librum suum transcribere, alius non item , alius quid addere , alius quid detrahere, sic deniqDe agere . quemadmodum in Glossis ipsis factum novimus . Quin inno has ipsas authenticarum adnotationes Glossarum numero fuisse habitas , argumento est , quod Joannes Glossator ille vetus , hoc in Selogio insignia in unam accouat. 6.consiti t. q. ut ipse numerata sive ad

nomeli. TZ. I tic, ait , in summa not. quod ex hac constitutione duae CLOssFLLAE , set crith in C. Ponuntur , prima sumitur c authenticas glosellas vocar, uti fuerunt . una cum reliquis ab initio, ut ita dicam , extra vagantes . QVem

rum ,

154쪽

IO CORNELII VAN

rum , ita e variorum esse authenticas, porro erit probandum . Hoc interim observabis , sententiam nostram a communi differre , quae om- res Molinaei mei manorum , qtiae nullas Irnerio authenticas libuit:

quin, poste nos Molinari , me jus se.

satorum rationibus uti ad fulciendam , quam nos tuemur , sententiam; siquidem illi hoc fere agoni unice , ut e ras quasdam authenticas Irnerio antiquiores esse doceant . Sed nec in eo tanti esse fidem , quam implorant chronologicam , peculiari capite ollendam , propriis interea armis depugna

c. thent carum arsos uili auctores ex Joanne , . Tolle di . curso probatur ' etiam in Oriente , ex fragmento

quodam Iuliani , antecessoris Consanti. nopolitani.

Tes monia quibus usurus fum , esse

proba . Authenticas My γυαaec quibusdam tribui a Joanne non uno loco, etiam ab Istone di ab Accursis quid ex eo conpequatur . Idem medicari de quibusdam aram particistis . . Cttollitur authenticarum antiquitas ad usque essi nianiten,iporata sitio modo id probet Dictatum

Juliani de Consiliariis . Eseruitur ille

Iocus r ut di priυile eiu n Romanae Ecclesiae de centenaria praescriptione . Occurritur iis , qui fide in tantae aut et ita. . iis elevarent . Non ideri tamen adeonnullas esse authenticas GHecanicie origianis . Luae sit ejus rei ratio.

TEstimonia , quibus usurus sum, neomo facile refutaverit, sunt enim antiquistimata Agmen claudet ipse Ae- cursius , cujus aetate juris prudentia integro vix seculo in Occidente jam revixerat : magna igitur ejus austoritas , major adhuc , si glossam ex antiquiorum aliquo referat . Sed qui JCtorum barbarorum historiam novit, etiam haec novit , qui non discat ex Panci roto de claris et Interpretibus , 'orstero in histor iur. civit. aliisque.

De his primo despiciamus , qui non huic aut illi , sed uto p oc aebo es

quibusdam authenti eas , earumve paristem aliquam ad soribunt. Ita agit, quem cum glossellis suis laudare coepi Ioannes , qui dicitur Basianus vel Bosianus, in funim ad collat. S. cous Io seu ad novell. I Id. In summa not. inquit quod ex hac constitutione QUIDAM habent in c. in tit praedicto , s per . praeae. Sacri assatus, vel super . sin auis thent quae sic incipite gloriosissimi quoque c. idem ad eand cestat conis sit. r. sive ad noυeli. II . Di sum not. quod ex hac conseitutione habent QUI IAM in C. ut lite pendent. qui es in D. E. aut b. utrobique habent quidam authenticam , sed majori adhuc empha. si idem rursus ad eand collat constit. ipsi Lia sive ad noυeli. III. Item ex eo,

quia vero , sumunt QUIDAM authent.

di pontis in C. de adulter super . quam Dis, quae incipit j quis et , quem suspectum . Quidam , ait , hinc sumunt authenticam ponunt in C. ne , si identidem dixisset , habent, id ex Irnerio putes.

Sic WAeto in ominent ad . quoniam pen. C. de haeret. Habent hic quidam auth sed mitries. Et Accursius

vel quisquis alost 1. scripsit ad ea id. . si b

155쪽

DE AUCTORIBUS AU

sub n. Signant hic quidam talem risibent sed hodie dic. Ut nihil nunc dicam de iis, qui plane ciet Taeetae loquuntur , habent , ponunt hic authent. ut es plossa ad auto at si contrahesus C. de s e ius, um ., cum eo plure . Frustra vem esset vocabulo multitudinis uti, si ustra et quidam apponere, sit, quod Joannem , AZonem : Accurtium latere non potuit , authenticarum omnium Irnerius exstitisset aues or. Igitur Interpretum sine nomine turba , Troes Tyrii ve has authenticas excerpserint quis dicet 8 quidam fecerunt, non Unu Shei fuit glossator , non unus Scholia. steS Etiam de aliqua authenticarum parte illud quidam inauditu . Idem AZoin eod. coin ment ad tit. C. de sacros. eccles n. g. in auth. quas actimes

ita infit: Qui DAM habent tabo eque uter in authentica , sola ecclesia Roman i c. hodie hoc omnes habent , quamvis ipsi alii que temere displiceat et iii

non habuerunt , ut quidam tunc , a thenticam pessime mutilarunt , ut e

Prosessore Bysantino statim cognosce . De nonnulla particula auth hodie iurant C. de iudic ita quoque lossator aliquis ad eam notavit : QUIDAM c-bent, exceptis c. quae exceptio in libris nostris etiam exstat ubique . Adde , quae, cap. s. in eam lententiam pluribus dicentUr . Ex hac et aedis aep incerta plurium nunciatione nolim untaxat rein definiri . Variorum esse authenticas variorum adiectas sorte alicubi additio. nes, singulatim edocebo . Et imprimis illud apparere opinor ex vetustate Scholiorum Uiceat authenticas, utique grae canicae oristinis , ita appellare nam

Justiniano adhuc vivo Sc spiranteri ut non temere forte dixerim laudari illa Wrecitari videas Auctoritas ejus rei sensi. I. III.

THENTI CAR CAP. s. Ios

est in fragmento , quod Juli in i t. i. Statum de consiliariis inscribitur , a P. Pithoe , qui illud in lucem extulit', subditum collationi legis Nonnaniae, fuis aicae , ubi circa n. haec sutilia mulatea vero teri quod ecclesiis quadragi*ta annorum prinscriptio opponitur , ut caveti r consit circa centesimam noυen Iarum posita . E esstratae Romanae autem censum annortim rescriptio obicitur , UT EST RELATUM IN LIB. I. COD. T T. DE REBUS ECCLESIASTICIS , CONSTITUTIONE PRINCIPIS Nos Tut Ergo

divus non fuit Jus in ianus, alioquin Juliani princeps fuisset Justinus unior . Sed rem ipsam quod itinet , ecquis negare ausit , intelligi hic auth quas aditiones C. de sacros eccles. ait enim , sub eo titulo referri constitutionem Principis sui de centenaria praescrip io.

ne celesiae Romanae competente , hoc refert authentica ex Justiniani novella non . quidem verum est in Let S. C. Od. omnibus ecclesiis centenariam tribui a Justinia non sed hanc I

lianum non respexisse ex eo claret

quod ille reliquis ecclesiis a Romana dis inetis , huic centum , illis quadraginta annos largiri memoreta Romanae autem oero et ne quidem meminisse videas d. l. 23. indusium hoc ejus privilegium est notieII. O. aliis ecclesiis quadraginta tantum annis concessis ex noυ. m.

ISI cap. o. Suaves quippe sunt , qui

Romanae ecclesiae praerogativam centenariam abrogant nullo populi suffragio: recte in authentica , Q. D. A. descriptum est jus novissimum Quot . . nov. III. Wrec e dic atum illud refert sententiam con titutionis ustinianeae ex . no . O. petitae, insertaeque odici haec dictantur a Juliano , antecessore Constantinopolitano , Patricio illo&Ex consule , quem Justiniani etυγ- ccci ci suisse constat.

156쪽

Sed hanc antiq(iitatem , ut inniam sorte quis increpabit , cum non sit surrile vero , novellis sic recens editis illico apparuisse authenticas , vel quodcunque iis tum uelit nomen . At cur non aequo jure illius temporis Cius aliquis, sin illac novellae innotuerant in suo notasset libro ad i. g. C. de scri f. eccles. Jure novo , quod ad praescriptiones ecclesiis opponendas tinchoc illove modo se rem habere se ali

quot post factum est seculis iii id

hodieque est usitatius , quam hujus ni odi confestim nota ad legem Veterem statim ac novari quae illi derogat, pro

dierit 3 Sane . auth. t rara actiones prae ceteris vetustam esse etiam colligere licet ex AEonis notula in comm adiit de sacros eccles minii Tq. ubi refert variantes ejus lectiones ex militis di omnibus fere libris ANTI Ui S. Ceterum tamen non existim emi istaec scholia tantopere a Graecis frequentata

esse, quum in Basilicis , Theophilo

Harmenopulo non repereri nata estque evidere, ejus rei ratio , nos quam scilicet Baeti Liκων opus Orienti obtrusum fuit : in eo quippe leges novellae miscentur legibus Codicis, 3 integrae tiandoque , ut plus quam vice authenticarum iungi queant. Atque hanc novam

quibus de agimus adminiculis tuto caruere et e tenim cui bono ' sed res loquitur . Igitur temporibus Justiniani , quae eum proxime in secura

sunt, authenticarum usus constare potuit ut vidimus , constitit cessavit rursum , prodeunte nova illa iurisaeoαLTM r revixit autem, jure Justinianico in Occidente doceri coepto ignotis tunc Graecorum jure Niteris;

deo equidem , ut ex eo plerasque authenticas, mearum auctores nun erare liceat

D aerium quarundam at thent carum auctorem esse ex Aeone , . ccurso

odos eae ad erit: C. Eandem vicerim Eutem loci cujusdam apud ubbatem Ui pergens in .

ARGUMENTUM.

Irneri etiam esse ais thent cas, sed it- IZ u an eas . Dii illas ridericorum Cois dici ut eruerit 3 Heiudicium aliquod conistra rnerium , quod ipse Not ellas , ut fptsi ias , reiecerit, exi os si , Ioanne

Aesone deducitur . L fariam , ne hoc r-rum sit , respondetur , fronem in summa commentario ad Cod liner tinni auis thenticarum aufZorem laudare. Tres eius loci ea de re proferuntur ' expenduntur . Accursi in eandem sententiam novem

glossim. Et odos redi testimonium : quod nonnihil restituitur . Hanc ipsam viderimentem Abbatis insperge illi in Lothario Saxone : ubi authenticae, neque aliud,

intelliguntur . Vindicatur illud a tersus pravam Coacii , al orumque eius loci

interpretationem . Famam de Irnerio tantam esse , ut etiam authentitae , qui eius non sunt, ei tamen, ut principi earum aue ori, tribuantur . Luculento id exemplo ady ruitur L si di quatenus Germanis e vis gnaverint . Eorum vanum molimen Ia-

te describitur di retunditur. NUnc sententiam communem , quae authenticas Irreri esse dicit , acredulitatis vitio absolvamus : ejus enim esse nonnullas , imo plerasque puto verum . De authenticis loquor , quae Justiniani novellas repraesentant, non de re

decim illis ridericorum primi secundi , quas Codici inseruit posterior

oeta nam utcunque Irnerius riderici pri in authenticam unam atque aderam, quae

157쪽

DE AUCTORIBUS AU

quae exstat . Codici inscripsisse potuit , quamquam id ab eo aes um non liqueam ita de riderici secundi constitutionibus, in Codice relatis, idem prI- nunciare foret Lituum . si quidem asta.tim doceat histori , I rideri cum II.

nondum imperasse, cLm iam Irnerios eo concesserat , unde Legant redire quem inqUam . Accursius fortasse noster id honoris habuit riderico II sub quo vixit , aut si non ille , die alium P se ut liceat ei applicare benedictum quo alicubi utitur idem Aecursius. At cur hae litamus , si verum sit , quod

narrat Alvarottus prooem istud. m m. 2.

ex Odos redo ad at th casa C. de sacros eccles. JCtos videlicet Papienses, jussu riderici II in . Petro coactos, inseruisse Codici , quas ad eos missit constitutiones : quod nescio an etiam Baldus voluerit in pristud istud. Neque tamen, hoc mihi videre cotvigit verba Odns redita involuta mobscura ad riderici II. an ad Justiniani constitutiones referenda sint ad exhibendum non ages, quid enita ad rem prae'- sentem JProperemus ad Irnerium; sed prius.

quam hunc auctorem quaeram US , arriO

vendum erit aliquod praejudicium , tio dmiror indictum iis , qui Irnerium omnino explodunt . Consistit hoc in eo non videri nimirum proba bile triae. rium novellarum summulas scripssse Codicique subjecisse , cum ipse novellas , ut spurias , rejecerit rata de eo te: latur Glos in n. constit. de emend Cod. iis in ubi quinque Ir-neri in eam rem argumenta profert Huc etiam refer, quod Joannes in summa ad noυeli hoc modo praeferatur

Hiijus libri fuit author D. Ius nianus

. . . licet a quibis an temere sibi blandientibus aliquando contrarium non solum

dictum , sed etiam scriptum uer ut

THENTI CAR CAP. II s. IO

ait Hyrnerius : quod apparet per suam notulani in C. Cenien .sus uian Coccirca fit postam . . . Sed tamen quod frne ius voluit dicere , verum esse potest quoad id a sed tamen authoritas Fusii iano data fuit Fere est, Ut non auis sit Hyrnerio hanc sententiam adscribere , quandoquidem eum tum referre tantum , Ox e fovere dicat hoc , di bosor. Sed cur timor extorquet conistraria gratiam Alexander de sancto Egidiori auditor Zoni , qui ex ejus ore commentarium ad Coae excepit; edidit ut ipsus ait in pratat illius cornis ment Lad cons de ei ne id jus in Cod. num. s. haec habet : Hinc argumentum sumit innerius , quare liber ille . id essauthenticum , si repudiandus post expeditas ejus rationes reliquas , addit: Sed fato gratia doni in Treerit . domi.nus meus is est AE dicit contra die. Hanc Irneri haeresin narrat monistius in priri at ad nodeli sed narrat .simpliciter , auctore laudato nemine Qquod porro notat Irnerium ab Eois ne optimis rationibus confutatum , nec reperi in loco , quem modo protuli nec alibi in commentario vel summa ad

Codicem , si hoc Contii de . Interim

constat Irnerium , sive refutatum , sive non , novellas obtabetstac, insimulasse adeoque censendum non videri in authenticis aluisse partum , quem onagnovit .

Quid dicemus an uod Joannes quem exhibuimus, Irnerium ensisse de

ipsa novellarum compositione , quam non Iustiniani sed Triboniani , aut alterius cujusquam est e putas et 8 iustus , qui dubitaret . An Irnerium refutatum mconvictum tandem resipuisie, ac tum demum sua novellarum argumenta in Cod transcripsiste 3 non lique . Eoo valde dubitaverim , an Irnerius serio bona fide unquam novellas , velut

158쪽

1o CORNELII AN

ipsi in summis o quae rinter in Eonisse munis si edi solent apud Accursitim laudatam 3 videas . . Potuit equidem animi e potuit ingenii iratia in contrarium iis putasse a Liber ille ita iocatur in glossa , quam diximus

quem vos profertis, non dicitur no et-I quod ei nomen Iuturum Jus finia nus praedixerat , sed authenti uisa Atque laeta ejus prima uario ' non aliud mihi videtur, quam sugillare vulgatam illam authentici appellationem , qua misere superbiebat Doctorum prisca gens, Cetera non persequor Quid itiam illoc voluerit Irnerius e novellas , quod ad j ob redi odi collectionem e qua hodie utimur, a Justiniano editas Con- Iirmatasque non este: ipse enim separatas edidit prout communis rutilitas vel Triboniani avariti ut mentitur praeculus audax exigebat . Hoc opus , incertum quando, collegit, in unum redegit corpus an onymus quispiam, sed

Ita ut etiamnum nonnunqUam, nova aro vella prodeat , quae Umerum earum

incertum reddit adhuc lacertiorem. Non

est igitur id corpus , ea collectio Justiniani ita exaudiret velis Irnerium , non intercedo , quamvis procli

commenti.

Modo, quod res est , Irnerium quoque authenticas dedisse ostendamus non eo argumento , quod illarum memoria ab ejus temporibus potissimum existet , ipsoque fuerit primus qui , ut juris orcidentiam R. ira has

docuit et non , inquam, eo argumento

quamquam, hoc juvat sed auctoritatibus, quibus assurgere jus fasque est . Primicerius sit et , testis uti lite ea in re idoneus , tam in summa , quam commentario ad Codicem . In unam. ad

tit de sacros eccles tuum. I . prope fit. enumerat poenas , quae emphytheatam manent , siquidem jure nullo rem ecclesiasticam in emphyleusim acceperit Ne caret , inquit , sensionem soldere tenetur simulis temporibus , etiam futuris , prout con euium res ET SIC VIDETUR ADJECISSE GUARNEgi Us, hoc est, in Muth qui res C. de sacro . eccles.

quam ibidem enarrat AZ Irnerius ultra quam est sim novella adjecisse videtur id quod dicitur de emphyleuta compellendo ad solvendam sensioniem , etiam futuri temporis. Sed ejus rei fidem requirorum requirent omne , qui

noraeli. EO. de Guarnerio interim vides. Idem in comment ad .un uit in auth hoc ius porreZctum num. Mi Dominus Irnerius videlicet tu, qua nubi subtilis posuit qui an de authentica illa in i lana ta ex pr)c- dictis duabus authenticis hanc conlpiIa- it. De duabus authenticis quod ait de novellis intelliges, esse scilicet aut b. hoc ius porrectum , petitam conflatam e no . . cap. I. nsυ. IZO. cap. 6 re nam cita ic res habet . Non aliter auth. quas Me iones , ridem

in eod. comment tractam vise , memorat

ab oti duabus quam mos diximus cap. I. ast de Irnerio ipsi silantium est

ad . Muth. st ac actiones recte propter antiquitatem ejus quam eod. cap adstruximius tras a es ita sibi loquitur cvisvυμ- , a quo autem illum juxta ac me latuisse opinor Rurissus tamen idem AZ rotunde Irnerium appellat in comment ad tit. C. de litis conte Z. num. G. cum ait uavish, no denter domici Te u is Muthent Sunt laeta osseraturrim libellum , si ibjectae l. n. eiusd sit de signandi vocabulo, quasi Irnerium auctorem non inferret , litem , scio , non movebis, si

159쪽

DE AUCTORIBUS AU

Aronem legeris,in quae porro cap. seq. ex eo sumus producturi. Sic WAccuisium , apud eum Veteres vel decies Irneri in tanquam authenticarum coin pilatoris , memianisse mihi observatum est . Loci in hanc rem sunt in glos . ad auth. multo magis C. ei sacros eccles at ph. que S C.

eod. ad quam id ipsum notavit glos sa Corporis Canonici in can. g. con

c., clericia auth quod feri C. de dilation auth s pater C. de fund dot. auth in successione C. de sus di giri Lib. auth. Ut necto C. ad Clunia Ter-iul buth. itens hereditas C. de hon qnae Iib. auth hos s debitor C. de pigris hysoth ubi passim esse siner i m rbarinio legis Irnerium quosdam pol iisse

ad eci se si quid est simile, quae in

novellarum corpore non reperiuntur . Item authenticani , prout D. eam posuit , non bene aptari ad i. Ovidicis rursum et D. qui se posuit auth iu-tellexisse , reliqua . Hinc palam est quae in authenticis, utique illis , scribunturta ab Irnerio scribi , cum alioquin ipse perperam argueretur mala' dei in contrahendis novellis , quasi sua scipposuisset . Et qui dicit , Irnerium authenticus ad Codicem potuisse ut dicit glossa, videtur mihi clarius loqui non posse. Nonnullorum tricis mox

latius occurrem US.

Add Imus Odos redum , Accurso fere

supparem, in colument ad auth qui res C. te foros ecclesia num. q. Or ignori,

inquit , vos non debella hic plus habere in se authent cae tamen qu dana hic habent plus . Sed ista verba non uno usi , quia non sunt in corpore aut heuticarum , sed .ec sunt verba liner i. Quid

sint Certa tisi , mihi non constat si usa legeris , qualem qualem sensum adhuc barbarum , poteris elicere nisi,

quod magis arridet , Iussi , dimidiate scriptum dicas pro Cliniani . Nimirum verba , quibus de agit Gastiniani non esse , sed Irnerit , quia non sunt

in corpore authenticorum , id est noυeliis , ut glossam ad die . auth an iis maduertisse divimus. Alii itaque plus, alii minus habuerunt . qui plus , haburunt authenticam Irneri , ut primitus ab eo scripta fuit , qui minus

habuerunt authenticam , etiam quidem Irnerii, Ied demtis ista quae non novae legis , at illius di sies x videbantur

Ita Odoi redus, ita malit . Denique non dubitem , qui de authenticis Irnerii intelligendum sit, quod

Conradus a Lichtenac, Urspergensis Abbas , in Lothario Saxone, p. m. psis memoriae prodidit, puta seminum meris veritim libros legum reno asseri sat cis forte verbis alicubi interpostis di-finae fata .ri ea illa Cerba interposita non sunt authenticarum , quibus de nihil adhuc dixerat , emblemata quod sciant, qui nesciunt , quid ibi sint libri legum sed ipsae authenticae . De

glossis earum emblematicis sic , quod satis est , dicemus . Loquitur omnino Abbas de insertione authenticariam facta auctore Irneriora nam quod Cu-jacius lib. I. obserυ. cap. 23. in priUc. hunc locum exaudit de glossematis , uti digestis in farsisset Irnerius , t. In falsum , quam exemplo perniciosum est. Nescio an , quis hic somniis Cujacio obrepserit retenim quam fallum sit quod ait , licet, ex eo discereri quod ea, quae ipse tanquam Irnerii emblemata depraedicat , habeantur ita libro Florentino, quem Irnerio vetustiorem esse nequidem ipse Cujacius negaverit. Simile quid Sc contra Cujacium animadvertit Albericus Gentilis de bris iuris civilis ea . . Vide tamen quot leges ita sapiens Cui acius , illico , si dixisse liceat L corruperit uod cap. etiam

160쪽

rio CORNELII AN

praeced. Franciscus quoque Hotomannus in sacro illo horribili libello, quem,ctim in eo universam jurii pruc etitiam Romanam unice , quantum potest , eat perditum , pessime Auritriboniam in inscripsit , cap. g. Abbatis verba accipit de interpolatis ab Irneri Pandectis, quamquam , quod adsequi potuerim , in

operibus suis hoc emplastro non utatur. Unus adhuc ib. Leoninus lib. q. cap. 16 in princ sui sitie videtur eodem actatus morbo Interea hoc tacite demirari licet Cujacium, Hotomarinum , alios.

que, qui critici vel sunt vel videri volunt illo Abbatis loco non pluries abusos; suffecerit quippe asylum iis . qui denistidem glossemata crepant. Sed vero si, ut par est de authenticis ab erneis rio Codicis legibus hic illic interpositis Abbatem Urspergensem intelligas , nihil planius, nihil quoque verius. Immo fama de Irnerio , quod authenticas , certe plerasque, concinnaveris, tantas eundo acquisivisse videtur vires , ut etiam authenticas , quae Ic-neri non sunt , Irnelio tamen inuenerim adscriptas . Hujusce rei exemplum est in Glossa ad aut b. t as actiones C. de acros educ in verta sola Romana ecclesia, ubi ita ait ut e clausula sumi es ab Iruer o ex illo titula , UT

ECCLESIA ROMANA . At enim Z authenticam hanc ejus lini Iulam cap. su eri probavimus vel Justiniani aevo cognitam e recitatam, nunc de Iinerit, quid inaudimus novi 8 ejus utique non esse , quid ei dicitur , eadem quoque Glossa prodiderat , cum subjun. Hi : EF ergo hic die Iio illa iure le- unita sed iure Canonum valem, quod dimit L . Qia is credat Irneriam clausulam

adjecisse, quam jure legum Giceti m. meritora putasset falsa, accedit Aeto.nis de hac authentica , ejusque clausu.la observatio, dicta c. p. a. quae aucto

rem Ii Derium videtur etiam excludere, ut ita antecessoris Juliani fides crescat. De Accursio interim quid fiet buit, cum existimarem , ab Merio hic significare ex Irneriori ex Irneri scilicet libro , quemadmodum authenticae dubio procul de libro in librum tradue ae sunt. Sed hoc jam non placet. Fuit etiam cum existimarem , teq(ie Irnerium , inlius scholi ignarum , potuisse hoc ad-DOtare , atque adnotatum est a Graecorum aliquo . Neque tamen choc placet, cum non fit probabile , diversos eandem forte authenticam , noctidico excerpsisse , verum ex duabus novellis composuisse , ut de hac nostraconi at . vid. cap. praeced. superest , ut Glossa hanc authenti cana Irnerio tribuerit , ut i incipi earum auctori , licet haec , Q. D. A. revera ejus non sit . Non aliter usitata καταχυβ rta Tribonianum jus civile digessisse Winterpolasse serunt vulgo, quamvis ipse plures

operis. habuerit ocios. Igitur abunde fides eorum , qu Cretulimus, via Irneri tempora accesserunt prope , communem Interpretum chorum a credulitatis nota absolvit

quid e tenim iis repones 3 vel quid reponit secta nova, in Irnerium cilicet non credula J nescivit ne sibi tantas obstare phalanget g sane Molinaeus , illius sententiae dux, auctor , lect dol.

q. u. 23. simpliciter duntaxat eam proponit, cunico , quod cap. I. exhibuimus , argumento instruit, cetera nihil . Veteruin trauchius in Irnerio su eris rant cap. 2. . n. I. post eum agens echer in prolusione meri in uri. Uapulautis , animadverterunt, officere sibi

locum do edi tres Glossas nimirum ad aut h. qui res C. de fici os eccles ad auth defuncto C. ad Ctum Tertuli ad auth. successione C. de si is di legit. lib. de reliquis omnibus , qua S

SEARCH

MENU NAVIGATION