장음표시 사용
191쪽
Fabricio l. c. Ceterum mentio m axillae est in tipatri Epigrammate Antbol. lib. I. cap. 67. num. 8. inter illustres Poetrias. Statuam vero eius, teste Catiano,
num. IX. J sinus seeit, μηδίν ἐι που ra1ς δοῦ των nron1ματων nihil licet carmine praestiterit, quod usui esse possit, judice eodem; quod Patris Christiani judicium ad materiam carminum ejus spe ut, quibus sabulas scilicet, quales inter gentiles serebantur, decantavit. LXIV. SABBA vel SAM BETHE Sibylla, Graecis quidem commemorata passim,
in hunc tamen censum Graecarum Poctriarum venire non debet, cum Hebraeam
alii, alii Babyloniam, alii AEgyptiam esse agnoscant. De Jamonothe quoque jam actum est supra, ubi de Phione & Artemi. 7s
LXU. Ad SAPPHONEM igitur tandem pervenimus, quae principem sacile inter Poetrias Graecas locum tenet. Admirabilis semina, ut vocatur Straboni Geogr. lib. XIII. pag. 6i'. & qui eum ob oculos habuisse videtur, Eusta bio in Commentario ad Dio usii Perieg. v. 136. cui quae comparari vel parte aliqua in Poetica facultate possit semina, omni hominum memoria nulla reperiatur. De ea dicendi supersedere forsan poteramus labore, postquarn ex instituto de ipsa egerunt Auna Daceria & Lovgapetraeus in vita Sanbus gallice fragmentis eius praefixa, & Pet. Baelius in Lexico Critico Tom. III. pag. 266 I, sq. ut CJarissimum Fubrisium in Bibliotheca Graeca lib. II. cap. II. num. II. taceam. Potiora igitur tamen & ea, in quibus aliquis nostris observationibus locus esie possit, perstringemus. Lesbi itaque insulae orta esse urbe Eresa, diserte ex veteribus auctoribus traditur Suidae in Σαπe ω, idque confirmat inscriptio hedi mae Satibus, quem inter duas nummi a Fulvio Ursuo Poematum IX. femin.
192쪽
I et illustr. pag. 2. editi areas exhibuit Bellirius ex schedis 'rrbi L gorii; unde ee. lebriorem illam Janbouem Poetriam Eresiam iaciunt etiam recentiores quidam Jc in iis Gonovius Tom. II. Thesauri Antiq. Graee. sol. et 1. Error autem est Ger. D. Vosi de Poet. Gr. eap. 3. qui ex Eresa Eretriam fecit, quem seeuu fmaunus in Lexico v. Sappho, & Llosus in Lexico Car. Stephani. Mitylenaeam tamen facit Herodotus lib. II. in Euterpe cap. IIJ. pag. I 4 O. ed. Gron. qui diserte fratrem ejus ciui axum Mitylenaeum dicit, alterum fratrem ejus Larisbum etiam in Prytaneo apud Mitylenaeos ψιχοοῖνζα nobis sistit Albe naeus lib. X. pag. 424. Firmant rem eandem Moschus in Bionis epitaphio Idyll. III. v. 92. Tullius Laurea in epigrammate Aulbol. lib. III. eap. II.
num. 66. in quo Mιτυληνα ι οιδ-ολος vocatur, Democharis item, qui epigrammate in imaginem Sapphus Autiat. lib. IV. cap. 27. num. I9. Mιτυλη- Πιερίδα eam appellat. Hos omnes certum est loqui de Sapphone illa celebriore, Poesi omnes sui sexus antecellente. Ιmo Jc Aristot lem Rhetorie. lib. II. eap. sta. iis addas licet, qui Chios Homerum in nummis suis signare dicit, quem scilieet, licet civis eorum ex mente Aristotelis non sit, hac ratione sibi vindiccnt,9 Mitylenaeus Sa/pbovem; Λtrabonis item Geogr. lib. XIII. pag. 6 II. qui diserte inter illustriores Mitylenaeas SasIbonem refert, δέ Pollucis Onomast. lib. IX. cap 6. L L 84. qui ipsa illa Aristotelis verba exscripsisse videtur; eoque spectat nummus Mitylenaeorum apud in um l. c. cujus area altera caput seminae exhibet, quam Sapphonem non immerito dicunt Antiquarii. Ego certe posteriorum auctoritatem quin praeseram, animum non inducere non possum, sitque adeo Mitylenaea Salpho nostra, Poesi adeo celebrata. Sed extitisse tamen aliam Eresia revera ortam, auctores non contemnendi tradunt, ex cujus cum nostra eonfusone ortum videri queat, ut pro Desia ea a nonnullis venditaretur. Meminit Cresae Albenaeus lib. XIII. pag. 196. E. eamque diserte λMitylenaea P tria distinguit, neque aliud quidquam ejus, quam Phaonis amores eommemorat. Λt Phaonis amores Mitylenaeae, hoc est, famosae illi Sop. t boni tribuunt veteres ovissim in epistolis Heroidum num. XU. & Palaetbatus
193쪽
Eresia est. AElianus quoque Var. Hist. lib. XII. eap. I9. Mitylenaeam & Ere. sam distinguit, illiusque poeti eam facultatem, hujus meretrietas solum artes
celebrat. Contraria tamen ratione Suidas in Eresiae tribuit, quae vulgo Mitylenaeae celebriores auctores, Scamandron mum patrem, Charaxum se trem, praeeipuam carminum laudem & reliqua ; Mitylenaeae contra meretricias impuritates & Phaonis amores, sed carminum tamen etiam praeterea laudem jam ei diserte negaverat aeliavus; quae omnia in eandem mulierem & convenire possunt, & secundum bonos auctores tonveniunt. Hinc semper mihi visum est, viros quosdam bonos, Socratis maxime & Platonis admiratores, cum
viderent passim & σαμ apud illos Philosophos Poetriam nostram audire, varioque ornari laudum genere, indignum esse reputantes, seminam prostitutae pudicitiae & monstrosae libidinis a tantis Viris tantas consequi laudes, ex con troversia de patria ejus occasionem captasse duas fingendi, impudieam alteram& meretricem, alteram castam & Poetriam. Quam conjecturam meam non obscure firmat locus ZEliam l. c. qui diserte ait, eam quam Plato vocet & τοι τριαν ab altera illa diversam esse. Sed illa Sonboηi infamiae nota forte alia ratione abstergi possit, qua de re paulo post videbimus. Interea ut de patria ejus absolvamus, si vera si conjectura de una eademque Salpbove Er sa Mitylenaeave, putem ego dissensum auctorum de ea causam habere hanc ipsam, ob quam de illustrium quoque virorum quorundam patria dissentiuint, quod nata sei licet harum civitatum si altera, altera magnam vitae parrum exegerit, sorte civitatis quoque jure in ea honoris causa donata. Patrem ejus Gamandro vinum juxta cum fratre Charaxo Hero olus i. c. memorat, Ic AElianus i. c. olios tamen Simonis, alios Eunomini vel Eumeni, alios Darii, Iti alios, alios . Sami, alios Camonis, alios Darebi filiam eam statuere, Sa da, ait. Cujus tanti dissensus vix causa excogitari potest eam tamen Vir Clarissimus Dd. P
riuonius in noti, ad PSurvum l. c. putat, qΠod multae extiterint S.τpb si nomine mulieres, quarum patres invicem Contundentes antiqui eam sententiarum pepe ierint diversitatem. Garaxi fratris ejus meminit Herosolus i. e. qui eum
magno aere Lbonteu redemisse ait, sormae emendatiissimae seminam, sed quam
194쪽
Doricam potius suisse dicit Athenaeas lib. XIII. pag. 336. eique insensissimam
ait Sappbonem nostram, carminibus quoque indignationem testatam, quod maximarum ei fratri impensarum causa esset. Eandem rem tangunt Strabo lib. XVII. pag. 8o8. & Suidas in 'Pώωπης qui ipsius Garaxi passim meminit in Σαπψω, 'AuNHπος, 'IDμων. Alium Sappbus fratrem Larietam Aibe- vs lib. X. pag. 424, sq. memorat, in Prytaneo apud Mitylenaeos vinum optimatibus ministrantem, Lai)cbum Sui as in nominat, qui & tertium Eu-ragium addit. Idem matrem eius Cle in nominat, & maritum Cercolam Αndrium, male enim Cercala apud Clar. Ealium in Lexico Critico v. Suppho di citur, & filiam Clei L. De aetate Sappbus nihil addo, de ea enim affatim Viri docti, & ipsa Sappbo Alcaeum sibi coaevum agnoscens, a reliquis tamen Observatis addi possunt Clar. Per holito ad Italani Var. Hist. XII. I9. dicta. Poemata Sappbus maximam partem amatoria, & conversatio cum puellis elegantioribus turpis ipsi ignominiae notam jure injuriave inusserunt, de qua plura dicere verecundia vetat. Puellas, quaS in εταιρος Vel in μαθητρίας ejuS censent veteres,
diligenter ex Ovidio, Maximo Grio & Sui a recenset Clar. Fabritius; iis additamen ev Ovidio Epist. Sapphonis ad Phaonem num. XV. Ηeroidum potuisset Ana Iove, sed forte eandem illam cum Anactoria apud Maximum Gritim Vir do. ctissimus credidit. Turpitudinem illam abstergere illustri seminae conata est
sexus feminei nostra aetate ornamentum Anna Daceria, Tanaq. Fabri filia, in vita Sapphus fragmentis Rus praefixa, eaque ex parte inter veteres praeeuntem habuit Maximum m rium diis. VIII. pag. 9 o. qui philosophicum eum fuisse Sup- tbonis in puellas amorem contendit, & plane Socraticum. Equidem si suffragiorum multitudine dat bonis causa agenda sit, succumbet haud dubie, valebit. que Loiulpetri in vita Sapphonis fragmentis ejus praemissa Daceriae opposita oratio;
go' Cons omnino vitam SappbV1 fragmentis eius prx fixam Hamb. 733. 4. Vir praestant si mus D Oν- illυ pro singulari sua humanitate me certiorem fecit de nuino aeneo. in cujus ad x a Parie: ΚΑΙΣΑP ΣΕΒΑΣΙΟΣ acido gallat i cum Eapa; in averta : ΛΕΣΒΙΩN ΣΑΠΦΩ. Santa fiatara. Epigramma X rasis Poetriae in SolpHMm existat supra in ejus fragmentis num. III. pag. 8 .ί8,2 De SIDONE Ponti filia testatur Iarib,Mattia sive Phobi ista apud Eo bium lib. I. Praeparat.
195쪽
tio; sed multitudo testium veritatis semper argumentum haud est. Ipsa earis mina animum impurum quod loqui ait juxta cum Baeho l. c. rigide rem examinanti dubium videri possit. Exprimant illa vividissimum in quasdam puellas affectum, at nihil in eis obscoenitatis; nihil quod phantasia poetica Hata semina imitandi illius asse his studio, de formis praestantioribus sine crimine di-eere non possit. Sed satis ea de re post magna ingenia. Scriptorum & fragmentorum ejus eoilectionem diligenter satis Ursuus, Fabricius, Longapetraeus dedere, quibus & inventa ejus musca atque poetica commemorantur, ut quae addi mereantur, vix succurrant, ab iis autem dicta repeti istius loci non patiuntur angustiae. Alibi tamen rem omnem exponemus prolixius. 8o
LXVI. SARBIS eadem esse sertur cum Alexandra, quae & Cassandra & Taraxandra, de qua dichim supra suo loco quantum satis putavimus. 81 LXVII. STESICHORI filiae malaridi eommemorantur in epistola ad Paurolam, num. LXVII. J 8a) in qua eas se audivisse ait Himerae, ad lyram cadimina eanentes, tum a patre concinnata, tum propria industria elaborata. Αtque ea quidem parentis earminibus aequiparanda non esse addit, aliorum tamen quorumvis anteferenda poematibus esse. Quam ob causam & parentem beatum esse judicat, cujus institutione profecerant, & ipsas non minus, quae majorem, quam sexus ferre videretur, & profundiorem doctrinam essent consecutae. Equidem de fide illarum malariss epistolarum magnas hac aetate controversas motas esse, non ignoramus, quas nostras nunc non iacimus. Eas saltem, utcunque alias fides Auctoris laboret, non adeo fallaces esse in rebus historicis, inter viros eruditos in consesso est.
196쪽
TARAXANDRA eadem cum Alexandra est, quae & Cassandra alias ap. pellatur, de qua suo loco dicta, non est, eur hic repetamus, vel amplius quid eis jam denuo addamus. LXIX. TELESILLA non ingenio tantum valuit, sed consiliis quoque & manu. Argos ei patria fuit, familia illustris, eorpus infirmum. Cui medicinam quae,rens, oraculo adito, responsum tulit, Musas ipsi medicam operam praestituras. Quo accepto, ut ei obsequeretur, carmini & muscae operam navare coepit, quo facto ti valetudine reci ius uti coepit, & carmine inter seminas in admiratione esse, ut Platarιbo snum. VIII.J relatum. Mas ejus, ut ex mox dicendis patebit, in Cleomenis, Atheniensum Regis, tempora incidit, atque adeo circa Olymp. CXXXIX. . Tanta autem vis carminis ejus apud Argivas seminas fuit, quemadmodum Maximo orto snum. X. J proditum, ut virorum fortissimis, Lacedaemoniis, arma opponere auderent puellae imbelles; ut nihil adeo gloria cedat vel 'pytaeo, qui Spartiatarum, Aeaeove, qui Lesbiorum virtutem carmine excitavit, quin potius utrumque tam lonso superet intervallo, quam longo hseminei sexus imbecillitate distat virile robur Nempe jam in eo erat Cleomenes, Spartanorum Rex, ut magna Argivorum edita strage, ipsi urbi opera ad.
moveret, facile se potiturum sperans tutela virorum, maximam partem occisurum, nudatam urbem. Sel e ce a Telesilla concitatae, ipsa duce, arma arri. puere sciuinae, atque Cleomenem multos suorum desiderantem sortiter repulere.
alterum Regem Demaratum, qui, ut Meraii proditum, in urbem se jam penetraverat, & Pamphyliacum occupaverat, vi eiecerunt. Plura eam in rem
legere est et pud Philaruum snum. VIII. J & Pati amam L num. VII. J atque ejus hie exscriptorem Suidam L num. XI. J quibus & Clemens Alexanis. f num.
XIII. J addendus. Mirum ea omnia praetermissa Heronto csse in expeditionis illius Lacedaemoniorum in Argos historia, cum tamen oraculum recit l, quod ad rem ab Argivis seminis clare gestam pertinere & videtur & eo a Pausania rcfertur. Argumento rei veritatis aperto est lestum Argivorum in novi.
197쪽
lunio mensis quarti, qui Hermaeus Argivis dictus, quo res patrata suit. Ea enim die Hybristica sacra agunt virilibus tunicis & laenis indutae multe. res, viris contra vittis ac velis incedentibus, ut relatum Plutarebo. num.
lege debuerit, & quod Argis γυναικων Αρος habeatur juxta Luciaurem num.
vos columnae insistens, atque ad pedes carminum projecta Volumina repraesentans, ipsa Celesilla in galeam oculos defigente, quam capiti quasi impositura tenebat, ut apud Pausulam num VII. est & Stu am. num. XI. Illa statua nescio an sit Meaura leg. Niterati) statuarii, quem Telesilam finxisse Tatiaηtis num. XII.) testatur. Quantum ad carmina ejus, ea vocat Pausanias l. c. GL Plutarchus l. e. μελη Maximus σ3rius cnum.
fragmenti Censorino subjecti. vid. num. XXI. Ex iis omnibus unicus nobis versus superest, quem ex Bubaestione num. I. retulit Ursuus, quamvis & alias non nimis raro citetur a veteribus, Apollodoro, c nnm. VI. 9 Pausania, cnum. IV. h. J Athenare num. II. sq. quorum loea Ursis jam notata. Epistolam Celesillae ad Laidem meretricem finxit Geophtactus Simo- catta num. XI. at hanc illam longe recentiorem esse, Clar. Fabricio Biblioth.
Gr. lib. II. cap. IJ. num. I 8. pag. I98. Observatum.
LXX. De TELESINA non habeo, quae addam supra in Atthide diciis. LXXI. THALARCHIDIS Argivae, quod seiam, mentio nulli bi exstat, nisi a pud Casianum in orat. ad Graecos f. s a. pag. II . qui ejus ab Eutherare ela' boratam statuam memorat. Eum vero Olymp. CXX. floruisse, ex Plinio lib. XXXIV. cap. 3. segm. I9. discimus. LXXII. THARGELIAM Milesiam σι pὴν quidem vocant Albenaeus lib. XIII. Λ a a P g. Diqjtigod by GOoste
198쪽
Aspasiam, de qua supra diximus, Plutarchus in vita Periclis Tom. I. Opp. pag. 16s B. 83 auctor est. Jungit item eam cum A pinia & Diotima, Philosophis mulieribus, Lucianus in Eunucho Tom. I. Opp. pag. 843. 869 ut
mirum sit, in seminarum Philosopharum historia ab eruditissimo M uagis esse praeteritam. Sapientiae ejus tribuit Hesebius, quod urbes & principes plures subegerit, qua in re sermam quoque, qua plane fuit singulari, partes suas egisse colligas ex Plutarcho & eloquentiam, in qua juncta λu οτητι esset. Ea enim quam plurium urbium studia Regi Persarum eam conci. liasse, devinctis omnibus, qui in amplexus ejus venissent, idem Auctor astirmat. At & sibi ipsi regnum eis quaesivit virtutibus, si recte quidem se habet Suidae in Θαργηλια. 87 textus, qui Agesagorae eam filiam iacit; Thessalisque ait imperasse annis XXX, interemtam postremo ab Argivo quodam captivo suo. Sapientia ejus & pulchritudine commemorata additum Hs ebis, δὴ καὶ πλει ην εγημ ατο των διαιτ μοτατων, ubi legebat doctissimus Pul-merius παλαι - , ut sensus sit, formam ei S sapientiam maritum conciliasse Luctatorem celeberrimum. Egregiam vero sortunam seminae virtutibus & sor. ma clarissimael Legendum ego censeo πλεμως, ut sensus st: sapientiam ei Spulebritudinem maritos comparasse quamplurimos; auctoremque emendationis do Albenaeum, qui diserte ex Hippia memorat, viris quatuordecim eam nupsisse. Verum satis de semina, quam Poetriam suisse non satis certo constet. Equidem in eo eensu eam habuit Politianus, & post eum mira vellus in Leg. XI. Connub. Tom. II. Opp. pag. I92. a. non alio tamen, ut puto, fundamen
199쪽
to, quam quod σκνη dicatur, quod antiquissimis temporibus suit Poetarum elogium, & quod Aspasiam eam imitatam fuisse eonstet, quam in claris Poetriis supra suo loco retulimus.
LXXIII. THE AN O genere Cressa, Pythanactis filia, thagorae coniux suit; sapientia ejus exculta penitus, ita ut scholas quoque post eius excessum habuerit. Hinc inter seminas Philosophas, quarum historiam doctissimus Meuagius persecutus est, locum, promeruit. Neque est, cur post eum de rebus ipsus prolixius commentemur, quae ad poeticam eius iacultatem pertinent, paucis absolvemus. Solam ex mulieribus philosophatam esse & scripsisse poemata Di mo assirmari in libro de philosophia Pythagorica apud Clementem Ale. xandrinum l. c. immerito taxat Menugius. Nam ut Clari T Lubrjeius Biblioth. Graec. lib. II. cap. 13. g. χ' pag. 328. jam observavit, non solam sed primam philolophatam, poemata inde scripsisse nec solam nec primam assirmat. Eidem -ποιν αα τι δι επων tribuit Suidas, de epistolis enim ejus & reliquis seri ptis nihil huc pertinentibus nunc taceo. Aliam τbeauo Locridem, Lyricam Poetriam, idem memorat Suidas, itemque Eustatbius, ejusque πισματα λυρα. καὶ μελη exstare Suidus testatur. De aliis nominis ejusdem seminis doctissimo Jonsio nostro observata videri possunt, in praeclaro de scriptoribus Historiae phi
LXXIV. THEMIDIS quoque nomine illustres seminae plures memorantur. Utque de ea nil dicam, quae in Deorum numerum relata, πρεσβειρα Θεων audit
200쪽
audit Apialonio Argonaut. IV. v. 8oo. ουρανοπας καὶ παλαιγενG chlo, h. c. ut puto, Titanis, cui inter alia μαὐίας, cum poesii conjunciae, inventionem
tribuit Dio ortis Sichius lib. V. pag. 232. A. 899 eamque inter Titanidas diserte refert. Eam male, ut puto, a Gemiis Titanide distinguit mure19ὸllus in log XI. Connub. TOm. II. Opp. pag. I92. b. quam carmen hexametrum juxta nonnullos primam invenisse, legimus apud Clementem Alexanis. Strom. lib. I. cap. 16. pag. 3o9. ροὰ mirumque haec ad diversam a priore Ge. midem referre miraquelliuin, cum tamen retulis Iet locum Dio ori, qui de Titani- de agit, ad priorem illam Themigem: ut non pateat, quo iure de et benitis Titanide loquentem Clementem de alia accipere pollit. Sed & Evandri mater, quam Carmentam vocant Latini, carminisque apud se faciunt auctorem, e. mis est dicta, ut discimus ex Plotarebo in Quaest. Rom. Tom. II. opp. pag. 278. B. 919 Et quamvis antiquiorum in Italia gentium linguam, eamque, qua locuta Carmenta fuit, graecam suisse non dubitem, vel non multum ab ea dissidentem, imo δι ipsam hanc seminam graecae originis esse sciam; illa tamen sive Chemis sive Carmenta in latinis Poetriis iure comparebit, quod iis carminis auctor ab omnibus perhibeatur. LXXV. THEOS EBIAE nomen scemininum est, quod pracfixum legitur epigrammati in mortem Allabii medici, quod est in ibologia lib. III. cap. 11. epigr. I. Unde inter Poetrias ejus mulieris mentionem Θral lus de historia Poetar. dial. III. pag. iro. secit, δέ mira Delius in Leg. Connub. XI. pag. I93. . a. cujus alibi obviam esse mentionem haud memini. LXXVI.