장음표시 사용
171쪽
cujus hie rei indicium saltem erat faciendum. XXXIV. De EUNICE Salaminia nil aliud dicendum occurrit, nisi quod inter Sapphus discipulas censeatur 1 Mida in q,ω. Quod vero nomen ejus Saniea vel Euneea vel Gnoea efferri dicit Tiraquesitis in leg. connubial. XI. Gloss. r. Part. XI. Tom. II. opp. pag. I 87 b. id codieibus, quibus usus est, corruptis
maritia exis mari potes, quam Homerocentones a PHagio componerentur. Et forte epigramma Eudociae, ει- is GLee BAL Pala inis Homerocemonibus praemittebatar, Nisiciebat non Pelagii poema, usur Euriciis, quae N ipsa, raso To. raraxa, Homeroeentones scripserit. Porro illos, qui editi Maeie exsant, Homerocentones P.Lagio totius erisuerim quam Euriciae, propter eiusdem Oricis Patarini frim, quae risum etiam, ue idem sentires, et Mur permisisse. Aubertus mero Mirinus, qui is Aud aras aee Scriptoribus Eccle s. has renuuti ad Di e Eudbeiae Augustae, nan rareris jun. sed Consamini XII. cognomento Ducae Conjugi, recte re siensus es a Guia1. Camis. Sed Tosus Fontanini lib. II. cap. s. oreris de Antiqq. Hortae Coloniae Etruscorum, Homeroeen tonea Patricii ab Earitia in ordinem redactos, Pelagii vero plane divertos Ac deperditor esse contendit. Ad dit Celeb. Fabricias ir not. ad pag. 338. Ex Clar. Boi in i μ ctora obser atione me monuit Lurilyb. N e ναι, Codicem a89 I. Bibl. Reg. Para . exbibere Homeroeeutones, quatra a Patricio primum coia i sunt, id e σωι ais .m eon re versibus zo3 Porro Oricem 2977 U 326o esurim centonem exhibere ab Evidaria continuatam
Ili Ε .eiae, Arari nempe Zoes tribui. Praeterea alium Codicem Homerocentoner exhibere, Pales in vi primum,Hisis Η Ssephanus es alii eriderunt, quariolo amplum, quam qui GH 2977. Euricim ad νιόωκ ar. Pri ma reluctis, quae Patricium auctorem Oabet, is eu 1 apirapbum apud lauiarum Mocorum exsat. quanquamos brimior . ea stamen omnia astinxit, quin de Gripo in Sumbolo Apsolorum is Nicaeno continea uri Meti, is relliatio, suis Euricis es, printer illa, quae attigerat Patricius, variar conti et de Cbrisi miraculis narrasi,
adtexuie tanta licentia, til saepe ab elangelica meritate ae crepet. Idem Vol. VI. Bibi Gr. pag. ς88. in not. Canais3 pag. 48. ad Zonaram monet, in Cadice altero Olbertino, quemadmodum S in Codice Regio 297 . frimar. nsieras me monti t. ad Eudoxiam Maerem siri iam Zoe, sororem es Con Mini Diaein primum aeriari Romaui III. Digenis Impp. conjugem referri mmerocentra. 'F υδε iἀς δ αδελφης τ κυρας Ζωους ' an ἔκιέρα. Manisauconm in Palinur. Gr. pag. 208. Homerocentones, qui jam diu editi fuerunt, seripsisse eredi
tur Eudoeia Maerem trusia, cujus opustuli codex habetur in Bibliotheca Collegii Ludovici M. cons etiam
172쪽
DE POETRII S. GR. I 6 XXXVI. HEDYLA Attica, matre nata Mosebina, Iamborum Poetria, filio quoque
facta celebrior Poeta, quem Hedditum rectius ceteris auctoribus, quam Bed logum Athenaeo vocari, judicium est του πάνυ Cafatiboni ad Athenaei lib. VII. cap. Ist.) ipsa quoque hac arte excelluit. Atque ita eerte accipienda Albevaei l. c. verba: 'H δυλγi του ποι=1του τουτου 'Hλλογου) μητγp, Mοσχίνω δὲ Θυγατηρ της Ἀτθικης, Ira βων ποι'τρίας. Ex quibus non video, quomodo Cl. Vossius de Poetis Graec. incertae aetatis in Behlogus hunc sensum extundere potuerit ; mole matrem habuit Poetriam, Moschinae Atticae filiam. Nisi pro filia errore typographorum flium perperam scriptum dicas. AEtas illorum omnium incerta; Poema vero Hes D, quod Scyllam vocavit, ex Albenaeo lib. VII. pag. 297. B. notum, qui ex eo versus nonnullos recitavit. 36 Pausaniam ejus in Boeoticis meminisse, quod mira quem in leg. Connubial. XI. Tom. II. Opp. pag. III. b. traditum, non memini. XXXVII.
Bre,. d. Ia pD.Mn notas ad Baineti iugemem fur les Ouvrages de Pol tes latina, pag. 4ra. R. De Eudocia antiquiore vid. praeter auctores allegatos, Theop ηem pag. 72. ibique I e. Goarum in notis pag. 369. Θ- .ra um de Historia Poet. diat. V. pag. 282. a. & A enaxitim in Hiiloria Mulierum Philosoph. num. et . sqq. Vitam eiust eleganter deseripsit Auetor Gallus in Continuation des Memoires de Litterature & d Histoira Tom. VIII. Part. t. pag. 3--ii 3. qui profitetur, se u iam esse observationibus Alti Hii, quae Τom. XIV. & XV. Memoriarum Hist. Eeel. leguntur. vid. Journ. Sc. I 73 . m. Dec. P g 43ς. sqq. Conserendar etiam sunt Reflexion, fur i attachement d Athenaia Imperatrice d Orient Four Paulin Favori de I Lmpereur ;οM'on resutasAut eur de la vie d Athenais inseree dans le IX. Tome de Memoires, quae exstant in Bibliotheque ressonare Tom. IX. pag. s7 - 68. Vid. Relati. Saxoniae ins de rebus liter. x733. pag. 2 o. Coinmemoranda est hoc Ioeo EURYDICE ex Pia archi libro de libetis edurandia in fine. Tom. II. opp. rag. l . B. Πειρατεον ἐις τον τ τεκνων σω eoνισμ ἰν πανθ' ἔσα προσηκεν τηδευών, ci λω ἀν ωὴν 'Fυευδικὴν, ἔτει 'Iμυὼς τυ e, ab θι βάρβαρω, -- ς ἐπι τη μἀ γήσει τ τεκνων, οι. ἡ μι-κἱαι- rιυδι ς' ι-ως θ άυτης τὸ, φιλοτεκνίαν σημείω του τιγραικρια ἔπιν λιθηκε τας
173쪽
1 62 OLEARII DIS S. XXXVII. De HEROPHILA vel EROPHIL Α, cujus in Sibyllis celebratur nomen, videnda, quae diximus supra S. & r. XXXVIII. HESTIAE AM, sive usiaeam Alexandrinam non video, quo iure in Poetriiseenseat Gerb. D. Vossitis de Poetis Gr. ine aetatis in Hestica, & ante eum Gra-quellus in Leg. XI. Connub. glosi I. sect. XI. Tom. II. Opp. pag. II S. a. cui Hestie male audit. Certe enim unicus, quo ejus memoriam tuemur, Strabonis Geogr. lib. XIII. pag. 1 9. Πὰ locus Grammaticam potius, quam Poetriam fuisse suadet. Nempe ad Homeri Iliada quaedam scripsit, examinans, an ad eam, quae sua aetate erat, Troiam Graeci consederint, & an Trojanus is sit Poetae eam. pus, qui inter urbem & mare est. Quae sine carmen haud olere, obesores quoque nares deprehenderint. Sententiam nostram firmat mentio facta ejusdem in Scholiis minoribus, quae Dihmo vulgo tribuuntur, ad Homericae Iliados V.
174쪽
TXXIX. IAM LE Τhressa suit, ut diserte Nicaniso inlexi pharm. V. I 32. & Proeti apud PBorium Cod. CCXXXIX. pag. 122, 33. a ) traditum, atque ad mythica
tempora relel tur. Patrem Pana, matrem Echo et i si buunt, ut Veteri Gramma.
iiro ad Alcandrum l. c. as) & Ε0mologo in 'Iααβ,1 Go,ol servatum. Λncillam eam saciunt Meianirae, uxoris Hippothoontis, ut apud eundem Grammaticum est, vel ut traditum Apollodoro lib. I. Biblioth. cap. 3. f. I. i) Celei. Ad quem cum Ceres divertisset, filiam amissam quaerens, neque ad cibum capiemdum, ut erat moerore plane immersa, permoveri posset, obscoeno corporis gestu & scommatibus demum, iambicisque aculeis, quorum ipsa extiterit inven. trix, ejus pervicaciam vicit, quae quidem ab aliis Mythographis Bauboni tribui notissimum, vid clementem Alexandr. in Protrept. pag. I a. ed. Paris. εχθ
De LAMIA, quae Arimin Sibyllam filiam habuit, ipsaque primum oraculis reddendis inclaruit, quod addamus supra dictis, ubi de filia ejus, apud antiquos
quidem nihil occurrere meminimus.
175쪽
xLI. LAMPUS AE nomen in Sibyllis est, ita enim Colophoniam dictam esse Sibyllam h Mida in Σιβυλλα Κολορωνια, habemus. Idem , Calchante eam originem duxisse ait, unde aetatem ejus colligas licet, vaticiniaque eam & oracula pariter ac alia quaedam scripsisse versibus testatur. XLII. LEARCHIDEM inter Poetrias censendam esse suspieionem injieit Catianus
in orat. ad Graecos 6. I 2. pag. II 3. ed. Inrib. qui inter reliquas feminas poesi apud Graecos claras eam retulit, eiusque statuam a Menestrato fabricatam dicit. Alibi me ejus mentionem invenisse non reeordor.
MANTUS supra mentionem fecimus in Daphne, cumque eam carmina scripsisse vel recitasse satis haud constet, plura quoque de ea hoc loco non addimus. . Certe diversam eam a Datbne esse, vel ex eo constat, quod haec Delphis vitam
egerit, Apollinis illa Regi Clari matrimonio juncta fuerit, ut constat ex 'givo fab. CLXXVIII. 439 Cetera consulto praeterimus. IxLIU. MEGALOSTRATE, summo Poetae Alcmani quae in deliciis fuit, non for
ma Τουτε κεν ἐις αιραν, κενεα διανήχετου ἀχω, Σιγα δ' ἐν νεκυεσσι ' το 3 σκέτω εσο νώ.τii M. Nihil ad ias os, quam sonus transit isauis, Statutiam inter iambras es, ου oculis assiandiantur tenurae. Ac mg. Grotio interprete :nfernas ad Ditis aquas vox stransi inan ι rnise scint ambris ; ealigant lumina nocte. 432 Haec fabula Eur tae historiam recenset, rullamque vel Dapbris vel Mamus mentionem facit. Sed in f,b. CXAM lII. inter Augares numeratur Manto Tresa Issia, quibus colafirmantur illa, quae supra not.
176쪽
ma magis quam carminis suavitate animum ejus delini visse credenda est. De cujus Poetae aetate cum plana sint omnia, circa Olymp. XXVII. floruit enim, nihil nobis ea ex parte ista Poetria nostra scrupuli iacit. Honori eius consuluit egregie Arbenaeus lib. XIII. pag. 6cio. συμ αετρ- eam ab Alcmave adamatam dicens, atque animorum potius, quam corporum, istud commercium sitisse innuens, sermonibusque D cantu hanc seminam amantes sibi obnoxios iecisse dicens. Forma qualis fuerit, ipsa innuit, M γαλανγαταν scse appellans in fragmento ab eodem Athenaeo servato, quod Veneris quoque epitheton esse so
XLV. Dc MEGARA non est cur repetam supra de Atibi te dicta, eadem enim omnia ei quoque applicari debent. XLVI. MNESARCHIS vix aliunde nota, quam ex Catiani orat. contra Graecos g. a. pag. II . qui eam Ephesiam, ejusque saluam Euthycratem finxisse dieit, quem eum CXX. Olympiade soruisse ex Plinio lib. XXXIV. cap. 8. segm. I9.
constet, inde quoque Mnesarebitis aetas aliquid lucis accipit. 6)XLVII.
177쪽
OLEARII D I S S. XLVII. De MOSCHIN I Dihil est, quod addamus diciis supra, ubi de Hedyla, quae
Vide. XLVIII. MYIAM, quam MUSCAM vocat Q Uus dial. IX. de Historia poetarum Tom. II. Opp. p. 487. B. & Cira uellus in Leg. XI. Connubial. GloT I. Part.
XI. Tom. Il. Opp. pag. IS9. b. a forma pariter ad eruditionis praestantia commendat Luruum in Muscae encomto, Tom. II. Opp. pag. 377 I) eam que inter Poetrias clatum nomen habuisse dicit. Thespiacam eum intelligere Myiam, nulla idonea autoritate eidem assirmatum Garat , traquello & 2'. Mevagio in Historia Mulierum Philosoph. g. 88. Sane enim duas My ius utramque Poetriam, commemorat Suidas, 68 Thespiacam alteram, alteram Spartiatin, illam Lyrico carmine excelluisse, hanc in Apollinem & Dianam hymnum composuisse dicens, quarum an istam an illam Lucianus respiciat, dicere non est sacile. Imo si audiendus Θraldus, apud Lucianum Corinnam non. nulli respici putant, nempe & primam Corinuam Corinthiam & tertiam Iliebanam cognominatam supra nobis Ostensum est. Melius vero eonveniret, si Corinnam Τhespiacam hoc nomen tulisse constaret. Eadem incertitudine la- horamus in loco Clementis AlexanB. Stromat. IV. cap. 19. pag. Ia 3. 69), quo M3a & Sappho junguntur. De M)ia Pythagorica hic nihil dicere attinet, nihil enim illi cum poesi, egitque de ea satis diligenter Moragilis i. c. neque de Atheniensi mc retrice ejus nominis apud Lucianum l. c. est, quod addamus. xLIX
178쪽
commemoratur. Moero Atbenaeo fnum IR J Pari benio frium. VIII J & eidem Eustatbio num. XI. M. J Eas distinguere videntur Lil. Qi uidus dial. III. de
Poetarum hist. T. II. Opp. pag. Io 8. F. & dial. IX. pag. 487. C. &GraquAlus in Leg. Connub. XI. pag. iap. b. savereque ipsis posse videbatur, quod suibius post Athenaeum constanter scribat, ubi de μν αοσως austore agit, eamque Βυζαν ιαν Vocet; Mυρω vero absolute appellat eam, quae hymnum in Neptunum composuit. At in eo saltem ratio non constat Grain, quod Moeroni hymnum in Neptunum tribuat, reliqua omnia, quae de Moerone habent Athenaeus & stathius, ad Myronem reserat. Nee nra ellus melius hie procedit, qui ''roni non tantum omnia eadem tribuit, quae de Moerove antea dixerat, verum ti alia omnia deinceps, quae unius aetatis personaeque ejusdem esse non poterant, permisceat. Mihi omnino cum Paulo CHomesis ad Gyraldi dial. III. de Poetis pag. 168. Verisimilius videtur, eandem esse, quae MFro &Moero dicitur, seminam; sane enim in Moeronem Eusta ibit δc Athe i competere omnia videntur, quae Suidas habet de M3rove ; eamque sententiam Viris Clari L simis Li I. ero in notis ad Suidam l. c. & D. AU. Fabricio Biblioth. Graecae lib. II. cap. II. num. 48. pag. 386. etiam placuisse video. 1 o) Byzantium ea patriam habuit. I tatem manifestam reddi ex eo putamus, quod mineri Tragici exstitit mater, ut non Suidae tantum constat testimonio fui d. num. VI.
laudata Allatio de patria Homeri cap. II. qui inde emendandum Suidam in 1 2 alibi docet, & pro 'Oμηρου τραγnχχῖ Θυγάτη ρ substituendum μητηρ esse. Floruit autem Ptolemaei Philadelphi aetate Homerus iste, adeoque post Olymp. CXXV.
179쪽
CXXV. Unde colligo, omnino MFroηem nostram esse, cujus stituam iuxta Catianum num. IX.J fecit Cephisiodotus. Vir doctus quidem putavit, distinguendam esse hanc Tutiani Myronem a nostra, hoc ipso argumento, quod illam Cephisodotus finxisset, quem constat ex Pliuio floruisse Olymp. CII. At meminisse debebat, duos extitisse Cephisiodotos iuxta eundem Plinium Hist. naturat. XXXIV. I p. quorum posterior Olymp. CXX so ruit, & cujus aetati praeclare
convenit cum suppeditatis temporum MFronis argumentis. Recte vero eidem Viro doctissimo notatum, non posse eandem cum nostra esse, cujus in Erinnae epigrammate supra allegato num. VIII. J mentio est, id enim temporum non fert ratio, nam de fide quidem Epigrammatis Erinnae non erat dubium movendum; neque sane Dinnae epigramma Poetriam fuisse eam, de qua loquitur, innuit, neque alias illud nomen infrequens, cum M us Rhodiae quoque Philosophiae studiis deditae, Midas meminerit. Ad nostram ut redeamus, ea Andromachi Philologi fuit conjux, atque inter ὐμνογρα*ους mulieres refertur ab Antipatro Anthologiae lib. I. cap. 67. epigr. 3. Praeter μνους vero vel μελη ἐπων quoque & epigrammatum eam Poetriam extitisse, Suidae est proditum. In
hymnis ejus est ille, quem in Neptunum eam scripsisse ait Eustatbius f num. V. J 'Eπους quoque memoria superest, quod μ μοσύ ' inscripsit, & cujus insigne fragmentum apud Albevaeum svid. num. II.J habemus, ex quo illud HLevius Ursinus Femin. illustr. Poemat. pag. 42. repraesentavit, emendatius in quibusdam dare potuisset ex Enstat bio snum. XIJ qui ibidem partem ejus servavit. Eodem carminis genere scriptas fuisse ejus sive diras, ex quibus Alein sfabulam repraesentavit Parib rius, num. GIL J ut non immerito Clarissimus Fabricius i. c. suspicatur. Epigramma ejus unicum ex Anibologia fui d. num. III.J Fulvius insutis repraesentavit. Addimus hic alterum in editum ex Collectione Maibii ex Holstemanis schedis descripta svid. num. X. J Λntequam finem faciam, loci musaniae 3cc. fvid. supra pag. 36. not. 3.J
MYRTIS Anthedonia inter Lyricas praestanteet allegatur Antipatro in Antbologia lib. I. cap. 67. ep. 8. De aetate eius constat ex eo, quod supra in Corin
180쪽
κa ex Suin svid. num. II.J retulimus, ab ea Corinnam institutam suisse, adde, quod Pindarus quoque ex schola ejus prodi isse, eidem Suine in Πίνδαρος fnum.
III. J dicatur. Cui rei non bene convenit cum eo, quod, cum de Corinna ageremus, observavimus, reprehensam scilicet a Corinna Myrtidem fuisse, quod, se mina quae esset, cum Pindaro in certamen auderet descendere. M1xi idem nostram Ποι ητρι- μελων laudat Plutarchus, num. I.J atque ex ea de Eunosti Ηο.rois loco quaedam profert. Statuam ejus Boiscum finxisse dicit Caiiamus.
LI. De MYSTIDE alibi me legisse non memini, nisi apud Catianum in Orat ad Graecos legm. 12. pag. II . ed. Iriribi, a quo inter celebres Poetrias ea resertur, statuaque honorata esse dicitur, eamque quidem Aristodotus finxisse perhibetur; ut non videam, cur meretriculam eam dicat Vir doctus Frave. Iunius in suo Statuariorum & Pictorum veterum catalogo. LII. NICOSTRATA in Sibyllis censetur, eamque cum Carmenta eandem faciunt, de qua in Poetriarum Latinarum historia dicere malim. Nam illius dicitur carminis auctor, quamvis Arcas semina Graecarum censu non sit excludenda. Eam cum Themide eandem facere Plutar bi ni in Quaestion. Rom. T. II. Opp. pag. EIS. B. notum est, & tum quoquc pluribus dicetur. LII f. NOSSIS Locrensis suit, quod antea non observatum, ex epigrammatibus quibusdam ejus, nunquam prius editis probavit Rub. Bentibus. fvid num. III VI. J Rbinibonis Tarentini vel Syracusani aequalem fuisse, patet ex epigramma'
te, quod ex Avibologiae lib. III. edidit Fulcius Ursinus, vid. num. I. J quod
unicum ille λει φανον ejus reperire potuit. Aliud Holpeuius & Ber elius in notis ad Stephanum num. III. in attulerant, idque emendatum magis dedit paulo ante laudatus Bentibus, qui & tria alia inedita ejusdem seminae epigrammata in lucem primus protulit, quartum in Samythae reticulum, Veneri dedicatum, Suidae in Δαιδαλεον & Σου- Θας allegatum, edidit Cl. Lusterus ad eum Λucto-