장음표시 사용
161쪽
do iis commissae explicandae inserviat. Aliam Datbuem Tiresae filiam, Thebignatam, apud Diodorum diculam lib. IV. pag. 178. B. 29) invenimus, quae ea-pta ab Epigonis patria urbe inter manubiarum primitias ex voto Delphis suit
consecrata. Eam aiunt a patre vaticinandi artem edestim, magnos in ea Delphis progressus seci sie, Sihllae propterea nomine honoratam. Oracula literis quoque mandasse dicitur, ejus elegantiae ut multa exinde suis Homerus intexere fuerit dignatus. Eam vero ipsistimam esse Er)ibraeam Sibyllam, quam Artemiuiupra vocavimus, existimarunt O pbrius Paucinius de Sibyll. pag. r. & Ganus de Sibyllis cap. 4. male intellecto Constamini in oratione ad Sanctorum coetum cap. 18. loco seducti. Nempe omnino ille de Eotbraea Sibylla verba faciens, eam a stultis parentibus huic cultui mancipatam dicit, ex quo nihil honestumae probum, sed α α μονες Θυμοὶ gignantur τα ἰαυτοι τοις ιWορουμένοις περὶ
της h. e. simili modo, quo de Daphne relatum sit. Hic igitur Viri eruditi Dapbiicin ipsam putant vocari, quae Erythraea ante dicta Sibylla st, atque ex ejus historia turpitudinem illorum qiοιβασμων demonstrari. Atqui plane aliter se res habet. Nempe improbat Imperator afllatus impuri Dei, qui ut notissimum, impudica partium, quas Verecundia vetat nominare, solicitatione fiant, quemadmodum in prima statim virgine, cui fatidicam hancce virtutem obtulerat, demonstratum dederit pruriginosus ille Deus, cui delibati virginitatis soris praemium eam promiserit. Quae Imperator apud plebem Christianam praeverecundia tectius proferebat, ex historia mythica obscoenos illos affatus, &quid alliciat improbum Deum ad illam oraculorum communicationem, illustraturus. Ceterum hujus Daphnes soror fuerit oportet Manto, 3Oὰ oraculis reddendis apud antiquos celeberrima, ipsa quoque Tiresia genita; sed quoniam
eam 102 - ' όι α ἐπίγοοι τὸν πουν ἐλόχει διηρπασαν, as Τειρεσ& Θυγατρὸς Δάφνης
162쪽
eam versibus oracula vel effudisse vel in literas retulisse non constat, plura de
XXIV. De DEIPHOBE videnda supra de Ariemi Sibylla dicta. XXV. DEMO, quae & Sabba, Pausaniae .& nice memorata, in Sibyllis eelebris, Berosi & Erymanthes filia, Babylonia aliis, aliis AEgyptia dicta, hic locum vix
invenit ; nihil enim ei cum Graecis, licet Graeca oracula ei recentiorum quorundam impostura & curiositas affinxerit. α
vel Artemidos nominibus censetur, qua de re itidem supra a nobis nonnulla annotata videri possunt.
XXVII. DEOBULINA Poetria, quam traquellus apud Eusebium in Chroni eis O. lymp. VII. se invenisse putat, nulla est. Scilicet vitioso ebit Codice usus est Vir dotius, qui pro Cleobulina male illud nomen ei obtruderet. De ea vero etiam supra a nobis pro instituti ratione actum est satis. XXIIX. DODONAE COLUMBAE vel Peliae apud Dodonaeos non sabulosa ματα- μορρωσει in seminas Poetrias & fatidicas 1 nobis vertentur, fabulam de iis rite explieantibus. Nempe diserte Hesebius in Πελειω τὰς is Δωδώνη Θεὸν ob κομα=kiς αελεώς dictas ait, & Servius ad Eclogam IX. Virgilii v. I a. Thessalorum lingua vaticinantes et vi τερας dictas testatur, Πελειὰς appellatas, quod idem est,
163쪽
dieit Eastvibius ad Odyssi pag. 11 . h. lingua Molotarum, ternasque eas
initio Dodonae easque aniculas oracula edidisse dicit. Quatuor tamen antisti. tas Dodonaeas inde extitisse Strabonis lib. VII. GeogC pag. 329. testimonio perhibetur. Vates suisse saltem primas antistites illas, adeoque Poetrias, non dubium est, idque diserte Pausanias lib. X. in Phocicis cap. I 2. pag. 828. testatur, quia eas primas inter mulieres seqqentes ait recitata versus: Zεω ην, Ζεύς ετι, Zεὶς υσεται, ἶ μ εγάλε Ζεῖ, es fi or mi, δο κλKετε μητερα γεcu . Quamvis quae successere in eo munere, perinde ac Delphis Pythia, suos χtησμοποιους habuisse sit verosimile, qui carmine effata conderent. AEtate hasce mulieres Phemonoem antecessisse idem Pausanias memorat. Sed plura de Dodonaeis hisce mulieribus nunc non addo, cum ii pluribus nuper de Dodonaeo oraculo sit actum.
ELEPHANTIDEM, vel ut Sutia in 'Λ ανασσα vocatur, ELEPHANTI NEN Poetam ex Poetria secisse nonnullos memorat Θrauus dial. III. de Poetis T.' II. Opp. pag. III. D. in quibus Iulium Caesarem Capaecium lib. II. Hi storiae Neapol. pag. 31o reseri, istumque errorem improbat Vossius de Poetis Gr. incertae aetatis in Elepbantis. Rus & patria & parentes & aetas & cetera pleraque hodie iguorantur. Poetriam iaciunt recentiores, nescio an satis solido judicio, certe enim ejus rei luculentum judicium apud antiquos nullum invenio. TL εν τη συνουσία κατακλίσεις eam post Astyanassam descripsisse ait ALdus, quod opus Elephantidos bibellos appellat Lalage Priapei carm. a. tabellas ex eo pictas Priapo consecrans ' mollEs Elubantidos libellos Martialis lib. XII. epigr. 3. v. 4. Ibros Elephantidis simpliciter duetonius in Tiberio cap. 43. qui ex iis varia pichirarum obscoenitate eubicula ,n Capreensi palatio commaculasse Tiberium narrat, ex quibus omnibus locis colligere non possis, carmine scriptum
164쪽
illud opus suisse. Catiantu in orat. contra gentes f. 36. pag. I 22. ed. Imrib. ni. hil aliud, nisi ται ὰέμητους ipsius & Philaenidis επινοι- memorat. Neque opus ejus de κοσμ ητικοῖς, hoc est, de rebus, quae ad corporis ornatum spectant, quod leuo lib. I. Pharmac. Locat. eap. I. est commemoratum, & cui simile quoque Cleopatra edidit, poetici quippiam spirasse videtur. De rebus abortum pro- eurantibus juxta cum Laide citatur Plinio lib. XXVIII. cap. I. sed nec ea res P sin spirat. cai P Esse tamen ait G1raldus i. c. qui sua aetate quaedam ejus Carmina legi prodiderint, quae ad suas manus non pervenisse ipse ingenue fatetur Putem, si quaedam extent, recentiorum sorte esse Poetarum, qui muliebre nomen suis obscoenitatibus obduxerint.
XXX. ELISSA in Sibyllis fuit, idque nominis Libycae vulgo Sibyllae tribuitur, de qua cum supra jam attigerimus . nonnulla, opus non est, ut denuo hoc loco
xXXI. ERINNAE & patria & aetas in controversis sunt inter eruditos. Patria alii Teiam alii Lesbiam faciunt. Sunt &, qui Teliam, sunt alii, qui Rhodiam existiment, ut ex Depiano E . cnum. X. 9 Sui num. XII. J Eusta ibis cnum. XI. & Mboliis Anibologiae num. XVIII. discimus. AEtatem quod attinet,
Sappias εταιραν i ter sονον faciunt Suidas l. e. ti Eustatbius i. e. ut Ioeum habere non possit Viri docti conjectura, qui Eusebii sententiam de Erinnae aetate defensurus, εταῖραν non semper aequalem significare observat, nam diserte Do-Suppbοηi Erinnam duisus ait; quam circa Olympiadem XLII. floruisse sere convenit inter eruditos. Sic vero de aetate Erinnae sentientium mihi po. tior autoritas est, quam Eusebii, qui in Chronico tuo ad Olym. CVI. ad Alexan
333 τ a uossi lib. de Nobili:ate eap. 3 t. num. 3 8. veros mile fit. ab illa verari emulastrum elethan. tinum. deseriptum Corn. O . lib V eap. io de Medietna. Da. Cori H in Histona Meuicinae rataic edita Parc. II. lib. 3. cap. r3. putat, Ede Muniam Poetriam dillinguendam esse a medica.
165쪽
dri Μ. eam retulit tempora. 32 Poetica iacultate tantum proseeit juxta Suidam ti Eustatbium, ut versus ejus cum Homericis contendere posse Crederentur. Fuitque celebre Auctoribus iisdem memoratum poema, quod ηλακατην, colam, inscripsit, I olia Doriave dialecto compositum versibus CCC. Atque id quidem aetatem non tulit, tulere epigrammata nonnulla in Anibologia nobis servata, atque ex ea ab Ursino in Poematibus IX. illustrium feminarum repraesentata. num. VIII. se J Iis addere, cum ita serat oceasio, duo alia liceat in. edita, ex collectione Epigrammatum Graecorum Holstentana, Matbium Sebolasticum Auctorem praeserente. svid. num XV. A XVI. J Ceterum alterum Epigramma, quod Uuinus Eriκηae tribuit in loeustae & eitadae tumulum, jure ei assi scribi, licet Mibologiae lib. III. cap. 24. epigr. 3. AE ae vel Leonidae inscribatur, affatim evineere puto Plinium &c. svid. pag. Io. not. I.J Sapphica Erinnae Oda in laudem fortituώinis, &e. fvid. pag. I 6. MJ Ceterum quae de Arerus epigrammate in Erinnae statuam ex Avibologia lib. VI. cap. I. epigr. a. ejus. dem item hexametris aenigmati eis ex Laertio & epigrammate in cucurbitae a p. plicationem in balneo ex Aristotele observavit miraquellas l. c. salsa omnia, nam duo posteriora ad Cleobulinam spectant, de qua vide supra dicta. Epigrammavero ex Anibologia citatum non ad Erinnam, sed Cleoumum pertinet, ut Claris Tabricio loco saepe citato jam notatum. Decessit Erinna XIX. aetatis anno, quo magis mirandum, Homerum eam aequare virtute potuisse, tantumque Sappbo hexametro genere superasse, quantum ei melico carmine erat inferior, quod Stii j & flaibio laeis citatis traditum. Idem Eustatbtus Epigramma exhibet vetus, eadem omnia confirmans. Erinnae statuam vero Naucydem finxisse, a mitiano inum XIII.J traditum habemus. XXXII. Eliam EUDOCIAM, quam & Eudoxiam passim appellant, Athenis natam, patre Leontio Sophista, quem Λεωθοί, metri haud dubie lausa, vocat Teteretes
- 22 Equidem Eusathia & Siario xuctoritatem testimonio Eusebia snum. XX J L Gorgia GHHi num. xvul. ad praeserendam esse existimo, quia illi dia post Ea biam vixerunt, ti non raro in indicanda
166쪽
pag. 3 1 apud omnes eonstat. vid Socratem Hist. Eccl. VII. ai. Evagrium Hist. Eccl. lib. I. cap. xo. Nicepborum. Hist. Eccl. XIV. 23. Cesenum Annal. Pag. 282, 38 & Zonaram Annal. lib. XVII. S. 22. Imo ipsa sese Λεον ιιιδα ευπἀ- voeat in versibus a notio servatis Cod. CLXXXIII. pag. at 1, I9. Eum Leontitim esse non male suspicatur Henr. Valesias ad Socratem lib. VII. cap. a I.
quem Obmpiodorus suo studio promotum ad Sophisticum apud Athenienses thronum scribit, ut apud notium Cod. LXXX. pag. I Io. est. Mirum igitur nisaquellam l. e. in tanta luce tam spisse errare potuisse, ut Imperatoris Theodosii junioris filiam dieeret, cujus, ut mox audiemus, conjux suit. Erroris Occasio haud dubie ei extitit Eudoxiae nostrae filia, Licinia Eudoxia, quam Imp.
Theodosio iuniori peperit, Valentiniano Constantii & Placidiae filio & postre,
mo Valentiniano nupta. Verum Iuniori huic Eudoxiae nihil eum Poeticis stu. diis. Matrem ipsius, quae nostra est Eudoeia, pater Leontius omni honestarum disiiplinarum apparatu instructam cupiebat, quibus etiam, qua erat ingenii se-lieitate, praeelare animum suum imbuit. In Grammaticis 'perecbium Prae ceptorem nacta, Orion m in Rhetoricis, aliosque teste Taetra I. c. quos inter quoque parentem luisse, eumque pariter in Philosophi eis eam instituisse, ex So. crate Hist. Ecel. VII. et r. & Mevboro Hist. Eccl. XIV. 47. liquet. Orioneis quod attinet, Thebis ille ex AEgypto ortus fuit, ejusque mentionem Eumologus in Iu das faeit, γνω-ων vero μναγωγM sve Θολόγι tribus libris ad Euntiam discipulam suam eum scripsisse, Midas in ' Ωρίων docet. 'perecbius Alexandrinus extitit Grammaticus, cujus varia itidem scripta ab eodem Suida in Yπερέ- χιος reseruntur. His Magistris ita virtute eminere & ingenio coepit Eu otia, ut serma, qua emendatissima fuit, in minimis ejus dotibus haberetur. Hae P. ter etiam moriturus, ut Mevboro l. c. relatum est, testamento haeredes scripsi
filios duos Valerium & AElium, vel ut Chronici Alexandriκi Auctor ad A. C.
veterum Auctorum aetate a veritate aberrarunt. Vindicari etiam hae ratione Eris e alutari potest me ειι 'Pώμήν. etiamfi haee non in Fortitudinis. sed in urbis Romae, laudam lcripta a multia credatur. Varia de nostra profert ras. Cranius, in Animadvv. Historic=Philologg. P. X. pag. 267 27 .
167쪽
OLEARII DIS S.CCCCXXI. vocat Gesum, & Zonaras Annal. lib. XVII. g. 22. Genefuniri filiae,
quae Athenaidis tum appellabatur nomine, in eruditione & serma patrimonii assa. tim esse; vel, ut Z aras ait, sortunam ejus arte ante sibi perspectam, causatus. Quam iniquitatem illa aegre ferens, cum 1 fratribus supplex tertiam paternae haereditatis partem obtinere non posset, aedibus insuper paternis expulsa, causam in aula Augusti actura, CPotin venit, ubi 'liberiae, Theodosii Iunioris sorori atque tutrici, cujus maxima ea aetate esset autoritas, hacce occasione innotuit. Ea fratri, ut matrimonio sibi jungeret ornatissimam semi Ram, auctor extitit. Eaptizata igitur ab Attico Episeopo, teste Mevboro & Socrate, pagana enim erat, ridociae nomen aceepit, inde in Imperatoris amplexus veniis nuptiis celebratis A. C. ccccx XI. ex a. d. via. Idus Iun. ut est in Ebronico AElexandrino, Augusta eoronata est A. C. ccccxx H. ex a. d. I. Ianuarii, quo etiam anno filiam Lieiniam Eudociam peperit, vid. Marcellini Com. Chroni conpag. 19. ed. dim. Paris I 6 I9. & Chronicon Alex. Ea qua fuit animi indole sublimi & injuriarum contemtrice, fratres tanta sororis fortuna exanimatos, atque jam fuga sibi consulentes, retraxit, amplissimisque dignitatibus ornavit, vid. Chroniton Alexandrinum l. c. ipsorum malevolentia istud sibi patefactum ad gloriam iter agnoscens. Filiam A. ccccxxm I. bimulam Valentiniano Constantii &Plae idiae filio desponsavit, vid. Marcellinum Corn. l. c. pag. 2Ο. quae nuptiae cum An. ccCCXXXVII. consummatae essent, paulo post Eudoeia nostra Hierosolymam & loca sacra prima vice adiit, vid. Mareellinum Com. L c. & plures apud Can tum ad Iron. Alexandr. atque Valesium ad Evagrii Hist. Eccl. lib. I. eap. a i. Verum ut sunt res humanae parum stabiles, ita nec illa Eudociae fortuna perpetua fuit. Maritalem enim eoncordiam post aliquod tempus diremit os sensa, quam eur levem dicat, eamque se nescire affirmet cingius de Fam. Byllant. pag. II. non Video, cum eam luculenter edisserant, gravissimamque se isse ostendant cedrenus Tom. I. pag. 3 3. Nic borus i. c. & Marcellinus i. c. pag. 26. Nempe Chrysaphio Eunucho, qui maxima tum in aula gratia florebat, quaedam eum Flaviano Patriarcha eo tempore s multates intercessere: quem
eum sede patriarchali ille euperet deiectum, id vero fieri non posse, quamdiu
168쪽
Puleheriae praeeipua esset autoritas, facile animadverteret; Eudoeiae contra eam muliebria studia accendit. Illa precibus primum frustra animum Imperatoris tentavit, ut Praepositum 1 Pulcheria abstractum sibi adjungeret, atque sic ad sPulcheriae autoritatem transferret. Inde vero, Chrysaphio instigante, porro instans postremo impetravit, ut aecersito Patriarchae Imperator praeciperet, diaconissam Pulcheriam ut ordinaret. Quam rem ille aegre serens clanculum ejus Puleheriae indietum feeit, quae jusso ad Eudoeiana transire Praeposito, urbe excessit, ti privatam vitam egit. Sic rerum summa sere ad Eudociam pervenit. Quam Paullino Imperator, plusquam serret Caesarei lecti honos, sivere, interea,temporis suspicatus, orta suspicione ex malo ingentis pretii, ab Imperatore Eudoeiae donato, ab ea vero ad aegrotum Paulinum, Imperatori qui erat in etiarissimis, atque ejus eum Eudoeia nuptias promoverat, misso, quod tamen a se factum ea, cum Paulinus rerum omnium ignarus malo illo rursum donato Im peratori rem palam fecisset, jurejurandi religione interposita negaret) turbare ex ista occasione Eudoeiae selicitatem sortunae invidia coepi ι; id quod factumeirea An. ceccxxx Ix. Severe hinc Imperator id factum ei exprobrans, Paulisnum quoque capite plecti jubens, Eudociam Vero malorum omnium causam pulsa ex aula Pulcheria sibi extitisse eonquestus, eam, ut discederet circa Λη.eeeexov. Constantinopoli Hierosolymam & loca sacra Visitatura, permovit. In quo itinere Antiochiam delata, habita de laudibus urbis ad Senatum populumque ex throno aureo oratione, auream effgiem in Senatu, statuam aeream in musto promeruit. V. Chronicon. Alex. pag. 3I6. Hierosolymam delata multa ibi pietatis suae monimenta magnificentia regia condidisse perhibetur. vid. Nisobor. XIV. so. Rediisse tamen CPol in dicit ciuius in Familiis Byzant. l. c.& post conjugis obitum rursum merosolymam prosectam esse. Qui orius ex eo est error, quod Vir magnus apud Evagrium Hist. Eccl. lib. I. cap. EI. Me-ρborum Hist. Ecel. XIV. so. Mareellinum l. c. pag. et . legisset, bis saera loca adiisse Eudociam. At illud explieandum ex iis, quae supra diximus, de pri re ad ea loca prosectione, voti causa suscepta. Sane ex posteriori hoe itinere non rediit, ut ipsi animadversum cingio ad Chronicon. Nexandr. I c. sed diem
169쪽
obiit Hierosolymis anno V. Imperii Marciani, juramento, cum in ultimis iam esset, testata, innocuae sibi, quae de Passino jactata fuerant, calumniam affin
xisse. vid. Ironico Alexandr. pag. 3I6. & Cebenum Tom. I. pag. 346. Sepulta est in Ecclesia S. Stephani, quam in suburbanis aedificaverat. Vid. Evagrium Luet. Illustris hujus Poetriae earminum memoria ad nos pervenit sequentium. Primum victoriam, qua debellatum cum Persis suit, Olymp. CCC. an. IV. ut apud docratem Hist. Eccl. VII. Io. est, heroleo versu est persecuta, vid. Socratem l. c. cap. 21. Deinde teste Melboro Hist. Eccles. XIV. so. Hierosolymitanos carmine affata fuit, cujus ultimum versum apud eum servatum habes, unde suspicio mihi nascitur, orationem apud Antiochenos habitam, cuius se. Pra meminimus, carmine quoque conceptam fuisse. Quamvis tamen tacere non possim, versum eundem a Murio dici, orationem ejus ad Antioche.
nos finivisse. Libellos ejus duos in Danielem & Zachariam earmine scriptos seletisse ait et2es Chil. X. Hist. v. 17. sqq. de quibus vid. Photium Cod XXXIZ eetera vero commentaria se nansisti haud posse conqueritur. cas'
170쪽
'OG τευχον earmine ab ea redditam non notius tantum Cod. CLXXXIII. quod nolo observatum, verum & frenes commemorat. Laudes Cypriani tribus libris metro prosecuta est, teste eodem motio Cod. CLXXXIV. Ηonieroeent nes vero in Christum, qui ei tribuat, risus neminem ex antiquioribus novit, at certe sistim id a gTerra deprehendimus. Factum & 1 Zonara Annal. I. c.
qui opus id a Patritio impersemim relistim, ab Euricia perfectum & digestum esse doeet, idque patere ait ex inscriptione versbus hexametris ei ab illa prae missa. Patritium illum proinde alium esse oportere a Pelagio Patrisio, qui h
Zenone Imperatore sublatus est, & cui Homerocentones tribuit Cedrenus, recte observat cingitis ad Zonaram l. e. In catalogo vero Palatino num. 326. Patri-eii Presbyteri eentones Homericos cum praefixo epigrammate Ludoeiae memorari observat idem, qui & in codice Coibertino eosdem centones perperam Emdoxiae, Zoes sorori, Constantini Imperatoris, Basilii Bulgaroctoni fratris, filiae ait adscribi. Eos ab Henr. Stephano & AH. 3Manutio ante eum editos habemus, qui incerti Λuctoris eos dieere, quam temere heic aliquid assirmare maluerunt. 34 EUME.
3 2 Hune librum aeeurate pro more suo deseripsi Celeb. Fabricius Biblioth. Gr. lib. II. eap. 7. S. .
vita, morte, resurremone poematioti, Homerieis verebus & semiversibus concinnatum.
rator, a quo Pelagro moerocentones compastos tes, autur Ceae rimus in risere pag. 29 i. U Zoiiaras in Iri 2 tumore Iom. III. Annal. pag. 37. ritum huic Iententi umparum ratio repugnare videtur, Eadoria enim prias