장음표시 사용
61쪽
6J AElia M. Var. IIistor. XIII. as.s J Fuit haee nobilis apud Tanagmo P tria. Porro de re ipsa Pausanias in Boeot. lnum. XII. vide etiam Plutarctam de gloria Ath. lnum. XIV. Abesser. Tanagrae vixit & Poeticam exercuit, de ideo post
62쪽
Cori a Pindarum iuvenem adhuc & audacius eloquentia utentem monuit, esse eum artis musicae rudem, quod nullas fabulas scriptis insereret, quod Poetae esset ossicium: cum elocutio & figurae ornatusque & cantilena ac carminis modus tantum eo asserantur, ut rebus propositis suavitatem concilient. Huic admonitioni Pindarus cum animum perattente advertisset, carmen scripsit, cujus
Ismeniamne, an aureis utentem fusis Meliam, Aut Cadmum, aut Spartorum sacrorum genus virorum, Aut Herculis omnia superantis vim canam.
Cumque id Corinnae exhibuisset, ridens ea, manu, inquit, serendum est, non toto sacco. Vere enim congesta omnis generis fabularum semina promiscue in illam Odam Pindarus confudit. XIV. Pindarus Poeta Thebis certans, quum in imperitos incidisset auditores, superatus est a Corinna quinquies. Redarguens vero ruditatem ipsorum Pin aras,
suem vocavit Corinnam. Corinvamortem suam honorata est istie, teste Patisania in Boeot. num. XII. monumento & pictura. Ab ea non vietiis tantum est Pindartii, sed ge juvenis ipse illius consiliis in carminibus recte pangendis est usus. Vide Piatareἷum in lib. Utrum Athenienses bello an sapientia clariores inum. XIII. Periviae. 8J Pindarus, ut est apud Adilia m lib. XIII. V.
H. quinquies cum Corin nobili Poetria Ae apud ei. ve, gratiosa stultos Thebis nactus auditores, causa te. eidit. Quorum arguens Pindartia inscitiam συνεκάλει την Καπιαν, sic enim legitur, nee ullo modo aut addi quidquam aut mutari lectio debet, sententiaque est cum perspicua tum elegans, ti gravitate tanti viri digna. Συνπιαλέω autem praeter alias notiones significat etiam appello ge provoco. Endolorato, sinquit Glossarium vetus συνώλισιν ' de alibi: Promeat: υκαλ ω, μυλειτου. Haec vorbi vis non anim adversa nonnullis musam praebuit eorrumpendi i eum, qui per vim surcillis eiecta voce naturali Ae inuis e locique pmpria adulterinam absurdamque substituentes pro Corinna κορώνην senis ineleganti rustico δe contumelioso legunt. Alii Κόεινναν servantes anteponunt vocem D, sic legentes, συνεκάλει δε Κόεινναν, appellabat suem Corinnam. Sed non tam amens de
praeceps fuit Pindarus, ut justam vincibilemque tui
Terentiano verbo utori causitan ipse non modo suae facultatis conscius, sed etiam aequus aestimator virtutis aemulae adversariaeque suae. deteriorem faceret intemperantia impotentis iracundiae ge contumelioso convicio, nullum ullius sestivi saltique leporis honestum Scingenuo doctoque vim dignum aeuleum habente. Martius III. 29. Opinionum in Gaad. Roberti T. IU
Loco συνεκαλώ Ill. Scaliger ad locos controverssos
63쪽
Κοριννα νεωτερα, Θηβαία, Λυρικὴ, η καὶ Mῶα κληθειλε.
Titii pag. tor. & seq. ed. Paris legit: υν ἔκαλώ, etiam UUMVui. Rev. Parens in schedis : συν ἐκαλει. Ego cum praestantissimo II. Vosso censeo nihil mutandam. Συνεκαλει est quod gallice dicimus. ιI en a 'Plia a Corinis, i. e. ipsam Corinnam judicem constituit Colevis ad Ursini Poetr. p. 48. Limis bas putat Π ἐκαλώ legendum esse pro συνιυμ, & consentit Scriptus lib. III. observv. Hili cap. 34. Aliter Rob. Titius. Verba eius sunt ex lib. s. L . Contr. cap. I7. Quid tandem est. quod dicitur, ὁ Πίνδαρε, συνεπιλει την Καινναν' ego puto pro Κο- ωναν fundum e se κορώνο , mel sal em hane morem Is itum ia merborum renuris tollocari debere Mesen
far tantum abes, tit Corinnam tae earminum consciendorum artificia me Iuperet, eanendique artem metiar me
teneat, ut A mecum conferatur, perinde Ν, aes quiserenicem cum etano co tendat. Notum est autem ρr mersitim: cornix eum digno. At Pu. Faber lib. III. Agon cap. 26. retinet scripturam veterem. δe ait se
intelligendam: cum judicum seu auditorum imperitiam Sc ruditatem esset reprehensurua Pindarui, in conspectu Gγinnae victricis hoc fecisse, cui nimirum eius rei gratia condixisset: quod ait idcirco ab AElia. no sortean annotatum, ut non vulgarem Pindari de suis ipsius meritis existimationem, conseientiam imo Aeonfidentiam, qui coram victrice iudicum ignorantiam ipsis exprobrabat, ostenderet. Abserara. Dividatur male iuncta vox συνευλώ, legaturque συν θειώλ ει Se res erit in vado. Exprobratur enim judicibus erasia ignorantia. dum Corinnam συν Βοιωτιαν suem Boeotieam, L e. rudem N in etiam Pinda. ricae Minervae praetulerunt. Allusum est smul ad Λιμαρ, ον ονειδω, Βοιωτίαν G, antiquum etnmitium, Baroticam siem, ut ipse Piuaearus inquit in Olymp. m. 6. ην οτε συας Βοιωτιον ἔδνω ἔνεπον, Ο ΠΙνδαρός em, ψ παλιν ὁ άυτο ἐι φυγωμεν Βωωτιαν δν, αξιων ολου χεδὸν τον ἐπ' ἀμαθια λόγον ἀπολιεΘaia δια τὴν ἐωm μισικόν. Erat,
eum siues Breuream nationem dicerent, Pindaras inquit, , itertim irim Hor ut fugiamus suem Baraticam: totam fere gentem Aa arte musca id rare molens ignerantiae mitis. Galenus in Protreptico ad arara, aut
quisqui, illius libelli auctor; adde μανιαν idem esse
quod ἁμαΘἱαν, -κνειν, άυαθῶς ανατρε2 M. imperito se gerere. Sunt quidem, qui defendunt το συν- χαλω vide post Matrium cimelia Colomsi p. as. sed nondum probarunt ωλων Graecis significare, judicem tonsiluere, o mat Caeterum Co
υιν. Increpo ego tinnulam Myr fida, quos mulier .ata in certamen cum Pindaro Abendis. 'uibus au/ suis ipsa cruribus asiam aVidis Corinna, aut mictoriam ab imperisis judicibus nolenti ob rufam necesse es. Κuhnius.
Defendunt lectionem συνεκάλει τὸν Κουνναν Pet. Faber Agonist. III. 26. & Colomesius Κειμηλ. lit. cap. II. sed quailitissimis ae diversis intcrpretantur modis. Et hie quidem συβπλεῖν exponit judicem construere. quasi coηvocare aliquem, simpliciter ita po situm, idem sit, quod capere aliquem iniuriae sibi is arbitrum. Faber vero ita haec Recipit, quasi Pin arui. quum vellet reprehendere Iudicum imperitiam, is cona
64쪽
XV. Granua, Achelodori & Procratiae filia, Thebana vel Tanagram, discipula qrtidis, Myia cognominata: Lyrica. Quinquies, ut serunt, Pindarum vicit. Scripst carminum) libros V. itemque Epigrammata, & cantica lyrica . Corinna Thespia, Lyrica ; quam alii Corinthiam su i sse dixerunt. Scripsit Nomos Lyricos.
Corinna junior, Thebana, Lyrica, quae & Mya vocata fuit.
μcta Corinnis misHeis M Deois, eat eius res gratia eduAMerar, h. e. diem constituerat. At nullam illa habent vel speciem nisi etiam ἶλε,ον hic interprete. rix de publica oratione, qua auditorum suorum imperitiam declaravit, 3e ad quam audiendam vocaverit etiam Corinnam. Sed simplicissimum ae verissimum est, vel quod voluerunt Seiater adversus Rab. Ttiam. Ad Liminjus apud Sehortum Oblervv. III. 33. legentes υν-ω, Vel quod με ius hie loci, diviso tantum vocabulo, συν-Quod ip'm, ne me admisisse aegre seras, diserte ita exhibet Stais . Se ex Regiis Par. A. & C. Dum autem Grinnam Pindarus appellavit siem, inscitiam ejus arguit, δe sitnul ac vel maxime insemam judicum vel auditorum, qui suem suae vel Musae vel Minervae praetulerint. Notum est it. lud, υς την 'ΛΘ ναν, Sus Minimam. hoc est, in doctus doctissimum docet, corrigit, superat. Sic Demades de Demosthene , Δημοδεένης ἐμ βουλεταδιορθουν, ἡ υς την 'ΑΘηνα ν. Dem phenes me vult cor. rigere, Sus Minervam, apud Plutarchvim in Praeceptis Politieis. Sed Ae Boeotorum institia notata fu i ada-gio hoc οῦς λι- ia, de cujus adagii opprobrio vide ipsum P ar. lymp. VI. Isa. Ic ibi Scholia. Periae tar. Pindarus aegerrime istud judicium tulit, atque si fides AEliam, judiciam refellens ἀμ-iαν, ipsam quidem Corinnam, si recte de PE .i loco judicarunt Viri docti, σοῦν Aemappellavit. At indignum videtur Poe tarum Lyricorum Principe, omnisque venustatis patente, illud in seminam forma pariter ac ingevio con spicuam eonvitium. Malim igitur in depravata dia iani lectione vestigia quaerere. de origines ejus nominis, quod Corinnae haesisse Suidas testatur νήυῖαν appellatam docens, h. e. Muscam, Pro quo Muum aDFIlatam dieit Geth. Io. Vossus de Poetis Graecis in Corinna; an typographi vitio, an quod 3κουσαν pro μυ-. apud Suidam legendam putaret, incertum e eius interea autoritatem secutus vidεtur diaeta u. Rabo in Abrege de la vie des Poetes Grees p. 67. Nempe Musam dictam Metriam nostram a styli tenuitate recte viri docti sunt suspicati, ut aquilat dicere grandi
mos Scriptores more receptum est, eoque respexisse Dasium Sylv. U. 3. U. I 8. Patet: tenuisque arcana
Corinnae dicentem. Ιmo a grandiloquentia Pinia ieum maxime Corinnam dissidentem ostendit Historia Plutaresi. cnum. XIII. I Obarius in dissi. de Poetriis
fi J Suidas in L .ec M. saJ In prioribus editionibus inter v es Καονα de 'Aχελοδώρου haec interjecta sunt. Λυe-η. εν.κησε θωινὶακις. Sed verba ista tanquam supervacanea delete non dubitavi, tum quia in MSS. Paris desunt. tum quia hoc ipso loco paulo poli repetuntur. Luti
3J De scriptis Grinnae vide Medigam in Billi
the a G arca, qui tamen omisi ejus Παρθενω, quorum mentionem fecit Enarrator Comici ad n harao g. p. 4 6. lnum. XI. Prieterea Cariuuam absque nomine operis laudat Eustathisi ad Homerum p. 265, 8a .i6; . quod itidem a Meurso obtervatum non suit. I . s J Portus: seges Ayricas. Inepte prorsus. N. Menim λυεικαὶ erant cantica Vel carmina. quae ad ly.ram canebantur; ut docte ostendit Salmasius ad J lium Capitol. p. 26 quem consule. Irim.
65쪽
Msi J Isaacus die πιι in προλεγομένοις ad Lyco phronem, de variis Poetarum generibus. 1J ratianus in orat . ad Graecos ,- 32. pag. 114. ed. Moribi. 3J Vide de illo naue. Iunii Catalogum Statuariorum & Sapphus Fragmenta P. laa. not. . . .s J Nemisiui Orat. 27. P. 3 3 . B. ed. Hard. τ αναι- των η ἀπαιδευτων. Parcemiae Originem narrat abunde Pindari Scioliasses in Olymp. Se ex eo Eramus Chil. I. cent. I . Harduin. 6J Antoninis Liberalis Metamorphos. P. I . 7J Antoninus Liber. ibid. cap. as.
66쪽
Cortisuae statuam libricavit Silanion. XVIII. Nam & Boeotia inscitiae locus aliquando habitus suit, & suem Boeoticam nescio quam vocabant, scommate illo opinor in nationis imperitiam ludentes. Attamen Pindartis & Corinna & Besiodus suis illa nota minime contaminati fuerunt.
Narrat Nisan re Transmutatorum quarto & Corinna.
Narrat Mea UerTransmutatorum quarto & Cortuna Alteratorum primo. XXI. Tapud Corinnam, de came ad dorsum pertinente est nomen. XXII. PDος, teges, μερος, pravus, zελος, Vitrum ; Errant, qui cum e enunciant;
inusitatum enim est, και Κοριννα, inquit, τον υαλινον επαun. Θησεις, E Corinna vitreum puerum facies.
XXIII. Thespia & Thespiae est eadem urbs.
Ait autem nominum gentilitiorum Auctorν
i iὶ 'Υελ-apud H stilium & Saidam scribitureum . . Sebohases Aris,sbianis scribi , hoe nomen ignotum suille minera & veteribus, ac Pro ζο τε ηλι si Σὶ Si ἡ Κ εννα legeretur, esset locus Corinnae, de qua fatis multa nisitis Ursor in seminis Lyricis it lustribus; sed quia legitur ακόωοῦα , suspicandum, Io. cum
67쪽
cum esse alterius, qui increpet Corinnam, sue si aliqua melica, sive alia, quod factura essiet filium vitreum, nisi quis velit κίειννα προσεγκικ. i. Se valere formosa, ex Verbo κοeπνουσι apud Neochiam; sed primum probabilius. Nunnesus. 13 Eusta bis ad D. β . v. SO9. Pag et O , 3 - ω, Bas i Urbem hane Boeotiae describunt & commemorant Pausaniar in Boeoticis lib. IX. cap. 26 sq. Strabo lib. IX. pag. o3. & P. O. Stephanaia let. in Θiirmis, Dicaearchas rim. II. Geogr. minor. Hud ni P. I 8. Hreoritur VIII. so. Demonoeti in orat. de ope serenda Metapolit. p. 86. A. Poθ-ras Stratag. II. r. segm. I . & II s segm. a. Tulisaurorat II. p. 34. AuιMIUM IV I a. epigr. s. L. VI.9. epigr. 4. Cice o lib. IV. in Verrem cap. 6o. PI-uius IV. 7. Arnolias lib. VI. adversus Gentes pag. 398 sq. 3e Siddmira Apollin. IV. ep. s . De nummis
68쪽
rita ; nec non Thespiam conditam esse 1 Thespiade. xxIV 'Narrat etiam cGeographus2 Myrinnam supra eommemoratam esse urbemaeolicam, quae nomine Conveniat cum Myrinna, urbe in campo Trojano sita; illa scribitur per simplex ρ, sed per duo si quemadmodum nomina Erinna MCorinna, quod contrarium est μυἔρια myrto arbori ; ista enim vox habet unum & duo ρ propter sabulosam Myrrham. XXV. Dicunt veteres, Tarentinos verba in desinentia barytona per duo sigmata proserre; sicut σαλπιζω σαλπίσσω, λακὶ ιζω λο ὶ σω, cps rσω ' quod Corinna laeotice Φρατlω dicit. XXVI. Dicit etiam Heraclides, Tarentinos verba in desinentia barytona, quorum persectum & plusquam periectum per c exprimuntur, per duo sigmata proserre; velut σαλπίζω σαλπι-ω, λοι ίζω λαclισπω, sic etiam cpgάζαν φρασσω, quod significat dico ; inde Corinna Poetria dixit *ρατ αι per duo τ boeotice. XXVII. Tarentini verba in desinentia barytona per duo sigmata proserunt, velut
XXVIII. Sueeenseo etiam ego suaviloquae Mnidi , quod mulier nata cum sit, ausa est
1ὶ Drab. lib. XIII. Geogr. p. 622 sq.
69쪽
t Derepta Da iamiaηa ex Grammatim Mua dunt. Notat & HGe- βάνω vel βανα ex aetolica .luvii Di .li in Biblioth. Regia Paris ἐν τῆ περὶ leg. aeolicat lingua esse mulierem. Salmasus lib. I. της ἐγω ψ ἔγωγε. Epist. r . ad Vossum. Inveniebam nuper lia e verba α, nae citari ab Servatis iisdem verbis & eodem modo eonstructis . io in libro de Pronominibus : Mεμφορι- ἰων- ελληνικα pro aeolicis reddi possunt hoc modo: Mει γἀ ταν λιγουρον, Mυρτιδα εα M 'μαι, οτε βανα φοMM ὲγύγε τὴν λιγυρὰν Mυρτιδα, ἔτι γυνὰ νουσα ILι -αροιο ενοτ' Ιειν. Quantivis pretii hoc φῖ- Ira ἄρος Ieo. Salma a de Helle. fragmentum etiam ad historiam. Vides hoc nomine nistica p. 77. argui M siacm Portriam a Corinna, quod mulier m. ta descenderit in certamen cum Pindaro. Atqui AElya- Dissicile est dictu, quid faetendum fit verbis Cosia di ceteri antiquorum de Corinna hoc ipsum tra- rinnae ab Apollonio Alexandrino preductis, quibus illa Myrt
70쪽
descendere in certamen cum Pindaro. Atque etiam : Ego, neque heroum virtute deteriora c3nens.
XXIX. Vox εμοῖς est generis communis Syracusanis & Boeotiis, quemadmodum etiam Corinna & Epicharmus usurparunt. XXX. Atque etiam Corinna: de te Mercurius aliquando bene sine labore ' M. Eοῖς ' Haec vox dorica convenit voci τεοῖς, qua etiam frequenter usa est corinna in Cataplo: Vincas magnam potentiam habens, o praestantior,
XXXII. 'Ponitur τινὰ apud Grinnam etiam in accusativo easu in Cataplo: Non enim te invidus Deus '
'Oυμειων Boeotii ; illud autem aliquis vestrum audiat. Corinna. Pedea
Myrtidi a se exmbratum ait, quod eum Pindaro cer- 6ὶ Haec in MS. valde corrupta sunt, ubi legitur: tare sustinuerit. An M nidi tribuendae, quas Coriae. ερμους ais' ει απο τ M. mae antiquiores tribuerunt, victor an poetica magi aucta facultate animum mutavit Corinna esto nasutiorum arbitrium. Olearius de Poetriis p. 23 sq.