장음표시 사용
51쪽
s6ὶ G titi, i in Orat. ad Graecos lagm. Sa. p. III. Q. Woris. 13 Forte legendum Βοηθός. Nam Boethum seviptorem a Mentore proximum in admiratione fuisse seribit Plinitis lib. XXXIII. c. ra. Ac ejusdem opus,pud Lindiam Minervam in Rhodo exstare. Reeen.
52쪽
II. Corinna, Achelodori & Procratiae filia, Thebana vel Tanagraea, discipula LlyrtidiS. III. Pindarus, Thebanus, Scopelini filius vel Daiphanti; quod etiam verisimilius. Nam Mope lini filius est obscurior & Pindari alterius cognatus.' Quidam etiam ipsum Pagonidae filium fuisse tradiderunt. Diseipulus vero suit MFrti is mulieris. Natus est Olympiade LXV. ita ut Xerxe in Graeciam trajiciente annorum
Myrii is statuam aeream sabricavit Eoisius.
set etiam alios argenti se ulptorea ibidem. Et Iib. XXXIV. e. 8. l quo nobilitates ex aere operum Martiis ficum enumerat) Boubi, inquit, quanquam argents melioris, inrans eximie anserem frangulae. Ibidem meminit Naucidis. Silanionis. Euthycratis ὀe Cephiso. doti a quo diversi sunt Cephisodoti duo statuarii l. hidem commemorati statuariorum. Lasinus uiam inquit, nobilitatur temulensa tibicisa ta eanuas eas me. natione ἔ de quo plura in Onomastico εe loco jam eitato Plinii: frater eius filii Lys stratus ge ipse statuarius. Item lib. XXXVI. e. s. ubi nobilitates operum 1e artificum in marmore describit; A magna. inquit, admirationa es Hereules Meno rati: δe paulo inserius: In boreis Servii Sanis reperis Ladator Dacty-P bivi, ambis rari Caiat benem bis oriarum stemptorem. Niceratus, inquit Itb. XXXIV. e. sis Mapium nrit ει redigiam , qui inmis i. Concord eampla Romin. Ges r.
Laudatur Myrtis ab Antipatro Tris A in Dub nis fragm. num. CXXXVIII. V
53쪽
διανεκῶς α. τ. R. inflaus. 22 Quid est διανεκῶιρ an continuo, ut διανεκως dorice scriptum fuerit pro διηνεκώι sic graecum habemus. & sententia stare potest, sed verius pessime te. meratur. & Hephaestioni publice illuditur: nam διανε- doricum haud dubie secundam producit ι duas autem breves voluit Hephaestion. 3e nos cum Hephae. stione requirimus: quare id verum esse non potest a aliud latet; quod uno verbo tibi aperiam: Legendum est : 'H διανεγισ' Iυδώς, ἡ μαν &e. Sic nihil ap. tius : διανέχω plus est, quam ἀνέχω, intendit enim hoe participium apte jungitur cum δ. c. &sensus est, Corinnam nune magis quiete obdormiscere, quam antea solebat: quae placide dormire potu, uaneerre antea eras Corinna. Patiens erat somni διανέ- χώσα DA. elegans est participiorum usus apud Grae. cos, ut sciunt periti. Si a διανεχω dixissent illi διανε s ut a συνέχω dicunt συνεχως, id lubens arripuissem, ut se mutatio fieret minori sed exemplis plane destituora quare vicinum sumsi, ne Seholastis eos in me concitem ipse. Pro m in aliis membra. nia erat τι , quod corvis cedat, per me licet.
Vir doctus, versum corruptum esse sentiens, eum emendare conatus est. Legit enim : Η διανε-Iυδως &e. Sed hare emendatio ei prorsus infeliciter cessit. Primo enim H hic non est οῦ, quin, ut credidit; sed st, sane ι alias Corinna, dorica utens dia. lecto, seripsi siet ά. Dein illud graecum non est, neque in graeca lingua simile est compositum.
Difficile est in tam abrupto versiculo veram definire lectionem. Quod tamen mihi in mentem venit, dabo; rH λακενας Lδ. c. &c. Frustra prosccto dormis, δέ c. Ultimae versiculi partis sensus pendet a sequentibus, quae aetas nobis, ut multa alia invidit. Haec
54쪽
Certe continuo dormis, non sane antea eras Corinna 'II. Pulchra praemia collocatura
Mulieribus Tanagricis, quae albis palliis indutae sunt. Valde
Hare vero conjectura, est verum esse minime praesti- Magi ri ἐκλογως δνομιάνων ἀπ εκών ' Aea re terim . sitis facit Hephaestionis postulatui. A m ad petuntur. Iovi γέρα tribuunt Lariam in Iove Spec. Animadv. cap. I9. p. IIo. Tragoedo sub . init. T. II. opp. p. ias. εe Pati uias lib. V. in Eliae . cap. 4. p. 38 R.
rQστα ἔς γερρο significant praemia ge summos ob virtutem honores. vide Xeno,. de Rep. Laced. in c82 Tanagram urbem Boeotiae Dicaearchus in urbi- fine. Astisti eum Ethic. V. 6. Dιe. Laert. lib. I. bull ad Euripum pofitia enarravit, sed Ptolimaeus gesegm. ς 3. ει Dionys Halis. Ansqq. Rom. II. P. 87, Strato reducunt paulo a mari, quamvis ager eius ad 6. εe i 6. Quo sensu haec vox explicatur ab Easm mare pertinuerit. Cons. de illa Srra nem IX. p. bis ad IA. ά p. 34. 3o. εe p. 68, I s. a Bassiis M. εω, w3, te 4ro. Pausan. in Boeot. lib. IX. c. 2 . in Comment ad Es eap. io. T. I. Opp. p. 363 sq. Stephanum 'κ. in Ταναγρα , Xenopiautem 'Fλληνικ. ed. G m. cujus verba paululum immutata in mamin V. 4. sed . 49. Ma dirim lib. I. see . Io 3. & lib.
55쪽
III. fere 't. Tara ram ad Lycophr. v. 326. Livium XXXV. cap. uiti ge Srarium Theti VII. v. as . AbNomero Iλ. β. V 498. pellata est Γραα. De gallis Tanagraeis ad certamina natis vid. Patisanias in B ot. IX. 22. p. 7 3. Varro de R. R. III. 9. Plinius X. 3r. Columelia IX. a. de Hesebius in Κοιλο-
09 Reperitur haec vox in Confusini Manassis Annalibus v. 33
ut urbs mero non valde gaiisa fuit. Vix puto, &aliud laetius mihi promitto: fallor, aut scribendum: Mεγα δ' ἐμη γέγαθε πολu. Valde autem urbs mea Iamisa es, s sic etiam legit in us9 Corinna, ut multi scribunt, ex Tanagra oriunda erat ἔ hine urbs mea de Tanagra accipi potest perbene ἔ nos plura ea de re
32 Hoe sortasse a verbis sequentibus pependit, quae nobis invidit Grammaticus: alias subaudiendum est ἔν sim, ut se causa laetitiae adiit opportuna. Et hoc perquam probabile ; ipsius Corinnae vox suavissima urbem patriam laetitia exultare secerat palam. Sententia est aperta & sacilis ; sic autem ad Victoriam Corinnae haec ipsa pertinent. Quo posito crunt, qui scripturi sunt: αεγα δ ἐυῆς γοαθε νολις λιγηρο κωτιλας ἐνοπηι. Sed id nece Iir non est i nam in in tegro poemat:o de persona coniti bat Lia:ia absque eo Πομ'
Multum urbs mea Lamisa es propter moeem argutam Neanoram, Pam -ibi dedorunt Musae. Haec aut simi.
56쪽
III. Valde autem mea urbs gavisa est, Propter suavem & blandam vocem.
IV. Tanquam in equo ligneo excandescentes, Evertimus autem urbem,
Sed amicus quidam Glyci palam canen SBipennibus agitatur.
lib. II. v. 33o. ἡδέα eonvivis E Ptionis ripiunt, perperam certe, nam est producenda absque apud Ath n. X. p. 428. B. Aufi DL, - - p. dubio. Quare si versiculus secundus ab ista voce inci 63. Κωωλλω, τὸ is Guτιλ- ρο et, ionicus a minore ibi adhibitus fuisset pro anti λω, ὁ φλυ-ρω. Ebmoluisum M. in seim in ' is il0, in primo adhibetur pro antispasto eho πανάργως κολακει- ἰ λεγον. μό τιν αρ, ri mbus. Sed stlii videant, ut nos etiam diligentie,
Mihi eerte fit versimile, Poetriam alludere ad 42 Hubaesion p. 6o, i . equum Durium vel Durateum ex historia Trojana no-Haec obseura sunt 3e difficilia; an forte Ietendum: μ εφ' -- κατ- μὸν ι ιαουμενοι Or do verborum sit : ως' ι-M ' δουρατω. y κατα-
μιμουμιενοι' quae Verti possunt; ut equi quidem in hastam cum fremitu irruentera cum easu patrio saepe motum indicat; hunc autem exprimit Mala ἔμενοι & νατα mουμενοι recte aceeptum; de equis geneross res est perquam nota: hisce assimilat Cori aissos urbis eversores. Πολιν δ' επώθηκεν cum superioribus arcte cohaerent, Ae copulari debent una ; verbum autem praeter alia abest, cui ἐπ- ομεν faciem obvertebat, id certum ac perspicuum. Ipse versus primus prolixior est, ut vides, ge hunc alterum cum duo
bus sequentibus magnitudine sua superat longe: si in duos versculos divideretur, uterque sibi salis similis
& definire nolo. Editores primam in βειριέμενοι cor
meum lib. XIII. p. 6 O. Anibologiam II. 23. epigr. I: Dionem Cb inst. orati XI. p. I . C. Pausaniam in Atticis l. 23. p. ss 4e in Lacon. III. I 3. p. 239.
rem Glyci ; res est incerta, alii videant. Mihi sere displicet δι-τω, de uno tali. Visne suspicionena i dicam, quamvis levior sit ipsa auras sors G
57쪽
Ωγυ--εσι δανῶτα Locus in lamis prupter luxuriam dieitur γλυκυς αγκαν, vid. Athen. XII. cap. 3. Ta. lis voluptatum eloaca fuerat urbs illa, quam hie eve sam legimus. Se quidem ἄροφανὴς, id est, publice de in omnium oculis. Fateor haec suspicio mihi lenoei. natur, quia sic sentemia optima est. Ae locus omni scrupulo caret. Nomen Tλυκὸς ignotum mihi ista forma: quam facile id enasci potuit ex γλυκυι t quid autem εδων' nonne simile est τω ἀγκών, si dictus literarum implicitos consideres e facillima in utriusque vocis depravatio. Ae fi conjectura nostra non ut vera, saltem similis est veru: id ego blandi vis ejus pellectus assirmare non erubesco. Paxm. Q Legerim einnino Rddito ν πελειεισιν , metrum alias laborat. Hac ration etiam linit hunc Mascii Ium Sel:olialles, licet apud eum corrupte exstet αν λεχεσσι Ita vero eum iminile inde conliat, qaod scii. t. άν l. c.. ἔχων λελυμένην τὴν μIM Mἀκω . Ar ad Spec. Animad6. Cap. a T. P. I sa. si thenaeus lib. VII. p. 283. D. Κόωνια τι, a. πεποιηκώς το ὲις ἀυτην ἀναφερομενω ποιηuά πιο IIou σιλε α T. λ απιλω nomen accepit . πια τῆς a deductione vel transvectione. Pompilum enim hominem suisse aiunt, πο .ucia, portirarem, ut Enaaus tradit, Vel ut Athenaeo Placet. Θαλασσουρ- τὸν piscator , qui ab Apolline, quod Ocyrhoennympham tran jecillet, in nominis sui piscem immu . tatus sit. Opinanuι Putat eum sic die um esse, quod navigantes in alto mari ad continentem usque eomi. retur. Voc tur etiam & ἱερὸι at- a te a Pliu ritur thunnos refertur. Coa f. de illo Eliartio. de Arim 1 I. 1 . de XV. 23. Albeninum lib. VII. p a 3ω ' Oppia . ' Halicui. I. v. 86. sqq. Nonnum Dionys. VI. v. et93 3e XXXIX. v. 33 2.
58쪽
Pompile piscis, qui nautis felicem cursum immittis, Deducas 1 puppe meam suavem amicam. VI. Nisi sorte Caria Phaenice vocata est, ut apud Corinnam & Bacchylidem Ie gimus. VII. Tanagraei urbis suae primordia Paemandro Chaeresilai filio, Iasii nepoti, Eleutheris pronepoti, accepta reserunt; & Eleutherem quidem ex Apolline & AEthusa Neptuni filia genitum dicunt; Poemandrum ipsum in matrimonio habuisse Tanagram aeoli filiam Corinna autem versibus mandavit, aesopi illam fuisse. VIII. Corinna e Minerva didicisse tibiis canere Apollinem ait. IX Thespia urbs Boeotiae, de qua Homerus: Thespiam Gratamque Α Thespia de condita, qui fuit filius Teuthrantis, nepos Pandionis. Scribitur quoque per tota, & producitur & corripitur apud Corinnen
teli tamen & altera scriptio defendi, ut ab sic derivetur Ἀψουσσα, quemadmodum Σκοτουσσα acontracto uirσα in ουσσα per erasin. Olburg Εὐπλοια memoratur in Plu archi libro: Stoi- eos quam Poetas absurdiora dicere. T. II. Opp. p. ios . E: εὐπλοια in Anthongiae lib. III. cap. 22. epigr. 38. εωπλοειν in Laciant dial. Cluirontis &Merc. T. I. Opp. p. 28 a. & in Cataplo ib. p. 436. hines fatius lib. II. P. t 33. ην πολλά τις ἐυ 13 us σ-ηγ έ-άισειν τον πλουν γενέdo .
59쪽
cem, quam alii Gl raritim alii Phon a vocant, rese. runt scriptores, ac inter eos Strabo lib. IX. p. l . quae in hac urbe dedicavit Cupidinem illum decanta. tum, a Praxitele sculptum. ac sibi dono datum, eu-jus videndi causa initio proficiscebantur Thespia, icum ibi nihil aliud esset spectatu dignum, ut inquit Strabo libro ett. quod etiam testatur Cieero Accus in C. Verrem lib. IV. de Signis orat. IX Idem opinor aratrix e stim modi Cupiae nem fecis talum, qui est τε 'io, si opter quem Mes in visuntur. Nam alia visen i eaoa nulla est. Quem Cupidinem a Cain Rom. Imperatore e lede sua ainotum Thespiensibus remisi Ile Claudium, ac Neronem iterum Romam reportasse , ubi igne consumtum sui ire prodidit Pausis. Has in Boeoticis. Fuit autem Phryne Thespiensis adeo dives, ut inquit II rcidicus apud Ath/ηaetim lib. XIII. p. ssi ut Thebari. m moenia se structuram pol liceretur, si adscriberetur: Alexandrum dirutile, Phry. Rem vero meretricem re iste; pro quz cum Hyperides orator orationem seci set, Sei jam manisellam es set calculis judicum, utpote capitalis eriminis ream, conden multam esse, eam in aprrtum produxit, dicii sis tuniculis pectorequθ nudato; ac irren a ora- Ntionis parte illius eonspecta pulchritudine, ita peruravit, ut tanquam ministram sacerdotemque Veneris judices religione capti & misericordia commoti liberam eam dimiserint; plebi lcito deinde sancitum est, ne qui
causas reorum dicerent, commiserationem excitarent, ac ne quis reus coram judicibus sententiam prununciaturis staretur, ut reseri Athenaeus i. c. Pineas.
ioin Thespiam Boeotiae urbem a Thespiade condi. tam suisse inquit Suphae,1. sed fine auctore. Pausanias vero lib. IX. cap. 26. vel a Thespia Asopi filia vel a Thespio Erechthei filio nomen ei inditum suisse tradit. Pinedo. si Sebiaiasti Apollonii Rhiati Argonaut III. v. ii 77.
αὶ Ogyges s. Ogygus suit filius Neptuni & Ali-
rar, telle SIephiaua in 'Ωγυγοι. Vixit se illum tempore Molis tradunt Tu nus M. in cohori. ad G .cos p. 7, 36. Opp. Q. Commet. Iudius A Danus apud Euseb. Chron. lib. I. & de Prae par. Eumg. IO. P. 489.
60쪽
Thebae Ogygii, ab Ogygio, qui in illa urbe regnavit. Corinna autem Ogygum Boeoti silium dixit. Λb hoc quoque dicta sunt Thebarum portae Ogygiae.
XI. 'Αγοραζειν significat in foro versari, attice; unde quoque Corinna ad Pindarum atticissat; quoniam etiam ipse Pindarus 9 in primo Partheniorum usus ostilla locutione. XII. Corinnae hujus, quae sola apud Tanagraeos cantica fecit, in celebri urbis loco est monumentum: in gymnasio ipsa picta est, taenia redimita: victoria illud in ne, quod Thebis carmine Pindarum vicerit. Vicisse eam arbitror linguae causa; neque enim Dorica, uti Pindarus, cecinit, sed ea, quam essent facile Ao-Ienses percepturi. Quod autem ea fiterit sui temporis is minarum formosissima, non est disse ite ex ipsius imagine conjicere.
p. 489. B. Ex Atheniehsium regibus primus omnium fuisse fertur u . Esed. Chron. lib. I. p. 27, 26. Ab illo AEgyptus, Boeodia, Lycia & Attica dicta est OD gia v. Siobantim B e. in Αιγυκω, Βοιωτια & 'Ωγυγ Ια,& Strabonem lib. IX. p. 7. cons. de illo Patisaniam lib. IX. in Boeot. cap. s. μααem ad Lyopbr. V. Ia 6.& Interpretes Statii ad Theb. 2. v. 373. 'Ωγυγιον passim pro veteri usurpari antiquorum autorum locis probat Ill. Danbem. in Caia aut hymnum in Jovem v. i . quibus adde M uulam Sept. ad Theb. v. 327. PMI. Itidaeum de sacris. Abelis & Caini p. 3 3. B. opp M. Francos tholog. III. 23. epigr. 38. Se lib.V. epigr. 68. AE num de Animal. XVI. s. Hebcbium, Suidam& Et moL M. in ' Ωγυγος, atque Eusa bium ad Odyss ά. P. 23, 18. 'Ωγυγια κανα significant mala ingentia & gravia, v. Stilaeam & Adagiorum Scriptores. Heliad os . Ethiop. X. p. 493. hominem staturae imgentis ωγυγιον GΘρωπον appellat. Curiens ad He- di Theogon. v. so6. Συγὸς et φθιτον υ ρ ῶγυ-γιον explicat aquam amaram, quia apprime quadrat in exitialem effectum hujus aquae potae ex Phoenicia lingua, in qua radia signiacavit. ut apud Arabas, ama
Corinnata in Setigisses Arso auis ad Acharn V. 72o. Hic sensus verbi ἀγα ζειν retinetur apud πι- napb. de Rep. I. acedaem. pag. 68 . A. ed. Wrehel. &apud Luci . in Toxo. T. II. OPP. P. 7 . s insopbaair edd. re ιν η Καιπα ἐς re TDνδαρι ἀττικιςI' Est locus corruptissimus, ad quem emendandum melioribus eodicibus opus erit. Κυι-
judicatam arbitror, quoniam omnibus ejus temporis
malleritas formae eletantia praesitis, si qua ex imauiue petenda es conjectura. Sylburg. 8 Leg. τ τοτε ηδη ηιλλι- τὸ quia ilIamulieres sui temporis pulchritudine sermae supenibat