장음표시 사용
51쪽
PROVINCIALE VI. Tadhibenda sunt; nulli est enim nimia cautio ad matrimoniorum nullitatem praeeavendam. 5. Cum vero quaestio est judicium faciendi in his matrimonialibus causis las valor eontractu vel aliquo jure ex ipsius valore, vel nullitate fluente V Bouix Dejudio a), scilicet cum dubitatur num matrimonium Rinlide celsebrari possit anu rite initum fuerit, seu etiam certa est nullitas matrimonii celebrati, meminerint qui curam animarum habent a Sacro Concilio Tridontino sesa. 24, cap. 20 te Reserui. DAd hoc et otiam a gae. mem. Benediet XIV Constitui Dei miseratione iis tarum causarum cognitionem Omnibus judicibus inserioribus fuisse sublatam ac Episcoporum tantum examini et jurigdictioni reservatam. Ad illos sergo pertino in hujusmodi causis serr sententias, quae Vere On Sunt pronunciandae, nisi intervenerit ex mei defensor matrimoniorum, qui Seeundum praescripta a S. P. Benedicto XIV sodulo in omnibus munere Su fungatur. 6. Hinc tutius erit nodum sententia proseratur, edetiam acta processuS. per Episcopum, vel per ecclesia-8ticam personam specialiter ab eo delegandam conficiatur Instructio S. C. Conpilii super consection processus in causis matrimonialibus.) a)7. In adjunctis hujus Provinciis expediret igitur si Episcopi parochos specialiter delegar ni ad conficiundos processus et relationem mittendam, cum testes ad curiam epi8eopalem adeundam prae8to non sunt, exceptis tamen casibus in quibus agitur de nullitate atrimonii declaranda Constitui Dei miseratione).8. Volumus ut ad ordinarium qseratur quidquid portinet ad matrimonium contrahendum vel a peccatore
52쪽
publico, praecipuo si nomen dederit illicitae societati vela minoribus, qui legalsem parentum ut tutorum Onsensum nequeunt exhibereri vel a quacumque persona provinciae aut dioecesi extranea. 9. Quoad matrimoni cum scandaloga legum transgre88ione contracta, parochus, quantumvis ipsi videatur expedire ut publica fiat reparatio, nihil prorsus agat, nisi permissionem vel mandatum ordinarii obtinuerit. Monemus etiam viros ecclesiasticos ne se immisceant in matrimoniis cujuscumque generis, nisi quando Sacerdotalis charitas et prudentia id suadebit.
Ne olerio aes negotiis amoularibus immisceant. I. Nemo militans Deo implicat a negotiis oecularibus 2 im. II, 4). Haec Pauli monita memorans, saeerdotibus dicebat Concilium Quebecens II Caveant nocontra Sacro eanones, lucri causa, negotientur. Omnem avaritiam fugiant, scientes quod qui volunt divito fieri incidunt in varias tentationes, et in laqueum diaboli V Decret. XIV, num 16, 16. Negotiatio prol)rio dicta quae in hoc consistit quod quis quasdam res emat viliori pretio et easdem arte sua non melioratas vendat majori pretio, lucri causa, clericis semper quidem prohibita fuit:
nune autem Visum egi, propter adjuncta temporum, has sanetiones renovare. Itaque viros ecclesiasticos in sacris constitutos iterum monemus, et renovante ea nonum Praecepta, dicimus ne rerum bonorumve quorumlibet, aut pecuniae, mercaturam faciant; ne quaestuOSas suo Omino, vel sub alieni nominis involucr , negotiationes exerceant me aliena praedia lucri causa conducant ex
53쪽
Conc Plon Baltim II tit. IIIJ Sciant sacerdotes so Deo in pastores dominici gregis, in scientiae divinae
custodes, in mysteriorum Dei dispensatores, suisse electos, non autem in conquisitores hujus saeculi. Meminerint ergo legum quibus regitur ipsorum status ejusdemque servetur honor et decus. Quod si nefando lucri aestu invarias negotiationes abrepti, harum sanctionum fuerint obliti, sciant se a mente Christi exulare, atque graVissima a jure poenas contra hujus legis transgressores esse
2. Quoad illo Eacerdotes qui negotiationem stricte et proprie dictam sorte vitantes, nomen aliquando dant, vel ex redditibus suis suppeditant pecuniam, divorsis illis institutionibus in quibus res emuntur quidem et Venduntur, sed mutata ipsarum forma et naturu, atque ideo vitata proprii nominis negotiatione, vel etiam quibusdam societatibu quae non sine ligna dissicultate et per ambage multas, notam mercaturae prohibitae putantur vel dicuntur vitare sciant ac meminerint 1 redditus ecclesiasticos suapte natura operibus iis destinari ac propterea, periculis ac fluctuationibus non esse fas eoA-dem sine nece8sitate exponere unde nihil his in rebus aggrediantur Sacerdotes inconsulio Episcopo 2 semper viro ecclesiastico in sortem Domini vocato, nefas esse
desiderium turpis lueri ut divos fiat; ' a multis scillis institutionibus non abesse periculum usurae, cambit activi, vel cujusdam mercaturae sub alio nomino latentis; φsaepe in iis esse, vel ex illis oriri desideria multa, inutila, imo nociva, quae mergunt homines in interitum et perditionem Iaim. I, 9h; ' non raro etiam has Occupatione quibus viri clerici, sive ipsi immediate, sive alieno nomine, capiuntur gregi fidelium maximo esse scandalo.
54쪽
Haec attendentes rei divinae ministri facilius toti erunt in iis quae fiant ad Deum, sapientes et quaerentes quae Sursum sunt, non quae super terram. Itaque sicut operariis inconsusibilibus, contra avaritiam, contra oblivionem rerum aeternarum, contra nimiam bonorum temporalium insectationem, cum fructu populos licebit sacerdotibus docero quia et ipsi coeperint sacere. 3. Insuper, quoniam desiuit Sancta Synodus Chales- donensis can. 3 neminem clericum deber se Esecularibus possessionum administrationibus ingerere, haec VI Synodus Quebecensis, renovans quaedam jam antea sancita Cono Prov. II, Decret. XIV), et iterum declarans uris ecclesiastici praecepta, prohibet: a noaliorum in negotiis, inconsulto piseopo, procuratores fiant; b ne cujusvis curam a tutelam, praeterquam suorum, aut Ossicium executori testamentarii pro laicis, nisi Episcopo consentiente, suscipiant; o ne publicum munus vel omelum quodcumque acceptent, sive a Gubernio, sive per electionem a populo datum fuerit, nisi do licentia ordinarii, penes quem erit, in quocumque casu declarare utrum illa munera vel ossicia sint acceptanda nee o attamen atres nihil mutare volunt in statu rerum hac in Provincia quoad eos qui talia munera vol ossicia in scholis administrandis acceptanda in posterum ducerent Commissatres 'gcoles di neque inconsulto Episcopo, pecuniarum deposita accipiant ea lego
ut scenore aucta, Statuto tempore recuperetur.
De oleri munere cire electione politica8. In hac provincia, sicut aliis in locis, quotiescumque de Partamenti membris eligendis agitur, a quorum votis
55쪽
catholicorum fides et incolumitss et Ecclesiae jura libertasque detrimenta pati possunt, ligionis bonum et Ecclesiae libertatem exigere puta a ut viri celesiastici solliciti sint ut hominibus probis et religionis catholicae
minimo hostibus munera haec conserantur. Attamen extra ecclesias, sine tumultu, absque charitati Violatione, si cum debita subjectione inatructionibus iii communi ab Episcopis hujus provinciae promulgatis ne dissensionρη in eler Orialitur, et cum ea moderatione, quae statui clericali omnino convenit, relicta unicuique in dubiis libera proras sentiendi facultate, de omnibus hujusmodi rebus agendum esse arbitramur.
De patrinia in Confrmatione. Ut melius et uniformiter servotur rubrica Pontificalia Romani circa patrinos in Confirmatione, sequentia observanda statuimus:
1. Confirmandi habebunt utrino singuli singulos. nec tamen seminis mares, nec maribus feminae patrini Ossicium praestabunt. Quod si hoc fieri commode nequeat, saltem duo pro pueris patrini et duae pro puellis adhibeantur. Quod si duo inveniri nequeunt, Vir unus pro maribus et una mulier pro foeminis adhiberi poterunt. 2. Nullus qui non sit confirmatus, potest ease in Confirmatione patrinus, nee pater, aut mater, maritus aut uxor Politis.). Ad hoc munus in Confirmatione non sunt admittendi excommunicati, interdicti, haeretici, aut alii quos Rituale Romanum excludit in collatione baptismi. 3. Patrinus confirmandum in brachio dextero teneat Pontis.), vel manum dexteram super dexterum humo. rum confirmandi ponat S. R. C. 20 ε ι. 1749).
56쪽
4. Patrini cognationem spiritualem contrahunt cum confirmato et ejus patre aut matre. 5. Juxta praegcriptionem ritualis romani, habeatur in unaquaque parochia Vel missione liber, in quo inscribantur nomina confirmatorum necnon eorum patris et matris et patrini.
De stipendio pro mira selebranda. Ut sanctissimo sacrificio missae debitus honor et cultus ad Dol gloriam et fidolis populi aedificationem servaretur aut restitueretur, decrevit Sancta ridentina Synodus sess. XXII ut Episcopi ea omnia prohiberi atque de
modio tollore sedulo curarent ac tenerentur, quae Vel lavaritia, idolorum ervitus, vel irreverentia quae ab Impietate vix sejuncta esse potest, vel superstitio erae pistatis salsa imitatrix, induxerit.' Quapropter ea quae
sequuntur in memoriam Racerdotum omnium revocamus,
additis opportunis praescriptionibus.1. Ne quis plus nec regulariter minus exigat, quam Episcopo suo opportunum ac justum visum fuerit stipendium pro missa celebranda. Non tamen prohibetur Recipere quod omnino libere ac spontaneo offertur ultra laxam dioeceSRnam. 2. eminerint sacerdotes qui stipendia pro missis celebrandis recipiunt, gravem sibi incumbere obligationem illas, Vel per se, vel per alium, celebrandi et quidem sine nimia mora, nimirum intra tempus de quo conventum est cum offerente, Vel intra brevis temporis spatium quando pro urgente necessitate postulatur oblatio missae, vel tandem in communibus adjunctis, intra tempus con-
57쪽
stitutum sius per statuta dioeccesana, sive per probatorum doctorum sententiam. Quae igitur intra tempus statutum praevidentur non posse celebrari ab ipso recipient vel ab alio sibi bens noto presbytero, ad eum quem ordinarius designaverit, tempore opportuno et data secur Oeensione, transmittuntur, qui ea juxta ordinarii mandata sextra vel intra dioecesim uelebranda curet. In hac autem transmissione sedulo notentur diversae intentiones V. g. an pro defuncto Vel defuncta, vel defunctis, vel in honorem talis sancti te etc juxta ordinem receptionis in unaquaque categoriR. 3. Quod ut ordinatius et securius fiat, unusquisque sacerdos rogestum habeat, in quo stipendia et intentiones offerentium inscribantur juxta ordinem receptionis et sedulo notentur missae ab ipso celebratae vel aliis traditae ad celebrandum. Hoc vero regeStum epiScopo, vel visitatori delegato, quotiescumque requisierit, exhibeatur. In parochiis commune esse poterit parocho et vicariis pro inscriptione missarum quarum Stipendia a parochianis oblata fuerint. 4. Nulla stipendia missarum extra dioecesim mittantur absque licentia ordinarii. Nunquam tradantur cuiquam mercatori, nec commisceantur cum temporalibus nogotiationibus pro libris aut aliis rebus qui abusus non semel condemnatus fuit a Sede Apostolica Sion
gregatio Concilii, s septembris 1874 et 2 aprilia 1875.3
5. Lego ecclesiastica prohibetur ne quisquam quid retinoa de stipendio solut pro celebranda missa, nec etiam in favorem ecclesiarum aut cujusvis boni operis, nisi illo qui jus habet ad stipendium pro missa celebrata vel celebranda, omnino libere de jure suo cedat. 6. Qui missain, cum debita licentia, bis celebratiadem
58쪽
die, nullum stipendium accipere potest pro secunda missa. Missae quae dicendae sunt absque stipendio juxta regulas societatis cujus sacerdos est membrum, ab ipso P08Suiit celebrari secundo loco Parochus censetur stipendium jam accepisse ex redditibus suae parochiae pro missa quam diebus dominicis aut sestis de praecepto tenetur celebrare pro populo, et ideo non potest accipere aliud stipendium, si aliam celebret eadem die si tamen duas parochias habeat, tenetur utramque applicare pro populo. Ab hac prohibition excipiuntur missae in Natali Domini. 7. Nullus parochus aut ecclesiae rector fundationes missarum, Vel in perpetuum vel ad certum annorum numerum, accipiat Eine consensu labricae aut administratorum ecclesiae, habito praevio consensu Ordinarii. Conditione omnes accurate inscribantur in regestis et adamussim SerVentur.
8. In sacristia appendatur elenchus fundationum in hac ecclesia existentium, etiam ad tempus factarum, dummodo tempus nondum elapsum sit.
De Mercitiis apiritualibus in parochio. Neminem sugit quanta proveniant bona ex spiritualibus illis exercitiis quae identidem in parochiis habentur. Tunc enim gratiarum diluvium Domi. Dus inhabitare fa-λι Ps. XXVIIIJ, innumeri peccatore convertuntur, tepidi inflammantur et justorum perseverantia firmatur. Propterea Secundum nostrum Conuitium Dourol. Viparochos hortatur ut ea populo suo opportune tradenda curent autem Dequentius aut rarius quam par est
59쪽
habeantur, mandamus ut sine consensu ordinarii inter illa exercitia pro omnibus fidelibus non ponatur intervallum brevius quam quinquennium aut longius quam
decennium, parochorum conscientiam super hoc onerantes. Horum vero locum non cenSenntur tenere concur-8M, ut Oeant, consessariorum occasione alicujus sesti aut
novemdialis, qui singulis annia in quibusdam parochiis habentur, nisi infra decennium iis detur tulis solemnitas et praesertim talis duratio ut spiritualium exercitiorum nomen mereantur judicio Episcopi. Ut autem fructus
Suo producant, plura Sunt Servanda.
1. Maximi momenti est ut fidele tunc quam maximam libertatem et facilitatem habeant quemcumque maluerint adeundi consessarium. Curaesti 1 igitur maximopere ut Sussicientes numero praest Sint SSarii. Omnes, quantum fieri poterit, initio misgium adsint, nec ante finem discedant, nisi sorte ad breve tempus propter urgentem necessitatem, V. g. ad infirmos administrandos aut ad ossietum dominicale peragendum in propria parochia Poterunt parochi vieini hae occasione vesperas omittere ut citius reverti possint. 2. Ordinarii, pro modo et sorma saeuitatum quas a Sancta Sodo Apostolica obtinuerunt, delegabunt consessarii tempore et in loco missioni sacrum ministerium exercentibus, sacultates tum ad absolvendum a reservatis, tum ad dispensationes, prout res poStulaVerit, paeniteu tibus impertiendRS. Illae autem faculiatos extendantur ad quindecim dies post peractam missionem, in gratiam infirmorum ejusdem parochiae, vel eorum qui in fine missionis convertuntur, ut a consessione tempore missioni peragenda propter aliquam causam rationabilem fuerint impoditi.
60쪽
CONCILIIIM QUEBECENSE3. Licet missionum tempore poenitentes bene plerumque disponantur, tamen ministerium consessionis solito dissicilius est, quaproptor orationi instandum est et maximopere cavendum tum a laxismo, tum a rigorismo. 4. Juvabit plurimum pluribus hebdomadibus aut etiam mensibus antequam inchoetur missio, ut parochus laopulum de ea certiorem faciat, exponendo quanta esse
soleant hoc tempor divinae largitatis beneficia quas poenitentibus indulgentias largiatur Ecclesia, ut fides
renovetur et excitetur in omnibus spes et bona Voluntas tantis perfruendi bonis, misericordiam divinam consequendi. Nec omittatur assidua et servens supplicatio tum pastoris, tum ovium invitentur omne ad eleemosynas fundenda et opera pietatis exercenda, praeSertim emad fugienda peccata, pravas consuetudine expugnandas et vitanda occasiones peccati. Juvabit etiam ecclesiam nonnihil ornare. Confessionalia, superpellice et stolae violaces sint numero suffcientes. 5. Peracta missione parochus instet orationi et praedicationi, ut omnes in bono proposito perseVerent, ut relapsi in peccatum iterum assurgant et justi justificentur adhue. 6. In parochiis nimis numerosis plures dentur successive missiones V. g. Solis viris et deinde mulieribus, vel junioribus et deinde senioribus. Hoc autem omnino fiat ubi diversae fiunt linguae, ne adsit confusio tum in praedicatione, tum in consessioni