Acta et decreta sexti Concilii Provinciae Quebecensis in Quebecensi civitate Anno Domini MDCCCLXXVIII celebrati [microforme] : a sancta sede revisa et recognita

61쪽

PROVINCIALE VI.

De domestica puerorum educiations. Quiam e christiana educatione, tamquam ex uberrimo sonte, innumera scaturiant bona in societatem tum civilem tum religiosam, nullumque sit meacius medium procurandi terre8trem coelestemque puerorum selicitatem, haec Synodus vehementer hortatur presbyteros ut quam frequentissime doceant parentes eorum in materia tam gravi ossicia. Itaque eos pari cura removentes a nimia severitate,

juxta praeceptum Apostoli: iatres, nolite ad indignationem provocare filios vestros V Col. III, 3 l), et a dissoluta indulgentia, quae olim iracundiam Dei accendit contra Heli I Reg. II, III, IU), indefessa cura parentes

commoneant eorum propria ossicia esse ac munera 1. ueros non solum Verbo sed praesertim exemplo docere ea quae reseruntur ad Deum creatorem et redemptorem, Dominum, benelautorem, judicem et finem ultimum, ut illum venerentur et ament, Et serviant, Illum semper et ubique praesentem timeant et ad Eum anheloni; 2. Curare ut catechismum fideliter attondant et scholas catholicas Asidue frequentent, etiamsi pecuitiam pro sa-oultatibus ad hoc erogare debeant; 3. Eos semper Vigilanti lo, quod saepius misere negligitur, sequi; 4. Eos a desectibus et vitiis emcaciter arcere et non tantum verbis sed etiam et praesertim exempli ad christianas civilesque virtute promOVere. Meminerint praecone verbi divini et consessarii, ut infraenatae libertatis sensibus pro viribus obstent, sibi

62쪽

praesertim insistendum esse in jus et ossicium parentum ad exigendam a pueris strictam obedientiam in omnibus quae legi Dei et Ecclesiae non adversantur.

De puellarum in religiosi domissu educat one. Puellas, vel optimae indolis, saepe saepius videre est sensuum oblectamentis mundique illecebris eo magis ub-duui, quo plus a labore et studio sibi propriis abhorrent. Quod vero pejus, haec puerilium animarum proelivitus, periculi plena, a non paucis christianis parentibus fovetur, augeturque, quum maleSuadus natorum amor et indulgentia ea puellis largitur, quae potius sana ratio atque adeo christiana prudentia denegari juberex.

Ut autem religiosarum mulierum, quibus earum educatio demandatur, auctoritas magis magisque consortetur contra tanta incommoda sequentes norma ubique Servari exoptamuS.

1. In puellarum institutione partes primae tribuantur catechismo, et prout temporum conditio exigit, ampliori etiam in religionis et sacra historia institutioni. Religio enim fundamentum esse debet christianae educationis. 2. In Gynaeceis publicisque scholis, puellarum mentes animique imbuantur christiana modestia et simplicitatis

amore, necnon eorum omnium contemptu, quae improvidam vesanamque muliebris vanitatis et luxus, Ostentationem, Vel a longe, sapiant sancte servetur gravissima

Apostoli admonitio: Muliere in habitu ornato cum verecundia et sobrietate ornante se, et non in tortis crinibus, auro, aut v argaritis, Vel veste pretiosa, sed quod decet mulieres, promittentes pietatem per opera bona

63쪽

γ Iaim. II s ) Haec igitur opera bona, fuit ornatus

praecipuus qui solus placet coram oculi Dei illa autem profana summopere virgines christianas dedecent, quae, dum puellarum corda ad luxum assuescunt, parentum fortunam aliquando in discrimen dejiciunt. 3. In musica vero tradenda exoptamus ut classicum musices genus, vel unice, quos ejus fieri potest, exerceatur, eo fine ut leve illo it nticum a religi im educationis domibus amandetur, quod nihil aliud essicero valet, nisi veri et pulchri notionem pervertere, cordaque enervare. Commendamus autem imprimis, ut ille canendi modus, qui in theatris adhiberi solet, vitetur. Est enim prosanus omnino et a religiosa docendi institutions

prorsus alienuS.

DECRETUM VIII.

Cum inter gregis Christi oves illae quae majore laborant infirmitate, peculiari caritate sint prosequendae, enixe animarum pastores depreeamur ut surdo-mutos in suis parochiis existentes ad aliquam ex catholicis institutionibus in eorum gratia erectis, si quo modo possibile est, mitti curent, et ut pecuniam ad sumptus necessarios, parentes pro Suis facultati l u erogent, adhortentur. Parochi autem semper tantum facere teuentur quantum possunt ut infelices illi surdo-muti ad sacramenta recipienda in quantum possibile eSt, praeparentur. Seloctissimas Domini benedictione super illas institutiones in surdo-mutorum grati erectas vel erigendas, ex animo depOScimuS.

64쪽

De nonnullia fiat per ulla vitandis.

Ad omne subversionis periculum avertendum, hortamur catholico laicos, qui communicare debent pro vita civili cum haereticis toleratis, cum acatholicis de rebus ad religionem pertinentibus temere non gerΘ. Cavendum ne ex samiliari haereticorum consuetudine,

aliquid capiant detrimenti spiritualis, nec ii qui heterodoxis famulantur, precibus acatholicis a suis heri aut aliis recitari solitis assistant, aut alia in re fidei detrimentum patiantur. Nisi igitur famuli praedicti us rotinoant libor religionem catholicam exercendi et omnia peragendi quae a sancta Ecclesia praescribuntur, servitium dimittant, quod sine periculo aut conscientis laesione retinere non OSSunt.

omnino prohibentur catholici assistere baptismo, matrimonio, cense, caeterisque ritibus aut concionibus haereti eis, eo modo quo cum acatholicis convenire Videntur, hoc enim agere nihil aliud est quam in Eucris communi cars. Quando acatholicorum exequiis assistunt, templa non ingrediantur, ne ritibus religiosis adsint sive domi, sive in coemeterio. Praeterea haereticorum libro de religione tractantes legere aut apud se retinere non licet. Sciant insuper fideles excommunicationem latae ententiae, speciali modo Romano Ρontifici reservatam incurri ab omnibus et singulis eisnter legentibus sine auctoritat Sedis Apostolicae libros Apostatarum et haereticorum haeresim propugnantes, eosdemque libros retinentibus, imprimentibus et quomodolibet defendontibus Const. Pii IX. Apostoli B Sedia.).

65쪽

PROVINCIALE VI.

DECRETUM XX.

De eramine novorum librorum.

Nemo praesumat libros aut libellos aut soli aut imagines ad fidem vel pietatem spectante typis mandare, nisi Episcopus post diligens examen licentiam scripto dederit, quae semper vel in fronte, vel in cales libri valsolii consignabitur.

De jejuniis et alatinentia. misi poenitentiam egeritis, omnes similiter poribitis': haec sunt verba Domini Salvatoris qui ipso secit si postea docuit, unde jejunavit et abstinuit ipse quadraginta dis-bus in deserto, nobis relinquens exemplum. Omnes vel tyrones Vitae christianae norunt illud auli Apostoli ossatum Qui autem Aunt Christi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis V Gal. V. 24. Eoolosia Christi haec vitae reparatae principia attendens, leges quasdam saluberrimas sancivit quibus jejunium et abstinentia certis diebus praescribuntur. Haec duo praecepta, quae in prioribus Ecclesiae temporibus non separabantur, repeti debent ab ipsis Apostolis, renovataque suerunt in variis S. Pontificum constitutionibus; et quum aliunde respiciunt materiam graVem quae multum ad salutem animarum conducit, ullo absque dubio sub gravi fidelium conscientiam ob8tringunt.

Nunc autem refrigescente charitate multorum et crescente eorum numero quorum Deus Venter est, quot sunt

Christiani qui toti in hoc incumbunt ut Ecclesiae praecepta de jejuniis et abstinentia vitentet oblivioni mittunt

66쪽

illa monil Regnum Dei vim patitur et violenti rapiunt illud V Mat. XI. 12. Non audiunt autum dicentem Castigo corpus meum et in servitutem redigo, ne sorte cum aliis praedicaverim, ipse reprobus emciar ' Ι. Cor. IX. 27. . Unde fit ut spiritus sapientiae paulatim in dies in multis fidolibus videatur deficere, unde re seunt superbia, concupiscentia carnis et omnia vitia. Mialtis liodis sero nunquam desunt motiva, saepissime vana omnino et futilia ad excus9ndas excusation a in peccatis ut a jejunio et etiam abstinentia declinent. Multi enim sunt parentes, ex divitibus praeSertim, qui, nocenti levitate dueti et sibi frivolas et aliquando falsas causas fingentes, omnes Christifideles usum rationis adeptos abstinentiae praecepto adstringi obliviscuntur, et pueros juvenesque, quamdiu aetatem ad jejunium ab Ecclesia determinatam non attigerunt, sua propria auctoritate abstinentia excusant. Alii sunt, opibus etiam inter valentes, qui sub praetextu debilitatis ses jejunio impares reputant, et quum hac de re catholicos medicos, pios et doctos, propriumque consessarium consulere deberent, e contra, quid ipsis in casu sit agendum, a prο- testantibus medicis inquirunt. Huic malo gravissimo obstent pastores necessitatem poenitentiae praesertim per jejunia et abstinentias ab Ecclesia praescripta, opportune et importune praedicent, inobedientes increpando et adjuvando revocent in iam paenitentiae quam monstra crux salutaris. Certissime constat temperamenta, etiam huic provinciae specialia et aiastoribus apprime cognoscenda, sinisse ab Ecclesia, piamatre, filii suis concessa infirmis Leges ipsa cum temperamentis populo christiano explicabunt parochi. Fideles omnes de obligatione inquirendi a consessario et

67쪽

pastoribus utrum lex in tali vel tali casu obliget, mon

bunt.

Fideli, tandem hortabuntur ut, quum lex poenitentiae omnes statuto tempore indiscriminatim assiciat, illi quos suffcientes causae a jejunii leg eximunt, ii praesertim intor divites et niolestia laboribus solutos numerantur, spiritualibus paenitentiis et mortificationibus, ferventioribus precibus, frequentioribus eleemosynis necnon strictiori temperantis observantia, jejunii et abstinentiae lacunas, quantum fieri poterit, supplere curent. Ita caute adducent greges fidelium a laqueis inobedientiae, a conscientiae perplexae et errones inaidiis et curabunt, quantum in se est, ut populus christianus magis ac magis Christo crucifixo sit conformis, et a spiritu mundi nequam alienus. Ad hoc autem, ut verba, hortations se increpationes pastorum Effcaciter revocent avia lata p0rditionis in viam arctam quae ducit ad vitam, eXempla eorumdem pastorum praecedant, quasi jugis praedicatio eorum qui Divini Praedicatoris instar, inccs- perint sacere et postea docere.

DECRETUM XXII.

De peccati contra charitatem et iustitiam in litibus. Certum est, o pluribus Sacrae Scripturae verbis, charitatem, cujus Christus fuit exemplar et magister, non eo tantum qui naturali quadam amicitia nobis devinciuntur sed ipsos inimicos amplecti debere. Quapropter hortamur paroehos in Domino ut magna diligentia, lites quarum essectus est extinguere caritatem quam frequentissime amice componi satagant inter fideles omui pariter gelo studeant ut graves injustitiae

68쪽

CONCILIUM QUEBECENRE

quae ex hisce litibus oriuntur, quantum fieri potest, impediantur.

Sed quum id essicaciter praestare non possint nisi stipsi sacere coeperint, eos vehementer deprecamur ad deincus ecclesiastici ordinis et fidelium aedificationem, nounquam nisi absolutae necessitatis casu, ipsi apud civitatribunal causam agant. Tribunalia publica, negotii aut litis causa, sacerdotes temere madeant. Ubi eum homine etiam saeculari std re mers temporali dissicultas oritur, ne quemquam injus vocent, aut Vocati sponte se sistant, niουi lites et disputationes sine judicum auxilio componi nequeant. Quod si agatur do contractibus, debitis, haereditatibus, testamentis, publicis instrumentis aut aliis hujusmodi, in quibus sententia judicia saecularis est vi legis politicae necessaria ad emcacem causae determinationem, si quae ratio inveniri potest quaestionem pacifice componendi, ea adhibeatur ut recursu ad tribunal civile necessarius non evadat. cum grave, ait Concilium Plenarium Baltimorense, fidelibus oriatur scandalum et ecclesiastico ordini dedecus, dum causae ecclesiasticae ad civilia deducuntur tribunalia, hortamur omnes, quorum intereat, ut controversias sorte orituras de rebus vel perAonis ecclesiasticis, amice componant, vel saltem judicio Episcopi submittant. Quoad recursum in hujusmodi causis ad

forum seculare, Omnes etiam meminerint excommunicationis speciali modo romano Pontifici reservatae iis in casibus qui a S. M. Pio IX. in constitutione quae incipit apostolicae Sedis V designantur. a

a Circa hanc materiam videri potest conectiva epistola hujusce Provinciae Episcoporum 1 nov. 1876.

69쪽

PROVINCIALE I.

contra injusti tua in oratione bonorum. Pastores, Praecones et consessarii moneant eos qui bonis cedunt ipsos beneficio legis civilis frui in conscientia non pom nisi ad normas justitiae et honestissimo regionem secerint et legis dispositiones adiriguem adimpleveritat.

DECRETUM XXIV.

M periculi morum. Quoniam experientia nunquam satis lugenda consistquam multis hodio blandimentis irretire fidele praeqeristim juniores et quidem utriusque sexus, tentet inimicus, haec Synodus opportunum duxit quaedam statuere, ut mores, ubi sunt illibati, facilius serventur, ut eaecacius corrigantur, ubi corrupti. 1. Invehant concionatores, ubi fuerit opus, contra choreas lagoiva quas alaea, oua, aut Vivas saltationes Vulgo Vocant, in nostra enim regione, Praesertim in parochiis ruralibus, hujusmodi praedicatio principiis mali obstabit, ejusdemque mali contra castitatem et modestiam impediet progressus 'onstat porro choreas istas maxime

periculosa esse, nec potest negari eusdem esse instrumenta ad luxuriae peccata. Unde quam maX ine iurent

pastores et consessarii omnes, ut fideles ab istiusmodi ludis, utpote per se immodestis et periculosis, retrahant. 2. Nec minus, imo majus periculum bonis moribus offerunt illa colloquia amatoria praesertim secreta, diurna aut nocturna, quae habentur inter duo utriusque exua juvenes, clanculum parentes item perambulationes eorumdem juvenum utriusque sexus, parentibus non prae- sontibus. Contra istas per se proximas peccati luxuriae

70쪽

CONCILIUM QUEBECENSE 'ioccasiones, contra istam diabolicam pestem qua castitas, modestia, timor peccati pessumdantur, invehant concionatore et praesertim in sacro tribunali poenitentiae, applicentur remedia quibus omnino et penitus destruatur

et pereat a coetu Christi fidelium illud malum immane. Sciant etiam parentes se peccars si filiis et filiabus sub

ipsorum potestate Onstituti non occludant Omnia, quantum OSSunt, media omnesque occasiones pessimis illis colloquiis et perambulationibus vacandi. 3. Insuper intelligentes maximi esse momenti sanctiones et hortatioue V. Concilii rovincialis relate ad temperantiae Virtutem per abstinentiam a potionibus inebriantibus exercendam et lavendam, ejusdem Synodi

sanctiones et hortationes renovamus, monente animRrum

pastores ut flagranti gelo vitium intemperantis et peccata ebrietati insectentur. Dies enim mali sunt, Vitia ista in multis grassantur et utinam concionatore et pastores multi iuveniantur qui contra mon8tra intemperantis et ebrietatis insurgentes, populos doceant regnum Dei non esse in comessationibus et ebrietatibus, sed iis tantum esse promissum qui sobrie juste et pie vixerint in hoc saeculo. se mundant Patres sperante per gra tiam Dei sore ut in posterum tot suturi sint, occasione data, contra intemperantiam et ebrietates apostoli, quoterunt in parochiis et missionibus sacerdotes in vinea Domini laboranteS. 4. Ne fieri mala contingat, ut eveniant bona, prohibemus ne suscipiantur ad pios fine quaedam media, ex

quibus facile oritur peccatorum OceaSio V. g. Oneentus musicales, excursiones, Venditio rerum sponte oblatarum,

etc. etc., nisi prius obtenta Episcopi licentia acceptisque salutaribus ipsius monitis.