Aristophanis Comoediae

651쪽

ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΑ 28sctu A γυναῖκες φράσατέ μοι - δεσπότρο, 125τον ἄνδρ', που 'στι, τῆς ' ἐμῆς κεκτημένης.

οστις πολιτῶν πλεῖν - η τρισμυριων-των τ νε θος - δεδειπνηκας μήνος;

ευδαιμονικόν, ἄνθρωπον είρηκας σαφῶς.

μὶ, δειπνον ἔρχομαι.

N Iφροδίτην πολύ, απάντων --Opoμως δ' ἐκέλευε συλλαβοῶσάν μ φρονηπειν σε καὶ τασδὶ μετα σου τας μειρακας. obo δὲ χως ἐστι περιλελειμμένος καὶ ταλ αγαθά. αρος ταλα μη βραδύνετε, 140 καὶ τῶν θεατῶν εἴ τις ει νους τυγχάνει, καὶ τῶν κριτῶν ει μη τις ἐτέρωσε βλέπει, ἴτω μεμημῶν πάντα γαρ παρέξομεν.

--υν απασι κτα γοναιως ἐρεῖς καὶ, παραλείφεις μηδέν , αλ ἐλευθέρως 1145-λεις γέροντα μειράκιον παιδισκον ώς το δεῖπνον αὐτοῖς ἐστὶν ἐσκευασμένον ἀπαξάπασιν, ν ἀπέωσιν οἴκαδε. ἐγὼ δὲ προς- δεῖπνον - πειυμαι' ἔχω δέ τοι καὶ δμα ταυθὶ καλῶς. 1150

652쪽

290 ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ τασδὶ λαβών ἐν δ δὲ καταβαίνεις, ἐμ

ιαρσομαι μέλος τι μελλοδειπνικόν. σμικρὸν δ' υποθέσθαι τοῖς κριταῖσι βουλομαι,11b τοῖς σοφοῖς μὲν ων σοφῶν μεμνημένοις κρινειν ἐμέ, τοῖς γελῶσι δ'ήδέως δια το γελῶν κρινειν ἐμέ'πεδον απαντας ουν κελεύω δηλαδ κρινειν ἐμέ, μηδὲ τον κληρον γενέσθαι μηδὲν ὴμῖν αἴτιον, οτι προειληχ' u απαντας ταυτα χρη μεμνημέν ςi160 μη 'πιορκεῖν ἀλλα κρίνειν του χορους ὀρθῶς αει, μηδὲ ταις πιακαῖς λαίραις τον τρόπον προσεικέναι, α μόνον -- ἔχουσι των τελευται--ει. --ωρα η, ω φίλαι γυναῖκες, εἴπερ μέλλομεν - πημαυρον,1165 ἐπὶ τ δεῖπνον παποκινεῖν. Ἀρροιαῶς ουν τὼ πόδε

λογαρα τοῖν σκελίσκοιν τον ἐυθμόν. τάχα γαρ ἔπεισι λοπαδοτέμαχος σελαχογαλε κρανιολειψανοδριμυποτριμματοσι ι

117 παρα-ελιτοκατακεχ μενοπιχλεπι κοσσυφοφαττοπεριστερα- λεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπε-

655쪽

δουλον γενέσθαι παραφρονοῶντος δεσπότου.

μετέχειν νάγκη τον θεράποντα των κακῶν. του σώματος γαρ - Α τον κυριον

κρατειν ὁ δαέμων, ἀλλα τον ἐωνημένον. καὶ ταυτα μὲν δη ταυτα , δὲ λοξι δ, O θεσα δει τριποδος ἐκ χρυσηλάτου, μέμφιν δικαιαν μέμφομαι ταύτην, τι 10ωτρος - καὶ μάντις, ως φασιν, σοφος μελαγχολῶντ' ἄπιπεμφέ μου ον δεσπότ

οστις ἀκολουθενκατόπιν ἀνθρώπου τυφλου, τουναντίον ὁρῶν η προσηκ --ποιεῖν.

οἱ γα βλέποντες τοῖς τυφλοῖς ἡγούμεθα, ο-τος δ' ἀ-λουθεῖ, κἀμὲ προσβιάζεται, καὶ ταω ἀποκρινόμενος το παράπαν ουδὲ γρῶ. ἐγὼ μὲν ουν - ἔσο οπως σιγησομαι, η μη φράσης δ τι τψδ' ἀκολουθουμέν ποτε δή-- αλλά σοι παρέξω πράγμαπα. - γαρ με τυπτησει στέφανον ἔχοντά γε. 20

656쪽

Mεος ο γαρ παύσομαι πρὶν - φράσης μοι τις το ἐστὶν ουτοσι' 25 ευν- γαρ ων σοι πυνθάνομαι πάνυ σφόδρα.

ἄλλ' ο σε κρύφω των ἐμῶν γαρ οἰκετῶν πιστότατον γουμαι σε καὶ κλεπτιστατον. ἐγὼ θεοσεβης καὶ δίκαιος ων ἀνηρκακως ἔπραττον καὶ πένης ν.

καὶ συκοφάνται καὶ πονηροι.

ἐπερησόμενος - δό- ώς τον θεόν,

τί δῆτα Φοῖβος ἔλακεν ἐκ των στεμμάτων;

40 gτωσει. σαφῶς - ὁ θεος ελέ μοι τοδι' --ξυναν σαιμι πρῶτον ἐξιών, ἐκέλευε τούτου μη μεθίεσθαι, ἔτι, πείθειν δ' ἐ-- ξυνακολουθεῖν οἴκαδε.

659쪽

οστις - ἐστὶν -τοσὶ καὶ του χάριν

καὶ του δεόμενος ελθε μετὰ ν Ἀνθωι,

πυθοιμεν αν τον χρησμὸν μῶν ο τι νοεῖ. 55

ἄγε δη - πότερον --μ ωτις εἶ φράσεις, η τἀπὶ τούτοις δρω λέγειν χρη ταν πάνυ.

h μὲν οἰμώζειν λέγω σοι.

μανθάνεις ος φησιν εἶναι;

ἀu4 τι χαίρεις ἀνδρὸς εὐόφων τρόποις, ἐμοὶ φράσον.

κλάειν ἔγωγέ σοι λέγω.

- τοι μα την Θημητρα χαιρήσεις ἔτι.

ει μη φράσεις γάρ, πό- ὀλῶ κακὸν κακῶς. 65

- μην, λέγω βέλτιστόν ἐστ- δέσποτα.

660쪽

ἀναθεὶς γαρ ἐπὶ κρομόν τι, αντον καταλιπών

ίπια ε ταχέως.

μηδαμῶς.

ην μεθίεμεν.

λέγειν α κρύπτειν η παρεσκευασμένος.

ἐγώ γαρ ιμι Πλουτος.

ὼ μιαρώτατε ἀνδρῶν απάντων εἶ ἐσιγας Πλουτος ων;

πόθεν ουν φράσον

αυχμῶν βαδίζεις;

ἐκ Πατροκλέους ἔρχομαι, 35 ος Οὐκ ἐλούσατ' κἰτουπερ ἐγένετο.

τουτὶ δὲ τ κακον πῶς ἔπαθες κάτειπέ ωι.