장음표시 사용
101쪽
quae est Bacchi. Ideoque utrinque processit translatio. Utraque enim vox αναλογος datur.
interituria, inquit postea, deest
alterum proportionis nomen, Italuuin una ex parte fit translatio. Sic agricola, cum friages jacit, dicitur spariete: Sol autem, cum radios iacit aut lumen, propnuin, quo id significetur, non habentu S non Cn.
Ergo aliquita a frugibus transferetur aJ Solem, nihil a Sole
ad fruoes potest transferet: sicut id, quo utitur Bacchus, refertur ad Martem, id quo Mars utitur, resertur ad Bacchum. Quare cum in eo se habeat secundunt ad primum, sicut quartuni se habet ad tertium, & quartu in ponatu a p Iosecutulo, sicut secundum ponitur pro quarto, hic, ut proportio manet, ita tollitur trans latio; non defectu rei quae
Imanet, verum vocis, quae non datur. Scribe, Ρ ενιοτε προῖ Θύασοῦν, - του νομα εχ , o
ες. More Aristotelico, κως βρα λέγως . & aliquantum inverso ordine. Pro,
celba inus. Id autem plane COnvenit cuna eo Dod seclti itur,
emplum hoc su, qua nivis valde festinentus, & quidem prius prioris, est perfectunt.
Dies, vita, senectus, Vesper, quatuos sunt nomina, quorum ratio & natula, si seorsina consideres, est cliversa. proportio autent ea, quae inter se non conveniebant seorsina, inter se, iuni alterum alteri attribuit, conjungit. Hoc imodo Diversa. Dicana enina, vesperam esse senectute in diei, & senectutem esia se vespera invitae. Alteruin tale: Diversa.
102쪽
mino: ejusque lemonis prolixant ibi rationeni reddit, &similia ali uirile asteri exempla. Olbus M. οἴνου.
103쪽
ματα, κλάδους. Victoricis He- lanam scripturam admittere noluri, metuit ne
μίγον, quod mox repetitur, habu Ianus supra ὐφηρημένον. Stra- ut paulo post exponetur P lixius, has sive ὐφωρίσεις, sive
torius, κεχρημένον ἡ τῆ οἰκειου,
si iocali Amore usum fuerit quam fra t ac propria. Idem ibi dena clisquirat, an verba illa, η εμβεβλημενου, quae Robor-tellis quoque in nonnullis naanu scriptis libras narrat non inveniri, qualm vis retinenda oni-nino censeat, necessaria hic
sint, vel potius ini ponune irrepserant excusos libros. Nam se quoque pliti es vidisse codices a quibus illa alaessent.
104쪽
riana Editione restitui, habent,sῆς, ς: & Basil. in margine, O , οις. Nihil ad rem . Nec enini vel ad sententiana qiuid- quana conferiant, vel aphre e nhabent; sed potius aut epedi asin habent, aut craseias diaeresin ; qualis etiana est in poeti-Co vel bo εωm pro ὼm, aliisque sexcentis. Rectὰ autein ii Victorio repositatin esse o. , perspicuuna est ex Strab. lib. 8.pag. I9. non tantuni hoc Empe llis hemiticiumn citat, sed etiani aliuni Antimachi ver- sunt consimilem, Δήμητρός τει' Ελobmίης iερη οψ. Affert ibidem etiam alia poeticae apoco Pes exempla, ut sunt βρῖ, &
hic praetermissa, vide docti Lsinium Maium, cui emendat:
105쪽
.σα τὰ ἄρρενα ε τα Θχλεα. T. ' ψ τὸ ξ, E ν, ρ, σ, τ ωτά. io,. Verum iter ri moneo, non esse duintandum quin nonnulla, & fortasse compluscula, in toto hoc loco desint. Itaque ὲπέγω. Heiasius. 25 Αυτα .pν. J Idem Victorius ὰ vetustis libris pro c-άἐM reponit ταωτά εων. Eae denienim sinquit) sunt duplices literie, in quas utriusiae generi S nomina desinunt, id est ξ & ψ. Tam enim nihiliebris generis Vocabula quam virilis inveniuntur quae desinunt in ipsas. S burgius.
106쪽
- his adjudicandiis est & Vall. hI 'H - νιν αα ἔ . J Quale illud Stradar AEnig Ina, Nox aderat tandem, & --lum ex O cive Aiurno Nocturnio tunc Argus erat. 2 K- βαρβαμ α ς. J Copu Iativam ante βαρβα ισμος in inbusdam Editionibus omitti, adnotavit e lani Victorius. Sed innuit talaien, eam non sine emphasi retinem posse. Olburgius. 3 Tα ὐπάρχοντα. J Carnot. non ante, sed post kδι- κτα. distinguit. Nostram cit monena agnoscit etiam Victorii interpretatio, dicentem FaGE infunt, impossibilia copulare. Sylburgius. Tὴν τῶν ονοριατων.J Scribe,
Cana. ανοῦ κ ἰδον, fuit etiam in Rhetoricis, lib. 2. cap. 2. siniit Her etiana apud Afluvium, lib. I O. ubi & pentanaeter hic aciditur,
107쪽
tionis margine adnotatum, alias legi, ' H m Xάρην. Ibid. posterior versus sic scriptus,
Exempla inquit Victorius quae posuit diligens magister, fria
tum nullum seriant: nam Chun singuli tantum versias citati sint, nec sententia eorum eX- planetur ab auctore, aliove
ullo in loco ipsi legantiir, si
integri etiam forent, & ab omni labe vacui, vix intelligerentur. Accedit huic malo, quod mendosi sunt, ac multis maculis inquinati, quod Vanetas lectionis declarat: aliter enim illi in aliis libris leguntur. Nam praeter ea quae discrepantia a pervulgata lectione Commemorat se invenisse Ro-lomellio, vidi etiam ipse duos collices a quibus abesiet praepositio
108쪽
positio posita ante postrem Iunnomen , ελέβορον. Sed veritate desperata, nihil amplius curae suscipere de hac re volui.S Uurgia . Ibid. mr κυν. J Totmn hunc locuna conclamaturn jam olim fuisse fidem fecerint, quae ad fastidiunt usque a domHimis viris sunt notata. Quonam nemo est, qui non potius conatia in nobis sumn quam successirin probaverat. Ubique Homero acutissimus patroci natur doctor, Di cum vellet
λίξιν, h. e. a vulgo in vocibiurecedere, summo judicio τας των ονοματων επεκτάσiς ἐξαλλαγας. eXtensiones vocum ac mutata ones adhibuerat. Quae res poEticae oratiotai το σεμνόν,& singularem iliam nisestatem addit, quam non sine stupore in Homeraca dictione adimi r intur emuliti. Parum aequi judices clicebant, nihil facilius esse quain pedibus instruere versum, si utriamque liceret, I extendere pro libitu VOcena, & nautare. Inter illos Socraticus Euclides erat, qui, quod in Honieraca posisi reprehenderat, ubi minus eX-cusandum erat, in Dialogis
& ad taedium usque, utpote in soluta oratione, ad poEti- cum dicenm imo dum deflectebat. Exempla hujus rei duo adfert. Alterum ita est scri
sine dubio, non, ut ema ditis- sinat viri vitiosa decepti lectione existimarunt, e poEmate aliquo desumpta sunt. in ippe, qui iαμβοποιήσας, in superioribus legerant. Quare to- tuna locuna, prout est scriben
109쪽
brevitate nonnunquani fallit,& acuto etia in hoinini imponit. Ut hoc loco ista, εξαλ-λάτῆ ,. Quo posito, arceIn error Is expugnavimus, ornnes lusit. Sequitur enina, pro
gendum. Nam Maod optinius Victorius, cum Versus non Inveniat, Tui moniacitatena hoc traliat, non est tanti, ut vel
occupare nos debeat. Praeterea, inter τους ιαμβοποιὲς numeram Euclidem nusquam invenimus: qtlanavis Tragoemas fecisse sciat nus: cuin non ignorenaus, quomodo ea voce Aristoteles utatur: qui, ut plurina uin Cornicis ac Tragi Cis τους iαμ βιτ ιώς opponit. Ut ecce supra: ἐπι-ουν ρ κωμωδίας ηδη τουτο δῆλον γέ νε. Συς, σαντες Α τ μῖθον b. των
unt Tragoeitiae . Ut ex Tragoemis illius sumpta esse existimentus. Ne interea dicaIN, nemini de ratione versu una constare. Verum enirnVero,
non potuit magis illustria, quibus probaret duo eodem in loco conamississe Euclidem, quae in Hona ero reprelaenderat, CX- empla hic adducere Philosophus. Pinnio en ini singulae prope voces εξ αγ-- sunt& positicae. Secumlo επεκτάας niani sest . Ut ita voce M κρα- Θάναιε, & εξε βόωζες. Adde,
quod tota σιά εως, qua In Stoici των του λόγου μορίων &Xeriant,ata est poetica, ut in versiana
prope ignarus inciderat s crip tor. od, cum veheimentera Rhetoribus damnet tur, interiliani evenire ipsis solet. Sicut Tullio & alias. Non autem mirum est, Aristotelem, qui ex onanibus Euclidis libris eligeret quae vellet, talia invenisse exenipla. Nani ad Metionem quod attinet, cum Platone&Xenophonte commune hoc habuit: qui saepe mυη-
sunt. Quod tarn ad taediuna usque Graeci notarunt. Tota autem reprehiensionis vis in eo consistit: quod quae in poeta Euclides dananaret, ea Ipse -τῆ τῆ λέξi committeret. Ita nunc τὴν πιζίχω λέξιν dixit. Quae res etiam glauconiani interpretum o ecit oculis. Halicarnasseus Dion us: ων μὲν
πω μέλψ opponitur. Ita hic ab Aristotele est factum. Ut& infra, cum dicitur, το ἰαμβῶον μάλιε α τὴν λεξιν μιμῶ S.
110쪽
Fieri autem potest, ut posteriora ex E lidis 'Eiωτικω, sint desumpta. Haec ni ea est de toto hoc loco sententia. Sicilia melius conjecerat, euin Vatena perilibebo optimum. -- in o. Isid. 'Hτίκκήιν. J Hos Euclidis versus sic legit Darieraue Hτι χάνν ειδον Mκραθωνασε βαδίζοντα. Ets
τι κυρίου ρ Γωγότος Proprio nomine, vertit, U Utato. io 'Aκικυς. J Ba fit. & Cain. pro ἄκικυς habem : Cu-Jus lectionis inenlinit etiain Eusauitis. Sed ἄκικυς nonniodo in vulgaribus HomEri Editionibus reperitur, Veriam etiam magis est poeticum. Locus est Od. ι. alter qui sequi tui m. v. blburgius. Isid. ' Aκικυς. NOn ἄκικυς tantum, sed & κίκυς legitur, Odyss. λ. Ver. 393.