장음표시 사용
371쪽
rit. Immo P. I O9. l. I. similis recurrit ex riptor uiri lapsus; ubi enim in textu legitur g)άRisu, Probante Victorio, Cod. Med. manu transcriptus, Uti et Ed. Carnot. - exhibent. Ceter Una Observat Mad. Venetiis in laibus clarn castigationibus a se visis loco vocis AR αενα scriptUrn esse γν μενα, viam lectionem longe naetiorem esse ea, inlae in excusis libris habetur, recte j inlicat. Et profladio, si literarum ductus respicias, inter set ty non ita magnurn Iscrirnen intercedere fatendurn est. Sed praestare nostra rn lemonem satis stiperii ue docent rationes
principis Aldinae ἡ επεισόδιον *λον sive ὀ λόγγ secundum M. I 6.) legas, itina analogiae, curn sensus habita ratione perinde est. P. 62. l. 9. οτμμασ J LOCUrn hunc naale adiri inistravit Heinsius, Pat Vice Φάγμασι reponendum hic esse I, dii contendit; quod ta inen alibi recte factum non diffiteor. Scilicet observat Philosophorum princeps, quae in rerum natura atvle ἰ - ωνrniserabilia, gravia, magna aut verisii nilia sunt, for- inaruna vi et de essentia, ut lolaxintUr, eaderia esse, atque ea, quae Rhetor Vel Poeta Per artem suam ta-l ia effecerint. Id tamen cli scrirninis inesse, quod res ipsas per se, ἀνου δώσκαλίαι la. e. sine Artis Poeticae aut Rhetoricae auxilio, suapte vi, Plovis narrante, aut si impliciter visas tales apparere oporteat. Nisina alis Vocem cνάγμασι de Rhetoribus intelligi, quorum in rebus geren Is versatur ars. od verornOX Pro levendum esse iδεων, uti et paulo infra, Uia censet Victor. id omnino probanduria. P. 6 . l. 7. στοφλὴςJ Dacerius οβο, , h. e. si
372쪽
ne praernissa Vocali. Minus recte. Significat entiri hic vox Mοσζολὴ nihil aliud, quam allisu in linguae ad varias partes oris hUnaani in elementorurn sono formando, Ut probe in versione sua notavit Goul-
Ibid. l. I 3. m,u J Suspecturn habet hoc verburn Heinsius, qui pro eo Gmu non dubitanter reponit. Nobis quo le in naentem Venerat τόνοου. Sed nihil ternere iiDi nutandum ; triarno praestat forte vulgo recepta lectio, ut sensus sit is, quem in paraphrasi sua expressit relern Gouistonus. P. 65. l. 4. κωλύiJ Heinsius ex nullo, ut videtur, MSpto, κολου . Qt loci sensu na plane perimit. Sic autern or nnino refingendus atque interstinguendus est hic locus, qui certe inter veXatishmos recenseri optimo jure potest : Σύνδεσμος δε ἐς φωνη α μοδε π
ΠΕΦΥΚΥΙΑ TIΘΕΣΘΑΙ cf. varietatena lectionis ad
MANI IKHN M. omnes) φωνίν. Ut senstis sit: Cora iactio est vox significationis experS, qUae nec inapectit, nec facit vocern unicam tantum ira Odo eXPluri is significativam se. gr. in hon)inis definitione illa, Homo es animal rationale, si voci Homo postponatur conjunctio enina, significationi Honio nihil quid*aarn a Vel co unctio illa) cujus ea est indoles, Ut in utroque eXtrerno periori vel in rnedio collocari Possit, modo eas co tinctiones excipias quae in initio
non Posunt, crius modi sunt MEΝ, ' HTOI, AE. απαυτH si, inquit noster Rhet. IlI. P. I 25. ecl. Sytb. O MEN, τὸν ΔΕ, &c.) Vel est, significationis ex-Pers VOX, quae cum ex pluribus vocibus et quidem
373쪽
significativis illis una sit, nectendo faciat Vocein unaai significativam. Sic Rheta IlI. P. I O. 27. ο
p. 68. l. 2. μὴ εκJ Reponendum est ornnino exauctoritate librorum MSS. qui in Bibliotheca Me licea asservan ir Onanium, in i & alterius Di egi de Mendosa, cujus in paraphrasi sua iraena init Mamus, nec non Versionis antiquae, quae et ipsa initar MSpti
plicat interpres supra laudatus : Sentus est, Norrien
374쪽
si implex illud est, cxsus particulae non significant, ut diu: duplex Vero, Aiud cornponitur ex eo, quod significat, et ex eo quod non si nificat, aliud, &c. Admonet deinde, quo imodo ut intelligendum sit, et inquit non esse intelligendinia nomen cornpositum alici loci esse, quod cornponatur ex nomine significante et ex non ine non significante, quoniana supra dicturn est, Plod omnia nomina significant, sed intelli i debet non en aliquod dari ex pluribus cona Positum Partibus, qUartaria altera significat et erit nomen, altera Vero non significat, quoniarn erit vel Sullahia vel co*vinctio, vel aliquid id genus, quod non significat. Hactenus Mad. cui tarnen vulgata lectio magis arridet. Sed nostraria enaendationem MSSti onanes extat bent, quos si Madio inspiciendi copia data esset, sectat una eurn fuisse nil nirnὰ dubito.
MEI AAEIΩΝ, ΩΣ Ερμωὶ κόζανco . Ubi voces πολλα ουν eX libri S calando exscriptis restituimus; caetera ingenio freti ita emendavit nus ut sensus aliquis, qui in vulsio recepta lectione nullus serit, ex iis erueretUr. De Voce μ αλεια pro decompositis et sesquipedalibus verbis usitata confer I .exicographos. Non ne nao in imargine libri, qui penes cl.
Ρorro in voce F. ρ καὶ κοξανθος, quae certe gerna analemo non est, china ntispiam in tota Graecia CXtet, aquarn rni hi haerere lubens fiteor. P. 69. l. Ult. Xαλκοῦ. J Repone partirn ex cod.M. 21. et versione antiqua, partirn ex conjeetura :
375쪽
ita ut sint duae cariminum i inedietates diversorUrri versu una. Est erit ira pars illa τάμε νίλεῖ χαλκοῦ, Hom. Il. γ. V. 292. Plυ τάμνεν autern recte positurn esse τάμ, a Or. 2'. Probant Ctiarn sequentia semiis, et co
pularia exhiberit Codd. M. xiv subi tarmen pro Q
leo triar ri ex soleriani confiisione) et I et Vall.P. 7O. l. Ult. ο ἐπ. Aέγω AJ Heinsitus, utias olet, nulla vel scriptionis vel pro nunclationis ha
ipsi conveniat Aristoteli. Quidni potius legeris,
ύον κ. λ. Hoc est, nonnun*ram, Ubi inter ditas res analogiam inpercedere constiterat, de altera verba faciens aliquis, altera uti potest. Quod et postea exei n-Plo declarat. Si iraliter ent ira, inquit, phiala ad Ba ch una se liabet ac scutum ad Martem. Per Meta. pla oraria igitur et nurninum substitiatione na, o ανάλογον ne talpe phialana, ανθ όί λέγω pro scuto, de quo sermo est, clicere possurnus. se profecto ita rinanifesta sunt, ut ampliora disputatione non egeant. P. 72. l. Ult. φιάλην μὴJ Meridurn hic subesse viderunt interpretes, qui et illi iti versimode occurrere
conati sunt. Nos vero ita levicula certe immutatione qualitercurique emer JaVirn US: ει τὴν ασπίδα ειποι φιάλὴν MEN 'A εωπι, ἀλλ' 'AOINON: Ut sensus sit; Hoc translationis i nodo, secundum analogiam UOCato, uti et aliter licet, curia videlicet norminaverimus
alienum ouicipiarn, ponendo id ad cpiod relatio est, Pro eo, de quo serimo est o ανάλογον ἀνΘ οἶ λέγει quernacli nocturn in securicla specie dixit) alui uid tamen ejus propriurn ab eo rei noventes, ut si clypeurri vocet quispiam, o αλλόπρω προσαγῬύσα, Poculum Martis pilaeni, sed vini expers, quod profecto esset οι κύων τι αποφῆ,2, siquidem phialae id proprium fuerit, ut vino i impleatur. p. 73. l. 1. Gλουα ονJ Laborant et haec rnorbo,
376쪽
goo IN ARIsTO T. LiIBR. DE POET. cui in edelam ad fetae non ita in pronaptu est. Fieri tamen potest, Ut Pro VUlgata leemone reponenduna sit, qtiod et OAL M. I . manu uanscriptus sug gessit, mποιημένον δε ἐς ν ο ολως μὴ AA AOΥME NON .gο
ν υ σ Q, ρ. in loci sententia sit: Prarierea ex Norni nibus alia Masculina, alia Foeminina, alia denique inter laaec media sive ne iura sunt. Masculina sunt, quaecunque fere desinunt in liqui las ν ρ et re et in eas duplices literas, quae e X hac litera, laena Pe σ, Constant. Sunt a Litern illae omnino dilae, CX π β φ et tr , et ξ e X κ γ χ et σ conflatae. FCelminea Vero quaecUnque et in eas vocales desinunt, quae semper longae sunt, Velut in ἡ et G, et in eas ancipites quae pri clucunturin α. Ex quo efficitiar, ut pares numero sint lite I se illae, in qualcunque ter inantur virilia et muliebria,
377쪽
ξ et re eae teria fiterint literae, utpote quae omnes inae desinant. In MUtana autena nulluiri tersa unarii rnomen, sed nec in vocalern semper et natura bre- vena, quales sunt ε et O. At in ι tria sola μέλι, κόμμι, ia a. Et in i, quinqUe. Has irnn tutationes plerasque ornnes constabiliteXenmplamum verilstorum, quibus unice fides habenua, aUctoritaS. P. 76. L 3. τα λέγονταJ Enaenda et interstingue TON λέγοντα - ὐπαζχοντα αδ νατα συαγά. ψαι, laoc sensu :JEniginatis formia ea erit, Ut dicens conjungat a J-milceatque τα ὐπάρχοντα αδ να- quae mini Irie inter se congruere et in una sede morari non posse videntui .
Ibi d. l. 6. Au ' MhνJ QMd 1. 13 ianta exscripti omne S ανθα ἔδεν πυῶχαλκον. Sed Vulgo receptam lectionem tuetur Athenaeus, qui libro deci imo, ubi de Graphis agit, quid sit hoc senigna a declarat;
AHρ εἰδον πυει χαλκον ἐπ ἀνίει κολλήσαντα Ουτω συγκίλλως ω σύναιμα ποιειν.
Τουτο 3 σημαίνει θ συκιους Μοσ&λίν. De eodeat Gripho noster in Riaetorica, Demetrius in libro de Elocutione, et Plutarc . in Symposito septern Sapient una. Cucurbitulas aute In apUd Veteres e X aere, non e X Vitro, ut nunc fit, confici consuevisse ex naoninaentis Graecor m medicorum intelligi continode ad h. l. notavit Madius. Paulus enim in l. mρὶ συκιάMως illas vitrei S
anteponit, C mTl ait: ἀλλα ολκιμωτερα μαλλον εισιν ω χαλ ω , πλοον ανεχο α φλογος των υαλίνων ἐτοίμως κατα- ρηγνυμένων.
P. 76. l. Ult. λ' ο ὰνακέκωνώJ Observat idena Mad. aliquos calamo exaratos codices hac parte carere ; in Vetera quoque translatione desiderari. Quod
proiecto de codicibus quos hialc interpreti inspexisse
378쪽
goa IN ARISTO T. I. IBR. DE POET. ontigerit, verum esse potest: Medicet tarnen ita locuna hunc exhibent: αρο πικρία. Quibuscuria concinit antiquae versionis jaria laUdviae auctor, prout ex lectionurn varietate Constat. Praetulerim tamen emendacionem illam, Uaana ὰ Benedicti L arn- primi libro assert U 1 α κεκρα ι, Ut sensus sit :Oportet igitur aliquo pazio, i. e. temperatὰ, liae miscere, ne vel in aenigrna vel in tarbarismum in
est omnino ju ex MSSptoriaria fide, ut ratio redda ir, quare Metaphoris his a tuae relici sis id
cus huic gemellLls est. Ibii l. II. χ ς,εYHJ Castigatione in Victorii, qui
P. 33. l. I. ἐν μέτρωJ Heinsitas mendosum esse hunc locum voluit, ἐν ἐξαμέτρω reponens, Ut supra P. I p. l. 9. Sed c licini potius dixeris Aristotelern per imetrum hic heroicum carmen intelligere quod Gy εξαχὸν, sive honoris ergo, μέκου nonaine insig-
379쪽
nittis'. Porro notanduin est idem la. l. valere Ahγου - μα ἄν, quod in Tragoediae definitione Tiαααλ
P. 83. l. vlt μὴ ὁμο Victoritas rescribendurn esse
Contendit μηδεμι- ἱ ρίας - ο ὐ Θη ωνα. Et sic dirni a pars Codicum. Sed meliorena lectionern suppeditavit ingenium Dacerii, nempe, uti ὁμοίας ἱ ρίαις τας
P. 86. l. 9. 'Aνα. Dummς λόλουJ FLec ita vertit Paci Us ; ut qllae signition duS nset et per totum moratast. Ex quo licet intueri eum existi nasse aliter Aristotelis verba, qua Ti vul Data lectio habeat, esse scribenda, nempe αγ ime res Aόλου ῖ H. Longin . p. 37. sib
Non nemo in margine libri, lai penes cl. Burgess
est: αναγνωριως ψ δπλῆ νώ ησ1κή.p. 88. l. 6. ψ σιςJ In diversum hic abeunt Interpretes, quorum alii κίνησις, alu μίμησις legendunt esse contendunt. Illam scripturam ex liment naeni-branae tres; huic astipulantur typis editi pleraque OnaneS et M. XIV. calamo eXarat US. Ut videtur, recte. Intelligit enim Philosophus τὴν ληγ ματι ναχ σιν seu catanen He Iii curia ob caesurariam et pedum, quibus incedit, varietatem, ad affectus an inii et caetera quaec linque motu suo exprina encla, magis idoneum esse quarn aut lambicus aut octonarius versus, quoriam hic saltationi cithyrarn bicae, ille rebus agenitis et drat naticis interloqUlis natus est. IIer-mos . seel. 2. Hγότ. de Hornem et heroico carmine in hunc rnodum scribit: 'Aει ι ουν ἀντα- λόγων εἰλ ποιητων ἀπάντων ψ ητόρων Α λογογραφωγ Omlος,
380쪽
Ibi d. l. II. τοJ Mad. tam , recto casu; Versionis antiquae auctor ita, ac si is res in C lice, quo usus est, laaberetur. Sed veram lectione mi restituit nobis Vict. e libras 1 nanti transcriptis, quocum concordant et Medicet omne S. P. 89. l. 4. ουδεν αἡθεζJ Codd. Medd. onanes, uti et versio antiqua irre clo la lata ὐίν αηθη, άλλ ἔχντα ηθη. Recte. Ibid. μαλλονJ Refinge omnino ex emendatione Victoriano-Gouistoniana : δει εν τας τρο γωίως ποιώ - Ι
Ibi d. l. 8. τον α τ ονταJ Valla: psae siguntur, h. e. τα στατῆόμενα. od perinde est.
P. 9O. l. Ult. οιονται κ. λ. 4 Lbat DPtarii cocle X, ne non Medicet tres : ιταν πιι δε οντὸ τοδὶ η, η γνομέου γ νὴται. ae lectio, si cUin Vulgata conferatur, eX-plicatior quod arnia re clo videtur, ut non miriam sit Victonuin ea ira in contexta recepisse. Uttar que
tamen ferri posse notavit Madius. Postianodum editi onanes A' ο δ, αν, sed scriptura rectior est A' οEIH αν, quarta ex illo en amatore mutuo acceptam pro sua conjemone venctitavit Hein sitis. Mox tibi in vulgatis 3 acet : αλλου θ άτου ον τὸ ανάγκη εὶ ναι η γν=2A