장음표시 사용
361쪽
sint nactrici re tern poris spatiunn definiant Clepsydrae. Sed expectandi Coclices. Oepsu dras autern infundebant parirm multumve aquae Pro ratione te ira putas, qhlo quena vel clicere Vel facere quid quarta perii litterent. Et is rei vestigium habes in cirratione Jhiliani, qua in Caesares lusit. Nana china Mercurio Vinteretur e re fore, Ut sigillatam pro se cliceret qhrisque; Apollo vero censeret eX ips a re potius, qua in e dicen si arte jussiciunt fieri oportere; hipiter denique utrille obsecuturiis concilium vellet in longiana trahi : Nihil vetat, inc ait, Din et clicere illis perivittamus wκροὶ τὰ ἴδατ
Caeteriun de voce αγωνίζε cf. summum Ualchen aer in Acinotat. ad AdoniaZus. Theocrit. P. 39O. P. 27. l. 2. Mάγυιατ J Observat Madius in ali- qtribus codicibus in margine tamen, nec eademna anti, qua liber est scriptus) reperiri loco Verbi qπαγυατο , Platai lectione na etiam Pacitis sequirili . Utraretque a Utem servari Posse, aptiorem tanaen esse, sia dicat ματ . Ibi L penult. τω γήν J Victoritis V γ' εν , ex Con-yctus a. Invenit autem postea, Var. Leet. L. XXX. c. III. Aristotelena eodem pacto locUriarn, cinnidem sonificare vellet: in et '. enirn libro Naturalis Auscultationis, ubi de duobus imagnopere inter se cliversis generibus causariana Isserit, inquit: V, ἡ
α πειραμ αν - ενὶ συμ α η. Non est igitur, in cyrit, diabitandus D, quin veria sit hujus loci ermendatio, pra- Us miserum in imodum depravati. P. 28. l. Ult. α λα α - συνε ανJ Victorius supra laudatus : au.ὰ - νἱ πν, Ut sensus sit ue vermn ci a
362쪽
Iu Anis To T. LIBR. DE POLE. unam actionem, quale=m dirinnes Odrs eam, mansite codicibus tamen manu exsCriptis retragantibUs.terum Attici non infrequenter neutro plurali addunt verbuin Plurale, Ut Xenoph. APOmn. IV. 3.
onis e Xenapia, ad taediurn usque, suppessitabunt Dia sitis ad Lucia n. Gylaanas. c. 2 O. P. 9OO. T. II. Dorvi l. ad Charito n. p. 57 8. nec non Fischer, V. cl. in Animadv. super Grana. Gr. Velieri, P. 3O6. ibid. λεγου EXerei Plata a M. XIV. I 6. 2I. λεγοι , Optativo, ut loquunt Ur, nu clo. Recte. p. 26. l. 6. αυφέρε J Corruptus est omnino hic locus. Videnduin igitur an non sin bendum fuerit δειν ἀφαρει , alli saltern αφθ si a ; Ut sententia sit: sic et in hac arte oportet Fabii larn, quoniala a est Actionis inaltatio) et unius esse et hunas totius, et
Partes rerurn sic cohaerentes constitui, ut si qua transposita vel ablata fuerit, auferri sinati l debeat et moveri totusD. Solennem esse inter g et αι nautationem,eX pronunciationis sarnilitudine ortam, notarunt
Pasitim viri docti. Ibi d. l. 7. 'o si Q ροον , t in J Lectioni Victorianae sumagantur chim Libri Medi ei tres, turn versio antiqua. Sic igitur omnino refingendus est lii C
363쪽
P. 3 I. l. 5. ἐπindirem J Victoritas omnθίουσι. Atlie ita proculdubio scriptuna erat in eXemplari, quo usus est versionis antiquae auctor. Sed nostra rei lectionem firmiat praecedens ε π)φένὴ, et ea ira in loco vertendo secutus est ipse Victoritis. Mire huc facit incerti auctoris sile quo videsis Fabra c. B. Gr. T. I. P. 676, 678. 7C8. 7I2. ἀπισπασμάτιον RU Alda In ex
364쪽
enirn mulierculae, non Philosophorum principis
An satis feliciter, necne, lectoris esto hi sciuna. P. 36. l. 5. γνεPMJ Pro γε Θαι malle Impraesenti tempore, quod et suadet Co L M. 21 . Sed vix tanti est, ut in hisce iminutiis quispiana haereat. P. 35. l. 7. η ειςJ Clari US legi existit nat Maclitas, si prior ἡ articulus esset, atque ita scriberetur , σιὰ φιλίαν. Tu vero nihil move, narn et nihil refert. Ibi d. l. 9. ως ἔγι ἐν O. Ernentationi Victorianae adstipulantur codices Medicet tres. Sed utrius que lectionis sententia orianino eadem. P. 36. l. ψ. επειλJ CUm VOCern αναγνωevres ornittant Iibri Medicet otianes, calamo e Xarati, lO Una hunc integrurn sic quodami nodo refingendum esse
tioni ἐπι in initio contexitis positae. Mox cap. se
365쪽
P. O. l. 7. me; J Codd. Mecscei omnes Mωτον. od perinde est. 1bi . l. 8. ὰmὼ ἡνJ Hei risio suspecta erat haec VOX. Vereor ad Imodum, ut sine causa. ippe
Verbo αχαρι, ω temeritatis notionem inesse ex pluribus locis constat, ut Isocrat. Q&ς φίλιπ/ r. ' Oταν α
P. 4I . l. 6. Θεάτρων εατων hic scribi debere cornmode notavit Madius. Scilicet ob vocis si nilitudine in eX vera in adulter in ana mutatio facta est. Huicenaendationi fidem conciliat locus alius lII. Rhet. sub principi urn : αλλ' ομως - α δ νG, Gθα περ ε ηται,
re geminurn est. Ibi d. l. ult. 'EκMJ Quae ad hunc locurri scriptitavit He irisius, festiriantius certὰ quarta verius, obelo surit transfioemia. ippe refert cir vox ἰκsi ad Comoecham, et riona inibus Aegisthus et Orestes, quart-quaria non sint personae qUae corrucae actioni conVeniarit, tarnen ustas est, ut summae duri taxat in iiDi- Otiae poneret tir CXernplurn, qUae tandem in arnicitiam nihilo nainus desinit. Sententiarn loci optirine
in versione sua expressi Gouistonus : Ibi enim in Corinoedia) si Pii init nicissis ni fuerint in Fabula, velut ipse Orestes, atque Aegysthus, Arnici tanderia facti e Scena exeunt, neque ab alio quisquarn confossus
366쪽
saeptiis in hoc libello facturn est. Sed nobiscum
mini libri ornnes alanu eXsclipti, et vulgata lectio aeque benὰ sensui inservit.
p. 4 . l. Ι . MauνυmJ CUrn Vemurn hoc desiderent libri onanes naanu exarati, illini a glossatore quodani, βραχολογαν Aristotelis non satis capiente, in contexta invecthun verissimile est. ibid. l. 4. τοιουτοJ Ernendatione in Heinsanaπὶ τοιοῦτόν τι αλλο ἔρον adstruunt Co lices Medicet tres, uti
et editio princeps Aldina . Sed praestat, nae j tutice, Vulgo recepta lectio. p. 45. l. 8. το Pro το reponendiarn esse mob suadent turn codices Medicet duo, cuna ipsa Orationis series. Pessit ne enim, inviit Philosophus,
contexta est illa Fabula, curia Plis, personam sciens, facturiis seria esset, nec tanaen fecit; nam et Consceleratuna quid habet et nMnil ne tragicurn, siqui- dena perpestione ornnino careat: pessina se autem proxii na constitutio est, cuna quis, perionaria sciens, e flecerit tanaen. Melius Vero fuerit, &c.
P. 46. l. 2. ποιους πνGJ Lectionem Victoria-narn ποιους τίνας fit Imat Versio antiqua et linguae ipsius analogia. p. 47. l. I. φυλον ελεαν ς λκνJ Verba haec omittunt Codd. Med. Onanes, et profecto sine loci injuria abesse possunt, trianao rectius otia illi probabunt se
rietatem et librii in uni Chlna, nempe M. 2I. eXhibere video.
367쪽
Vice τα ἐν rescribendum esse singulari numero το ἐν afirmat, tinetur Verssio antilla. ibici. l. 7. οἰκεια J Irabri Onanes calamo eXarati, 7λουν. Sed quoad sensu in eodena recissit utrumque
P. 5O. l. 2. Ni J Cuna de Achille, Agathonis Tragoedia, nihil uspia i literis mandatum sit,
retinendana esse veterem lectionem crediderim, ex qua, modo in te retationern Hein silanam aciniiseris, sensus eruitur non incol Nodus, nempe; Ita et Po-cta dum is nitatur iracundos, socorides, aliisque ulgentis moribUs imbutos, lanamum potius pirabitatis exena plar faciet, quam asperitatis tiroriana, velut
Achillem, non iracundum, &c. sed bonum, h. e. magnanimitatis, pietatis ergo Apollinent, amicitiae in Patroclum exemplar finxit Homeriis. Cf. O. Beattae Essay on Poetry and Music. Pari I. C. IV. P. 52. l. I. ουκJ Negandi particillam, quae a veteribus emtionibus plerasque omnibus recte abest, perperam Mic invexit Gouistonus. Scilicet mirianaei, uti et olitan Pacio, viciebatur, Philosophum dicere agnitionena a posea factam carere arte. Verum si verba proXime insequentia animadvertisset, cum inquit y δ εγγύς ἡ ωρκήης αμαρύας ἐόν, Vidisset Utique verba esse legenda prirstis afficia lativδ. aerit enim magister ut agnitio non a fingente poeta, sed a fabula, id est, a serie rerutra, enascatUri
ibid. l. 3. εκων J Qyicini potius legeris, quod
tecedentibus adeo cohaerent, ut nihil melius. ibid. l. ult. οἱ Legendum est proculdubio ς, nempe articulus Deminei sexus primi casus, quam ernendationem et Codd. manu exscripti adstruunt O o a et
368쪽
utriusque vocis eadem apud librarios pronunciatio. P. 53. l. 2. απολογιου R edtIUS εν Αλκινόου λόγων nempe ΗΘ i ῖ, quod et MSSpti. omnes confirmant, atque idern Madius, in te retuna longe sagacisiit nus, gerimana esse Aristotelis verba credimi. ibid. l. . . ανεγνωρίθ, J Codices Medd. Onanes pro ανεγνωρ Θ, habent ἀνεγο ,-ν, plurale ira n Unae Imi pro
singulata, qua in lectionem in emtione sita Madius exhibet. Docte, Ut solet. Non enirn de simi plici agnitione, interventu memoriae faetii, iiic loquitur Pladosophus, sed de duplici, ne impe ea, quae in Cypriis, Trag cessi a Dicaeogenis, eX pictUra fit, et ea, cui in Alcinoi cloino, ex Cilla arcem verbis, dum
Troianusia bellum caneret, suarum reriura reconlatus, lach in is effusis Ulysies locu in dedit.
Ita l. l. 4. s J Vocibus ita tuanspositis ut articulus ut inter et rnemus intercedat, ne Impe,
conjectura ductus, ita restituo : επεισοδον V. επεισο )
369쪽
-εινε ρων etfodia inserere atque intro im vare. Sic
mo se clavi immiseat. Erunt tarnen fortasse, qui
Vocem ε σοῖκν ed retinendaria putent, Plod mOX, nempe P. 57. recurrat. od si naa is placuerit, legendurn est M τε,νων ex scriptorurn librorum auctoritate.
P. 57. l. 3. ιερειαJ Pescribendurn est proculdubio ἡ ἱερατειας τόδε, οτι κ. τ. λ. quam lectionem adstruunt Codd. manu exarati et post Vallarn sevritur MadiUS. ibid. l. i5. μακροσJ Pro μακρὸζ legendum esse hic μικρος, quicquid contra statuerit Victorius, turn res ipsa clarnat apertistii nὰ, turn libri calamo scripti con-frrnat auctoritas. In Grana alimus, inquit Philoso- plaus, epifodia concisa omnino atque brevia sunt. Epopoeia contra horurn longitudine producitur; nam Odfleae arguimenturia breve est, Utpote quod ν μίαν πραξιν ἔνος ἄνθος συα,ίω τα, nempe de L ysternultos per annos Peregre Profecto, a Neptuno, quasi insidiante, observato, & sociis vario exitio eX-tinetis, solo superstite. urn vero nain & ἐούhic ex consensu libroruira reponendum esse suspicor sic se res haberent dorni, &c. Atque hoc, quod paucis hisce absolvitur de essentia, ut loquuntur, fabulae est reliqua vero sunt ephodia.P. 58. l. IO. εὐτυsὰν Ernendationi Gouistonianae adstipulatur Valla. Scilicet proclivem esi e inter 1, d et glis lapsum norunt in MSSptis explicandis vel mediocriter Versati. Ibid. penult. Vn-αγμέναJ Lectionetra Victoriariam, cujus in notis fit mentio, adeo firmat Codicum auctoritas, ut dubitationi nulliis omnino supersit locus.P- 59. 6. τεταρτον, ΔονJ E contextis hic excidisse crediderirn vocem ὰ ωλοῖν; est enim ea Plarta species Tra cedite, ut ex collatione P. 86. l. 2.
370쪽
di praecipue sunt z- ἐν quaecunque cle petaonis
et rebus apud inferos agunt, Ut e. g. de Sisypho, qui in Isthimo Achaiae trabitans praetet euntes Omnes aut saxo obniebat aut in mare praecipitabat. Hic autena Deorurn areana, quorurn Particeps factus fuerat, mortalibus prodidit: Mio clica ad inferos detriistis perenni poena affligitUr'. MOX Pro ἐν α nrescriben juna esse ἐν Γὸ neminem fore credo, qui
tativo, quod et sententia postulare videtur. Scilicet hac confussione sexcentis in locis ex pronunciationis sit nisi tudine ereaturei est.
aliquos Imanu scriptos carere vocibus O Μhδειαν : Translatio Pioque vetus ita habet. Cui scripturae ima ois adhaereo. Opinor eni in illud , Myδειαν glosse iTaextitisse, quod deinde in contextu tra it Tepsit. Aeschylus enim Nioben fecit, sed Piod Medeam fecerit, hactenus non legi sariis. MAD. Cf. Fabric. B. Gr. T. I. P. 584-P. 6Ι. l. 2. 4 γμασίJ Paccius et Mad. θάμασι, quod ferὰ eodern redit.
dationi fidem lacit tum se urens Chana VOCUTAssimilitudo, quae ejust nodi est, ut miriam potius sit hunc er rein non contigisse, quana quod contige