Aristotelous peri poiētikēs = Aristotelis de poetica liber ex versione Theodori Goulstoni. Lectionis varietatem e Codd. IV. Bibliothecæ Mediceæ, verborum indicem et observationes suas adjunxit T. Winstanley, A. M. Coll. Hert. Soc

발행: 1780년

분량: 402페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

γράφος.J Ideni Victorius p r- sis legerulum arbitratur, ut in cunctis quos viderat calamo exaratis libris stliptuni ostenderit, Πολύγνωτρο αγαθος δο- γροφω . Polygnotus hontia morum expresor. Sylbm gius. I 8 ου στοι σή. J Negativamὐ ante diradii mi, a plurimis calamo exaratis codicibus, atque adeo a Morelliana Editione abesse notat Victorius,& recte omitti posse prolixius docet. Bibursus. I9 Πολὶ μἀλλον η κνταδεετέ- Camotiana Ed. pro arti-

culo hi habet dis unctivam ἐ.

Sed articulum n agnoscit etiam Victorii Versio : et eiuran viviso magis, quae his taeteriori u utitur, tragoedia erit. Sylburgius et o Πρὸς ο τάτοις τα εχ γιm. J

δία. J Horatius in Epist. ad

Augusturn, Ille per extentum funem mihi posse videtur Ire poeta, ni eum qui pectus inaniter angit, Irritat, mulcet, falsis terroribus implet, Ut Magus: & modo me Tribis, ni octo ponit Auenis.

52쪽

22 AP ΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣη τα πράγματα παγις α Η, ο ιον καὶ οι πρωτοι ποιητα

Ahus poeta in cum pictore cornini sit scognata enim utriusque sunt munia in expressitque ilivit Sirnonidis Picturaim esse Poesin, Poesin vel 3 loquentem picturam. Et Phraarimus, Zωγραφιαν-ώνει φλεγγομενην

ζωγρο φίας. NannII . 23 Ει γ δ πις ὐκλωψμε. J Haec omnia cum praecedentibus confusa & in alienum sunt translata locvrn, Dod & alii cuna viderent, renae liuin adseree sunt conati: non tamen ulla ratione id consecuti, plane ut nobis satisfacerent. Ne dubita, quin totus locus ita sit concipiendiis : 'Eτι εάν τις εφε -

ηbη. Te τον δε η , υνοια. De quo ne quidem dubitarulum. Neque est quod hic postmoduni se excruciet aliquis. Oannia eni in eo spectant, ut Ostendat,pra inani in Tragoestia partem

esse Fabulam. Quod postquam a simili & aliis ostendit argu

mentis, secundo Mores, tertio constituit Sententiam. Mens est talis neque enim recuso, quin prolixiorum Vicem Corn-Π4entarioriana, quos n non ulli dederunt hic & alibi sit interpretatio nostra. Printerea, saliquis franonta moratos dictionesve ponat ac furentias, nondum, quod Tragoedior es proprium, editare. Murin vero potitu, qa P minus hic anssileat, Fabulin mero b consistitionem ha

ime Tragoedia delectat, Fatulli sunt parara. Mutationes, scilicet, fortuni, agnitiones. Eodem enim modo ut in pingendi arae

53쪽

ire se res habet. SV enim quis

pulcherrimos confundat colores,

non ita delectabit, ac s cre/ί

certam delineet inimnem. Etiam foc argumento es, quod poet , cum scribere conantur, prisιs di tionem recte ad here ac mores posunt, quam res fas, ut oportet, consituere. Quod quidem italis emenit fere omnis rus. Principium ergo et quasi anima Tragoe-Eiae es Fabula. Esuve ea actionis, V eorum, qui per hanc maxime agunt, inititati . nisi qessanalit, is per hanc eorum maxime qui agunt. Secundum Mores, rertium sententia. Quod autem nihil mutaveram in conteXtu, religionis nostrae fuit. Consulat Lector eos, qui intimensas

φάρρ pro pigmentis seu coloribus hic usurpata esse, docet Victorius, alio loco si mili ex libro a. de ortu animal. γζαφῶς, υπογμψαντες ταῖς γραμαάς, ζτως Γναλε ψουσι τοῖς χρώμασr το ζωον. Θlburgius.et; 'O δηλοῖ την προ ρεαν. In Homeri Iliad. quis non statun videt iracitndin id una inexorabilemque Heroa, ILegationem Agamemnonis irritaria

facturiani t & in quarto AEneidos, Pietate insegnem AEnean,& fiamsi super rethera notum

aeterno licet amore Reginae devincturia, mandata tamen Deorum quamprimum e X secuturunt pArdet abire fuga, dulcesque

relinquere terras, Attonitus talito monitu, im

προωρῶτιι ἡ φεύγει : ut idem Victorius vertit, non es perspicuum num elemi aut sint.1 lena

54쪽

versu nomin. ἔνιοι : plurium scriptoriam librimam auctoritate fretus. Sed adest ibi dein alia, in quibus prior illenonianativus . λέγων res vinitur. Sic enim totum hunc locuna E veteritin libronim auctoritate restituit: εν οις ἐς δηλον ει προωρε, τηκ η φίυ- γει ' διόπερ ουκ ἔπισιν δεος των λόγων, - οις μηο ' oλως ἐων ἔτι προωρει- ε; φεύγει ό λέγων. Et sic vel tit, in quibus non es perspic um num eligit aut fugit. Quare non habent mores e nume= o orationum illae, in qui-Lu peritus non es quod eligit aut figit, pii ricit. Sylburgius. et 7 Tων δὲ λοιπων πέντε.JMargo Editionis Du-ME. habet, Quidam, των θ λοιπων,

55쪽

D in agni sit ponderis, A. tun in linpressis, tum in calanio exaratis libris extet. Biburgius. 3 Tὸ καλόν. J Jarn inonani corpore, quod qui leni pulchi um sit, spectantur duo: iri: ignitudo, scilicet, & ordo.

56쪽

Etitina linniano. Ideoque homines parvos, dies polle put chiras, negat alibi Ari feles:

Veriana Venustos. inia licet apto parti una Or ne ac p portione non careant, Diag

nitudine destituuntur. Venain actione quoqtie habet locii . Pariam quippe est, partes in Tragoedia esse omnes easque

satis apte disponi, nisi justa

Bas l. & aliis nonni illis editio-atibus, post εὐμ ηπιν υπν ειν , adcitus genitivus ' κους. Quem Uani nec antiqua ex-e implaria, nec Paccii verso agnoscant, curn Vict. & Cana.

6 Προς κλεψύδρας. J Basil. editionis imargo, singulari nu-

Ibid. Προς κλεψιλας. J Antiqui olim apti l Graecos ora- rores, fere ad clepsydrain orationes scribebant atque habebant sitas. Apud Romano lege Pompeia, accusatori, tres

57쪽

tres defensori datae erant Iio-rre. Ut tantus Cariam esset amibitus, quantum esse euin

I 'Aπειρα του In Inar- βαίνει. Optimo sensu, qvirilline Edit. Du-Vall. Viatorius, I postea vidi aliis observata Caseis. ααρα τῶγ' ἐύ. Sic tum. Non, inquit, Fabula de& in Epist. ad Victonum uno, una est Fabula. Iaemendat. Ubi Zius. uni homini infinita evenire Ibid. 'Aπειρκ τω , νει ια μυ- possunt: ut Herculi, ut The- βαινει.J Scribe, τ', ἐνὶ συμ- seo. Missius.

58쪽

νειν. J Quo in vitio totus est Statius, in Xel Pride, - Quanquam acta Viri multum incly a cantu Maeonio, sed plura Vacant, nos ire per omnem Sic amor est Heroa velis: Scyroque latentem Dulichia proferre tuba.

rus videtur a verbo παρανά-

Ibidem Basil. habet 'Aγερμω, α In usculo, quasi propii uni sit notnen. Sed rectius cum Victorio appellative accipies

59쪽

νου τινος μέρους, η ' ἀφαιρουμένου, ' διαφέρεBM κά

tionem, qualem dicimus Os eam, manser. Sylbur ius. 6 'o ' Σκοσιν η μη. J Adnotat Victorius visum a se librii , in quo aliter interpunctis verbis, & una priaeterea particula orationis addita legatur, ' Ο Α προσον η μη προ

σῆν, μηδεν ποιει, επιδηλον ως

est Statii Thebais. Qiud enini ea omnia, quae de Hypsipyle,

rantur, ad bellirin Thebanum PKE Q.

60쪽

API ΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

I Tα γνόπινα. J Victorius γενόμενα pro γινόμενα, praesensi in praetentiam mmato, legendum ait. Olburgius. 2 O γαρ ἰς ορικος. J Siquis integram Herodoti apud Graecos aut Thucydidis, apud Latinos T. ILivii historiam, numeris instriixerit, nihilominus historiae emant. Sicut nonnulli Pliarsaliam Lilcani, poema esse havit admittunt. Quod non verit in modo sibi arguinentum delegerit, sed & paulo secus, quam poeta solet, inritationem instituent. Cirin nec numeraS poetae ipsi inter sese, veriam imitatione distinguantur. Hein- s. .

3 Tουτω δε, φέρει. J Bas. editiO τουτο διαφερει : de quo loquendi genere vise quae sit praex Victorio annotavi in . q. 2 τάτω διαφέρου . Sylburgius. ἀναγκακον,

SEARCH

MENU NAVIGATION