장음표시 사용
171쪽
tem pertinet , sed ne Deum magnitudine corporea mensuremus aut loco includamus, i) verum pariter persuasi simus in ipso nos vivere esse ac moveri, quam ipsum adesse unicuique nostrum, ut adeo in DEO unum simus & iterum diversa ab eo ut a Sole radii. Similiter quod VI. s. &IV. 9. animum unam ubique & vitam unan iunamque rationem per universium sparsam contendit, sic ipse explicat ) ut una scientia dici potest pluribus inesse : unde patet unitatem hanc originis, exempli & speciei, eum multitudini & varietati individuorum opponere, vel istam negare certe haud voluisse. Neque huic advertatur, quod moriturus Plotinus ad Eustochium dixit se in eo esse, ut quod in se haberet divinum amς τω παντὶ Θίἰον adduceret , quam ejuS vocem litteris aureis, vel si quid etiam auro reperitur pretiosus, perscribendam assirmavit Coelius Rhodi ginus XXI. ro. Antiquar. Lectionum IV. Alii ab Ammonio praeceptore arcana o Christianismi edoctum sub silentii fide,& ad sacra dogmata propius accedere Plotinum sibi persuaserunt, nimis & illi in alteram partem faciles, licet S. Augustinus Epistola s6 ad Dioscorum m ) aliquos Plotini eon discipulos in CHRISTI militiam transiisse scribit, Origenem forte in animo habens, & Adamantium adeo cum Plotini συμφοιτ confundens : & Theodori tus lib. VI. Therape Ut. p. 96. tradit ως άμόνον τα των Εβσμίων &c. quod non modo Hebraeorum , ut Plato, sed pisicato- m quoque Petri & aliorum Apostolorum)-τα ζ σχυ-τόμου es Pauli perdoctus dogmata , ab iis didicerit, ex Mente Drboque quod ex Mente gignitur s emanat, omnia constare N dygesa, congruentemque harmoniam consecuta est. Nam Ammonium Plotini praeceptorem a Christiano
scriptore hujus nominis distinguendum , & cum Plotinum institueret alienissimum jam a CHRlSTI sacris fuisse, Porphyrius diserte docet, & infra pluribus argumentis a me confirmabitur. Quae de Trinitate H Hinc p. 77O. ait Deum esse πανταχύου - αὐ-Conser quae Cartesii
172쪽
nitate divina a Plotino & aliis Platonicis agnita jactantur, a sacris literis & Catholicae Ecclesiae Christianae scitis longi Time distant. Nam Platonis & Plotini sacra Triga nihil aliud est quam sub DEO iummo mens sive mundus intelligibilis, & anima sive spiritus mundi hujus aspectabilis, unde Plotinum trit heismi arguit Rev. Johannes Henricus Feusti ingius disp. singulari de tribus hypostasibus Plotini
edita Nitebergae io94. & B. Aibertus Christianus Rothius in exercitatione de Trinitate Platonica Lips i 693. Certe gravi de caussa Cardinalis Bessarion lib. a. in Calumniatorem Platonis c. q. monet ne quis live Platonem sive Aristotelem ideo laudandum censeat, quod Trinitatem divinam aut coluerint aut scripserint. Uterque enim verae opinionis exors fuit, & nocti rae pietatis ignarus. Confer eundem lib. 3. c. I J' I9. V. Gravis est censura sive criminatio Petri Petiti viri doctissimi, qui lib. i. de Sibylla c. s. p. 23. Plotinum refert inter eos quos vocat lapientiae Antistites, qui modo aliquid quod adpropositum at
dat dicant , parum id Perum an fallum sit curant. Sane serium veritatis studium ubique prae se fert Plotinus, sed abstrusissima quaequo sectantem se a rerum sublimitate vinci quandoque , ipse non Obscure passim innuit,& quod verbis aequari magnitudo rerum divinarum non possit neque cogitatione humana satis attingi, diserte prae se fert ac profitetur. Est etiam ubi Platonicis dogmatis innutritum abripit vel superstructa illis subtilior meditatio , vel imaginationis faecunditas speciosam phantasmatum nubem obducit veritati.
Aliud in Plotino reprehendit Julius Firmicus Maternus, quod in eo laudandum potius multis videbitur: vitio enim vertit illi quod Astrologorum divinationibus non nimium tribuerit. Neque tamen hoc temere fecit Plotinus, sed cum plurimum studii illi disciplinae impendisset, & vanitatem ejus agnovisset, ut a Porphyrio observatum in ejus vita c. 14. Firmici tamen locum integruirta
adscribam, quia praeter insigne de Plotino testimonium, etiam alia de ejus morbo & extrema vitae parte continent, quibus Porphyrii narratio illustratur. Ita vero ille libro primo sive prooemio Matheseos pag. VI. Ad te nunc, singularem virum, Plotine, Veniemus, ut allegationes nostras recentium exemplorum patrociniis muniamin. suas ille Philosiophiae non attigit partes , eum doctrina e us vitae sequeretur insignia , cum
id quod dovebat non alieno sed proprio virtutis ostenderetur exemplo, cujm ex
173쪽
ore ranquam ex adyto quodam divinae sententiae proferebantur. Fuit namque ille vir ad omnia Pirtutis ornamenta compositus , s omni divinarum
qui ' crederet fortunae impetus providentiae posse ratione severare. Primum inque locum sibi quietae sedis elegit, ut ab omni humanae conpersationis prepitus anulus, fortunae se liberaret invidia , dipinae insitutionis vacaturus insignibus e ut contra fortunae omnes minas integro sie cae incorrupto praesidio virtuto arma ret. Ga loque considentia mentis erectus, etiam corporis sui Q curam tuitionemque suscepit, nihil vacuum ac nudum relinqueret , β posset licentia fortunae sevientis exercere , salubri sic ac punae regionis parte constituit. Nam ad collocandam sierim amoenum sibi Campaniae ' ciuisatis solum eleel Fe narnatur, ubi siemper aeris quieta modenutio cunctos incolas saluis vegemtione sustentat , ubi nec vis emis nec flagrantis solis accesso, sed composita temperies ex utroque moderatur, aegritudine aliqua laborantibus hominibus ingentium fontium calore, servescentium aquarum latitari fomento conciliata sanitas irrigatur. Illic constitutas , honorum primo contemsit infl- , i os veros honores purans , quoscunque illi aevinum prudentiae magisterium contulisset. Nulla illum divitiarum desideria cepenunt, in putabat esse divitias, quibis animus ornatus auctorem posset propriae or invenire. Hisce quadam parte orationis siuae p) sicut mihi videtve , impropidus f incautin a vim fatalis nece itatis aggrediatur, homines fortunc decrem metuentes sevem orationis obiurgatione castat, nihil potesati sesiarum tribuens , nihil fatorum nec talibus reser pans, totum dicens in n m positum ese potesate . Longum es enarrare quid de rebin singudis senserit, qua sie nntione fatali sorti subinuxerit, quavim istam , id est staurum, atque fati, sententiarum argumentatione turbaverit. Sed haec adhuc integer incolumoque narrabat. A unquam ide ad So- utis sinem , Platonisve exitum contorsit oculos vel mentem , utique sicuti seu-
n Laudat Firmicus Plotinum a quaternario virtutum numero, ut Ammian Marcellinus XXV. lulianum Imp. M. Antoninum Aristides T. I. Oratione o. Tra anum Dio Chrysosto uius di T. 3. de regno p. 37. seq. Pythagoram Iamblichus in ejus vita c 29 3 L. Marinus Proclum &c. Deum Amorem Agatho apud Platonem in Convivio p.32s. edit. Ficini. o Corporis sui adeo nullam alioqui curam gessit Plotinus ut illius etiam eum puderet, quamobrem ne taδιουλον εἰθωλου eXstaret, nec pingi se nec fingi voriit, ut narrat Porphyrius cap. I. vitae, cujus eXemplo A nem etiam Gazareis Epist,
174쪽
sticari datur, multa illorum mentibus, multa pitiis adscribens. Ecce se illi in issa considentiae animo te securo, tota fatorum potestas imposuit, primum memb/m ejus frigido sanguinis torpore riguerunt, s oculorum acies lendorem paulatim extenuati luminis perdidit, posea per totam ejus cutem magnis humoribus nutrica pestis erupit, corpus deficientibus membris , corrupti sanguinis morte tabesceret,per omnes dies aeper omnes horas serpente morbo, minutae partes viscerum defluebant, o quicquidpaulo ante integrum videras,statim con- fem corporis exulceratio deformabat , sic corrupta ac dissipata facie, tota ab illa luna corporis recedebat, s in mortuo, ut ira dicam , corpore lotus superstes retinebatur animus, ut sa gnnvis morbi continuatione conse Ius s tormentis propriis coa ius, ac Perae rationis auctoritate convictus vim fati potestatemque sentiret, U ut confedii corporis laceratione qu satus sententiam fortunae pronunciantis exciperet. Auid nunc de hujus famosa dicemus morte , cur eum non potuere virtutes, id est prudentia, tempenuntia, fortitudo , justitia ab istis fortunae anima Bersionibus liberare Z Sensit itaque iste etiam vim faties excepit sinem, quem isti flesiarum ignita judic2a decreoenant e s sius valetudinis acerbitate confectus proprio exemplo, non Iermonis licentia, cunctos homines docuit, vim potestamque fatorum nulla posse 'ratione contemni.
VI. Opera Plotini praeter Porphyrium;x cujus emendatione & recensione illa ad nos pervenerunt, digesserat etiam Eusochiu, Alexandrinus, Medicus, Plotini discipulus, Porphyrio in Plotini Vita c. a. 8e 7. memoratus . cujus I οσιν aliquando diversam fuit Iea Porphyriana in distinctione librorum, docemur Enn ea d. IV. lib. q.
- εξης τω μάξω. Proclum quoque commentariis illustrasse Plotini Enneades,testatur Anonymus scholii auctor,quod Iamblichi libro die Nysteriis AEgyptiorum in Codd. MSS praefixum invenerunt Viri do
De aegrotatione Plotini, Porphyritis c. I. Morbo sacro laborasse scribit
nescio quo auctore Suidas in taλωτι, - . Fugit autem Firmi clam ratio , quod fato tribuit & astris, quaenon potest negare ex aliis causis accidere homi . ni posse. Et Ptolemaeus i pse Astrologorum princeps fatetur geniturae speciali stingulorum hominum praevalere mala epide mica, οἰ δια κα Θωλικωτε ζας περιρο σεις τοῖς άν ωποις συμβα νον ο κατά μεγαλας 'm δυσρυλαί- κτους του τροπας ἐκ πυρωσεων η λοιμων , η κατακλυσμῶν
lib. i. Tetrabibl. c. 3 0 quale tunc fuit pestilentiae quae Plotinum corrupit.
175쪽
DEXIPPUS IN PLOTINUM. Lib. IV. e. X UT I sy
Emς3λlta , ο λατέπιος Iαμβλιχλ. Horum Commentariorum, inquit praestantissimus Galeus, quae in Plotinum scripsit Proclus, praeter Anonymum hunc qui meminerit , vix reperio. Nisi forte ea intestigat Damascius quodam loco πE Σρχων. Nam Ficinus aliique post eum, ut Lilius Gyraldus dialogo 2. de Hist. Poetar. Labbeus Bibl. nov. MSS. p. a 86. Ω Bullialdus ad Theonem p. 224. Auonymum sequuntur. Fallitur tamen Colomesius, qui in notis ad Gyrat dum p. 77. pro Plotino Platonem legere jubet, siquidem non Plotinum tantum sed Plotini etiam Enne ades diserte Anonymus memorat. Utinam Vero , inquit Ficinus,
in museriis Plotini interpretandis adminiculum Porphlyrii aut Eusiothii isti Procli ui Protini libros dispo uerunt atque exposuerunt, nobis adelset. Nam
Porphyrius quoque non modo digessit libros Plotini in Enneades,& ita ut hodie extant emendavit Plotino rogante, vide vitam ejus c. I. sed etiam ipse cap. ultimo vitae innuit se argumenta & capi tum consignationes obscurisque locis commentaria illustrandi causa addidisse in gratiam amicorum. Meminit &cap. et O. A melium Plotini praeceptoris sui monumenta ex ejus autographis exscripta habuisse, & cum Longino communicasse. . VII. Cum Plotinus Enia ea d. VI. lib. i. doctrinam Aristotelis de praedicamentis examini suo subjecisset, haec enim est Simplicio in Categor. p. 4. b. memorata Πλωτίου προς τἀς κατηγορίας αύτι-Mγία , dubitationibus ejus & objectionibus occurrit Dexippus libris tribus quaestionum in praedicamenta Aristotelis, libro maxime secundo & cujus major pars videntur intercidi Se) tertio. Constat ex eodem Simplicio p. i. Dexippum hunc ' Iamblichi fuist discipulum, adeoque juniorem Dexippo Herennio, Atheniensi, cujus γονικοί ι ρίαν continuavit teste Photio cod. 77. Euna pius, qui eum in Porphyria vita testatur vixisse temporibus Galieni, Flavii, Clau. dii, Taciti, Aureliani & Probi. Idem docet Suidas: neque ex scr Dbere placet quae de isthcc Dexippo Historico erudite Uossius in Hist. Graecis & Meursius in Bibl. Attica , atque H. Valesius ad Evagrii librum quintum extremum,&ad excerpta EDexippo quae de legationibus inter historiae Byzantinae scriptores extant. Recte autem Ionissius p. 299.reprehendit UO illum, quod TZet Zam secutus, Dexippum
qui in Categorias scripsit, cum eo qui Scythica & Chronicorum li-V a bros
176쪽
DE XIppUS IN PLOTINUM. Lib. IV e. XXVI. hros,eundem putat, a quo certe non minus quam a Dexippo Coo Medico, discipulo Hippocratis oportet distingui. Neque Francisco Patricio assentior, qui verba Simplicii ita intellexit, ut Dexippvinci Philosophum Iamblichi filium esse putaret, discuss. Peripatet. p. i4O. Dexippi libri tres quaestionum in Categorias , dialogi more conscripti sunt , quaerente Seleuco discipulo, & Dexippo Magistro respondente. Prodierunt latine tantum hactenuli Joanne Berearis Felisiano interprete, Venet. apud Hieron. Scotum is 46. I s66. fol. ad calcem Porphyrii in Praedicamenta , & Parisiis apud Vasco num Is 9. 3. Graece illos ex Italiae vel Galliae ubi delitescunt Bibliothecis nemo adhuc protulit.
VIII. Indiculus Scriptorum in Dexippi
libris tribus ad Categorias alle
gatorum. Alexander in Categorias lib. I. c. a. Peripateticus II. 13. Andronicus I. II. Archytas I. 6. Pythagoricus. III. I. Aristoteles undecimo Metaphys. II. 3. I a. Boethus I. i . Peripateticus II. I a. Hesiodus I. praef. & III. praef. Homerus I. praef. Iamblichus in Categorias I. Praef. Pindarus III. praef. Plotinus Platonicus Philosophus I. Praef. & lib. secundo singulis capitibus, & III. I. a. q. F. . Porphyrius in Categorias I. Praef. & c. 2. Pythagorici I. 6. 7. III. I. Veteres I. I9. 2I. II. 2I. Sosigenes Peripateticus I. 3. Stoici, I. im a I. 2 q. 3s. II. 22. Scripsit etiam adversus Plotini dogmata de Animae IJρόν-& transnigratione Anonymus quidam Graecus, qui in Caesarea Bibl. saperest M ut dixi supra ad Plotini vitam c. 26. nota, r.
177쪽
GraecoLatina unica hactenus prodiit cum versione & argumentis atque Analysi Mastu Ticini. Basil. I 18o fol. ad Perneam Lecythum, hoc est ex ossicina Petri Pernae , qui codicem Graecum utendum accepit a Joh. Sambuco. Is Cod ex hodie extat in Bibl. Caesarea, teste Lambecio VII. p. M. ubi memorat in eodem MS. duas insuper extare dis sertationes extraordinarias Porphyrio non memoratas, ' nec tamen Plotino indignas. Una inscribitur : Πλωτίνου, ζ πως θῶ η γωνία,
τοῦ ἐπέκεινα τά νοός &c.adde p. 36 seq. ubi Lambecius meminit alterius Codicis operum Plotinianorum mutili in eadem Bibliotheca obvii , quem Perna non vidit. Nonnullis exemplis Basileensis editionis novus titulus praefixus praefert Annum I 6 I s. impensis Ludovici Regis. Latine ex versione Ficini, qui post Platonem etiam Plotinum in Cosmi Medicis gratiam transtulit una cum ejus commentariis sive argumentis lucem viderunt Plotini Enneades, Saligni aciAnno is o. fol. apud Io. Soterem , & Basil. apud Petrum , Pernam I s39. sol. Argumenta sive Commentarii iFicini extant etiam in Tomo secundo operum Marsilii, plus simplici vice excusorum.
X. INDICULUS Scriptorum & Virorum
illustrium a Plotino memoratorum, concinnatus a me
Ad paginas editionis Graeco Latina.
AEgyptiorum sapientes & Hieroplyphica. p. y47.
Εtiam quae ex libro lacundo Plotini, α Θανα σάας profert Euse. hius XV. Io. praeparat, in Plotini novenari,S editis non enslatit, ut jam supra munui.
178쪽
iis INDEX SCRIPTORUM Lb. IV. c. XXVI.
Aristoteles, p. 97. IZq. 49O- entelechia. 6 I. &apud Euleb. XV. io. praeparat. 9 doctrina de decem praedicamentis. 166. . Λιο-- κἀπιχπον. 3 8 I. Empedocles. 162,468. 69. 473. 49 o. Epicurus et i 3. perstringitur & suppressis nomine 23 o. 4s . R. Fabula Ulyssiis. m. de Helena, Paride & Idomeneo. 27έ. Thersite. aD Πυαμιῶ Tυχοι . 32. de Prometheo & Epimetheo. 383. de Penia & Poro. ex Platonis Convivio p. 328. 3IT. 29 O. seq. de Hercule apud inferos reminiscente. 392. 396. deSaturno ligato. Gq. de αἰαβάσεm animarum ex spelaeo. aos.
Parmenides 489. seq. & nomine dissimulato, 6 8. Phalaridis taurus. 7. Pherecydes, 491.sPhidiae. Iupiter. J42. zmς τ καίων κῶρ μακαρίων ψιλsσόψων 3ai.
179쪽
Timaeus, ICO.XI. Plotini praeceptor a Porphyrio in vita ipsius, Ammiano Marcellino XXII. i 6. & aliis dicitur AMMONIUS, Alexandrinus cognomento Saccas , a) Σακκἀς) quod prius fuisset siccarius σακκοψόρ ) ut notat Suidas in Πλωῶνος, Iive saccis frumenta transportando, antea victum quaesivisset, donec eis relictis ad Philosophiam accessit, ut scribit Theodoritus VI. Therape vi. p. 96. Ad hunc plura referre solent viri docti, quae ad alios Ammonios pertiner mihi persuadeo. Ex Porphyrio quidem & Longino, qui res ejus ignorare non potuerunt, hactenus de Ammonio isto Plotini Magistro nobis constat, quod Chri sitianis natus parentibus, simulac adolevit, ad Ethnicos accesssit, b) constanterque apud eos mansit. Dein d quod alios Philosophos longe cum vinceret ingenio ac doctrina , Platonicam e) Philosophiam docuit Alexandriae , multosque imbuit discipulos, in his Origenem utrumque, Adamantium nempe inurria qui ex Ethnicis natus, Q Christianae deinde Ecclesiae tantum nomen evasit,
Vales ad Ammian p. 346. Burmann. ad Petron. p. 234. Jac. Gothostedus ad Cod. Theodos XIV 22. de saccariis portus Romae T. V. p. 26 I. Eusterus ad Suidam in aμμων δ . Aliud nomen Σάκας pro Barbaro, Thrace vel Scytha usurpatum, quod cum Sacca male coni Andit Colomestas, quem si placet vide p. 163. ad Gyraldi dialogos de Poetis.
180쪽
166 AMMONIUS SACCAS, Lib. IV. e. evasiti tum juniorem alterum e) qui nihil quicquam scripsit praeter librum quo exposuit Magistri sui sententiam de Di emonibus,& aliud
scriptum ad Imperatorem Galienum. Praeterea Longinum, Herennium, Ol mpium Alexandrinum f) Antonium, atque inprimis Putinum qui ei adhaesit ab Anno aetatis suae duodetrigesimo inchoato usque ad finem duodequadragesimi hoc est annum CHRISTI Gordiani Imp. 6. g morte tunc fortassis extincto & plusquari - octogenario. Nihil porro scripsit Ammonius iste, h) sed satis ipsi fuit Auditores suos viva voce instituere , inter quos ipsos etiam initio convenerat dogmata ab Ammonio accepta habere , N - λαις, & cum familiaribus quidem ςommunicare, ne Utiquam vero in vulgus edere: i) at Herennius primus promisso non stetit, indGOrigenes librum vulgavit de Daemonibus, ac denique Plotinus plurima scriptis exposuit. Igitur quod S. Gregorius Nyssenus d anima T. a. p. 9 I. & ro'. silve potius Nemesius k) libro de homine cap. r. p. I . & 9 . edit. Oxon. Ammonii placita de animae natura& conjunctione proseri, non ex scripto ipsius sed ex ejus discipul rum aliquo hausis e egistimandus est, neque scriptum ullum Ammonii laudat, Plotini tamen Magistrum utroque loco appellat, non etiam Numenii, ut Johannes Cono l) Nysseni interpres male accepite Vita Plotini o 3. hianε enim Origenem ab altero distinguendum e sie argu .
mentis clarissimis evicerunt Valesius ad Euseb. p. IZo Huetius in Origenianis lib. i. c. I. sedi 7. Peari n. Vindi c. Ignatii II. paL Io. Γille montius Memor.uist. Eccles. T. 3. par e P. p. 86.' Longinus ipse loco laudato. .
ID De Olympio vide I itam Plotini c io. deAntonio Proclum p. 187. lib.3. ad Ti
la Vita Plotini c. 3. Jonsius lil. 13. p. 282. Ab Longinus loco laudato, ubi Ammonium primum memorat inter Platonicos Philosophos suae aetatis, qui nihil scripse runt., o Vita Plotini c 3 9 Multi jam notarunt libellum de anima inter Greg. Nyssent opera T. 2. Graece & Lait. ed tum nihil aliud esse quam caput secundum & tertium e libro Ne mesti Eme seni de homine. Et jam pridem totum illum N messii librum plus simplici vice editum & latine versum a Johanne Conone Nori- montano constat sub falso titulo librorum octo Greg. Nyssent Philosophiae
de homine. ι Ante Cononem Galfridus Viterbiensis in Chron. Contra omnes animam eor3- esse incentes sinciant qua ab Hammonio Mag pro Plotini Mummii
recte Jobsius p. 26s. legit Numenii , ted locus unde haec hauserat Viterbi sis, eust, fugit) PIthagorici dicta sunt.