장음표시 사용
151쪽
/nuriam Plotini induit formam. Horam vero duntaxat libros consideratione dignos exsimamus, cur enim s aeteros quispiam sectari contendat, d mittens interea isios investigare a quibus hi accipiantes h e sivis literis mandaverunt , ipsique nihil his adjunxerunt , ac nedum praecipua rerum castim, ted nee argumentum quidem relliam: nihil igitur ulterias cunaverunt quam quae plurimorum fueruηt congregare, vel multa disentiendo eligere melionia. Jam vero per aha etiam effeci.mus idem, quemadmodum tibi Gentili. ano quidem dejustitia apud Platonem posita coninadiximus , cae ubi Plotini Librum de Ideis ira fantem considerapimus : communem profecto nostri illorumque amicum, Syrium dico Basili--, qui s ipsie non pauca Plotinum imitando tractavit, atque Plotinautas ipsium magis quam viam regulamque nostram probanx, libri cujusdam composivione conatus est opinionem de Ide-is Platonicam veriorem esse quam nostram, hunc inquam rescriptione quadam opposita mediocriter argmle via emur , ut qui non refcte scilicet recantaverat. Nos profecto in his opinio
Excutere, sollicitare, impugnare. ' Ne colligere quidem, nedum seligere meliora. f) Longini quoque auditor fuit Porphyrius, SMida teste L Euna pio. Ue libro a. rem quem adversus Plotinum scripsit, eluique retractaticne, quani hoc loco Longinus improbat, vide sipra c. R.
152쪽
pORPHYRIUS DE Lib. IV e. XXVI.
συλλου nes horum virorum, non pau as agitarimus , sicut in Episoia etiam ad Amelium in magnitudinem libri producta , respondente vero ad nonnuia, quae ilis Roma ad nos miseerat atque scripserat, quam ipse epistolam de more Plotinicae Philosophiae inscripsit. Nos autem communi duntaxat inscriptione
libri contenti fuimus , Librum ipsum ad elium Epipoiam inscribentes. In his ergo Longinus consessus est omnibus sui seculi sapientibus Plotinum Amelium qu propositionum quaestionum qu copia praeponendos , rationeque cotemplationis sibi propria potissimum eos uti. Neque instituta Numenii vindicare sibi, ea ve colere, sed Pythagoreorum mysteria Plotinum sectari constituissG. Sed opera Numenii, Cronii, Moderati, Thrasylli, operibus de rebus eisdem Plotini quantum ad
153쪽
Lib. R e. X L et Mabis tutam pertinet rationem, inferiora esse censenda . Proinde cum dixisset, Anaelium per Plotini quidem vestigia progredi, sed nimia quadam expositionis prolixitate in opp0situm Plotini deduci, mox mei memoriam fecit, Plotini familiaritatem nuper adepti, aitque : Communis auistem nostri illorumque amicus Tyriis ide Basili- nec ipse quidem pauca ad exemplar Plotini tractavit atque
composuit. In his sane verbis revera Longinus indicat percepi Dis , me diligentissime devitasse Ametianas ambages a Philosolio nimium alienas, atque in scriendo Plotini formam fui si complexum. Satis est ergo vir tantus,judicioque primus, hactenus in testimonium nobis adductus scribens talia de Plotino. Iam vero, si tunc ad eum quando me advocavit accedere potuissem, profecto nunquam eontra rescripsisset illa, quae scribere prius e Raggressus, quam doctrinam ipsam diligenter examinasset. a d quid nam mihi nune Mis
154쪽
Nempe si oportet sapientum testimoniis uti, quisnam Deo sapientior esse potest y Deo inquam qui vere de se ipso dixit:
Novi equidem arena numfrum, ma risque mensunnm : Intelligo mutum, audio non loquentem. Apollo senta,
cum interrogasset Amelius, quonam Plotini animus emigrasset, qui Se Socratem virorum omnium fmplestissimum judicaverat, quanta rursus & qualia de Plotino cecinit, audi.
mortalem aggressior resonare ear minis hymnum ob amicum buavem , mellito os
omnisonis modis, 2s omnifariis harmoniae viribus, Aualem patuisse chorum ob Aiaciisdem feruntur mortalium furoribuι cs Homericis cantibus. Sed da Musarum saccr Chorus, canamus In unum consepirantes universi rerminos cantusa I IOε, Herodot. lib. l. C. 4 . o Laert. lib. 2. sedi. 37. Hoc oraculum Johannes O poeus sitae Co lectioni Oraculorum praesXit, in cujus editiisne errores quidam typorum , qui tu Fi ciniana irrepserant, sublati.
155쪽
VITA PLOTINI. L. IV. e. XXII. I 'exo In medio autem vestrum ego Phae-hus intonsiur. Geme, vir prius, at nunc genii confortio Diviniori accedens, solutus humano jam necelsitatis vincula, Et ex membrorum procellabo turbine I Mente robustus ad exors asiuvionis littust y Enatas fesinans procul a nefario
Ut insipas animi puri rectis an
tibi Dei restiendet fulgor,ubi fas Paro in loco procul a nefasto sce
Et orim quidem salienti ut amaram devitares undamao Sanguisugae vita tristamque Peristiginum, Fluctibus in mediis 'rdoque tumultu requenter a Diis apparuit tibi ex proximo siguum, λ requenter tua mentis coia' ectus obliquis tramitibus Ferri cupientes , suis immortales viribusas Ad recti cursus gyros, aeter amfpiam sustulerunt, Crebros scilicet luminum radios Tuis oculis inter obscurissimas tenebras Uendentes Nec oculos plane tuos fallax occupa bat opor,
Πολλάκις ἐκ μακάρων ψαόν σκοπις εγ Sr ναίων. Πολάκι σεῖο νοοιο βολαὶς , M-ξῆσιν ἀταρποῖς
156쪽
s o Callinii, dum fluctibus ferebri
ris,oculis Molia cae venusta contemplatus es, quae nemo facile vidit Eorum hominum,qui Iapientiae suerunt indagatores.
At nunc ubi solutus involucro es, ssignum delerusi Animae genialis . ad consilium comtendis 3 i Geniale, quod amoenis inter pirat
tibi amicitia est, ubi Cupido visu modis Pura plenus iatilia cae sempiternis rivis Ambrosiis irrigatus a Deo, unde sunt
Retinacula , o dulcis sipiritus stranquillus aether o Aurei generis magni Iovis: ubi agitanta inor LT Rhadamantus fratres,
- ubi justus Alacus , ubi Plato , sacra pis, ubi pulcher
Pythagoras s quicunque chorum sitatuerunt amoris immortalis, quicuoque genus commune sortiti sunt
i Cum beatissimis geniis, ubi animus
Laetitia semper hilarescit: ah beate
157쪽
Abisti ad vitam flabili imam pro
fectus.ssamus carmen oe orbem chori po-ubιlem iso Plotini Musae gaudentis. At
In hoc oraculo continetur Plotinum fuisse bonum & mitem,& mansuetum inprimis atque suavem, qualem & nos exstitisse vera experientia comprobavimus. Rursu et vigile semper exstitisse, puro lisemper animo ad divinum ipsum sursum erecto, quod quidem animo toto ardenter amavit. Item cunctis viribus studuisse ex amara cruentae hujus vitae unda prorsus emergere. Hac igitur ration hoc beato lumine cum saepe is ipsum attolleret tota mente ad primum Deum mente superiorem, perq i gradus omnes a Platone in symposio dispositos ascenderet ad divina, ipsi protinus e ruscavit Deus ille, nec formam nec ideam aliquam habens, sed super intellectum universum qu intelligibile in se ipso consistens. Cui& ego Porphyrius semel appropinquavi, fuique conjunctus, cum annum Octavum & sexagesimum Eν δ' τύροις ειοη--XXIIL
158쪽
mum aetatis jam implerem. Apparuit ergo Plotino finis ille quam proximus. Finis namque Plotino signumque erat, quo aciem mentis intenderet appropinquar , conjungique ipsi Deo omnibus ubique praesenti. Quater autem dum cum ipso versarer, hunc finem est assecutus, non potentia duntaxat, inquam, sed actu quodam ineffabili consecutus. Praeterea subdit oraculum , Deos saepe Plotinum circumvagantem apprehendentes in rectum tramitem direxisse, dum uberrimos divini luminis radios, oculorum a ejus luminibus benigne porrigerent: ut verE dictum sit Plotinum contemplatione intuitu que divinitus rutilante libros suos composuisse. Iam vero ex intuitu intrinsecus & extrinsecus vigilante inspexisse dicitur ab oraculo multa suis oculis atqu Iulcherrima, quae quidem nor acile ullus Philosophiae professor inspexerit. Contemplatio
namque hominum humana quidem rursum contemplatione praestantior esse potest: , sed ad divinam comparata notitiam gratiosa quidem esse potest, non tamen valet penetrare profundum, quo
superio Rine eonfiat vitam hane a Porphyrio scriptam, cum circiter septuagesimum amnum ageret aetatis Confer Enuead. VI. lib. ultimum. vers. ZZ. 'Φ ab M ν τε,
159쪽
superi penetrant. Hactenus ostendit oraculum qualia Plotinus, dum esset corpore circumseptus, pere git, & quae fuerit conssecutus Post haec vaticinatur Plotinum solutum corpore ad coetum pervenisse beatum, ubi regnat chari
tas, suave desiderium, laetitiaq; &
amor, Deo conjunctu . Praeter ea constitutos esse judices animorum Minoem, Rhadamanthum, AEa cum Dei filios: ad quos ir Plotinum non quidem ut judicaretur, sed ut conversaretur ubi etiam Plato & Pythagoras caeterique vitam agunt, quicunqu firmiter immortalis amoris chorum constituerunt: Ibidem Daemones felicissimam suam habere progeniem. Item vitam illic agere festiva viriditate gaudio que plenissimam, talemque perseverare, factum divina largitat
Hactenus historico more de vita Plotini sit dictum. Quoniam vero Plotinus nobis commisit, ut ordinem emendationemque librorum suorum curaremus, ego autem & illi viventi promisi, & caeteris familiaribus pollicitus sum essicere : in primis quidem Operae pretium fore censui, ne libros permitterem ita jacere permistim, sicut deinceps sunt tempo- tb IV. . . 33oἴ τι λυθίUm εκ ζ σωμα-ἐλθειν αυ άυγ- ,
160쪽
temporis successione composui, sed quemadmodum Apollodo rus Atheniensis Epicharmi comoedias in volumina decem collegit, & Andronicus Peripateticus Aristotelis & Theophrasti libros distribuit in tractatus, suppositiones in unum proprias colligens: sic & ego quinquaginta quatuor Plotini libros in sexEnneadas sum partitus, occasione perfecti . numeri, senarii scilicet& novenariis gaudens, unicuique vero Enneadi, id est nou nario propria tribuens, ita simul cognata congessi, priora semper in ordine numeri proposita, quae sunt leviora, constituens. H et 1 Em- εχεῖ τἀ
Prima igitur Enneas materias praecipue morales continet. I. Euid animal, quid hom . II. De virtutibuΥ,
r. e. Scripta assinis argumenti in unum conjungens. Caeterum de Apollodoro vide si placet quae dixi lib. R. c. 27. & de Andronico Rhodio lib. 3. c. i I. Sin later Democriti ac Platonis scripta in tetra logias digessit Thrasyllus. Numeri minores sive cis rae singulorum librorum titulis a me praesiXae designant locum quem iidem libri occupant inter Plotini scripta ordine chronologico supra c. 4. seq. a Porphyrio recensita. ibi liber primus Enneadis primae inseri-hitur τί οανθρα τί γ ζῶον , recte. nam ita& apud Macrobium I l. IZ in fomnium Scip. qώidianimal, quid homo 3 Ab eodem Macrobio lib. I. cap. z. assertur locus ex Plotini de virtutibus libro, cui adde si placet quae de gradi-bM Virtutum scrip1i in protegomenis ad vitam Procli compositam a Marino. Per Dialecticam plotinus perinde ut plato Metaphysiacam intelligit, itaque p. et F. illam definit έπις ημυρο πυρὶ πάντων, ύ δόξην, παυσασαν δ πεί το α tan- τον πλα ς, ενιδθυουσαν τω ν τα, ἐκεῖ τ GJψαγμο ρίχν