장음표시 사용
81쪽
7πω μπιτώας α ρων δε arcaniore ex astris dipinatione libri IV. ex
consuetudine familiari cum Iarcha & aliis sapientibus ludis. Philostr. III. ΑΙ,
preces o ferre post. Euseb. IV. i 3. de praeparat. Suid. Philostrat. III. 4 i. R IV. I p. ubi τῆ ἐ- φωνῆ malim de Attica quat Cappadocum dialecto intelligere. Nam lib. i. c. 7. Philostrato teste 1 γλωία Αίικως έιχεν , έδ' τ ζεΘας. Confer fragmentum Eusebii loco laudato obvium. Oracula columnis aeneis Bygantii insculpta, de quibus Codinus in Originibus CPol. p. 3 o. καὶ ἐξάιξε- εις τας χαλκάς πύλας le
Apollonii etiam Suidas. Omitto Apollonii colloquia cum sapientibus Babyloniorum, Indorum & AEgyptiorum quae a Damide excerpta & Philostrati operi passim inserta leguntur. Fuit & Apollonius Tyaneus junior sub Hadriano imp. ut ex Agresphontis libro de Homonymis notavit Suidas . Sed apudIs. Caus
bonum p. 36. Epiae ad Bongarsium, ubi memoratur Narratio eorum qua acciderunt Apollonio Tyaneo, ex vetustis membranis , pro Tyaneo haud
dubie legendum Tyrio, intelligitur enim fabularis illa & erotica narratio quam latine edidit Marcus Vel serus A. reus. q. testatus ante multa saecula e Graeco versam, fortassis ut Barthius suspicabatur 2 a Symposio aenigmatum scriptore. Versibus latinis Hexametris leoninis etiam Golfridus Viterbiensis in Pantheo suo perstrinxit, & Graecis versibus politicis expressit Constantinus sive Gabriel Contianus quidam circa A. C. i s Oo, cujus Metaphrasti vidit lucem Venet. io O3. q. Denique Gallice prodierunt les Avantures d Apostonius de Tyr , par M r. le Br. Rotero da mi hoc ipso anno trio. 8. Latine recusa etiam
in Vel seri operibus p 68 . Apollonii Tyanei vitam praeter philostratum scripserant
etiam Damis Assyrius , ex Nino civitate, unde Nirim Philostrato dicitur: Maximus AEgiensis & Moenueenes eidem Philostrato memorati. Tum Soterubin Oasites, de quo Suida s. Vopiseiu etiam ejusder
82쪽
6, fCRIPTORES VITAE APOLL. TYAN. Lib. IV. e. R
Apollonii facta in litteras missurum se scripsit in Aureliano c. et . ubi refert Imperatorem Tyanae civitati iratum negasse canem se in illo opido relicturum, sed apparuisse Imperatori Apollonium latinisque
verbis dixisse: Aureliane si vis vincere nihil est quod de cisium meorum n e egites. Aureliane , si Vis imperare, a cruore innocentium abstine, Aureliane elementer te age, si vis vincere. Imperatorem itaque agnito vultu Phi
losophi cujus imaginem in maeliis viderat templis, attonitum, & imaginem & statuas & templum ei promisisse, atque in meliorem rediisse menten Denique Sidoηim Apollinaris Vitam Apollonii e Graeco in latinum vertit,versionemq; suam misit ad Leonem Eva rigis & successoris Alarici Consiliarium, VIII. 3. Epist. ususCodiceGraecoPhilostrati, quem e Nicomachi exemplari descripserat Tascius Victorianus, ut notavi supra g. s. Sed jam pridem est quod interpretatio illa' intercidit, quam auctor ipse festinatam adeoque turbidam & opica appellat.
Albaeandri Aphrodisiensis aetas, Praeceptores o dogmata quadam. T. Sreyto-νum editorum recensio cum obsiervationibus Criticis. a. Scripta ine dira atque deperdim. 3. Index avectorum in scripto Aphrodi ei editis universis allegatorum 4. LLEXANDER ex Aphrodisiade a Cariae urbe H brodisiensis, Philosophiam Aristotelicam non Romae
ab De Aphrodisiade Cariae urbe ricla Stephanum in X φρολσιας, in μεγάλη πόλις ες λέi Λ R , phr disiensis mentio apud Artemidorum ri . Z . p. 2I . De Adrasto Aphrodisiensi dixi liba c. ii '
83쪽
Lib. IV e. M sed Athenis vel Alexandriae ut suit cor ab Impp. 'Septimio Severo & Antonino Caracalla docere jussus, primitias laborum suorui eisdem inscripsit libellum de fato, adeoque post A. C. i99. & ant annum et Ii. quo Severus diem obiit supremum. Quoniam vero primitias ingenii c tunc ei obtulit Alexander, hinc postea adhuc per plusculum temporis floruisse illum colligas , tot & tantorum commentariorum auctorem. Laudat etiam alibi Athenari Dipnosophistica edita post Oppiani mortem, qui carmina sua iisdem Imperatoribus obtulit. Audivit Aphrodiseus Herminum & Aristoclem Messenium Peripateticos, de quibus dixi lib. 3. c. I t. Sosi genem item jjuniorem Peripateticum. De Deo satis pie sentit & loquitur, quem Q
lum hasere immortalitatem scribit in V. Topic. p .i78. omni honore dignissimum, cunctis Pol is expetendum at somniumparentem vocat in VII. MetaphyL p. 28 2.& in IX. p. 2O. Proprie ens simplex,ac ut ita loquar bubstantialis seu stantias quae immobilis movet, hoc est DEus optimus Maximus non gignitur
neque interit. adde in XII. p. Sta 3 88. 79s lib. et quaestion.& solui. c. 2 r. ubi ait providentiam si quis Deo auferat, idem eis ac si quis demat nivi alborem frigusque, calorem igni, melli dulcedi-
προνοειν; Animae vero immortalitatem & separabilitatem a corpore aperte negat ad iijna. Topicor. p. 77. 8 r. & alibi, atque ita quide ut p. 72. temere dicat eos qui illam animae tribuunt, perinde mentiri ac si quis bis duo ajat e Te quinque. Tum lib. 2. quaestionum& solui. c. 8. seq. & in libro utroque de anima pluribus disputat animam D Negat enim Imperatores praesenti adire sibi licuisse, sub init. libri de fator
Philosophiam pertinentem 2 qu/ Hefato deque eo quod run ra potestate es e secet si utentiam in oleos , cfus ego Philosophia Professr o Magis r publico testi monii vesxipraconio con rituim sumse
84쪽
64. ALEXANDRI A PHRODISEI L m e. m.
αbici professus Aristotelis d) se sententiam tradere , atque ut in aciis, ita in hoc quoque capite de anima sequi. Ut vel hinc appareat alium Alexandrum auctorem esse problematum quae sub Aphrodi.sei nomine circumferuntur, in illis enim libri a. praefat. & problemate LXIII. LXVIL anima immortalis esse diserte assirmatur. Etiam problemate LXXXVIII. ex illis quae in sola Gazae versione leguntur, plus fato Astrologico quam Aphrodisiensis solet facere,tribuitur. Caeterum lib. I. de anima pag. 13 3. b. fatetur Aphrodisiensis animum,
frumento corporeo ad res imelligibiles capiendas , se incere sibimetipsi talorum ad rerum intelligibilium perceptionem. Quam in sententiam plura legas libro a. p. i 4. a. seq. ubi ait se a quodam accepisse sententiam Aristotelis ita expositam , quod mens divina extrinsecus adveniens per humanum corpus velut organum Operetur : atque ea ratione immorin
talem illum & incorruptibilem dici posse. gκου- θ πιῶ νου ζ D N 'ν
Αρο τελους, ἁ λεσωσάμί- &c. usque ad illa p. 14s. ἐλεγε - ότ ει ολως λαμβαύειν Θη 'Aω τελίω, λον-αφθαρπν εἶναsγν νουν,ουτως ηγέο Aιν , Gλ ἀλλίους. Melius caeteris Peripateticis sensum Aristotelis interpretari , sed Platoni esse iniquiorem iudicat Simplicius in 1. d coelo p. 91. b. edit. Graecae. Atque posteriores plerique omnes libenter eum sequuntur,non Graeci modo ut Tu emistius, Ammonius, Phi- Ioponus, Olympiodorus, Simplicius, Michael Ephesius, & Latini ut Boethius, sed Arabes quoque ut Averro es. Peculiari veluti nomine illis vocaturo sere expl vator, seu quod omnes Aristotelicos libros exposiverit, heu g o ex risu issime, 'κ qVod utrumque, ut Francisci Patritii verbis utar TOm. i. dii cuis Peripatet. p. 1 38. Atque hic est Alexander, cujus scripta perinde ut Peripateticorum celeberrimorum , Aspasii & Adrasti f πανουσίως lecta testatur Porphyrius invita Plotini. CommentariOS quosdam Aphrodiset Arabice versos etiamnum extare,testanturi Ottingeru p. zy3. 2q Anale et &Bartholomaeus Her-belotus Bibl. Oriental . in Estavrir at Astodissi. De aliis Alexandris
85쪽
DE FATO. L. M. e. XXV. 6ς dris tribus Peripateticis, Craisi praeceptore, de Aigaeo atque Damais sceno dixi lib. III. cap. XI. de aliis Alexandris qui Graece scripse. runt, cap. VIII. s. ult. ejusdem libri, Fuit& circa A.C. I 33 o. Petipateticus quidam Alexander de S. Elpidio, Italus qui in libros quosdam Aristotelis latine est commentatus, quem qi cum Aphrodi leo conis fundi a nonnullis notat Ionsius p. 33M de scriptoribus Hist. PhilocDe illo Alexandro videndus Posse vinus in Apparatu Sacro.
II. SCRIPTA' ALEXANDRI APHRODI
Antoninum Caracallam de fato, deque eo quod in nostra potesates, ex mente Aristotelis, libis eximius, e quo prolixum locum, quo fatum impugnatur,adducit Eusebius VL9. de praeparat. Evangel.
Pleraq; breviter repetit iisdem fere Verbis Aphrodiseus ipse po- postremis capitibus libri posterioris de anima. Apud Ensebium
quidem male Vigerus verba vertit in libris iis quos de fatoedidit, parum quoq; accurate omittit insigne elogium quod Aphrodiseo ibi tribuit Eusebius, vocans eum M γα εό μάλα, νῖς ψιλsMφίοω λόγοις. Hoc libro Alexander videtur Severi Imp. animum ut suspicatur Ioh. Picus pag. 282. Opp. in a superstitione Astrologica revocare voluisse. Caeterum non satisfecit noster olim Hierocli, qui in libro suo do fato & providentia inter alios Alexandrum oppugnavit, teste Photio Cod. 2Iq. Cardanus quoque in libro de scriptis propriis ait Ciceronem de fato ornatius quam verius, Aphrodiseum Pomponatium tenu ter, neminem si fictenter scripsisse. Graece prodiit
sinet capitum distinctione ) edente Victore Trincavello Medico, Venetiis a s 34. fol. ex Aldi ossicina, ad calcem commentariorum Themistit, quibus libros duos Alexandri Aphrodito de anima adjunxit Trincavellus, in Epistola ad Casparem Con-I tare nume In hoo Catalogo videbis me non pauca addidi ste laudatissimae Philippi Labbei industriae, qui in conspectu Aristotelis & Platonis Graecorum Interpretum typis editorum Parisiis i6s . q. vulgato, p. 3. & q. Aphrodisei scripta edita recenset. Fragmentum Alexandri de eodem argumento adhuc in editum Graece habere se testatus est Thomas Galeus V. C notis ad Sallustium de Diis c. 9. vide & liti, x. Alexaudri qsaestionum & solutionum cap. q.
86쪽
tarenum observans Alexandrum hunc esse quem Themistius saepissime sectetur & imitetur. Biennio post itidem Venetiis R. 1136 sed minus nitido typorum charactere hunc de fato librum subjecit Trine avellus libris quatuor quaestionum Alexandri Aphrod. in fol. editis, & Petro Danesio inscriptis, cujus studium in emendandis illis celebrat. Promittit titulus etiam Metaphrasin ex Damascio in primum librum de coelo &mundo, Epit omen per modum commentarii in quatuor primos & octavum Physices libros, Theophrasti librum de sensiu& Priscant Lydi Metaphrasin in libros Theophrasti de sensu &phantasia: Sed in volumine ipso frustra illa quaesivi, licet plura
illius editionis exempla viderim. Ab eo tempore recensitus& emendatius editus Graece separatim est liber de fato a Ioh. Caselio, Rostoch. IF 88 q. Latine Vertit Hieronymus Betolinus , qui divisit in capita undeviginti,& libris quatuor quaestionum Alexandri subjecit. Venet. IF s. apud Hieron Scotum fol. atque inde I 49. I ysi. IsF9. Hugonu Grotii interpretatio extat in Philosophorum sententiis de fato a magno illo viro collectis partim , partim de Graeco versis Paris. 3648. q. & Amsterd. I 6 8. ia. testaturque Grotius se ad versinem suam concinnandam Graeca & cum Eusebio & cum MSto Codice contulisse. Extant etiam in ejus operibus Theolog. T. 3 P. qO9. Denique Graeces Latine cum nova versione prodiit hic Alexandri liber in sectiones tributus 3 9. nescio quo editore, Londini i688 8. addito ad calcem, Ammonii loco ejusdem argumenti ex com mentario ejus in Aristotelem ag -μίωώας.
a. Υπημνημα sive Commentarius in primum priorum Analyticorma
Aristotelis, Graece Venet. I 43'. apud Aldum, fol.& Venetiis Isao. atque Ist 6 fol cum Philopono & Magentino in prima Analytica, & Anonymi tractatu de Syllogismo, tum Florentiae A. Isai. q. cum Alexandri Commentaris in Elenchos Sophisticos. Latine interprete Johanne Bernardo Feliciano,
qui versionem suam Diogeni Hurtado Mendoetae in scri p sit.
re cognitos Graece edidit & Alberto Pio Carporum Principi dedicavit Aldus, testatus se Francisci Victorii Bergomatjs com-
87쪽
ET COMMENT. IN LIBROS ARIST. LV. IV. e. F. 6I
mentarios Graecos in eadem Topica addere voluisse, ni subito incendio Victorii in Aristotelem, Platonem & Galenum aliosque Medicos scripta conflagrassen r. Pro diere Venetiis I s i & I 6. fol. Latine interprete Gu mo Dorotheo Veneto, ibid.1yZq. I s I. I F4. Paris. Isqa. fol. & ex accuratiore version Da is Baptistae sarii Novariensis , Medici Venet. A. Is 63. sol. apud Hieron. Scotum licet haec editio nomen Rasarii praefixum non habet & I 3 3. Bl. Librum tertium vertit quoque Petrus Gerardiu/ Burgensiis, Florent. IJ69. fol. & heptimum elegantissimus Mureliu , cujus interpretatio dicata L. Memmio Frem toto Patritio Divionensi , post auctoris fata vidit hucem Ingo ista s. 16O2. 8. cum Mureti notis in Ethica & Oeconomica Aristotelis, Platonis l. & a. de Re p. atqu
Xenophontis Cyropae diam & anabasin , notisque & variis lectionibus Iacobi Gret seri ut suspicor) in Codinum de ossiciis Palatii CPolitani. Σφάλματα κα*ικἀ quandoque in Codicibus Aristotelis emendat Alexander ut lib. V. p. I9o. & ex variis lectionibus g) dijudicat quae probabilior ipsi videtur, ut lib. VIII pag. a 72. Alexandro Aphrodisiensi hunc commentarium di serte tribuit etiam Suidas, verba quaedam ex illo quod saepius alibi nomine ejus dissimulato facit a allegans in Neque audiendus Franciscus Patricius qui ad longe juniorem auctorem refert. Quod attinet ad duplicem Patricii objectionem quae ex libro quinto petitur, respondendum quinque voces sive praedicabilia non a Porphyrio primum reperta sed jam in Topicis, ut Vivi etiam 3. de
corrupi. art. pulchre notatum est, ab Aristotele tradi. Angelorum vero vocabulum quo p Iῖ6. Alexander utitur pro bonis
spiritibus, occurit etiam apud Aristidem Aphrodiensi antiquiorem tum apud Porphyrium, Simplicium, Hieroclem,
Schol. Hermogenis p. 8. & o. ubi Jωμόνων αγγλικών mentiost Capellam, aliosque. Animas vero immortales eo loco scribit, exempli causa hanc aliorum sententiam referens,non propriam exponens. Librum primum & sextum extare Arabice refert Herbe lotus Bibl. Oriental. p. 965.
88쪽
isa ALEXANDRI APHROD. COMMENTARII Lib. IV. e. rari
. Commentaria sive in Elenchos Sophsisos, primus edidit Hercules Gyrtandus, ad Hieronymum Canosium Abbatem, Venetiis apud Aldum Isao. l. Additae ad calcem Variae lect. E quatuor Codicibus. Mox recusum hoc opus
Florentiae una cum commentaris jam memoratis in I. Analyticor. Florentiae R. t yχi. 4. Latina versiones mihi innotuerunt tres, prima suilelmi Dorothei Veneti,quae post editionem Venetam Marco Mauroceno Senatori Veneto inscriptam,ex Iohannis Nabasenensis recognitione lucem vidit Paris apud Simonem Colineum I 14 a. fol. Altera melior Joh. Baptista Raμ- rii, ad Matth. Donatum Aloysii F. Venetiis apud Ludovicum Avancinum A. Is 37. l. Tertia Ga pardi Marcelli, ibid. iss9. fol. Passim innuit Alexander alios ante se eosdem Aristotelis libros exposuisse, quorum sententias expendit. Ex his nominat Galenum p. 8. b.Miratus sum quod p. i7 b. legh lim Gτινα-χAb H -καί ' ἐλλίωας, άς - άγνια πλῖα σωμα . Numquid verba καs ελλίωιες sunt ab aliena manu ita certe mihi videntur. Distinctionis in libros duos nullum est in Alexandro vestigium p. 3 8. b. s. Commentarii in libros XV Memphysicorum, latine tantum hactenus prodierunt ex versione Rh Genesii Sepuloeda Cordubensis, ad Clementem VII. Pontificem Max. Romae I ,27. Paris. a ris Venetiis 1 sqq. & I1 61. fol. Usus est Sepulveda, ut in Epistola libro sexto praemiisa testatur, Codicibus quatuor, in quibus praefatio operi praemissa defuit, quam e Codice alio MS. Graece & Latine dedit Antonius Posse vinus Libro XII. Bibl. Selectae c. a 9. Desideratur quoque extrema pars in librum X.
Caeterum Vindem Aphrodisti sive Scholis sise Pamphnusis Graeca M. in atra XIV. librum Memphysices Arsoletu, nondum quod sciώm prodiit in lucem, quamvis earum exempla tum apud Petrum Fonseqcam nostrum , tum apud Fredericum Pendissium publicum Philosophiam Gymnasio Bononiensi pro biforem, cui probata sunt, quique inexem plari quaedam emendavit,quae extant apud me. Haec posse vinus loco
laudato T a. p. 4. Quamvis vero idem cap rs. scholia ista Rphrodisiei dictionem& stylum sapere contendit, quae manu exarata fuere etiam in aliis Bibliothecis, ut in illa Ioh. Vincentii Pinelli teste Andrea Scholio in Vita Aristotelis p. O.
tamen Commentaria haec in Metaphysicorum libros A δη-
89쪽
IN LIBROS ARISTOTELIS. Lib. IV. e. X V. cy
dro AEgaeo vel alteri cuicunque , aut ambaeli Ephesio, tribuer maluerunt Franciscus Patricius & Antonius Scaynus. Sed Alexandro Aphrodisiensi tribuuntur etiam a Syriano, qui saepe illa allegat & ab Averro e. Theologiam Ales henderi Al Afrodis quam Arabice extare testatur Herbelotius in Bibl. Orientali p. 966. Iuspicor esse hos in Metaphysica Commentarios.
Aristotelis de sensus iis qua sub sensum cadunt. Meminit Aphrodi-seus ipse lib. i. de anima p. t 33. 9 ὶ ψεον θ ειρη ἡ τίτων
cem Simplicii in libros de anima, subjectis Michaelis Ephesii
in Aristotelis quae vulgo vocant parva naturalia scholiis. Venet. apud Aldum Is 27. fol. Praemittitur Francisci Asulani Epistola ad Alexandrum Campegium, Bononiae Episcopum designatum. Latine Alexandri commentarium una cum Michaelis Ephesii quae dixi scholiis convertit ediditque Lucilius Philaiathaeus, Venetiis apud Hieron. Scotum, Is q*. Iy49 33 3 9. ejusque haeredes i=73. fol. Ex iis qui ante Aphrodiseum in librum eundem scripsere laudatur p. 94 edit. Graeca Mastus.7. Υπόμνημα εις - Mετεωρολsγκα, in quatuor libros Arsotei de Meteo. ris Commentariin, Graece editus a Francisco Asulano una cum libro
de mistione & Joh. Philoponi commentariis ad libros de generatione & interitu. Venet. i s et . fol Latine vertit Alexander Piccolominein , Venet. t s o. Is 8. Is 73. i s 6I. fol. Johannes
item Camolim , Venet. 1 ss6. fol. Aphrodisiensem auctorer agnoscere negat G. Vodius libro de sectis c. 17. g. a . & ante eum Petrus Victorius XXV. 21. Uar. Leet. Andreas Scholius in Vita Aristotelis p. is .& Fi anciscus Patricius T. i. discuss Peripatet p. 3χ. his usus argumentis, quod lib. 3. dubitationum& solutionum cap. io & i . atque in Olympiodoro ad libros Meteorologicos quaedam ex Alexandri Aphrod. commentatio allegantur quae in his non occurrunt: tum quod
90쪽
auctor h.jus commentarii b) praeceptorem suum laudat Sosigenem , qui Iulii Cassiaris tempore clarus fuerit, adeo quo non potuerit esse Aphrodisei praeceptor, sed Alexandri forte AEgaei itidem Peripatetici. De Sosigene inprimis res manifesta esset, ni forte fuerit aliquis Peripateticus Sosigenes junior , & Sosigenem praeceptorem citat etiam Alexander ad Metaphysicap. a 39.&3 et 1. Alexandri in Meteorologica commentarios laudat praeter Olympiodorum & Philoponum Nid ephorus Chumnus in Epistola ad Theodorum Protovestiarium quam edidit Ioannes Boivinus V. C. notis ad Nicephori
Gregorae Hist. p. 7si. Περγμίξεως, de mistione & temperatione corporum liber, quo Stoicorum praecipue sententiam de penetratione corporum a& DEO mundi anima refellit, Graece editus ad calcem commentariorum Alexandri in libros Meteorologicos de quibus jam dixi, Venet. i 127. fol. apud Aldum, Latine vero interpre- e Angelo Caninio , ad calcem quaestionum naturalium & librorum de anima Venet. I sis. Isi'. l. apud Hierom Scotur . Verterat & Jacobus Scheg ius Tubingae I s4o. 8. apud Mor hardum. Si Gemerum audimus, in Vaticana Bibl. extat et iamia
Aphrodisei liber απρι κροσσως-ab illo mρὶ μιξεως diversus, ac nondum editus. Conferenda etiam quae ad librum IV. Meteorolog. & de sensu p. io . h. seq. & in aestionum ac solui. lib. 3. c. I . Alexander disputat.Π ψυχης , libra duo de anima, non liber primus & secundus
ejusdem operis, sed ut legenti apparebit duo diversi libri ejusdem argumenti, nisi quod libro posteriori 0 dissertationes
Ex hoplibro secundo maxime p. rq . seq. edit. Graecae petitum breve scriptum
latine sub titulo : Asexandri Aphrodisi, de iisteE Hu, occurrens in opere septileg mentato quod Alexander Achillinus edidit Bononiae Isor. I 1 IG. sol. 8c praeter Iibellum istum ex Arabico ut videtur versum & Parisiis etiam A. Is 2 O. 8. eXcu ituri in quo I ac quidem allegatur) complectitur Aristoteli tributum secretumilecrptorum, a. de signis tempestatum 3. de muneribus, Averrois de animae bea titudine,Alexandrum de mirabilibus indiae & AlexandrumAchillinum de univer
fal)bus. Caeteruria Alexandri Aphrodisiensis scripta Arabibus etiam non ignotaiatile, vel ex Averroe patet. R