장음표시 사용
51쪽
fGallica versio M. Antonini per S. B. ex myanico tacta Paris. 1y73. IJδδ. non o librorum Imperatoris de quibus hactenus dixi, sed Horoloeli Principum quod sub Marci Antonini nomine scripsit Antoninus de Goeυarnis Relox de Principes ὰ Marco Aurelio ) editum Hissunice Pinetae Hillan is 3a. tum Italice interprete Mambrino Ruseo A. IF δ. g. s Latiis ne cum Commentario Job. Manhelii, Torgae I I. DE UUM Ibo . I6 ID . Ioa. Torka ἐύII. CracoU. q. Franco . Anglice per Tho. North. Lond. Ios. . ut binas Germanicas Persiones N alteram Gallicam praeteream. Jnib nescio quo auctore ex Graeco translati, cum variis lectionibus e Codd. Graecis&M. Antonini vita prodierunt Romae I 67 12. Dodici libri se A D s a se stello &c. Anglice vertit Mericus Casau bonus, Lond. l63έ. cujus versio de indo post paucos menses emendatius recula, & brevibus illustrat notulis, quas vix centesimam esse partem eorum quae in divinum hunc scriptorem notarit, testatur Epistola 3.l ad Gerarduinta . Vomum. Quarta editio hujus versionis A. iva. & quinta quae A. i 694. lucem vidit, praemissam habet Antonini vitam ex Gallica Daceriana Anglice translatam. Post Casauhonianam elegantior meliorq; Cl. GPierii translatio prodiit
A. IIo I. the Emperor Marcus Antoninin his conversations unith him
felf. or risi Meditations &c. Addita Galalieri protegomena ,& vita Antonini Daceriana cum locis Scriptorum veterum a Stantiopio additis, & Cebetis Tabula Anglice translata.
Novam versionem capitibus & capitum summis distinctam edere 'paravit Callar Barthius, XLIX. 4. Adversar. una cum commentario cujus specimen exhibet lib. LL cap. i 6. Scipionem Dambatum S. I. libros M. Antonini Latine vertisse legas i Bibliotheca Jesu itica Philippi Alegambe. Dionysius Petavius lib. III. Epistola sci. refert libros M. Antonini recensere voluisse Ciastarum Gepartium,& alium quendam Hamburgensem ex Lutherano Catholicum, c Lucam Holpenium opinor. Atque de Gevartii instituto etiam mentio in Gassendi Epistolis,
Conser Wanhelii praes ad Horolog. Principum, Nic Antonii Bibl. Hispanam T.I. p. 99. Balii LeΣicon in Gυevarra, & Vorsium de Histi Graecis p. 2SI.
52쪽
ii SCRIPTA PERDITA M. ANTONINI. Lib. IV. e. XXIIa
eommentariumque illius stibi a Gevartio ostensum narrat Pau-Ins Colomesius in opusculis p. tot. Neque tenuis sed pondeis rosus comentarius ille, fuit apud Iohannem Baptistam Steenber-
&ipse editurus non potuit fidem datam liberare immatura moriste occupatus, ut scriptum praestantiissimo Graevio praefat. ad tomum sextum thesauri Antiquitatum Romanarum.
VILDe perditis M. Antonini Dialogis, tum de Epistolu' quae sub illius nomine etiamnum feruntur, jam supra g. r. & 3. mentio a m facta est. De variis ejus legibus & constitutionibus videndus Tille, montius in Marci Antonini vita capite 28. T. t. Hist. Imperator. p. Oa. seqq. De Itinerario quod Latine legitur & ad hunc Antoninum Codices quidam referunt, vide si placet quae annotavi in Bibl. Latina . Manifestus vero error Hendreichii, qui in pandectis Brandenburgicis Marco Antonino Imp. tribuit Marci triumviri Epistolam ad Hircanum, &edicta duo ad Tyrios quorum meminit Flavius Iosephus XIV. 23. VIII. MAXIMUS patria Tyrius,in Codice Caroli deMontis
chal, cujus mentionem facit Labbeus Bibl. nova MSS. p. I94. Sophista appellatur, ex eo scilicet genere qualem fuisse Dionem Chrysosto. mum supra observabamus, qui cum dicendi studio Philosophiam conjunxerunt, itaqe & Suidas Maximum Philosophum vocat, & alii MSs.
Codices quos viri docti consuluerunt, Platonicum Philosophum. San Platonicae studium Philosophiae ex omnibus ejus disputationibus elucet, unde Calau bono ad Persium mellitissimus Plutonicorum dicitur. Ipse etiam de se diff. XI. Eγω ραρ rei, inquit, tari , m τη T ὀνομα των ἐλιcλυοι πιθμοέ Πλάτωνι. Federicus quidem Morellus suspicatur hunc ipsum esse Tυργον Σοφιςlia cujus orationem funebrem in Paridem Sophistam Antiochenum celebrat Libanius Orat. XIX. pro saltatoribus T. a. p. 436. Σρφι ςTνωο- ος το γλωτὶν τῶ ζ Ποσειuνφὶ υε , σείων
Inter Imperatorias Epistolis M. Antonini praecipuum locum tribuit Philostratus
53쪽
-H τ λόγον εδωκεν. Saltim ex Eusebii , Syncesti & Suidae testimo.niis certum est Antoninorum& Commodi aetate vixisse paullo ut videtur juniorem Rhetore Maximo Plutarchi aequali qui ejus meminit IX. q. Sympos antiquiorem autem Maximo quem natali Plato. nis celebrato per Dionysium Longinum cum aliis interfuissse testatur Porphyrius apud Euseb. X. 3. praeparat.) Et versatum per aliquod temporis Romae, in quam urbem iterato venit, caeterum ut credibile est aetatem in Graecia commoratus. Utrum Verissimi Imperatoris praeceptor fuerit, haut plane constat ex Eusebii in Chronico verbis, ita ut Interpres Hieronymus Maximum Tyrium etiam distinxerit a Praeceptoribus Verissimi quos fuisse ait Philosophos illustres Apollonium Stoicum patria Chalcedonium & Basilidem Scythopolitanua . Libenter etiam assentior Tho. Gatakero & Merico Casa ubono qui in notis ad Marci Antonini lib.I. sest i s. errare putant eos qui Claudi- .um Maximum Stoicum Marci Antonini Praeceptorem cum Maximo Tyrio Platonico confundunt,ut praeter Scaligerum ad Euseb. Ionsium pam.Jac.Capellumin Hist. Eccles. Dan. Heliasium&T. 2. Hist. Imperator. Tille montium facit Caspar Barthius cujus haec sunt verba lib. I.
Adversar. cap. XI. De Maximo quod ait Antoninus Philosophus in Eclogis, eum gratiosum dictis factisque ab omnibus fuisse amabilem, id sane hodie quoa ex uis disse rationiblu clarum est, quibVs nihil gnatira singi potest, praefertim talem nuclti interpretem. Vehementius etiam lapsus est Federicus Morellus qui in lemmatibus quae marginibus Libanii sui adspersit T.
cit cum longe juniore Maximo Ephesio, doctore Iuliani ζτου, recte reprehensus eo nomine a clarissimo Davitio. De illo Maximo cujus Poema Astrologicum καταρχῶν e MSto Mediceo editurum me recepi lib. III. c. 2 o. plura dicendi locus erit ad Euna pium. Nunc alios quosdam MaXimos addere juvat, ut Maximum
Bygantium Euclidis parentem Iuliano familiarem, quem ab Ephesio distinguit Socrates III. i. His . Eccles. &Nicephorus X. 1. Maximum Romanum in Veteri marmore apud Fulvium tirlinum p. 7 i. elog. MAE1MOY ΣEOTHpOT PΩMAIOΣ. Maximum Philosophum de quo inscriptio Athenis reperta quae exstat apud Jac. Sponium p. I 27. Misc.
Philosophum Cynicum de . quo dixi lib. III. cap. i Z. Maximum Scio
54쪽
Lib. m. c. XXIII. Codice CXXXV. Maximum item AEgien siem qui Apollonii Tyanensis vitam scripsit teste Philostrato lib. I. c. 3. &Hierocle apud Eu. labium c. a. Meminit quoque TZetres chil. χ. mst. 6O. DI. leo MChil. p. hist. 29 i. ut pulchre ad Philostratum notis observatum Rev. ac doctissimo amico nostro God Dido oleario. IX. Verum ut missis infinitis aliis Maximis, quorum u1., veterum scriptis ac monumentis fit mentio, ad Tyrium nostrum revertar , auctorem inprimo elegantem in Philosophia , ac disertum , ut cum Petro petito lib. i. Misc. Observationum cap. 2o. habebunt eur omnes qui legerunt, Vitio ei verti video a nupero eruditissimo editore quod diis XXXVII. p. 3 86. nimis putide nec ea qua par est modestia eloquentiam suam ac multiplicem eruditionem jactet & emerat, velut eo consilio ut plures discipulos ad se pertraheret , xeniaque ab iis quos jam nactus erat largiora ferret. Attentius tamen legenti illam praeci aram dissertationem apparebit longe aliud eo in loco fuisse Maximi institutum , nempe hoc , veram Philosophiam , licet multa & praeclara in auditoriis doceantur a se& aliis , excipianturque ab audientibus cum plausu , tamen alio adhuc indigere Magistro, & auditoribus qui vita & moribus illum exprimunt. Ait igitur id demum pulchrum fore certamen, illam victoriam praestantissimam , si auditores suos habeat in virtutis stadio secum
certantes, si in illo vinci se contingat. Hoc enim uno modo su a tum laude coronam auferam, victorque hpectante tota Graecia a praecone desit nabor Eως jJ-ε φ ομολsγώ. Gh ἀκηρυκτ ,καν υμεις Ερατε. Hacte is enim, licet clamor non desit vester , nec coronam consecutus hum , nec Socem praeeonis audioc Tι εαοι λοψ τ πιλλων λογω/-s cnwεχοῦς
τ' . Suo enim mihi tam multa verba s abfidua ida decertatiost ut laudem consequar st Satu habeo. Ut gloriam 8 Satias me tenet. Sed tota res hue reis dit , est qui laudet sier nem, non est sermone ali qui velit icet s vocem habe, at s aures. Laudas Philosiophiam nec eam amplecteris, qui Es animum habeas
g Magistrum. 'Em νου πάντες, μιμῶ ue omnes laudant, nemo mitatur. Inde aliquibus interjectis , ἐγωγ , inquii, τέως
duerιm, VESTRA LIBET CAUSA IN PRAESENS CUM MAXIME GLORIARI
55쪽
LiMVe. xVIII. 3 sRIARI FT MAGNIFICA IACTARE. Postquam deinde Scholas Rhetoricas & Politicas, &contentiosae ac verbosae Philosophiae praedicasset, non suas ipsius adeo, certe non solius sed&aliorum, ut ex toto contextu orationis paret & manifestissime constat ex verbis p. 388. πα,-
EIUSMODI Philosophiam quam qui discant. Deinceps concludit : TO JG φιλοσοφία κεφάλακον κ- , επ' αί2ς όδος δεῖ , λλισκάλου, τας τ νέων ψυ-
ας π επιχέοντο i π δαγωγουντ' α/-ν -ς φιλsπιμίας - ουσεν εἱλλ.'ὴ λυα ς ηδοναῖς τάς ὀξέρεις ωπύν συμμεκουα ου. Praecipua autem Phr-issiophiae pars, s quae eo ducit semita praeceptore indiget qui animos Iuniorum erigat , studia eorum s desideria non aliter quam paedagogiu aliquisgubernet, eorum appetitiones voluptatibus doloribusque attemperet.
X. Extant hujus Maximi Tyrii Διαλεξεις sive λογοι, Disserta, eisnes Varii argumenti XLL quae in Codice Regis Christianissimi alio ordine quam in MStis aliis, editisque leguntur. Editorum serieri minoribus, Codicis MSti Regii vero majoribus numeris significavi. Heinsius qui in notis, Platonicorum dialogorum more, in decem tetra-logias praemissa prooemii loco dissertatione Maximi 3 δ illas distribuit, testatur eidem Codici MSto hunc praefixum fuisse titulum : Μαξίμου Tυ- ιου Πλατωνικῶ φιλοσοφου τ Pωαν ία λέξεων ἡ πρωτης δ δημiοα A, B, Γ, Δ, Tου αὐα φιλοπ*έι α. Inde suscipio est non omnes istas dissertationes a Maximo dictas quando prima vice Romae versabatur, sed nonnullas etiam quando altera. Quin in Graecia habitas aliquas Clari T. Davitius colligit ex verbis supra etiam a me ex diis XXXVII.
adductis : Tοτε κηρυτlo Pῆς Πικ3ελλη ν. Memphora, inquit, ducta es a ludis Graecorum publicis, in quibuι ρ quam siententiam de victore tuleniant iudices, is praeconum voce renunciabatur , ut populus e tota Graecia collectus
sciret cui palma esset debim. Manifestum litar est , si non in Graecia sed Romae fuerit noster, cum haec verba faceret, eum non πιι πψελλησι sed G γῆς Pω- οις fuisse praedicandum. Et one ne quid dispinulem, Graecia diutius quam Roma Maximum videtur cepisse, quod in unaquaque fere Difrtatione summam rerum Graecarum Uendat peritiam , cum res Romanas calluisse nullo indicio conpete certe, quod memini, ad eorum historiam ne semel quidem re exu.
56쪽
Dil sertationum argumenta haec sunt: a. XIV.-ἶ τς ο Θεος Πλἀτωνα s uid si DEin secundum Platonem Pr. XV. SA I ἐι τ-οώπιλκητέον; Utrum referenda sit injuria PSermo tam san tiu, nam piu , tam Christianm, judice Beato Rhenano praef. ad Max. Tyrium, ut si bis auribus vulgo crebrius incAlcetur, Discue futurum Jcrem , ut insanis i flis bellorum tumultibus quibus Christiana
inter nos concurrimus , aliquando sinis imponatur.3. XVI. v λ ζ ει μασπικῆς ουσης ἔς; M inis , Utrum existente divinatione aliquia sit in nostra potesate 8 . XVII. Tan χωργῶον τ κόλακα ψίλου; auomodo ab adulatione amicis
ingui possit 8 Hanc diis Latine vertit D. Caseeliin , ediditquGRostochii is 87. q. Ejusdem argumenti librum habemus inter
scripta Plutarchi. XVIII. Cm o gwακπικὸς β - ἀμεινων ζ Θεωρηπικου. Vimm activam contemplativae praeferendam esse. Hanc dis s. & eam quae proxime se- . quitur, latine transtulit Iob. Rainoldus, Lond. I 6 I9. I2. c. XIX. On ὀ Θεωρηπικος ς, ' ἀμείνων ζ πρακτικου. Vitam activampra-
ferendam esse contemplativae. . XX. 'Eι καλῶς ὀ Πλατων Ομηρον s etπλωίας παρ' αΣ ' , Uirum recte
Homeram Plato e Rep. sua ejecerit Z De hoc argumento vide si placet quos laudavi lib. a. c. 3. seel. IO. s. XXI. P. Tἰς ἡ Σωκροτους ερατ;κ ; ualis fuerit amor Socratis st'. IO. II. XXI. β, γ, δ, Σωκρ τους ερωπικης , ἡ, ἔρωτP. De eodem Socratis amore. Confer Dan. Hein sit diis de pulchro Socratico, quam notis ad Max.Tyxium subjunxit. I a. XXII. OM παοης ὐ-λογων ευφροσαδης η φιυσόφων λόγωναμύνων. Omni fermonum ac littemrum voluptate majorem esse eam qua ex Philosophia pεrcipitur. . XXUL J ινες λυπιπλε ροι απλει , οι πανπιλεμουντὴς η οἱ γεωργουντες. On es Mymλεμῆντες. Utri in Rep. utiliores sint,milites an agricolae Z sprimo pro militibus. ΙΑ. XXIV. οπι γεωργι τ προ πλεμύνταν λυατελίπροι. A ricolas utiliores esse quam milites in Rep.
57쪽
1 7. XXVlI. 'Eι τέχνη ἡ set i; An virtus sit arssive num doceri queatZI3. XXVIII. Πῶς ώ τις ἀλυπρο ῖιη , quomodo quis doloris vivere expers possit sti9. XXXIX. Τίτίλ , ψιλsωψιας , auis Philosophia finis P Confer infra diis 3 4.2Ο. XXX. Eι-οἶ Κυνικἀ βιο . ; Cynici vitam poliorem esse dat. XXXI. 'Eι συμβάλλετ' προς-- εγκυκλια μαθήματα , Nura artes liberales aliquid in virtutem conferant tar. XXXII. Fι-οGς ῖς Θεία μοίραι άμα ος - An aliquis divina forte bonis
flat 2 Confer Dionem Chrysost. Diff. LV. I Petrum Petitui
lib. i. Mik. Observationum capite 2Ο. 23. XXXIII. Oτ1 ι ἔονάγαγον αγκΘου μῶ8ον. Bonum bono majus non esse. aq. XXXIV. Οτι επι ἀμαθον α Θου μέῖζον. Bonum bono maj- essta. Contra Stoicos. Adde Lipsium III. q. manuduet. 23'. XXXV. Τί Θεου τρι αραθῶ πιιουn' πόθεν τα κακά, DEUS bona faciat,unde sint malast , ias. AIT M,Tἱ γ Jπιμονιον Συκυίτους.tauid sit Socratis DE- sive Damo nium pa7. XV. β; m QEi τῆ Σωκροίκους δ μονίου. De eodem argumento, de
quo vide sis quae dicta a me supra lib. IV. c. D. num. 93. & in Bibl. Latina ubi Apuleji librum de Deo Socratis retuli. 28. XIII. Eι αὶ μανας ειαμνησεις , Utrum disciplinae sine reministentia eas. VIII. Tiνες αμεινον πιφι Θεῶν δέλαβον, ποιητέ η φιλόαοφοι Utri melius de Diis siensierint, Poeta an Philosiophi d3O. IX. Πε, MiD I φρυγός. De Mida Phryge. In aliis Codicibus ut illo quo interpres Latinus Cosmus Paccius usus fuit rectius haec Dissertatio inscribitur: ευχε δῶ τω Θεῶ, An oriundus sit DEI Z sive ut est in Codice Regio Paris. ἐι Aῖ ευχε=W ;3I. 3λ. M. L α, β . Πευ ηδονης ότι ει ημ αγ γν , αλλ ά cέβαιον. Voluptatem et si bonum, non numen ese stabile. Hae tres dissertationes una cum tribus proxime sequentibus manu exaratae exstant in Bibliotheca Caesarea Vindobonensi. 34. II. Tἱ τέλR φιλοσο*ιας , a Fu sit Philosophia finis Z Similis argumenti fuit supra diis I9.
3 s. III. Gi εἀ κώ εκ τ αε ισσων άψελέω . Ex adversafortuna etiam posse utilitatem percipi. De eodem argumento Plutarchus lib. d
utilitate ex inimicis. Vide si lubet quae dixi supra libaV. c. I r.
58쪽
4 I. ML Ποτερο χαλεπωτερο νο ρδεα , ται Η σωματο- η - π ψυχης, Corporisne an animi morbi graniores simι 2 Hanc diis. cum libello Plutarchi , ejusdem argumenti s de quo supra lib. IV. c. ii. λ latine vertit Jo. Rainoldus. Lond. I 6IO. I 2.
Latine transtulit primus Osimis Paccius Archi Episcopus Florentinus e MSto Codice quem ad Laur. Medicem cum allis D in Lasicaris e Graecia attulerat. Cosmi frater Petrus Paccius, post morte auctoris interpretationem edidit dicatam Iulio II. Pontifici Max. praefixa Beati Rhenani ad Joh. Grolierium Lugdunensem Regis Christianiss a secretis ac insubriae quaestorem primarium Episto-Ia, qua testatur ad Graeca quaedam excerpta Latinam Tyrii versionem se recognovisse. Basil. is I9. fol. tum ex castigation G. Alberti Pimi, Paris. Is s . forma minore Graece primus ex Codice Arnoldi Arienii , & altero minus emendato Joannis Stracelit vulgavit H. Stepham Paris. Is J7. 8. una cuia L. castigationibus ad calcem libri subjectis, & separatim edita latrina Paccii interpretatione, sed quam plurimis locis inter excudendum emendata . Graece s Latine prodiit cum interpretatione & notis Danielis minΝ qui Codice MS. Regis Galliae,beneficio IL Casauboni& excerptis Sixti Arcerii,Codice item Palatino usum se profitetur Henriciq; Stephani castigationibus Lugd. Bat. iso 7. & I6Iq. s. In priore editione latina ad calcem libri separatim exhibentur, & praeter Alcinoi introducitonem adjuncta sunt Pythagoreorum fragmenta cum versione Guil. Canteri & Apuleji liber de Deo Socratis.
59쪽
MAXIMI TYRII. Lib. IV. e XXIIL 39cratis. In altera editione emendatiore, interpretatio latina Graecis per singulas paginas Maximi Tyrii statim adscripta , sed Apuleji liber una cum Pythagoreorum fragmentis omissus. Recusius est ex He insit editione Maximus Tyrius Graece & Latine sed sine notis Lugd. ex ossicina Claudii Lariot, i 6so. 8. & ita ut castigationes Stephani Hein siique quae editori probarentur statiata in contextum receptae sint, Oxonii I 677. I 2. Denique Vir Doctiis D. Davissu Collegiat Reginae apud Cantabrigienses Socius Maximi Tyrii dissertationes cum interpretatione Dan. Hein sit hinc inde a se emendata, & notis brevibus in ora cujusque paginae subjectis recudi curavit Cantabrigiae A. I7O3. 8. Jure merito laudatur haec editio a clarissimo Viro Jo. Clerico T. XI. Bibl. selectae p. 18 . se l. etsi dolendum videtur He insit notas non nategras adjectas esse. Caeterum binos indices Davisius addidit, unum auctorum a Tyrio laudatorum, alterum perquam locupletem rerum. Priorem aliquot locis auctum mox infra subjungam. Gallice , per Federisum Morellum Parici so7. I a. Rothomagi. I 6I7. q. Italice interprete Petro de Bardi, Comite Vernii, & Academico Florentino. Venet. l642. 4
XII. INDEX SCRIPTORUM & illustrium
ingenii laude virorum a MAXIMO TYRIO
Alcaeus. 2I. Anacharsis. I i, Anacreon. s. Io. II. Aratus, i
Archilochus, 8. Ariphron Sicyonius, 4 I. Aristeas, 22.28. Aristophanes, I s. Diogenes Cynicus, et O. 3.
60쪽
Epicurus, 29. 31.3 4 Epimenides, a 2. 28 Euripides, 3.
Heraclitus, 2 s. 22. Herodotus, 12. 23.
Hesiodus, 8. 1'. Iq. Hippocrates, 3. Homerus, passim . Mele sagoras Eleusinius vates. 22. Menander, O. Minois leges, et a o. Cretensium lex. IO. Maeon Chenensis, sapiens, 8. Oracula, 3. I . 3 Q.
Plato, 3. 8. Ι6.36. &c. U-ομ- μεγαλ-ο ΟΜ, 3. Prodici fabula de Hercule, q. Pythagoras, '. IS. 28. Sappho, 3.
Socrates, passim. Stesiichorus, I . . .
Syracusili Poetae Epicharmi dictum ῶς - r.
Telesillae μέλη, 2I. Thucydides, II. 23.
Timesias, qui desectum Solis Clazomeniis praedixit.3.
XIII. ALCINOVS ad initia secundi a CHRISTO nato
saeculi a viris doctis refertur, etsi quo tempore vixerit nullo certo ar- lumento constat. Et Platonicum quidem fuisse ivadet liber quem , ub illius nomine habemus, nisi putemus alterius etiam d i sciplinae sectatorem exploratoris instar Platonica dogmata accuratius pensitasse atque in compendium misisse. Nam Alcinoum Stoicum memorant Philostratus in vita Marci Sophistae, λεξιν hujus de iride ad illum veluti auctorem 1 quibusdam relatam indignatus lib. i. d Sophist. p. 328. Certe quisquis fuit, antiquior fuit auctore libri mea πιώνς άσγας quem Flavio Iosepho quidam , alii Hippolyto Portuensi
EpiIcopo, alii Cajo preibytero tribuerunt, de illo enim haec inter alia