장음표시 사용
491쪽
IN EUTHYMII PANOPLIA ClTATORUM. 471
Melitonis Sardensium Episcopi locus , ο Θεος πέπονΘεν λ λεγας 'Iσρμηλίτιδ I9O. D. Mono physitae i7s. A. ZO2. F. Monothelitae I 'I. H. Nestorius 4 . E. 188T. Nestoriani I 6a, Nicephorus CPol. ZOO. G. Origenes ZOJ. E. ἐκ λ φόρων Πατέρων a a. F. 46. F. s s. E. ISA. E. a OO. B. incertus contra Aphtarto docetas I 89 D. Paulus C POL Mono the lita I91. H. Paulus Samosa tensis s9. F. TI. B. Pauliciani Manichaei aO4. F. Petri Fullonis additio ad Trisagium 2οῖ. D. Photinas i 88 E. PhotiusCPOL contra Manichaeos sive Paulicia nos et o 4. F. Ejusdem de VlI. Conciliis Oecumenicis, ex Epistola ad Michaelem Bulgariae Principem 1 3 2. E. contra Latinos de processione Spiritus S. mr. ιγ in Graeco , nam latinus interpres hoc caput praetermisit.
Polemo Apolinarii discipulus. infra in Timotheus. Pyrrhus Mono the lita I9l. H. Saraceni 223. seq. Sabellius si C. Sabelliana haeresis a II. H. Saraceni ar8 eq. Sergius Monothelita ly I. H. Armenius, 2oq. B. C.
492쪽
Severus Eutychianus I 87. F. Simon Magus V. C. Synchytici i76. H.
Synodus I. Oecumenica της εκΘεσεως Πῶλου του Σαμοσατίως.I37. B. Chalcedonensis I 88. B. ao a. E. Synodus Septima pro imaginibus 2 Oo. G. Theodorus I 88. E. Theopasthitae I 89. E. I9o. E. 2OI. H. Οι τἀ προ γορευό- α Τακτικἀ σαοτάξαντες 6. E. Theodorus Studita 2OO. G.
λῖτα ως εκ τοῦ -κ cim εκπορευε- το άγιον πνευμα. Adversius veteris Romae asseclas sive Italos capita XII, demonstrantia non ex Filio procedere Spiriatim S. MSS. in Bibl. Regia Paris Vide Allatium de Consensu pag. 6 a. Nicolium sive Arnaldum in perpetuitate fidei Eccles. Catholicae de S. E vcharistia Tom. i. cap. 12. pag. i67. Sed & Rich. Simonem Tom. 3. Bib L Criticae pag. 98 seq. qui hoc scriptum in Cod. Reg. 299 negat differre ab iis, quae in Panopitae Codicibus Graecis titulo XIII. de hoc argumento Euthymius disserit. III. 'Eλεγχ' ων Θρίαμβο- της βλασφημου κρον πιλυειδοῦς
ἡρεσεως ταν άΘεων Μαργαλιανων , τ κ *ουνδάτων κει Βογομίλων καλουμένων κ 'Eυχιτων - ενθουσιαςων e 'Eγκρα τῶν θ Μαρκιωνιςων. Vicitorias Triumphus de impia ae multiplici exsecrabilium Mabsalianorum se Ita , quis Phundisitae s Bogomiti . nec non Evchitae, Erahusiastae , Encratitae s Marcionitae appellantur, una cum XIV. Anathemati is haeresi eorum oppo sitis.
Ex codice Vindobonensi, in quo velut appendix Panopitae legitur, edidit Graece, versionemque ac notas addidit Iacobus Nostius in insignibus itineris Italici, Trajecti ad Rhenum I 696. q. pag. IO6-I2s. Primos trea anathematismor Graece vulgaverat Lambecius III. pag Ii T.
493쪽
IV. Distoia variae quae MSS. supersunt, ut adversus Phunduitas al. Pbundagingitas) sive Rogomilos , CPoli missa in patriam suam, Lambec. V. pag. 38. &is . Incipit: Sάλομακ ημας , ἀλλ*ο. μου.
ρbo, desiis, habita in Urbe Cappadociae Melitene. MS. Lambec. IV.
serta in obitum Eustathii ThessalonicensisArchiisi copi,dicta paucis ab ejus obitu diebus. Haec MS. exstat cum Monodia Michaelis Choniatae in is eundem Eustathium in Biliotheca Bodlejana , testaturque in illata, Euthymius se tenere multos fasces Epistolarum manu Eustathii scriptarum plenarumque rebus pulcherrimis, & vitia atque errores castigantium , φακελλους πολλους τ Emςολῶν σο*iαετε πιμί- εμπες ορτισμένας, - κακἱαν ἄπασαν λιτευοπας. VII. Commentarius in omnes Psalmos Davidis , N in X. sacra Scriptura Cantica , Graece nondum prodiit, licet hoc legas apud Caveum, Crovaeum aliosque. MS. exstat in Bibl. Bodleiana Cod. Baro cc. t a 2.
in Regia Parisiensi aliquoties, in Vaticana quoque. Fuit & in Bigotiana , & in Bibl. Isaaci Vossii ex cujus Codice praefationem in Psalmos lectu dignam Graece & Latine vulgavit Stephanus te Moy ne in Variis sacris pag. isO- aio. sed hinc inde hiantem lacunis, quas ex MSS. Codicibus Patricii Iunii & Christiani Ravii supplevisse se omnes
unica excepta scribit paralipomenis ad Cave iam Colomesius. Idem ex MS. Regio Paris et o o. fecisse se testatur Rich. Simon Tom r. Bibl. selectae pag. 8. Locum Graece ex Euthymii in Psalmos Commentario producit Pearsonius ad Symbolum Apostolicum pag 42O. edit. latinae. Versio Latina mi impi Sis Brugna tensis Episcopi, post auctoris mortem a Paulino Turchio Ord. Praedicatorum vulgata dicataque Clementi VII. Pontifici, primum prodiit Veronae is 3 O. l. falliturque Gesne rus qui scribit Euthymium solum in septem Psalmos Veronae excusium esse , cum in omnes Psalmos & Cantica Bibliorun Goo lu-
494쪽
4 4 Lib. IV cap Iti lucem illo anno Veronae viderit. Recusa inde saepius est Parisiis i 143. II q7. 1 sso. 8. Venet. I 368. 3. Lugd. i 173. 8. & in Bibliotheca Patrum edit. Lugd. Tomo XIX. VIII. Commentarius in quatuor Evangelia , ex Chrysostomo &aliis priscis Patribus non sine judicio delectus. Hoc quoque eximium opus necdum Graece lucem vidit , licet id assirmant viri docti Caveus , Elias duPin, atque alii. Latine e praeclaro Codice Bibl. Coenobii Dei parae Virginis Guadatu pensis Ord. D. Hieronymi in regno Castellae, transtulit Io. Hentenius , accuratior Zino , Saulo' que interpres, culus versio prodiit primum Lovanti is 44. fol. recus a Parisii 47. is 6o i 6ΟΣ. 8. & in Bibliotheca Patrum Tom. XIX. edit. Lugd Duos Codices MStos Graecos hujus Commentarii similibus qualia Hentenius in suo reperit scholiis instructos in Bibl. Regia Parisiensi evolvisse se testatur Rich. Simon lib. 3. Historiae Criticae
Novi Test. cap. a'. in quorum altero Magariniano, sed recentioris manus scriptura Niceta tribuitur, qvod non magis credibile quanta eorum conjectura qui vel Oecumento vel Ammonio nescio cui vel Theophy- facto adscriberere voluerunt. Plura loca Graece ex hoc commentario producit Simonius, tum hoc capite tum lib. I. PIaO.i41 . & lib.
pag. 84. & magni eum facit inprimis, assentiturque Maldonato, qui ad Matth. XVlI. 3. Euthymium in verborum proprietatibus observandis diligentissimum esse observavit. Inter scriptores e quibus aurea Thomat Aquinatis Catena in Evangelia collecta est, Euthymi in omen in recentioribus quibusdam editionibus additum in antiquioribus& in Romana Anni 167o. desideratur. Vide Simonis Hist. Criticam Novi Test. lib. s. p. 4z9.& ψ73ΙX. Commentarius in Epistolas Pauli, itidem ex Chrysostomo Se aliis Patribus studiose collectus, quem Romae M S. Graecd servari pridem Gemerus sicripsit. Ex commentario Euthymii in Epist. ad Timotheum nonnulla affert Allatius pag 196. de interstitiis ordinum apud Graecos. In Codice M S. Vindobonensi libri primi pano-pliae Euthymianae seqvitur Hypothesis Epistolae ad Romanos, forte quam Euthymius suis in Paulum commentariis praemiserat.
X. Commentarius in Epigolas Catholicas, quem Graece MS. ir ,
Bibl. Ioannis Sambuci exstitisse ex Simiero Caveus annotavit.
495쪽
Euthymius Monachus Origenista, cujus meminit Hieronymus Epist. ad Ctesiphontem contra Pelagianos. Euthymius Ams 2 o. Ian. A. C. 473. defunctus, cujus vitam ab Anonymo scriptam Graece & Latine edidit Cotelerius Tom Σ. monument. Aliam scriptam a Cyrillo Scythopolitano vulgaver Benedicti ni in Analectis Graecis. Compendium latine exstat apud Bollandum a O. Ianuar. Ab hoc Euthymio dicta EυΘυμιακη Iςουα tribus libris , quorum primus vitam Euthymii , secundus S. Sabae, tertius S. Joannis Silentiarii complectitur. Vide Mich. le Quieta ad Damascenum T. a. pag. 379. &Lam 'becium VIII. pag. 3Os. Euthymius presbyter, ad quem S. Chrysostomi Epistolae. Euthymius Theodori Studitae frater saeculo VIII. Euthymius Epili vus Madytensis, Taumaturgus, cujus vitam Georgius Cyprius scripsit. De hoc Acta Sanctor. XVIII. Aprilis Tom. a. pag. y8 . Euthymius Monachus, Simeone Metaphraste antiquior cujus sermo in dedicationem templi S. Virginis in Chalcopratis memoriargonae Mariae &fasciarum Domini dicati exstat latine versa apud Surium ad 3 i. Augusti. Euthymius Syngelus , Patriarcha CPoc ab A. G pC6. ad 9 II. Euthymii hujus Monachi Syngeli Canon poenitentiae eXstat in Euchologio Goari pag. 87
Euthymius secundus Patriarcha CPol. ab A. C. Idio. ad I 4 Ig. Epitaphium ejus vide apud Cangium glossario Graeco in ποιῶν. Euthymius Mercator,cujus mentio in Procopi Garari Epistola IX. Idem forte cujus AEneas Garaeus Epistola prima meminit. Ioannes Liven ejus qui Andronici Comnem dialogum adversus Iudaeos vertit , refert se a Sir leto Cardinale, cuius 1 Sto Codice Graeco usus fuerat, accepisse, illum dialogum non sicriptum ab ipso Comne no , sed ejus jussu ab Euthymio fuisse elaboratum. Hinc credibile est Menagium in eam venisse sententiam , ut in Histo- ria Mulierum Philosopharum pag. 42. Euthymium Zigabe-
496쪽
476 Lib. Rcap. D. EX IOSEPHI LIBRO MEMORIALI
num referret ad initia decimi quarti a nato CHrictio saeculi, hoc enim tempore Andronicus isse Comnenus vixit. Sed Euthymium Zigabenum constat aequalem fuisse temporum non Andronici Comneni sed Alexit Comneni, quos duos Sirletus videtur inter se confudisse, atque adeo illud totum tanquam verisimile de Euthymio fuisse suspicatus. Certe si non mera illa fuit Sirleti suspicio, sed idoneo teste hoc ejus pronunciatum nititur , necesse est juniorem fuisse Euthymium qui Andronici Comneni nomine dialogum illum scripsit. De NICETA CHONIATE , qui in Thesauro Orthodoxae Fidei non modo Euthymii exemplo, quem etiam in multis est secutus, Haereticos impugnavit, sed etiam ad historiam illorum spectantia ex Epiphanio aliisque plura retulit, dixi in volumine superiore sexto cap. i. pag. 4 Ι 8 seq-Ex illis qui brevius tantum Haeresium veterum memoriam attigerunt, primo loco memorare licet JOSEPHUM scriptorem, ομνηεικῆ , in cujus capite CXXXIX. ad quaestionem , ποσ- ωρμ
498쪽
τώ- ὸ ζ βιβλίω. De hoc Iosephi Christiani Hypomnestico non repetam quae Caveus ad A. C. 42 o. &quae dixi lib. IV. cap. o g. vlt. tantum addo falli Lambecium III pagaΣ. qui memorans M Stam μ Θο-
σ-ω1 ν Φαλτηροον , FlaVium Iosephum , Iudaeum intelligit, & pro
STEPHANUS Diaconus Ecclesiae CPolitanae, qui A. C. 8O8. scripsit vitam Stephani Iunioris A. 766. sub Constantino Copronymo occisi quamque Graece & Latine Paris 169 a. q. edidere Monachi Benedictini celebratissimi Berialiardus de Montiaucon & Jacobus Loppinus A. ii 23. 20. Dec. denatus) p. 4 i. texit Catalogum haereticorum , quem utpote brevem hoc loco subjungere juvat. Primi quidem Iudaei adversus Salvatoris nostri gregem bellum
constarunt, sed propriis armis debellati sunt. Nam cruce, qVam illi quidem fixerunt , tanquar clava usus bonus pastor, eos quasi lupos, pastoris more, ab ovibus abegit. Hos secuti sunt idolorum cultores, qui a veritatis defensoribus confusi sunt, ac cur illis Simon, ejusque discipuli Menander &Cerdonas, deinde Marcion & Val en tinus, postea Cerinthus & Saturninus, Basilides &Carpocrates, Marcus & Tatianus, Nonianus & Bardisanes, Arte
499쪽
pos, Paulus &Manichaeus, Photinus & Marcellus: quique ab illis profecti sunt, Arius , Aetius,
Eunomius, Macedonius, Maximus, Nestorius, hydra multiceps Eutyches &Dioscorus, Zosimus, Apolinarius,Origenes, Petrus miser, TheodosiusJacobus dulianus, Zeno Sergius, Pyrrhus Cyrus,Ma. carius,Honorius & impius Mahomet, & siqvis alius mihi, utpote homini,latuit. Quippe me dies deficeret, si impietatis defensorum & auctorum nomina enumerare aggrederer , quorum ipsam memoriam recte tempus abolevit. Isti ergo omnes, uno animo , ut ita loquar , adversus
Apostolicas praedicationes suscepto bello , e Dei memoria & ab Ecclesia merito rejecti sunt. ANASTASII Sinaitae, ab A. C. sis i. Patriarchae Antiocheni, de cujus scriptis alibi ex instituto dictum narratio compendiaria etτεω των ἐξ Ἐρχης α ρέσεων κώυ των Συωόδων ,-ομενων κατάbria, MS. exstat in Bibl. Vindobonensi teste Lambecio VIII. p. 4 3. Quantum autem ex his quae Lambecius ibi affert colligere licet, diversa illa narratio est ab iis quae in Hodego Anastasius , de eodem amgumento tradit, nam illius caput quartum continet ἐξ γηον κατ' Πτημm me των πιξε ων ἐξ Ἀρχης εως Nε ργου καμ Σευηρου , caput quintum vero est m& των αγίων α- ν, atque in Synodo quinta desinit. Quae porro de haeresibus ibi leguntur, haec pauca tantummodo sunt pag. 3O. seq.Pri
a) Nμων. Non alium hic quam Nepotem Fgyptiacae urbis Episcopum ab Autore indicari existimo , qui a Theodor. Haereti c. Fabul. lib. 3. Nεπως dicitur, ab aliis, ut in Concit. III. Const. ael. II. Nεπος. Hac coninus , qui vitam Stephani
500쪽
Primus Simon Magus Samaritanus Gittharum vico editus, Romanis, qui Petro Apostolorum
Principi crediderant , dicebat, CHristum JEsum , qui venisset, mendacem, & impostorem fuisse:
se vero , verum esse CHristum. Post eum exorti,Cerinthus, Nicolaus , Marcion Simoni consentanea,pariaque fingebant. Sed mox tum istos , tum eorum dogmata divina sententia sustulit At neq; ita malignus draco Ecclesiam impugnare cessavit: statimque gentilium, &iniquorum persequutiones in eam concivit. Verum his CHristi potentia sublatis, versi1- pellis serpens, tertium aliqvenia fallaciae modum excogitat Cum audisset enim in Evangeliis oraculum illud, a Domino editum; 'quoviam si abiero ad Patrem, rogabo ipsum, o alium paractetum mittam vobis, Magis quibusdam,&incantatoribus hominibus subjecit, ut dicerent,quod ipse esset Paracletus, quem missurum se mundo CHristus promiserat. In quibus Manes erat, Manichaeorum antesignanus, & Montanus, ex Ardabau vi- conatus, & alii nonnulli. Quibus&ipsis spe sua frustratis, cum inimicus videret in dies C Hristi augescere, dilatariq; praeconium, nec jam ultra se hominum genus ad idolorum cultum posse detorquere , de caetero varia in orbem
Φος ωλεσε του τους , τίς αυτων
το του χριςου κηρυγμα , s ουκέτι ισχυριπρος την εἰδωλολατρείαν ἀποκλίνω τογόν γ των ἀνθ ρωπων , τὰ διάφορα λοιπὸν ζιζάνια κατέσπειρε τω κός-