장음표시 사용
701쪽
feriorem Synesio fuisse credibile est, quippe qui ab Agathia 'citatur
tanquam unus e Poetis novis, hoc est , ut interpretor , non aequalibus Agathiae sed aliquo tempore non ita multo ante aetatem ipsius claris. Etiam ille alius a nostro fuit Nonnus , quem Damascius invita Isidori apud Suidam in Σαλουις ι γ narrat sexies totum evolvisse Demosthenem, nec tamen os aperire potuisse ut orationem aliquam commodam haberet. Equidem non pugnant haec duo, valere carmine, & dicendi facultate destitui, ita ut nihil contra sit rarius quam bonum poetam eundem quoque bonum esie Oratorem, neque temporum ratio valde adversiatur: at enim illum Damascii Nonnum alienum a CHRISTI sacris multa suadent, hunc nostrum Christianum fuisse nemo dubitat. Omitto Nonnum longe juniorem Medicum, itidem Christianum , de cujus ατωκαν Θεωρημάτων συναγωγῆ adj Imperaro rem Constantinum Porphyrogenitum infra libro VI. erit dicendi locus. Verum Nonnus Diaconus hoc loco non est praetereundus, qui in Concilio Chalcedonensii A. C. II. inter notari OS commemoratur , tum Nonnus Episcopus Edesse nuscujus apud Nicephorum XIV. 3O. Histor. mentio, idem qui in synodo Ephesina A. C. 449. cooptatus est in locum Ibae Edesseni ab Eutychianis exauctorati. Nonno' Episcopo Heliopolitano & tandem Edesse no tribuitur quoque 3OCOO. Saraceno
rum conversito, quam ad Nolanum nostrum Panopolitem praeter rem refert Nicolaus Abramus.
X. Ex poematis ejus plura enim composuisse Agathias innuit, cum
stant carmine Heroico AIONTΣΙΑΚΩN sive de rebui Bacchi , e) libri
α περ αυτω Διονυσιακα επων μαται , Sc. Profert deinde libri primi ver sum r. Sc 43. Ex hoc loco colligas longe talli Carolum Paschalium, qui lib. r.
de coronis cap. I6. p. fio. Nonnum Panopolitanum Ovidio antiquiorem existimavit, unde reprehenditur a VCssio de arte poetica p. s . Certe Ovidium antet edere aetate non potuit, qui S. Johanni'Evangeliu Metaphrasi donavit.
e) Titulum reprehendit Dan. Heinsius p. 186. di T. & negat Διονυσιακα recte dici
702쪽
duodequadraginta quos ab Ethnico adhuc D scriptos esse nescio an amrmare necesse sit, neque adeo in ludibrium & pudorem paganae Theologiae compositos g) asseveraverim, cum potuerit Poeta licet Christianus animi causa Ethnicum argumentum ingenio suo exornandum suscipere, ut quotidie in theatris nostris fieri videmus. D. bitant nonnulli idemne sit hoc Poema h) cum illo de Gigantibus , in quod hi versiculi leguntur lib. I. Anthologiae p. I O.
Sed videtur utique his verbis respici pars Dionysiacon, sive ut a quibusdam appellatur Bassaris oram h quae libro primo & secundo Ty
Iicet bene sua alii inscripserint Κυπροακα , Tζωλα & similia, quia
ματα - quod subintelligitur, male adhibeatur cum de uno sermo est, & dicen-
dum sit non τα Διονυσου παγματα ted αι προ εις. Verum possiti etiam subintelligi ποιηματα , deinde πυγματα quam προξεις mallet fortasse Nonnus, qui non modo Bacchi ipsius actiones sed & aliorum facta Seres quae ipsunt quovis modo attingunt persequitur. Haec lautem recta Διονυσπακα προγματα dici, nemo opinor negabit. G Ita Trillanus T. a. p. 6os. Se in Historia literaria scriptor. Eccles' ad A. C. t Io Guil. Caveus V. C. g Haec Casparis Barthii sententia est p. 799. ad Claudianum. h) Sane distinguit diserte Lilius Gyraldus , at Gerardus Falhenburgius in erudita praefatione ad Joh. Sambucum quam editioni Plantinianae praemissam in K
cheliana Dionysiacorum editione frustra quaeres, sed maximam partem libro suo de poetis Graecis inseruit Laurentius Crassus) cum nescio quo auctore, si la ut reor conjei tura ductus duos illos versiculos qui in Anthologia leguntur, vel ab ipso Nolano vel alio ipsisus perquam studioso Dionysiacis olim priefixos fuisse dixisset, Neque enim amplius sunt audiendi , inquit, qui alitam ex istis Nonni Gigantomachiam commenti fuerunt, eum sese in Dion Acis Indos Gigantes V elzer. h Idem plane sonat . Bassarica & Διονυσιακα. Hinc Suidas in σιταρηκα δe memorat Soterichi oasitae poetae epici Diocletiano imperante clari Bασσαυκαητοι Διονυσιακα libris IV. Bassarica etiam scripssit Heroico carmine Dioni us Simius teste Eustathio prolegona. ad Dionysium pertegetem& Stephano Byκ. qui XVIII. librum laudat in βωλιγγα. Nimirum Bacchus Orpheo hymn. ε . Bας ζος atque Horatio lib. Od. I δ, . . e
703쪽
Typhoeum ejusque cum Jove pugnam persequitur. Nam licet Bacchi res titulus operis promittat, multa tamen alia sitis fuse & copiose describit poeta. ire non opus, se chaos nobis reliquit, inquit Heliasius.
i) Nam ut Bacchus Indos expugnaret, Iupiter Europam rapit: s in taurum convertitur, Typhoeus coelum expugnat , Cadmus Harmoniam ambit X exambit, Uebas condit , filias elocat. Actaeon a canibus discerpitur, Prosierpina a Diis amatur, Zagrem nascitur, mundus diluvio interit. Post haec omnia Bacchis tandem nascitur. Tanta molis erat D m orbi terrarum dare qui in amphora habitaret. mare ante natum eum cuius gesta describebat, sex aut septem immanium voluminum argumenta dilapidavit s consumsit, quorum nultam
ejusdem cum reliquis est argumenti, sed tot fieri opera possint quot sunt ipsi. Primum esset η Eυρωπης αρπαγη Vcl Eυζωπη , Iecundum η Tυφωε μάχη aut Γιγανδαάς. Tertium Καδμου κῆ Αρμονίας Γάμοι. Eartum Kοι εὐαμe ἀι Κάδριου προμ. Euintum Δηους ριν ρία ἡ γαμοι. Sex um Zαγ- μως γονοή. Septimum ἀι Διονυσου γονα . Sequentia non minus sunt intricata , ita ut tertio cae vicemno Ddica aggrediatur, cum in tertio s decimo Catalogum proposuerit. Auare totum opus epi sedium est is visodiis caret: nihil enim es praecipuum, nuda operis κατάςασις , nihil ἐπάλληλον σ quod ita cohaereat, ut eo posito alterum sequi si nec O. Nihil tale, quo posito a-hud is poeta sed tamen conveniens priori extendendi cau9 opcris is exornandi possit addi. tauo decepti vercres quia HVersa argumenta non traflavit sed confudit, diversa quoquo opera illi ad cri erunt. Unde iPud c tud mveteris, quasi Γιγανῖάλι scr*sisset, aut praecipua ea esset pars operis quae deT phoeo agit, Nis Indos intesiexerit , quod Falhenburgio videtur. Alle-pat Nonni Dyonysiaca praeter Agathiam Eustathius ad Homerum plussiimplici vice ,& Etymologici Magni auctor in Διονυσφ. Saepius etiam illius testimoniis antequam typis exscriberetur usus est Politianus cap. II. n. 28. SO. Misc. f& semel Natalis Comes V. 13. Mytholog. qui per Demarcbum Videtur Etymologici Magni auctorem denotare. Tumidum ac prope Dithyrambicum scribendi genus, Baccho scilicet congruens, multi in hoc opere notarunt , in Vituperatio-
braeis Mn omphax Etiam βασυ ρ denotat pallam talarem Bacchicam te Ile Polluce VIl. i3. Sc Hesychio, unde Bassarides, ministrae Bacchi, Schol. Persiti Sat. I. v. lo2. Eassaridum vistes apud Avienum p. edit. Grotii. & comae Bassarica apud Propertium III. I i. 3O.
704쪽
nein plerique, κ) pauci in laudem vel ita ut excuserent: l) Certe ingenium & copiam , eruditionem, epithetorumque m) utut audaci iam quandoque , ubertatem l & assiuentiam' largiuntur etiam illi qui parenthyrsos & vitia illius atque ἀκυρολογίαν acrius reprehendunt.
in nec Aldus, cui a Iohane Laicari lcommendatus fuerant, neque Jo. Oporinus qui ex Italia exemplar eorum acceperat, Dionyssiaca Nonni in lucem edidisset, primus ea luculentis Christoph. Plantini typis Graece cum eruditis castigationibus suis & indice locupletissimo, Guilelmique Canterilemendationibus unico . tantum constantibus folio vulgavit Gerardus Fassenburgius NOViomagus AntWerp. IF69. . ex
MSto Codice Dannis Sambuci, Pannonii, qui Arsent i Monembasiae Archi Episcopi olim fuit & XLV. aureis a Sambuco Tarenti fuit redemtus, hodie vero una cum duobus vel tribus ejusdem operis Codicibus asservatur in Bibliotheca Caesarea Vindobbnensi. Interim Parisiis Carolus Litenti ovius Caroli filius quatuor Codicibus MSS. usus Dionysiaca Nonni castigare & Latine Vertere aggressius fuit, & Iohannes Forestius in literis ad Eliam Ρutschium datis n. Iul A. 16 s. scripsit in hanc sententiam : Nos quoque, si Diis placet , dum γόνυ χλωρὸν est,
conamur tenues grandia , Nonni Diovsiaca in latinum hermonem vertimus, notatiunculasque quasdam s conjecturas, nostraS addemus, scatet enim l foedissima prolusie mendorum. Eo ipso Anno I6OJ. 8. Opus hoc Graece s
Heinsitus in diis de Nonni Diodysiacis; Petrus Cunteus in Animadversionibus ad Dionysiiaca. Petrus Rapinus refleX. fur la poetique p. I68. I76. Lud. Balfacius dis C ad Andream San - Dionysium p. 8s. Nonnus c'l est ura pein-rre de chrmeres' nocentaures. Ses pensies is dis os plus sobres vont bienati de iis de P extraυarance ori arre &c. 0 Falcheuburgius praef. ad Nonnum ubi plura in ejus laudem ac de usu 'ex lectione' ipsius capie do: Uomus III. institutiora. poetic. c. I 6. g. 6. p. 89. Olaus Borri- cmus disic de I'oetis p. i8. Casp. Bariluus Ul I. adversar. c. 2I. Eru itum grandiloquum metam vocat Nonnum Muretus XII. IO. Var. Leet. Poetam miri cum Politianus. m) Vide Conradi Dinneri praefationem ad Epitheta Graeca HanoY.I6OS. 8. qui Nonnum Midam Miserum ortherarum appellat.
705쪽
ET METAPHRASIS EVANGE II S. IOHANNIS. 68
Latine typis mechelianis apud Claudium Marnium & haeredes I hannis Aubrii, excusum est Hanoviae cum Latina versione prosaria Filhardi Lubini, Falckenburg i ique ind ice & castigationibus, cui editioni A. I 6 i O, novus titulus praefixus & Latini interpretis nomen omissum, Petrique Gnaei n) praemissa praefatio, &subjunctus ejusdem Cunaei liber Animadversionum in Nonni Dionysiaca, una cum Dan. Hemfidis sertatione & Iosephi Maligeri conjestaneis, ex editione Lugd. Bat. IOIO.8. Extant etiam Dionysiaca Nonni cum Lubini versione in Corpore Poetarum Graecorum Heroici Carminis', quod a se recensitum cunal Variis Lech. & notulis in margine vulgavit Jacobus Lectius GeneV. I 6o6. fol. In Bibl. Petri Francii V. C. fuere Nonni Dionysiaca cum castigationibus MSS. Jos. Scaligeri , Dan. Heinsit , Claudii Salmasiti & Mattaei Stadi. XII. METABoΛΗ ToΥ XATA ID A N NAN IoT EVATTEAsor
Metaphrasis Epica Evangelii S. Johannis.
HUndem quidem esse qui Dionysiaca & qui hanc Metaphrasin condidit, Nonnum Panopolitanum, collata inter se Suidae& Agathiae testimonia ,:& idem in utroque opere Poetae genius dubitareiaos non si1nit: Easdem quoque in hac Virtutes suspiciunt, vitia eadem reprehendunt visi docti, aliaque insuper notant, quibus placuit acerrimo judicio hunc Poetam subjicere. Saltem illos audiendos non existimem, qui haeressibus Manichaeorum, Origenistarum, Arianorum & nescio quibus non patrocinatum in hac Metaphrasi Nonnum scribunt, cum ad ejuscemodi criminationes cuicumque impingendas clarioribus & manifestioribus argumentis sit opus. Missis igitur illis editiones ejus Metaphraseos Johanneae' potius referre juvat:
Prima Aldi Manutii, Venet. ISOI. Romana IsO8., Ca Ueo memorata. Hagenoensis apud Johannem Secerium Is 27. Franco furtensis A. IJ l. apud Petrum Brubachium. 8.
n) Emendandus Bailletus T. 4. de Poctis p. sto. ubi Petrus Scriverius in praefatio DionIsiacorum Nonni allegatur.
706쪽
Parisiensis A. Isqi. apud Iacobum Bogardum. A. us6. Parisiensiis altera apud Martinum Ju venena, quibusdam in locis correctior , sed non paucis etiam, notante Nansio, magis
Coloniensis 13 66. apud Maternum Cholinum, ex auctiore Ioh. Bordati editione, & i188- ex editione Martini Juv is, omissis, usque ad capud XVI. , versibus quos Bordatus addiderat. Gostartensiis, majoribus typis cum copioso indice Graeco verborum, Sylburgianae vestigiis insistens ror 6. forma. octava majore.
Christophori Hegendorphini profaria interpretatio admodum) in selix cum Homilia Chrysostomi de Magistratibus & potestatibus , Hagenose ex ossicina Joh. Secerit 1, 28. 8. & Paris. IJ42. apud Iacobum Bogardum.&haγdi Hedeneccii interpretatio itidem profaria, in Bibliotheca Patrum Tomo VI. edit. Colon. & edit. novissimae Lugd. Tomo IX. ex interpretatione Iohannis Bordati & Hedeneccii a Francisco Nansio plurimis in locis emendata.
t. Cum prosaria versione Iacobi Bordati Biturigis, qui ex MS. Codi-ee Jacobi Salomonis Interaquari testatur se complures versus antea omissos revocasse. Paris IJ I. q. ex ossicina Caroli Perieri additis ad calcem pauculis Variis Leet. Praecipue capite XVI. addidit versus 38. quos tamen Frid. Sylburgius negat se in Palatino MS. reperisse, neque sibi videri Nonni referre thylum: etiam Nan ius in curis secundis multa in illis siuspecta sibi &Nonni genio non fatis convenire testatus est. L. Cum versione itidem prosaria Erhardi m enecci, Basil. isyi. Jcis .apud Ρetrum Pernam atque ly88. Sed & Paris Ii78. 8. apud H. Stephanum, qui versionem aliquot locis emendavit. Tum a pud Commetin. Is 96. 8. additis Fr crisi Sylburgii qui MStum Codicem Palatinum contulit) notis & Graeco iudice. Haec Sylburgii editio recusa Lipc I629. 3.
707쪽
3. Cum versione Bordati & Hede necti sed a Franciso Nanseo emendata, & perquam utili instituto additis e regione Graecis Iohannis Evangelistae verbis, versiculorumque m umeris. Lugd. Bat. IJ89. 8. apud Franciscum Raphelen gium. Hic Nansius praeter Versus LXVIII. a Bordato additos ipse ex ingenio suo interseruit versus 369. uncis inclusos vel minori charactere eXpressos. Notas etiam eruditas & castigationes addidit , atque in his Hadriani Iunii pauculas correctiones, quas editioni Hagenoensi A. IS 27 manu sua ille adscripserat. Curas secundas in Nonnum Nansius edidit sexagenario major A. i3 93. 8. In Bibl. Petri Francii V.C. fuit Nansit editio cum MSS. Sopingit emendationibus. 4. Cum notis Nicolai Abrami, S. I. Paris apud Sebast. Cramoij, 8.s, Inter alios Poetas Christianos, in appendice ad Bibliothecam PMirum Bigneana. Paris I 62 . fol. o. Cum Daniem missi Aristarcho Sacro, quo Nonni Metaphrasin Censurae, paullo quidem ut mihi videtur acerbiori submisit. Lugd. Bat. I 627. 3. Aristarchus sacer, omissa ipsa Nonni Metaphrasi subjectus etiam legitur exercitationibus Heinsit in Novum foedus, ibid. i fol. ex ossicina Elgeviriana. Apologiam Metaphraseos Nonnianae adversus Heinsium scripssit singulaque ip- si1 objecta breviter diluere conatus est Cassar lisnus Istebiensis in Nonno redivivo, Hamb. I 667. 8. IX. Iohannem Grammaticum Gagaeum in inφ σε tabellae unises insistere Nonni vestigiis vir doctissimus Ianus Rutgersius quilllamGraecς
edidit observat lib. 2. c. 7. Var. Lect. Euo autem tempore vixerit, nullis argumsntis divinare potui, nisi quod Nonno , quem non multo post Theodosium M'rsife constat, posteriorem fuisse Pel ipsum carminis exordium epincit. Non e
nim in eo elocutio tantum, ea quam Graeci vocant εννοιαν , tota Nonni es,
sed ne a familiaribus quidem ipsius verbis sibi temperare potuit - - si uin sintegros nonnunquam ex eo versius sumsit qualis ille: Πυκνον ακοντίζων αυτόσπυτον ομβρον ερωτων. uim nimis fami larem licentiam renu'Usimo x ωοκοωσω Phalereus μετάθεσιν vocat. Nonno tamen castigatior ac tersior est.
708쪽
XV. Solet etiam ad hunc Nonnum Velut auctorem referri Commentarius sive collectio & exξositio historiarum fabularumque
αὐ: jam defunctum. Graece ex Codice Bibl. Vindobonensis edidit Rich. Montacutius, EtOnae I6IO. q. ut supra in Greg. Nagianaeno dictum. Latine tantum ex versione Iacobi Bissii, qui Codice Bibl. Remensi usus est, prodierunt in Latina Paris. Is 7O. fol. & Graecolatinis operum Naziangeni editionibus , Paris 16o9. & I 3 o. & Lipsiae 16 o. fol. Ad verbum quaedam ex illo licet non nominato subinde prosert Suidas, ut in μαγεια, μίθρου, & alibi, quod Clarissimo Neocoro pulchre notatum. Caeterum Vir doctissimus Rich. Bentleius judicat
commentarium hunc Patris Nomii ut Billim edidit, sive Nonisi Abbatis
ut in Catalogo MSS. Bibl. Scortalentis exhibet in calce Apparatus Sacri Possevinus, ob nonnullas hallucinationes & in rebus quas Nonno poetae perspectissimas fuisse docet, lapsus, illo es se indignum , praecipue cum in Codice Vindobonensi, ut ex Montaculii edit. p. Ir7. l&
Anglice Londini A. 1699. p. 24 26. Caeterum in Nonni commentario equarum Thessalicarum quidem aliquam, at nullam reperio χρησμῶillius a Treteta memoratii mentionem. Et constat, suod praeter Nonnum Maximus confessor loca idissicilia Nari angeni illustranda sibi sumsit, uti fecerunt etiam Elias Cretensis, Basilius Caesareensis Magno illo junior) Nicetas Serronius, Mich. Psellus aliique. Prodie runt Maximi Scholia in Nagiangeni locos dissiciles cum latina versione Johannis Scoti Erigenae, OXon. 16Si. fol. &a Nonni commentariis di yerdissima sunt. Caeterum quicunque iste fuerit Nolanus sive noster ille, sive a Panopolita nostro ut doctissimo Viro libenter largior,diversus,
709쪽
non contemnenda quaedam nec lectu injucunda ad Nagiangenum illustrandum annotasse aequis aestimatoribus videbitur. Dionem commentatorem πομηνηματογυίφον allegat historia XXXVII. Ari
stameti Rhetoris meminit hist. XXXII ad Ora . Alexandriae semis se testatur hi R. XXXIlI.
XVI. Non no Bbjungam GEORGIUM PISIDEM a Patria dictum
Magnat Ecclesiae CPollimaeDiaconum Cartophylacem atqueReferendarium, quem nonnHlli male confundunt cum Georgio' qui sub saeculi noni eXtremum ex Chartophylace CPol. factus est Archi Episcopus Nicomediensis. Pisides cira A. C. 63O. floruit , neque plura ejus edita hactenus sunt quam haec tria i) ς α μερον ἡ Κοσμουργία , de Mundi opificio Carmen jambictim Ieriasibus iSio. une neutiquam mutilum, etsi SVidas testatur ter mille olim constitisse, & Labbeus p. 38j. Bibl. noVae M S S. ex catalogo Scipionis Tettii memorat Pisidae Cosmopoeiam Versibus ter mille. In MSto autem Vindobonensi cujus meminit Lambecius V L p. I 6 r. Graecum Scholium ad versum i Sij. notat his Verbis ad Heraclium Imp. respici, qui rebus praefuit ab A. C. 6IO 64O.
' In VSS. nomen diversimode scribitur II. TiL 1 Πισο δους , Πι δους, atque eos qui Pisidiam patriam habebant, Stephanuo ByZ. quoque tellatur Πισάδας & Πισιδῶς appellari.' Reserendarium vocat Nicephorus XVlII. 48, & CodeX MS. apud Lambec..V. p. is. ' Hunc errorem suum agnovit Combeiis ius ipse in Bibl. ConCionatoria, in qua seria mones Georgii Nicomediensis quos Graece & Latine T. I. Auctarii novi dede rat , exhibet 'Latine plerosque eX interpolata, nonnullos etiam eX nova sua versione. Hujus etiam idiomela tria p. t i; . & i 222. auctarii novi Combesisius utraque lingua vulgavit, Unde ei locus inter Graecae Melodos Ecclesiiar, de qui
bus Rev. & doctissimi Viri Urbani Godfridi biberi, Ecclesiastae L Antiquita tum Eccles. Prosessoris Lipsiensis dignissimi commentarium avide ex fectamus. Vide etiam Allatium de Georgiis p, 33 p. qui praeterea ee Georgio Piside inulta p- 3o8. seq. interque alia ex Micia. Pselli Epistolis , quod Pisidiam sive mino rem Antioohiam patriam habuerit , S in carmine Jambico nemini facile filat,
710쪽
His vero Ver 8sq. ad Patriarcham CPol. Sergium , qui fuit ab
Quod porro versiu FO. seq. in Proclum Philosophum invehituri quoniam aeternum scilicet ille Mundem statuit , hinc nentiquam veri simile est Johannem Philoponum siub tecto Procli nomine a Pisida
argui, ut nescio quomodo in mentem venit praestantissimo Caveo, cum Philoponus praeclaro opere Proclum confutaverit, mundumque aeternum non esse, adversius illum evicerit. Habeo Pisidae opus sed sub falsio Cyrilli Alex. nomine. editum Graece Romae IJ9O. 8. una cum Nagiangeni quibusdam carminibus, hymnisque Synesii hoc titulo: ζ αν ἁγίοις pΠατρος ημων Πατυαχου Αλεξανδεείας τἀὶ ζώων ἰδιότητα , φυτων, διὰ ςiχων Ιαμβικων. Additur tunc primum in lucem edi ab Hieronymo Brunesio Q S. I. qui id a Conlalvo Ponce de Leon acceperat deseriptum ex Bibliotheca Gil. Sirleti Cardinatis. Sed quamvis Cyrillo etiam tribuitur in Codice Naudaeano, cuius meminit Labbeus in Bibl. nova MSS. p. I 23. & in alio Regio apud eundem p. I33. tamen non magis est Cyrilli, quam tunc primum lucem vidit, nam quinque annis ante jam sub vero Georgii Pisidae illud vulgaverat Federicus Moresius, Federici F. descriptum ex eodem Sirleti codice, &Sirleto etiam dicatum, addita latina Iambica ver sione, brevibusque castigationibus Paris. is3s. 4. Hinc Morelli editio recusa Heidelbergae apud Commelinum is96. 8. Exstat etiam in Corpore Poetarum Graecorum Tragicorum , Comicorum , Lyricorum & Epigramatariorum, quod Graece & Latine prodiit Genevae I 6I . fol. T. 2. p. a I & in Appendice Bibl. Patrum Bigneana Paris . i6a . sol p- 387.2J Eις τ μάτα ον βίον de vanitate vitae carmen Iambicum in ve tu 16I. desinens, posteriore poematis parte deperdita. Hoc etiam jambis Latinis reddidit & cum Cosimopoeia edidit Morellus , recu- sum deinde Heidelbergae, Genevae ac Parisiis. 3 ἐς τον ν Βλαχερ ς ναόν, in Templum De parae CPoli in Rutheγ-- situm , jambicum Carmen duplex Graece editum a Cangio notis