장음표시 사용
181쪽
HOMILIA DE PHARIS EO ET PUBLICANO
. Abjicit sane a se charitate nia quisqvis humilis non est, & non , amans contemnit. Certe omnis generis peccatorum principium, est superbia ex qua sequitur invidia, ex invidia caedes. Per superbia in Abesalom patrem ut hostem aspi .cit et) & conatur interficer . Clam malus prosecto aperte malo
pejor est, nec absimilis diabolo, a quo per serpentem protoplastus fuit delusus: propterea & palar malus, justificatur, &clam malus
qui erat, condemnatur : in illo enim tala vitiositas, in hoc praeterea etiam mendacium dolusque haerebat, atque ideo a summa Veritate eXpellitur : per charitatem
quippe &electus praefinitur, ut docent Petrus posteriore Epistola, a & Paulus primo capite ad Ephesios b) & tertio ad Colossenses: c) odium vero & inimicitias charitas
8. Agnovit publicanus proprium peccatum,&justificatus procul-qVea peccato remotus fuit. Hinc etiam vivit, profitente Ezechiele, d) cujuscemodi vita etiam Davi-dem sequebatur, ut Nathan illi testificatus est. e) At non agnoscit proprium Pharisaeus peccatum,& avita longe remotus manet. 0. Probe jam iterum Evangelii verba considera. Homines duo T alcen
182쪽
ascenderunt in templum oratum , unus Pharisaeus , es alter publicanus. In exemplum & figuram hominum ,
seipsos justificantium & peccantes
contemnentium. Posuit Dominus Pharisaeum velut specimen superborum , publicanum vero posuit tanquam exemplum hominum peccatorum & cum contrito corde precationes & confessiones facien-xium , ut omnes edoceret superbi
am a se haberi odio , humilitatem
Io. Ac perspicue hac parabo-Ia CHristus demonstrat quod res magna quidem sunt justitia ac virtus, & proxime DEO hominem statuunt: si vero accesserit superbia, haec in infimum barathrum hominem abripit. Id enim evenit Pharisaeo & eam ob causam condemnatus ille atque in perditionem prolapus est. Injustitia vicissim ac peccatum detestabile est & odio dignissimum, ac quovis alio malograVius, quodq ve hominem a DEO Ionge removet. At humilitas per poenitentiam & confessionem justificat eundem & salute mactat, DEoque proximum seri ac statuit. Hoc publicanus invenit & expertus est, eamque ob causam justificatus & salutem consecutus fuit. I r. Pharseus flans dicebat apud umo Gratiai Nibi ago, DEU S, quo
σης κακιας βαρυτερα , ' μακρύνει
183쪽
HOMILIA DE PHARISTO ET PUBLICANO.
σοι , δI τ έμι ωσπερ οι λοιποὶ non sum quales alii homines , ra8aces, τειν ανθρωπων, αρπαγες , αδικοι. rnjusti. Hem arrogantiam quam
βαβαώ της ὐπερηφανώοις , Κύωος ψ Dominus atque Esaias f) asperna-Η αλ ολιγωρει ως καταγου ς ως tur tanquam deducentem in AEgy-
Φαγὼ θ σκιαν της Κιγύπτου κ μνη- Pharaone atque in umbra AEgypti: μης ἀπωλειαν μετ ηχου κατα τον perituramque memoriam cum so-
ἰεροψάλτην Δαβὶδ , κ, μη μνημm nitu, ut ait sacer P altes David, g αιλότηlα. βαβοώΤου φιλολοιδορου ςό- non in sempiternum duraturam .
ματος κατα το εκρον των παροι- Hem Os pronum ad obtrectatio-μιων. λι έμί, φησιν, ωσπερ οι λορο nes, nonsum, inquit, sicut caeteribo-ποὶ των ανθ ρωπων, αρπαγες, αδ- gmines, rapaces, i ustis marchi, aut κρι,κα μοιχοιν η ὰ, ως ουτος ο τελω- etiam qualis hicce publicanus. Ita se-
- -χη Της υπερηφανίας η γζ cundum sextum h) Proverbiorum cp νε α . ο γαρ διαπτύων 'ους αλ- caput, superbia ac tumor contume-λους , f μηδεν τάτους ηγέμεν , αλ- liae apparet effie principium. Nam λα βοῖς μεν πτωχοὐς τοῖς δε δυς- qui alios despuit nihilique aestimat, γενεῖς, Τοῖς δε αμαθεις - ἰδιωτας &hos pauperes habet vel ignobi-ὐπολαμβανων, τοῖς δε αδίκους ' α- les,illos indoctos & imperitos, istos μαρτωλοῖς, μ της ὐβρεως τ-lης injustos ac peccatores: ex hujus-παξ σύρεταμ, ' μόνον εο ῖν Αεὶ modi contumelia transversus abrim' σοφόν, συνετον, ευγενη, πλούσιον, pitur solumque seipsum putat eis δυνατὸν , δίκαον , ὰ πανlων αν- sapientem, peritum, nobilem, di- Θρωπων ὐπερὶερον. εςιν η ύβυς Vitem, justum cunctisque praestan-ὐπερηφανώας αρχη , 6 η ὐπερηφα- tiorem hominibus. Est adeo con-νία κακὸν Της ὐβρεως εγγονον. δια tumelia principium superbiae , s ΤοῆΥ η διαβόηΤΟ- ημω Κυργω perbiaque, mala contumeliae prO- Ἐν δίκη ν ποιησμ επὶ πάνJα genies. Propterea nobilis ac cele-υβωSην Ο ὐπερηφανον. αι γαρ συγ- brata illa dies DEI i) vindictam γεν ῆς αμαρὶία ομοὶρ πως κολα- repetet ab omni contumelioso ac Vlου. superbo, cognata quoniam peccata consimili ratione punientur. z- Eδειξεν ο φαυσα - Τν ra. Demonstravit Pharisaeus &χημα ι αυῆοὐ f τη ςασει Την επ- habitu suo & statione elatum quem T 1 habeg) Plat. IX. s. o Sin ..
184쪽
Lib. V. cap. 4r . habebat animum atqVe arrogantiam : ac verba ejus initio quidem moderata ac proba erant, ajebat enim: Gratias ago Tibi, DEIIS. Quae vero deinde subjunxit,plena super-hiae & arrogantiae erant omnia . Non enim dixit,tu me talem fecisti Domine,& tua ope liber sum & immunis ab omnia injustitia, rapina aliisque malis. Auidpero habes, inquit Apostolus , Κ) quod non acee si l at Pharisaeus omnem Virtutem ex propriis viribus edere Hexistimabat. Debet autem quisque mortalium certus esse sine DEI se auxilio nihil quicquam posse ac nihil valere boni ita ut debet perficere. Sine me , inquit CHristus, facere potesis nihil. l) Et Propheta: m ) nisi Dominus aedificaverit domum, frustra laborant qui ad eant. Et Apostolus: n) Non volentis , nec currentis, bed miserentis DEL Et o non ego , sed Gratia DEI quae mecum
est. Et: p) DEus es qui operatur in nobis f ιιι s persicere.
νιας ησαν πεπληρωμενα. OU γαρ ει
x Publicanus itaque hortus I Κά διά τουJο ό μεν Τελω- erat spiritalibus aquis irrigatus: νης κηπος ην Τοῖς πνευμα ικοῖς υδα'Pharisaeus autem quercus sine fo- σιν υποβρύχιος. ὀ δε Φαυσαῖος liis, ut est apud Esaiam q) ac Salo- δρυς ην ἄφυλλος καὶἀ Τον έσαίων mortem. r) Quanquam enim ho- ἀι Τὸν Σαλομῶν . εἰ γἀρ f Τοnor nobis concessus est: liberi arbi- αυ ξουσίω Τε ημεθα βης προαι '
185쪽
HOMILIA DE PHARIS EO ET PuBLICANO.
νονδι λεγειν Δ δύναμ'. Τουν κω προ θ κάυχη ς. V γἀρ εχεις, φηροH, ο λι ελαβες , εἰ δε φ ελαβες, Τί κιωχἀσω ως μη λαβων. trii, nihilominus citra supernum auXilium nihil recte in vitae hujus via perficere possumus. Novi enim, inquit , s) quod non est hominis via ejus, nec viri, ut ambulet s dirigatgressus sivos. Ne igitur nobis tribuamus tropaea certaminum: nostrum
enim tantummodo est eligere Aquod melius est, studiumque impendere: DEI autem, in opus deducere bonum desiderium, ac propositum, in eo quia natura facultatem hanc non habebat, sed a Gratia accipit ut dicat se posse. Haec gloria atque praedicatio. Auid enim
habes , inquit , t quod non accepissi , si vero accepissi ecquid gloriaris ac si non accepisses e 34. Nηςευω δις Του σαββα ου, Id. Jejuno bis in sinato, decimas ἀποδεκαlia A πάν, οσα Ῥέῶμα. do omnium quae posito. Postqvata επε λ γἀρ καὶ γόρησε Τῶν λοιπων alios Pharisaeus mortales Ne publi-ανθ ρωπων θ Τοὐ Τελωνου ο φαυ- canum accusaverat tanquam ad ub Tm , ob μοιχοι cli f άρπαγες. teros & raptores,ipse adversus moe αυlςς πος μεν Το Της μοιχείας πά- chiae vitium, de jejunio gloriatur. 9ος Τρο νηῆ ei ηλα νευσαν. επω Si quidem a luxuria profluit libido,
a Jο σωμα διά νητείας καὶαὶηκων pus suum jejunio emacerans mul- πολὐ απεχειν εκα αν Τῶν Τοιουjων tum se ab ejuscemodi vitiis absti- παθῶν. ἐνηςευον δε οι Φαωσωοι nentem esse jactabat. Iejunabant T 3 autem
s) Jerem.X. 22. Hoc ita intelligendum ex Apostoli Pauli doctrina , ut ipsum etiam velle & eligere ex Gratia Divina in nos proficiscatur. Philipp. lI i 3. ό Θεὸς γάρ εςιν ο ἐνἈργων ξηυμῖν το Θελειν - το Βε γων υπ ο της ἐυδο-ς. Hanc gratiam qui qui non rejiciunt, habent. Leg. εσιν. t I. Cor. V. Z-
186쪽
1 Ioautem bis Pharisaei quavis hebdomade, die tertio, quintoque.xy. Raptoribus atque injustis opponit Pharisaeus: decimas do omni um quae possideo. Usque adeo scilicet gloriatur se adversari rapinis atque injustitiae, ut & sua bona aliis impertiat. Hebraei dabant omnium quae habebant decimam unam atque iterum,ad tertiam u) usq;, quae triplices decimae junctim positae tertiam partem bonorur quam largirentur conficiebant. Primitias praeterea ac primogenita aliaque plura tribuebant ex facultatibus suis pro peccatis, pro purifica tione, in festis, in debitorum remissione, in manumissione servorum , in mutuo dato sine foenore. Quae omnia si simul ponantur ac computentur, dimidiam partem bonorum suorum largiens homo nihil tamen magni facit siqvidem in eo effert se ac superbit, nam ut ait Evangelium, nisi justitia vestra
abundaverit prae justitia scribarum s Phariseorum, non ingrediemini in Regnum caelorum.16. At publi eanus e longinquo stans nolebat oculos ad coelum trirere , sed percutiens pectus suum , DEUS, inquit, propitius esto mihi peccatori. Dico vobis, desicendit hicjustificatus in domum u) Tobi*Ι. 3. X Leg. Lib.R. cap. 4 I.
187쪽
ΠOMILIA DE PHARIS EO ET PUBLICANO. ryx
συντροβης ηπι κατανύξεως ελεγεν. e Θεος ἰλάργητί μοι τὼ ἀμαρτωλῶ, διά τὴν κώ ίλεων ευροσκει τίν ε λεημονα κώ ευδιάλλακτον Κυνον. πάντων γαρ τῶν αμαρτηματων
οικειων ἀμαρτημάτων , f το τοiς σεροις αφιfν' αμαρτηματα, ο γἀρβuam. Nam omnis qui sie exaltat humiliabitur , o qui se humiliat exaltabitur.
Oraturus publicanus, nec bona habebat opera nec instar Phariis ienumerare illa valebat, sed verberabat pectus,& cor suum castigabat, multaque cum afflictione &compunctione dicebat: DEus, propitius esto mihi peccatori. Ideoque & propitium invenit misericordem & placabilem Dominum: omnium enim delictorum deletrix est humilitas, at superbia omnes abolet atque evertit virtutes, quoniam omni peccato & malitia major est graviorque. Praestat, peccatores se convertere & humiliari , quam officio suo functos superbire. Publicanus peccatis sci, suis exuit,criminatione Phari i accepta cum leni animo ac patientia:& Pharisaeus a gloria in barathrum ignominiae prolapsus est cum ses, ipsum justificaret, publicanumque& alios homines criminaretur. Publicanus a vita erubescenda &peccato conversus est ad felicem vitam & statum: Pharisaeum contra ex tumore atque elatione sua contigit deprimi atque humi.liari.i . Duae res ab omnibus requiruntur hominibus, ut nostra condemnemus peccata atque alienis
veniam demus. Qui enim in propria
188쪽
pria peccata respicit, erga alios fit indulgentior: qui vero condemnat alterum, seipsum condemnat, &adversus se fert sententiam. Et qVantumvis multas quis possidet
Virtutes,vere magnum est, fratres, non alios , sed seipsum condemnare. Nos autem nostris peccatis neglectis alios potius arguimus atque inquirimus, nec perspectum habemus, quod licet omnes justitia anteiremus , si tamen alios condemnamus, rei ipsi sumus, eadem
que poena & supplicio digni, quam
ille qui condemnatur promeruit. uo enim isto,inquit, y) judicatis, eodem Mudicabimini. i libidinibus se contaminat, praeceptum DEI transgreditur. Sed violat praece- cptum divinum etiam ille qui alterum condemnat , ut adeo ambo sint divinae Legis transgressores &scortator& condemnator. 18. Itaque charissimi , istam in alios inquisitionem ac curiositatem in nosmet potius ipsos transferamus, ac si quos videmus peccare,nos nostra ipsorum delicta habeamus ante oculos, &adienis pejora ducamus. Nam illi qui peccarunt, eadem fortasse hora egerunt poenitentiam , at nos si alios condemnamus & in alios inquirimus, incorrecti manemus. Lot ille Sodomorum incola condemnavit neminem, neminem accu-
κατέκυνεν, άδενος καὶηγορησε. διατῶν
189쪽
ΠOMILIA DE PUBLICANO ET PHARII ΕΟ.
κροται , ο τελωνης ως καλως τα
savit: ac per hoc justificatus ipsi & ab igne incolumis servatus est &a communi exitio liberatus, ad quod Sodomitat judicio divino addicebantur. Igitur & nos humilitati dediti nos ipsos condemnemus, nos ipsos pudore assiciamus, ut absolvamur, atque extollamur.Amemus humilitatem, per hancce publicanus justificatus est, onusque peccatorum a se deposuit : detestemur elationem animi, quo, niam Pharisaeus per hanc condemnatus est, & virtutum quas habebat fecit jacturam. i9. Pharisaeus minus bene bonum peragens condemnatur , &publicanus opera non bona bene a se removens & excutiens justificatur: respexit enim DEUS publicani gemitum & contritionem,percus sionesque pectoris, & ejus precibus propitius mihi esto, locum dedit, atq;cum Abele eum justificavit. Pharisaei autem sacrificia virtutesque &recte facta, tanquam jactatoris ac superbi detestatus est ac rejecit, ipsumque, perinde ut fratricidam Cainum,hanc ob causam condemnavit. ao. Discamus hinc fratres & erudiamur , ut magno studio opere mur quae bona & recta sunt, horum
causa autem neutiquam nos effera
mus: etiam si boni simus & justi,
190쪽
aeqvique, humani &misericordes, tamen ita quoque colamus humilitatem , neque supercilium aut aris rogantiam habeamus, ne labores nostri ac operae insumtae nobis pereant. Haec omnia enim , inquit Dominus, Z) cum feceritis , dicit servi inutiles sumus, quae debemus facere fecimus. Necessarium enim &haud inficiandum debitum est, ut DEo summo offeramus humilitatem servilem, patientiam, submissionem, obsequium, proprii consilii renunciationem, gratum qu animum: maximi autem faciamus S adoremus sanctissimam ejus vinluntatem , nec assiciamur aliorum in nos conviciis ac contumeliis, nee tentationibus amigamur, neqv moleste feramus quum ignominia nobis insertur,qu iam ex his quoque multum fructus atque utilitatis in nos redundat. Discamus, fratres, ac perspectam habeamus virtutem , vim atque opem humilitatis : discamus elationis ac superbiae condemnationem , poenamqVeias damnum, & exitium. Umbram Beemoth in locis humidis, ut est apud Jobum,' & inter arundines, declinationem a via veritatis luce-que justitiae. 21. Cumque magnum bonur sit poenitentia & confessio , contritio, lacrymae&ex imo pector gemitus ac compunctio, ideo hor- συμπαθῶς κm ελεημονες, ἀλλἀ SBτως ταπεινουμεθα κροψ μη ὐπεροψίαν κι- άλαζονίων ἡ μεν, μηπί τε τους καμάτους ημων κιή τους πίνους ἀπολεσωμεν. 6ταν γάρ, φησὶν,
μεθα την ω ελειαν. μάθωμεν κυγνωμεν αδελ οί μου την της ταπει
μά θωμεν της επάρσεως την κατα