장음표시 사용
201쪽
ῖκον υιόν. Instructio qua non modo confitens de confessione pie & integre edenda instituitur, sed etiam Sacerdos qua ratione confessiones excipiat, poenitentiam imponat & reconciliationem praestet informatur. Incipit: 'O-ημων 'Iησους Xωςος ο μονογενης. Edidit Graece & Latine idem Morinus , laudato loco et usus codice Bibliothecae D. Caroli de Montehat, Archi Episcopi Tolosanu An Ioannes Patriarchasius sermonis sit repera auctor , an vero aliquis eum ex ipsuspomitentiali expreferit , di cile di tu est. Cum vero codicis titulus P. Joannem Jejunatorem praeferat, nullumque contrarii indicium nobis praesto sit , illius auctorsit nobis Joannes Patriarcha. Haec Morinus, cum cujus editione operae pretium fuerit conferre duos Codices Caesareae Sibliothecae, de quibus Lambecius IV. pag. I96. & V. p. 236. In priore monetur, Joannem jejunatorem indulgentem nimis esse & συγκαταβαδικωτερον , in quam sententiam Nicolaus Patriarcha apud Harmenopulum: sicriptum illud canonicum Jejunatoris, quod nimiam lenitatem adhibeat, complures perdidit , at qui quod bonum est norunt, corνigentur. Aliorum Graecorum testimonia quibus Ioannes , licet Ie- verus admodum , tamen multum remisisse videtur a priorum rigore, produxit Morinus lib. s. de poenitentia c. 26. g. 4. In posteriore codice, Caesareo notatu dignum est quod Ioannes jejunator idem esse traditur cum Ioanne cui cognomen τέκνον ὐπακοης filius obedientiae. Ty υάγί
νων. Nam ab aliis non sine causa diversus habetur Johannes τεκνον ὐπακοης ' a Joanne jejunatore ; Ediditque ex Codice Vaticano idem Mo.rinus post illa Joannis Jejunatoris , scriptum cum Latina version
hoc titulo : 'Iωάννου νοναχου κώj Διακόνου , μαθητου του ἁγίου Βασιλειου, sτινο- η επωνυμία, τεκνον ὐπακρης, Κανονάργον, διαγορευον περὶ παθ
Distinguit etiam Allatius contraRottingerum p.r rs. Praeter illa vero tria scripta Morinus etiam alios Graecorum Poenitentiales libellos Graece & Latine publicavit, ut sunt ; ) ἀκολοία των ἐξομολογουμένω sive euchiridion confessionis edendae & excipiendae ritum,confitentis examinandi & interrogandi formulam, absolutionisque dandae Tationem tradens, eX Codice Barberinae Bibl. quem Thomas Basiliscus Graecus Diaco onus saeculo decimo sexto ex vetusto codice descripserat. 2) Simeonis Thessalonicensis Archiepiscopi de paenitentia , ex ejus dialogo adversus omnes haereses, de quo infra, suo loco. 3 ) Formulae absolutionum ex Eucliologio Allatiano , scripto A. C. 3176. Gabrielis Philadelphi* Metropolitae libellua de sacramento poenitetnxitaex editione Veneta 160O.
202쪽
τὴν λεπτομερως των παθῶν , των τέτοις προσφορων επιτιμίων, πε ρί τε της αγίας κοινωνίας, βρωμάτων τι κν πομάτων κουέ ευχων λίαν συμπαθε τον. Joannis Monachi s Diaconi, discipuli magni Basilii, cui cognomentum est filius obedientia, Canonarium sigillatim explicans pravos animi assectus morbosque, cae paenitentias his convenienses , nec non qua de communio ne, cibo, s oratione observanda sunt , clementer admodum desiniens.
Hoc haud puto multum diversum esse ab eo quod νομοκά- νονον appellatur in Epistola Anonymi Graeci, quam affert Lambecius
π6ς τον ει του μαθητην. Basilii magni discipulus dicitur , non quod Basilii temporibus vixerit, est enim longe junior & η Θέα κλίμαξ, Ioannis Climaci ab eo allegatur: sed quod saepe laudat & in pluribus sequitur S. Basilium.
Graeco Savilii Tom. VII. pag. 6 I. & Graecolatino Ducaei I. pag. 8O7. In quibusdam Codicibus Chrysostomo tribuitur, ut Coistiniano qVemo memorat Clarisae Montlauconus pag. 33 2.q- Πεν ψευδοπρος των κλ ψευδοδιδασκάλων κώ, ά9εων -- ρετικων Η σημώων της τυντελέας. De pseudoprophetis s falsis doctoribus S atheis haretieis cae de signis consummationis. Incipit : οδυνηρος λόγον καθ ότι ' εχατ . Dictus paullo ante discessum auctoris ex hac Vita. Chrysostomo in quibusdam Codicibus tribuitur, ut in Caesareo eX qVO Graece edidit Savilius Tom. VII. pag. a 2I. Graece &Lat. Du caeus VI. pag. 26. Petrus Wastellus tribuit Ioanni Hierosolymitano
203쪽
Desideratur hujus Iohannis brir Epiuolarum ad diversos, Trit- hemio cap. 114. de scrip t. Eccles memoratus, nec non libellus de baptimo ad Leandrum Episcopum Hispalensem, de quo Isidorus cap. 26 de script.
Joannes sanctae memoriae alius Constantinopositanus Epistopus natione Cappadox, vir fuit inaestimabilis abstinentias eidemosynis in tantum largi mus , ut Zelo aparitia adversus eum Imperator Mauritius permotus urbe pellendos pauperes ediceret. Hic Graeco eloquio edidit de Sacramento bapti alis rescriptum ad beata recordationis dominum meums praedecessorem Leandrum Antigitem, in quo nihil proprium ponit , Ied tantummodo antiquorum Patrum replicat de trina mersione sienten
THALASSIUS Presbyter & Hegumenus ' sive Abbas Monasterii in desertis Libyae, vir pius & sacrarum litterarum amans ad qVem S. Maximus Consessor A. C. 66 a. defunctus varias Epistolas scripsit, librumque quaestionum in dissicilia script urae loca ei dicavit ut dixi Volum. VII L pag. 73 o. Exstant hujus, ut credibile est Thalami ineu-γάπης κών εγκρατριας της κατά νῆν πολιτρια- de Charitate , vita continentia re mentis regimine ad Paulum presbyterum , sententia rumohecatoniades sive Centuriar IU. quarum postremam claudit doctrina perspicua deSS. Trinitate. Primae litterae in singulis hisce sententiis si iunctim componantur, sensum & ipsae conficiunt, primae enim centariae ac rostichis est : Πνευματικῶ άδελ*ω κ, αγαπητῶ Κυργω ΠαυλωΘαλαμιν , τω μεν Φωνομενω Η συχαςης , τη δε ἀληθέα πραγμα τευτῶς κενοδοξ . ' ' Spiritali fratri cs dilecto Domino Paulo Thalaifus,hpecie externa quidem Hebcbasia, s quietis monasticae sectator, reUera autem vanae gloriaestudiosius. Secundae ' ἐυξ, υπερ εμου, άδελ*ε τιμιωτατε, οτι μεγάλα κακά προςλκω αξια της εμύης προ ρεσεως , λυπ- τη ψυχηγὰ οδυνας τω σωματι. Ora pro me , frater honorati sime , magna enim mala praesolor aetna meis institutis, animae trissιtiam re dolores corpori. Tertiae zἀ ην κακά κύργως ή τά την συνήλαν λυπουντα, την δε ψυχην κα- Θοώροντα, άλλα τὰ την συνώδεσιν λυπουντα , τερποντα δε την σάρκα, Vere autem mala sunt non quae contrisant conscientiam, animam vero purificant, sed quα contrisant conmentiam stitillant corpus. QVartae denique: oμως
Combesis ad S. Maximum Tom. r. p. 674. '' Ita legendum pro κενόδο ας. vide Lambecium V. p.II. Se 7O.
204쪽
s a vere malis, s ab istis quae vere quidem non fiunt stae existimantur, Dominum
aDEum nostrum ut nos liberet , enixe orato. Latine vertit Joannes Oecolam.
ediditque Augustae Vindel. Is 2 o. q. unde recusa in micropresbytico Basil. isso. l. &in utraque Orthodoxographorum editione A. I iis . p. 66O. &A. Is 6'. pag. 897. nec non in universis Patrum Biblio. thecis, ut Lugdunensi Tom. XII. pag. 337. Curavit etiam recudendas Ioannes a Fuclite, una cum sententiis Sexti Pythagorei & Laurentii Pisanti Helmst. is 8s . 8. Graece primus edidit Fronto Ducaeus ex MSS. Codd.Regis Galliae in auctario Bibliothecae Patrum Paris. I6a4. fol. Tomo II. pag. I 179. Idem Oecolampadii versionem servavit , nomine interpretis praeterito &obliterato. Repetita haec Graecolatina editio in Bibliotheca Patrum Morelliana Paris i 6 q. isy q. Tom. XIII. Io. Iaeobus Grynaeus, in praefat. ad Orthodoxographa scribit Thalamum ex quorundam sententia floruisse in Ecclesia Caesariensi A.C. 461'. Verum a sententiarum auctore Hesychasta utique diversus fuit Thalassius Caesareae Cappadociae Episcopus, qui interfuit Concilio CPOL & Ephesino A. 4 9. & Chalcedonensi A. 4si. Thalassius vero Episcopus Caesareae Palaestinae nullus fuit, nam in subscriptione Concilii CPol. A. 3 8 I. proThalamo rectius alii Codices habentGelasium, quibus Theodoretus, Leontius & alii veteres apud Harduinum suffraganturi Fuere & alii Thalassii sed quibus non magis tribui hae sententiae possunt quamThalamo praefecto praetorio sub ConstantioA. 3 s 3 . de q vo Valesius ad Ammiani XIV. i. Thalassius Alalius in Phoenicia Episcopus qui Concilio Nicaeno interfuit A. 3 13. &qui Concilio CPOL sub Mena A. 3 36. Thalassius Berytensis & Thalassius Nicomediae Episcopi : Thalassius Dorylaeensis in Phygia , qui subscripsit relationi ad Ioannem Patriaris cham factae A a 1 8. & Actis Concilii sub Mena habiti insertae: Thalassius Parii in Hellesponto, qui interfuit Conciliis Chalcedonensi A. go &Romano A. 3. Thalassius Romanus presbyter qui subscripsit Concilio
tempore multa e praecipua tamen cura advertum Nestorianos s Eutychianos. Ruinam etiam Antiochiae eleganti carmine planxit , eo auditores imbuens sono quo Ephram Diaconus Nicomedia Dp tim. Moritur Leone Majoriano impe
205쪽
quae memorat Isaaci scriptis, nullum ad nos pervenit neque Syriaca lingua, neque, quod Ephraemi contigit monumentis, ex Syriaco Graece versum. Existat tamen Latine in posteriore orthodoxographorum editione Basil. i s 6m ML p. 3616. atque inde in Bibliothecis Patrum universis, ut Colon. Ioi 8. Tom. VI. &Paris. Is . 1 4. Tom. V. & novissima
Lugd I67 a. Tom. XI. p. io I9. opusculorum sive sermonum asceti corum farrago nescio an ex Syriaco, an quod magis crediderim ex Graeco versa quae inscribitur XIIaaci Sstri ue presbyteri Antiocheni de contemtu mundi,de operatione corporali s sui abiectione liber. Jo. Iacobus Grynaeus in praefat.
ad Orthodoxo grapha ait in calce libri adscriptum fuisse s sicut etiam in Orthodoxographis p. 1677.exhibetur,) Vixit anno Domini MCCCCVII. unde colligit vixisse Isaacum, quem ille Monachum appellat,eo tempore quo in Occidente Rupertus, Palatinus Princeps, Imperii Romani sceptrum tulit. Sed mihi non de Isaaco ipso, verum de latino ejus interprete illata, nota videtur intelligenda, Isaacus enim ipse longe antiquior. Et sunt qui Gennadio memoratum, Isaacum autorem esse existimant, ita enim post posse vinum aliosque, Franciscus Combefisius, qui in Bibl. Patrum
Concio natoria Tom. I. pag. s. Cum diserte inquit, Gennadius presbyterum Antiochenae Ecclesiae scribat , nec se liber alio titulo praenotetur , sitque dignu, homine qui a ni Ephramio indole atque genio moralia ac compungentia egregie sirip sierit, alii nudi istum a cripserim , quem nec satis ex isto opustulo Monachum
deprehendo. Nec dubitare licet,Trithemium quoque Isaaco seniori Gennadiano librum de contem tu mundi tribuisse, licet sub aliis titulis & in plures libellos distinctum legit. In utroque enim fallitur Combe fistus
cum ait: Senioris illius Isaac i) multa refert T/ithemius quae non exstant , in , t quibus librum hunc de contemtu mundi non annumerat. Nam ii Trithemii caput i 7. libri de scriptoribus Ecclesiasticis consulatur, neque multa non exstantia Isaaci ab eo referri, neque librum de contentu mundi ipsi in-l cognitum fuisse apparebit. En tibi Trithemii verba : Usac ex monacho
Antiochenae Ecclesiae presbyter, νir in Dipinis scripturis eruditus cs in declamant di, homiliis ad populum celeberrima opinionis, vita s convertatione DEO dilectus hominibus penerabilis, stripsit Spro ser mone ad imitationem sancti E frem plura devota opulcula, quorum lectio religiosis hominibus valde utilis judicatur. E quibusi inter nostra, subjecta reperi r Contra Nestorianos s Eutychianos lib. II. a i Y Exhor
a) ex Gennadio ut solet, refert Trithemius, non ipse inspexit, alioqui prima eorum verba appotiturus.
206쪽
Exhortatorium pilae*iritalis. D. L Anima' quae DEum diligit. b)Depugna piliorum lib. I. Multum honorem de. c)De accessu adDEum lib. I. Quando ab avis in aliquam ruinam. d De dii cultate virtutum. lib. I Quamlibet Virtutem sine. e Dialogum de profectu spiritali lib. I. Quo vinculo retinetur. DDe ordine monasticae vite lib. I. Ex operatione violenta. g De humilitate lib. I. Beatus homo qui scit infir. h)De tribus ordinibus proficientium lib. l. Tr es sunt ordines in. 0 De solitudine monachorum libia, Homo multae sollicit. l. De ersistentationibus lib.L Virtutes invicem sibi. l)De informatione novitiorum lib. L Hic est ordo sobrius. m De paenitentia liba Fortitudinem quam po . n Carmen super Antiochiae desolatione lib. I. o Homilias plures adpopulum habuit , sed in manus nostras minime renerant. Curuli sub Theodosio juniore.
In Gregorii Abul pharaii historia Dynastiarum pag. 9 i. Theodosii junioris A. Aso. defuncti) temporibus florui Te traditurniar Isaac, di
scipulus Mar Ephraimi , sermonum rhy thmicorum auctor: q vae verba de Isaaco
Gennadii accipienda haud dubie sunt, &Ephraemus intelligendus celebratissimus ille & insignis sanctitate presbyter Edessenus qui A. C. 37s. obiit:
h Haec prima libri de contemtu mundi verba sunt, atque hunc a Trithemio respici certissimum, Q Prima verba capitis undecimi in eodem libro Issiaci. Tom. XI. Bibl. Patrum edit. Lugd. pag. Oza. F. d) Prima verba capitis decimi quarti. id. p. Ioas. F. a) Prima verba capitis decimi seAti. id. p. Ioz7. D. f Prima verba pag. ID 28. n. g Prima verba capitis vigesimi. pag. Io 3I. F. h Prima verba capitis vigesimi primi. p. IO3a. A. i) Prima verba capitis vigesimi seXti p. IC3 3. G. Prima verba capitis trigesimi. Pag. O31. E. 0 Prima verba capitis duodequadragesimi. p. io s. Eom Priina verba q inquagesimi capitis, ubi male excusum p. Io43. C.bices ergosobrias. ii) Hoc in editis non reperio. Hoc ex Gennadio Trithemius, neque enim ipse threnum Isaaci risurpavit oculis, quo Antiochiae casum ille defleverat, terrae motum quarta Vice passam 1 3. Sept. A. C. AsAntiocheno so6. anno Leonis Imp. tertio. De hoc terrae motu Joannes Malala in Chronico Tom. g. pag. s. 'Εν δὲ τῆ βασιλε ιτου Λεοντ ἔπούθεν υπο Θεομηνίας τιοχε - , μεγάλη το τεταρτον αυτης μηνi σεπτεμβρίη ιγ', διας μουσης Κυριακης, ἔτους κατατ ν αυτην άντιόχειαν χέηματίζοντο ' QP επ. της υπατειας LIατοικίου.
207쪽
I Iobiit non utTentZelioτωρμακαρ τη T. 2.diss.sele t. p. 34 placuit, Ephra mus Antiochenus Palesarcha A. y s. defunctus. Nam Isaacus ille a Gennadio, Leone&Majoriano imperantibus mortuus fuisse traditur,qui A. 4s7. imperare coeperunt. Alius iunior Oacus Syrus laudatur a Gregorio Magno lib. 3 .dialogori cap. 14. ubi ait eum de Syriae partibus ad Spoletanam urbem venisse, & ad extrema paene Gothorum tempora ibi ver satum es e, hoc est ad medium usque iaculum sextum; prophetiae quoque spiritu ac miraculis clarum refert , & hanc ejus celebrat sententiam : Monachus qui in terra posse ones quaerit, monachus non est. Huncce esse auctorem illorum do quibus dixi opusculorum malunt Aubertus Miraeus notis adGennadiuuia, Lambecius V. p. 74. seq. Cavetas, aliique. Sed non video quibus argumentis Lambecius evincat Isaacum hunc Gregorii Magni eundem esse cum maco Episcopo urbis Ninives, quem verum esse auctorem opusculorum illorum, non permittunt dubitare Codices qui adhuc supersunt Syriaci & Graeci eorundem M Sti. Hebed Iesu in Catalogo librorum Chaldaeorum pag. 29. I ac Niniuita septem composivit tomos de regimine*iritus, de divinis mysteriis , de iudiciis is politiae. In Codice Graeco Caesareo : Tκ ω ἁγίοις πατρος ημῶν Αββα Ἱσαἀκ Συρου η, ἀναχωρητου
ήββA έβρομίου, των Φιλοσόφων ' mus FIσυχαςῶν τη λαυcα του ἁγίοις πατρος ημων Σάββα. Occurrunt ibi Graece sermones ascetici septem Noctoginta, ex qVibus, Lambecio notante, sermones priores quinquaginta tres sunt qui velut unus liber de contem tu mundi Latine sub Isaaci Antiocheni presbyteri nomine in Bibliothecis Patrum utcunque leguntur: quod elogium Antiocheni presbyteri ex Gennadio additum credibile j est ab eo, qui eundem Isaac una de quoGennadius, auctorem esse non du-l bitabat. Primi sermonis in Graeco hic est titulus : Ty όσίου Πατ&ς
πάντα σύνδεσμον &c. Quadragesimus primus inscribitur : Περ . υπομονης της υπερ της αγάπης του Θεου κώ πῶς η ἀντίληψις ευρ σκετουαν ἀυτη , λογ' μά. Incipit : όταν κατα*ρονηση ανθρωπ' τουτουτου κόσμου, κM σπουδάση έις τον φόβον του Θεου. In Bibl. Cois liniana p. ἰ I 2. celeberrimus NIonifaticonus memorat Codicem MStum Isaac i
e Philosophus pro Monacho. videt Cangit glos r.
208쪽
Syri Anachoretae & Episcopi Ninives sermonum asceticorum XCII. Initium primi est: ό φόβ', του Θες χη γρετης. In marginibus scholia ex dictis vel scriptis Anastasii, Antiochi , Antonii, Arsenii, Athanasii, Barsa nuptiit, Basilii, Bulgari s Theophylacti Carionis Abbabatis, Carpathii , Ioannis Chryssi stomi , Joannis Climaci, Copres, Cyrilli, Diadochi, Dorothei, Ephraemi, Helaiae, Evagrii, Gregorii Theologi, Hesychii, Ioannis Monachi, Iosephi, nidori, Longini Abbatis, Macarii, Marci, Maximi, Nili, Nistheri Abbatis, Petri Abbatis, S. Petri Alexandrini, Poemenis, Silaes Abbatis, Symeonis, Thalassu, Theodori noni, Zegadini, Zosimae. Etiam in Bibl. Bodlejana inter Codices Baroccianos, est Isaaci Syri de regimine novitiorum. Incipit: άυτη η σωρρων. Atque in aliis Codicibus Isaaci Syri
capita : αγαπησον τοι πενιχρο ιμάτια ενδυματί σου. atqve alia quo rum initium: ὸ κωλυων το ςόμαλ Alia item : ψυχη η τον Θεον ά--πωσα αν τω Θεω μόνω. Et de motu angelico ac profectu animae:
ωτη μοι . Homiliae asceticae XCIX. ex Syriaco Graece redditae a Patricio & Abramio Monachis Monasterii S. Sabae. Vide Catalogum . MSS. Angliae p. 3 s. n. 2s6. &p. 44. n. 203 ubi male illi duo interpretes quemadmodum id apud Caveum vocantur Abram ius & Isaacius. In eodem Catalogo pag. i s s. homiliae tres Isaaci hujus Syriace servari traduntur in codice Thomae Bodleji LXXII. Memorat etiam Lambecius IV. pag. i 3. fragmentum de baptismate coe της μεγάλης επιςολης 'Iσαάκ. τῖ Συρου. Incipit: γἀρ εις το βάπτισμα δωρεὰν συγχωοῶ.
Isaacius etiam est in Chronico Alex. p. 87 . qui aliis Isychius&Hesychius rectius appellatur , Patriarcha Hierosolymitanus cui Zacharias A. C. 6o'. successit. Hunc cum Hesychio presbytero Hierosol. A. 43, defuncto sunt qui confundunt, de cujus scriptis dixi Volum. VI. pyg ιq3. seq. Isaaci alterius ex Iudaei libellus Latine scriptus obscurissimae
rationis N involuti sermonis ut vere vocatur a Gennadio cap. as de scri pt. Eccles. de S. Trinitatis tribus personisinincarnatione Domini, in lucem
protractus est a Iac. Sirmon docum Leoporii presb. Capreoli Episcopi Cartha g. & Victorini Afri lucubrationibus Paris. i recusus Tomo primo operum Sirmondi pag 4OI. Paris .i696 fol. Exstat etiam into.mo tertio Bibl. Patrum Lugd. & ad calcem Codicis Canonum veterri Ecclesiae Romanae ex Bibliotheca Petri Pithoei editi Paris. i687. f. l. p.;62363 . ubi inscribitur Fides Isaiis ex Iudaeo. Sirmondus verisimili con-
209쪽
iectura existimavit Isaacum linnc paullo ante Annum Christi oo. vixisse. Ut illos vero Isaacos tantum hoc locoattingam, qui Graece scripserunt, longe junior fuit qui jam comemorandus mihi venit Isaacus magnae Armeniae Catholicus,t Armenius ipse & inter Armenios educatus atq ve eorum opinionibus innutritus ' sed postea Catholicae promachus Ecclesii ae, circa medium saeculi duodecimi '' scripsit λιγους ς λιτευτικὰς sive invectivas duas contra Armenios idem sentientes cum Eutyche , Dioscoro, Timotheo 2Eiuro, Petro Fullone , Iuliano Halicarnasseo & Aphtharto docetis. Primus eX Bibi Regis Christianissimi in lucem protulit &cum latina versione sua& notis vulgavit Franciscus Combe filius Tomo II. auctarii novi Bibl. Patrum Paris. i 6 8. l. pag. si 8-4IS . Latine e XCombesisti versione recusae leguntur in Tomo XX. Bibliothecae Patrum edit. Lugd.
IV lab Indiculus scriptorum & haereticorum
Isaaco contra Armenios memorantur.
ad paginas editionis Combesistanae.
Agapetus Papa Rom. ἰ89. Agatho Papa Rom. 389. Ambrosius. 389. Aphtharto docetae 384. Apollinaris. ἶ89. Apollinaristae. 36 . Apostolorum Canones. 369. 7S. Arius. 36 I. 364.3 89. a S J nodo Nicaena devotus. 388. Armenii deteriores Eutychianis. 3i7. baptismus illorum irritus. 3' r. Manichaeorum haereseos arguuntur 3l7. J a I. 364. χνῆ μαχοι Mανιμοι. adde 3 37. 384 339 30 2.39s. Tα των 'Eβρα.ων φρονῆν -
' gatholici dicti Metropolitani & Archiepiscopi . Vide Cangit glossar.
210쪽
τες 398. azymo utuntur more Hebraeorum in Eucharistia Ool. Pascha faciunt cum agno anniculo. 416. sacrificia Iudaica offerunt. 3s2. Romanos rebaptizant. 3 84. Eorum Synodus Tibensis. 318.&MantZicie utensis 36O. πανηγυροκοὼ βίβλοι Armeniorur 3 2o. seq. 3 64. seq. quotidie in libris suis legunt quibus ipsi condemnantur. 399. libri Armeniorum lingua scripti qi 2. quibus duae naturae in CHristo agnoscuntur. ῖ2Ι. 364. seq. 38 I. Armeniorum scripta haeretica. 39 a. Silvestri Episcopi Rom. vitam habent in libris suis. 4o9. λαροροις βιβλιοις Festum Annunciationis τη Εβραίδι διαλέξει Nι τἀν τη πεμπτη indicant. 4O . A τ βάρη: jejunii festum apud Armenios 369. seq. 4II. Sergii Armenii jejunium. ibid. 37 a. 376. ejus canis ArtZebures h. e. praenum cius. ibid. seq.Athanasius Alex. 329, 3 3 2. 3 7I. 8'. Basilius magnus. 389. 4I2. τ' έρμηνέα της λη ργίας. 341. Constantini M. baptismus a Silvestro 3 3. 4o'. per imagines Petri &Pauli επέγνω την ἀληθειαν - την σωτη&αν ἀυτῆ. Cyrillus Hierosol. 389. Cyrillus Alex. 3 72. 38'. 399. Epistola ad Succensum Episcopum. 329. Damasus. 389. Dionysius Areopagita. 4O8. Dioscorus. 3Ι7. 377. 38 I. 339, 392. S. Ephraim. 372, 38'. 329 Epiphanius. 3 89. O . Eusebius 399. ο Παμφίλι' , φιλομαθης πολὐ λωρ ο της κληρο
Eutyches. 317. 377, 38 -δ89 322. Eutychian istae. 364. Felix Papa. 382Flavianus. 382. Gregorius Thaumaturgus. 3 72. 3 89. 4P4. Gregorius Nyssenus. 389. Gregorius Theologus. 3 2 i. 34O. 3 4.3 M 3 7 a 38 9. 3 99. 6a r. sq.4O s seq 4Q9. Aia. qi L Oratio in Cyprianum. Aia. in lumina qo9.