장음표시 사용
601쪽
non una. Itaque si quis in eadem subjecta re duo quaedam praedicando indicet, eaque ipsa rursum in unum rediat, ridendum sie merito praebeat. Hos etiam versius laudat Nicetas Choniat. lib. Io. Thesauri orthod. fidei adversus Monophysitas. . Ex mr Hiade, quod unum opus fuisse videtur y cum eo. Qτον κατα ΙΠερο ων πολεμον, De Persico Bello, desumpta sunt quae refert Joannes Tret Z-s Chiliad. 3. histor. 66. ubi& octo Iambos illius g) producit, qui more ibius Poetae elegantissimi sunt. s. Eodem Auctore, Anastasii Martyris a vita extabat in Bibliothe. 3ca Antonii Augustini Cod. 6 I. 6. Poslevinus scribit Pissidem de gestis Imperatorum Constantinopolitanorum b) asservari in Bibliotheca Vallicellana, quem tamen licet anxie perquisiverim, ispeque Indicem, & potissimam librorum partemper voluerim, ad hunc tamen diem nusquam tale opus occurrit. O utinam, quod non credo, esset. Errorem inde natum existimo. Nam qui Librorum Gaecorum Indicem confecit, cum in Cod. B. G2. antiquo fatis, & optimae notae Historiam de Imperatoribus Constantinopolitanis iri principio reperisset, eam tamen άκεψαλον plurimarum paginarum amissa- One, quam postea opus in Exahemeron Georgii Pissidae excipiebat, cum non advertisset historiam primam de Imperatoribus, Constantini Manas. De Synopsim esse, eam Georgio Pissidae, sequentis operis Auctori, sed oscitanter nimis donavit, L rerum harum anxiis fucum fecit. Pissidat testi
y imo diverssim: nam prius de laudibus Heraclii libris duobus, alterum de bello Persico tribus libris, utrumque jambis scriptum habuit Claudius Maliretus & cum Pisic e Aβα- ωκρις editurum se promisit praef. ad Procopium. Z) Septem iambi, quos ibi legas non sunt Pisidae, sed TZelgae & ipsius. O. χρονικοι ταυτα ρασι , - συν αυτοις ΓIισόσης ν
Deinde jambi ipsis sequuntur. ab intellige Anastasium Persam, de quo Surius & Acta Sanctor. 22. Januar.b Chronicon a Georgio Piside & Cyrillo decerptum ex Codice Bibl. Collegii Annaei Augustae Vindel legisse se profitetur Raderus praef. adCh ronicon AleXandrinum, quod & ipsum
Ad Piuom ν lut guctorem, sed parum certa conjectura rescrobat yir summu ac. Usserius.
602쪽
. An postea in Episcopatum Nicomediensem promotus idem cum Georgio Nicomediensi fuerit, cui plures, nec illaudabiles orationes Panegyricae c) tribuuntur , in dubium, nec immerito, verti poterit. Alium tamen hunc a Nicomediense Georgio, qui temporibus Photii, Photio ipsi
operam navarat seam in Photiana Synodo, annorum ipse spatia abunde probant: a Sergio enim Patriarcha, cui in Exahemeron opus inscripsit, ad Photiana tempora anni ducenti & quinquaginta plus minus intercedunt. Si Nicomediensis Episcopus fuit, alius ergo ab hoc omnino erit. Et fuisse Episcopum, illo forsan non male suaderi possumus. Nam oratio ' in ve ha Joannis, stabant juxta Crucem Iesu Mater issius , σ soror Matris ,&c. cujus initium est, προς υψηλοταἀυ ιωπην ἡμῖν ο , in manuscriptis Codicibus Georgio Nicomediensi ascripta, in Codice alio manuscripto, quem Chii videre contigit, in quo eadem oratio fusior, ac multo amplior legitur , Pissidae cognomen Georgio Nicomediensi adjungit; sic enim Iegit, Γεωργίου μητροπολίτου Νικομηδειας ζ Πιοσιδε. EXscriptoris lapsium, cui ista non placuerint, in Codice esse, & puerilem oscitantiam, qualia multa in titulis praefigendis fieri amant, fatebitur. Non contra ibo. Immo lapsium concedo. Ποπιλέας namque, cum in exemplari, ut verisimillimum est, legeretur, in Pissidem ad pauca intentus exscriptor transmutavit. Diversiusque etiam est ab alio Georgio Pissidiae Episcopo, cujus me. moriam Graecorum fasti die 19. Aprilis celebrant, fastu, ac tyrannide Iconomachorum Martyre, cum hic Antiochiae Pissidenae fuerit Antistes. 9j
tamen obscurissima non diutius immorandum mihi esse censeo.8. Pissidae apud Graecos, & illius carminum tanta fuit aestimatio, ut plerique eum Euripidi comparare, multi anteponere non sine animi contentione , lite etiam mota, praesumpserint. Hinc Andronici Ducae frater Michaelem Puellum interrogat, ῖς Οχῆ κρῆτἶον ο Ευωπίδης, η οΠιασιδης ψ suis melim carmen condit Euripides ne, an Pisides ' Cui elegantis-ssima, atque eruditissima, item que longa epistola d) inter alia de Pisside,
neque enim omnia referre opus est, ita Psellus re pondet. τουν θ παντος
e) De his infra p. 3Ia eq. De hac infra, p. 3I3.e Videtur haec fuisse inter illas circiter XXXIII. Pselli Epistolas adhuc ineditas, quar in morat Allatius de Psellis c. LXVlII.
603쪽
ἐπι τροσυλλάcου , ἡ τετρο συλλάCου της βασεως. Hoc vero ante omnia Ier moni praeponendum eri r Metra nempe, rhIthmosque ab ipsio tempore innumeras Pariationes accepisse. Metrum heroicum antiquam hoc avo neque urPare magnificentiam , neque in ea qui sitissima metrorum regula consistere, sed dactylico, s spondaico, si phassica metra, s jambicas combinationes immiseeri. Fari modo jambicum metrum easdem pansas, earumque rhythmos , eandemque compositionem, quilus veteres utebantur , non continere. Sed illud nunc te cris theatris magis accommoda tum , ac velut in orchestra inverecunde tripudians omnem bastm transiliit , s omnem rhythmum supervolat, tantum nunc carmen illud imitari studem in , quod subsiliat, G ut solet jambicum perfrepat. Tragica autem poesis diversis exornata rhythmis,cue carminum vario genere constans non stmper extra materiam divagatur, neque subsaltat , sed nunc bene Ionantes tonos aemulatur, re pedum accuratum r0thmum praeponi, beneque commensiuratas sermonis combinationes amplectitur o ubi vero id visum Poetae fuerit, tonum immutat, s rhythmum variat : cs nunc quidem rapitura rhythmo, nune vero super trisyllaba, aut tetraollaba basi graditur. His prae .suppositis Psellus postmodum dictione , formaque carminum, ac figuris Euripidis examinatis, judicium suum de Pisside subnectit : ο δἰ εκ Πι ν -
604쪽
κἀσε τ ιυ ἱπτ κην απασαν , κὰ πεζικην' σύνταξιν, τους δορυφορους, βους. ακοντισας, Τους Τοξότας , τον εναμοτίαν , τον ημιλοχίτει , τον ουρογον, τον νςατίαν , τον , ςαἀυ, κώ - ωο πτερ 2.το σφενδόνης αυ- οὶ ς οι αλλοντο .Ex Pissidia vero fapiens mi , oris Antiochiae , ni fallor , Poeta quidem carminum non es, sed cum unum sibi carminum genus ad imitandum proposuisset , iambia eum duntaxat, sed antiquum , s fortis unius , s in illius curam maxime occupatus, nullo in loco poesim variae. Et infra. In omnibus harmoniam ambit minime coactam, ac si non tunc eae sentent=as, s verba meditaretur , sed ante Hiposita percurrerst. Graeca sunt unipersa nomina, s non sine magnificentia sonora.
Quod si aliquando trope usus fuerit, spe eo , qui in ludicris cae venustis , sive eo ,
qui in gravitate est, ita carmina oratione concinnat, s ita proprie accommodat , ut non externam materiam , ex qua in propriam appellit , vitiare videatur. Morbum 3 itaque si in oratione aliquando dixerit , illico oe medicinam omnem interserit , neque a causis edicendis abstinens, neque remedia , quibus morbi curantur praeteriens. Si vero catenam a caelo meditatus fuerit, ejusque facultates aliquas addiderit , flatim cae vincula , es subtensiones, s quae summitates , s qui sunt fines illius laxatae
catenae enunciat. Auod si horas in unum reduxerit , , ad choream ducendam computerit , papae s quae est manuum complicatio ,s circulus, s dictio, eae circuitio , σ epodin , s strophe, s anti ophe , s motis ' Auod si reluti in theatro ses expcrum orationem componat , s horai una simul quadriga rebi discris, q η-
605쪽
ra ille de darigis, deque optima aurigatioΠe pronuntiat, qVanta de jugis , rotis , o modiolis, quae ipsi sunt Apulae s rotarum a des, equorum phalerae, atque hinnitus P Et oratio illisu ad minutissima quaeque artisprocedit, de quibus neque ii, qui artem idam callent, profitentur, dic re possent. Siphalangum mentio iis ridat, Nuitum universam, ac peditum seriem reperies, basiatos, jaculatores, fagittarios , decanum, hemiochitem, uretum, parassatem , epifatem, s tanquam
a funda carmina illius exiliunt. An quid aptius pingi potuit Pissidae no- his carmina praeter pauca tempus inVidit, nihilonminus cum Pselliana percurro, quantum' in eo scribendi genere Pimides valuit, deprehendo.
v II. GEORGlUS NICOMEDIENSIS e) multa scripsit. Ora.
tionum valde elegantium meminit PosteVinus, licet eum postea Gregorium nominet, fateaturque scriptas reliquisse orationes Panegyricas centum , & septuaginta , & extitisse Constantinopoli. Namque in Bibliotheca Patriarchae , Georgii metropolitae Nicomediae orationes Pane risae valdepcilchrae. Et in Cantacurent , Georgii metropolitae liber Panegyricas orationes complectens centum septuaginta , recensetur. Sed quis non videt, exscriptoris incuria id factum, ut pro Georgio Gregorius irrepserit Cumque in nonnullis orationibus modo Georgii Nicomediensis. modo Georgii Chartophylacis in diversis Codicibus profligatur, indicium non leve erit, eundem esse Nicomediensem cum Chartophylace ; quod postea confirmavit Codex perantiquus, in quo Oratio illa in Praesentatio nem Virginis legebatur, cujus illud est principium , καλὰς ημῖν
ων, in titulo namque praenotabatur , Γεωργίου Xαρτο υλακος, τὼ λε- ρον γεγονότ' μητροπολίτου Nικομηδειας , Georgii Gartophylacis, qui posea fuit metropolita Nicomediensis.1. Georgii Chartophylacis magnae Ecclesiae Encomtum D d ductio. nem Deiparae in templum, ejusque consecrationem, habetur manuscripta in Bi
e) Ad hune Georgium Nicomediensem Archiepiscopum ac Metropolitam exstant Photii
Patriarchae Epistolae plures. 8 . I66. 2IO. za. 224. 236. 243. 29s 296. 3I8. 38 o. Hinc patet eum recte a Caveo putari viri isse circa A C. 88O. male vero a Combefilio in auctario novo confundi cum Georgio Pisiade & ad Heraclii tempora referri, quod deinde ipse agnovit Combesistus in Bibl. Concionatoria, in qua plerosque hujus Georgii sermones, quos in auctario Graece & Latine dederat, eXhibet eX interpolata, non nullos etiam ex nova sua versione: Hippolyto Marraccio autem indignatur, quod in Maria b suo Georgium sauctum appellasset.
606쪽
penes me. Ea in Bibliotheca Antonii Augustini , & V aticana , alibi que
Nicomedienti tribuitur cum hoc titulo , ε ς τά έσολα της Θεοτόκου , οτε προσηνεχθη αν τῶ ναω τυετίζουσα. In ingressum Deiparae , cum trimula intemplum deducta est.
3. Ejusdem Chartophylacis Encomtum alterum in eandem festivitatem , ἀς υπερ γιαν Θεοτόκον, οτε ἀπεδοΘη αν τῶ ναω τυετίζουσα Ἀπτο των αυτης γονεων. In sancitissimam De aram , quando ad templum estriennis a parentibus suis deducta. g) Princip. καλὰς ημὼ Uz Θεσεων
χἀς, ἡ παρουσα πανηγυρος δήγνυσιν. Habetur manuscripta Mediolani in Ambrosiana, & alibi. Antiquissimus Codex, qui Regis Ungariae fuit,& modo apud me est, Georgio metropolitae Nicomediensi donat, sub cujus nomine edita est etiam Latine apud Surium, vigesima prima Novembris. 4. Nicomediensis praeterea orationes leguntur , εἰς τu 2 φο - ρησιν Ιωσης , f πρὸς την παροίνον 2ωλε ς. In haesitationem Josephi, e
in Vaticana Posse vinus in Indice Biblioth. Vaticanae. s. Ejusdem Nicomediensis oratio in Deiparae Nativitatem, quae incipit , εἰ μετρῆταs γη σ Θαμῆ, - σπαρτίω -κάψετα3 Θάλαμα. E 'ditas, Vulgavit Graece & Latine Combessius in auctario novo Bibl. Patrum Paris. 16q8. sol. p io60. qui Allatii COdicem cum Mazariniano, tertioque suo contulit. s) Dedit idem Combensius ibid. p. io' l. ac praeterea aliam homiliam ejusdem argumenti p. iii 3 quae incipit: ἀ, των Θείων πανηγύρεων ελλάμψεις. In Bibl. Caesarea exstat etiam ineditum adhuc Georgii hujus εγκωμιον εἰς τον προφητην Ζα- χαναν κῆ Eις ελ σαβετ Την προ*ηῖν , οτε συνελαβεν I ωαννην τον πρίδρομον Ῥη βαπῖςην. Em omium Propheta Zachaseia ta Elisabethae prophetidis quando concepit Dannem Prodromum N S ti m. Incipit a αρχη τω κοσμω
&c. Vide Lambec. VIII. p. 222. qui notat Georgium hunc in MSS Codicibus non raro appellari Rhetorem. Γεωργι αρχ επίσκοπ' Nικομηδειας ο Ρητωρ. In Bibl. Coistiniana Celeberrimi Monti auconi p. 423 memoratur itidem inedita adhuc Georgii Nicomediensiis homilia in hypapantem. Incipit: Tα της πα-σης ἱερῆς πανηγυρεως η άγγ. Georgium NisOm diensem MetropoIitana It o do ditio nibus Excetissa laudat Nic. Comnenus Papadopoli in praenotionibui mytagog. p. 398.
607쪽
dicta est Graeco Latina sub nomine Germani Archiepiscopi Constantino. 3I3 politani , Interprete Andrea Scoto in Bibliotheca Patrum Graeco-Latina Tom. V pag. 6so. reclamant tamen Codices antiquissimi, stylus, & mo.dus, & Georgio asserunt. h)6. In immaculatae Virginis in sepulchro assistentiam, S gratiarum actio
pro gloriosa resurrectione. i) P. φωνη ἀγαλλιάσεως -ροοιμια τω σημερον. ώς τους ὰγιους , κm Θαυματουργους Κοσμαν , - Δαμιανόν. In sanctos, miraculorum patratores Cosmam , o Damianum. M P. E- σίω , ά των
καλῶν ἐωςά, Θαυμα ν μετ' -οἱ. In Biblioth. Regis Galliarum Cod. 27O. servanturque penes me. Ejusdem
η ἀδελ η της μητρὸς αυτῶ Mαργα η τὼ Κλοπἀ , υμ εις άχυ ει τωμον θῶ Lὼ τὼ Κυώου. In illud: flabant ad Crucem pseu Mater ipsius, s soror Maria Cleopae ,' in sepulturam Domini. P. πρὸς υφηλοτ ἐω πενωπίω νμῖν ελίγν ωαδρ μων, γεγονωτευe n) σάλπιγ5. In Biblioth. Antonii Augustini Cod. 1 . sub Gregorii Rhetoris Episcopi Nicomediae legebatur. Hinc notare poteris nominum similium confusionem. io. In Palatina habebatur praeter jam dictas, In Conceptionem Dei parae oratio secunda. P. ηMα δε η της παρουσης α Φροσυνης προσθ'
h Imo Andrea Cretensi , cui tribuunt Codices Caesarei, Mazarinianus, et Segulerianus. Et sub Andreae nomine edidit Graece Ic Lat. Combefilius ut dixi supra p. ias. Edidit Graece dc Latine Combefilius in Auctario novo T. i. p. Ii76. Allatii Codice
λὶ idem p. II92. lo Edidit idem Combefisius in Auetario novo T. I. p. tois. ac praeterea aliam homiliam iις τον χρηματισμὸν της συληψεως της άγιας Θεοτόκου , in oraculum conceptionis S. Dei parae. Incipit: λαμπώ ποιφανης-ηλὶ Leg. ους νον. Hanc quoque dedit Combessius p. i 43. Primusque illi videtur Ceorgius hic qui in Conceptionem B. Mariae tanquam in peculiare ac solenne sestum publice peroravit. n) Leg γεγωνοτεροι σαλπιγ λ ηχν. Edidit Combefisius p. IIas. De Codicibus HSS. Caesareis vide Lambecium IV. p. at. V. p. 144 77.
608쪽
11. Georgii Nicomediae Archiepiscopi de Cruce, quam falso quiuam UeLlo adscripsere, G .m ML in Q. Biblioth. IN. Viennae. Epitome Gesneriana. miror praeteritam a diligentissimo Gret sero. Et quinam hi erunt , qui ello tribuunt 8 In Codice meo satis antiquo, lacero, exesoque habetur oratio Michaelis P selli , εὰ ςαυρο ν ς' κυο ου ημων Ιησου Xe crου. In Crucifixionem Domini nostri Jesu Chr si l τον του ςαυρου λόγον ό μεν Θῶ ςίλ' τίῖς μεν Σπηλυ νοις μωρο - τιθετοι . Satis prolixa, Lelegans, lacera tamen, & ipse, qua sane nihil in eo argumento vidi accurati.ias aut gravius, quod & adnotavit in ejus principio , nescio quis: ἐς ιθ των πάνυ ἔ 'ρετων. aut m haec oratio praestantissima. Eam
tamen hujus Georgii non esse, stylus ipse, & modus rerum tractatarum arguit, que evidentissime Psello vindicant. Ir. Scripsit item Troparia varii generis, ex quibus memini me in libris Ecclesiasticis Graecorum legisse , In omnes sanctos Patres, qui ad
sacras snodos Oecumenicas Ost convenerunt. In S. Joannem Chrysostomum. In
Pr sum introitus Virginis in Templum. p) Et plura scripsisse sicut&Canones vero simillimum est ; quae cum Georgii tantum nomen praeferant, aliique ejusdem nominis id idem compossitionis studium excoluerint, incertum remansit, cuinam ex illis potius tribuenda sunt. Eorum nihilominus elenchum sub Georgii Siculi nomine comperies. q) Nicomediensis laudatus ab Hippolyto Thebano in Chronico, in Antiquit. Canisti. Ppud Posse vinum in indicibus legitur, Georgii Diaconi oratio, in Medicea. Rn ea fuerit Nicomediensis opus t haereo.x3. Georgii Chartophylacis magnae Ecclesiae Chronicon est Scoriaci in Bibliotheca Regia, Γεωργίου Σαρτοφυλακοψ της μεγάλης εκκλη ισιας Xζονικόν. I, q. VI. γ. 2. & alia. An idem cum superiore 3 cum non viderim , vah quomodo me ex hac turba expediam l
VIII. GEORGIUS , sive ELEUSIUS PRESBYTER ex oppido
indirgemaro precibus Theodori Sicaeotae ' a parentibus sterilibus impetratus , ipsi Theodoro postea oblatus, ab eodem educatur , & literis imbuitur: cum quo per annos duodecim virisset, post ejus mortem, quid .
o speciatim Nicaenum. Aς τους ἀγιους πατερος τάς εν Nικφα. P) idio mela iure tria AIlatio memorata exhibet Graece & L tine Combeii 4 , primum quidem & secundum p. Iaal.& tertium II 36. q) infra p. se m
609쪽
quidquid ipse de eo oculatus testis viderat , vel a ministris ejus, & spectatoribus audierat, scripto fatis prolixo, Verum pio, ac solido retulit. r)Editum est Latine apud Surium 22. Aprj ijs. Ipse de se in sine vitae dicti
Theodori : Haec ego Heus ius, qui ct Georgius a sanIIo Theodoro poc tus sum, omnia Deo aditio ante conscripsi. que vero miracul'rum ipsius expers fui ; sed 3 I ea maxime omnium expert; sum. Cum enim parentes mei ex oppido Adiciema-νο ο/iundi diu smul vixissent, nec ullos postent liberos suscipere, adi an tum virum acceserunt: cumque Zonas quibus ille benedixerat, accepissent, conceptus sum,s in lucem editus, es infans ipsi oblatus, qui s in pus sancto monsserio enutritus a religiosi fimo praefecto literas didici. Cumque parentes mei situm alterum flancti Theodori precibus suscepissent, ejus illi nomen imposuerunt. Duodecim igitur annorum statio, quo apud illum Pixi, multorum miraculorum , quae ab ipso DCta sunt, inste tor fui; quae autem ab illo superioribus tomporibus gesta fuerant , ea vel a ministris ejus , qui iteritatores extiterant, zci ab eisdem, qui curati sunt, accepi. aluanquam s multa me oblitum esse confiteor, o nonnulla propter imbecillitatem meam praetermisi Pauca igitur e pluribus attigi ; nam si omnia persequi voluissem, me tempus G vires plane defecissent. Georgius hic florebat circa Constant mi Quarti, Imperatoris Heraclii filii s) tempora. IX. GEORGIUS CYPRIVS pietate celebris, &pro Christiano,&Catholica religione certaminibus clarus, quem siub Constantino Copronymo Iconoctastarum Conciliabulum t) ad oppugnandas imagines coactum una cum Germano Patriarcha , & Joanne Damasceno veritatis Catholicae acerrimis propugnatoribus uti non recte de side sentientem
condemnavit, ita referente Synodo Nicaena secunda art. 6. Uὶ Γερμανου , Γεωργίου , Mαν τουρ των κακοδόξων Φρόνημα υμεῖς διελυσατε , Γερμανωτῶ διγνωμω , κυλ ξυλολάτρη αν αΘεμα. Γεωργ ω τω ομόφρονι -- φαλσευτη των παlf κων διδασκαλιων μνώεμα. Mανσουρ τω κακονυμ ω,
o Citatur in Actis synodi seeundae Nicaenar Ai'. IV. Graece incipit : ευλογντος ο Θ -
a Heraclii filius inter Imperatores est Constantinus III. L paucos tantum dies A. 6 o. rebus praesuit , veneno a noverca sublatus. Sed Constantiuus IV. Pogonatus ejus nepos imperitavit ab A. C. 6sq. ad 6o A. C. s . CF oli , cujus Synodi Actorum pars inserta Actia synodi secundae NicanRA. 787. Actione Ul. u) Tom. IV. Concilior, edit. Harduini p. .
610쪽
orgii , s Mansur malae opinionis virorum sensum nos dissolusis. Germano dupli. eis mentis, s lignorum cultori, anathema. Mansur nequam hominis, s ilia Saracenis sentienti , anathema. Trinitas tres istos deposuit. Nec reticuit Ni cephophorus Patriarcha in Breviario Historico : 5ρον δε πώ εως εκτίθεν-τM -υπεσημηναντο α παντες κακως, - δυσσεύως σωφρονησαντες, ημωσ2περ νηπιωδως επ αγορής ταυτ αἰαθεμάτιζον , μεθ' ον Γερμανὸν τον ἀρχιερεα ζ Βυζαντίου γεγονοτα, Γεωργιόν τε, τον εκ Κύπρου της νησου ὁρ- μω ρον , Iωῶν τον ,πο Δαμασκου της Συνας τον επίκλι- Μανσουρ. In eo Conciliabulo fidei Canonem condiderunt de sacris imaginibus everis tendis , cui ab omnibus impio consensu , ac nefario subscriptum es ; eaque religio omnis pueriliter in foro anathemate damnata. Eadem s in Germanum Patriaris cham di ta sententia est Georgium Cyprium, s Joannem Damascenum coZnomento Mansur. Theophanes sub anno Christi7M. eam totam ita prosecutus est : τω ἀυτω ετ Κωνςαντῖν' ο δυσπεCης κατὰ των αγίων, σεπὶ νεικόνων πυόνομον αυε- ον τλη επισκοπων σαυελεξεν αν τω της 'Iερείας παλατίω , ω εξηρχε Θεοδόσπο- ο Eφε του, ρος Αφιμάρου , ' Πασιλλας ο
κωνταντινω τω αἰιερω προέδρω συυυ τοῖς λοιποῖς δ' σκοποις , κ, εξεφωνησανάαθ εαυτων κακόδοξον φρεσtν ενωπιον παντὸς ζ λαου, αναθεματίσαντες Γερμανον τον ἀγιωτατον , κῆ Γεωργιον τον Κυπρο ον , O Ιωαίνίαν τονXρυσορρόαν Δαμασκηνὸν, τον Mανσοὐρ , ανδρος αγίους κλ α δεσ-ους διδασκάλους. Hoc eodem anno impius Constantinus in sacras, ac venerandas ima gines pe versum CCCXXXVIII Episcoporum Conciliabulum in Hieriae palatio conis
gregavit : illi praeerat Theodosius Ephesinus Antistes, A mari filius , s Pasillas
Pergaeus , qui priuatim quidquid illis visum fuit, ratum esse jubentes, nemine ex universalibus Thronis, Romano scilicet, Alexandrino , Antiocheno , s HierosolF-' tano praesente, a decima Februarii mensic usque od octavum Augusti diem ejusdem septimae Indictionis Synodum continuarunt ; Eo die cum in Blauernarum te is convenissent Deiparae hoses, Constantinus ambonem conscendit, Constantinum Monachum tenens, qui Syliai fuerat Episcopus; preSatusque magna νoce clam Mit: