장음표시 사용
611쪽
Cossantino Oecumenis o Patriarchae multi sint anni. Et vigesimo septimo ejusdem mensis Imperator in forum progressus una cum Constantino detestando Praesde , πνeliquis Episcopis pravam suam haeresim coram universo populo proclamarunt , anathemate ferientes Germanum sanctissimum, s Georgium Cyprium , s Joannem Chrysorrhoam Damascenum cognomento Mansur , Piros sanctitate celebres , s do-Ltrina venerandos. Ex Theophane sua habuit Cedrenus ,& Zonaras . Quibus coniicimus Georgium non tantum vitae sanctitate, sed scripto etiam,ac editis monumentiS, quae nunc maximopere desideramus, Iconomachorum haeresiim refelli sse, quod & Germanum quoque & Damascenum fecisse scripta eorum ad hunc diem testatarur. Maximum illius elogium,& acclamatio in Nicaena secunda Synodo habetur. X) Γερμανου τὼ ορΘQύο 'ξου ιμωνία η μνήμη , Ιωάννου , 5 Γεωργίου , quod Interpres mala fide Gregorii
reddidit, α ιωνία η μνημη. Germani orthodoxiperpetua memoria, Joannis, s Georgii perpetua memoria. Et antea responsione ad Pseudo nodum a Patribus edita pleno pientissimorum virorum Theatro, ab Epiphanio Diaci,no nemine reclamante in ejus laudem lecta sunt: y) Γεώργιν δέ, οἶ
non clamauit: cum malediceretur , non maledicebat, cum pateretur non commi
nabatur, percutienti maxillam , vertebat s alteram, angarianti se mille passus, apponebat s duplum. Tulit jugum a juventute sua, bonum arbitratus secundum Prophetam' sit utariter sedere splere.
At cujus iste fuerit civitatis Episcopus, cum a scriptoribus non dicatur, suspicatur Baronius ad annum Domini 7sq. fuisse Georgium Episcopum Antiochiae Pisidiae, de quo inter alia Menologium Basilii Imperatoris die i8. Aprilis haec habet : Postquam diaboli consilio fuit Donomachorum
haeresis exorta, s omnes Episcopi ab Imperatoi ejuberentur Consantinopolim petere, tenit N ipst, s cum Sancitorum cogeretur adorationem negare, ne assentiretur,
in exilium missus es, cyc. Haec ego ita legi Graece in alio Menologio anti
612쪽
616 GEORGIUS CYPRIUS PATRIARCHA CpoL:
προς Κύργον εξεδημησεν. Auctor historiae septimae Synodi, quae eidem Synodo praefigitur, nescio quo argumento, tradit hunc Georgium fuisse Cypri Episcopum. Zonaras in Constantino Copronymo scribit fuisse
Coram omni populo venerandarum imaginum adorationem interdixerunt , νον Idololatris iis appellatis, qui eas colerent, s anathemate notarunt inclytum Germa
num, s Georgium Cyprium, qni Constantinopolitanus Patriarcha fuerat, Z)doctrina, virtuteque praestantem Dannem Damascenum. NovatoreS in Zona iram debacchantur, idque ab historia dissonare contendunt. Tum enim, 316 inquiunt, Germanus erat Patriarcha, nisi gamus duos simul fuisse. Praeterea
Paulm Diaconus non meminis ejus , ut Patriarchae lib. aa. rerum Romanarum.
Sed hic, ut verum fatear, mentem Zonarae praevertitis; Ipse enim dicit Georgium , qui cum Germano anathemate feritur , fuisse Patriarcham , sed non eo ipso tempore , quo Germanus Thronum tenebat. Quemadmodum alij ante & post Germanum, ita & hic Patriarcha aetate prior fuerat : cujus Diaconus non meminit , quia hic Georgius , cum Germanus sedem obtinebat, nullus erat , meminerunt tamen alij. Haec pro se, NovatoribuS ZOnaraS. Αt quomodo hic Georgius, qui in Pseudosynodo Iconomachorum , tanquam imaginum propugnator anathemate feritur , Iconomais chorum haeresim nondum exortam , & scripto, & verbo oppugnavit
Quomodo solitudini addictus, in qua & vitam finisse ex supra laudato Epiphanio coniicio, solio praefuit Constantinopolitallao ὶ Cum reliqua
Zin Georgius Cyprius Patriarcha Cpol. fuit post Theodorum A. 6 8-683. VideTheophanem p. 3Qi iri. Et Cangit notas ad Zonaram p. 7 i. seq. De Georgio Lapitha Cyprio Sede altero Georgio Cyprio Patriantia CPol. qui ab A. ias . ad Iat'. ivit, eiectur iasrλ
613쪽
vitae exactissime, licet per summas enarrantur, nunquam illius dignitatem , si Patriarchalis fuisset , eX qua multum fructum cauta expe-pectare poterent, tacuissent Patres Nicaeni. Quare ego eum pietate, doctrina, religione , licet nulla dignitate praeditum, & Hesycha stem fuisse existimo : proque imaginibus asserendis multa ab adversariis aeque ac plerique alii perpessum, tandem animam Deo cui ininservierat, reddidisse. An praeterea hic fuerit Georgius Tarasit Syncellus, cum de Syncello sermo erit, examinabimus.
X. GEORGIUS ALEXANDRINUS ARCHIEPISCOPUS,Vi
tam, & res gestas S. Ioannis Chrysostomi ex Palladio. Socrate, aliisque conscripssit. Ex Commentariis etiam Cyrilli Alexandrini de vita Chrysostomi pleraque concinnasse tradit Auctor Anonymus Vitae Chrysostomi in Catalogo eorum, qui de Vita Chrysostomi aliquid ediderunt, & ex quibus ipse in eadem conscribenda profecerat; κ
πλάτους ἀπετελεσε βιδε ιον. Praeterea S. Cyrillus Alexandrinus pos pi-Fonem, quam de eo eonyexerat , hujin Schedas post multos annos comperiens Papa Alexandriae Georgius , s aliorum Auctorum recollectis laboribus per expanis sum libro consignaPit..
Quinam iste fuerit, aut quonam tempore vixerit, ingenue is Photius a) nescire fatetur , cujus etiam stylum examinans , ita per
614쪽
literatoribus in promptu nominum, verborumque accuratam adhibet consuetionem. Refert autem ex Palladio Epistopo qui Dialogi forma pulchre, ac studiose, Chus omi res consscripsit,) itemque ex Socrate, aliisque nonnulius historiam is se collectam. Godefridus Tilmannus b) de ejus aetate sic ratiocinatur. Posteriorem fuisse Theodoreto, Socrate, & aliis, e quorum Commen tariis, bonam rerum partem decerpsit, se fatetur, anteriorem Damasceno , cum Damascenus , qui imperante Theodosito Atramyteno, & aliquanto post scripsit, prima ex tribus oratione , quas de veneratione imaginum ad Leonem Isaurum transmisit, narrationem de B. Apostoli Pauli imagine ex hoc opere verbo tenus, non expresso scriptoris nomine exscribat. Go defridum secutus Andreas Scottus in locum Photii, ait, illum eum fuisse, ut putet, qui Ioanni Eleemosynario successit circa annum Christi 61 o. c) Nec a Scotto discedit Vossius de histor. 3ΙZGraecor. lib, 4. cap. 18. Et nuperi operum Chrysostomi editores d)ita rem collegerunt. Probabile eiIe inter quintam , & sextam Synodum tempora hujusce Georgii incidisse, cum post Cyrillum ad Apollinarium Alexandriae Episcopum in Synodo quinta nemo fuerit Episcopus Alexandriae eo nomine : & post Apollinarium ut series Alexandriae Episcoporum nobis suggerit , ad primum Georgium anni fluxerunt quinquaginta : paulo post annum Domini sexcentesimum , Georgium nostrum vixisse. Sed in re obscurissima, &rerum Alexandrinarum alto silentio non parvum lumen istud affulserit. Opus Latine nobis dedit Godefridus Carthusiae Parisiensis Monachus a se versum. Parisiis apud Audoenum Parvum Is 37. e) & nunc recens inter opera Chrysostomi Graece Angli In prestares in fol. Tomo 8. DExcerpta & rerum summam habes apud Photium in Bibliotheca , qui subdit: ο δε συγγροφελ ἡτ' ὐκ ολίγα φώνες παροιτορων. 0 αλ
bὶ Praef. ad Latinam Georgii hujus versionem , editam Paris iei Hic est Georgius Alexandrinus Epit c. cui CPOl in aufugiendum fuit A. C. 639. a quo tempore Catholici nullum Patriarcham habuere Alexandriae per annos XCVII. db Henricus Savilius T. VIII. p. 94I. E conae I6ia fol. e iss . sol. D P 7--26 .e duobus MSs. palatino & Bavarico. Caesareus Codex Vindobonensis desinit in versu a 3. paginae 24 . teste Lambecio VlIl. p. 27 . 0 Lambecius VIII. p. 273. contendit παρος ρησαs hoc loco esse tradere obiter ac praeis. Mer institutum , quemadmodum apud Ciceronem UI. I. ad Atticum : hac te Dolui παρο ευ σφ, sumus enim ambo besie curiosi Tamen haud pauca etiam praeter historiae fidem scripta a Georgio in Chrysostomi vita, docuit David Blondellus in libro Gallice edito Gςnev. 164 i. sol. de la primaute en Pretisse, p. 123o ad Ial4.
615쪽
sCRIPTOR VITAE s. CHRYSO TOMI.
abρἀν , Scriptor se praeter historia fidem multa narrare videtur, verum quid prohibet utilia Lectorem fellere , caetera praeterire 2 Habetur manu scripta in Bibliotheca Bavarica Cod. I9 . ubi tamen exsicriptorum incuria pro Georgio Gregorius irrepsit : in Bibliotheca Regis Gallorum, & alibi
passam. Nonnullorum de hoc Auctore ea fuit sententia, omnibus suis aequalibus, etiam posteris, nam de vetustioribus silent, infantiae in diacendo palmam merito praeripuisse ; & ex hujusce faecibus Leonem Imperatorem, g) cujus oratio nihil aliud est, quam hujusce breviarium. non bono judicio collectum, & paene barbare scriptum, Auctorem in incertum multo eodem γραμματικωτερον , o Simeonem Metaphrastem h)hausisse. Acrior sane censura , nimiumque a recta judicandi regula aberrans, cum affectui plurimum, veritati nihil dedat, Esto infans Georgius, esto αγώμματ' : esto rerum omnium imperitus, ideone&aequalibus Bis, & posteris infantiae palmam praeripiet in dicendo, Minerito λ nimis sane, & acerbissime vapulat. At quomodo Graecorum Imperatorem, cui universa Graecia ob unam solam sapientiam sapientis nomen indidit, expertique posteri comprobarunt, ad Lat jum ipsum, jugaque ultra Appennina ad hunc diem propagatum, & judicio, & eloquentia, qua prae caeteris pollet, spoliant; nullamque , quod maxime opus esset, sui dicti causam reddunt ὶ Quod si rem penitius introspicias,
similis in virum sapientem, eloquentemque ignominiae fontem, similibus θιασώτως , nullum alium invenies, quam quod iisdem etiam fatentibus, non sobrie ad dicendam vitam Chrysostomi accesserit, cum candorem historiae, & sinceritatem fabulosis miraculorum a flumentis polluerit , & contaminarit. Quidni enim fabulosa dicerent, cum ipse Chrysostomus sexcentis in locis sanationum χαυσμα , & aliquot ante seculis desiisse testetur. Quo Vel solo nomine praeter Leonem, Jjannes etiam Damascenis, i) Colmas Restitor, li) Joannes Euchaitarum Metropolitis,
g) Leonis Imp. Orationem Eneomiasticam in Chrysostomum Graece dedit favilius T. VIII. Chrysost. p 6T-29O.h, Simeonem Metaphrastem de vita Chrysostomi habes Graece ibid. p. 3 3-428. i) Damissicem orationem in Chrysostomum, omissam a Savilio, Graece & Latine dedit Mich. le Qui en T r. Operum Damasceni p. 8 8 6-89s. Paris Irir. se l. kὶ Cosma orationes quibus reliquiarum Chrysostomi translationem celebravit, adhuc ine.
616쪽
l) Philothem Patriarcha Constantinopolitansu, Matthaeus Camariota , Constant inra
Porphyrogenneta ipsius Leonis filius, qui res gestas Chrysostomi prosecti . ti sunt, ut luce indigni perpetuis tenebris abdicantur: ne scilicet miracula ab eis fusissime enarrata, illustrataque eloquentiae luminibus, legentibus innotescant: ideoque Georgius, qui primus , & copiosior in illis tradendis fuit,& qui aliis semina similium miraculorum jecit, contumeliosius atque inhumanius raptatur Ut calumnia refellatur, calumniandi causa inter viros probos, integrosque licet asiέργως prO- polita, satis superque erit. Addimus ex traditione multa naberi, &ex libris, qui modo non extant. S. Nilus m) discipulus Chrysosto mi narrat visiones Angelorum, qui celebranti Chrysostomo assistebant,s in epistola ad Anastasium : ita etiam Proclus n) narravit, vel etiam scripsit visionem S. Pauli dictantis Chrysostomo interpretationem Epistolarum. Et ut idem Nilus ibidem ait, multa Chrysbstomus τοῖς γνη-
σιοις των πνά ματικῶν φιλων κατ' ἰουίω διηγησατο. Necessariu stirituatium amicorum privatim narravit. Concludam cum Casaubono adversius Baronium Exercit. I. num. I . qui dum ex Basilio hujusmodi narrationes rejicere conatur, ex traditionibus probat. perpetuam Dei parae virginitatem , licet id Scriptura non doceat.
XIL GEORGIUS HAGIO POLITA O) scripsit λόγον ἰγκωμμ
α κον εις τους άσωμάτους. καs 2 τί ταυτα τη θύα γρ φο τοκεκρυπὶ .. πει ρητῶν , 3 ρητων. Laudatio is substantias incorporeas, s quare similia in divinis literis abscondantur, deque fandis , atque infandis. P. πάλαι τῶ Δαυιδ ῆι ημῶν πάντων προκελαδησαν. Hanc orationem
hortatu religiosissimi, ac doctissimi viri Francisci Boluiti, Neapolitani
Clerici Regularis, cujus scripta sulpicio, Latinam feci. Illud hic obi- ter
l) Fannis hujus in Ss. Basilium, Gregorium Naa. & Chrysiostomum adhuc MS. in variis
Bibliothecis, ut Coistiniana p. 4i8. 423 Philotheum in eosdem tres hierarchas Graece& Latine edidit Jac. Pontanus ad calcem dioptrae Philippi solitarii, Ingolstad. 16o4. 4. unde recusus in auctario Ducaeano T. a. p. 3I3. & in Tomo XlΙ. Bibl. Patrum Paris. 16s . P. 317. Matthaeum Camarioram in eosdem tres habuit Savilius S editione indignum habuit. constantinum Porphrarumnetam itidem ineditum de translatione reliquiarum S. Chrysostomi laudat Allatius de consensu utriusque Ecclesiae p. 28 I. ad Georg. Acro Politam p. 2Or de purgatorio p. 71. de Simeonibuo P. m. in S. Nilus lib. a. Epist. 224. p. 266.
617쪽
62 Iter admonitum te velim Lector, scriptorem hunc, dum de Angelis ,&eorum ministeriis agit, multa nova, incompta , parum Catholica ex male sano suo genio egerere. Quamvis enim alii de Angelis multa eaque blasphema congesserint, nullus tamen hoc nostro absurdior,& temerarior deprehenditur. Et ne me ista fingere putes, aliquot illius dicta compendio ex hac oratione excerpta proponam, ut si quando in eam incideris, cautus, edoctusque inoffenso pede pertranseas. Scribit itaque Angelos nobis in custodiam datos, dum nobis adhaerent, gloria divina privari, cujus privatione summopere cruciari: sed multo magis angi, cum homo in custodiam datus peccatis obnoxius, sine spe remedii prave agendo perseveret, contumax, atque obstinatus : ideoque impense Deum exorare, ut misereatur,& opem ferat, dubitans ne qua in se divinae indignationis ira conversa proprium ordinem exul Vertat. Qui vero hominem sibi traditum pie vitam traducere videt, gaudet,
tanquam qui post illius obitum majori gloria, & honore sit potiturus.
Primus cum hominem erroribus implicatum cernit, angitur, ne ignis coelitus adveniens cum peccatore ipsium quoque devoret ; & quum Deo scelera exponunt, gemunt, & plorant, timoreque divini furoris torquentur, ne una cum peccatoribus a faciet divina ejecti condemnentur. His, & aliis nugis, ne in illis enunciandis tempus conteram, tota ea Dratio ad satietatem usque , quae jam dixi aliaque repetens absumtur. Quonam hic vixerit tempore, vel cujus conditionis Vir fuerit. non liquet, licet nomini praepositum sit, quod Sanctis tribui solet in Cod. m s.
τὼ αε ἀγίοις πατρος ημων. S. Patris nostri. Sed titulum hunc in senescenti Graecia , & a norma Patrum deerrante, iniquissimis etiam tributum
In libris Ecclesiasticis Graecorum, sed manu scriptis potissimum,
pleraque Troparia non inelegantia Hagivolitae cuidam absque nomine tribuuntur: quae me judice , hujusce Georgii non erunt. Non tanti aestimo hominem: ea potius scripsere, Vel Sergius , vel Stephanus Hagio- politae, Tropariorum similium Anctores, neque infimi nominis, neque contemnendi. De quibus in libro meo de Melodis Graecorum verba facio.
XIII. GEORGII CHOEROBOSCI Grammatici quaedam excusa sunt in Appendice Lexici Graeco Latini, p) in quibus scilicet dictioni-
pὶ Ad calcem Lexici Graeco latini excusi Venetiis in aedibus Aldi & Andreae Asulani soceri
618쪽
hus N addatur, vel abiiciatur. Et omnium verborum canones exacte investigari non posse. Πεν ου εφελκυςικου ν. & προς τους ω πασι τοῖς ρημασι κανονας ζητουωrας , - ομοιοτητας. Quae etiam passim leguntur in Codicibus manuscriptis.1. Bononiae in Monasterio sancti Salvatoris quaedam Choero. hosci, &Moscho puli ad Syntaxim, &alias Grammaticae partes spectantia in uno volumine manuscripta se vidisse scribit Gesnerus: illisu cinones Grammaticos recenset Robertus Constantinus in Biblioth. & epito me Gesneriana Choeroboscum de Spiritibus, seu Accentibiu in go. nas in Biblioth. Imperator. Viennae extare. Habetur &in Vaticana Cod. 883. Incipit , το α προ ζ εαυτου ψιλουται ἀει, Ααρων, ααπτ'. Aliud opus inscripserat, etπεὶ προσωδων, De Profodiis, in Vati cyna , & alibi. P. ἰτέον
3. Nec alterius est,' quod apud Ioannem Sugium fuisse tradit Verderius in lapplemento Georgii Grammatici de Syntaxi. Et idem esse reor cum illo, quod in Bibliotheca Antonii Augustini legebatur Cod.
βόσκου. de Noeulis enelitiosae sive aetentum rejicientibus. Idem exstat in Varini thesauro& cornucopiae atque hortis Adonidis, sive Graecorum Grammaticorum collectione quae Graece apud Aldum A. 1 96. sol. & minori typorum charactere 1 , O . sol lucem vidit, ubi etiam occurrunt duo illa laudata Allatio,de νυ εφελκυςiκω quibus addatur vel non addatur,& ad eos qui ubique regulas & analogiam quaerunt: ac praeterea alia duo, πεντων εις ω Θηλυκῶν ονοματων . & α μαὶισμοὶ των ε - - ειμ, ρηματων. Incertum autem ad quemChoeroboscum reterri scripta illa debeant,cum duos saltim diversosGNorgios Choeroboscos Grammaticos Graecos su isse oporteat, unum qui vixit faeculo qua to vel quinto, & a Stephano Byz. vel epitomatore ejus Hermolao qui Justiniani lin temporum aequalis mir) allegatur , ονοματικον ejus Iaudante in ταμίαθις. Albterum qui Simeone Metaphraste est junior, atque adeo non scripsit ante faeculum deci mum.Allatius ipse infra memorat libellum Georgii Choerobosci, Latine editum &Graece ab interprete Fed. Μorello Paris 16is. ia. deriguris Poetieis, Oristoriis ci Theologic si
χρη ν. In hoc p 3 o. ubi de metaphrasi disserit, Simeonem Metaphrastem laudathis verbis: μεταφωσις η εναλλαγη των λεξεων κατα ποσον , ' πλειο -
619쪽
26 o. G. orgii Chaerobosci de arte Grammatica. Grammatica etiam illa Graeca , Bassilia nomen ostentans nugacissime , indignus tanto auctore Li- herculus, nescio an huic Georgjo' vindicari possit ; vindicat tamen Codex manu scriptus Collegii Graecorum hic Romae. In quo ea habentur , Γεωργίου ζ Σοιρρύος κοὐ γραμματι κη. Georgii Choerobosci Grammatica. P. H έο καμματικη , τέχνη Θεωρητικη, πρακτικη. Addit sub eodem titulo : αλλοι λέγουσιν τι ου αγίου Βασιλειου. Alii S. Basilio abserunt. Id, si argumentum permitteret, res tamen in ea adductae, modusque
tractandi, Basilii e sse nunquam concedent. Verum de his fustius agemus in nostro opere de Libris Apocryphis. q) Legunturque hodie in
Biblioth. Regis Gallorum Georgij Choerobosci, Doctoris Oecumenici de Tropis ,
de Dialectis , de Schematibus. Musdem orthographia. Iterum de Tropis poeticis. Musdem Grammatica. Ex Charrobosco variae regulae Grammaticae.
. Onomasticon illius laudatur a Stephano de Urbibus in Ta-μιαθις,& a Magno Etymologo Rhematicum in Θώψας. An fuerit idem opus 3 Puto diversum quid a Grammatica, in quo nomina, & dictiones exposuerit, minime fuisse, sed Onomasticon q) eam Grammaticae partem, in qua Nominum, & Rhematicum, in qua Verborum Canones prosequeretur, a Nominibus, & Verbis ita appellatam , quemadmodum & alios ab Etymologo titulos, ac si diverit, & separati tractatus essent , saepius laudatos. Haud namque fuere variae distinctaeque tractationes, & peculiares de illis rebus libelli, sed partes unius operis perfecti, atque absoluti, quod sub Grammaticae Institutionis nomine circumferri potuit: idque ab aliis etiam Auctoribus factum adeo notum est , ut ii id probare vellem frustra laborem susciperem , quando id in aliis etiam Auctoribus obseruasse me memini. s. Scripsit praeterea de Figuris & Tropis Poeticis libellum, neque incomptum, ne pue inelegantem, est manu scriptus in Bibliotheca Sancto-Siluestrina Romae & penes me. Eratque in Bibliotheca Antonii Augustini Codice s6. & Regis Catholici, Scoriaci : recenset illius Demetris Poeticis s de liguris Poetarum Robertus Constantinus in Biblioth.
ci interpretatur nomina, illud Grammaticam tractationem nominibus , perinde ull
ρηματικον de verbja complectatur. Vide ClarisI. Hemsterhusili protegomena ad Pollucem p
620쪽
Georgii Choerobosci de figuris Poeticis, Oratoriis, & Theologicis pri. mum Graece & Latine prodiit ex Bibliotheca Federici Morelli cum Procli dissertatione de Poetica. Lutetiae apud Federicum Morellum
6. Hujus aliquid extare in novem psalmos Davidis in Bibliothe. ea Regis Catholici, quae est Scoriaci, scribit Possevinus. Alii Jm c.
ροσμὸν των εννέα Φαλμων. Pem Pset morum divisionem, in ejusdem Bi-hliothecae Catalogo vocaverunt. Ego vidi laborem hominis in omnes fere Psalmos, & legisse poenituit. Dum enim sententiarum expositionem attendo, nihil aliud praeter putidas Grammaticorum regulas, &nugas verbis Psalmorum applicatas comperio. Quemadmodum enim Moschopulus periodum sibi propositam coloribus, & artificio Gramma. tico exornat, ita & noster Choeroboscus verba , & versiculos Psalmo.rum condit. Nec dubium est, ea omnia, quae sub Choerobosci nomine circumferuntur, Georgii hujus esse. 7. Sed ex quonam illi Choerobosci cognomen appositum, fuse nobis Eustathius Thessalonicensis Commentariis in Iambica carmina s de Pentecoste exponit. OPς ἐγω μιτω καθα κμ αλλους, ὼ καἱ ἶνα Γο
άν τιως ουτω Q ίδεν δεον δυσφημῶν τους ε χωργους δ Θετοις ονόμασι. τον δεφυ γἀρ σκύλονο τον δε Σκλάοῦν , τον δἐ Παγάνον επονομάζουσιν, ηκαλῶσιν , ως ήρετον εινα ανωνυμον παρ μένοις ειν Iνἀ , ο τοῖς φυλλοις τω εθν δ σομcέ κεν, η ουτως ἀτεχνως ονοματον, χρονω δεπω μακρῶ μιώνυμον. αλλα τουτο , τοιουτον, ωςJν παρεκασέ. οσοι δε Xοιρούοσκον. τον τό- λογιότητα τοσουτον σιλλαι νουσιν ειεν συCωἀκυ μι μοι. - οἱ τον Αρκλῆν δε λαλο τες Θηκης τοιαυτης ειεν επάξιοι, εἀν πλατὶ ο οιτα Τοιαυτα ἴδε γυψουσιν ανδρα πευωνυμοις. Eos ipse detestor, quemadmodum alios, qui Magistrum satis vetustum , s sapientia celebrem, nescio quem, qui multorum, ac saepissime in construendis sermonibin oculos aperuit, invidentia ducti Chaerobo cum nuncuparunt, qui eum sua ille siribens digerebat , nunquam
se tali cognomine indicasset. Verum homines illi , genii perversi aeque atque qui Messalienis
s) Ex ineditis hisee Eustithii ad Ioannis Damasceni Canonem Iambleum de Penteeosten Commentarito nonnulla affert etiam Allativa lib. a. de consensu c. l. S. 4