장음표시 사용
621쪽
Massaliensium Pisam accolunt Latini, quibus absque ulla eausa , ac necessitate, indigenas nominibus adjectis infamare solemne est ; quippe hunc canem illum Scu vum, t) Paganum alium cognominant , s appellant , adeo ut sine nomine apud eos esse , quemadmodum' 'Fllorum genti accidit, optabilibus esset, quam ita imdecore insignem, quandoque etiam longum post tempus celebrem , fieri. Sed haec quidem, s similia praeter propositum dicta siunt. Auicumque vero Charobos
cum tantum eruditione, ac doctrina virum per opprobrium denominant, a subulco
ducantur , s qui Arcum u) dicunt, tali illi dignentur deposito , dummodo illi similia confingentes nominibus, illisque insignibus appingunt. Sed quid de ejusmodi hominibus statuendum est, in nostro de Libris Apocryphis opere fuse dicemus. Neque enim omnia per ignominiam dicta sunt. Neque nomen additum, licet in malum etiam trahi potest, ad malum tantummodo illud denotandum adjectum est. Sed quandoque usus , &casus, quae alias viderentur enormia, familiaria fecit. 8. Fuit in arte Grammatica sua aetate singuIaris, cum caeteri subsecuti Grammatici illius Canones , & praecepta passim, & ubique, ubi sese occasio tulerit, vel nomine illius apposito, vel etiam suppressio studentibus pandunt: unde & Τεχνικου cognomen, ut ego existimo, stibi adoptavit. Idemque est Georgius Technicus, ex quo sua in Cornucopia Favorinus Camers, quemadmodum & alii collegerunt. Plures etiam alii a professione, & studio, quo verba omnia ad certas regulas concludere conati sunt, idem sibi quemadmodum & Grammatici nomen usurparunt. Ne reliquos recenseam, unum nobis Apollonium Alexandrinum, cognomento Dyscolum, laggerit Compilator Stephani de Urbi
nomen familiare, me gentilitium Apol nius Technicis Parianum vocarit in eo, quem de Paroum is libro conscripsit. Debuerat namque Parium dicere.
Hinc, amice Lector, ex pererudito summi Viri x de Apolloniis, eorumque operibus syntagmate , expungas velim Apollonium Parianum; cum Parianus ille nullus fuerit, & Technicus Apollonius, cujus ibi mentio fuit, non alius ab Alexandrino , atque Dyscolo habeatur, qui Opus πιν παρωνυμων conscripserat, ut ex Suida, & Constantino Por- Eee e phyro '
t) Sciavus pro servo, vide Cangit utrumque Glossarium. Paganin pro ethnico.u) Αρκλἀς dictus Iohannes Damascenus. Vide volum. VIlI. hujus Bibl. p. 77 .a Ioannis Meursiit.
622쪽
616 GEORGIUS DIACONUS ET DI RETA.
phyrogenneta de administr. Imper. cap. 23. idem Vir, & bene observavit. At quemnam ex his scriptores intelligunt, quum suppresso Auctoris nomine, Technicum tantum laudant, & testem producunt An etiam praeter hos tertium y Res in ambiguo est, & quid dicam , ne Lcio. Dicant quibus Delphi, aut Hammon. aut Dodona in pectore est. Ego sane non oracula fundo. 9. Eum tandem haud recentem, sed satis antiquum fuisse , y Rante Anastasi ii tempora famam tibi comparasse, vel inde colligas, quod illius testimonio non semel Stephanus Grammaticus de Urbibus, qui dictum Imperatorem pretecesserat, Vel ejus epitomator Hermolaus, qui Iuttiniano imperante, cui epitomen nuncupaverat, ByZantii flore-32I bat, dicta sua comprobant.
XIV. GEORGIUS DI ACONIS , &Magister universalis scrip
sit προλεγ μα των Θεοδοσίου κανονων Ἀ- φωνης Γεωργίου Διακόνου οικουμ ικοὐ δἀασκάλου. Proogomena in Theodosii regulas, dictante Georgio Diagistro. P. επ δη κανόνων ρεισαγωγικων μέλλοH. αρχε-
δἐ Τουτους ἄν, σιν μῖν ὀ Θεοσο si , μάθωμαν τί blioth. Regis Gallorum Cod. I 3 8 i. An idem cum Choerobosco haereo. g) Num Choeroboscus Diaconus fuerit, incertum mihi est : Titulo tamen universalis Magistri O insignitum non uno in loco comperi. XV. GEORGIUS D l FRETA , ex quo sicut & aliis non contemnendi nominis scriptoribus, expositiones nonnullae in Hermogenis Rhetoricam collectae sunt, sub hoc titulo . bὰ Σμαγωγη των αἰαλμο-
τατωνκ Certum hoc est de altero Choerobosco, quem laudat Stephani Byzantini epitome. At.que huic etiam libenter pleraque illa in Elymologico magno memorata tribuerim, quae retuli supra p. 3O. Sed non minus certum ess junioris esse Georgii Choerobosi librum de tropis, quia in illo Simeon Metaphrastes allegatur. Itaque videndum utri adsicribendae lucubrationes varia: Grammaticae quas Graece MStas partim memoravit Allatius, partim ipse retuli Volum. VII. p. 02. seq.M Non dubito Choeroboscum juniorem eundem cum hoc Georgio Diacono pronuntiare, quia in Codice Bibl. Coistinianae de quo Clariis Monifaucon Us p. 23O. memoramur
προλεγομενα των Θεοδοσιου ονοματικων Κανόνων Σπο φωνης Γεωργίου
Theodosius ille Grammaticus suit AleXandrinus Christianus, cujUsilucubrationes in Dio. nysiit Thracis Grammaticam evolvi MStas in Bibl. publica hujus Urbis Joannea. a Sic Choeroboscus vocatur apud Labbeum in Bibl. nova MSS. p. io . . conser Lambecium Vll. p. as S. acono , arcumenico m
623쪽
τατων εξηγησεων εἰς τAL ρητοργκίω των Σο δοθωων αδεο τε Xυ ιμωνεξηγητων , ηπι ελλίμων , ων ει ι Xωςιομοὶ ιδ Ιωαώνης Φιλοσο*pi μεγας, ημ ορθοδοξότατ' ο Σικελ ωτης , κομ ε ξρο Ιωαννης σιδάσκαλg - ο Γεωμετρης , Γρηγοροῖ μητροπολίτης ΚρώνΘου , ετεροψ μητροπολίτης Σαρδεων, Ο Δοξαπατρης , Ιωαννης , Γεωργι' ο Aiα ρετ α λεγό/. . ελληνες δε Σιμπλικιος , Λοsγι, , Σωρ νες , Ιαμύλιχ R . Collectio interpretatio- maxime necessariarum in Rhetoricam, quae a Christianis , itemque Gentilibis expositoribus traditae sunt. Ex Christiani fuere Ioannes Philosophus magnus, s apprime orthodoxus Siculus , aliis Dannes Magister Geometra, Gregoriis meo trapolita Corinthi , alius metropolita Sardensis, Doxapatres Dominus Joannes, Georgiis Diaereta dictus e Gentiles vero Simplicius , Longinus, Syrianus, Iamblichuc
Fuit patria Alexandrinus, cognomento Monus, professione Sophista,' Diae retem dictum existimo ob scholia, quae in taμίρεσιν, Divisionem' scripserat. Habeo ex Indice manu scriptorum Librorum, in quo legitur:
τὴ Mονου Σοφισου Αλεξανσρεως σχολια εἰς ἀὐ διήρεσιν. διτιρητουκὸν το βιcλίον. Georgii Moni Sophisae Alexandrini scholia in divisionem. Liber ad Rhetoricam pertinet. Si non fallit titulus , & μόνου pro μοναχου
irrepserit. Nec aliud videtur, quod in Bibliotheca Regis Gallorum aD ser vatur, Georgii Monachi scholia in Librum de divisione Rhetor. cap. s3. XVI. GEORGIUS ARISTlNUS Historicus. Illius meminit Iosephus Methonensis Episcopus in responsione ad Marcum Ephesinum pro Concilio Florentino , tanquam illius qui retulisset additamentum illud, Alioque, in symbolo mox a secunda Oecumenica Synodo tempore Damasi Papae appositum fuisse. - ου προ τουτων μόνον, ως τM , cc θυς ἀ EZυ σου τερον συάοδον τω 'Mo H Δαμα σου Πάπα, ως μαρτυρῶ Γεωργι Aυς ινὸς c) ὀ Iςου κος. Nec ante illas tantum, ut dictum est , sed mox a secunda Synodo tempore Papae D amasi, ut asserit Georgius
Romana canebat Ecclesia, sicut hodie canit, teste Georgio Aristino, ut diximus.
XVII. GEORGII PEDIAS IMI Historiam nondum editam laudat Petrus Pantinus Notis in orationem de Dei para Virgine, d) quando ad
. Hermogenis Rhetoris. e) Αυςροος apud Allatium p. 37 . de consensu utriusque Ecclesiae. Perperam Are-pinis apud Michaelem Nau in effigie Ecclesiae Romanae Graecaeque p. 7 .dὶ Antvver p. 16Os. 8. p. 387. T. 2, &Audiarii Bibl. Patrum Ducaeani p. Etiam Geortii Leeapeni historiam inedj tam memorat Allatius insta p. 363.
624쪽
6it GEORGIUS MYTILENTUS & GEORGIUS DIACONug.
templum est triennis a suis deducta , Germani Archiepiscopi Constan. tinopolitani. Ex ea namque Germanum hunc sub Leone Isauro, seu Conone, a quo & in exilium actus est ob Imaginum cultum, vixisse refert. De quo sane Auctore cum ipse nihil compertum habeam, sed tantummodo mihi dicto Pantini cognito, nihil dicam. Joannes Pedia- simus & cerdonibus notus est. XVIII. GEORGII MITYLEN FI in salutiferam D. N. Jesu Christi pugionem Homilia edita est Graece & Latine Tom. a. de Cruce a Jacobo Greisero pag. 63 9. De qua nihil aliud dixerim praeterquam ipsius Gret- seri verba : eam piam esse, caeterum non magni pretii: a Librario itidem, qui Codicem Viennensem e) exaravit, pessimis modis mutilatam. Neque hic alius ab illo est, si conjectura non fallit, quem inter 3 Libros Bibliothecae Imperatoris extare dicit Posse vinus in Indice dictae Bibliothecae Georgii Methinensis, de pissione Domini nostri Jesu Christi. Et epitomatores Gesneriani , Georgii Methiminensis de passione , &c. Typis quoque prodierunt Epigrammata varia D Georgii Patricii, cui Mitylene patria, in laudem librorum D. Dionysii de coelesti Hierarchia, de divinis nominibus, & de mystica Theologia. Ejusdem ne an alterius tquid refert 8XIX. GEORGII NICODII de Crure liber, sic inscriptus in Bi'bliotheca imperatoriis Viennae Austriae, Possevinus. An lapsus exseriptoris fuerit, s Nicodius nobis pro Nicomediensis irrepserit g) Miror hanc orationem de Cruce, cum plerasque alias ex eadem Bibliotheca erutas publicarit, Gret serum non habuisse, vel habitam neglexisse.
XX. GEORGlI GRAMMATICI, diversi ab illo Technico,
quem Choeroboscum esse diximus, ad haec tempora super est laudationum biga. De S. Barbara Vrgine, s Martyre. Earum primae principium est : Hυ τοις δε αξiοις δ σψαλες των Σπερ αξίων ε*αHεθα .alterius , επειδη η της μαρ τυρρο πανσεCἀσμιν μνημη τ ῶγληροωκής α Θεν παταυγαθῆτα, ελλάμψε ν. Vidi in Bibliotheca Barberina. Et
memini me etiam puerum adhuc vidisse in Messanensi monasterio S.
6 Conser Lambecium lib. l. p. I 36.1 9 Meminit Martinus Deirio in Vindiciis Areopagiticis p. 4 s. gl Nulla alia quam edita Georgii Nicomed. homilia respicitar, quae incipit: προς υψη λοτατ . De qua supra p. 6H. Vide Lambec. l. p.
625쪽
Hujus pleraqueAnacreontica Carmina, eaque suavissima varii, nec inelegantis argumenti quandoque literatorum usui edenda penes me conseruo, & ne talia fingere videar, en eorum argumenta. Τί είποι ' A*ροδίτη της ΑΘίωας φυτcσασης ελέων , κου αοελΘον τῖ, ρόδου. id dicere potuerit Venus, cum Minerva olivam plant alset, s ro
τοῖς Τρωσί. uid dicere potuerit Venus , cum oblata rosa Pallas suaderetur Troianis auxilia conferre. P. Καλυκων χαρον λαύουσαν Θεροπ'ναν Αφρο 'Tἱ εἴποι ο Αρης της δε οδίτης τρωθείσης χ - ακαίθης ροδου. uid dicere potuerit Mirs, Venere vulnerata a Jina rosae, P. το ροδον λω Γ'
XXI. GEORGlI Paneuphemi PRAEFECTI AFRICAE ad moniales Alexandriae, quae a Catholica Ecclesia defecerant, Graece Romae servari in Vaticana refert Gel nerus,& Posse vinus. Meminit Robertus Constan tinus in Bibliotheca. Auctorem tamen illius scripti Georgium non esse, sed Maximum Homologetam , titulus ipse per se indicat. ναξίμου μοναχου ζ ομολογητου ι προσώπου Γεωργίου ζ Πανcφημου Eπαρχου δεφ μκης , ζὸς ἀσκητωας Σπιτάσας της κα ολικῆς εκκλησίας εν Αλεξα- δεκα. Maximi monachi Homologetae, ex persona G/orgii Paneuphemi Praefecti Africae ad Moniales Alexandrinas, quae a Catholica Ecclesia defecerunt. P. εγωέν ωμ υ υμας ως αληΘως εςηροχθ' καλως , κἀμ αμεταθετους εχ ν τας
της ψυχης βάσ ς. Legi in Bibliotheca Barberina. h) iimilia sunt,
626쪽
GEORGII SCRIPTORES HIS T. ECCLES.
quae alii scriptores celebres ex persona aliorum scripserunt, de quibus nos alibi. XXII. Georgios Monachos Historiae Ecclesiasticae scriptores plures fuisse, nemini dubium est. Matthaeus Raderus Not. in Vitam i sancti Ignatii Patriarchae Constantinopolitani a Niceta Paphlagone scrip
tam tres commemorat, quos penes se esse scribit. Praeter ea, quae passi 3 3 ad oram notavi, placuit quaedam enotare ex Georgio Hamariolo, qui distersus es a Georgio Syncello Tarasit, quamvis in fronte nomen Syncessi praeferat : Diversius item a Georgio Monacho qui Chronicon scripsit , quod a Panuino laudatur , tametsi Chronicon illud Georgii nomen praescriptum non habeat. Tres enim diversos Geor gios monachos manuscriptos partim ex Palatina Boiorum , partim ex Augustana Bibliotheca ineditos omnes , nec translatos has Tenus mecum habeo , conferoque.
Discrimen tamen inter eos nullum adducit; pleraque etiam obscurius prolata nobis divinanda reliquit. Saltem illud tacere non debuit, qua nam ratione Hamariolus Syncelli nomen praeferat, & Georgius alius, qui Chronicon scripsit, & laudatur a Pan uino , cum Georgii nomen non habeat, Georgius sit. Et cum Panuini locum subliceat, rem nobis apertam forte per se, dissiciliorem reddit. Utinam nobis vel eorum Historiae exordia, vel terminos praefixisset ; Sic enim Historici praedicti dilucidius innote erent. Quare de nostro, si quid id fuerit, ut rem implicat mmam extricemus, aliquid in medium afferamus: primumque de Syncello, deinceps de Hamariolo, tandem de Tertio, si est. Nam uti de primo, & secundo nulla dubitatio in , sic de tertio conjectura non levi haesitare poterimus, disseramus.
XXIII. Primus ergo est GEORGIUS MONACHUS, & ABBAS , ab Ossicio , quo Tarasio Patriarchae li) inserviebat, SYNCELLUS, veluti nota sibi propria hoc cognomine ab aliis discretus. Quid ossicii nomen prae se ferat, ex aliis sumpseris. Syncelli pro fide Catholica certamen,& in Ecclesia dignitatem tetigit Anastasius Bibliothecarius in Praefatione Hist. Ecclesiasticae. Ope pretium duxi ex Georgii summatim quaedam, s Theophanae Chronographia ptara, sed succincte carpenda , quorum prior usque ad Diocletianum, poserior usque ad Leonem, qui post Michaele imperavit, patrem scilicet Ignaui, qui adbuc super est , habe s Constantinopoli
627쪽
tanae tenens Ecclesiae, praedicti operis sui si tam protraaeis. sui autem sint si,
leviter annotabo. Horum igitur alter electa Monastica vita , mundoque contem
pio, Gripi se levi jugo, s suapi sarcinae mancipavit ; Praeterea contra Haereticor ncessanti agone desudans multis verberibim, mundi Principibus contra alesiae ri. tum saevientibin , diversisque poenis assectius est. Sic ergo sigmata Chrisi in corpore suo portans tam pro fidei constantia, quam pro multarum virtutum insignibus sanctae memoriae Tarasii Regiae Urbis Praesulis SVncedis effectus es. Sed ne multa prosequar, fu cere arbitror ad praeconium ejus, quod a Sede approbatus sit Apostolica. uando scilicet Vicarii bis una cum trecentis quinquaginta Patribui in Nicaea Urbe siecundo convenientes universitem Sinodum celebratur flego, celebraruntJ siquidem cs laus 6m in eodem septimo, s sancto Concilio reperitur.
Dicti itaque Anastasii Syncellos ille ille idem erit, cujus apud
Nicaenos Patres aeque, ac Germani Patriarchae, & Ioannis Damasceni honorifica mentio est, & Cyprium fuisse supra in Georgio Cyprio l)abunde satis, ut opinor, cum nullius alterius Georgii mentio habeatur, probatum est. Id optime Anastatio, qui iisdem temporibus accurate , diligenterque historiam scribebat, innotescere potuit. Verumtamen simus in speculis, observemusque, quemadmodum res se ista habeat, aucupemusque si fieri potest ex puteo veritatem. Georgius Cyprius Vir sanctitate , doctrina , & certaminibus pro asserendis imaginibus celebris, sub Constantino Copronymo a Pseudo synodo damnatur, non uti jam vivens, sed vita functus, sicuti Germanus, &Damasicenus; idque contigit circa annum Domini septingentesimum quadragesimum quintum m) vindicaturque postea ab injuria ,& probris malitiose, & contra jus omne a nebulonibus illi oblatis, a Patribus Nicaenae lecundae in Responsione ad dictam Pseudo synodum Aet. . Tarasio ipso vidente, & audiente , ejusque vita Christiane, & orthodoxe transacta summatim percurritur, ut supra etiam notabamus.
Quomodo ergo Cyprius ille jam demortuus Tarasti Patriarchae post quinquaginta ad minus annos quadraginta namque inter Plaudo sy- nodum illam sub Copronymo , & Nicaenam Synodum & plures ex '' currerant) Syncellus esse , & Tarasti Patriarchatus haeres, si Syncelli nomen id prae se ferat, ut doctissimorum virorum opinio est, substitui potuit Vel memoria ergo Syncelli in Nicaena secunda immedicabili vulnere abrasa est : Vel Anastasius nobis fucum fecit, & alium pro alio, ut fieri solet, vel lapsu memoriae, vel Commentariorum male fida relatione
628쪽
tione suggessit. Quidquid sit, Cyprium a Syncello diversum esse, ego
pro certo , donec contrarium perdoceatur , dicere audeo ; & potissimum, si, ut adnotavit Iosephus Scaliger, Instituit opus suum anno Chrsi DCCXII. annis viginti uno ante excessum raroli Magni, Indictione prima in
syncelli studium, diligentiam, & in contexenda historia conaistus Theophanes Isaurus, historiae illius continuator, ipso statim ingressa
ρωσM. Id est, ut qui non illaudabilem operam in vertendo, illustrandoque Theophane impendit Jacobus Bullardus n) interpretatus est.
Georgiis sanctae memoriae Abbas sanctissimi Patriarchae Constantinopolitani Tm Vasii Syncessus factuι, Vir Jectatissimus, atque eruditissimus multis Chronographorum , Historicorumque libris evolutis, s sedulo excussi compendiariam Chronograis pbiam ab Adamo usque ad Diocletianum Romanorum Imperatorem, Chri ais norum persecutorem omni studio conscripsit: Temporum rationes ad exactiorem calculum revocans, ipsarumque discrepantiin concilians, emendans, s tam oportune constituens, ut qui haciten- de hac re scripserint, omnes facile superarit. uin etiam priscorum nationis cujuscumque Regum adminiss rationes, s regimiana , aetatesque adscri t, ipsos etiam, quantum in eo fuit, magnarum, s Cath licarumn o. Jacobus Auchardus, de eulus inedita Theophanis versione vide volum. VI. P. Is
629쪽
Iiturum sedium Praesules, Romanae, inquam, Constantinopolitanae , Alexandrinae, Antiochenae, cae Hierosolymitanae. Tum qui fidelium pastorum munere in Ecclesia defuncti sunt ; Vel qui in haeretica pravitate principatum contra jus, fasque occupastere : Eorumque omnium tempora pulchro ordine digessit. Enim vero cum morte praeceptus consilium, quod in opere fribendo primum inierat, ad optatum Hem perducere non potuerit, sed quemadmodum jam supra diximus, ut ad Diocletiani tempora depenit, ex hac Pita ad Dominum in Me Catholica migranerit, nobis, qui amicitia ipsi conjunctissimi fuimus, librum , quem composuerat, reliquit , occasionemque simul praebuit , ut quae hactenus de erarentur in Ego explere aggrederemur , G.
Breviarium ergo Chronographicum ab ipso orbe condito ab Dio .cletianum, quod ultra deducere morte praereptus non potuit, conscripsit. Meminit illius Cedrenus, sive Ioannes Scylitra in Prooemio. Ο Λ
rannos rem produxit e Et quo is loco desiit , inde principium sumens Theophanes 3 Confessior obitu Nicephori, qui ex Genico, historiam suam siniit. Id etiam de eo testatus est Michael Glycas Annalium partis tertiae in fine. K σκεδε αγαπητε , οτι καΘά φησιν ο χρονογράψ' Ιωάννης ο Σκυλίτ 31ς της προνογραφίας μὰν κατηρξατο Γεωργι' , ὸ- Συγκελ χρηματίσας
Ταρρσίου ζ ἁγιωτάτου Πατυάρχου , κατας λης κοτμου , μεχυς ιυδών των τυρώννων κατέληdε Λέα μιανου δηλονοτι υ Μαξιμίνου , ζ υιοὐe L. α δἐ τον Γεωργιον ὀ ομολογητης Θεοφάνης , . Aγρου ηγου , τὰ Σαώλοιπα ωελεξατο εως τελcτης βασι λεως Nικηφορου Κ NAH Γενικων, ἐφ' ω κἀ o Mιχαηλ Κ Ραγκαcε της Xρονογροφίας ο Σκυλίτ ης κατηρ- ξατο. Debes autem scire , dilecte Fili, temporum annotationem inchoatam esse, Joanne Scyllaeta Chronographo auctore, ab Georgio sanctI4simi Patriarchae Tarissi Gncello, qui a mundi exorsus initio in his ipsis Tyranni, Maximiano scilicet , is Maximino ejus Alio desit. Deinde post Georgium Theophanes Confessor, s A ri praepositus, reliqua literis est complexus usque ad Nicephori Genici em, qua ipsa de causa S litres Chronographiam suam a Michaeis Raetabe voluit auspicari.
Eadem repetit Joannicius Cartanus in Flor. cap. 183. Syncellum in hoc volumen universam Eusebii Chronologiam sine ulla verborum immutatione transtulisse : Et quemadmodum Eu-
630쪽
sebius Africanum, & alios, qui ante eum huic scriptioni manum admoverunt, castigabat, quod multa ad versus veram temporum rationem
sciscebant, sic ipsum Eusebium Georgius iste Syncellus, ubi quid ille
paulo alienius a vero dixit, aut fecit, ita exagitat, ut ubi usus venit, raro hominem sine acerba objurgatione, aut contumelioso dicto dimittat ; Quin etiam inceμητον appellat, adnotavit non male Iosephus Scaliger in Eusebii Chronicon, & ex eo Joannes Vomus de Histori Graecis lib. 2. cap. et . Eum merito ab Eusebio dissentire saepe, saepe etiam immerito, Iosephus passim conatus est ibidem ostendere, cui ut in multis subscribes, ita in pluribus meram animi contentionem agnosces. De illis, quibus plus otii est, judicium ferant. Sed enim a Josepho probe, & honeste dissentio , maledicentiamque illam in Auctorem tantopere ab eo perpolitum condemno. Frustra enim in immeritum , ac optimum scriptorem convicia illa, quae sine stomacho
non audies, jaciuntur. Syncellus sententiam suam nulta valido argumento praeterquam pertinacia, quae isti familiaris est , formare potuit. Et mialta alia, in quibus non praeter solitum D vis. Insignis hallucinatio, vel potius deliratio. Insigne delirium. siluae funt stultis a. Non pauca vomit, quoe non referam. d hujus latratoris oppones vecordiae. Qui nullum errorem Eusebii praeterire
Ioui. Plane puerile est. Haec indigna Philosopho, animoque ingenuo sunt. Satius erat sine istis contumeliis o) de erroribus admonere. Nollem ab aliquo dici probationum defectu maledicta substitu L O quantus est in rebus inanibus tumor, & strepitus. Evenit porro, ut exscriptorum incuria, vel legentium tardio, &solemni, ac im isera scri piorum conditione, ut pars anterior operis, qua a mundi exordio res gestae ad obsessam a Pompejo Hierosolymam , vel ad Iulii, & Augusti principatum enarrantur, in Auctore exscribendo, omitterentur ; Adeo ut vix uno , vel altero loco inveniatur: p) a Pompejo, & Augusto ubique. Hinc nonnulli nullam aliam Syncelli Hi storiam praeter hanc posteriorem agnoscunt. Plerique etiam, cum nullam aliam ab orbe condito Georgii Historiam praeter Hamarioli deprehenderent, & scirent Syncellum ab Orbe condito opus inchoasse, Hamarto Ii sententias pro Syncelli, ut alii quoque Theophanis parili fuco divendunt. Specimen hujus rei esse poterunt excerpta sub Georgii Syn
o) Bene suades, Allati, utinam ipse semper tam sani consili memor. p Confer Goari praefationem ad Syncellum, & Allatium intra, p. 3ra.