장음표시 사용
671쪽
ta auctoritatem diνinorum , ac sanctorum , qui praec eriunt Patrum demonstravit, vinum , ac sancti um Spiritum ex Patre , cae ex Filio procedere ; nec ideo Pse duas causa s , nec duo principia , sed unum , c, irim Patris , s Filii principium , s causam est undere Spiritum sanctum , in quantum unitur Filius Patri , s omnia Patris transeunt Naturabier ad Pilium , ut divinus , s Spiritum sanctum serens Pater docet Cyrilli.
XXXVIII. GEORGIUS MOSCHAM PAR id magna Fcesesiae Chartophylax. O Georgius Pachymerius his L lib. 2. υτευ εν ο M EO
παρ Γεώργι' Xαρτο φυλαξ ῶν της εκκλησιας τοτε γο Θον ελεγε το ρηrον. Hinc Moschampar Georgius Chartop lax cum e set Ecclesiae , sturiam esse ayebat sententiam. Illius meminit Josephus Methonensis Episcopus Apologia contra Marcum Ephesium. Os συ συνηφΘης , ως φης , τοις αγίοις σου πατροσι - Mασκάλεις Φωτiω πρωτω ομισματικῆ , μαλλον δε αυῆουργῆ , O3 δημιουργω D 9 σματ' , κλ της διφρέσεως. Καύασίλα , Παλαμ , Καματηρ- , Φουρνη , ψεῖ - , M Εαμπαρο , B υλγαρο - , Νικολαωνεθωνης , II ναρέτω , τοῖς λοιποὶ ς τcἰς ἀ το Κίσμα , κM E πολλην εων κατατης Ρωμήκης εκκλησίας εἰπουσι. Et tu quidem , ut ais, sanctis tuis Patribus ac Doctoribus te ad unxsi , Photio schisematicorum principi , immo vero auctori , s opsci schimatis , s dis ii , Caba , Paomae , Camatero , Phurnio , Fbedo , Molchampari , fulgariae , Nicolao Methonensi , Panareto , s cae. teris , qui post schima, c= multam contentionem in Romanam inpecti sunt Ecclesiam.
Meminit etiam Ioannes Plu si ad enus Dialogo pro Synodo Florentina. Cum Vecco , & Cyprio sub Palaeologis vivebat Latini nominis in senasissimus , quos palam in Synodis Constantinopolitanis , redarguere conatus est, & calamo etiam in eos stricto pleraque conscripsit : non magni tamen nominis apud suos, neque magnae aestimationis di hinc& in consensu multorum Doctorum sententia ejus de dicto Damasceni , εκ hαυ δε ου λέγοi- , tanquam minus prudens rejicitur. Pa
pὶ Eadem Allatius II. ID de consensu S. I 3.
672쪽
haud prudentis esse existimabant ; ad manus siquidem erat sacri armamentapii liber , in quo una cum aliis id quoque exaratum , nori alium , quam Damascenum di ti parentem comestans ast ciebatur 3 nec quicquam aliud amplius in rei moderationem adducens , quam quod in eo Maruelem Imperatorem proferat Com-nenum , quod non ex Filio , sed per Verbum , Filiu- Theologus determinarit.
Et a Uecco non in ve nusso scori male pro sic indular. Pachy rneres ij b. 7.
s eccus quam maxime venuse , neque ingratiis. Nos equidem , ait reversus ad
Patriarcham , tuum esse opinabamur , quod si non tuus , sdd hujusce , quemad modum s i e fassus est , culex quis iam in currus temone in ens, neque attrahere , neque adducere funem potest. Hoc autem dixerat, quod duplici nomine compellaretur Chartophylax. Multa in Latinam Ecclesiam, illitasque dogmata monumentis editis Oblatravit, quibus Joannes Veccus Patriarcha Constantinopolitanus docte respondens, tanti nebulonis impetum , fastumque compressit. Ego neque Moscham paris scripta, neque Joannis responsiones vidi, id tamen ab eodem Patriarcha Ioanne habeo , ex libro , cui ipse titulum fecit 9 mσημύω τις της των ἄπασωνάων βίγων , και γε φων συμφωνιας. Adnotatio de suorum omnium librorum,s scriptorum concordia. Et incipit , - τω παρουσαν δ4M A, β γον. In ea inter alia habet , q) άπαντα εἰ σετ ο ζητητικος, ω οἷς ημεῖς
673쪽
Methonensis Phti eb, Bulgariae, nec non Camateri libri si aratim per partes , item que Moscham I 'ripto I raditas refutationes, alii, rursum tanquam a principio Te
ι ς ὐδεν ναι κουργον σιεγνωκα - , εις αντι ησιν ἄποτεμοντες. Ean Lm etiam viam in refellendis Moscha aris dirilis inivimus , omnem nostram contradi-LIionem in utroque libro minime immutatam servantes , quemadmodum s in Ca- matero egimαs : quotquot Vero illiin capitum partes tantum in multiloquio inaniter perstrepιbant, in quibus nihil esse , quod refutationcm popularet , dignovimus persecantes.
XXXIX. GEORGII sacerdotis, & NOVO PHΥLAGIS sanctis.
simae Dei magnae Ecclesiae explicatio in omnes imperiales leges , apud Antonium Cantac UZenum. Verderius in supplemento.
XL. GEORGIUS BYZANTIUS ex Arabica linsua in Graecam 33 transtulit Librum medicinalem N. Lee reber Ebi. Septem sectionibus distinctum. Erat Constantinopoli apud Michaelem CantacuZenum. Verderius in supplemento. XLI. GEORGIUS ZEGABENUS i Constantini Caesarei librum de Romana historia , ex Romana in Graecam lingvam traduxit : habebatur apud Manuelem Eugenium Constantinopoli. Verderius in supplemento. Quis Constantinus Caesareus fuerit, dubium mihi est. Et forte ille fuerit , cujus Theodorus Balsia mon in Synodum sextam Trullanam meminit. εἰ δε Θελεις οὐν μαΘειν Τοι ί τουτου πλατυτερον, νάγνωθι το πρωτον της τὼ Καγία ρεως Κωνς αντίνου συγ φείσης ςορυας. Si vis ergo de hoc fuit G edoceri , lege primum a Constantino Caesariens loriptae historia librum. Et Macarius Ancyranus Metropolita contra Baria amum , & Acyndinum cap. J S. ου γαρ δὴ παρ cένου ἐχειροτο- , ως ο K Γαρχ χ ὶςορῶ Κωνς ιγ Neque enim ab eo ordinabant tir , ut Caesariensis Consant ini historia refert. Cum itaque Constantinus iste historiae scriptor Καλαρή ς Caesariensis fuerit, Verderius in Caesarium , Gentianus Her vetus in Caesarem , dum Balsamonem vertit, majori o citantia transmutavit. Neque solus Constantinus Lic in Grae-
674쪽
cia natus in scribenda historia Latina lingua usus est. Eum cum aliis peculiari Diatriba u) reservamus. Ejusdem , De Herbis particularis demonstratio , erat Constantinopoli apud Michaelem CantacuZenum. Verderius ibidem .
Georgius Zegabenus de septem Vocalibus , s reliquis titeris consonani bus . in A manuscript. Biblioth. Imper. Viennae , Epito me Gesneriana. Ha heoque penes me ejusdem insiὶ των επὶἀ φωνηεντων , Ῥη Σει των εἰ- σιτεοσάρων ε οιχέων. De septem Vocalibus , s de viginti quatuor liteκίδ.
Carmine Politico, incipit: τον Αο Φίλτατε Νῖπῶδες. Vita , & conditione miserrimum fuisse constat ex iis , quae ipse ibidem scribit. φίλε ,ρκει Γοι υ υλι το ζψ R, των πνευμάτων Αμίβ ωτ' -νηςις τε ζ κά ειν e ἰσχύω.
γίψω δε γε σε κατά γην , κω χάσεις τἰώ ζωήν ρου ἰΚοή ούτως οὐχ 'κουσεν , ει μη νά ἀῶ χορτάσω. Amise hic tibi satis erit pirituum pertractatio. Ipse sine mercede , s sejunus
scribere nequeo. Non attulisti mihi panem , neque bene odoratum vinum , non caseum , non condimentum aliquod, neque ova gallinarum , quibus f miseerrimorum aedes abundant. 'uinimo neque aliquid ex horto , neque fructin aliquot,
u Ηano Allatii diatribam de Graecis qui Latine seripserunt , non vidisse lucem dolen dum est.
675쪽
tit comedens saltem ad pari'um te pis haec scribendo subficerem. Verum tamen vere , palamque hoc tibi dico Pater. Heri , nudius tertius , certe furinam non subegerunt , farina non suppeteret , novit mus , necesses mihi , dicenti , pocunta ad emendum. siluare coepi nninno linqui , lumen oculorum amittere. Multa illi dixi , Fames mea , diphthongo te in posse, ἔrum lceibam , tantum mihi concede , ne lumine dolier , mihi cum magna iracundia re*ondit e licet me tripbthongo scribo , non Praepara igitur te , perdam , prosternam te in terram , s vitam profundes. Sisi la me non , nisi prius satiata. Adnectitur Zegabeno Canon Maximi Morari L Spiritibus, Antistichis, X) quemadmodum & ea , quae Zegabeni sunt, non magni pretii.
Translatio ipsitus Vaticiniorum Aheophili ' Romani in Graecam lingvam habebatur apud Mmuelem Eugenium. Verderius : Oracula omnia cum lauro picta principium Methodii Episcopi Patarensis , Visiones Danielis Prophetae, Chobroae Regis Persarum , Theophil pres teri Romani translata a Georgio gabeno, praetereaque Leonis Philosophi, Imperatoris. Theophili tamen
huiusce vaticinia a Ioanne Rhi Zeno in lingvam Graecam versa cum aliis, in primo meorum Variorum y Antiquorum libro annexa sunt. An eadem , vel diversa , cum iiti Eugenii non viderim, incertus
Ejusdem etiam asseritur explicatio in P alterium in Catalogo a Grammatico exhibito apud Verderium : nisi mendum sit ,& Euthymii Iocum Geo igius occupaverit,& forte Zegabenus hic non alius a superiori Byrantio , vel Bygantius a subsequenti Choniata fuerit. XLII. GEORGIUS CHONIATA Antidota Persica in Graecumiermonem transtubit. Diegus Hurta lus Venetiis habuit, ut refert GeLnerus. Ut Scoriaci in Biblioth. Regia habetur Γεωργίου Xωνιάτουλίωιπμος Αντιδοτων , των ωρ Περσίας κοροιθεντων. Georgii Chontatae Antidotorum ex Perside a pectorum translatio in ling Uam Graecam. II. κ, J. Meminit & Robertus Constantinus in Bibliotheca . Hic diversus erit a Chrysococca , Z) quantum Chrysococca a Choniata , & unius familiae homo ab alio alterius familiae differt. Ejusdem
676쪽
Ejusdem historia incipiens inde ab Imperatore Leone, qui fuit filius Alexit: in folio in s. in Bibliotheca Imperatoris Viennae asseritur extare in Epito me Gesneriana. Sed quisnam hae erit Leo Imperator Alexit filius t Monstrum.
XLIII. GEORGIUS ACROPOLITA, & Magnus Logotheta
Constantinopolitanus, quem Typographi Lugduno Batavi, ut mos est in Ioannem Acropolitam apud Vomum de histor. Graecis lib. 2. cap. 29. transmutarunt, & cujus causa a) hunc Diatribae laborem De Georgiis suscepimus, undecim annos natus b) quae ipse de se in Historia sua nondum edita ' tradidit , in unum conferimus) Encycliique doctrinae , quam vulgus Grammaticam vocat disciplina instructus ad
Imper torem Theodorum Lascarim , tunc Constantinopoli exulantem mittitur. Pater etiam e Latinorum manibus se surripere decreverat ,
licet ab illis, & sumptuosis impensis, & ossiciis, quibus eum prolixe admodum prosequebantur , detineretur, nec leve essent filii famulique impedimentum. Sed pertinacius ille in sententia persistens, filium ad Imperatorem praemisit, morbus tamen gravis conatus intercopit , pene enim semivivus , & media sui parte fere exiccatus post duos
annos vitam amisit. Georgius in aula imperatoria necessariis providebatur , & Mathematum amore excito , sublimioris disciplinae gratia omnibus valere jussis, una cum aliis adolescentibus, ita annuente Imperatore , atque Exapterygo Theodoro informante , Logicae scientiae aditus aperiuntur , monitisque Imperatoris aula egressus praeceptori se dedidit annos septem & decem natus. Exapterygus in Mathematicis non admodum praestabat, sed multum dicendo valuit, utpote Rhetoricis studiis eximie institutus, & ad eloquendum composite usu, atque ingenio comparatus, ideoque ingenti nomine, ac memoria dignus habitus est. Eo demortuo , postquam poematum ambages explicasset , & orationis conficiendae artem tradidisset, ad Blemismidam Nicephorum , quo neminem in Philoso otio phicis disciplinis 3F2praestantiorem noverat, se ipse contubi, & quicumque una secum Logicis speculationibus attendebant. Quod idem asserar in expositione Theologicorum dictorum. Pocesi autem s unum,dec G ἄλλο πολ-
Nam in editione Parisiensi A. 16sI. sel. haec Allati i diatriba Chronico ByE. Georgii Acropolitae praemittitur, de quo confer si placet quae notavi Volum, VI. p. 443, solab) A- C, I 233. nam Georgium Acropolitam natum esse contai A. Iar
' Tunc cum illa scriberet Allativo A. 4.
677쪽
γου μοι. Vtrum aliud mulca, s Pariae , altiorisque , ut existimo . indiget expositionis. De hoc enim , dum in pueris essem cum divino illo Viro supientissimo Blemmida sermonem contuli, quando mihi ab eo do Irinam expetebam. Sed nihil mihi de hoc proferre , quod lumen abferret , potuit ed ea tantum , qua reliqui hujusce Patris expositores in medium asserebant. Indolis suae specimen , de
ingenii dedit. Namque cum ab Imperatrice Irene in defectu solis meridiano , de defectus causa interrogaretur, ii et tum primum Philosophiae arcanis a Blemmida imbueretur, ideoque accurate Rem non posset extricare , ex se i pio , quod par erat, decernens, Lunae interpositionem adumbrati solis causam esse enunciat: viderique solem deficere, cum revera lumine non spolietur. Verum Lunam defectum subire , cum in umbram terrae inciderit, quandoquidem illa solis splen-λore renideat. Sed cum oratio in longum protraheretur, dicta refellebat Nicolaus Medicus, Vir nullatenus in Philosophia versatus, arte vero , quam ipse profitebatur eximius, & ea praecipue , quae experientia comparatur , Imperatrici summopere carus , & Actuarius dignitate ; nimiae tamen garrulitatis non nimis honorifica compellatione ab Imperatrice tulit μωρος nuncupatus, quasi puerum , vel stultum diceres, erat quippe tunc unum & viginti annos natus. In scribendis epistolis operam saepius Imperatori navavit, urbibus, ac oppidis cap tis scribens, & Imperatorium sigillum imprimens. Namque id moris erat Romanorum Imperatoribus, per literas illis, qui longe distabant, egregie a te gesta lignificare, voluptatemque illis , quam ipsi experirentur, conciliare. Ad Michaelem Despotam Larissae commorantem ab Imperatore Joanne una cum Phoca Philadelphiensi , Isaacio Duca , & Michaela Hyalea , ad pacta cum eo inita complenda missus est o aliasque postea legationes felicissime obiit. Quare illius prudentia , ac diligentia perspecta , fideque nisus summa imperii consilia creadidit : deinde , ut sunt rerum vices, tanti viri virtute pertaesus , hominem de te tantopere bene meritum Theodorus ' Joannis B ita at filius non tantum minis perterruit, sed ex neruo emissum compingit in carcerem. Sed audiemus ab ipso , ut fortunas suas deploret. άυτος πολλάκις ειρηκειν , ω βασιλευ , ως δ πλέον μοι το εἰρημy is gευ-
678쪽
οἱ ετυπlον, εγω δε σιγηβάς τυψεις ελαμcανονi - μαλλον ψτον ἐξεμαννεν, οτι μηδόλως πρὸς δεησεις κάμπΤομα f πληClo , F. επει δε πολ-λας κατα παντὸς εδε ο μην ου σωματρο , μογις ἰσχέ - ηρεμ α *ω ν,3 3 ώ Xυς ε βασιλεὐ , εφην , πόσας νενοσηκα νόσους. α τί αν ὐδεμιῆΤουτων κατελυσα ἡ ν , αλ' εν Τοιούτοις με ηπιροῖς ἐ rαμίευες ; Ταὐτώπον. ο βασιλεῖς ἐιον λβ ἀς απηλλαγη , ενι των ἀκολούθων ιυγαώρηκως , λάcε τουτον αυτός. ος εριπῖπόν μ ε λαCων ηρωτα , ποῖ αν κἀμάπελλιών. Tum ego, At septin est tus sum , plus mendicii , quam veritatis , quod circumfertur in se continere z π n dubiis exqui te sententiam ferre, non ita facile mihi pidetur Rellondit ille. Sed in dubio vere ac firmiter enun-riare id prudentis est. De manifestis quippe N Uini prona aperint. Et ego. Iam cs nos inter asimos collocamur. Imperator ira inflammatus , tu semper , ait , haud sanus ineptis , s nunc quoque ineptis. Ipsie , nec a d. ita me seria mones ament, re*ondi. Ego quidem ineptio , ideoque sidendum est mihi j qui sapiunt , ipsi loquantur. Dixeram : Imperator lucredibili , atque atro e percitus iracundia ensis capulo manu compresso , Tagina detegere tentat. Sed motum tem erat e s quem paululum retexerat ensem , Taginae reddit. Dein Miseno
Domestico Andronico MMaloni, me ia equo Hyicere imperat. Ille voce submis.
679쪽
sa , feceri , ait , fago. Ego mula desccndi. Tum optimus erga nos Imperator , nos , qui multa a patre sμo , sui gratia altera perpessi eramus, ut palami sepeque multi, audientibus , clarissima Toce tefatus cs , Petrum hunc , me nempe intelligens , bona sibi plurima apportastie pro disciplina Logica, ' qua eum institieram , nec non s aliis non exiguis me debere confessus , duobus clavigoris , heri, aut nudius tertius , nescio an propter me , ut Dramatis scena in Tragoediam ad amuhsim conperteretur , electis , eorum numero ad Pigintiquatuor ascendente,
perberibus appetere jussit Illi itaque verberare. Ego silentio perbera excipere , id magis in furorem agebat Imperatorem , quod nec Perberibus caesus ad supplica.tiones est underer. Ubi vero frequentium ictibus verberum universum corpus De Gerant, oix tandem ego debili , ac submissa voce , Chrse Rex , inquam , quot morbis aflicta us sum , quare eorum nudo vitam amisi, sed ad haw me temis psales servasit. His dinis , Imperator nonnihil, ut videbatur , veritus secessi, cum uni ex iis , qui ipsum sequebantur , dixisti et, duc tecum ipsum. Ide equo advehens , interrogat , quo abituri sumus 8 Hinc carcerem , custodiam .
aliaque prosequitur, tandem beneficio delinitus, in familiaritatem ruriasus imperatoris insinuatur, atque pristinae dignitati restituitur , neque multo post, rebus ByZantinis in propinquum discrimen adductis, militiarum Praetor in occiduis partibus praeficitur. Verum Ducum oscitantia , atque perfidia rebus Romanis amictis, debilitatisque , Georgius post longam Prilapi obsidionem captus a Michaele Defectore in servitutem rapitur , carcerique mancipatur : postea servitute exemptus novo Imperatori , '' muneribus, ac legationibus obeundis operam Davat: nec alium fuisse existimo , quam qui a Michaele Palato logo , ad illa namque tempora suffecerat, ad summum PODtificem , pro stabilienda Occidentalis, & Orientalis Ecclesiae unione mittitur. Geor gius Pachymerius lib. ην - Γλη πρέσcεις πέμπε , ἐφ' ἰ παρ
680쪽
ab ipsis confirmarentur, ut ne qua inde primae omnium Eccles ae sube Liis istiusque in familiaritem conjun ti, periculi fassicio relinqueretur. E Ἀμν'tur ergo Leeati Germant, , qui olim c) Patriarchatui praefuit, Theoph. Nicaenin , s ex senatu Magnus Logotheta Acropolita, Vestiarii Praefectus Pa a
retus , s magnus Interpres Berraeota , qui triremibus conscensis , una qViis qui ab Ecclesia erant , altera pro uno Magno Logotheta , qui a serpitio impera toris erant , soluunt e portu , marique se committunt , multaque sacra vina. sc. Hi itaque hac ratione N in altum mare delati nuptabant. Sed , curri oborta tempestate Senatores metu procellae in terram triremem , tan
quam in tutum portum abigunt , flue tibus immersi, uno tantum superstite , ornnes naufragio pereunt: Logotheta, & Viri Ecclesiastici in altum mare , tanquam ad tutiora se conferunt, & quamvis non sine discrimine cum mari luctarentur , tandem die luscente Methonem appellunt, & de alterius triremis naufragio, hominumque bubmersione edo cti Romam contendunt. Ubi a Pontifice d) humanissime exce
μερων καταλαCοντες τον Πάπαν τα της πρεσCώας επληρου . ωςε s διμ σα σφας ἶάραiς , ευμ μίτριχες , Os δακτυλιοις , ως η εκράνων εχει ἐν γ Ῥεξ υσι σμηθεια. εαο ο- κλ Θερ' ἐκἀσε 2 γαγόντες , ων ταλεικότα φιλοψρονηΘεντες ζ ΙΠαπα τὰ της πρεσίειας διευθετουσι ,κ- φθινοπωρου ληγοντ' συνάμα πρἐσύεσι τει πολιν καταλαμCάνουσιν. es soli relicti, cum retrocedere haud fas esset , progrediuntur, Romamque versis iter dirigunt ; ibique pos non multos dies Papam allocuti , legationis munere fungebantur. Sic tiaris , s mitris , s annulis , quibus summorum Ponti rem munificentia similis conditionis homines, donare fuererat , cumolantur. Vere ergo , atque aestate ibidem exa Io , s ut par erat, cumulatis e pertractati a Ponti*e , res legationis componunt, s prope Anem autumni cum Leg tris
Constantinvolim remeant. Nisi quis de alio Acropolita , & Magno Logotheta Constantino, e) cujus complures orationes in sanctorum festivitates tempus nobis non invidit , dicta haec a Pachynaerio velit. Quantum Georgius eloquentia , ac disciplinis reliquis valuit, Georgius Cyprius Patriarcha Constantinopolitanus hisce expressit: λόγων δεσνερματα , κῶ σπινΘηρος ως ἀπῆν μαθημάτων, ν ὀρῶν σωζ δ α μη
e) Hic Conitastinuo Georgii Arbpolitae filius , tie cujus scriptis dixi Volum. VI. p.