장음표시 사용
131쪽
sacerdos Romam profectus per- φίλου 'αυτωque amicum quendam Plotino G τῆς ἐα- subito notus, quUm exoptaret Gu- σοφίας am Romae sapientiam Ostentar ,
suasit Plotino ut secum accederet piκ ζ Gwό τ' αέω οἷ familiarem stibi daemonem eo ad--διι αοι - ζvocante protinus inspectaturus, ' ἐτοίμως - γ cui facile Plotinus est obsecutus. νετα3 Hozν τωIσίω ἡ κλ- ς, Acta vero est in aede Isidis Dae- μόνον ὐ ἐκιῶνον ἔν τοπιν κα-monis invocatio: solum namque. ρόν φησιν ἐυοι ιν ει τῆPώμνhunc locum purum ait AEgyptium τὸν κιγυαὶ κλη&ν ' εἰς invenisse, sed quum in aspecturr -άν-λον proprium ipse Daemon accersere- ἐλλῖν,6- μη ζ διώμονων εἴ-
ne Deum, neque ex inferiori ge- zzυον ἰοειν παρόντα ζnere sis ducem sortitus semit la- ρῆῆος φίλου τας ορνεις ας κατώ-rem. Narrabat Vero non licuis- χε φυλαί1ς ἔνεκα, πνίξαῆος se tunc quicquam interrogare,ne- ε '-εmque diutius videre praesente ita , Φόβον τι . . τῶν ἔν , DK- quippe cum communis quida E, Δωμόνων εχων Γν ανον ibi contemplator amicus aves, O άυδὼς λετ ει α νάγων quas manu tenebat custodiae gra- Θῶον ομμα πρὸς
beret, merito & ipse semper di- eπου-αὶτi- φερειν vinum suae mentis oculum ad il' περὶ της τῶν lum s blimius erigebat. Quam er- α -όντων. φιλ9Θυτου η
ν Est Enneadis tertia liber quartis .
132쪽
sas de familiarium numinum diseferentia diligenter afferre. Prae terea cum A melius sacrorum Observator esset, atque per calendas sacra faceret , & quandoque Plotinum rogaret illuc secum accedere, illos, inquit, Plotinus, decet ad me, non me aditos accedere. Qua vero mente tam eX-
celsa de se loqueretur, neque intelligere ipsi potuimus, nequeausi sumus interrogare. Erat in cognoscendis moribus sagacissimus, & indolem hominum tam clare perspiciebat, ut & facta detegeret, & familia. rium unusquisque qualis evasurus esset praediceret. Itaque cur mulieri nomine Chione penes ipsum una cum filiis habitanti castamque agenti viduitatem pretiosum monile furto sula reptum fuisset,omnesque servi atque domestici in Plotini conspectum accersiti venissent, singulos Plotinus intuitus selegit quendam, aitque, hic monile subripuit. Verberatus ille, diu quidem negat, sed denique confitetur, furtumque resti-stuit. Similiter quales singuli apud illum versati pueri futuri essent mirifice praedicebat. Velut d
Polemone praedixit, ad amoren hic proclivior erit, nec ad aetatem maturam perveniet, atque
ita Neomenias non tantum Judaeis sed S Grajis sacras fuisse, docuit Jo. Meursius in Graecia feriata. Etiam de Proclo Marinus in ejus vita c. I9. inter alia refert quod τὰς νουμ ροίαε λαμπρως ἱεροπρεπωs.
133쪽
ita contigit. Ego quandoqu me ipsum interimere cogitabam, quod mirabiliter ille persensit, mihiq; domi deambulanti protinus adstitit, aitque, studium nunc istud o Porphyri tuum non sanae mentis est, sed animi potius atrabile furentis , itaque Rom abire me jussit. Huic ergo parens, in Siciliam sum profectus,
praecipue cum audirem, Probum quendam elegantem virum circa
Lilybaeum tunc habitare. Quo quidem factum est , ut hac perturbatione animi liberarer , sed interea impedirer cum Plotino usque ad ejus obitum vitam ducere.
Proinde Galienus Imperator, uxorque ejus Salonina Plotinum honorabant, maximeque colebant. Hic igitur benevolentia eorum fretus oravit , ut dirutam quandam olim in Campania orems. ούς περι ς Πολε-εςα , o L. ἐρωτικος ες - ὀλιγοχρόνιος , οπερ απἐβ'
I Idem narrat Euna pius in Porphyrii vita, additque Plotinum ea quae Porsiyrio fuerar locutus libro complexum fuisse. ἱ μὲν Πορφύρι ) ἔυπνους τε ζν. ν- ανλατο, ό- Πλωτῖν γ τους ζηθέντας λόγους ἐις δ βλίον καγε σYογεγεα μενων. Is ni fallor fuit de providentia , quem ad Porphyrium in Si ei liato im sit s Enne ad. Ill. lib. a. in quo disputat animis licere in hoc quoque mundo esse selicibus;& calamitatibus non esse succumbendum , sed decertan . dum adversus illas strenue, ut praemia virtuti proposita assequaris. Discessu Porphyrius Roma in Siciliam Anno Galieni decimoquinto, ut dictum pG c. s. triennio circiter ante Plotiui obitum. Liber-έυλογου έξανων θ diu a te a Plotino scriptus fuerat. - Antoti ius Pagi vir docti T. in Critica Paroniana T. r. p ZI8. non absurde suspiacabatur hoc ab Galieno petiissic Platinum in imperatoris illius decennalibus A. C. ε63. -
134쪽
aptam instaurarent, regionemque circumfusam cultae civitati donarent,concederentque civitatem habitaturis Platonis legibus gubernari , atque ipsam civitatem Platonopolim appellari : ponticebatur se illuc habitatum, una cum amicis omnibus prosecturum. Quod facile philosophus ad votum impetravisset, nisi quidam Imperatoris familiares invidia, vel indignatione , vel ali quadam iniqua de causa acriter obstitiissent. τίαν μοχθήροι. H. Erat in disputationibus strenuus
ad dicendum, ad inventionem solers, ad opportuna percipienda promptissimus, sed forte in non λεξεπιν αμαρτάναν , n) nullis dictionibus aberrabat: non αν εἴπιν -αμιμνήσκετ',ά enim pirata iactabat meminim , sed me nimis se . similiterque aliis quibusdam dictionibus abutebatur, quod quidem vitiunn in scribendo etiam sequebathar. Praeterea interloquendum mens emicabat foras, lumen intimum ad vultum usque diffundens. Amabilis quidam erat adspectu, sed dum disputaret, pulchrior admodum videbatur: tunc sane tenuis quidam sudor velut ros h facio distillabat: tunc benigna mansuetudo fulgebat , tunc ad quaesiiones & excipiendas placida leni-
135쪽
VITA PLOTINI. Lib. IV. e. . t Iitas apparebat, & dissolvendas robustus admodum vigor demonstrabatur. Iam vero cum ego Porphyrius triduo eum interrogarem, qua conditione potissimum anima cum corpor conjungatur,ille in demonstrando perseveravit. Quando etiam, quidam nomine Thaumasius scholas ingressus, communia tractaturus, praelat Us et , optare se Plotini sentetulas in sc iptis exponen dis audire , Porphyrio vero interrogante atque respondent , disputationem ejus tri odi minime tolerare. Sed Plotinus objecit: Nisi dubitationes interrogant Porphyrio dissolvamus,commentari oratione perpetua quicquam in librum aliquem non valebim s. Scribit,autem intentissimo quodam acumine R intellectu multiplici. Est quidem brevis, sed sensibus ubique pluribus
numine amatus effundit, saepe ex ipsa re qua de agit mirifice patitur: neque tam simplici disciplina loquitur, quam animo ad rem ipsam ardenter affecto. Inserta sunt libris ejus latentia dogmata Stoicorum, Peripateticorum qu similiter: praesertim vero sententiae Aristotelis post Physica ' congestae illic frequentius insunt. Latuit enim nihil omnino, quod ad geometriam, arithmeticam, machinariam, perspectivam, mu-De hoc ,rgumento Eanead
136쪽
quam se promptum ad haec opere eXequenda reddiderit. Legebantur in icholis ipsi commentaria Severi, Cronii , Numenii , Gaji, Attici Philosophorum Platonicorum: item Peripateticorum Aspasii, Alexandri , Adrasti, "cunque sorte inciderint commentaria : sed nihil ex his tractu continuo dicebatur. Erat enim proprius suique juris, & ab his in contemplatione diversus. In rebus vero discutiendis intellectum ferebat Ammonii. Lectione quam primum evadebat imbutus, paucisque profundae contemplationis intelligentiam afferens exsurgebat. Quam liber Longini &Phylarchei de principiis lectus euset: literarum quidem inquit, studiosius est Longinus, philosophus vero nequaquam. Quum Orige, nes aliquando venisset in scholas, Plotinus statim genas rubore suffusus assurgere voluit, sermonem vero ab Origene continuare rogatus , respondit: studi-dium loquendi cessare, quando qui loquitur, advertit se ad illos qui idem ipsi noverint verba facturum
De Platonisis hisce Philosophis plerisque dictum a me supra lib. III. c- 3. uti de
Phylarehaeus non est nomen proprium viri, sed Longinus dicitur a Porphyrio φιλαγρχαι hoc est antiquarum literarum & priscae sapientiae studiosus. Q od vero Plotinus de eo judicavit,Ρhilologi Jaudent ei relinquens, Elii Iosophi eripiens, probatur etiam Proclo lib. I. in Timaeum Platonis p. 27.
Origenes non Λdamantiva sod eo paullo junior, Plotini condiscipulus de quo Iupra c. 3.
137쪽
cturum atque ita, cum pauca quaedam disseruisset, inde surrexit. Cum in Platonis natalibus poema de connubio sacro recensuissem, & quidam praesens objiceret Porphyrium insanire, quippe quum ruulta illis divino quo, dam afflatu secretoque mysterio dicta fuissent, Plotinus palai cunctis audientibus ait: Demonstrasti simul poetam , philosophum, sacerdotem. Legit quandoque ibidem orator Diophanes defensionem pro Alcibiade icta Platonis Symposio debacchante,
decere probans virtutis addiscendae gratia amatori se ipsum exponere hanc ipsam demonstraturo, etiam si congressum Venere uti affectaverit. Inter legendum vero Plotinus surrexit saepius tanquasn ex eo coetu subito discessurus, veruntamen se continuit: mox Vero coetu soluto mihi mandavit imprimis ut refellerem oratores . At cum Diophanes ille librum imihi legendum concedere nollet, memoriae viribus argumenta recolui, scripsi contra, eisdem
mox audientibus retuli: tantae
Plotinum asseci laetitia, ut in ipso
conventu continuo saepe repeteret : die feri, siquidem ita viris lumen eri . Eubulus Platonis se ,
elator scripsit Athenis, scripta que
Ex Iliad. 282. scholae platonicae publieus Doctor Athenis , atque adeo Platosi cathedram ut ita dicam &αδεξάμεν . intra c. aQ.
138쪽
que misit Romam de quibusdam Platonicis quaestionibus. Ploti. nus autem haec mihi tradi jussit, meque considerare singula, eique reserre. Operam dedit astronomiae regulis , quamvis more non admodum Mathematico: Astro logorum vero judiciis incubuit diligentius. Cumque eorum praedictiones non esse fide dignas deprehendisset, non piguit eum laepe in scriptis suis illorum praesagia confutare. Erant Christiani eo temporemuit tum alii,tum ex antiqua Philosophia egressi haeretici, Adelphii, Acylinique lictatores,qui Alexandri Libyci, Philocomi, Demostrati, Lydi plurimos libros circum larebant , & revelationes quasdar Zoroastris, Zostri anil, Nicothei. Allogenis, Me si, aliorumque ejusmodi palam ostendentes,& deceperunt multos,& ipsi decepti jam
fuerant: asserentes Platonem in
telligibilis essentiae profundum
Q Astrologorum divinationes. praecipYie quibus animos subjiciunt, passim impugnat Plotinus Enneadis II. libro s. & Enneadis IIl. lib. i. c. s. & lib. 2. ac Vide p. 2iΙ. seq. 232 263 27s. 247. &c. Rectius ni fallor οἱ περ. τον έπλφιον- κυλῖνον latine ditentur Adelph IAquilin-. Atque Aquilini etiam inter Porphyrii συμφοιτητας A medium de Origenem apud Eunapium mentio. Sed nisi Euna pium fefellit memoria,O-ino Paulinus ibi pro Aquilino legendum , ut magnus Pearsonius probe Ob
139쪽
minime penetralia. Quamobrem PIotinus multas in dii putationibus suis in eos argumentationes intulit: scripsitque contra eos librum, quem contra Gnosiicos nos inscripsimus, nobis qu reliqua discutere & judicare commisit, A melius autem libros quadraginta composuit contra li. briim Zostriani. Ego vero Porphyrius argumentationibus mulus ostendi, librum Zoroastri ab illis inscriptum, adulterinum nΟ-vumque esse,& ab eis confictum, qui struebant haeresin, ut institutionis suae esse Zoroastris veteris crederentur. Plerique Graecorum Plotinum falso criminabantur, quasi inventa Numenii sibi clam usurparet : quam sane calumniam Tryphon Stoicus & Platonicus Anaelio nunciavit. Hinc librum scripsit A melius quem nos inscripsimus de disterentia doctrinae Plotini ad Numenii disciplinam. Amelius autem librum mihi dicavit, meque ipsa inscriptione Baslea, id est regem cognomi
sticorum nomen vel cujusquam ex his Porphyrio nominatis mentio occurrit. Eunapius: Mαλχ δε κατα τῆν Σιρων πολιν ε καλεῖτο τί πρωτα τοῦτο δυναται, Θασιλεα λεγειν , Πορψυριον δε ἀυτον ωνομα ε Λογδίγ'sς το βασιλικον παράς μον την πΦοσηγοζιμν
140쪽
navit: id enim mihi nomen erat,& patria quidem lingua nominabar Malcus, quo nomine vocabatur & Pater. Malcus autem irra Graecam translatus linguam rex appellatur. Quocirca Longinus, ubi dicavit scripta de Conatu Cleo in damo, mihique Porphyrio, sic est exorsus r O Cleodame atque misera. Amelius autem nomen ipsum interpretatus , sicut Numenius Maximum appellavit Megalum, sic Malcum cognominavit regem r
Certo scito me nunquam vocem fuisse emisurum inclytorum virorum causa, qui, ut jam divulgatum esseau, amici noseri dogmam in Apameum Numenium referunt Monstat enim id ex dicendi loquendique propria apud ipseos qua gloriantur mi odesta proficisci, nunc quidem meras nugaΥ, nunc vero supposititium vocantibus : rurseus quasi vilissima quaedam supponat, accubant,cs mendaci dunmaeat dicacitate imis eum perpenum invehuntur. Auum vero tu oecasione hae utendum censeaου, cum videlicet ut quae nobis videntur ad reminiscendum promptiora reddamus, tum etiam ut in amici gloriam,fr er