장음표시 사용
141쪽
tim qualis es m gntu admirandinque Pior inm,quamvis olim decantata nuse ria pleni cognoscantur, morem tibi gerendum exsimam ,jamque tibi reddo promissa. triduo quod sicis a nobis elabonum. Decet vero te nosris scri plis ignoscere , utpote quae non siint compositionum iliarum comparatione
Ego autem certo scio,te benigne pror- λήματ λ ίατο ἀί- emendaturum, si quiά praeter fami- ρμου αδ 'GZδ αγο uliarem Plotini nostri chanufcterem hic a nobis fuerit obsignatum. Jam vero com pulus videor ut es in tragoediis tanquam n gotiosius homo, ideoque ab ipsa n riducia doctrina distantior , emendatoris subire judicium, atque reim tare. Tantum videlicet apud me potuit aris dens tibi gratificandi volunt. s. Vale.
142쪽
Hanc equidem epist o lania afferre sum adductus , non solum ut fidem faciam , nonnullos illius temporis illo etiam vivente, suspicatos suissse, Plotinut inventis Numenii superbisse: verum etiam quia nugatorem amplum existimaverint, atque contempserint, 0b eam scilicet camsam , quoniam ejus dicta nequaquam intelligebant, Ipseque Plotinus ab omni Sophistica ostentatione fastuque erat alienus: in ipsisque disputantium coetibus non aliter quam in familiaribus colloquiis se gerere videbatur,
neque propere cuiquam necessarias argumentationum vires aperiebat in ejus sermone latentes.
contigit cum primum audivi Plotinum , quapropter eum contra scribendo provocare tentavi, conatus ostendere ea quae intelliguntur extra intellectum existere. Ille vero quum Amelio mea scripta legere praecepisset , illequo jam perlegisset, subridens ait: Tuum esset Anaeli dubitationes istas distatuere, in quas ille ob quandam nostrae sententiae ignorantiam incidit. Postquam igitur Amelius librum non parvum ad-
ver Nobilistunus vir Dieterieus Doblerus Hamburgensis cum interprete legebat 9οινομένας. Atque infra in fine capitis spρόθυμον-pro taetrοιησε ιθ Contra Plotini finiae ad. V lib. I. cujus titulus: ότι ὐκ ἔξω ζ το νοητά. At enim Porphyrii illa S: Amelii adversus Porphyrium scripta , &Porphyrii se melatio jam diu est quod interciderunt.
143쪽
, I b. IV e. XXII. ii versus objectiones meas compO- 3suit, egoque scriptis ejus iterum G τα καφίτα contra dixi, rursusque mihi rescri- ψανυς μου γ δ 3 Aμελὼ psit A melius : tertio jam gradu πος vix tandem Plotini mentem con- ἐκ τρὰων μόλις αυεις ταspicatus mutavi sententiam , id--ἐγώ ο Πορφή,
eoque palinodiam rescribens in a μετελμίω, παλινωδίαν conventu omnium recitavi, at- , α, que in posterum Plotini libros εγνων. κἀκῶθεν λο ν τά τε
praeceptorem ipsum omni studio 'ντ λρα- provocavi, ut sententiam sua- σκαλον Γις φιλοπιμίαν articulatim distingueret, latiusque I MoρΘρουν κω describeret. Quin etiam hinc fa- α λείονων ωάψειν ταctum est, ut ille Amelium quo- σα. ἡ μω αλλά άμε-que ad conscribendum valde pro- λιον ιἰς τι συγγώφειν ποθυ- pensum effecerit. μον ἐπιίησεν.
serit de Plotino per ea maxime s-ς Πλωτινου quae ego ad eum scribens signi- εξ αν μάλιμ πρός 'oωγνficaveram, declarabit pars episto- ἐγώ γώφων ἐπωνον, δε- Iae hoc ad me tenore perscriptae. λωα μὰφ δὶ λης e Cum enim operae pretium judi- γροφείσης πρός με, ἐειχον
caret me e Sicilia ad eum in τοῦτον τὸν τρόMν. ἀξιων γήρ με Phoeniciam proficisci, librosque Σικελίας κατέν' προς Plotini mecum afferre , sic άυγν εἰς ἀί φοινίκιαν, ait : MμTειν τα βιβλια ἶ Πλού- τώνου, φησί Tu quidem ista quando tibἰ Καὶ σο τατά τε
tianus sive Herodianus praef. LeXici Hippocrati ei: αἱ τ επι , υμίν τψνDMη'ista, λέξ ις. Porphyrius det abstinentia ab esu animant. lib. 4. p. ο τὴν εὐσεβειαν πολεων) την προ ἡ τους Θελ α επιςευμβνοι.ε Scriptae ut videtur post Plotini mortem. Hoc fragmentum paullo elegantiore veste latina induit Iacobus Tollitis V C. in praeclara sua LCngini editione p. a I I. seq. Caere sum nolui versioncmi a cini mutilare aut interpolare.
144쪽
piacuerit ad nos mittito , imo vero ferto tecum. Equidem non facileis obsecrare te desinam ut iter ad nos omni proritu itineri anteponas , s non ob aliam causam quid enim noνa apud nos sapientiae genuns venias , ne scio b saltem propter antiquam conbu tudinem aerisque salubrimtem imbecidimii corporis, de qua quereris con
ferentem. Eluod si torte aliud quiddam putes assequi , apud me
tamen ne noxa quidem Jeres , nedum antiqua, quae plurimum peris dicis. Jam vero transscriptorum mnta 3bic est ponuria , ut per Deos totκα id tempus quae deenunt Plotini instau- nans, Pix horum invenerim subscriptorem, dum a minseriis eum consuetis abduco , huic autem uni incumbere jubeo. Tot equidem libros illius jam, habeo , ut videar jam: omnes habere postquam nunc abs te missios accepi, Ied non perfecte me habere prosi cor, hi namque sibri non mediocriter sunt
minis si , et si Amelium amicum no-
i πεμπ' Ην Sc κομίζειν Κ Ob quain ipsam Plotinus Romam ut relinqueret & Sicili a adiret,Porphyrio Plotinus suaserat supra C II. De scriptis ipsius Longini hoc aecipit Tollius, quod potius de aliorum Philo- 'sophorum inbnumentis videtur en intelligendum.
Recte Tollius e Suida observat esse librarium, qui libros de-λribit,
145쪽
tib IV e. . Iasstruis putaveram ermia pasim ex criptorum emendastifer illi ramen aliae metu curae fuerunt quam . si Masmnendandi, quamobrem qua natione his libria utar minime habeo, quamvis supra modum afeeitem, qua Plotinus de anima atque de Ente sicribit consi
derare , sied hi potissimum libri sunt
exscriptortim vitio depnuvati , quocirca percupio libros abs te eosdem summa diligentia scriptos accipere, ut trintum. perlegam , inde meos emendans: mox vero restituam. Sed rursus idem quod dixi ab initio, repetam. Ne mittas quidem, sed ipse tecum asserens huc accedas , neque hos cantum a eras, sed
si quid insuper reliquum ess , qu od
Ara elium aufugerit, quae enim ita , huc advexit , summo studio exquisit. sposso. Cur enim non suinma cum diligbntia viri illin scripta omni pror-hin honore ac veneratione digna per quinum Z Hoc equidem tibi tum praesenti, tum procul ab enti,tum habitanti
Tyrum semper significavi , me scilicet
non multa admodum Plotini librorum argumenta capere , 'lam vero scribendii formam intedigentiarumque frequentiam cs quasionum di suis-nem admodum Philolophicam mi amare supra modum atque venerari, atque etiam judico debere peritatis inis
146쪽
In superioribus enarranodia idcirco fui prolixior , ut demonstrarem quid judicaverit de Plotino vir ille judicio seculis nostris accerrimo, qui ferm sui temporis omnia scriptorui opera discussit atque redarguit, quamvis & hic ab initio aliorum adductus inscitia Plotinum diu
contempserit. Putavit autem Plotini opera quae acceperat ab Amelio tuisse transscriptorum vitio depravata, propterea quod consuetam viri illius elocutionem nequaquam intelligebat. Si qua enim alia, certe quae penes Ame lium erant, emendatissima erant,
quippe cum ex libris ipsa Plotini manu scriptis exscripta fuissent. Proinde operae pretium est referre quae in opere ipso Longinus scripsit de Plotino Amelio quo& caeteris sua tempestate philosophis, ut certius nobis constet quam potissimum delissis sententiam tulerit vir elegantissimus aB; ad ingenia arguenda promtim-mus anscribitur sane liber de fine ad Plotinum , Gentilianumque cogno- Conser Eunapitim in Porphyrii vita &quae viri do hi ad librum Longini de sublimitate dictionis, e quo velut ex ungue Leonem agnoscere licet Cri-xicum acutissimum , licet scripta ejus alia longe plurima abolevit
147쪽
Lib. IV. e. . Ii gnomento Amelium, cujus quidem Prooemium est ejusmodi: Cum multi temporibus nostris Philosophi exstiterint , o Marcede,m or profecto eorum numerus inprimis extitit nostrae demtis annis. Praesens namque tempus quam paucos habeat , dicere minime licet : sed dum ossemus adole centuti, non pauci Philosophia sudiis excesiebant, quos quidem
omnes videre nobis contigit, quoni- am a teneris annis multas passim regiones una cum parentibin peragravimW,
ubi profecto dam mihi occasio fuit, qua
illas qui adhuc in vim supererant conpenirem cum apud multas gentes urbes in eundem cum istis locum sepe concurrerem .ded ex eorum numero alii quidem sententias suas literis commen
darunt, scribendo postero profuturi: alii
Hoc est de Gnibin bonopum malorum , quo titulo exstant praeclari Ciceronis libri. Scripsit autem volumeia Longinus Plotino adhuc superstite cumPorphyrius nuper demum illi adhaerere conpisse ut diserte traditur infra c.23 Insigne istud I ongini quod Porphyrius hoc loco nobis servavit prooemium e quo plurima ad historiam litterariam illius aetatis discas licet, vertit itidem laudatus iam nobis doctissimus Vir Jacobus d ollius in Longino suo, p. et '. Sed Ficini versionem interpolare mihi religio fuit, monituro interim ubi a sensu scriptoris interpretatio ejus recesserit. Sectionum etiam minoruin numeros, quibus Tollius prooemium istud distinxit, in paginae ora ad scripsi. Marcellum Orontium Senatorem. Plotini discipulum alloquitur, cujus mentio
148쪽
Plotini Praeceptor, a Peripatetico Ammonio de quo mox S de quo apud Philostratum in Sophistartiin vitis diversus. Nupe admodum. I os. Tollius rectius: Nois ilia tanti sint , ut eapropter inter Eos referri mereantu qui ae diris opera lyt-ω Philosophia dogmata expGuerunt , quum hac ipsis opuistila υelut parerga seu fortuita fuerint &c. I. egit porro :-ἐχ. γγυοalbi pero satis sibi factum existimarunt, si prasentes fanuliaresque consilii sui
participes ess ecissent. In primo igitur genere fuerunt Platonici quidem Eucli,es s Democritus re Proclinuς, qui in Troade habitπvit. Praetemea caequi etiam nunc Romae vivunt Ploti-niu o Gentilianus Amehus, Plotini familiarM. Stoicorum vero Themistocles atque Phoebion, T qui usque ad hester, num diem florebant, Annius atque Medius . . Ex Peripateticis autem Heli dorus Alexandriam. Sed in secundo genere Platonici quidem Ammonius atque Origenes, quibuscum diu vertati sumus , viris proferito intervallo nou
parvo lui Iaeculi philosiophos intestigentia supenuntibm. Item qui Athenis juccessores Theodotus atque Eubulin. Iam vero si quid ab aliquo eorum scriptum est, quemadmodum Origine ab liaber ahquis de Daemonibus atl ab Eubulo expositio quaedam in Phsobum atque Gorgiam,atque de his quae Aristoteles Reipublicae Platonis opponit , o quibus haec rationibus confutentur, haec
sane parri momenti Iunt, si cum ratis-nibus
149쪽
nibus quas illi Poce exactitis a enare solebant, conferre Polucris. Neque aenim serio quo am studio scripsi se videntur, neque scribendi munus tan-q am praecipuum apud se incium elegisse. Praeterea e Stoicorum numero Herminus atque Lysimachus qui Athenis egerunt Athenaeus atque Musonites. Sed inter Peripateticos Ammonius atque Ptolemaeus disii sinarum ambo profectio maxime omnium suo tempore plenet, praesertim Ammonius, nusitu enim ad disciptinarum iPius copiam prope acceAse videtur : nihil
tamen artisiciosum admodum construxerunt, sed poemam quadam demon-st nutrivosque iter mones , qua quidem scripta nolentibu auctoribus serυata apud posteros arbitror. Aeque enim existimo istos exoptauisse per libros eiusmodi posteris innotescere , cum neglexerint scriptis exastioribus suam commendare siententiam. Eorum igitur
quis ripsierunt , alii quidem nihil ulterius composuerunt quam co e Iionem aut transcriptionem quandam eorum quae antiquiores jam composeuerunt, sicut Euclides Democritin
150쪽
Proclinis . Alii vero exigua patrio ex antiquorum hisoria memoria commendantes , secundum eosdem ocos atque illi libros componere sunt aggressi, relut Annius cs Medius atque a Phoebion. Hic sane ex ipsa orationis illositione magis quam ex solo mentis conceptu gloriam sibi censuit compa nundam, quibus Heliodorum quoque annumerare licet, qui G ipse praeter illa quae ab antiquioribus audita fue runt nihil plus omnino ad disinciam onutionis structunum contulisse videtur. Plotinus autem Gentilianus elim propositionum copia referti sunt,quas sΗdiose perim iant, scribendique munus serio elegerunt , proprio
quodam more contemplationis utentes.
Et Plotinus quidem ut videtur princ pia Pythagorica simul atque Platonica certius quam priores exposuit, profecito Numenii, Cronii,s foderati , Thmotyi scripm , ubi Plotinus de eisdem scribit, nuda ex parte prope ad exactam diligentiam ejus accedunt : Amelius autem vestigia Plotini quide is, serpare constituit,multaque illius inventa se datur , veram dum in rebus explicandis prolixior est , is interpretationis ambitu latiore Pingatur, con