Operum Iohannis Maioris Ioachimi pars secunda

51쪽

V knsierisen vim qui laude ferebati

S ci re operae preciu est, numero nes prendere refert. P arcite mortales usu temerare nesodo D Ona Dei, ceria rebus suus omnibus ordo est.

st em qui transiti' cadere in sua fata necem ea.

B acetasHad culpam ea usti dedit, i furentem P erium iuuenem letho demittiere adegit C ui res eredebat summas, euissetvigebat

C msi se regnum: visi si quos ditus M. ιE spe voluptati apiens voluisset Vidisses,

C um siesse versus migrasset in ora ferarum. Ex re nomen habens Nabes, vitam efflat in auras D um iacet hesterno Mnas institus Iaccho. I nterdum est sanctis error suus: i e leuamen C ita peteret curis Nobas, vis vicit Iacchi, N eefaciae eruare modum, tamen i in inde R fores trabit ad poenam vindicta Tonantis, si anda imprudenti nocusit violentia πω. N ee Lotbus venia caruit, quanquam impia lusero spenditi Deum in marisit sua parma nepotes. S is olim instituens e Euia lauta Iosephus. L aetisse, inino b d m, sermone trabebas,

52쪽

ememea numen rectae culi gaudia mentias s licearet, nonpietas violetur, c uino Praeterrigia ripartes habitoribus orbismia vides Arctoi gens Teutona oderis axem, . I F eruidus his anguis magis, eo Hientia corda, i. stinim quisub tepida visunt regione locorum auὸ mugὸ Eberior tim restinguimus haustu. Simihi sitantumst urtim diser iness, i. st aridoquidem irae Deus Iudaea ingente repidosi . P ugnantes m mentesua, cum lege Latrata, G entis a resiae tulerit tamen, ut Haseruat S acra, Deum talis quem non geni caeteraniari: N on equidem dubitem veniam hac in ρnte daturul E gregiis virtute viris, quos largior haustus, i C orripuit f L atq; animos maerore se tu, i r nuarinisubiιὸ vicis generua meri ris, S i eras,nisi des,sincera constet

T eutonico ritu non fictae gratia mentis. N e tamen Me usu veniat mihi, magnus ut illi, L a d usanguisur vini πιομFHomerus, C onticea tan me factos ne psiesco.

53쪽

V id tantum e cetio vehiclitia fusa notam sq Hei miiseri et nostra de clade inquirinis asinae Sedibus msustis commissa, aut lumine latis O buta, in magno toties signa edita coelo 'E rebus quaecuns infra in t regeruntur rg Uenta mali, in vestram praedis te sortem P me suae obsita ess fortis pars quaelibet anni, M Ucentur vices,' versa lege ferunturo milia: Num sua habenda fides mortalibus Misi D ecipimur toties caeli si fraude freni 'E t Veris ratis varia est, cir inhorruit offlas F rigore: tempestras cietur turbida caelo V ortice corripiens bominum ,boum talores. Si qua tamen tantis maufere imperdita fatis F rumenta, cir viridi in stipula lactentia turgent F lumina uentorum violento turbine Ῥexant. S erus in Autumnumquὸd si seruabitur aestus P allida Tisiphone stygijs armata Ῥenenis D morbos, sternet corpora letho. V id tam cor τυρ caelum disedere hiatu, Noaiura

54쪽

Octurnas faces mina m ducere tructus, A hine, ais i ine abrumpi nubibus ignes C oncursu,-caderem terras tela ignea aeulλ iis verὸ Υeniam votistetit, ae precesscis 'S Osticitapaces ventori , an, M secunda n is plangit mala ' Securi caeli , I. undo interea cumulamus crimine poenas,

ec via peccandi simplex, sua cuis voluptas M ateriem culpae diuersa in forte ministrat, 'H i factis, Egi laedunt a numina diem

E t venae faciunt de resilio te cothurnos, A e nostros intra minus peccatur tar extra. se ne Sed quem praeterita admirent minus, 4 ce quae P ortendit caelum praesentia: Nama ubi lucem, ii fausus hodia auspisse,ata . De tu 'E xtulerat, nu ijsi retexerat aetherius Sol, F me bono clausam cupiet decurrere mundo E eee intercipiet lucem soror impia fratri quo lumen habet, nigro , obducet amictu, Vfg adeo Ni tenebras omnes Acheronta putares 'L iquisse, Ognas curii texisse cauemas, E l dimittere equos Sol languidus optet hiantes. Vos quibus astrorumpositus, cetis humum E Vsinume lubor, nimium di ira Omi a rerum

C oniicitis: lectae segetes, frugess reposGD amna trahent: Nam sede ui sidus humida rimi 4 μ Agno hume mi, oua Sol quos luminis almi Depouis

55쪽

D νοπιι radisi, proinde munetae C Oniuncti, tumidis cumtibunt stamnis i mphis V is perent amnes, es pasiis exuberet humor. E τὸ liquida vis,-multa gran me nimbiae erraru addiluuiem reuocasunt, es sata V Asubisiperiment imbres, gelidaeuepruniae. In dum Lunae residens, crimma multa M orborum intentat Saturni frigida flesia. c umi eadem noni posita ea in cus de tecti, P ortendis diras fraudes, Iovi furores A gmna quoi polim furis operata mouebimen elusa astita pruris, ceu caetera nussu B enfrent, ni quam toto erraretur in orbe. I uniter Me pautam Saturni incommoda lenit S ublimis positus, quamuis a lumine laevo si aturni premitur, clades unde ille bonorum P ortendit miseris, proprieti me mori fortis. H os etiam propria Moors is sede locatus R es eis obuertens duos, ais impia bella S eritis his grarat, properat fata mnatur :N ams δε-m mortis quia rata luce tuetur. I nde latrocinia, er mσrbos portendit acutos et A Me aues motus in resistione, ad V entorum ingentes, e magna tonitrua et AS Ol etiam Lunae penetrali in sede receptus, H umidupraesertim cum rididera fixa sequantur a tergo comites, qua iamsint atria gres ,

56쪽

N ee ποῖ haec sin menteri ιν me πα- ceris P roueniunt frust a: Si is dedis Vs fidem reti E ι iampana in Latis, er iam eludis ad inde est, S eri fateor, culpanostrae nudus, Mumerentur, IV i patria Amitare Deus is frena furoric onmuberet, nefacratiam ni inimius seu E t penitus toto Pietas intercidas orbe. V os autem dirae eludes, vos triste mane tS upplicium, nulla assueti mosves e ciatur V erba docen e signa nument, maprosas. N isu ita in melius τὰ conuertitis, a mea.

IN HORTUM D. EVSEBII ME NIL

F on caret in medis saxis ubertamu undis O eculιὸ medicansfarie liuentia membra, Cuius ubi experti viser, lymphaq tenter, Ι nsignes quoniam atrie viri, vatum Mnysius O primus, . qui se Grynaeum voce ferebat. c umfπὸ absererit tepefinis corpora I pM: 'Tum fonti nomen Vasum tribuere uero rum

57쪽

o Em qiuisito vires habuke medendi. I mmmet hi desuper Le=heo germine forens

M 'd Solem expositus cossis, dehme Ῥalli resu D ensit ulcis plantae, Or de matre recisae E xeruise caput mixtis ira fronde racemis.

A dde tot herbarum θecies, arbusta , tria γε quis later se spartu digesta per hortum.

II is cerasis locus, his coram mulantia pruna, C astaneae nuces, cir mala Cotonia ramis L uxuriant, sesami grauant m ponderae matrem. Antὸ aditus verὸ domus est accommoda Musis, i S ecessis cir curis quaerenti, aut rebus age=rdis. Π ortus in hos Mus colitur tibi candide Menici fessi stusis recreamus corpora eundo, l tggraues curas functosermone leuammD um morum, est vitae laxari frena sequenter C eri limus, er nusquam leges, tr recta valere C Onfilia. aut fato vi genu succumbere mentes:

miandoquidem quibus esZ melior sententia me uti, E lisi, spretis abeunt, aut dicere mirifiant. A dumiet tamen iuga dies, qua quemgmanebrint P raemia pro factis, furerea aut improbagesiit, 'E t meliora piis versa vis currere fata I ncipient, ters genis in gaudia abibunt I u lorum lacrymae: tune in gens improba labem M on e luet merita, suo P accincta flagella T i io ne a:em mpaenae, cum angulaeposcet.

58쪽

H aer ita, Dis viridi vestigia ducimus sarto, s otii r , animos con 'erita ab imagine forum αιοι 'iter omnipotens putres Io . semine in auro P ro rudissub vere novo, varijsi colorum O mat imaginibus, quali non luxit a fiuR ex Salomon, quamuis regum diti siimus esset. E i dubitamus adhuc an curae simus, er Nitis O bseruans h lues sedeat Deus altus Olympo,

u i Aπὸ fores supendos, que s pater ipse S ubsidis Natum sit, qui guine vitam

P erpetuam res ut, o flos qui umidus exit T autum hodie foret, cras nutrimenta datums' 3I ateriems cis. O qui viridamia campi A s icitis. reuocate Mimum, e spe pascite mentes. E equi tirga tuom iis tibiprouenit serto, S i totum flumen habes, si commoda tanta N on magno ex horto, quae nee vel Adonidis horti, A ut nemora Alcimi de leniunt solatia meniti is bonus ad Sudimus Arimathidevenit ab σου

N Omine Di obus, tanta qui sese in urbe C onscriptos inter patres comes haesit Iesu R egna Deis eruus, ebr vita se laseivirae

C um mare, cum te us, renovanda , machina caesi C orruat, em claras redearat animata lyb aumas C orpora, qua tumulis pridem usu ita iacebant.

S πὸ Higelidus ciretimpraecordia sanguis D iriguit, quo iei rabida agmina Arcumsp t

59쪽

c res D in medis patrum, quos gloria christi

o bliqua inuidia. stimussis urgebat amaris, D um cernunt lues Solyma increbrescere mora N Omen er acta viri, sese' suasacra vicissimc oncidere,querum doctrinae exurgere lucem, Ε τὸ hortum arboribus custum, es benὸ olentissus A nte urbem eduxit diuino in monte Moria, sherbismia sacri proaui tu ulos habuere frequentes, E ι vita functi Hucida iam in morte quierunt. T ectum erat Me horti in medio, pulcri receptus A rte colorati, curis ingentibus age rH uegressus tulis, hie petist solatia vitae. P er septucra quirim vita regumenta futurae . H Ortus habet, varii ii micat pulcerrimus index A uguriisposita, mutandas omina forma A nte ocucis, inters marius stat plurisa nostras. N am labris reseruia simu- terra alma quotannis P raducit fruges, quae iam in tellare latebor R viragelu dum Hodit fems, dum laeta recumlunt G ermina, cum suis moriuritur stodibus herbae. N ecfuus in hortis decori eoua gratia ruri, S ub terris enecta iacem infecta, suis S emisia putresunt sulcis cm si obruta arenae. A tsimulas endens rarios iacti aetherius Sol I n terram, e Trio reuocat genus omne calore: S urgite vermisuli, vos fulcis tandita grana S urgite, er actius pictum caput edite in auras,

60쪽

D. EVSEBII ME NIL

S urgite, tempus adea, nee enim monu libera Ubi E cce cateruatim orgunt velut agninefacto, E t varios faeius varis deger ne trudunt, O mnibus e lotis vita est, vita Ominibus herbis.

S emine ab exiguo tot gignit gra papauer, T Ot folia. er capitum varise discriniana cestas. H aene Deus paruo in uno tua magna potestas eae une nouas putri producis femine frugei, E e verbo aerias in luminis elicis oras FN Ane idem maleas generose ὸ femine camis

A ntiquos renouare ortus, vitams caducis

I Merere exui ijs, animum Maresepultum

I n cinerem, alg nouas hominum producere fominM ente Deosimiles, O membra micantia Gli e H ei qu parua manet nostras fiducia mentes, quoquam arisum caelo doming, rerum parentem C o clamens trepidatiquanquam itam voces utat S eruatorem orbis, rerum sub orbe potentem

C tir dubitant homines durae sititia vitae H ine trahere, e lapsis melius considere rebus ' 'm andoquidem vivunt Mima post funera nostra μου mox corporibus iunget Deus, arta caesi