Operum Iohannis Maioris Ioachimi pars secunda

61쪽

p arua domus, i quae non paruos stabat dae fus :N amgfacrum vino monumentum m tumice serit . io premeret moriens, e hi ni pace quietem 'C arperet, optatum suprema lucis ad ortis ae molem hane viris voluit c. sisterem horta R esistis, . tumulo tantos impendere sumtu D uisia ienturae dumst ut tempori Ῥitae.. Certa fides fuerat, carnem cumsaetume nostram

C aelestis regni selis non posse potiri

N i prius Pin cinerem tumulo resoluta fatificauit. E Qὸ ut Apremam fati perpenderet horam, . . E t nullam humanis unquam stem poneret ausit: H is monitus si is, ais haec exempla Volutans, S ede voluptatis media, Niridis recessu T riste patrans bustum, signis ornavit Ur arte. A b quoties duro fessus molimine rerum 'II euotum carpebat iter per amaena vireta' S pereprimens curas,' corda oblita laborum: A h quoties palmas ad caelum Ῥtrvis tetendit, C Oncepit preces: Pater δ supreme , laborum S iste modum. , satis tandem me subtrahe mundo M olliter Nigelido componam memina sepulcro N ascentes inter flores consertus, herbas, H te ubi mille auis mi ecies dant guttare cotus, E t blanda rerum auctorem cum Noce salutarit.

62쪽

Q a tors hominum vitas, in crimina discet. 9 is tumulus fuit artis opus: emi Va laetas M auisistra Pharo 'sit damnis flendida signis E ducis monumenta, cor molem adbdera tollis, A t myrrha, rimis visesi condire Sabais e N ams sacerdotis per o ictus munere summi

F ilius ipse Dei felicia busta tisiphi

L ustrauit moriens, sacrauit honore D sua in i res componit membrasipus o. I Ea domus certὸ est anctis ornata figuris uinim voluit pater ii se hominum, mundi redemtor P Osthabitis porta colui se tot arcitus orbis. . I dem qui positus D nauit Asta I epsi, I Ee etiam tu sis sacrauit, e inu piorum, N on opus eiu illis lustrali assergine lympilari V eo qui Romana defertur puluis ab urbe: S ed metus Henroseo de pectore agatur O missis undens inamaeno horrore sepulcri

H ac super egregio,pro tempore usimus horto P ropter arva rivum 'rostrati in gramine molli, D um florum affectu maestos recrea mus ocellata C aetenuper terras torpentpenὸ omia luctu, T am tristis rerum facies, miseraei ruma

63쪽

I ita dies dulci amplexu fidi a quondam P ectora coni et, quae mors Hst luit acerbo F unere, Ur ante diem stolia est Loen e vitae.

V ins tibi, quas referant mortalia pectoragra q c aste Deus, qui res nullo de se et imVi dicente ereavi, tamdemsub fine laborum S minus his ima capacius orgF ormasti tellure rubra, tua imaginis instar I nscribens ainimo, goaevisquiescere laridem I n stirpe humana, cessam a sorte creandὶM Oxm tergemino emis inans rite 'at P er gnatum instituis castimulabis foedus C milvij nemore in sacro, qui ducur in aras ex. ε da soriam iunxit, qui deinde Rebeccam d fontem riguis implentem dolia lymphis D 4φο uir iuueni Uar sacram dicauit: E i nunc per populis iura intemerata cubilis ' LS eruat adhuc casto duos dat amore potiri: . T ete' bisamurmeroptime, destrue porro

64쪽

mi pugnant eum lue tua foeda ausia malorum S mimum, in prohibe infandos a corribus e rei et M iserat illa tuus nostris sesensitus intus S piritus, aestae mentes habitacula astent V tua tibi, degois tuae levi congrua menti C uius ad effigiem finxisti in origine prima. T u 3 Christe tuo pariter cum Flamin vincto usu primus mirae socia sit ad Vst N e vagassam fore sed enim mox sancta duo C Orda hominum Verbo, is amore sigasti: A Oθὸ, proprius iuvespias eruamoth N umine cepta tuo, tu castum ritὸ fecundo C Oniurii , in fricti decus aspere His pudoris,

F ac nostras maneant eadem irina integra natos.

N une quoniam Mntine tuis ad uaenim s i G nutatum taedis Phyli, sub marnibus ii bisu a sedes sacra Aonidum, qua deinde periti II illa viri exercent dulces msigniter artes: δέ os de more pio, quo non signior Muste elligione patrum nostras permansit in onos V is ιδ ad thalami sacrum solenne vocari S ermonem interse sanctis δε rebus haberent, mulsis Adamsacra irae threi eum faedera iniret M ulta super os memorans, castos meno D icta dabat : Dehine crine potens Mainoeius heros E x more hossitibus docta atrgumenta ποcatis P inoposuit, caecis τοι um ambagibus 'si σοῦ Δ Dicemus

65쪽

D is us vestris utantia carminat is, .. tqui obsiet se castumseruare cubile V ult Deus, quae curae Viri, qua coniugdis esset, V ipti dum possent, e sanctam degere vitam. N am tibi cura domum regere, ais aliundeprosectos L xcipere hospitio ciues, gratis foueres 1ici , Nelut acer Alrum te exceperui olim N are Dei, viridi migran em in limite Mam . . C aetera quae pasiim celebrant pro carmine oles, 'O mnia iam Nulgata: riis aut ex Unim suam, A ut tellare rubra formatum nescit Adamum ZA ut quibus indicta e I Galilaeis Cana sub oris, ut a vitrei latices Bacchi didicere saporem 'S M tua me virtus, nee mn spectata Noluntas S nauis amicitiae monet hune tractare laborem, O arentem ditilis quibus,er quo carmine tandem D Octa tuae ρο stitia pangere menti D e genere hoe vitae cui te Martine dicasti. Principia cum mn caelestia foedera impii P rimus homo, . mortis e. er genus omne futura S ubderet Eua parens, blandis heu cre tala distis,

P raecipitemi virum si a secum in fata loquendo

A t traheret, nimium ore potens, er munere fandi: T um prior aggreditur Deus hanc: Aunc Eua maai ussa pati, imperibis uisparere memento. drisi A te prima muli labes, tu perfida metas P r time sisti, tu mira immutata, . omne

66쪽

o reuiiij a iis pendent vel mafronte, L acta insertis caput inentia nodis. Nespicea hoc, et um claro quem numine cernis

et oiam ba leges, te haec ubiurae trahentem, propter, qui iussa fero, submittito men: ua iro, simul haec in cognitione, fide E ua mei Nati aut: Non vita probocurri a Deo, ni facta id fim caetera lates. te tua, pulsi contenta fuisses, M o illes regina orbis, sed eo ita soluE De Dea optabas, ais inconcesse pete asT ana tibi: nunc ergὸ iugum, nunc frena mamisi Uce 'tiolacideque huius te lege teneto Lum fas e pia relligis, cum ρ cis honestas f - --i te colo in amore reserua U Dcys cens, nec non moderamine morum. Viperire viri viro tibi nomen iness, tu concipe cunaemnsti m exus, unam hane tibi foedere iunge, E liunctam constanter ama, proculo is muror xta et tar Hulcem consensum tectora viris'

H οὐ- ossili muliebre, in amoribus et rem.

67쪽

R egna viri fortes tenearit, quin bengerensi F a meae curae, pariendo educere prolem, A is pudsicitiam seruare, e parceretario. . V na ititur mens sit, Nelut iso ὸ corpore natis, V na Ialus vobis, um, . commune periclum, I te, ait, e Iuniitis traducite legibin intium.

O saco, er fatalis amor, qui semina caelo D educis, onec enim credo fine numine Diuum C Oncordes aruimae casu iunguntur in Vnum' miis potis est dignas pol ti comise laudes P ro meritis memon e tuis 'tu bina duorum C orpora in unanimi coniungis foedere mentis. V i tristi ne Sole diei, fine Odere nox est, S is sine prole domus, H est ne compare lectus.' E Qὸ τHprinius amor deceptum morte fefellit, N e fors omne datum perdas inglorius guum N ee tecum domus haec Meὸ deserta marieret, L egitimos iteras fato ducente hymenaeos mii genus egregium Francorum a sanguine dum O nulli veterum Martim indigD- auorum, C ut faeta indulgent, er cui noua gloria surgit C onuulis rasi clarae pietate Desia,c ui pater it Hiseris proferret fata medendo M secebat succos, sanas Dauiser herbas. H ine nulla moriturum auo stat nomen,/ingen. G taria virtutis, Phylira qua rura pererrat

68쪽

E t - ipsa quidem dulci prae mme gaudet

M argari sis, nomen piilem virtutibus i leti N am ceu concha maris sitiens, ex athere rorem H auris, tir in crusta gemmam parit inde nitentem:

S iesuet haec complexa se es pectore gemmam

Quam sius ipse Deo nobis per munia verbi D iuidit, cir cupidis animis promittit halendum. E τὸ Dei verbi vetus rimum ex aethere rorem H o aut risitis, es stata patula imbilis aure D iuini, farurata bonis, quaepinus anhelum y n dubiis recreant, er uiua leuam praestant, N secus ae cordi quae conchis Misaa mea A uxilium venit, em tabentia pecton anat. A dde quia his gemma virtutibus a musa certat, S ub iurei viri, magnis Linguentia minis C orda leuati iam iami viro se accommodus thsa M oribus, e factis, animos adcunctaparato, S eu bona seu fumea seu casum inimica minetur. 'μπὸ Me gemma refert Nivera res mstar bono C oniugis,em,quae cura rimisit re sita cuius, V mutum simulacra Deus conferiasit in i ausaturas rerum, totum expressaper oriam P rouida cura Dei mentes tam cit, ut i ae E istatuant aliquem eqse Deum, simul omnia M M.

I ustitiae finxisse sua, iusisse σήν

69쪽

P rimas homo, dum nempe stetit res mtegra vitae, N aturispenitus cogariterat: hi,MDeus ipse, S cire dedit rerum carisses, . nomina, um E Q3 ut gemina micat conchis muenta marinis, C audiri, labe carens, forma conoesia rotunda : iT E se factis referat matrona probatis V irtute exuperans muliebri, laude pudoris, .E t decus ipsa viro, es dulcis medicina laborum

S tvelut ad tactum alterius uasubtrahit ora C Onoba domo conclusa si s nee sedibus exit :S ie teneat se casta domo,VIua limina feruet, V t Venerem in concha stantem depinxit . ADLE τὸ alique ut gaudet tiam dulci Noce Ῥocari M argaridos gemmae: sic Ur Ῥirtutibus i s . , C um gemma certent, er texta monilia gemmissu id sepὸ iu leui gestant lucentia fronte, o Iscj munieam, ornent Nirtute maritos,st alis gemma nitens fulvo quae includisin auro E si cotti decus, aut capiti, ponin tuentum I n sese ora trahens assessu pascit --ο O quibus ess igitur consors quae dotibus istis , I nstar habet gemmae: ne quas pendite parui, S upra ais me supra gemmas virtutibus illa est. st ore omni cunae vigiles incumbite, ne qua A ut animo fractae, aut Ῥit maerores iocami, T enuis enim est illis vigor, impatiens laborum,

V i Deois contadia liquesere Baccho

70쪽

c emnia micans conche sic er resolutaperuis me diem, A qua est mores expertaseueros, E i duri tot acerba viri tolerare necesse est. T u Nero in tenebris soli , thalamowrelictoc u vitam doli Iam traheres, tandem omine dextro, N ec memente Dei med eos ingressus in hortos P rae retiquis herbis quae corda leuare seruntur, P rae florum occis, prae gemmis omnibus Mni M argandi piros, 'votis , em mente petistim a recreet vires, qui mica gemma decori S it tibi. quaeri graues auerteret ista curo. tere concesiis, nee te Sponte optime Noti P aeniteat, nec te pactae Sponsa optima taedae. V iuite, . egregios generando educite natos uae vos est Nustu reserant, er imagirie morum E i sancta maneant in religione parentum.

IN DIE CATHA.

RINAE. V mihi principium, tu fisse cretaris est

e N ate Dei, per quem flammantia moenia caesi, E t maris undisoni tractus, mclusas te AE dita denusio ceperunt semine rerum, P er quem quicquid agit genitor, siue ire sequendo I mpleret populum, aut magnis se ostenderet a sit, , M Sum agit genitor, tu magna potentia sol G, s