장음표시 사용
261쪽
503 Σῶμα μεν εν κόλποις κατέχει τόδε γαῖα Πλάτωνος, ψυχὴ δ' ἰσοθέων τάειν ἔχει μακά9ων.
Speusippus. Antilol. Plan. 31. - V. i. κόλποις, Cod. Par. κόλπω. - V. 2. ἰσοθέων, cod. Par. ἰσόθεον, iit coniecit Iacob s. Viilotiar non ili- versum ali co ol'igrammate, Niod duoluis versibiis auetiun servavit et praetor duo ni iti Platonis moti una onto inscriptuni fuisse ilicit Diog. I. .
iii 44:Γαῖα μὲν ἐν κόλπω κρύπτει τόδε σῶμα Πλάτωνος, ΜΡG δ' ἀθανάτων τάξιν Qει μακάρων,
τιμῶ ἀνὴρ ἀγαθός, θεῖον ἰδόντα βίον.
ουτω τι ἐρασιχρήματον γενέσθαι φασίν, ὼς ἐπὶ τὰν Κασάνδρου γάμον ἐς Μακεδονίαν κωμάοαι ποιήματα ψυχρὰ συνθέντα καὶ δημούω ταὐθὐπερ χρθμάτων ασαι. - I cni lite moneo alius epigra in inntis in 1 inton nam limimis servat is osse in inpide prope Lyceii in reperto, lo UIO Vi l. Ephoinoris Arcti. n. 264. iiiii ex iniit illi omina epigrani ituni reliquino:
262쪽
Eῖπερ ἴσην γνώμη ρώμην, Λημόσθενες, εἶχες. ου ποτ' αν Ελλήνων ηρξεν 'Ἀρης Μακεδών.
εικονος αυτοs ελεγεῖον ἐπιγsγραμμένον υπὰ τῶν Αθηναίων ὐστερο εἴπερ κτλ. et Plui. vit. I en . e. 30, qui missilem mittit: oι-αυτὰν τὰν Ahμοσθένhν τοὐτο ποιῆσαι λέγοντες ἐν Καλαυρία μέλλοντα τὰ φάρμακον προστέρεσθαι κομιδῆ φλυαροὐσι. Α id c Zosim . et Anon. vii. De m. Pliot. nihl. 265 p. 494 B. Seliol. Demosin. 57. et Sili las V. Udμοσθ. Respieit Aristid. II 517: Uοκεῖ δέ μοι καὶ τὰ ἐπίγραμμα οὐκ ἔξω τῆς Βημοσθένους γνώμης ἔχων την επιγραφήν, ο νυν ἀναγιγνώσκομεν εν Αεραμεικῶ. Ipsi ini Demostiaenena fioc elogiii in silai fecisse tralaticia, nec isti non V ra X fuit fama: s scriptum fuit epigramna stati ino, qua Λtlaonienses ol. 125, 1 alictoro Den oeliare Denaositionis memoriana Ominve-mini: rogaverat enim ille εἰκόνα χαλκῆν ἐν ἀγορα στῆσαι , ut arguit populi scitum, citius epitonae logitii r np. Pliit. Via. X Orat. . do qua sintvR, qtino fuit prope Martis teinpluna, vid. Pausan. I 8, 3. Illo igitur tenipore videtur etiana opi granam a condit in , cuius iiuctor, Ri coniectitra in pom-clitari licet, fortasse Democliares sitit. - V. l. γνώμη ρώμην Seliol.
Doinosilieni vindicaro stirituit epigraninia ira tionorem Altheniensi una, qui in Clin prouensi proelio occiibuerunt sap. I onio stli. ilo Coron. 9 289 qtio tres p. Tllentist. or. XXII p. 267 et Aris . I 592) Oῖδε πάτρας ἔνsκα σφετέρας εἰς δῆριν μεντο ὁπλα, καὶ αντιπάλων υβριν ἀπεσκέδασαμ μαρνάμενοι δ' αρετῆς καὶ δείματος οὐκ ἐσάωσαν - ψυχάς, αλλ' 'Aῖδον κοινὴν μεντο βραβῆ,ουνεκεν Ἐλλήνων, ὼς μὴ ζυγὸν αυχένι θεντες δουλοσυνης στυγερὰν Δμφις ἔχωσιν υβριν.γαῖα δε πατρὶς ει κόλποις τῶν πλεωτα καμοντων σώματ', ἐπεὶ θνητοῖς ἐκ ωιὰς Πδε κρίσις μηδὲν ἁμαρτεῖν ἐστι θεῶν καὶ πάντα κατορθοῖν, ἐν βιότη μοῖραν δ' Ουτι φυνειν λορεν.
ut qhio minus Doniostheni tribuntur opigmina nan, ipsius oratoris Veri in quae sequunt Ir ol Ataro vi lentur: οὐ τω συμβούiω τὴν τοὐ κατορθουν
263쪽
τους ἀγωνιζομένους ἀνέθηκε δυναμιν, ἀλλὰ tοῖς θεοῖς ' τί ουν, ὼ κατάρατ , ἐμοὶ περὶ τούτων λοιδορῆ και λέγεις α σοὶ καὶ τοῖς σοῖς Οἴ - οὶ
τρέψειαν εἰς κεφ&χήν; In lioc epigraminato, mio l Icarsion sunt. Plii lol. XIV 413) iniuria maxima ex parte fiat diti itina consilit, cum Rita Obscurn et de vitio suspeeta sunt, tum v. 3 nondum persanatus, iIbi conieci scrition lium osso: μαιόμενοι δ' αρετῆς ἰσοδαίμονος Ουκ ἐσάωσαν ψυχάς. Sed Msputaveratnt le lioc pocinatio nuper certatim liomines docti, Fro oliticii in Act. Soe. Monae. 1845 p. 78 seqq. osann in Corninenti Semin. Pliilol. Giss. VI 10 seq. Diiniger Epitheta iter Gottor p. 48. Berilaus in Miis. Riten. XIV 321, Ilibbeeli in Helvetiorii in Miis. Philol. 1862, deni lue Voeniol in adnotationibus nil Dou Ostlienis orationem in excursu Peculi stri od. novissitnixe. Expedita oninia existimat Thiudicii i in Iliis. Illion. XII 297.
264쪽
Ἐλθὼν δ' ἐς κλεινὸν Κεκροπίης δάπεδονευσεβέως σεμνης φιλίης ἱδρυσατο βωμον 50b
αυτοί φησίν ' ἀνδρὸς . . . θέμις. - Bullio orianus lios versus Aristoteli mutueat, cui Gsensus est Robbo, mii solii in v. 3 stinunt psillosoplii ingenio non in lignum esse censet; sobrio itidicio usus Zelior Hist. Plii l. ΙΙ2, s tuetiar lio e carmen, quod nec Roso in Smspicione ui Vocavit. - V. l. cod. Bas. εἰ. - V. 2. ἱδρύσατο, coniicio ἱδρύσαο, ut Aristoteles ipsunt
265쪽
Τόνδε ποτ' ουχ ὁσίως παραβὰς μακάρων θέμιν αγνῆν ἔκτεινεν Περσῶν τοξοφόρων βασιλευς, ου φανερῶς λόγχη φονίοις ἐν α γῶσι κρατήσας, ἀλλ ' ἀνδρὸς πίστει χρησάμενος δολίου.
Aristotelis nolui ne seririnitur opus. citi ii otii en Πέπλος, quoil saliu-la iiiii Graecomina illenioriani conlplectetulitu'. siti ut conliri eiuliit iis, milii ortim atriores cognoscet e velitu, Si, crates 1list. Eccles. III 23: ασκέσει
δὲ τοῖς ταυτα γνῶναι ἐθέλουσιν ο'Αριστοτέλους πέπλος καὶ ο Λιονυσίου στέφανος καὶ μιγίνου ο πολυμνημων και τῶν ποιητῶν το κλῆθος. cons. Niceptioriri Callistus ilis t. Eccles. X M. Et ineuio itiit lioe 506 opus in in ilice libro milii Alristoteli ortitia, micin Menagilis e lidit. l,is: περὶ μουσικῆς α , Πέπλον, απορθμάτων Ομηρικῶν ζ. et. te in te: συμμίκτων ζητηματων οβ , ῶς φησιν Ευκαιρος ὁ α κουστVς αυτου, Πέπλον, περιέχει δὲ ἱστορίαν συ μμικτον. Scitoliast. Huni. ii
καὶ πρῶtoς θνhτῶν ὁ δ' ἔδειξεν ἐναργῶς. - V. 5. μεθόδοισι , cod.Baa. μεθόδοις. - V. 7 Zelloro vitium contraxisso videtur. Fla. 4. I iog. L. uolet. V 5: ὁ δ ουν υριστοtέλης ὐπεξῆλθεν εἰς λ- κίδα, Ευρυμέδοντος αυτ ὰν τοῖ ἱεροφάντου δίκην ἀσερείας γραφαμένου η Uημοφίλον, ως φησι Φαβωρῖνος ἐν παντοδ απν ιστορία, ἐπειδήπερ τον υμνον εποίησεν εἰς τον προειρημένον Ἐρμείαν, ἀλλὰ καιεπίγραμμα επὶ τοὐ ἐν Αελφοῖς ἀνδριαντος τοιοsrow τόνδε κτλ. V. 4. ἀνδρὰς . . . δολίου, o l. I, li. ἀνδρῶν . . . δολίων, Cod. O δολίως. Quod vitii Aristote I. p. 2 cd. Robbo exiit liet: καὶ τὰ γεγραμμένα αυτῶ δικαtώματα τῶν Ελληνίδων πόλεων, ἐξ ων Φίλιππος τ ὰς φιλονεικίας. τῶν 'Eλλήνων διέλυσεν, ώς μεγαλορρημονῶν ποτε καὶ εἰπεῖν. ἄρεσα
266쪽
φησιν Ἀριστοτέλης εν τω πέπλω. 'in In. lioc opere epigi crinii uilia lire-viusci illi. in liet Ouni lion Oi ein coni posita inei miit. liae Pol playritis lylan tuin illi ille in ait lielli Ti olatii tenipora illii stria nilii peietinet, ant, in suilinleceperat opiis, vul. Eustalli. ll. 235, 24: Igrosεῖ Πορφυριος καὶ ο τι
'Αριστοτέλης σύγγραμμα πραγματευσάμενος, οπερ ἐκλήθη πέπλ0ς,
γενεαλογίας πεμονων ἐξέθετο και νεῶν εκάστων αριθμον και ἐπιγραμμοτ εἰς μυτους, α και αναγραφεIαι ο Πορφυριος εν τοῖς εἰς τον πιμηρον, Ωπλῶ οντυ και ουδέν τι παχυ καὶ φλεγμαῖον ἔχοντο.
Ex Porpii Tio lilius it cluaecuniive alseri Elissallitus: sortiisse otia iii Tete tetes: ipia illis ici in tion inci' i lilii te itina luitii litus ea epigritia nulla, piae citi licuiericos lauroes pelline Iaaii l. ex Poplo excerpta et seorsi in propagatii suisse, ita iit scriptoris nonien sere prorsiis ol,litterat et tui . cf.Ausonii is p. l89. . . A l r ni pertinere existini tui. ut . . . epitapliici sill necterena . scilicet titulos sepulcrales lieroiian . illii liollo Troico intersu Plini: spicis ἔinti pia cit in aplut plii lologi ini liuiuia in repperissena, latino secinuite converti , quo qui Ieria in negotio ita vel sutus est Ausuilius,lit litiem iis graeca epGIIuni nata aniplificaret. Piatii si illi Ausonius eliatu Porpllyrio poterat illi. Nun ilissi initis est syllogo, plain ex Cod. Florent.
denuo consereo Praeternii sit. Aristotelis noliten non est tui luit in , se letina subsecluantur nonnulla excerpta de vita Aristotelis, levo indicium superuSt.
Sclinei lomno tainen assensus est C. Muller 1 rae. Hist. II 189. Qiii nuperrimo do Aristotelis per toriana libro mi in ricly limias Conamentatis tint, Roso et Hettg, quid do ἀτακτων Opere statuant, nescio: nam Rose legentiuin usui in inline consuluit.
267쪽
coiiiiiiciat illi. illius tetules et illipeisuctos reli luerat, stili varias observatioties coiilii tui, alit, et Iiost in orte in i leni lite pili losoplii cuni aliis si ani-
lilius pili, lici sitiit iuris facta. fluit, iis nouistia tioc ituli liiiii est . ut ali alio opere: Ἐξηγημένα κατὰ γένος, istio ii XIV liliris coiistat,ut, ilis ratui in hir. Πέπλος titia, ibi Dil vel Ilo ineli in ligat. arguitientii ui et celetis si latinis citcuiuscriptu in et orit ille ili spositu na ex illi,ellat: nec in suis inlisilui laaec coni posite it, itinctii uitie liaec sci'ipsit et sali illari liistoriae
epigi iiiiiiii alii alli lit. I 'ost Sclinei te inutii epigratianiata liaec iletilio cilii sit Rose iii Aristotele Pseiul epigra pilo p. 563 se I. Bullemunt coiiiii ientationeni Bellon Lingeri tegen ite ecli ille iit van ite ii 200 genua linteii Πέπλος van Aristoteles. Auis telo l. ISM), sputiit continen Oiat ilo se, ii ullinagis villi, ilii alii Rathoebem litimi tu . illii inserit itur Anilroklos I. ips.l862j, in citio ilis pii Livisse ilicitii i de liis tremo iiiii epitapli sis. Est Oii initio satis illit,ivin. iluo iii i Πέπλος ut plii losopliti in alictore in b07 reseratur. V liuid Tete tetes ait Lucoplii'. v. 488 clieit: ό Aγκαῖος υίος ων ΙΠοσειδῶνος καὶ Ἀστυπαλαίας τῆς Φοἱνικος εφυτευσεν αμπελον καταA ρ ιστ οτ έλην τον τους πέπλους συντάξαντα. sane in liliri, περὶ πολιτείας των Σαμίων lege laatur, se i ii terat eadein salitii uti alii in Poplo conati remorari: et lioc lilbro . non Sanitoria in lepilli lica ii sus est is,ilue in Taetges descripsit: ille aute in peplog Nipli iam a plii Ios optio ili versu in esse eensuit: nestiae eni in ipso TZeletes liaec coinnae ritus est. Dei tulertii si is TZetetes a tmesio l. p. II e l. Gais s. et ilii l. p. 7: nain liare, quae vulgo Procli no inen prae se semini. TZetZae stilat. vi te Iliae clixi suprii
p. 383, itique et itani Rose antina luertit) Αριστοτέλης γαρ ὁ φιλόσοφος.
μἀλλον δὲ οἶμαι ὁ τοὐς Πέπλους συντάξας, ἐν τη υρχομενίων πολι
τεία κτλ. Sane laic TZetetes idoctrina inteni pestive al,lis lis esse vi letlir, curia lilimina ite Orcho inentiarii in civitate pili losoplio albi inlicet, seil ill liuoli ilicit, peplosi raptiunt stiversilin a plailosoplio esse . certe non est ipse conin entus, vertini apti l alios legeriit. - At liue iit ipsu in confii iliat tir etiann a Scholiasta Aristi lis T. lII p. 323: ταυτην την τάζιν εἰς πέπλους συν θεὶς Ο ωριστοτέλης εξέθετο τῶν αρχαίων καὶ παλαιῶν Πγωνων. id Oil n ira Ilia est geniis licetuli: colu extolini ὁ τους πέπλους συνθεὶς Αριστοτέλης. at pie plane ita scriptum in coit. Mare., lite in Ilus e postea inspexit Arist. Pse itis ep. 56 . Nolbis . clui lii aeter liaec exilia epigi iiiiii alii nlillas sere Popli reli illitas ii stirpant iis . vix licet liatici tuaestione in solvere. Poterat plitio soli litis eius ni otii opiis, mulie πέπλος suit. 0rulere, sed epitaplii a liae , i piae iii te petita si int, Aristotele Plii ne in iligitii: llic epigra imitat Og rapti iis antiquiora cainain a passi in recepit, velut Ili et tri . vel inii tali is est, veluti a. 19. 62. scit pleias pie ipse tinxit:
sti innia enina ingenii ni stiliocritas et ferinonis lenilitas lilii lue ite prelien-') Fortasse Teto tetes crini opi gramina illitii, quod Pitularo triliui solet, vid. sit prat 383) Xαῖρε δὶς ἡβήσας κτλ. in libro do Orchomentorii ni ropii blica iiii sumpti ini fuisso locisset i dein quo poenanti tam in epigrai manat irrisyllogo ex Pol,lo petita legi nninan tu riisset, indo coniecturam socii
268쪽
litiir : ininitiae eiiiiii pio luit illa est Rosii Sententia. ii ii ceraset Miciorelia pepli lia cc poenia tui variurii in postiarii iii opera set a iiiiiii pie collegisse iuuperi silia iii Seluisse. rili nil si illoneor lili testiuin aucto illa tu coli staret,plii lusopitiini Peptuni scripsisse. censetulinii foret, ;ilii tui ilii eiu postealiaec opitii pli hi a se colui ita alieno operi inteletexuisse, noli u lainen veli
cilicior utrii in plii lusopiti no in En titilla siti iritu nultuatiis cin i evi Til Aristoteles vocitatus sit, in nae diu reti iripiant. in illi ut iloniti me cuHerullini. ctiain alios epilli pilia c0inposuisse iiii Ioinericos lieroes, vellit Posidippium: in sigiae maginenltilia. ipioil litig reseretulti in , legitur apti l Stepli. 1lyg. v. Ζέλεια
αλλα παρα προχοῆ Σιμοεντίδι τοίτο σοι Εκτωρ σθμα καὶ ἀγχέμαχοι θέντο Αυκαονίδαι. ita cni in corii getullina pro vulD αλλα προχονσι Σιμόεντος' δια τοὐτοσοι κτλ. '') Helii Posi lippus epigraninia in Bemsuum cuna pusilerat. le-ceptiis salsa interpretatione Il. A Iul. cons. Apollo n. livsc. Synt. I p. 66: postea a gelio loto tit vitietur repreliensus lelevit: vid. Seliol. ait illunit.: μη ἐμφέρεσθαι δέ φησιν ο Αρίσταρχος νυν εν τοῖς Ποσειδίππου επιγραμμασι τον Βζρισον, αλλ ἐν τῶ λεγομένω σωρῶ ευρεῖν.ευλογον ὁ ε φησιν ἐλεγχομενον αυτον απαλεῖψαι. Σωρός videtur noliten sitisse collectioinis, qilae vata Oriun in lieroes epigrantimata conlpreliei illos,at, in ipia etiant Posi lippeii in illivi sorte fortuita servatuita hii l. Asclepiades fortasse et ipse in lier es epita plata coni postierat, si uorsi ini serri potest, ii uolt exliiliet El. M. 157, 32:
Si Asclepia les, violi non est in i prolui bile, iliversis inlineri milli geri rit, iis lisus est, possis liuc referre ethina illiini versit in . ipiunt TZetκ. I vculilii . v. ala et Scitol. Elim p. uec. mi v. 1255 seivavit:
'O καὶ κυνὸς καλοῶσι δυσμόρου σημα. Et laine lain intellegitiir, pii sit factuin, iit Asclepitulis alii pisul di 8sepigi' alii inii inter Aristoteli 1 reciperetiar, vid. Ep. T. Et litic tylii leni a ceteris, ilii;ie Aristoteli trilitiun tiir , linitiun ilissi det, ut etianisi nunali uitile ite ait toro liti itis epi ''ainniatis constat et , Alistoteli alii tuli can- litui esset. Ac milii Pii istin perstias uin est, praeterea etia in alia epi-gmininuit in non ira iniis a I'eplo aliena, huc relata esse, illiae lini lasse ex ') Diog. La f. V 35 recenset plillosopho cognomino in Ilien l Iliado meit sei ipsisse: Aristotolos Aesellini Socratici fain iliaris, Qui μυ- θος cognonion sitit Diog. L. II 63. V 35ὶ, certo ab lioc peplograptio
269쪽
illa ipsa sylloge, liain Σωρόν inscripta iii siti, se coii ieci. Petita sitiit. Alique itinc etia in ex palle certe rite tenili tua vi leti ir, stilo it saepius illiuvet elicini pili ra epitaplita in eun letii lieroelia coinposita illa leguntur.
μνῆμα τόδ' Ατρείδεω Ἀγαμέμνονος, δν ρα κὰτέκτα δῖα Κλυταιμνήστρη Τυνdαρις ουχ μίως.
'Oλβιος, ῶ Μενέλαε, συ τ' α θάνατος καὶ αγήρως ἐν μακάρων νήσοις, γαμβρε Βιός μεγαλου.
Παῖδα θεῆς Θέτιδος, Πηλη άdην Ἀχιλῆα,ῆ ὁ ἱερὰ νῆσος ποντιας ἀμφὶς ἔχει.
Θεσσαλὸς ουτος ἀνὴρ Λχιλεῖς ἐν τῶδε τέθαπται τυμβω, εθρήνησαν Γ ἐννέα Πιερίδες.
Πατρόκλου τάφος οὐτος, δι οὐ δ' Ἀχιλῆῖ τέθαπται, δυ κτάνεν ειυς Αρ ς Ἀκτορος εν παλάμαις.
270쪽
θυμον ἄχει μεγάiω βεβολ μένα, εἴπερ Ῥχαιοῖς α δολόφρων Απατα κρέσσον ἐμεὐ κέκριται.
Iῶν ἀκυμόρων ταμίην Τελαμώνιον ῆδε Τευκρον ὰποφθίμενον γῆ Σαλαμις κατέχει.