장음표시 사용
251쪽
I e lioe Zeuxidis epigrii uinia te et ile Parmiasii versi laus, liui sui,semitin tui'. ilixit D. Ialin in Actis foe. Saxon. 1850 p. 284 se l. . cuilis sen lentra In postea stio more exornavit Bentulors de Anili Ol. Gr. epi r. p. 26 se l. Negat latin iraec ali ipsis a letifici inis tali illis suis sui,scrilii potitisse. seil censet liaee Nicomachi esse, si iii ila elegia cletii issin os pictores l0 Ilientes et clo cirte sua gloriantes induxerit: Nico uinctiiiiii autem fit inc poetarn non iliversit in esse a Niconiaelio pictore, qui sere iis lite ait Ol. CV aetatena egerit. Speciosa est liaec enluectitra , se in lilii uilinia lilii e suspiciorii vi lentii r ait versari.
illius elegiae tenuis extat nie inoria apuit IIeptra est. p. 27 cs. Eustalli. p. 984. l0ὶ Νικομάχου τοὐ την περὶ ζωγράφων ελεγείαν πεποιηκότος '
δωρος ' γιγνώσκεις τουνομα τοὐτο κλυων. llepli aestio rion illi utille dicit ex hac ipsa elegia petitu in esse ilisti clion, ut et iii in peculiare epigraninia esse possit, se i ta tuen ultui satis pri -l ue: nain liaiul lubie hi versus ait Apollo tortina pictoriun clarissi naum reserenili sunt: verit in ne spi iaspiam ceptuin est ipsum Apollo torminio luentein iii luci, potius verisi inite est, ipsit in Niconia clauiii liaec de Apollodoro prae licare: itaque vel liuc noua ine cliscrepat a Zeuxi lis et Pi irrita sit epigra ininatis. Equi te in olini existi inaliani Nico inacliuna, cuius aetas etian
nunc incerta in dii videtur seit Alexiin ita noriun Saeculo vixisse eum lim-xime verisimile . est), exilibuisse imagines clarorum pictor uni. et sin- ulas elegraeis versit iis explanavisse, ut carnaen sinulli triuin suerit Varronis Iimagini ini'. Veruin liaec incerta fateor. Ialin perpetui carmin s reli lilias sit,i ilepi elae tulisse visus est: at ait versatur auctoritas Plinii, Aristiclis, At lienaei, qui soli iraec coinnae- morant. Plinius sui l. ait Parrii. ep. 3) ili luctile significat, ea, quae Parritas ius ile se gloriatus sit, non in uno sto detrudi e poeniatio inesse. Auaenaeus Parali assi tria carmina planissime vis tinguit. Aristules Parriuisu D. 2 επίγραμμα vocat et in tegmina carinen esse Signissicat. i leni postquain Zeuxillis puernati iiiii adscripsit, a lilii: καὶ τοὐτο τὸ ἐπίγραμμα οἴτ ἐκεῖνος απώκνοσεν ως θρασυ ουτε τις αυτω των
252쪽
εταίρων ἀπαλεῖ ναι συνεβουλευσεν, επειδq γε ἐποίησεν, ac ilein le licit ei in deria pictorent uel enae limagini versus nona oricos Oυ νέμεσις
κτλ. sui scripsisse. Illinc consei istini fortasse ali diis elevare conetur, con- intulens Oinnes eo leni at ictore usus esse' ac scine potueriint illi liaec putei e
ex lit,im, pii pila geniti aietis ii istoria in illii strii luit: zit vero Alli nautis notis illini ei lusinoili luim listis est, seil praeterea Clearctat opere περὶ βίων pii Clearctius ta n litin de Paliliasti vita lelicata, ne pie vero ite picturis
sit perina vertia secit: vel iiii clearciliis idio pie testati ir, PalTlicisti illi ite vitas la pri se s Sunt esse in versit ius, illius talitilis suis stilisci ibere sit sulitiis: i l noli soluin pilior lociis Allienaei argilli, piein ailseripsi ep. l. se letia in alter XV 687 II: Παρράσιος ὁ ' ο ζωγράφος καίπερ παρὰ μέλος υπερ την εαυτοὐ τέχνqν τρυφήσας, καὶ τὸ λεγομενον ἐλευθέριον ἐκραβδίων τινῶν ποτηρίων ἐλκυσας, λόγω γοῶν ἀντελάβετο τῆς αρετῆς ἐπιγραψάμενος τοῖς εν ADJω πῶσιν αυτοὐ ἔργοις Ἀβροδίαιτος .... ἔγραψε Πα ρ ρ ά σ ιος. ψ κομψός τις, ως ἐμοὶ δοκεῖ,
υπεραλγήσας ρυπαίνοντι το τῆς αρετῆς αβρον καὶ καλόν, ἴτε φορτικῶς μετακαλεσαμένω εις τρυφην την δοθεῖσαν υπο τῆς τύχης χορηγίαν, παρέγραφε τὀ -βdodίαιτος αν ρ Oλλ' -- δια τὸ τηναρετην φῆσαί τιμῶν α νεκτέον ταῶτα μεν ὁ Κλέαρχος.Dei tute latinii coniecti ira evertit iii ipsis illis versibus: narii mio llegitiir Parria. 1: τα δ εγραψεν sive sein et . sive sit Pilis ileinceps lalnilis sui,scripsit pictor, appa I et it naiit ali rizilli tali lilalia Spectare, nullo autent ni nilo Nicolnaclitis. si Par rtias Di In ite sua alte gloriantena ii uluxit, ita potuit scril ere. Ι'orro I :irrita sitis ep. l Euenoris siliuni geriatii nil in se appellat, se i ille in talias liui illi initiis iit videtur Apollinis se retuli ei retuna iactaverat, Olenia lino illi in Pliiiiiis ilicit: liae litae ait versa strante inter se piignant. non pote in t in perpetuo carmine ilici, in iliversis poeniatus non offeruliant. 0innitio liaec Zeuxi lis et Parma assi si ipi;ie alia genuina siliat: inest insignis siti sillicia, mi alii in inagnis viris facile serina iis, vi ou ait nauiluin etiani Graeci poetae non Ira in iis ni agnifice de si iis opei illiis praedicaveratnt: at ineptii in priapstis et i inponunti in foret, si miis praeter veritate in si intinos pictores ite arte sua linpense gloi hin tes iiiiii ixisset: pioil si exagitare et irri tere luitie sti lierliti ina voluisset, DPOllel Nit aperte ac plii ne iit seri. Niconlaetius si eo uiollo. Pio Ialiniit A viili, ariis alitistites is escripsisset. certo illos nota liotiore ornavisse, scii sunt ima asse-cisse inittria censetulus foret. Ne pie vero illi liaec et talia pul,licis operi litis sulascripseriint, se italuilis, i piae in ipsorum ossicinis pro statuint, vel conlinissionis caiisaput lice propositae suemant: nam his certantini lius artificii na aetntilatio- iistin inpriinis excitatam et auctain esse eonsentan una est. Pictorit in certanten et victoris lionorificu in carinen plano testificatur Plinius XXXV 58 vi l. not. ait Zelax. ep.). Ne que enim assentienilia in est latinio, isti liiii cet aliis otiati ilius et ii silena niuili testinio illis suistin abrogat: sunt sane cliani lite nonnulla sieta alit sal nilis ut seri solet exornata, at non p0luissent talia fingi. nisi reapso Gi' ieci a letificuua continissiones instituissent.
253쪽
ν0ETAE ELEGIA Cl. φάκλεια πατρίς, Ζεὐξις δ' ὁ νομ' εἰ δέ τις ἀνδρῶν ἡμετέρης τέχνης πείρατά φησιν ἔχειν,
σο φαίης ἄν, ἀλαζονευομένου, ώς δε οι ταυτα δεινοὶ λεγουσιν, Ου μεῖζον η προσῆκον φρονήσαντος ' λέγει δὲ τίς Ἀράκλεια ... νικάτω ' δοκῶ
δέ, φησίν, ζμὰς κτλ. Zetixis his versibus aperie cai pit Pamiasii ep. 2. I o Zeuxidis sit periri a cons. Plin. H. N. XXXV s, 62r , ,Fecit et . . . at iletam, a leomae in illo sibi complacuit, ait Versunt subscriberet celebremox eo, invisuretan aliqγem facilius. qitam senitaturaran. μωμήσεταί τις μῶλλον η μιμήσεται , alii Apollodoro tribuunt, vid. Plui. ile glor. Ath. c. 2. Hesyellitis V. σκιαγραφιαν, cliinrnquam Zeuxis sive Apollo toriis litine versum non ipso fecisse, sed alliindo ascivisse videtur, fuit autem soriasso ger-niana species βουλήσεται τις μῆλλον η μιμήσεται, vid. var. legi. Diogoniani V Ι 74). Quoci Plinius ita. dicit: , In eum Apollodorus supra scriptus versus socii, Artem ipsis id est Nosono et I emophilo, nisi praestat imi li. e. Apollodoro) ablatam Zeuxin ferre secum , sortasse et ipsi tinox epigraminate potitiarn, in lito etiam illa imagino potuit uti, Ni uni Plinius ipso adhibet: , , b lioc Apollodoro in artis soras aperias Zelixis
1 Ieracleotes intratuit . vieni acinio turn Plinitis snopitis epigπn Innalitis iiis in Oili tisus est. GNIectini epigraimina Romie in Cei oris nodo idern Plinius momorat XXXV 12, 154: ,,Plastae iamlatissim suere Damopli ilias et Gorgasias, ii dein pictores , qui Cere iis ne lein Romae ad Circiim maximi In utroque genere urtis sit ne excoluerant, versiluis inscriptis Graiece, iiiiii iis significarent, ab dextrii Danaoplitii esse, nil laeva Gorgas P Epigiamina talo videtur suisse rdαμόφιλος εἰσιόντι τqν μὲν δεξιὰν ἔγραψε, Γογρασος δε την αριστεράν.
ab ipsis a Nilicit iis lia Mi illi ite prosectunt. Timassoriae carinon dilucidententoratiir lib. XXXV 9, 58: MQuiu inimo cera amon etiam picti arao noranto oo Danaeno institi itum est Corintlii rit, Delptiis. prant iis lite Ouini lini certavit clini Timago3 a Claalcidense, stipe mitiis ala oo Pytii iis, qtio lipSitis Tranagorae cnrinitio voltisto nd parot, claronicor In eoore non illil io . Ite in ad Bityali et Athenidis opigra innati resciendi ini est, Uio llegitur XXXVI 5. 11: , , complitrii enim in finitimis insulis sinii ita crinpostea socero, sicut in Delo, quibus stibi ecer ani cnranon, non vitibus lunturia censeri chion, aed et operabius Archenni sit mon. iliani plani iurgior lios artificos otiani sitierin opera tuti potitisse.
254쪽
υβροδίαιτος ἀνήρ, αρετην δε σέβων τά δ ' εγραψεν Παρράσιος, κλεινῆς πατρίδος μέσου. ουδε πατρὸς λαθόμην μήνορος, ο ς ρα μ ἔφυσε γνήσιον, Κλλήνων πρῶτα φέροντα τέχνης
Pn lia sitis. Ep. 1. Λllioli. XII 513 C ex Clo:ra clio: ουτος Παρράσιος)-παρὰ μέλος υπὲρ τὴν γρατικὴν τρυφήσας λόγω τῆς αρετῆς ὼντελαμβανετο καὶ ἐπέγραφε τοῖς υπ' αὐτοί ἐπιτελουμένοις ζργοις αβροδίαιτος ἀνὴρ αρετήν τε σέβων τόδ' ἔγραψε ' καί τις ὐπεραλγήσας ἐπι τουτω παρέγραφε, 'Pαβδοδίαιτος ἀνήρ. επιγραφε δε ἐπι πολλῶνεργων αὐτου καὶ τώδε ' Ἀβροδ. κτλ. O. Inlin cum liis minitior vorsit, ns continuo consociandunt osse censet Proximum epigritin nari 2, longi improgressiis Benns ors his stilbilingit etiam e p. 3, nisi quod alimiot versiis inter idisse largitur. Has coniecturas a vom aberrare vel I 'linius irriti eat, cuius locunt Iul ep. 3 adscripsi. qui cum dicat aliis vereribus iiii grate eo libro, quo iistis est Plinius, liaud diali io se raptaini suit καὶ ἐν ἄλλοις),osto Iulit haec divors si osso epigrammata. - U. 1. Om. ΡU. - Scripsi, lege hixtur τε. Videntur Para liarsio exprobi avisse, quod dolientana n geret vitam et miod spiimus esset, itaque liis rogerit, se delicato mi ille in vivere, sed virtutem coloro, item Eueno i is germanum filii ini esse. - τάδ' ἔγραψεν vel ψεγ AB, et sic infrii XV p. 687B, ubi Mβρ . . . Παρράσιος Ri ert, τάδε γράψε L, sed antea τόδ' ἔγραψε omnes. o. Ialin ἔγραφα requirit, poteratque hic a lit,rrariis facitq mittari, quando qui leni apitii Alliena uniεπίγραφε et ἐπέγραψε antecedit, it amio ipso Piovie hoc suspicatus suin, sed silentio praetermittere satilis duxi: solent eniim Gracci liae uvarinro, velut est apud Uiticy l. I 128: Παυσανίας ὁ γεμὼν Σπάρτης τουσδε τέ σοι χαρίζεσθαι βουλόμενος ἀποπέμπει δορὶ ελῶν καὶ γνώμην ποιοῖμαι. Clui plano gerninum exempli ina extat inpud Xenopli. Hellen. VI, 31: 'Αρταξέρξης βασιλευς νομίζει δίκαιον . . . τουτοις ἐγὼ πολεμήσω. Non satis caute de liis titilicat Cobot Loct. Nov. 197 seq. 221, ubi vel Aristoplianium versuin Actiarii. 406: Aικαιόπολις καλεῖ σε πιλλείδης ἐγώ, qu integeret naus cst, tentavit. - V. 3. λαθομην, U. Inlin λιπό- μζν. - ος ρα μ' ὐφυσε Moincke, ῖς ἀνέφυσε ΛΗ, δέ γ' ἀνέφυσε PvL, Incol f ος νιν ἔφυσεν. Consi alto ν ephel . Iaon adieci . - V. 4. πρῶτα, Β πρὸς τά.
255쪽
Εἰ καὶ ἄπιστα κλυουσι, λέγω τάδε φημὶ γαρ ζδη τέχνης ευρῆσθαι τέρματα τῆσδε σαφηχειρῖς υφ' ἡμετέρης ανυπέρβλητος δε πέπηγεν
Οιος δ' ἐννυχιον φαντάζετο πολλάκι φοιτῶν Παρρασίω δι υπνου, τοῖος ὁ δ' ἐστιν ορἀν.
ἐγένετο. Κ p. 3. Λllion. XII 54a F: τερατευόμενος δὲ ἔλεγεν ὁ Παρράσιος), o τε τον ἐν Λίνδω Ηρακλέα ἔγραψεν, ώς οναρ αυτω ἐπιφαινόμενος οθεὰς σχοματίζοι αυτὸν πρὀς την τῆς γρατῆς ἐπιτηδειότηtα. οθεν και
'Iλίου α πεινῶς, δν ελον Αἰακίδαι. ubi Iacobs γράμματα Παρρασίοιο eoni., quod firmat Pausan. I 28, 2: τωδεε Μυῖ ταὐτά τε καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἔργων Παρράσιον καταγραψαι τὰν Εὐήνορος, sed recto Meincke tuo tur Atlionaei scripturam, ut Rntiquior aliquis arti sex Perasius vel Pirmius intelligendus sit, scriberi luna nutem cum Me inolcio Γραμμὰ vel potius γραμμαι) Πηρασίοιο . . . ἐμμὶ δὲ εἰκών, sed quod idem ntinc seripsit ox Heckeri coiitectura Eλεν Αἰακί
256쪽
Πραζιτέλης ον ἔπασχε διηκρίβωσεν ερωτα, εξ ἰδίης ελκων αρχέτυπον κραdίης, ΦρυνN μισθον ἐμεῖο ὁ δους ἐμέ φιλτρα δὲ βάλλω
257쪽
Λωρίδος ἐκ μητρος Φοίβου κοινώμασι βλαστων.
χαῖρε, καὶ ηδόμενον βίοτον διάσωζε τυραννου. DIXI 1.
Tάσδ' ὀστρειογραφεῖς καὶ χρυσελεφαντηλέκτρους ἀσπίδας ἀσπιδίοις εῖλομεν ευτελεσιν.
I ionysiuη minor. Ep. I. Pliat. do Alox. viri. II 5r Uιονύσιος ὁ νεωτεροςJ Απόλλωνος υίὸν αὐτὰν ωνόμασεν ἐπιγράφας Λωρίδος κτλ. Res'. Epist. Socr. nuctor 35: απόπεμψον δε μοι μίαν .... Μοίριδος καὶ Ἐχεκράτους πυθόμενος τὰς περὶ Αιονυσίου συνουσίας ' πάνυ γὰρ αξιηκοους αυτὰς οἰχμαι εἶναι ἀνδρός φόβου Φοίβου κοινώμασι βλαστόντος et ita. 36: ἀνδρὸς Κέκροπος κοινώμασι βλαστόντος. ot ni e- in iiii illibi nie integrat in opigran rna legere. Ep. 2. Plato Epist. III iid Dionysiuni: συ μὲν γὰρ δη καὶ τὰν θεον, ως hγγειλαν οῖ τοτε θεωροὐντες, προσεῖπες ἐν Βελφοῖς αυτῶ τουτωθω - πεύσας etω ρῆμάτι χαῖρεὶ καὶ γέγραφας, ῶς φασί ' χαῖρε κτλ. βίοτον, n βίον. Veraus est fort. ox oodo in Epira anuntιto sive elegi n) ex qiici r. l. - I ionysia Paeanem in Aesculapiuin coin inena omit Atlion. VI 250 C: λήξαντος δε τῆς ὀργῆς του Βιονυσίου πάλιν ο Uημοκλῆς ζφη, χαρίσαιο Λ' αν μοί τι , Uιονύσιν, κελευσας τινὶ τωνεπισταμένων διδάξαι μεtὰν πεποιημένον εἰς τὰν υσκληπιὰν παιῶνα ' ακούω γάρ σε πεπραγματευσθαι
Mamercus. Plui. Timol. 3i: Rαὶ γὰο ὁ Μάμερκος επὶ τψ ποιήματα γράφειν καὶ τραγωδίας μέγα φρονῶν εκόμπαζε νικήσας τοὐς μισθοφόρους, καὶ τὰς ασπίδας ἄναθεις' τοῖς θεοῖς ἐλεγεῖον ἡβριστικόν ἐπέγραψε ' τάσδ' κτλ. - V. l. τώσδ' ὀστρειογραφεῖς: C et Stephauiis, τας τε ὀστρι αγραφεῖς Ρ, τας τε οστριογραφεῖς FR, τάσδε τὰς οστρειογραφεῖς ΒM, τασδε τὰς οστριογραφεῖς ΑDia. - χρυσελεφαντηλέκτρους
258쪽
El θ ἐγω ἐν κείνοις γενόμην ἡ κεῖνοι qμ ἡμῖν, οῖ γλώσσης τερπνῆς πρῶτα δοκοίσι φέρειν, ως ἐπ' ἀληθείης ἐκρίθην ἀφεθεὶς παράμιλλος
νυν δε χρόνω προέχουσ', ω φθόνος ουχ επεται.
259쪽
μν) ω Καλλιόπης θυγατερ, πολυηγόρε Φρόντι, δείξεις, εἴ τι φρονεῖς καί τι περισσὸν εχεις τον γὰρ ἐς ἄλλο σχημα μεθαρμοσθέντα καὶ ἄλλοις ἐν κόσμοισι βίου σῶμα λαβόνθ' ετερον,
. . . . ae . . . . . . . ε ε ε
5 δεῖ σ' αρετῆς κήρυκα τεκεῖν τινα Λυσία ἴμνον, δόντα καταφθιμένων και σοφω ἀθάνατqν,
Φρόντι Wytionbiιch, vulgo φροντίδι. - V. 3. τον . . . μεθαρμοσθέντα litari, SalmasHis τῶ ... μεθαρμοσθέντι, quae coniectura, quam iS Pleri die probaverant, serri nemali. O innino in eredibile est Pilitiscum, qui Isocrntem stIinnuun ilicendi artificem socii tus est, adeo inerterri nusse, ut in una eationamio veritor I in compreliensione ter eadem repeteret: nain Lysias v. 3. 6. 8 mortem obiisso dicitur. Itaqrio distichon intercidisse existimo post v. 4, id qiuod notavi; videtur autem Phili sons dixisse: Luminis vita defunerat memoriam si par est pia mente recolere et ornare, decet te etc. Cetorii in singillaris est vectorii ni striictura μεθαρμοσθέντα ἐς αλλο σχῆμα, aliis oni in aceti sativiis solus nil hibetiir, ut ost upti l Eum p.
Ale. 1190: Nῶν γὰρ μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον του πρόοθεν. Aestium. Prom. 309: Καὶ μεθάρμοσαι τρόπους νέους. PIecher colite eit τῶ γὰρ ἐς αλλο τι σῶμα μεθαρμοσθέντι . . . βίου σχῆμα λαχόνθ'. - V. 4. κόσμD Gι, P κόσμησι. - λαβόνθ', malim Mio l otiani Hoelior coniecit λαχόνθ'. V. 5. Λυσία υμνον Salmasius, leget alii r λυσιδάιμνον. - U. 6. δόν2α, Iacobs et ut videtiir Λὶ δυντα, Maria ait I δύντι, Wyttentiae 1 ζῶντι. καταφθιμένων IIIJ, κατὰ φθιμένων Λ, ut Mnrkland . coniecit, Uecher δῶμα κατὰ φθιμένων καὶ ζόφον ἀθανάτω, vulgo καταφθίμενος. σοφῶ, Π ntent, acli στίφος, Sintenis ωφω vel ζόφον. Nulla liarum coniectiarnium vitilum tollitur: δουναι κατὰ γῆς grae eo dicitiir, δὐναι
κατὰ φθιμένων vix recter neque Pliiliscus, qui imortui arnici mentoriam pio auin o recolit, poterat ilicere illium a d Orcum tenet racosiam perveni8se, tinna v. 3 et 4 satis ito ociat Pli Hiscunt pservagatas opinionos dovita post ri ortein sullira contemsisse: sociitiis liaud dii bie est Platonicorii tu vel Puthagora comitri pincita. I. oc ini dissollona noqueo expedire,
260쪽
oς τό τ' ἐμῆς ψυχῆς δείξει φιλέταιρον απασιν,
και τqν του φθιμένου πῆσι βροτοῖς αρετήν.
'Iσοκράτους ' φαρευς πατρός εἰκόνα τήνδ' ανέθηκεν Ζηνί, θεους τε σέβων καὶ γονέων αρετήν.