장음표시 사용
241쪽
Ναυηρου τάφος εἰμ' ὁ δ' εναντίον ἐστὶ γεωργο1ώς αλὶ καὶ γαίρ ξυνὸς υπεστ' 'AEIδης.
Ναυηγόν με δέδορκας' δν ἡ κτείνασα θάλασσα γυμνῶσαι πυμάτου φάρεος ὐδέσατο, ἄνθρωπος παλάμησιν ἀταρβήτοις μ' ἀπέδυσεν, τόσσον ἄγος τόσσου κέρδεος ἀράμενος
5 κεῖνο καὶ ἐνδυσαιτο καὶ εἰς 'Aῖδαο φέροιτο, καί μιν ἴδοι Mίνως τουμὸν εχοντα ράκος. 13. Πλωτῆρες σώζοισθε καὶ εἰν άλι καὶ κατὰ γαῖαν ' 403ἴστε δε ναυηγου σῆμα παρερχόμενοι.
Mστέρας εἰσαθρεῖς ἀστὴρ ἐμός εἴθε γενοίμηνουρανός, ως πολλοῖς ὁμμασιν εἰς σε βλέπω.
n. 3li et I log. L. III 29: Ἀρίστιππος δ' εν τῶ τετάρτω περὶ παλαιὰς τρυφῆς φησιν αυτὰν Ἀστέρος μειρακίου τινὰς ἀστρολογεῖν συνασκουμένου ἐρασθῆναι, καὶ Αἱωνος τοὐ προειρημένου. ἔνιοι καὶ Φαίδρου φασί δηλοῖν δε τον ἔρωτα αυτ οὐ ταδε τὰ ἐπιγράμματα, ὼ καὶ προς αυτοὐ γενέσθαι εἰς αυτούς ' Ἀστέρας κτλ. Apostos Iu 12 a. - V. 1. εἰσαθρεῖς. oo l. vina . n. 3ii, in spio lioc op. legitur, ἐσαθρεῖς, Pin n. et
242쪽
'Aστηρ πριν μὲν ἔλαμπες ἐυι ζωοῖσιν Ἐῶος, νυν δὲ θανὼν λάμπεις ' Εσπερος ἐν φθιμένοις.
16. Εἰνοδίην καρυην με παρερχομένοις ἐφυτευσαν παισὶ λιθοβλήτου παίγνιον ευστοχίης πάντας ὁ ἀκρεμόνας τε καὶ ευθαλέας οροδαμνους κέκλασμαι, πυκιναῖς χέρμασι βαλλομενη 5 δένδρεσιν ευκάρποις Ουδεν πλέον η γαρ ἔγωγε δυσδαίμων ἐς ἐμην υβριν ἐκαρποφόρουν. 17.
υσον ἀνηρ ευρὼν ἔλιπεν βρόχον αυτὰρ ο χρυσόν δν λίπεν οὐχ ευρὼν ηφεν ον ευρε βρόχον.
ῆῖψεν, ὁ δ' ουχ ευρὼν λυγρὸν εδησε βρόχον.
roctor codicis scotinctum Paul senum) Slutyllii Maeci nomen delevit et Πλάτωνος τοὐ μεγάλου si stituit, contra alterum epigramma, quo i in codieo lentinate caret, Staiyllio tribuit. Secundum Holdemini pr: m. R I-sei ipsit in marg. Sinis t. σταtυλλίου του hoe deletumὶ φλάκκου, tuna sec. m. addit δτι ὁ τον χρυσὸν κτλ. sed in marg. sup . In . se . scripsit πλάτωνος τοὐ μεγάλου, tum cadoin manus repetit v. I ep. 17. In marg. in s. m. See στατυλλίου φλάκκου, turn m. pr. τοὐτο ἐς ἄνθρωπον διὰ πενίαν μέλλοντα κτλ. Similiter Variant alia apograiplia, nam cod.
PlatoIii, nueritin Statullio tribueIHlurn esse, eorrectoris cod. Pal. ncloinsecutus: veritin linee satis incerta, qtioni ain oninino illo locus Antiaol. Pal.valdo tiirbatiis; nam in codi o quatuor sub se VI intur epigrain matR MIespota 46. 47. 48. 49, ex quibus primuim idona illo eorro etor ἀντιπάτρου
243쪽
P0ETAE ELEGIACI. 19.Aἰὼν πάντα φέρει δολιχος χρόνος οἶδεν ἀμείβειν οὐ νομα καὶ μορφὴν και φυσιν ὁὲ τύχην.20. Εννέα τὰς Μουσας φασίν τινες' ως ὀλιγώρως' ἡνίδε καὶ Σαπφὼ Λεσβόθεν η δεκάτη. 21.Εἰκόνα πέντε βοῶν μικρὰ λίθος εἶχεν ἴασπις,
ως ηδη πασας εμπνοα βοσκομένας καὶ τάχα καν ἀπέφευγε τα βοίδια ' νυν δὲ κρατεῖται
22. Toν Βρομίου Σάτυρον τεχνήσατο δαιδαλέη χείρ,
μακεδόνος inscripsit Planii l. Καλλινίου), cuius Antipatri nomen modo vidi inus etiam eidem epigrainniati, ii ioci Staiyllio vindicat Sclinei te vin, ad haerescere. Sta ilia auteni esso minima credo, quoniam viduntur haec epigramnata iam in Meleagri corona continuo se excepisse, Piemadmo dum etiani Ausonius utriun imo distichon latinis versibus expressit ep.21 et 22. - Εp. 17. 1. εὐρὼν ona. Pal. , sed corrector ευρ', idem in IIIargine ευρών. - Ε p. 18, 2. ρῖψεν, Pal. ρίψεν. 19. Λntliol. IX 51: a m. suo. Πλάτωνος. repetit eod. Pal. infra, ubi v. 2 recte δὲ, lite ήδε. Par. Πλάτωνος εἰς τον βίον , ibi v. 2. τἐχνην Iogitur. Epigritina oninio leporo destitutum quin Platoni iuniori tribuatur, non inter edam: ae fimnati ir hae e suspicio, quod in cod. Pal.iatha repetitur una eum epigrammate IX 748 quo 1 Πλάτωνος νεωτέρου inscri tur. 20. Ib. IX 506: Πλάτωνος εἰς τὰς Μούσας. Cod. Vind. 311 v. 2ἐνίδε. QiIicuimpie primiIs Sapphonem novem Musis adnumeravit, ingenia laudo non est fraudandus, sed postea in lilii tralaticiiim hoc a unienusurpavemini. Hoc quido in novicitim esse poematium arguunt vecta τινές ot καὶ, quae satis otiosa sunt. Sed vel sic superat Platonis ni inoris modiocritatem , nisi sorte is aliundo descripsit.
21. Ih. IX 747: Πλάτωνος επὶ ἶ βοῶν ἄλλως. - V. 3. ἀπέφευγε Plan. , ἀπέφυγε Pal. IIuic epigrana inati si in illi inuin est cimod praecedit 746 Πολέμωνος βασιλέως εἰς δακτύλιον Ἐπτὰ βοῶν σφραγῖδα βραχὼς λίθος εἶχεν ζασπις, ως μίαν, ώς πασας εμπνοα δερκομένας καὶ τάχα καν ἀπέθρεξε tὰ βοίδια ' νον δὲ κέκλειται
ubi V. 3. απεθρει scripsi, in codie e est ἀπέρευε. Uter utriina imitatus sit, milii non vivetiir dubium sesso. Grammaticus ut potitit regiam in- saritia in muri laxo instituit. Est autem Platonis innoris, Iaam quod si ibs exiliens opigramna a Πλάτωνος νεωτέρου 748ὶ, hoc uutem si impliciter inscitiptum est Πλάτωνος, multo magis firmat qliam evertit lianc suspi
22. I h. IX 8261 ἄλλο εἰς Σάτυρον κρήνη ἐφεστῶτα καὶ πρωτα καθεύδοντα. n otiarn cod. Par. Platoni ad Ospoton tioc epigramma trabilitPinnudos: nomio tanton iuniori Platoni tribuerint, cuius ni ediocritatem lori me superat. - V. 1. τεχνήσατο, Plan. τρrνάσαeto et deinde δαιδαλέα,
244쪽
μου νη θεσπεσίως πνευμα βαλούσα λίθω εἰμὶ δε ταῖς Πυμφαισιν ὁμεψιος αντὶ δε του πρὶν πορφυρέου μέθυος λαρὸν ἴδωρ προχέω. εἴκηλον ὁ ἴθυνε φέρων πόδα. μὴ τάχα κοὐρον κινησyς απαλῶ κώματι θελγόμενον. 23. Εἰμὶ μεν ευκεράοιο φίλος θεράπων Λιονυσου. λείβω ὁ αργυρέων υδατα Ναλδων θελγω ὁ ηρεμέοντα νέον περὶ κώματι παῖδα.24.
Σιγάτω λάσιου Αρυάδων λεπας οῖ τ' ἀπὸ πετρας κρουνοὶ καὶ βληχη πουλυμιγης τοκάδων, αὐτὸς ἐπεὶ συριγγι μελίζεται ευκελάδω Πάν, υγρον ἱεὶς ζευκτῶν χεῖλος υπὲρ καλάμων 5 αἱ δε πέριξ θαλεροῖσι χορὸν ποσὶν ἐστήσαντο Υδριάδες νυμφαι, νυμφαι Αμαδρυάδες.
Rique praecedens est poetae, ae fortasse Ammonia nomen germanum est. Post v. 3 intercidit unus versus vel etiam complures, ut fieri solet in libro novissimo. Hai id dictio hic quoque cavebatur, ne quis puer amobsopitum somno Ex itaret.
24. Ib. IX823: Πλάτωνος εἰς τον Πῶνα. simi iter cod. Paris. - V. 2. βληχη Ρ cod Par. , βληχὰ Plan. - V. 3. ἐπει Plan. , ἐπι PRl. eod. P Rr. - μελίζεταιcod. Par. , μελίσδεται Ρal. Plan. - V. 4. ὐγρον, Rulinicon γυρὸν, Uc in ricli κυρτὸν. - V. 5. ἐστήσαντο 1iuio loco non convenit, exspe ta- veraxin ἀρτυνονται vel into qui l. - V. 6. Ἀμαδρυάδας ex alitiquiori-biis poetis qui ustirpaverat, novi neminem. Legebatiir oli in in Myriis opisr. Auth. VI 189, sed ibi Inger verissi inc Nυμφαι υνιγριάδες ποτα- μοὐ κόραι restitilat. Pholenteus spicus posta. qui adhibuit si Oxplanavit lioe nonaen inuten. III 78ὶ, citius saeculi fuerit, ignoro, nisi quod Ex illo ipso loco colligo anto Tryphonia grainimatici aetate in vixisso, nani ex Tryphone liaec deseripsit Athenaeus. Poeniatium v onustis fit iniici in memoriam revocat fabularem Itistoriam . quana de infante Platonersesert Olympiodorus in vita Plat. 382 : καὶ γενν'θέντα τον Πλάτωνα
λαβόντες οἱ γονεῖς βρέφος ἄντα τεθείκασιν ἐν τ- ροηττῶ , βουλόμινοι ἡπὲρ αὐτοὐ τοῖς ἐκεὐ θεοῖς Πανὶ καὶ Νυμφαις καὶ Ἀπόλλωνι Nομωθῶσαι, καὶ κειμένου αυτοὐ μέλιτται προσελθοῖσαι πεπληρώκασιν αυτ οὐ το στόμα κηρίων μέλιτος. on loni vi in linon. p. 290. Aeli nn. I reviter PORTAR LYR. 40
245쪽
lMETAE ELEGIACl. 25. Γφίκομον παρὰ τάνδε καθίζεο φωνήεσσαν φρίσσουσαν πυκνοῖς κῶνον υπὸ ζεφυροις, 49bκαί σοι καχλάζουσιν ἐμοῖς παρὰ νάμασι συριγξ θελγομένων στάξει κῶμα κατὰ βλεφάρων. 26. Η Παφίη Κυθέρεια δι' οἴδματος ἐς Κνίδον ῆλθεν,
βουλομένη κατιδεῖν εἰκόνα την ἰδέηπιπάντ ν δ ἀθρήσασα περισκέπτω ἐνὶ χώρωφθέγξατο ποῶ γυμνὴν εἶδέ με Πραξιτέλης:b Πραζιτέλης Ουκ εἶθεν ἁ μη θέμις, ἀλλ ο σίδηρος ἔξεσ , Ἀρης ο ν ῆθελε την Παφίην.perstringit Var. His t. X 21 et XII 45, ad te Cic. do div. I 36 et Val. Max. I 6, 3. Ae vera sinitio est Platonein Nympliaeum in inorate Hymetto, MIod etiam nune integruni est servatum svi te Rossii Koenigs-rois en II 73 som) loci amoenitato delenitum frevienter Visisse. mi In Olmodiim in Phaedro Sympli armin nuineti ae viam ii leuti deni colla Hiiit. Ceteriina nuraculum. PIoil ipsi Platoni contigisse infanti ferebatur, infra in ep. 32 de Amora narentur. 25. Antii. Plan. 13r Πλάτωνος. legitii r otiarn Crainer An. Par. IV373 ot in eod. Paris. ap. Selinei Io v. ut, i inscriptuni Πλάτωνος εις αυ- τὀ praece lit epigramina, mioil est Plan. 12.) item in eod. Flor. et Iraarto 103 tibi v. 4 deest . Hoc quomio poenuiti uin venustate continens labile.
nium disti clion Incolis in Dolectu tacitiis secluηit, a Milanientuin illi enuin ratus, ut vi lotur, et nssensus est Bonndors. At liaoc ipse poeta a diecit, ut Deae nuranti ot indignanti responderet; inest sane frigidiani R liinen, nimie ol id ipsuIn alius poeta, cuius est epigravinnia 27, emo Itilare siti-iluit: sed iii ipstim argumento est, uermanum o8sse distichon. Nec dissimile est Epigram nisi adespoton Antii. Pinn. 159:
TQ λίθον ἐψύχωσε; τίς ἐν rθονὶ Λύπριν ἐσεῖδεν; ερον ἐν πέτρη τίς τόσον εἰργάσατο; Πραξιτέλους χειρῶν οδε που πόνος, ξ τάχ πλυμπος χηρευει, Παφίζς ἐς Κνίδον ερχομεν6ς. Ingeniostis aliquis iecit mrod Plinius dicit XXXVI 19, Cnidiam Veneroniiι Praxitele dea favente ipsa factam esse, Itine pili rimi poetae certati a id variaverunt, ut docent epigri ininiata Λntli. Plan. 159 seq. Ceterii mot ipsum argumentum et sein o satis arguunt tant 1ioc opi graninia, Pinin B quens novicia esse: ne quo tamen Oiliado in sunt poetae: poterat sRne aliquis his vel otiani saeptiis in lioc Rrgui nonio versari, mi In d niOilli In L.ucinnus et Eueniis socor int, se 1 llic inanis estum est, altemini ultorinen et intum esse. Fortasse priris epigranina a Platonis iuniori' ost, cuius nomini do itu otiatia nitorii in adlin Ait.
246쪽
29. ριτες τέμενος τι λαβειν οπερ Ουχι πεσεῖται ζητουσαι, ψυχην ευρον Ἀριστοφάνους.
tantina conitinxi, line n itissimo eoli aeronte est enim sepigminam a. ad eor
conset. Potest sano prius itistiolion 'A Rυπρις κet 1. integralin postia avideri; non plano itis si inito ost Eueni poematium Antia. Pliin. 165, liam-miai in i 1 ipsum adpo displicuit Benn dorsio, ut etam proxinao epigraminato 166) eonglutinaiulum osso eonfiadrit; at ine poeta si nillil alii in . quam tuos laos vorsiis propositissot, ina pudentissime prioris opes sibi vitio te assotietis endiis soroti dehohat alimi id de Euo addero: itamae iit emendaret ni tertias poeniti. subiecit v. 3 ot 4. ut alitem versiis ita sunt comparatI, ii t nullo pacto pro integro opigrammato haberi possint: nam ne id mu-ilem plantini, de Venero esse sermonem, poterani lii versus otiann do Innone vel Minoa a dici, pol Himio otianis topor, nisi v. 1 Qt 2 praecesserint . ut plano apparoat hunc poetii in pr1ias epigramma ina itiitiIni esse, iit
28. Antilol. Plan. 248: Πλάτωνος. Quemadmodum Diodoriis artIsox tantium Stratonici eae latoris opus nemulatus esse vi lotiar, ita voris ianito est, huitis epigrii inmatis auctorem linitatum esse cara tera antiquius, suo Stratonici Satyriis dormions oximia laudo ornabatur, vide Plin. XXXIII156r , , Post lios eelebratus ost Cnlamis, Antipator, qui quo Satyri ni In phiala gravati na sortitio conlocavisse verius q inna caelasse metus est, Stratoniciis, mox Cygieeniis Ta uiscus . ita enim nullio verius ex tilboni vetores editiones, qtin in nilpor nitor Iatne : noi non gentilicium prae edit, ut XXXIV 50. Stratonicus alitona Pergami Attalo vel Eunaene I regnantilaus vixit. Est igitur novicii ini estigrainnan, ne uiae diabito iuniori Platonitru uero. - V. 2 Narieti tentavit ην γρύξης, εγερεις' ἄγρυπνον υπτον ἔχει, Boii Iors ἐγερεις οργίλον υπνον ἔχει. Sed frigidii in litano poetam corrigere non docet, Disi quod gογυρος scribendum videtur. 29. Tlionias Mag. Vii. Aristoplaan. p 160 'Vos . Olympiod. vii. Platonis p. 384: καὶ ἐπίγρααμα δὲ τolostoν εἰς 'Αριστοφάνηι αυτὰς πεποίηκεν, ubi litari v. 2 ζηλουσαι ot vit. Diat. II ib. 391 ubi legitiir: oolso
247쪽
32. υλσος δ' ώς ἱκόμεσθα βαθυσκιον, ευρομεν ενδον πορφυρέοις μήλοισιν ἐοικότα παῖδα Κυθηρης'
ἐθελον ευρεῖν, Βιζόμεναι ψυχὴν κτλ. Cf. Imarto 98. Dignum praeconium non miniis eo qui inmin tui Iliam qui e lixit.
248쪽
ου δ' εχεν ἰοδόκον φαρέτρην, ου. καμπύλα τόξα ἀλλα τὰ μεν δένδρεσσιν υπ ευπετάλοισι κρέμαντο 5 αυτὸς δ' ἐν καλυκεσσι ρόδων πεπεδημένος υπνω
ευδεν μειδιόων ξουθαὶ ὁ ' ἐφυπερθε μέλισσαι κηροχύτης εροῖς λαροῖς επὶ χείλεσι βαῖνον.
i inna coniecti iram eonfirmn mi it cod. Par. et Flor. , in ciuibias legitur:
249쪽
Tον σε χοροῖς μελψαντα Σοφοκλέα, παῖδα Σοφίλλου. τον τραγικης μουσης ασzέρα Κεκρόπιον,
Simnias Thobanus. 1. Antii. Pal. VII 21: m. pr. εἰς Τοναυτὸν , IN. SEC. Σοφοκλέα, Πi. pr. Σιμμιον , Π . Sec. Θοβαίου. Ap. Pl. est ἀδέσποτον. Si in lao Tlio sano hoc et proximiiiii epigramina tribui-tiir tu Anthologia Palatina, sed plillo sopitum liunc poesi operam dedisse aliti Iule non constat, prorsus autem incredibile est, euna bis in eodem argumento esse versatum, Ploci ab illius Saeculi ingenio plane ablior-ret: itaque si utraimpae epigramma otiisdem est poetae, neque est, quod thoc in clubitntione in voco natis, narra Uiec duo eurinina ut venustate aeqiri parRnt, ita Onanino Rinsillini a stant, neque tam n alter alterum ne naulatus esse , sed ingeniosus Poeta idem argitinenturn variasse vicietur , consectarium est, non ante Alexandrinor im saeculium horum epigramniatuni scriptore ni vixisse: itaqua utrumqtio epigramina potius
Siniuriae Iurodio vin ilicandunt censeo, simod etiam Meine e et HariungstinSeriant: nam qiiod in Antii. Pal. poeta Θηβαῖος vocatur, o iusmodia i litamentis, sitiae pleriam mae n librariis profecta sunt, exigua fidos est habenda, id qliod nova codicis collatio , qua in Holdor instituit vulo supra) planissimo constranat. Extat in Antii. Pal. undoni VII 20ὶnliud epigramma in Sophoclein mortuum, maod Simonidi salso trabiutiit , fortasse lioe quoque et iis leni Sinuniae fuit, nisi Lo qnulas tribuere malis, vita. Simoni l. D. 180. Reliqua epigrammata, quae in Antilologia Sim- naiae nomine vel simpliciter vel γραμματι κου vocabulo addito legi intur,
item Rhodii poetae videntur esse, quani tuam fateor aliqtiantuna abliorrere a reliquiis opicorurn et i uricomini enirninum, quae Sinam ias composilit: Iiam liaue epigrammata si inplicitate eo nunendant tir, et a do traria ostentatione aliena sitnt: at Aloxandrini poetae in disparibus carni in uingeneri hus versatile ingenium expromero solent. Ununi tam uri opi-
granuna Illa odio poetao abrogandum conseo, idio I legitur Anthol. Pal.VII 60 εἰς Πλάτωνα, m. sec. τον φιλόσοφον, σιμμι , Sed τον πιλο in rasi ira , fuit u in . pr. τοὐ αυτ os praecedunt Iuliaria epigrammata , qtiod l, lirini I log. Icineri. III 43 sine poetuo noinino affori, qui dicit Platonis sepulcro inscriptii in sitisse:
Σωφροσύνη προφέρων θνητῶν ηθει τε δικαίωἐνθάδε κελαι ἀνὴρ θεῖος 'Αριστοκλέης ' εἰ δέ τις ἐκ πάντων σοφίης μέγαν δεχεν ἔπαινον,
visse videtur . Hoc carmen, quod ante Alexaridrinoi uiri saeculum statim post Platonis mortem factuiti osse verisimile est, fortasse aliquis ad
250쪽
πολλάκις ον θυμέλησι και ἐν σκηνῆσι τεθηλώς βλαισος φαρνίτης κισσος ἐρεψε κόμην, b τυμβος ἐχει, και γης ολίγον μέρος ' αλλ' ὁ περισσός
αιων α νάτοις δέρκεται ἐν σελίσιν.
Hρέμ' υπὲρ τυμβοιο Σοφοκλέος, ηρεμα, κισσέ, ερπυζυις χλοερους ἐκπροχέων πλοκάμους, και πέταλον παντp θαλλοι ρόδου, η τε φιλορρωξἄμπελος, υγρα πέριξ κληματα χευαμένη, 4985 εῖνεκεν ευεπίης πινυτόφρονος, ην ο μελιχρός ησκησεν Μουσῶν ἄμμιγα και πιρίτων.
Siminium philosopluina roseIat, sed litinc aptato Platonem superavisSopartim probat,ilo: videtur igiti ir liuio citrinini, quod Platonis aliquisitiscipuliis in magistra incinomain condulit, temere Stinuatae no nen prae-iIiis sirin esse. Osann Symbol. I. iit. I 307 seq. Speusippo vindicat, ciuitis epigra inma in Platonena extat. vid. infraι XLIV. - V. 1. Σοφίλλου Ρ, Σοφίλου Pl. - V. 2. affert fiuid. v. Λέκροψ . - V. 3 et 4 affert s. poet. n. Sui l. V. Arαρνείτης, Βλαισός, ωυμέλη. - πολλάκις ον scrip8i, quod otiam Uecker propositit, legebatur πολλάκις ἐν, παλλάκις Ρ, nisi fori Statilendunt luomini opigrinniansititui reli pilas tomere coaluisso, mi Od lirniare vide-ttir cod. P, in Cuius m. Adv. 5 a. m. sec. additum εἰς τον αυτὸν Σοφοκλέα. Potuit arito in eleganter prius epigronina sic continuari, ut poeta diceret, hedera. quae Ottin lin scenti te ornavit, nunc circa septi loratur illum Serpit. -
σκηνῆσι , Iuli n. ed l. ali luotl σκανῆσι. - V. 4. βλαισὸς, Κsister βλαστός. - 'Aχαρνίτhς P et Suid. tertio l. , 'Arαρνείτης PI. Suid . prioribus Iocis, illud Stoplianus IIvg. testatur, hoc siimillimum axempliim 'Aταρνείτης Commentiat, ne nescio an sit revocanduna, tinni apitit Mepli Filium .io l Dαρνίτθῆ legitiar, videtiir libramomiin error esse. - U. 5. ἀλλ' ὁ περισσος αἰὼν ἀθανάτοις δέρκεται ἐν σελίσιω vix integriim ost, sed viti una non sustillii Heolcei pii ἀλλ' ὁ περισσὰς αἰῶν' α λ δέρκεαι ἐν σελίσιν, poAteiι ἀλλα π ερι a G ὰ ν αἰῶν' . . . δέρκεαι scripsit, quod recepit Hartvng, nisi stilo I δέρκεται sera avit. Evii leni credo disticlion inter-ci disse, ut sententia lia oc non sit absolitia. 2. Anth. Pal. VII 22: Toυ αυτοὐ εἰς τον Σοφοκλέα, τον τίλλου, τον 'Ἀθηναῖον, τὰν συνχρονίσαντα Ευριπων. Sed Rp. Iriario Cat. Matr. 95 et in cod. Vind. 301 hoc epigr. subitingi itur Sina O-
nidis ep. Antii. VII 20: Ἐσβέσθhς γηραιὲ Σοφοκλέες, ἄνθος ἀοιδῶν, οἰνωπὸν Βάκχου βότρυν ἐρεπτόμενος. - V. 1. τυμβοιο Σοφοκλέος Ρl.
IX 513: ὁσσα Μένανδρος ἔγραφεν ἡ νουσέων συν μιῆ ῖ Xαρίτων, neque
tamen ad eundem modum hunc Ioetina eorrex omni; nio qlioquE in persecta fit Ortitio, Poeta Sophoclem videtur Musarmin et ἰNitii mani alumniam dixisse: ita lite in torceptiim est disti clion. NMn αμμιγα cum genitivoli in mi posse, stitis est incertum: mn tigii a sunt verb, epigrammatis, quo ladscripsi ad Pitulari Ol. I 89.