Poetae lyrici Graeci 2 Poetas elegiacos et iambographos continens

302쪽

ARCHILOCHUS.

Εἰμὶ δ' ἐγὼ θεράπων μεν Ἐνυαλίοιο ανακτος, 535

ου γάρ μοι πενίη πατρώως, οὐδ' ἀπό πάππων εἰμὶ λιπερνήτης.

Λrch Hoelius. Fr. 1. Atlion. XIV 627 Ct Mρχίλοχ ος γοῶν ἀγα- θος ἄν ποιητὴς πρῶτον ἐκαυχήσατο τὰ δυνασθαι μετέχειν των πολιτικῶν αγώνων, δεύτερον δ' ἐμνήσθη τῶν περὶ τὴν ποιητικὴν υπαρχον- των αὐτψ, λέγω Εἰμὶ δ' ἐ γ ω θ ε ρώπ ων κτλ. unue Eust. 1320, 2.' Suae orationi haec accommodavit Plui. vit. Phoc. c. 7, vaein seqt litur Tliemist. Or. XU p. 185: ἀμφότερον, θερ. - V. 1. μὲν οm. Tllen . - ανακτος Λtli., θεοῖο Ρlui. ' ἐνυαλιοῖς θεοῖς) Thona. - V. 2. Μουσέων, Tliem. Atheu. opit. Eust. Moυσάων. - ἐρατὰν , Pliit. ερατῶν C ερε - τῶν, FaV ἐρατῶν . - ἐπιστάμενος, ap. Atli. Η ἐπιστάμενον. Parodialia sit Tlieo l. Prodr. in Excerpt. Bit,l. Paris. VI 52S: ἀμγότερον θεράπων μεν πραγματικοῖο θεοῖο καὶ Μουσάων ἐρατὰν δῶρον ἔπιστάμενος. Fr. 2. El. M. 566, 50: Λιπερνῆτις, θηλυκόν, τὰ αρσενικὸν λιπερνήτος' σημαίνει τον ἐνδεῆ καἱ πτωχὴν παρὰ τὰ λείπεσθαι ἐρνίων, οἰστι φυτῶν. sed cod. V: λιπερνίτης και λιπερνίτις θηλυκόν σημ. t. E. κ. πτ. OIOC Dυ γὰρ . . . λιπερνίτης παρὰ τὰ κτλ. Scripsi λιπερνητης, es. Anm. Pal. IX649, et Archilocho vindieavi. Selinoide viii et O. Se litici-der ait Callima clii Hecalon re semitii, λιπερνῆτις corrigentos. uoit RQ - iiiiiiir in El. M. eadem El. Gii l. 371, 28): ὴ λιπερνῆτας φησὶν Ἀριστόξενος ἀριστοτέλης ξένος ΡΙ , recte iit viiletiir Mρχίλοχος Ne incho) τους αλιεῖς καὶ θαλασσίους ἀπῖ τοὐ τὰ τῆς ἁλὰς διαπιπράσκειν και ζῆν iam non Rd Archilocli Asr. 53 pertinet, seti ad lioc ipsum distichon. in Num ori ad iacti sunt oduioliis Lie bellanae .

303쪽

Ἱσμαρικός, πίνω δ' ἐν δορὶ κεκλιμένος.

ου τοι πόλλ' ἐπὶ τόξα τανυσσεται οὐθε θαμειαί σφενδόναι, ε υτ αν δη μῶλον Αρης συνάγρἐν πεδίω ξιφεων δε πολυστονον εσσεται ἐργον ταυτης γὰρ κεῖνοι δαίμονες εἰσὶ μαχης 5 δεσπόται Ευβοίης δουρικλυτοί.

Aλλ ' ἄγε, συν κώθωνι θοῆς δια σέλματα νηός

φοίτα και κοίλων πωματ' ἄφελκε κάδων,

ἄγρει δ' οἶνον ἐρυθρὸν απὸ τρυγός ουδε γὰρ ημεῖς νήφειν ἐν φυλακῆ τῆ δε δυνησόμεθα.

Aσπίdι μεν Σαῖων τις ἀγάλλεται, ἐν παρὰ θάμνω

304쪽

ἔντος ἀμωuhτον κάλλιπον ουκ ἐθέλων 537αυτος δ' ἰτέφυγον θανάτου τέλος ἀσπις ἐκείνη. ἐρρέτω ἐξαυτις κτήσομαι ου κακίω.Σείνια δυομενέσιν λυγρα χαριζόμενοι.

Αἰσιμίδη, δειλοὐ μὲν ἐπίρρησιν μελεδαίνων, Ουδεὶς αν μάλα πόλλ' ἱμερόεντα πάθοι.

Kήδεα μεν στονόεντα, Περίκλεες, ουδέ τις ἀστῶν

ἔστι δὲ ἔθνος Θράκης , καὶ φοβηθεὶς ἐφυγε, ρίψας εαυτοὐ τα οπλα

305쪽

μεμφόμενος θαλίῖς τέρψεται ουδὲ πόλις τοίους γὰρ κατὰ κῶμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης εκλυσεν, οἰδαλέους δ' ἀμφ' οδυνης ἔχομεν 538

5 πνεύμονας αλλὰ θεοι γὰρ ἀνηκέστοισι κακοῖσιν, . ω φίλ', επὶ κρατερην τλημοσυνην εθεσαν φάρμακον ' ἄλλοτε δ' ἄλλος ἔχει τόδε ' νυν μεν ἐς ημέας ἐτράπεθ', αἱματόεν δ' ελκος ἀναστενομεν, ἐξαίτις δ' ετέρους ἐπαμείψεται' αλλὰ τάχιστα l0 τλῆτε γυναικεῖον πένθος ἀπωσάμενοι.

Κρυπτωμεν δ' ἀνιηρὰ Ποσειδάωνος ἄνακτος δῶρα.

Πολλὰ δ' Απλοκάμου πολιῆς ἁλὸς εν πελάγεσσιν

τλημοσύνην καλῶν, θεῶν αυτήν φησιν ευρημα ουσαν κτλ. - Ιn Iat inlloc carmine listi id dui te ipsitis naumigii, VIo sororis Imamiis periit, deseriptio, vid. Longin . ile Sriblini. c. 10, Uti postquani descript nen tempestritis et natismigii apii IIIo memina omptim vit cum Arati imitatione, militiinquo II meridum ill uil τυτθὸν γὰρ υκεκ θανάtοιο φέρονται Αmiteooλίγον δε διὰ ξύλον 'χῖδ' ἐρύκει pratostaro clo iniit, pel git: οὐκ ἀλλως ὁ Αρχίλοχος ἐπὶ του ναυαγίου. καὶ ἐπὶ τῆ προσαγγελία ὁ Αρμοσθένης εσπέρα μεν γὰρ ην, φησίν ' αλλῆ τὰς ἐξοχάς. ώς εἴποι τις, ἀριστίνδqν ἐκκαθηραντες ἐπισυνέθζκαν, ουδεν φλοιῶδες, ῖ ἄσεμνον ξ σχολικον ἐγκατατάττοντες διὰ μέσου. Fr. 10. Schol. Aescit. Proin. v. 616: δωρεὰ ἐπὶ συμφορῶς καὶ Αρχίλοχος Κρυπτομεν It κρυπτῶμεν ἀωιηρὰ Ποσειδῶνα R Ποσειδῶνος οῦ. δ., Mon. Α κρυπτῶμεν ἀναδρὰ Ποσειδῶνος, Mon. Is κρύπτομαι ἀνιηρὰ

Ποσειδῶν ἄνακτα , Bav. κρυπτῶμεν ανἐδρα, Vit. κρυπτομεν αν αρὰ Ποσειδῶνος. Emendaver int Liel, et et Sesti neulo vin , contra Hermanii coni.

Montan . Atit. III 248, ubi memoriae errore meam amendationem Sclineide vino tribuit. Se i praestat tori. Παλλάδ' ἰυ πλόκαμον, ciliod otiani

306쪽

θεσσάμενοι γλυκερον νόστον

Eἰ κείνου κεφαλην καὶ χαρίεντα μέλεαμαιστος καθαροῖσιν εν εῖμασιν ἀμφεπονήθη. 539

ου τε τι γὰρ κλαίων ἰήσομαι ουτε κάκιον θήσω τερπωλας καὶ θαλίας ἐφέπων. 14. Γλαυκ', ἐπίκουρος ἀνὴρ τόσσον φίλος, εσκε μάχη αι.

Πάντα πόνος τευχει θνητοῖς μελέτη τε βροτείη.- 16. Πάντα τύχη και μοῖρα, Περίκλεες, ἀνδρι δίδωσιν.

Hecker coniecit, qiii praeterea θεσσάμενος remittit, haec do Ulixe interpretatus, se id in ad i. Anili. II lioc retraetavit. - V. 2. γλυκερόν, Vin 1. γλυκερῶν. Fr. 12. Pitit. de atria. poei. e. 6: δ ταν δε Ἀρχίλοχοςὶ τον ἄνδρα

τῆς αδελφῆς ἡ φανισμένον ἐν θαλάττη καὶ μὴ τυχόντα νομίμου ταφῆς λέγη θρηνῶν) μ ετ ρ ιώτ ερον ἀν την συμφορὰν

ἐνεγκεῖν' Εἰ κείνου κτλ. . τὰ πυρ ovτως, οὐ τὰν θεὰν προσθγόρευσεν. - V. 1. μέλεα, Inibner μέλη.Fr. 13. Pliit. de alid . poot. c. 12: Πάλιν ὁ Ἀρχίλοχος Ουκ ἐπαινεῖται λυπούμενος μεν ἐπὶ τῶ ἀνδρι tῆς αδελφῆς διεφθαρμένω κατῶ θαλασσαν, Οἰ νω δε και παιδιβ πρὰς τὴν λύπqν μάχεσθαι διανοουμενος' αἰτίαν μέντοι λόγον ἔχουσαν εχηκεν ' ου τε κτλ. Eadein TZetz.ap. Mati anga in Aia. 216, qui ona. v. 1γαρ, delirile extilibet oἴτε τι κακιον et v. 2. θάλειαν. Fr. 14. Aristot. Etli. Eudein. VII 2: Bιὰ γὰρ τὸ χρῆσιμοι εἶναι φιλοῖσιν αλλήλους καὶ μέχρι τουτου, ῶσπερ ξ παροιμία ' Γλαυκ , επίκουρος κτλ. Proverbium ilicit plillosoplius, scit ex Arcthiloclii elogiis petitum osse versum fidoni facit Glauci nonion, viil. D. 56 et 59. Ipse Riitem Arct illo elius in se experius, quae mereonarii nil litis esset sol luna, Vid. fr. 24. - τόσσον scripsh legebatur etὀν σόν. Fr. 15. Maxini. Plunud. 'Valg. Ri1ett. V 441: καὶ ὁ ἐν Μιλήτω θεὰς vid. Pseudoptio cyl. 162 . . .. καὶ πάλιν Πάντα κτλ. sθνητοῖς intis cod., reli Pii βροτοῖς, e l. AH. δε βροτοῖς, ct iloinde δε βροτείηὶ ut hi inc qiio-tdio versum ali piis coniicitit olim in Pseudoplioeyli deis legitim ess o. Ar hilocho tribuit Io. Si eo l. ih. VI 96: Πάντα γὰρ πόνος τεύφει θνητοῖς κατ' 'Αρχίλοχον μελέτη τ' ἀρίστη. Fort. sciata: μελέτη δέ τ ἄριστον. Emperius pro θνηtoῖς coniecit βρότεος.

307쪽

17. 'Τψηλους Μεγάτιμον 'Αριστοφόωντα τε Νάξου κίονας, ω μεγάλη γαῖ , υπένερθεν εχεις.

Aλκψίη πλοκάμων ἱερην ἀνέθηκε καλυπτρην Ηρy, κουριδίων ευτ' εκυρησε γάμων. '

Συκῆ πετραίη πολλὰς βόσκουσα κορώνας. ευήθης ξείνων δέκτρια Πασιφίλη.

Κλαίω τὰ Θασίων, ου τὰ Μαγνητων κακά.

308쪽

m. δ' ἄστ' ἔνου ράχις εστηκεν υλης αγριης ἐπιστεφής ου γάρ τι καλὸς χῶρος ουδ ἐφίμερος ουδ' ερατός, οἷος ἀμφὶ Σίριος ροάς.

sod roli pii nillil nisi φοσὶ τὰ μαγ. κακα.). Rospiciunt liue Clem. Stroni.I 397. Atlion. XII 525 C. Seripsi τὰ Θασίων. Tyravlitu coniecit,ot κλαίω praotuli infinitivo . msi ost apitii Strabonem, contra Val. Franke: κλαίοντα Θάσσον, ου τὰ Ν. κ., quod cum metro ait vorsotiir. Sclanetae vin praesert Kλαίω τὰ Θασίων, ου τα Μ. κ. - ortii ni hinc provorbi uni τὰ Μαγνητων κακά, de quo vide Sili l. s. h. v. Arsen. 442. Fr. 21. Coniunxi duo fragine ita in unum. V. 1 et 2 Ioguntur apii lPlui. ile exit. c. 12: καθάπερ υρχίλοχος τῆς Θάσου τὰ καρποφόρα καὶ οἰνόπεδα παρορῶν διὰ το τραχῶ καὶ ανώμαλον διέβαλε την νῆσον, εἰπών ' Ἐδ ε κτλ. ἀγριης seripsi, V. ἀγριας. - v. 3 et 4 nilari Allien .

XII 523 I t καὶ Ἀρχίλοχος δ ὀ ποιρτῆς οπερτεθαύμακε τὴν χώραν τῶν Σιριτῶν διὰ τῆν ευδαιμονίαν περὶ γουν τῆς Θάσου λέγων ωe ῆσσονός φησιν Ου γάρ κτλ. ώνομάσθη δ ξ Σῖρις, ῶς μεν Tίμαιός φησι καὶ Εὐριπίδης ἐν Αεσμώτιδι Μελανίππη ἀπὀ γοναικός τινος Σίριδος.ώς δ' Αρχίλοχος φησίν, ἀπὸ ποταμοs. - V. 3. εφίμερος, ἐπίμερος

e. Schnoide vin. - V. 4 alios legisse ἀμZ' Ἀκίριος ροάς apparot ox IIe- sycliti glossar 'Aμφ' Ακίριος ροῶς' Aκιρις ποταμός. cs. . Plin. III 97:,, Similiter ost intor Sirin et Acirin Heraclia, aliqua tuto Siris vocata Strabo III 2641 ράκλεια πόλις μικρὰν πιπερ τῆς θαλάττης και ποτα μοι δύο πλωτοι Ἀκιρις καὶ Σῖρις. ct Tab. Horael. ap. ΗOeckli. C. In Ser.

III 5774. 5. Fr. 22. TZoiges np. Matrangam Anovit. 216r Εαι τότε καὶ βραχύ - χρονος εἶναι τω βίω μέλλων Ποιεῖ οπερ καὶ υστερον Αρχίλοχος ἐκεῖνος Σφῆς αδελφῆς γὰρ σύζυγον πνιγέντα τῆ θαλάσση Περιπαθῶς ωδυρετο, γράφειν αὴ θέλων ὀλως. λίγων πρὀς εοὐς βιάζοντας συγγράμμασιν ἐγκύπτει πι καί μ' ου τ' ἰάμβων, ου τε τερπωλέων μέλει. 'Ως λε δακρt ων κέκμhκε μάτην εἰρήκει τάδε ' ου τε τι κλαίων ἰήσομαι. Ovτε τι κάκιον Κήσω. τpρπωλὰς καὶ θάλειαν ἐφέπων Καὶ ταὐτεἰπὼν ἐξώρμqσε προς τὴν πλατειαν τρίβον. Iniuria. Sciuiei te vin a TZetae

versuria ficti im esse censet.

309쪽

Καὶ δη 'πίκουρος ωστε Κὰρ κεκλήσομαι.

ου μοι τὰ Γυγεω του πολυχρυσου μέλει,

Ουδ' εἷλέ πω με ζῆλος, ου δ' ἀγαίομαι θεῶν ἔργα, μεγάλης ὁ Ουκ ερέω τυραννίδος ἀπόπροθεν γάρ ἐστιν οφθαλμῶν ἐμῶν.

. . Ο δ' 'Aσίης καρτερὸς μηλοτρόφου .

ρός, οἱονει δούλου . . . 'Αρχίλοχος δε τιμῶμαι αὐτὰν ἐν μισθοφόρου καὶ του τυχόντος στρατιώτου μοίρα.

Fr. 25. Aristot. Rhiet. III 17: εἰς δὲ το ἐθος, ἐπεὶ ἔνια περὶ αυτ οὐ λέγειν ξ ἐποθονον ὴ μακρολογίαν ξ αντιλογίαν ζ3ει,. καὶ περὶ ἄλλουῆ λοιδορίαν η αγροικίαν, ἔτερον χρὴ λέγοντα ποιεῖν,οπερ Ισοκρατης ποιεῖεν τῶ Φιλίππω καὶ ἐν τῆ ἀντιδόσει καὶ ως Αρχίλοχος ψέγει, ποιεῖγὰρ. λέγονταὶ τὰν Xάρωνα τὸν τέκτονα ἐν ἰάμβω, ου η ἀρχη Οὐ μοι

τὰ Γονεω Q στυγέω . Sed quatitor versiis servavit Pliit. de triinquill .Rn. c. 10 Sine poetae nom. Oυ μοι . . . μέλει. Kαι' Ουδ' εἱλε κτλ. νωα - σιος γὰρ ἐκεῖνος ην: nee tanten inde colligendit ni, v. I lx reliqliis Esse separan litui, qliod vel redarguit imitatio in Anacreonteis carin T, sed ii piut Plut . καὶ detondunt. Ne Pae enina amitar IiIbae verbis RPlut Rusin. p. 386 , , do Arctuloclio Pario, oui Guπive familaIn optime complexus est nil coniectiiravni stabiliendam, poetam pluribus Gygno res persecutuIn esse. - U. 1. Aiffert corniptum Rufiniis 387, respicit Herod. I 12:

ἐν ἰάμβω τριμέτρω ἐπεμνήσθη. Piain Miam Schae fer itaec a graum nantico ali Pio mite ut1ι esse censet. - U. 2. πω, Schneide vin κω. - V. 3. μεγάλης καλ. uiseri Schol. Aoseli. Prom. 224: το δε τῆς τυραννίδος ονομα τοῖς μεν παλαιοτάτοις ἄγνωστον ην, ουτος δε ἡ ποιητὴς Οἱδεν αυτο,πρδ αυτοὐ δε καὶ 'Αρrίλοχος, λέγωw μεγάλης κτλ. Si in iliter auctor Argum. Sopia . ood. Tyr., Mii dicit tuin domuin tyranni nomen receptum.

310쪽

Aνα 'Aπολλον, καὶ συ τους μεν αἰτίους σήμαινε καί σφεας ἴλλυ' ωσπερ ὀλλυεις.

Οχν Λυκάμβεω παῖδα την υπερτέρην.

'ουσα θαλλὸν μυρσίνης ἐτερπετοροδης τε καλον ἄνθος, ἡ δέ οι κόμηώμους κατεσκίαζε καὶ μετάφρενα.

'Eσμυρισμένας κόμας καὶ στῆθος, ῶς αν καὶ γέρων ηράσσατο.

Fr. 27. Μac: rob. Sat. I 17: Alii cognominatum Apollinem putant ῶς απολλυντα τα ζῶα; exanimat enim et pertinit animantes, cum Reatem intemperie caloris inimittit: ut Euripiatis . . . item Archilochus : υναξ κτλ. V. I. τους μὲν αἰτίους, N τους μεν σιτοις, edit. Volt. τοὐς μαιτίους, indo

φέρει ' ρόδον μὲν γὰρ τὼ ανθος, ἐοδωνιὰ δὲ ὁ τόπος, ἐοδῆ δὲ τὰ φυτόν.