장음표시 사용
132쪽
καὶ παιδάρια, τα μειράκια. καὶ παῖδες πάλαι μεντα άρσενικὰ καὶ Θηλυκὰ τεκνα μεταπεσουσης δὲ νυν της χρῆσεως, λεγονται καὶ οἱ δουλοι. καὶ παμδαριώδη τἀ ασυνετα. καὶ πιαιδικὰ τὰ ερωτικα' -τῶ τετα δε η λέξις επι Θηλειων και αρρενων. η λέξις ἐρωμένων. 133. ΠΑ Σ' καλλου τὶ δηλοῖ, καὶ διωρισμενον ποσόν. το δε ολει επὶ συνεχούς τινος ολότητες
suidae auctoritas accedit v. Παιδικἀ T. 5. p. m. , in cuius Ioeo Fηλοκών perpera in pri1 3ηλιιώs egi Obiter adi eloi ea enim est tornatila Grammati eis maxime ramiliaras aπὶ γηλειώ. καὶ ἀρρίνων, quae verba etia ira apud AIios auetores itineta I .giantur, ut ap. Xenoph. Oecon. ', 13. 26. I tu Iari. Muaca a
133쪽
εν κιοιγραφῆ τεοῦ ἐωra J V ulgo i π vela'ῆ. quod mutaviis musi illa enim verba at sincere essent, strgumento inserviretit certissimo, qtio Philemonis aetas in extremitui antiquitatis saecli tu In depellere ii r. Non tota, quod viligo Mιb-μrlytum V cant, eoaistat Ditu iit prorsit, oriri una esse, ut Dei uni videre licet in Ira ni euto Euripidis sabula mi in vetusti in o Pori pena Nuper eruto, de vici leas Villoisoniim Ane 'd Grare. T. a. p. Iba . , alit in xygo orsiis Oriline Io cum obtinuisis, ita tu potius postserinti sive a tic ivli no men tulerit, ιιιbso tum auteria tota a veteribus Plane igna.
135쪽
τρωνυμικὸν, Πηλείδης 'τo i, ει το πατρωνυμικον λήγει εἰς ῆς μῆ κα ριευον' ομοίως καὶ εκ γενικῆς τῆς πέμπτης κλίσεως εἰς ληγούδης, e ιον Αἰααος, Αἰακίδης' Tανταλος, Τανταλίδης ' Ποι ος, Πριαμίδης Ἀγαμέμνων, Ἀγαμεμνονβης ' Ἐκτωρ, Ἐκτορος, Ἐκτοριδης' Nεστωρ, Nέοπορος. Nεστορα δης ' Πελοι, Πελοπος, Πελοπίδης Κέκροι, Κέκρο
μνον ἀπὸ των ε- Α δια της ει διφΘωγου γράφεται. τὰ δε Παλαμηδης, καὶ Γανυμήδης, καὶ Θρασυμηδες οὐ πατρωνυ κικά εἰσιν, αλλα ονόματα -- ρια, απὸ του μή -ου συγκείμενα , το βουλεύομαι 'οΘεν λα του ἡ την γροφην εχουσιν. ἰστέον ρτι
136쪽
τοῖς πατρωνυμικοῖς συντασσεται τα των παίδωνονόματα, σταν δ ἀδελφοὶ ωσιν, η πλειοt , οῖον Α .an Ἀγαμέμνων. μαν μονσγενης υἰ ην. ου- κιτι χρεία τῆς του κυρίου προςΘήκης. πῶς κλ νεται Πηλείδης, δι α της οὐ. κρινῶν γάρ ἐστιν, στι πάντατα εἰς δῆς λεγοντα πατρωνυμικα διὰ τῆς οὐ κλίνεται, οῖον Πηλείδης, Πηλεβου, κατα την πρωτην
τα δί ενικου ἀριΘμου πληΘος σημαίνοντα. ἔνικοῖς και πληΘυντικοις συντασσονται ρημασιν, οἱον ο δημος εisa' καὶ ἡ δημος εὶ πον. καιτοι πάντα ταλλα
137쪽
πλαγκτοσυνη, τοξοσυνη βριθοσύνη ' ρώμιον:.δε καὶ το ταρβοσύνη, πραγμάτων κατηγοροῦκ καὶ παθημάτων δηλωτικά.
138쪽
144. ΠΛΗΣΙΟΣ. τὰ πανοὶ μέλλοντα γνόμεvα προπαροξυνονται. το ανεφιὰς καὶ δεξιὸς ὀξύ- νονται. το δε πλήσιος, ἀπὸ του πλητὰς, πλητιος λεγουσιν, ολ αμβροτος, ἀμβρόσιος, τροπη του τέλους. ρυ γέγονε δἰ τὰ πλήσιος παρά μέλλοντα. οἱ γὰρ Λάκωνες - Θαρα μέλλοντα εἰς τ ου τρεπουσιν, αλλ' ἀπὸ των εδ τος, ρῖον ἐνιαυτο ς, ἐνιαύσιος, ἐνιαύτιος, λέγσυσιν, υπόμνημα δβοντες του πρωτου τ' πλουτος, πλούσιος, πλούτιος, τὰ δἐ πλη- σιος, πλήτιος λέγουσιν.
145. ΠΟΔΑΠΟ Σ' επὶ γένους ὀρεις εἴποις ἄν, οῖον ποδαπὰ εστιν ὁ δεῖνα; Θηβαιος, ἡ Ἀθη
ναῖος οἱονεὶ απο ποιου δαπέδου. Ἀριστοφάνης ενNεφέλαις, ταυτι ποδαπἀ τα Θηρίας εγουν εκ ποίου γένους. γράφεται δε και ποταπός. περὶ δετρόπου ἐρωτων ούτως ἐρεῖς, ποταπὰ τον τρόπον Σωκράτης; ἐπιεικης. '
146. ΠΟΛΙ ΤΗΣ τη δεῖνι λέγομεν, μουν
συμπολίτης. πολίτης ἐστί μοι οδε, ἄνευ τῆς συν ἰηγουν απὸ της αυτης ἐστί μαι πόλεως. συμπολι-
139쪽
τεύετα δε μοί τις, μετἀ της σῶν, λουν τη ν αυτην πὀλιν οἰκεῖ πολίτης, δημότης, φυλέτης, ἀνευτης σύν προθέσεως λεγων Ἀττικως ερεῖς. συνέδφηβος δε, καὶ συνλασωτης, καὶ συμπότης, ὁτι καὶ πρό αιρος αὐτων η κοινωνία. ἐπι δε των προτέρων, οὐχ ομοίως. 147. ΠΟΣON' ἐπὶ πλωους, εἰ πολυ η ὀλίγον ἐστέ' ώς παρ' Ευριπίδη, πόσον χρόνον δεμνίοις πεπτωχ' οε; ηγουν. επὶ πόσον.
τος' τὰ δε ωρον ἀναφέροντος. ἐπ' ἐρωτήσει δε
τοι του εἰρημνου, καὶ ενά μως εμ' ὀτε, οῖον τἀποῖα λεγεις; συνάπτεται δε τοὶ ερωτηματικοὶ, καὶ μάλιστα το τίς, των ρημάτων τοῖς ύπαρκτικοῖς τε Σαὶ κλητικοῖς. ἐπαπομενου δε ονόματος, καὶ ἡ αν- τωνυμία εκ τρίτου 'ὐκειται. τίς εστιν ουτος , ἡ