Philemonis grammatici Quae supersunt vulgatis et emendatiora et auctiora edidit Fridericus Osann ... Accedunt anecdota nonnulla Graeca

발행: 1821년

분량: 387페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

ωτου ἔ M. ῆ τεθνηὼς γίνεται, δ φορευμενου κατὰ

τὸν γραφην. καὶ πρεσβυτερος, ο τιμιωτερος, καὶ μείζων. και πρεσβύτερος, ο παλαιότερος. - - 15st. ΠΡΕΥMΕNH Σ' ο εὐμενης. ἡ μολογε7- ται ἐκ τοὐ πραος καὶ εὐμενές. καὶ ἐκ et u τεχνο- '

λογίας γινωσχεις τῆν δύναμιν της λέξεως. ου γαρ μικρον ἡ τεχνολογία παρὰ γραμματικοῖς, ἀλλαγνῶσὰ τις της ὐποκειμένης λέξεως. σαφῶς γαρ δι'

αυτης και το ἀγηλατεῖν, το φιλουμενον, ἐκ του ἀπάγειν καὶ απελαυνειν ἔχει την ἐτυμολογίαν, ητις διασαφει την της λέξεως δύναμιν. χαι κυκεων, εκτου χύω καὶ χέω, κατα τοὐς παλαιούς' καὶ ἐκ

του Θρους καὶ βοὴ, o Θόροβος. καὶ ἐκ του μ ρος και φόβος, ὀ μόρφνος αἰετός. καὶ ἐκ του χρέος

καὶ ὀφειλη, o χρεωφειλέτης. και ἐκ του πτίσσειν καὶ αἰνεῖν, ταυτοδυνάμων λεξεων. λ φησι Παυσα- νἱας, η πιισσάνη. καὶ ἐκ του ἀττειν καὶ αλλε-

142쪽

σΘα, κατα τινας, ἀτταλλειν. καὶ ἡκ του Θορει καὶ αiσσειν, σ Θρίξ. καὶ ἐκ του καίειν καὶ δαίειν, κανδαύων ό 'Αρος, δια την καυστειραν μάχην, την καὶ δηιδα. καὶ ἐκ του φονεἀειν καὶ κτείνειν, τo φ νοκτονεῖν. και ἐκ του δοvε7ν καὶ πάλλειν, τα δνο

παλίζειν, καὶ ἐκ του λέμαι καὶ Θύειν, ὁ ἰχεις. και εκ του αρχειν καὶ ἡνBΘαι,ο ἀρχηγός. καὶ

εκ του χέειν, ρέειν, νοέειν, ε χρόνος. καὶ ἐκ του νάειν και μειν, ὀ Nηρεύς. καὶ ἐκ του λεωλώἡγουν ορμας καὶ του κύειν, ἡ συκη. ἐκ των αυτωνδῖ, κατα τοὐς παλαιους, καὶ σ σικυός' χατα με

φυόμενον ὀστοῖς καὶ ξυλοις. ἐμφύονται γαρ σώμασι

143쪽

παραγ γονεν, ἀμφω γὰρ τἀ κῶλα ταῖτα, εα παραλληλου το αυτὸ δηλου Π νόημα' η λεξεις ἰσσώδυναuους παραλληλίζει, οῖον τυχὸν ἴσως ουτω πι- νε' καὶ λίαν πανυ ταχέως τοιουτον δὲ φιλόφι

144쪽

κης. προτεραία, η πρωτη ' καὶ προτεραῖος.

πρωτίστω δ δομεν. ευτ' αν πτολίε'ον ελωμεν. 155. ΠΡΟTΕΡΑΓTΕΡΟΣ' αντὶ του πρότερος ευρηται. πρότερος δε λεγεται κατα φύσιν' λέγεται καὶ κατα χρόνον και κατα ταξιν' καὶ κατα τιμήν. 156. ΠΡΩTIΣTΟΣ' αντὶ του πρωτος. υσυγκριτικον οὐκ εχει' εστι δε ύπερΘετικόν. σπειδῆτα ύπερθετικα τριννῆ εἰτί' τα δε οὐδετερα οὐκ aχει. πρωτος δε ἐπι πολλων, πρότερος δε επὶ δυο. καὶ τω μεν πρωτω ακολουΘε7 ὀ υσπατος, τω δεπροτέρω ὀ υστερος. Ουτω καὶ επὶ τη πρώτη, καὶ προτέρα.

145쪽

φίπολος δε, Θηλυκῶς, ἡ δούλη. ἐνiοτε καὶ παρηλλαγμένως.158. ΠΥΛΟΣ ἡ πόλις, παρ' Ομήρω Θηλυ

κύς ἀπανταχου. ο δε Γεωγράφος και αλλοι ἀρσενικῶς, τὰν Πύλον. καὶ Πύλου ἐμαθόεντος, αντὶ του ημαθοέσσης. και τοιουτόν τι ἐν δυσσεία,ύλήεντι Ζακύνει, αντι του ὐληέσση. καὶ, φωκάων

Angl. liuio I. aequans praeter Cocti eis auctoritatem praepo in I itur, nempe ut ordo voeabul omini alphabetieiis ad aTuabam

exigati T.

146쪽

μὰν δε, ὀ κατανέμων αυτά. διὸ καὶ ποιμαίνειν λαὸν ὁ βασιλιος λέγεται, ου μῆr αι πολεῖν, πολλω δε ὀλλον ουδὰ βουκολεῖν. τὰ γαρ βουκολεῖν ταυτόν ἐστι τω άπαταν, πολλάκις καὶ ώς φαύλον λαμ-

oonferiis

147쪽

ώς το μέλ' οὐκέτι μέντοι ἐπι της πληθυντικης ὀνομαστικῆς καὶ μιτιατικης εφύλαξε το υ μόνον, αλλα που εἶπε, καὶ πώεα καλά. φαμεν ουν μιάφ' ἐτέρας εὐΘείας πεποίηκε τὴν αιτιατικῆν, ἀποτης πῶας, ώς το κῶας παρ δ' ἐτίΘει δεῖνόν τε μέγα και κοῦας ἐπ' αυτόν.ώςπερ Ουν ἀπο της κῶας ὀνομα κης η πληΘυντι- νη γνεται, εἶτα κατὰ διαίρεσιν κώεα, ρυτω και απὸ τῆς πεδες γίνεται κατα συνοη διακεσιν αυτῶν πύελ

ώς υρωδιανος διεσαφησεν.

16o. P ABΔΟΝ. οἱ μεν απο του ποιεῖν ραον βαδίζειν γίνεσΘαι φασιν ' οἱ δἐ πλειους των παλαιων ἀπο του ραπίζειν αυτήν παράγουσιν, διο και

148쪽

παροξύνουσιν. τινες δε προπερισπωσι διά τὸ ρααν. φάμενοι γυεσΘαι παρὰ το ραον βαδίζειν ποιεῖν. ἔτεροι δε, κατα τὰ ραπίζειν λεγοντες αὐτὸν γίνεσθαι, φασὶν οτι και το α πρὸ του ' συσπιλλε--αι Θελει αβσὸς, αβδηλος, ἀβαρβαραία, επιγράβ-δηγ' ουτως οiν, φασὶ, και ράβδος' σεσημείωται τὸ ἀβάλε. καὶ εκ του ράβδου ὀνόματος συνΘετον ρα

βδοφόρος καὶ ραβδουχος. ράβδος δἐ κοί η της γης

διάφυσις. 161. ῬAΔINM' ἡ λεπτη καὶ μακρα, κατά τοῖς παλαιάς. καὶ δια ταυτα, και λιγυρα. δοκεῖδε γίνεσΘαι η παρα τὸ ραον δινεῖσΘαι, ητοι κώπτεμαι δια λεπτότητα, η πωα τὸ ποιεῖν τοὐς πους ραον Πναι, πλεονασμῶ του δ 16st. ' ΑΚΟΣ' τὸ διερρωγὰς, απο τού ρήσσω, ρηξω, ερρηχα, τα ρακεα γίνεται. τροπι του η εἰς α, καὶ τοὐ δασέος εις φιλόν' οπερ οἱ Αἰολεῖς βροίκος φασι. χὐησις δε τοιαυτη παρα Σαπφοῖ εν τω,

149쪽

mnisque aetatis Criticum in explicanna liis Sapplionis veris bis selieissintilam si ii se, hic ipse ph detrionis locus egregie

SEARCH

MENU NAVIGATION